‫خیلی خب. انجامش بده. زود باش.
‫ممنون.
‫نمی‌دونم دارن پتک رو اون بیرون می‌کوبن ‫یا روی مخ من.
‫هی، بذار یه چیزی برای صبحونه ‫برات بپزم.
‫نه، نمی‌خوام. اینو دارم.
‫- برای بعد مدرسه برنامه داری؟ ‫- نه.
‫هی. ببخشید که حواسم پرت قضیه توریه.
‫نه، نه. عیب نداره.
‫نظرت چیه؟ امشب با هم دوتایی صدف شکم‌پر ‫معروفم رو بخوریم؟
‫حتی می‌تونی مورگان رو بیاری.
‫ما جدا شدیم.
‫چی؟
‫باید برم. خداحافظ.
‫عزیزم. در مورد شام بهم خبر بده، باشه؟
‫- باشه. ‫- گوش کن،
‫نگران مورگان نباش. ‫کلی دختر هست.
‫وای خدا، شبیه مادرم حرف می‌زنم.
‫سلام،‌ تور.
‫خداحافظ، مامان.
‫سلام عزیزم، خوشگل به نظر می‌رسی.
‫خداحافظ عزیزم. توری.
‫دوستت دارم.
‫پسر خوب.
‫بری، سلام.
‫- صبح بخیر. ‫- سلام، آرلو. سلام کوچولو.
‫دارین تغییر انجام می‌دین؟ قضیه چیه؟
‫خب، چون انقدر نگران آرلویی،
‫ما گفتیم برای محافظت از تو ‫یه دیوار بسازیم.
‫وای.
‫به نظر میاد یکمی بیش از حد ‫واکنش نشون دادین.
‫تو یه کیسه پر از کثافت به من دادی.
‫ببین، تا حالا نشده روز بدی داشته باشی؟
‫اون روز روز بدی داشتم.
‫منصفانه‌ست، می‌دونی که
‫کار مته بادی کی تموم می‌شه؟
‫علاوه بر این، تجهیزاتشون داره ‫حیاطمو نابود می‌کنه.
‫باید از خودشون بپرسی.
‫باشه.
‫خب.
‫این عالی می‌شه.
‫حصارهای خوب همسایه‌های خوبی ایجاد می‌کنه.
‫آدمای خوب همسایه‌های خوبی می‌شن، مل.
‫می‌شه روی آجر من پا نذاری؟
‫خیلی خوبه.
‫معمولا برام چیزایی که ‫جعبه اصلی دارن نمیاری.
‫نگو که الان رفتی سراغ فروشگاه دزدی.
‫اینا واقعا به من هدیه داده شدن. ‫من دارم سرمایه‌هایی رو مدیریت می‌کنم.
‫هدیه‌های گرون بخشی ‫از فرایند ناز کشیدن هستن.
‫حالا فهمیدم چرا کت شلوار شیک پوشیدی.
‫چی؟ اینو می‌گی؟
‫کت و شلوار شیکیه.
‫ممنون، راکو.
‫مشکلت چیه؟
‫مشکلم اینه دوباره باید چیزی رو بهت بگم
‫که از قبل باید می‌دونستی
‫این که فکر می‌کنی می‌تونی پاهات رو ‫توی هر دو قایق نگه داری،
‫اینجوری یه بولوندی مثل تو غرق می‌شه.
‫بولوند چیه؟
‫یه آدم ابله. اما تو ابله نیستی.
‫قطعا احمقی، اما ابله نیستی.
‫خب، چرا به من نمی‌گی چیه که ‫خیلی سخت تلاش می‌کنی بهم نگی؟
‫از من اخاذی می‌شه.
‫- کتابیه؟ ‫- آره.
‫اون فیلم منو توی خونه‌ش گرفته.
‫حالا می‌خواد من سرمایه کثیفش ‫رو مدیریت کنم.
‫این کارو براش بکنم فیلم رو حذف می‌کنه.
‫پس حرف یه باج‌گیر رو قبول می‌کنی؟
‫دیگه چه چاره‌ای دارم؟
‫باج‌گیری همیشه یه تاریخ انقضایی داره.
‫تو باید تصمیم بگیری اون زمان کیه.
‫مامانم گفت نمیذاره بنز رو ببرم دانشگاه.
‫چرا؟
‫- نمی‌دونم چرا. ‫- جدی می‌گی؟
‫سلام، چه خبر؟
‫- تو بگو. ‫- من نمی‌دونم.
‫من یه مورد قطعی داشتم ‫و تو پیچوندی.
‫و نگو که به‌خاطر کمرته.
‫وقتی چرت می‌گی مشخصه.
‫من با قضایایی اینجا درگیرم.
‫چیزی هست که باید بدونم؟
‫نه. مسائل خانوادگیه.
‫می‌شه براش زمان تعیین کنی؟
‫همه پول‌هام پیش رفیقت بارنیه.
‫و اگه می‌خوای جدا شی، بگو.
‫چون باید برنامه‌های دیگه‌ای بچینم.
‫باهات تماس می‌گیرم.
‫جدی می‌گم،‌ کوپ.
‫دارم روش کار می‌کنم. قول می‌دم. ‫خداحافظ.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫فکر می‌کردم تمرین داشتی. چی شد؟
‫حسش نبود.
‫بابا، خواهش می‌کنم اذیتم نکن. ‫دیگه کسی رو ندارم که پیشش فرار کنم.
‫باشه. اما برات هزینه داره.
‫می‌خوای مجبورم کنی چه‌کار کنم؟
‫همون کاری که پدرم مجبورم می‌کرد انجام بدم.
‫بیخیال.
‫دست آخره، کله‌خر.
‫- موفق باشی. ‫- آره، آره.
‫- خیلی خب، ۳۰. ‫- ۳۰.
‫- ۳۱. ‫- چی؟
‫عجب، ۳ بار پشت سر هم. ‫داره تحقیرت می‌کنه، اندی.
‫داری حساب کتابمو بررسی می‌کنی؟
‫- نه، نه. ‫- اون هیچ‌وقت باختو قبول نمی‌کنه.
‫برو بابا. این فکر احمقانه کی بود؟
‫من باید برم.
‫باید آماده بشم.
‫خوش گذشت. بیاین دوباره انجامش بدیم.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫هی. به مامانت زنگ زدی؟
‫- مامان... ‫- ببین،
‫اگه نمی‌خوای الان در مورد ‫دانشگاه حرف بزنی، مشکلی نیست.
‫اگه نمی‌خوای در مورد پیچوندن ‫تمرین حرف بزنی، عیب نداره.
‫اما در مورد این حرف می‌زنیم.
‫- در مورد چی؟ ‫- توری.
‫چیزهایی توی این دنیا هست که شاید ‫ارزششو داشته باشه بیخیالشون بشی.
‫مادرت یکی از اونا نیستی، فهمیدی؟
‫می‌دونم اون می‌تونه یکمی...
‫فشار بیاره.
‫اما اون صلاحت رو می‌خواد.
‫می‌خواد هواتو داشته باشه.
‫- من یکم زمان نیاز دارم. ‫- خب، یکمی معذب‌کننده می‌شه
‫وقتی فردا شب ببینیش.
‫چرا من فردا می‌بینمش؟
‫جشن پسح توی خونه هاری و گرچن.
‫وای. فرداست؟
‫آره، هست.
‫نمی‌شه بیخیالش شیم؟
‫نه. جشن مهمیه.
‫تو حتی والد یهودی من نیستی.
‫مکزیکی هم نیستم، ولی غذاشون رو می‌خورم.
‫می‌رم بخوابم.
‫شالوم.
‫خیلی خب، لا ماژور،
‫بعد ر ماژور،
‫بعد می ماژور. خب؟
‫من می‌خونم، شماها می‌نوازید.
‫و مطمئن شید که خیلی محکم ‫فشار می‌دین، چون اگه انگشتاتون نسوزه،
‫پس درست انجامش نمی‌دین.
‫همچین، همه ضربه‌ها رو به پایینه ‫چون این پانک راکه.
‫بریم. یک، دو،‌ سه، چهار...
‫♪ اونا روی صندلی عقب تلنبار می‌شن ♪
‫♪ بخار داغ ازشون میاد ♪
‫آره. نمی‌دونم.
‫- باید دیر بیام چون... ‫- خوبه.
‫♪ روی صندلی عقب می‌جنبه ♪
‫♪ حمله رعدآسا ♪
‫باپ!
‫هی. اسمت چی بود؟
‫فین.
‫فین. می‌شه یه لطفی بکنی؟
‫می‌شه خفه شی و به کلاس توجه کنی؟
‫عالیه. خیلی خب.
‫حالا نوبت پله، و روی ر شروع می‌شه. ‫یک، دو، سه، چهار.
‫هی، هو، بزن بریم
‫می‌ریم لا!
‫سلام، مامان. خوشحالم که می‌بینمت.
‫تو غذای خالی بهش می‌دی.
‫اصلا بهش غذا نمی‌دم.
‫اون حامله‌ست. ‫این یه بارداری با ریسک بالاست.
‫مامان، این بارداری در سن بالاست.
‫ما از اون عبارت استفاده نمی‌... نه.
‫بهش گفتی که رحمت ۲۵ سالشه؟
‫برام مهم نیست دکتر چی گفت.
‫تو قرار نیست دخترم یا نوه‌م ‫رو مسموم کنی.
‫فقط می‌خواستم بدونی که من ‫اینجا خرید رو انجام نمی‌دم.
‫گریس هم انجام نمیده. دیگه نه.
‫باید بیشتر هشیار باشی. ‫اون به توازن احتیاج داره.
‫خب، این خیلی متوازن به نظر میاد.
‫بگذریم، شما؟
‫روز خوش.
‫- سلام،‌ چطوری هاری؟ خوشحالم می‌بینمت. ‫- خوبم. منم خوشحالم می‌بینمت.
‫- سلام. ‫- هاری، این خوب به نظر میاد.
‫به‌خاطر دو دهه مزدوج بودن با یه زن یهودی
‫من به اندازه کافی جشن پسح دیدم.
‫اما هیچ‌کدوم به جشنی که گرچن ‫و هاری هر سال می‌گیرن نمی‌رسه.
‫شکل‌های کوچیک، باشه؟
‫من هیچ‌وقت طرفدار دین سازمان‌یافته نبودم...
‫اما اولش کارش رو تموم کن.
‫اما یه جشنی که توش نوشیدنی و آزادی ‫هست نیازی به قانع کردن نداره.
‫- سلام، گرچن. ‫- کوپ، خوش اومدی.
‫ممنون که ما رو دعوت کردی. ‫توری رو یادت میاد؟
‫- سلام. ‫- خوشحالم تونستی بیای.
‫خوشگل شدی، عزیزم.
‫سلام، توری.
‫ببخشید.
‫- قضیه‌ش مفصله. ‫- درسته.
‫نوجوونن دیگه.
‫خیلی خب.
‫سلام علیکم.
‫وای.
‫- حالش چطوره؟ ‫- حال تو چطوره؟
‫من دارم بهش فضا می‌دم.
‫خوبه. فکر کنم می‌خواد از تیم ‫تنیس بیاد بیرون.
‫چی؟ وای خدا، چی بهش گفتی؟
‫من دارم بهش فضا میدم.
‫نقشه‌ت اینه که بذاری اونقدر سواری کنه ‫که چرخا در بیان؟
‫- چون اینو بدون... ‫- اون سر عقل میاد.
‫چرخا همین الانشم در اومدن.
‫و اگه با تو زندگی می‌کنه، ‫باید مثل پدرش رفتار کنی
‫نه یه هم‌اتاقی باحال.
‫- حالا من باحال شدم؟ ‫- اندرو کوپر.
‫باشه. حله. انجامش می‌دم.
‫می‌دونی چیه؟
‫هانتر با مورگان قطع رابطه کرده.
‫می‌دونم. اون با دلایلا می‌گرده. ‫دختر اوئن اش.
‫می‌گرده یا دوست شدن؟
‫بچه‌های امروزی از این ‫اصطلاحات استفاده نمی‌کنن.
‫- حالا متخصص شدی؟ ‫- آره، من یه متخصص خیلی باحالم.
‫- واقعا؟ ‫- سلام.
‫- شانا توا. ‫[سال خوبی داشته باشید]
‫سلام.
‫- یه عید دیگه‌ست، اما عیب نداره. ‫- یه عیب دیگه‌ست.
‫ببخشید. فکر می‌کردم همه جا می‌شه گفت.
‫بگذریم، این بلا هست. ‫اون در مورد جابه‌جایی کمکم می‌کنه.
‫جای جدید در چه حاله؟
‫بهت نمی‌گم، چون می‌خوام خودت ببینیش.
‫- می‌دونی کجا پیدام کنی. ‫- آره، می‌دونم.
‫روی زمین محیط مردونه من الکل می‌خوری.
‫من احضار شدم. ببخشید.
‫از ملاقات باهات خوشوقتم.
‫عاشق اینم. دیوره؟
‫بهت نمی‌گم، دستتو بکش.
‫یهو میام می‌بینم هر دومون یه چیز پوشیدیم.
‫درسته، همین‌طور می‌شه.
‫عیدت مبارک، عزیزم. ‫خاویار روی متزا رو امتحان کردی؟
‫هنوز نه.
‫فکر می‌کردم یه ناسازگاری جالبی پیش میاد
‫اگه یه غذای لذیذ رو روی ‫نون درد و رنج بذاری.
‫- نباید جواب بده، ولی می‌ده. ‫- دقیقا.
‫- یکی دیگه می‌خوام. ‫- هی، شنیدم توری
‫- پرینستون رو رد کرده. ‫- چی؟
‫واقعا؟ می‌خواد چه‌کار کنه؟
‫هنوز نفهمیده می‌خواد چه‌کار کنه.
‫برنامه دیگه‌ای نداره؟
‫«برنامه» رو تعریف کن.
‫سلام، توری.
‫نگران نباشین بچه‌ها. حساب شبکه ‫اجتماعیم ۲ هزار دنبال‌کننده داره
‫و هنوز چیز خاصی هم توش نذاشتم.
‫تو یه شیشه انعام لازم داری.
‫هی.
‫ادامه بده.
‫- اش، هی. خوش اومدی. ‫- سلام. چطوری، رفیق؟
‫- سم، سلام. ‫- سلام.
‫- بیا داخل. ‫- ممنون.
‫- این برای توئه. ‫- ممنون.
‫اون اینجا چه‌کار می‌کنه.
‫وای نه. من دعوتش نکردم.
‫باورم نمی‌شه همین‌طوری اومده.
‫- ای فکر بدیه. من می‌رم. ‫- صبر کن، نه. بیا.
‫فقط یکم معذب‌کننده‌ست، ‫بعدش درست می‌شه.
‫نه، فکر نکنم بتونم این کارو بکنم. ‫این آدما از من متنفرن.
‫نه، فقط فکر می‌کنن باید ازت بدشون بیاد. ‫هی، می‌دونی چی کمک می‌کنه؟
‫کلونازپام؟
‫می‌خواستم بگم با من بودن، ‫ولی شاید یکم نوشیدنی کفایت کنه.
‫صبر کن، قضیه داره ادامه‌دار می‌شه.
‫- ما دست روی شونه داریم. ‫- وای. اون همراهشه.
‫چه زرنگ.
‫همراه مطلوب‌ترین مجرد وستمونت ویلج.
‫باید اعتراف کرد کارش درسته.
‫کی اینا با هم جور شدن؟
‫نه. سوال مهم اینه که، ‫چطور هیچ‌کدوم از ما اینو پیش‌بینی نکرد؟
‫خب، نمی‌تونم بندازمش بیرون.
‫شوخی می‌کنی؟
‫این عید پسحه.
‫- سلام، چطوری؟ ‫- عیدت مبارک.
‫عیدت مبارک.
‫انگار کوپ مشکلی نداره.
‫باورنکردنیه.
‫سلام. چه خبر، بچه‌ها؟
‫- ببین کی اومده. ‫- سلام.
‫رفیق.
‫لیزا.
‫خوشحالم که می‌بینمت، خوشگل خانم.
‫- برگشتی؟ ‫- گوردی مجبورم کرد برای عید بیام.
‫کجا بودی؟
‫خب، اگه منو دنبال می‌کردی می‌دونستی.
‫من اینستاگرام یا تیک‌تاک یا ‫هر چیزی که هست ندارم...
‫من کسی رو دنبال نمی‌کنم.
‫خب، پس بعدا میام سراغت و ‫برات یه حساب کاربری باز می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم این کارو نکن.
‫- شالوم. ‫- ممنون.
‫- کیف رو نگه دار. ‫- کیف رو گرفتم، رفیق.
‫- این بار توی سنگاپور بود. ‫- سنگاپور؟
‫- سنگاپور، آره. ‫- یکی از این روزها باید
‫- کارش رو به همه‌مون توضیح بدی. ‫- اون اینفلوئنسر
‫مد و سفره، آره.
‫- و بابت این پول می‌گیره؟ ‫- نه بابا.
‫کلی سفر و لباس مجانی می‌گیره،
‫و هر چقدر بیشتر نباشه، ‫بهتر با هم کنار میایم. پس...
‫- برد برده. ‫- خیلی خب.
‫گوش کن، کوپ. می‌گن که تو داری
‫- یه خرید عمده انجام می‌دی. ‫- زیاد هیجان‌زده نشو.
‫اینقدر جذاب نیست.
‫واقعا؟ چون شنیدم نیم میلیون دلاره.
‫به نظرم که خیلی جذاب میاد.
‫- آره، همین‌طوره. ‫- نباید هر چیزی که می‌شنوین رو باور کنین.
‫اگه در موردش بگی می‌تونم. ‫بیخیال، کوپ.
‫- کوپ! ‫- چند تا معامله دارم
‫که سود حسابی داره.
‫این نوشیدنی رو امتحان کردی؟ ‫بهش میگن نوشیدنی فرعون.
‫- اوئن. خوشحالم می‌بینمت. ‫- منم همین‌طور، رفیق.
‫اسمت چی بود؟
‫- برد. ‫- برد. درسته. خوشحالم می‌بینمت.
‫- چه خبر، اش؟ خوشحالم می‌بینمت. ‫- سلام.
‫سلام، سم.
‫سلام.
‫ما می‌خوایم شروع کنیم، ‫لطفا بشینین.
‫خیلی خب. کوپ، تو با ما می‌شینی.
‫کت.
‫کوپ.
‫ما دوباره دوست شدیم؟
‫عمرا.
‫آمین.
‫این نان درد و رنجه
‫که اجداد ما در سرزمین مصر خوردن.
‫«تمام کسانی که گرسنه هستند، ‫بگذارید بیایند و بخورند.
‫تمام کسانی که نیازمندند،
‫بگذارید بیایند و پسح را با ما جشن بگیرند.»
‫از پسش بر میای، هانتر.
‫من دومین فرد کوچیک جمعم.
‫- خیلی خوبه. ‫- «فرزند ساده می‌پرسد...»
‫- وای خدا. ‫- قضیه چیه؟
‫چرا امشب با شب‌های دیگه فرق می‌کرد؟
‫خب، برای شروع من با زنی نشسته بودم ‫که برام به جرم قتل پاپوش درست کرده بود
‫و دوست جدیدش که در حال حاضر ‫داشت ازم اخاذی می‌کرد.
‫وکیلم هم به کنار که باید ازش اخاذی می‌کردم ‫که وکیلم می‌شد.
‫پس در حالی که گرچن داستان یهودیانی ‫رو می‌گفت که از مصر آزاد می‌شدند،
‫فکر می‌کردم که کاش منم آزاد بشم.
‫ممنون.
‫قضیه چیه؟
‫وای خدای من.
‫این خیلی داغه.
‫«این‌ها ده بلایی هستند، که فرد مقدس،
‫بر سر مصریان آورد.»
‫خون.
‫کوپ، گزارش بده.
‫«قورباغه‌ها».
‫- چرا انقدر طول می‌کشه؟ ‫- «حشرات».
‫فکر می‌کردم الان قراره ‫به فرم معامله نگاه کنم.
‫«جانوران».
‫این یه فراینده. این چیزا زمان‌بره.
‫«طاعون دام».
‫تو سعی می‌کنی بهشون ۴۰۰ میلیون دلار بدی.
‫فکر می‌کنم دلشون می‌خواد سریع‌تر انجام بشه.
‫«زخم‌های چرکین».
‫- «تگرگ». ‫- به من اعتماد داری یا نه؟
‫البته که دارم.
‫«ملخ‌ها.»
‫فعلا.
‫«تاریکی.»
‫«مرگ نخست‌زادگان.»
‫هاری می‌خواد یه قایق بخره، ‫و من مخالف نیستم،
‫ولی شناش خیلی خوب نیست.
‫کی زحمت اینو می‌خواد؟ ‫مخصوصا توی ساحل شرقی،
‫که فقط دو سه ماه می‌تونی ‫ازش استفاده کنی.
‫خب، فصل‌ها دارن گرم‌تر می‌شن.
‫اوه، واقعا؟
‫می‌خوای از پیشخون نوشیدنی بیارم؟
‫- نه، ممنون. ‫- باشه. ببخشید.
‫آره، آره. همینو می‌گم.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام، سم.
‫می‌شه یکی از اونا رو برام بریزی؟
‫- البته. ‫- ممنون.
‫خوب به نظر میاین.
‫- ممنون، سم. ‫- ممنون. تو هم همین‌طور.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫ممنون.
‫- می‌شه یکی دیگه بریزی؟ ‫- خیلی خب.
‫ببخشید، آخه...
‫درگیر یه خونه‌ای هستم.
‫یه خونه قدیمی ۴ میلیون دلاریه و صاحباش ‫دنبال یه معمار می‌گردن.
‫- ادامه بده. ‫- یه زمین هشت هزار متری توی اپل کرته.
‫می‌خوان از صفر بسازنش ‫و دنبال توصیه هستن.
‫و تو می‌خوای منو توصیه کنی؟
‫می‌دونم این چطور به نظر می‌رسه، ‫اما من سعی دارم...
‫یه پیشنهاد شغل به نظر می‌رسه.
‫خب، چه می‌شه کرد.
‫و اون قبول می‌کنه. اونا دنبال ‫یه طراح داخلی هستن؟
‫مگی می‌خواد یه پورشه بخره.
‫اوه، خب...
‫- آره. ‫- این هدف خوبیه.
‫- وای خدای من. ‫- به افتخار کاسبی؟
‫پ و ل ه. پوله.
‫این پنیریه که از شیر الاغ یه ‫دامداری توی صربستان میاد.
‫۲۰ هزار دلار برام خرج برداشت که ‫صد گرمش رو بیارم اینجا.
‫می‌گم زن‌هامون رو بپیچونیم، ‫هر چی از غذاهای هاری مونده برداریم،
‫و فردا شب یه مهمونی پنیر باکلاس ‫توی خونه‌م داشته باشیم.
‫نمی‌تونم. من و گرچن باید به یه عید ‫پسح دومی توی خونه والدینش بریم.
‫کل شب نیستیم.
‫بچه‌ها از دانشگاه به این جشن میان. ‫خیلی مفصله.
‫باید این کارو دوباره تکرار کنی؟
‫آره، ولی این بار باید ‫سوالات تقریبا نژادپرستانه
‫مادرزنم رو جواب بدم.
‫آره. می‌دونم.
‫منم درگیرم.
‫- عجب. ‫- شرمنده.
‫می‌دونی که چقدر عاشق یه پنیر خوبم.
‫فکر کنم ما آفیکومن رو پیدا کردیم.
‫این چیه؟
‫دسر.
‫هی.
‫چه خبر، مل!
‫لعنتی. لعنتی.
‫بچه‌ها، من خیلی خسته‌م.
‫- دیگه بسمه. ‫- آره، منم همین‌طور.
‫منم همین‌طور. راستش...
‫- این یعنی باید بریم؟ ‫- یعنی بریم؟
‫این...
‫- عیب نداره. ‫- سلام.
‫سلام.
‫حالت خوبه؟
‫من عالیم.
‫خیلی خب.
‫سلام، بیا پیشم بشین.
‫تو خیلی خوردی.
‫باید ۴ لیوان نوشیدنی بخوری.
‫تو ۴ لیوانتو قبل شام خوردی. کافیه.
‫دایینو.
‫چی؟
‫دایینو. یعنی کافی.
‫این کافیه.
‫پس برای چی فرستادیمت مدرسه یهودیا؟
‫احتمالا برای این نبوده.
‫خیلی خب. یالا، باید بری خونه. ‫پاشو.
‫می‌خوای من رو ببری خونه؟
‫برات اوبر خبر کردم.
‫بیا. تو هم بیا با من بریم خونه.
‫نه.
‫اوه، مامان! ای وای...
‫خوبم. من...
‫- خیلی خب. ‫- حرص نخور.
‫کارهات خیلی رقت‌انگیزن.
‫تاکسی برای توری؟
‫بله.
‫باید می‌رفتم کفشم رو بردارم.
‫خدایی؟
‫خیلی خب.
‫آهای!
‫هی!
‫این ماشین آبی لعنتی واسه کیه؟
‫من رو ببین. چقدر رو فرمم.
‫- سلام! ببخشید دیر کردم. ‫- سلام.
‫سلام.
‫برات برگر سفارش دادم. ‫خودمم یه گاز زدم.
‫- مامان کو؟ ‫- نمیاد.
‫همه چی مرتبه.
‫خیلی خب. همینجوری دلش نخواست بیاد؟
‫راستش بهش گفتم بعد از اینکه ‫از سر کار اومدم باید برم خرید.
‫واسه همین مجبورم با یه بسته ‫غلات برم خونه.
‫خیلی خب.
‫مامانتون رو دوست دارم.
‫فقط... کاری می‌کنه صمیمی شدن ‫با بچه‌هام برام سخت بشه.
‫می‌خواستم باهاتون یه شام آروم بخورم ‫و صحبت کنیم.
‫- درکت می‌کنم. ‫- گل گفتی.
‫خب، تدریس چطوره؟
‫عالیه.
‫منظورم از عالی اینه که... ‫نمی‌دونم، راستش...
‫اگه کسی یاد نگیره هم موفقیت ‫به حساب میاد؟
‫بیخیال، تو تازه کارت رو شروع کردی.
‫داری موسیقی درس میدی. ‫علوم که نیست.
‫تدریس هنر شبیه تدریس چیزیه ‫که درس دادنی نیست.
‫خب، اومدن جای درستش.
‫تو چی، اندی؟
‫شنیدم یه هم‌خونه جدید دارین.
‫دیگه وقت رفتنه.
‫واو. خودش رو نجات داد.
‫سلام به همگی! چطورید؟ ما برگشتیم!
‫من الی هستم. خوشحالم می‌بینمتون.
‫امشب مهمون ویژه‌ای اینجا داریم.
‫بابامه. یه کف مرتب به افتخار بابام!
‫ایول به بابا.
‫اون فوق‌العاده‌ست.
‫بگذریم، قبلاً هر وقت روز بدی داشتم بابام ‫این آهنگ رو برام می‌خوند.
‫تقدیم به تو، بابا.
‫♪ اوه ♪
‫♪ یه روز از راه می‌رسه ♪
‫♪ که در حال حرکتی ♪
‫♪ روزی از راه می‌رسه که سر و سامون گرفتی ♪
‫♪نوری از راه می‌رسه ♪
‫♪ که به مردم روحیه میده ♪
‫♪ اون بچه رو از روی زمین بلند کن ♪
‫♪ ولی اوه ♪
‫♪این دنیای پیر به چرخش ادامه میده ♪
‫♪ جالبه که درخت‌های بلند نیفتادن ‫روی زمین ♪
‫♪ روزی از راه می‌رسه ♪
‫نگاهش کن.
‫واقعاً حالش بهتر شده، نه؟
‫آره. آره، حداقل اون خوبه.
‫این کارهای توری واقعاً ‫غافلگیرم کرده.
‫هی به گذشته فکر می‌کنم، سعی می‌کنم ‫ببینم نشونه‌ای در کار بود یا نه،
‫و اگه چیزی بوده...
‫خدای من، پس خیلی نامحسوس بودن.
‫چطوری داری باهاش برخورد می‌کنی؟
‫دخالت نمی‌کنم.
‫همونطور که تو پیشنهاد دادی.
‫دارم بهش فضا میدم که...
‫گند بزنه.
‫و منتظرم که وقتی گند زد، گندش ‫رو جمع و جور کنم. پس...
‫خودت چی؟
‫خودم چی؟
‫خب، والدین توری نگرانش هستن.
‫منم نگران بچه‌های خودمم.
‫اوضاع چطوره؟ با کسی قرار می‌ذاری؟
‫آره، می‌دونی، گاهی اوقات. ‫ولی نه به صورت جدی.
‫بهتره جدی بگیریش. ‫قرار نیست جوون‌تر بشی که، می‌دونی؟
‫آره، کمرم این رو خوب می‌دونه.
‫و کسب و کارت؟
‫آره، تازه داره روی روال میفته.
‫می‌دونی چیه، باید صورت‌حساب رو بگیرم.
‫بعد از آهنگ بعدی باید برم.
‫چرا؟
‫من رو می‌بینی؟
‫سعی می‌کنم دخالت نکنم.
‫وارد شدی بهم بگو.
‫خیلی خب.
‫- وارد شدم. ‫- با این سرعت؟
‫آره، آره، همین دیشب اینجا بودم. ‫در رو دستکاری کردم.
‫خوبه.
‫بگذریم، بابام میگه باید به توری ‫فضا بدم
‫و مل دقیقاً یه چیز متفاوت میگه.
‫گوش کن، دخترهای نوجوون همیشه ‫تو یه جور بحران هستن.
‫باید هجده سالگی من رو می‌دیدی.
‫نمی‌دونم. من دوران هجده سالگی ‫خودم رو دوست داشتم.
‫هدفم رو پیدا کرده بودم.
‫خب آره، هر هجده ساله‌ای یه ‫هدف داره...
‫ولی هدفش عاقلانه نیست.
‫خیلی آدم منفی‌بافی هستی، می‌دونستی؟
‫یه چیزی بگو خودم ندونم.
‫فکر کنم گرچن و هاری یه عملیات ‫سِری هم دارن.
‫قرص؟
‫بهتر از اون. اوزمپیک و فیلر.
‫اینا طلای مایع هستن، ‫چندتا بردار.
‫نه، سودشون کمه، و متوجه ‫نبودشون میشن.
‫باید طبق نقشه بریم جلو.
‫فکر کنم پیداش کردم.
‫وقتی هاری ساحنی بالا سر ‫کلینیک جراحی گرچن نبود
‫یا مثل امشب با خانواده‌ش تو مراسم ‫عید پسح شرکت نکرده بود،
‫دونه دونه سرگرمی‌های گرون قیمت رو ‫تجربه می‌کرد و می‌ذاشت کنار.
‫این گورستان سرگرمی‌های ‫فراموش شده شامل
‫دوربین شکاری ده هزار دلاری با سایز بیست در ‫شصت برند زایس برای شکار حیوانات بزرگ بود.
‫و دوربین با کیفیت فیز وان ‫با قیمت پنجاه هزار دلار.
‫و بازی شطرنج باکارات با مهره‌های ‫کریستالی و تخته مرمری طرح‌دار.
‫و مهم‌تر از همه، یه نسخه ویولن ‫دویست هزار دلاری
‫که توسط نسخه جدید گوارنری دل جزو ‫یعنی استرادیواریوس طراحی شده.
‫که هنوز پیداش نکردم.
‫لعنت بهش.
‫[اوئن اش]
‫کوپ، چه خبر؟
‫میشه یه لحظه گوشی رو نگه داری؟ ‫باید به این تماس جواب بدم.
‫کوپ...
‫کدوم خری داره وسط سرقت ‫باهات تماس می‌گیره؟
‫الو. یه مقدار سرم شلوغه. ‫می‌تونم بعداً باهات تماس بگیرم؟
‫داری با پولم چه غلطی می‌کنی؟
‫دو هفته شده. چه غلطی می‌کنی؟
‫داری... داری سعی می‌کنی سرم ‫کلاه بذاری؟
‫الان وقتش نیست.
‫نه، نه، نه. مزخرف نگو. ‫کل زندگیت دست منه، عوضی.
‫وایسا، گوش کن. نگران نباش. ‫گفتم که یه مقدار طول می‌کشه.
‫کوپ؟
‫الو؟
‫میشه آروم شی
‫و بذاری فردا یه سر بهت بزنم؟ ‫برات توضیح میدم.
‫یه جوری با من حرف نزن ‫انگار احمقی چیزی هستم.
‫گمشو بیا اینجا.
‫نمی‌تونم.
‫نه؟ خب، حیف شد چون اگه تا یک ‫ربع دیگه نیای،
‫دکمه ارسال رو فشار میدم ‫و بیچاره میشی!
‫نه، نکن.
‫یه ربع.
‫آشغال.
‫هی، باید عملیات رو کنسل کنیم.
‫چی؟ نه، نه، نه. چرا؟
‫یه مشکل خانوادگی پیش اومده.
‫این بهترین فرصت ممکنه. ‫یه چیز دیگه بردار.
‫نه، اونجوری نمیشه.
‫این که تو الان ول کنی نمیشه. ‫گوش کن، کوپ...
‫یعنی چی!
‫اش.
‫کوپ.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- شوخی می‌کنی؟
‫آره.
‫خدای من. خدایی؟
‫ببخشید، رفیق. یه مقدار...
‫- نوشیدنی؟ ‫- نه، ممنون.
‫بهرحال برات می‌ریزم.
‫خب، به صورت جدی می‌پرسم، ‫داری با پولم چیکار می‌کنی؟
‫چون راستش رو بخوای،
‫حس می‌کنم داری من رو بازی ‫میدی.
‫نه بابا.
‫اصلاً با بیلی راسل تماس گرفتی؟
‫- نه. ‫- خب چرا؟
‫داری سعی می‌کنی با پول من ‫جک بیلی رو بیچاره کنی؟
‫نه. ببین، اش، تو بلدی کار خودت رو ‫انجام بدی، منم کار خودم رو بلدم، خب؟
‫ازم خواستی تو رو وارد صندوق اکسلسيور کنم،
‫که در بهترین حالت کار خیلی سختیه.
‫صندوقش خیلی انحصاریه، خب؟
‫اگه الان به جک زنگ بزنم، ‫از دستم عصبانی میشه.
‫تازه به شرط اینکه به تماسم ‫جواب بده.
‫اصلاً قانع‌کننده نیستی، کوپ.
‫باید یه کاری کنیم اون بیاد سراغ ‫ما، خب؟
‫باید یه کاری کنیم فکر کنه داره ‫از چیز مهمی جا می‌مونه.
‫همین که این حس بهش دست بده غرورش ‫رو می‌ذاره زیر پا، گوشی رو برمی‌داره.
‫- از کجا می‌دونی زنگ میزنه؟ ‫- چون همین الانش هم زنگ زده.
‫دو بار.
‫خب. چی گفت؟
‫نمی‌دونم. برنداشتم.
‫یادم بنداز باهات در نیفتم.
‫همین الانش هم باهام در افتادی، اش.
‫درسته. لعنتی، نمونه نداری.
‫بیا یه مقدار مواد بکشیم، داداش.
‫اینم اجباریه؟
‫آره.
‫شبمون زیر و رو شد.
‫هی. ببخشیدها.
‫تا یه ربع دیگه باید بری مدرسه. ‫چیکار می‌کنی؟
‫دارم تو تخت می‌پوسم.
‫- بله؟ ‫- دارم تو تخت می‌پوسم. بهش میگم خود مراقبتی، بابا.
‫همه‌ش همین یه روز.
‫هی، نمی‌دونم چه مرگت شده،
‫ولی اگه تو خونه من زندگی می‌کنی، ‫باید بری مدرسه. شنیدی؟
‫نمی‌تونم مجبورت کنم بری دانشگاه
‫ولی حق نداری زیر نظر من ‫مدرسه رو هم بپیچونی. پس پاشو.
‫پاشو. یالا. پاشو.
‫ببخشید پتو رو از سرت کشیدم، ‫یه مقدار وحشیانه بود.
‫بجنب.
‫پاشو.
‫هیچی نمیگه. ساکت شده،
‫و همین که حرف میزنم، انگار دارم ناخن‌هام ‫رو می‌کشم روی تخته.
‫ما اصلاً چرا بچه‌دار میشیم؟
‫فکر کن بدون بچه چقدر بهمون خوش می‌گذشت.
‫من باردارم.
‫چی؟
‫- جدی میگی؟ وای خدا! ‫- آره.
‫حرفام رو فراموش کن. ‫فوق‌العاده‌ست.
‫آره.
‫جز اینکه... مامانم بیشتر از همیشه ‫داره سعی می‌کنه
‫تو زندگیم دخالت کنه.
‫فکر می‌کنه از پس بارداری برنمیام،
‫و دارم روانی میشم.
‫- بهش بگو دخالت نکنه. ‫- همونطوری که توری به تو گفت؟
‫واو. عجب حمله‌ای.
‫ببخشید، تاثیر هورمون‌هاست.
‫فکر می‌کنه سنم خیلی بالاست.
‫هر فرصتی گیرش میاد همین رو ‫بهم میگه و الان واقعاً رفتم تو فکر.
‫اشتباه هم نمی‌کنه.
‫بیخیال. شما دوتا بچه زیبا دارید.
‫و یه نگاه به خودت بنداز، ‫داری می‌درخشی.
‫بقیه ماها داریم پژمرده میشیم.
‫ولی یه رز خشک‌شده هنوز هم ‫یه رز به حساب میاد.
‫خیلی خب، لیلی، بیا نحوه نشستنت ‫رو تمرین کنیم.
‫خب...
‫- پسح گرچن. ‫- بیخیال.
‫چی شنیدی؟
‫که بعد از اومدن سم دچار ‫فروپاشی شدی.
‫زیادی نوشیده بودم. چیه؟
‫چون دوستت دارم رک و مستقیم ‫حرفم رو می‌زنم.
‫باز شروع شد.
‫آره. خیلی خب، ببین، کاری که ‫سم انجام داد وحشتناک بود.
‫مجرمانه بود دیگه.
‫آره، درسته.
‫ولی مردم دوست دارن فراموش کنن،
‫و اگه هی بخوای
‫- مردم رو معذب کنی... ‫- مشکل منم؟ شوخی می‌کنی؟
‫- نگفتم منصفانه‌ست. ‫- می‌خواست کوپ رو چند سال
‫بندازه زندان.
‫آره. پس مگه کوپ نباید ازش ‫متنفر باشه؟
‫اون پدر بچه‌هامه.
‫درسته، همین؟
‫واقعاً مجبوره این چیزها رو یاد بگیره؟
‫مگه قراره تو مونتانا مزرعه بخرید؟
‫نه، برای سبک وسترن نیست، برای ‫نمایش سوارکاریه.
‫نمی‌دونم اینی که میگی یعنی چی.
‫یعنی من یه احمقم.
‫آره. نه، می‌دونم. می‌فهمم.
‫ولی می‌خواستم برنامه‌های بازخرید ‫رو با هم مقایسه کنم.
‫می‌تونی همه‌ش رو برام توی ‫یه برگه بنویسی؟
‫آره، متی. می‌دونم هنوز داریم ‫با هم قرار می‌ذاریم.
‫ولی این...
‫فرصت خوبیه.
‫هی، باید برم.
‫می‌تونی اون برگه رو به دستم برسونی ‫و منم بهت خبر بدم؟
‫ممنون. خداحافظ.
‫چه سورپرایزی.
‫شک دارم.
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫به اونم شک دارم.
‫خیلی خب. می‌دونی، فکر نکن چون با ‫لهجه صحبت می‌کنی از من باهوش‌تری.
‫نه، به خاطر ذهنم از تو باهوش‌ترم.
‫بشین.
‫نمی‌تونم بمونم. ‫می‌دونی اینجا چیکار می‌کنم؟
‫آره، احتمالاً به خاطر اینه که جک ‫فکر کرده نمی‌تونم بهت نه بگم.
‫اوه، خب سابقه‌ت خرابه.
‫همین بگو مگوهامون بود که ما رو ‫تو این دردسر انداخت.
‫- و لهجه. ‫- آره، و اون.
‫دوباره باید اون کار رو بکنیم.
‫انگار دفعه قبلی خیلی خوب برات ‫جواب داده.
‫ارزشش رو داشت. بشین.
‫شوخی می‌کنی دیگه.
‫بین دوتا صندلی وایسادی.
‫- یکیش رو انتخاب کن. ‫- نه، وقتی گفتی ارزشش رو داشت.
‫- حس می‌کنم شوخی می‌کنی. ‫- خودت رو دست کم نگیر.
‫هنوز بابت اتفاقی که افتاد ‫احساس مسئولیت می‌کنم.
‫نکن. اتفاقاً خوشحالم اون اتفاق افتاد.
‫می‌دونی، به تخلیه انرژی نیاز داشتم.
‫اون موقع نمی‌دونستم ولی الان ‫آدم خیلی خوشحال‌تری هستم.
‫نشون به اون نشون که دوباره داری ‫برمی‌گردی به صنعت کاری خودمون.
‫- با شرایط خاص خودم. ‫- جدی؟
‫اون پول مال یه نفر دیگه‌ست.
‫آره، و طرف مثل جک ‫سرم کلاه نمی‌ذاره.
‫چرا هنوز اونجا کار می‌کنی؟
‫- بهم یه میز دادن. ‫- میزی که با زحمت به دست نیاوردیش.
‫دارم روراست حرف میزنم.
‫اگه قراره روراست باشیم، چرا اعتراف ‫نمی‌کنی قراره با جک جلسه بذاری؟
‫چرا باید بخوام با اون آشغال کار کنم؟
‫چون نمی‌تونی بکشیش.
‫- پس بهتره بتونی کنترلش کنی. ‫- به تو چی می‌رسه؟
‫من فقط یه پیغام‌رسونم.
‫جدی؟ اصلاً نگران این نیستی که با ‫راضی کردن من
‫و با توجه به گذشته شرم‌آورمون مردم ‫درباره‌ت چی فکر می‌کنن؟
‫متاسفانه دیگه کار از کار گذشته.
‫و اگه نگران نظر مردم بودم، ‫خیلی وقت پیش استعفا می‌دادم.
‫- متاسفم. ‫- تقصیر تو نیست.
‫اون شب خیلی خوشگل شده بودم. ‫نمی‌تونستی جلوم مقاومت کنی.
‫خب... فکر کنم حق داری.
‫به جک بگو بهش فکر می‌کنم.
‫خوشحال میشه.
‫مادر جون. باز که اینجایید.
‫ببین کی بالاخره تصمیم گرفت بیاد.
‫اینجا... چیکار می‌کنید؟ ‫داره نصفه شب میشه.
‫خونه شما می‌مونم. ‫تا یه مدت.
‫وقتی شوهر گریس میره بیرون بنوشه، ‫یکی باید مراقبش باشه.
‫خیلی خب.
‫اول از همه، من نرفتم بیرون چیزی بنوشم. ‫وقتی پیش مراجعه‌کننده بودم نوشیدم.
‫و شما هم قرار نیست بیاید اینجا ‫زندگی کنید.
‫گریس یه زن بالغه، ‫و اگه از پس من و شما بربیاد،
‫از پس بارداری کوفتیش هم برمیاد.
‫آره، درسته. گفتم، «بارداری کوفتیش.»
‫تازه وقتی شما نیستید باید بدونید که ‫گریس خودش چقدر فحش میده.
‫خیلی جذابه.
‫می‌خوای بذاری همینجوری با من صحبت کنه؟
‫دفعه آخری که چک کردم، اینجا ‫خونه من بود.
‫و تو خونه خودم هر جور بخوام ‫صحبت می‌کنم.
‫پس لطفاً راننده‌تون رو خبر کنید و بهش ‫بگید آماده‌اید برید خونه.
‫و از الان به بعد می‌تونید به ما ‫سر بزنید،
‫ولی بهتره جلو جلو خبر بدید
‫و مطمئن بشید آماده‌ی پذیرایی ‫از مهمون هستیم،
‫چون امیدوارم سوءتفاهم نشه...
‫خیلی اذیتمون می‌کنید.
‫گندش رو درآوردم؟
‫همین الان من رو ببر تو تخت.
‫دست بردار، کوپ. نیاز نیست من ‫بخوام راضیت کنم.
‫شرکت‌های متوسط ما موفق شدن.
‫آره، من و تو قبلاً یه مشکلاتی داشتیم، ‫ولی کار، کاره دیگه.
‫ما مراقبت هستیم. ‫من مراقبتم.
‫و همه‌مون می‌دونیم چقدر مرد ‫خوش قولی هستی، جک.
‫فکر کنم جفتمون تو لحظات حساس ‫جوگیر شدیم و از کارهامون پشیمونیم.
‫آره. نه، اصلاً.
‫خیلی خب. اگه می‌خوای تو قرارداد ‫به اشتباهم اعتراف کنم، قبول.
‫می‌خوام تو صندوق اکسلسیور سرمایه‌گذاری کنم.
‫از این خبرها نیست.
‫- شاید بعداً ولی الان نه. ‫- صندوق خودته.
‫آره، و سرمایه‌گذارهام از تو ‫گردن کلفت‌ترن.
‫خودت خواستی جلسه بذاریم.
‫آره، و خودت با رویه‌ی صندوق‌های ‫من آشنایی.
‫ببین، برات فرش قرمز پهن می‌کنیم.
‫هزینه‌ها رو حذف می‌کنیم و مزایا ‫اضافه می‌کنیم،
‫ولی اکسلسیور جزو گزینه‌ها نیست.
‫خیلی خب، میشه برسیم به اون مرحله ‫که من بهت میگم داری بلوف میزنی،
‫و تو بهم میگی مزخرف نگم،
‫و تا ته راهرو میفتی دنبالم؟
‫- بلوف نمیزنم. ‫- خیلی خب.
‫عالیه. پایین می‌بینمت.
‫لعنتی.
‫بشین.
‫جک تمام دار و ندارم رو ازم گرفت.
‫حالا که نسبت بهش اینقدر قدرت داشتم ‫باید خوشحال می‌شدم،
‫ولی امروز با شکست دادنش یعنی خودم ‫رو تو خطر حقوقی بیشتری قرار دادم
‫و دارم این دوتا عوضی رو از الان ‫هم پولدارتر می‌کنم.
‫کوپ.
‫عوضی شماره دو.
‫قبول کرد؟
‫آره.
‫ایول! ایول! بیا، تو ماشین نوشیدنی ‫خنک داریم.
‫- بیا مهمونی بگیریم. ‫- واو، واو، واو.
‫ویدئو چی؟
‫که چی؟
‫من سر حرفم موندم.
‫دست بردار، کوپ. ‫می‌تونم بهت بگم پاکش کردم.
‫ولی تو این دوره و زمونه، واقعاً ‫چیزی برای همیشه پاک میشه؟
‫- منظور؟ ‫- وای خدا، قیافه‌ت رو باش.
‫چقدر جدی هستی. ‫آروم باش.
‫چهارصد میلیون دلار از پول من دستته.
‫تا وقتی همه چی خوب پیش بره، ‫نیاز نیست نگران باشی.
‫یالا. بیا جشن بگیریم!
‫بپر بالا.
‫عوضی شماره سه.
‫مهم نیست چیکار می‌کنم،
‫انگار سرنوشتم اینه که یه حقیقت ‫ثابت رو پشت سر هم یاد بگیرم.
‫اونم این بود که با اینکه فروختن ‫روحت کار راحتیه،
‫پس گرفتنش کار خیلی سختیه.
www.Doostihaa.com