‫آه، وقتِ خلقِ هنره.
‫ادامه دارد!
‫اون کله‌پوک‌ها باز دارن چیکار می‌کنن؟
‫مرد دریا و پسر ذره‌ای کارشون تمومه!
‫کارشون تمومه، بهت می‌گم!
‫تمومه!
‫ساکت شین، ای کله‌پوک‌ها!
‫اختاپوس، باورت نمی‌شه!
‫آخرین شماره‌ی مرد دریا و پسر صدفی ‫تو یه... جای حساس تموم می‌شه!
‫این‌همه سروصدا برای یه کمیک‌بوکِ آشغال؟
‫من احتمالاً می‌تونم با سه تا بازوی بسته از پشت ‫هم یه کمیک‌بوک بهتر بنویسم.
‫من خیلی دوست دارم اون کمیک‌بوک رو بخونم، ‫اختاپوس.
‫تیکه انداختم!
‫من هیچ‌وقت این‌قدر خودمو پایین نمی‌آرم که ‫کمیک‌بوک درست کنم.
‫خواهش می‌کنم!
‫برین پی کارتون!
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم!
‫اگه برای شما احمق‌ها یه کمیک‌بوک مسخره درست کنم، ‫دست از سرم برمی‌دارین؟
‫فکر کنم منظورش همین بود.
‫باشه، انجامش می‌دم.
‫بفرمایید اینم کمیک‌بوکِ مسخره‌تون!
‫ابرخنگول‌ها با بازیِ ستاره‌ی خنگ و ‫اسفنجِ مشنگ؟
‫معرکه‌ست!
‫اختاپوس‌های ساده‌لوح.
‫خطر در کمینه!
‫اوه، حالا چی شده؟
‫اوه، نه!
‫کراکن داره به شهرداری حمله می‌کنه!
‫این کار خوراکِ... ‫ابرخنگول‌هاست!
‫من اسفنجِ مشنگم!
‫با قدرتِ جذبِ خنگیِ محیط ‫و تبدیلش به یه شلیکِ مسخره‌بازی!
‫و منم ستاره‌ی خنگم!
‫با قدرتِ برداشتنِ زباله از ‫تو یه سطل‌آشغالِ معمولی!
‫و تبدیل کردنش به قدرتِ فوق‌العاده!
‫دارین چیکار می‌کنین ای کله‌کدوها؟
‫داریم ادای کمیک‌بوک معرکه‌ی تو رو ‫درمی‌آریم، ابرخنگول‌ها!
‫اختاپوس، ما عاشق کمیکِ توایم!
‫این بهترین ماجراجوییِ ابرقهرمانیه تا حالا!
‫خب، اگه شما دو تا خوشتون اومده، می‌دونم که ‫یه آشغاله.
‫حالا بزنین به چاک!
‫من که فکر نمی‌کنم کمیکش آشغال باشه.
‫من خودم آشغال‌شناسم.
‫فقط یه راه برای اطمینان هست.
‫نشون دادنش به... ‫پادشاهِ خوره‌ها!
‫بیاین جلو و به ذاتِ همایونیِ من نشون بدین ‫چه چیزای کلکسیونی‌ای آوردین.
‫ما با کمالِ تواضع اینو آوردیم تا ‫شما قضاوتش کنین.
‫اوه، بسیار خب.
‫من هیچ‌وقت فرصتِ تیز کردنِ ‫شمشیرِ تمسخرم رو از دست نمی‌دم.
‫هوم.
‫این کمیک خوب نیست.
‫بهترین کمیکیه که تا حالا خلق شده!
‫حالا برین و تکثیر کنین... ...این کتاب رو... ...برای تمام کمیک‌فروشی‌های اون‌ورِ اقیانوس.
‫وقتی تو وبلاگم نقدش کنم، ‫دنیا از عظمتش باخبر می‌شه.
‫اونا دارن کمیک‌بوکِ منو می‌خونن؟
‫یعنی همه تو اون اتوبوس هم داشتن کمیک‌بوکِ، ‫اِم، منو می‌خوندن؟
‫چه خبره؟
‫این همه کپی از کمیک‌بوکِ آشغال ‫و مسخره‌ی من از کجا اومده؟
‫باب اسفنجی!
‫خالقِ اثر!
‫بعضی وقتا!
‫طرح بکش!
‫بعضی وقتا!
‫باب اسفنجی!
‫یه لشکر آدم اون بیرونه، ‫و همه‌ش تقصیر توئه
‫که مجبورم کردی ‫اون کمیک‌بوکِ مسخره رو بسازم.
‫خواهش می‌کنم.
‫چی گفتی؟
‫اینا طرفداراتن، اختاپوس.
‫اونا عاشق کمیک‌بوکِ تو هستن.
‫ما کلی کپی ازش زدیم تا ‫بذاریم تو کمیک‌فروشی.
‫و حالا کل شهر به خاطر این مبارزه عاشقتن!
‫بالاخره خلقِ هنر!
‫هنر؟
‫اون که هنر نیست!
‫اون یه مشت چرت‌وپرت بود که سرهم کردم تا ‫شما دو تا احمق رو مسخره کنم!
‫ولی تو که همیشه می‌خواستی معروف بشی!
‫من می‌خواستم به خاطر خلقِ هنر معروف بشم، ‫نه کمیک‌بوک!
‫من دلم نمی‌خواد با خوره‌هایی مثل شما ‫دم‌خور بشم!
‫فکر کنم برای این حرفا یه ذره دیره، ‫اختاپوس.
Telegram: @DoostihaIR
‫نگران نباش، آقای اختاپوس.
‫من حلش می‌کنم.
‫اوه، ممنون، آقای خرچنگ.
‫خیلی خب، گوش کنین!
‫اینجا یه مکانِ تجاریه.
‫اختاپوس فقط در صورتی کمیکتون رو امضا می‌کنه که ‫یه همبرگر خرچنگی بخرین.
‫معلومه دیگه.
‫صدها امضا بعد...
‫بعدی.
‫یه همبرگر خرچنگی و یه امضا.
‫با اون امضا سیب‌زمینی سرخ‌کرده هم میل دارین؟
‫البته.
‫ولی من شماره‌ی دومِ کمیک‌بوکتون رو هم ‫می‌خوام.
‫اوه، نه.
‫من به اندازه‌ی کافی خودم رو برای شما ‫خنگولا پایین آوردم.
‫دیگه بسشه!
‫شماره‌ی دوم کِی می‌آد؟
‫این همون شماره‌ی دومه!
‫از من دور شین!
‫پلیس.
‫مشکلتون چیه؟
‫من اختاپوسم.
‫من تو یه باجه‌ی تلفن گیر افتادم و ‫یه مشت خوره محاصره‌ام کردن.
‫کمک بفرستین!
‫وقتی شماره‌ی دوم رو ساختی برات ‫کمک می‌فرستیم.
‫خیلی خب، شما بردین!
‫شماره‌ی دوم رو بساز!
‫اگه این توده‌ی عظیمِ نشسته یه شماره‌ی دوم می‌خوان، ‫بهش می‌رسن!
‫ولی این‌دفعه، قراره بهشون ‫هنرِ واقعی رو تحویل بدم!
‫عمیق شو، اختاپوس.
‫هنر خلق کن.
‫باید عمیق‌تر بشم!
‫و پایین‌تر!
‫تونستم!
‫من هنر خلق کردم!
‫هنرِ کمیک!
‫شماره‌ی دومِ ابرخنگول‌ها امروز منتشر شد!
‫خالقش، اختاپوس، شخصاً اینجاست!
‫خیلی خب، ای کله‌پوک‌ها!
‫شما برای شماره‌ی دوم التماسم کردین، ‫و منم یه شاهکار تحویلتون دادم!
‫ایول!
‫برای دیدنِ بزرگ‌ترین کمیکی که ‫تو عمرتون دیدین آماده بشین!
‫ابرخنگول‌های ۲!
‫مرثیه‌ی کواکِن!
‫معرکه‌ست!
‫آره!
‫من اعلام می‌کنم که این کمیک‌بوک...
‫یه آشغاله!
‫صبر کن، چی؟
‫داستانش بوی گند می‌ده!
‫داستانش خیلی متظاهرانه است، و دیالوگ‌هاش ‫یه شعرِ طولانیه که حتی قافیه هم نداره!
‫ترجیح می‌دم به خورشید خیره بشم تا اینکه ‫یه صفحه‌ی دیگه از «مرثیه‌ی کواکن» رو بخونم.
‫آه، این‌طوری بهتر شد.
‫نمک‌نشناس‌ها!
‫من قلب و روحم رو برای اون کتاب گذاشتم!
‫این تقصیر من نیست که شما درکِ روشنفکرانه
‫و هنریِ لازم برای ‫فهمیدنِ اثرِ من رو ندارین!
‫اهم!
‫من اون‌قدر درک دارم که بفهمم به تصویر کشیدنِ کواکن توسط تو... ...توهین‌آمیزه!
‫کواکن‌ها... وجود دارن؟
‫بذار این‌طوری بهت بگم...
‫خب، حداقلش اینه که ‫دیگه کمیک کشیدنم تموم شد.
‫شبِ ابرخنگول‌های ۲!
‫پس طرفدارات کجان؟
‫همه‌شون از شماره‌ی دوم متنفر شدن.
‫من دیگه هیچ طرفداری ندارم.
‫نگران نباش، اختاپوس.
‫من و پاتریک همیشه طرفدارت می‌مونیم.
‫آره!
‫و هیچ‌وقت بی‌خیالِ درخواست ‫برای شماره‌های جدید نمی‌شیم!
www.Doostihaa.com