‫[پاریس، دسامبر ۲۰۱۸]
‫محکم وایسید!
‫خودت رو می‌بینی؟
‫دوباره می‌پرسم.
‫خودت رو توی این فیلم می‌بینی؟
‫آره.
‫می‌تونی توضیح بدی داری چیکار می‌کنی؟
‫یه تیکه سنگ‌فرش برمی‌دارم و پرت می‌کنم.
‫- به سمتِ معترض‌ها؟ ‫- آره.
‫من واقعاً قصد نداشتم اونا رو بزنم. ‫فقط به اون سمت پرتش کردم.
‫بعداً در موردش صحبت می‌کنیم.
‫- کسی رو زدم؟ ‫- اینجا من سؤال می‌پرسم.
‫توی این فیلم می‌بینی که ‫معترض‌ها چیزی پرتاب کنن؟
‫در اون لحظه نه.
‫ولی قبلش، آره. خیلی زیاد بود.
‫تمام روز ما رو با سنگ می‌زدن.
‫و دو دقیقه قبلش، یه تیکه سنگ‌فرش ‫خورده بود توی صورت فرمانده‌ام.
‫طلق کلاهش رو بلند کرد ‫تا بتونن صداش رو بشنون.
‫و معترض‌ها تشویقش کردن.
‫متوجه شدم.
‫بیا برگردیم به لحظه‌ای که ‫سنگ‌فرش رو پرت کردی.
‫چطور کاری که کردی رو توجیه می‌کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫من ۱۵ ساله که کنترل جمعیت انجام میدم.
‫هیچوقت تحتِ تحقیق نبودم،
‫این سومین باره که توسط ‫بازرسیِ کل بازجویی میشم.
‫فقط کنترلم رو از دست دادم.
‫دیگه نمی‌تونستم تحمل کنم.
‫باشه.
‫می‌دونی در خطر تعلیق هستم یا نه؟
‫نمی‌دونم.
‫تعلیق بستگی به تحقیقات اداری داره.
‫یه بازرس دیگه ازت بازجویی می‌کنه.
‫من بلد نیستم کاری غیر از کار پلیسی بکنم.
‫کارِ درستی نبود.
‫از روی عصبانیت انجامش داده، ‫از دیدن مصدوم شدن مافوقش ناراحت بوده.
‫یه مأمور ضد شورش که سنگ پرت می‌کنه ‫به وجهه‌ی پلیس آسیب می‌زنه.
‫این یه اقدام تلافی‌جویانه ‫با استفاده از سلاح غیرمجازه.
‫جدیه. در واقع خیلی جدیه.
‫البته. ولی اشتباهش رو قبول می‌کنه
‫و پشیمونه. کسی آسیب ندیده.
‫باید شرایط و خستگی‌اش رو هم در نظر بگیریم.
‫- گزارشش رو برام می‌فرستی؟ ‫- آره، حتماً.
‫دفترتون این آخر هفته بازه؟
‫نه، دفتر شماره ۲ بازه.
‫امیدوارم آروم‌تر از آخرهفته‌ی گذشته باشه.
‫- خدافظ، خانم برتراند. ‫- خدافظ، جناب دادستان.
‫حروم‌زاده‌ها!
‫این آخرین هشداره!
‫شنبه‌ی پرآشوبی بود و چندین پرونده تو راهه.
‫دفتر دادستانی تصمیم گرفته
‫ما باید به شکایت‌های مربوط ‫به جلیقه‌زردها رسیدگی کنیم،
‫بدون توجه به شدتشون.
‫حتی برای مصدومیت‌هایی که کمتر از ۸ روز مرخصی دارن؟
‫درسته.
‫از اونجایی که کریستل و تیمش ‫با حداکثر ظرفیت کار می‌کنن،
‫من پرونده‌ها رو توزیع می‌کنم.
‫ما از قبل ۴۰ تا پرونده داریم.
‫می‌دونم. استفانی هم همینطور.
‫کریستل ۵۰ تا داره.
‫[پرونده ۱۳۷]
‫بیمارستان بهم گفت ‫بیام اینجا شکایت کنم.
‫در مورد پسرم، گیوم.
‫- اون زیر سن قانونیه؟ ‫- نه. ۲۰ سالشه.
‫متوجهم.
‫چون بزرگساله، خودش باید شکایت کنه.
‫نمی‌تونه، تو بیمارستانه، حالش خیلی بده.
‫من اظهاراتت رو می‌گیرم،
‫و بعد با دکترها مراحل بعدی رو بررسی می‌کنیم.
‫چیکار باید بکنم؟
‫فقط سعی کن به بیان خودت ‫توضیح بدی چی شد.
‫توی اعتراضات،
‫یه افسر پلیس اون رو با گلوله‌ی لاستیکی زده.
‫با تفنگ ال‌بی‌دی بهش شلیک شده.
خودت شاهد حادثه بودی؟
‫نه.
‫وقتی این اتفاق افتاد ‫من با گیوم نبودم.
‫ما با هم تو شانزلیزه بودیم،
‫ولی موج جمعیت ما رو از هم جدا کرد.
‫با پسرت اومده بودی اعتراض؟
‫بله.
‫خانوادگی اومده بودیم. ‫سه تا بچه‌هام اونجا بودن.
‫آنتونین، پسرِ بزرگم،
‫و سونیا و گیوم.
‫و رمی هم اومده بود، نامزد سونیا.
‫وقتی این اتفاق افتاد، ‫اون با گیوم بود.
‫شما از هم جدا شده بودید
‫و وقتی این اتفاق افتاد ‫رمی با گیوم بود.
‫و اون بهت گفت چی شد؟
‫بله.
‫وقتی گیوم به بیمارستان منتقل شد، ‫اون دوباره پیدامون کرد.
‫پسرت کدوم بیمارستانه؟
‫بیمارستان بیشات.
‫آتش‌نشان‌ها بردنش اونجا؟
‫بله، رمی این رو بهمون گفت.
‫بسیار خب.
‫باید از این رمی برام بگی.
‫فامیلی‌اش رو می‌دونی؟
‫کوردیه.
‫الان کجاست؟
‫تو بازداشت پلیسه.
‫همون افسرهایی که شلیک کردن ‫دستگیرش کردن؟
‫نه، نه. اون بعداً دستگیر شده.
‫بردنش پیش قاضی.
‫- دادگاه تعجیلی بود؟ ‫- بله.
‫محکوم شد؟
‫نمی‌دونم.
‫خیلی نخوابیدم.
‫دو شبه تو بیمارستانم.
‫نمی‌فهمم چرا به پسرم شلیک کردن.
‫درست به سرش!
‫پسرم دردسرساز نیست، کاملاً برعکس.
‫کار داره. کارآموز برقه.
‫اومدیم برای خدمات عمومی اعتراض کنیم.
‫تو سن‌دیزیه، دارن همه جا رو می‌بندن.
‫تو اهل سن‌دیزیه هستی؟
‫بله.
‫- اونجا رو می‌شناسید؟ ‫- بله.
‫نه. خب، ولش کن.
‫سن‌دیزیه یا هرجای دیگه، ‫همه‌جا یکیه.
‫از چه نظر یکیه؟
‫هیچکس اهمیتی به ما نمیده.
‫بیا همه اینا رو مکتوب کنیم.
‫الو.
‫مامان، استفانی‌ام.
‫خوبم. میگم توی سن‌دیزیه ‫خانواده‌ی ژیرار می‌شناسی؟
‫ژیرار؟
‫آره، ژوئل ژیرار، ۴۸ ساله،
‫سه تا بچه‌ی بیست و چند ساله داره.
‫اینجا کلی ژیرار هست،
‫اسمِ رایجیه. می‌تونم از بابات بپرسم.
‫نه، نه. فقط از روی کنجکاوی پرسیدم.
‫برای چی؟
‫هیچی، یه مسئله‌ی کاریه.
‫در مورد اونا تحقیق می‌کنی؟
‫نه، مامان. ‫من در مورد افسرهای پلیس تحقیق می‌کنم.
‫یعنی ممکنه اونا پلیس باشن؟
‫- ولش کن، مهم نیست. ‫- پدر و مادرش کی هستن؟
‫نمی‌دونم. ولش کنن.
‫تو کی هستی؟
‫چطور اومدی اینجا؟
‫بیا اینجا.
‫باهات چیکار کنیم؟
‫در حالی که پلیس در شانزلیزه مستقر شده.
‫تعداد افسرها بیشتر از هفته‌ی قبله.
‫خودروهای زرهی ژاندارمری مستقر شدن.
‫اینجا جَو خیلی پرتنشه،
‫دولت نفسش رو حبس کرده ‫در حالی که مغازه‌دارها
‫از حاصل زحماتِ عمرشون محافظت می‌کنن.
‫مسئله اینه که آیا تخته‌های چوبی ‫برای جلوگیری از غارت کافی هستن یا نه...
‫بله، عزیزم.
‫مزاحمت شدم؟
‫نه، اشکال نداره. کجایی؟
‫توی ماشین بابام.
‫- دعوا شده. ‫- منظورت چیه؟
‫دو نفر دعواشون شده. ‫همدیگه رو می‌زنن.
‫نگاه کن.
‫- می‌بینی؟ ‫- آره.
‫وای لعنتی!
‫یکی دیگه می‌خوای؟
‫از تو ماشین تکون نخور. ‫بابات کجاست؟
‫صبر کن.
‫جوابم رو ندادی،
‫تنهایی؟ بابات کجاست؟
‫داره می‌دوه.
‫داره می‌دوه؟ تو کجایی؟
‫توی شوآزی هستم.
‫بابا می‌خواست منم باهاش بدوم، ‫ولی خسته شدم.
‫- منتظرشم. ‫- اون با کیه؟
‫نوئلی، خانمی که تازه باهاش آشنا شده.
‫آهان.
‫اونم پلیسه.
‫باهاش توی بخش مبارزه با مواد مخدره؟
‫فقط می‌دونم پلیسه.
‫عکسش رو دارم، می‌خوای ببینیش؟
‫اوه، نه، نه، نه.
‫واسه چی باید بخوام عکسش رو ببینم؟
‫واسه این که ببینی چه شکلیه. ‫بهش نمیگم.
‫نه. بیخیال!
‫کارِ خوبی نیست.
‫و علاقه‌ای ندارم. وایسا.
‫منم یه دوستِ جدید پیدا کردم.
‫خیلی نازه.
‫خریدیش؟
‫توی پارکینگ ساختمون پیداش کردم.
‫- خونه‌ی ما می‌مونه؟ ‫- بعید می‌دونم.
‫نگهداری حیوونِ خونگی مسئولیتش زیاده.
‫من ازش مراقبت می‌کنم.
‫حتماً این کارو می‌کنی.
‫دوشنبه در موردش حرف می‌زنیم.
‫تو ماشین بمون. ‫به بابات زنگ می‌زنم.
‫- الو؟ ‫- استف هستم.
‫سلام. بله؟
‫ویکتور رو تو پارکینگ ول کردی رفتی؟ ‫این اصلاً درست نیست.
‫چیزی نمیشه، اومد با ما دوید.
‫بعدش خسته شد و وایساد.
‫دو نفر نزدیک ماشین دعوا می‌کردن.
‫یعنی چی؟
‫بهش گفتم اگه مشکلی پیش اومد ‫بهم زنگ بزنه. چرا به تو زنگ زد؟
‫شاید نمی‌خواست مزاحمت بشه.
‫باشه، متوجه شدم.
‫نه، نه، تو هیچی متوجه نمیشی. ‫برام مهم نیست با کی می‌دوی،
‫ولی ویکتور رو توی پارکینگ نذارش.
‫برمی‌گردم پیش ماشین ببینم چه خبره.
‫- خدافظ. ‫- خدافظ.
‫بنده، استفانی برتراند، ‫فرمانده پلیس در بازرسی کل هستم،
از بیمارستان بیشات تقاضا داریم ‫گزارشی به ما ارائه دهد
‫راجع به وضعیت سلامتی آقای گیوم ژیرار،
‫که در ۸ دسامبر ۲۰۱۸ ‫در بیمارستان شما پذیرش شده،
‫و به ما اطلاع دهید شرایطش چه زمانی ‫امکان بازجویی می‌دهد.
‫ما از خانم رئیس آتش‌نشانی پاریس
‫درخواست داریم تمام اطلاعات ‫مربوط به یک عملیات اضطراری
‫در تاریخ ۸ دسامبر ۲۰۱۸ را ‫در اختیار ما قرار دهد
‫که به یک مرد ۲۰ ساله به نام ژیرار گیوم ‫در بخش تریومف مربوط بوده.
‫از اداره صدور احکام تقاضا داریم
‫به ما اطلاع دهند آقای رمی کوردیه ‫به کدام زندان منتقل شده
‫پس از محکومیتش در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۸، ‫در برابر دادگاه کیفری پاریس.
‫ما پاسخی به تقاضانامه‌ی ارسالی ‫به آتش‌نشانی دریافت کردیم.
‫این سند عملیاتی را تأیید می‌کند که ‫ساعت ۱۸:۴۳ روز ۸ دسامبر ۲۰۱۸
‫در بلوک ۸ خیابان ماژلان انجام شده.
‫ما پاسخی از بخش ترومای بیمارستان بیشات ‫دریافت کردیم
‫به تقاضانامه‌ی شماره ۰۰۲۳-۲۰۱۸.
‫این ایمیل حاوی یک گزارش پزشکی
‫در مورد جراحات آقای گیوم ژیرار است.
‫یافته ها به شرح زیر هستند:
‫شکستگی پنج‌گانه جمجمه و صورت که ‫به استخوان گیجگاهی گسترش پیدا کرده،
‫زخم جمجمه‌ای و مغزی
‫با خونریزی شدید در زیرعنکبوتیه.
‫هماتوم و جراحات با برخورد ‫گلوله‌ی تفنگ ال‌بی‌دی ۴۰ مطابقت دارد.
‫آقای ژیرار دچار زبان‌پریشی ‫و اختلال استرس پس از ضایعه شده.
‫در حال حاضر قابل بازجویی نیست.
‫لطفاً مجوز ضمیمه شده را از دادستانی بگیرید
‫برای بازجویی از زندانی رمی کوردیه
‫و لطفاً زمان و تاریخی برای بازجویی از وی
‫در مرکز شما، زندان فلوری-مروژیس ‫پیشنهاد کنید.
‫صبح بخیر، آقای کوردیه. ‫من فرمانده برتراند از آی‌جی‌پی‌ان هستم،
‫بازرسی کل پلیس ملی.
‫همکارم، سرگرد گورینی.
‫ما در حال بررسی شرایط مجروح شدن ‫آقای ژیرار هستیم.
تو در زمان حادثه با اون بودی. درسته؟
‫آره.
‫دوست داریم روایتت رو ‫به عنوان شاهد بشنویم.
‫حتی نمی‌دونم حالش چطوره.
‫جونش دیگه در خطر نیست،
‫ولی نمی‌تونه بازجویی بشه.
‫یعنی چی؟
‫قراره آسیب دائمی داشته باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫اون حروم‌زاده‌ها داغونش کردن، ‫و اون هیچ کاری نکرده بود.
‫صدات رو بیار پایین.
‫درست حرف بزن، لطفاً.
‫پیداشون کردید،
‫پلیس‌هایی رو که این کارو کردن؟
‫- آقای کوردیه. ما سؤال می پرسیم. ‫- چون حرفم رو باور می‌کنید؟
‫تو دادگاه، به حرفم گوش ندادن.
‫کلاً ۵ دقیقه طول کشید. ‫تنها چیزی که مهم بود
‫یه گزارش دستگیری بود که نوشته بود
‫من به پلیس‌ها حمله کردم. این دروغه.
‫ما برای بررسی دستگیریت اینجا نیستیم،
‫بلکه اومدیم بفهمیم چه اتفاقی ‫برای آقای ژیرار افتاد.
‫برای فهمیدنش به شهادتت نیاز داریم.
‫اگه حرف من در برابر حرف اوناست، بی‌فایده‌ست.
‫با کی اومدی پاریس اعتراض کنی؟
‫- سونیا، برادراش و مادرش. ‫- سونیا، آنتونین،
‫- گیوم و ژوئل ژیرار، درسته؟ ‫- اوهوم.
‫اون روز صبح از سن‌دیزیه رسیدیم.
‫من و آنتو بودیم که ایده رو دادیم.
‫ما واقعاً جلیقه‌زرد نیستیم.
‫مامانم و رمی دستیار پرستاری هستن،
‫من باربر بیمارستانم.
‫از این‌که چندر غاز حقوق می‌گیریم خسته شدیم،
‫برای همین توی اعتراضات شرکت کردیم.
‫و این یه فرصت بود که بیایم پاریس.
‫♪ اون بهم گفت برم بالای تپه سوت بزنم ♪
‫♪ با یه دسته گلِ وحشی منتظرش بمونم ♪
‫- ♪ وای وای وای ♪ ‫- هی!
‫آره!
‫بزنید بریم!
‫بریم پاریس!
‫- زیاد توی اعتراضات شرکت می‌کنی؟ ‫- نه.
‫اولین باره که اومدم پاریس.
‫ماشین رو نزدیک ورودی پارک کردیم.
‫واقعاً نمی‌دونستیم اعتراضات کجاست.
‫کنارِ رود سن قدم زدیم.
‫چند بار متوقف شدیم.
‫نمی‌خوای به ما ملحق شی؟
‫یالا، نمی‌خوای؟
‫آقا، فیلم نگیر!
‫خیلی راه رفتیم، پاهام داشت می‌شکست.
‫از فرصت استفاده کردیم ‫تا جاهای دیدنی رو ببینیم.
‫بهونه‌ی خوبی بود.
‫وای! اونجا رو ببین.
‫خیلی با سن‌دیزیه فرق داشت.
‫با چند تا جلیقه‌زرد به سمت شانزلیزه رفتیم.
‫تو شانزلیزه، کلی آدم بود.
‫بوی گاز اشک‌آور می‌اومد.
‫اوضاع نزدیک طاق پیروزی بهم ریخته بود.
‫یه هلیکوپتر بالای سرمون بود.
‫سعی کردیم بریم، ‫ولی پلیس‌ها جلومون رو گرفتن.
‫مکرون ما رو نمی‌خواد
‫ما اینجاییم!
‫حتی اگه مکرون ما رو نمی‌خواد
‫اونا به سمت ما گاز اشک آور پرت کردن.
‫بیاید، بیاید.
‫تو یه خشکشویی پناه گرفتیم.
‫یه معترض دستگیر شد، ‫خیلی ترسناک بود.
‫لعنتی!
‫- یالا، بیا اینور! ‫- آروم باش! هی!
‫لعنتی!
‫بعدش کم کم هوا تاریک شد.
‫سعی کردیم از شانزلیزه برگردیم و بریم.
‫ممکن نبود. یعنی...
‫همه جا پر از نارنجکِ اشک‌آور شده بود.
‫مردم به همه طرف می‌دویدن.
‫متوجه شدیم که گیوم و رمی رو گُم کردیم.
‫نمی‌دونستیم کجا رفتن.
‫من و گیوم از یه خیابونِ دیگه سر در آوردیم،
‫بقیه رو گُم کرده بودیم.
‫ادامه بده.
‫سعی کردیم برگردیم به سمت شانزلیزه.
‫و ناگهان پلیس‌ها پیداشون شد ‫و به ما شلیک کردن.
‫بدون هیچ دلیلی بهتون شلیک کردن؟
‫آره. داشتیم تو خیابون راه می‌رفتیم،
‫از یه تقاطع اومدن بیرون، ‫از سمت راست.
‫من پا به فرار گذاشتم، ‫فکر کردم گیوم هم دنبالم میاد.
‫وقتی ندیدمش، برگشتم دنبالش.
‫پلیس‌ها رفته بودن.
‫گیوم روی زمین بود.
‫سرش پر از خون بود.
‫وحشت کردم و به آتش‌نشانی زنگ زدم.
‫پلیس‌ها یونیفرم داشتن ‫یا لباس شخصی بودن؟
‫فکر کنم لباس شخصی بودن.
‫بازوبند پلیس داشتن؟
‫نمی‌دونم، ندیدم.
‫چطور فهمیدی پلیس بودن؟
‫این دیگه چجور سؤالیه؟
‫پلیس بودن، تفنگ‌های گلوله لاستیکی داشتن.
‫- رفتارتون با پلیس تهاجمی بود، آقای ژیرار؟ ‫- نه.
‫- هیچی نگفتید و حرکتِ تهدیدآمیزی نکردید؟ ‫- نه.
‫من فرار کردم و سرِ گیوم داد زدم ‫که از اونجا بره.
‫چرا؟
‫"چرا؟!" خب ترسیده بودم.
‫اسلحه‌شون رو بالا آورده بودن!
‫آقای ژیرار، شما در غارت ‫یا خشونت علیه پلیس دست داشتید؟
‫نه.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫تو گوشیت فیلم‌های ماشین‌های ‫در حال سوختن هست.
‫توی این نوع خرابکاری‌ها دست داشتی؟
‫نه.
شیفته‌ی خشونتی یا برات جذابه؟
‫نه.
‫پس چرا از ماشین‌های در حال سوختن ‫فیلم گرفتی؟
‫نمی‌دونم.
‫خب...
‫- خب چی؟ ‫- خب...
‫نمی‌دونم.
‫- فعالیتِ سیاسی داری؟ ‫- منظورتون چیه؟
‫به جنبشِ سیاسی خاصی تعلق داری، ‫راستِ افراطی یا چپِ افراطی؟
‫نه.
‫من به سیاست علاقه‌ای ندارم. ‫اون اولین تظاهراتم بود.
‫آقای کوردیه، شما ساعت ۷:۴۰ دستگیر شدی،
‫یک ساعت بعد حادثه، به اتهام توهین، ‫مقاومت در برابر دستگیری و حمله به پلیس.
‫می‌تونی شرایط دستگیریت رو توضیح بدی؟
‫من تو خیابون‌ها موندم ‫تا اون پلیس‌ها رو پیدا کنم.
‫- چرا؟ ‫- عصبانی بودم.
‫می‌خواستم پیداشون کنم.
‫تا ازشون عکس بگیرم، فیلم بگیرم.
‫تا مدرک داشته باشم.
‫مدرکِ چی؟
‫خب، از این که اونا بودن، ‫که اونجا بودن.
‫و بعدش؟
‫با بقیه‌ی معترض‌ها ‫با پلیس ضدشورش روبرو شدم.
‫اونا راه رو بسته بودن، ‫به سمت ما گاز اشک آور می‌زدن.
‫انقدر عصبانی بودم که شروع کردم ‫به داد زدن و فحش دادن بهشون.
‫چند تا افسر به سمتم دویدن
‫و من رو زمین زدن.
‫تو به افسرها حمله کردی.
‫این درست نیست. ‫اونا بودن که من رو زدن.
‫بین فیلم‌ها،
‫توی گوشیت،
‫یکی نشون میده آتش‌نشان‌ها دارن ‫آقای ژیرار رو درمان می‌کنن.
‫چرا ازش فیلم گرفتی؟
‫تا نشون بدم پلیس‌ها ‫با گیوم چیکار کردن.
‫- چی شد؟ ‫- گلوله‌ی لاستیکی خورد.
‫- به سرش؟ ‫- به سرش.
‫باشه، مرسی.
‫گلوله‌ی لاستیکی خورده. می‌بریمش.
‫حله، فهمیدم.
‫مواظب باش، بلندش می‌کنیم!
‫آقا، لطفاً بذار کارمون رو بکنیم.
‫- این حوالی بود؟ ‫- ماشین آتش‌نشانی اونجا بود.
‫هیچ اثری از خون باقی نمونده.
‫تیم نظافت باید روز بعد اومده باشه.
‫همه‌چی رو تمیز کردن.
‫اینجا این چیزها زیاد رو زمین نمی‌مونن.
‫پشتِ این هتل چیه؟
‫پرنس دوگال.
‫ما از سازمان سرویس‌های لجستیک تقاضا داریم
‫فیلم‌های دوربین‌های امنیتی و ترافیکی ‫مربوط به روز ۸ دسامبر ۲۰۱۸
‫از ساعت ۴ تا ۸ عصر را ‫در اختیار ما قرار دهد.
‫دوربین ۰۸۰۲۱، خیابان جرج پنجم، ‫تقاطع خیابان دلا ترموای.
‫دوربین ۰۸۳۷۱، شانزلیزه، ‫نبش خیابان باسانو،
‫دوربین ۰۸۱۱۵، ‫خیابان پی‌یر اول صرب،
‫دوربین ۷۳۵۳۲، شانزلیزه، ‫نبش جرج پنجم،
‫دوربین ۰۸۱۱۸، خیابان ماربوف، خیابان جرج پنجم
‫این دوربین ۰۸۱۱۵ توی خیابون پی‌یر اول صربه.
‫پشتِ درگیری اصلی، توی پس‌زمینه،
‫یه گروه پنج نفره وارد ‫خیابان ژرژ بیزه میشن.
‫تصویرش واضح نیست، ‫ولی دوباره تصویرشون
‫تو دوربین یه کلینیک ‫تو خیابون ژرژ بیزه ثبت شده.
‫برچسب‌های زمانی مطابقت دارن. ‫۱۸:۱۷ برای دوربین ترافیکی،
‫و ۱۸:۱۸ برای ژرژ بیزه.
‫لباس شخصی پوشیدن و کلاه سرشونه.
‫ظاهراً دوتای اول تفنگ ال‌بی‌دی دستشونه.
‫حداقل اولی دستشه.
‫دومی ساق‌بند بسته.
‫- می‌بینیش؟ ‫- اوهوم
‫بعدش، ساعت ۱۸:۲۲، ‫دوباره توی دوربین یه خودپرداز
‫توی خیابون مارسو، کوی دشالیو دیده شدن. ‫همون گروهه...
‫کتونی‌ها با قبلی مطابقت داره.
‫ساق‌بندها هم دیده میشن.
‫سه تاشون تفنگ ال‌بی‌دی دستشونه.
‫دوتای دیگه باتوم تلسکوپی دارن.
‫ال‌بی‌دی، باتوم، باتوم، ال‌بی‌دی.
‫اگه مسیرشون رو روی نقشه دنبال کنیم،
‫از پی‌یر اول صرب میان،
‫بعدش میرن توی ژرژ بیزه.
‫باید پیچیده باشن تو خیابون دی شایو، ‫بعدش وارد خیابون مارسو شده باشن.
‫آخرش جلوی کوئنتین بوشار در میان.
‫ممکنه وارد خیابون کوئنتین بوشار شده باشن،
‫که به خیابون ماژلان می‌رسه که ‫گیوم توش مصدوم شده.
‫برمی‌گردی به ژرژ بیزه؟
‫اون ساعت کدوم یگان‌های لباس شخصی ‫توی اون منطقه فعالیت می‌کردن؟
‫اینجاست که ماجرا پیچیده میشه.
‫ما پیام‌های عملیاتی، گزارش پگاسوس ‫و گفتگوهای رادیویی رو بررسی کردیم،
‫برای یگان‌های یونیفرم‌پوش، واضحه،
‫ولی برای بی‌ای‌سی، بی‌آر‌ای، ‫سی‌اس و سی‌اس‌آی،
‫در نهایت، اونا به ابتکار خودشون ‫عمل می‌کردن.
‫دولت اونقدر وحشت کرده بوده
‫که تمام افراد در دسترس رو فراخونده.
‫در واقع، کاملاً هرج و مرج بوده.
‫درجه و پُستت زمانِ اعتراضات چی بود؟
‫من رئیس پلیسم،
‫فرمانده یگان‌های ۱۱، ۱۲، ۱۹ و ۲۰ لباس شخصی بودم.
‫من سرگرد پلیسم،
‫و جوخه‌ی نهم لباس شخصی‌های ‫یگان امنیت تحت فرمانِ منه،
‫و زیر نظر فرمانده براون خدمت می‌کنیم.
‫سربازرس.
‫من فرمانده یگان‌های بی‌آرای هستم.
‫فرماندهی کل پلیس از ما خواسته بود
‫از نیروهای متحرکِ سردرگم پشتیبانی کنیم.
‫من فرمانده یکی از گروه‌های واکنش سریع بودم.
‫دی‌ای‌آر ۵، متشکل از ۲۵ افسر،
‫که از یگان‌های ۹۳ و ۹۲ لباس شخصی ‫و پلیس‌های محلی جذب شده بودن.
‫من سرگرد پلیس هستم، ‫یگان ۹۲ لباس شخصی رو تحت فرمانم داشتم.
‫- می‌تونی توضیح بدی مأموریت‌هاتون چی بودن؟ ‫- بله، جلوگیری از غارت،
‫و خنثی‌سازی افراد خشن.
‫هدف قرار دادن شورشی‌ها، ‫محافظت از همکاران یونیفرم‌پوش.
‫جمهوری در خطر بود،
‫ما باید شورش رو متوقف می‌کردیم.
‫ما باید نقش خودمون رو ‫در جنگ ایفا می‌کردیم.
‫دستورالعمل‌هاتون این بود: ‫نجاتِ جمهوری،
‫- ایفای نقشتون در جنگ؟ ‫- بله.
‫کنترل جمعیت وظیفه‌ی شماست؟
‫نه.
‫مأموریت‌هاتون چی هستن؟
‫نمی‌دونید بی‌آر‌ای چیکار می‌کنه؟
‫لطفاً به سؤالم جواب بده.
‫عملیات‌های مداخله در زمینه‌ی ‫جرائم سازمان یافته،
‫گروگان‌گیری و تروریسم.
‫مبارزه با خشونت شهری،
‫دستگیری متخلفان در خیابان‌های عمومی.
‫شما برای کنترل جمعیت آموزش دیده بودید؟
‫نه. همه‌چی یه جورایی عجله‌ای اتفاق افتاد. ‫دولت وحشت کرده بود.
‫بدون آمادگی قبلی ‫از ما خواستن که مداخله کنیم.
‫بعضی از افسرها مجبور شدن ‫تو دکاتلون آماده بشن.
‫چه سلاح‌هایی داشتید؟
‫تفنگ‌های ال‌بی‌دی ۴۰.
‫نارنجک‌های جی‌ام۲ال.
‫سلاح‌های سازمانی‌مون.
‫نارنجک‌های متفرق‌کننده و اسپری فلفل.
‫از ال‌بی‌دی۴۰ هم استفاده می‌کردید؟
‫بله. ما با شورشی‌های خیلی مصمم مواجه بودیم.
‫بله، البته. در چندین مورد.
‫آره. حدود شصت تا شلیک رو تایید کردم.
‫- فرم‌های گزارش شلیک رو پر کردید؟ ‫- نه.
‫با توجه به شرایط، ‫از این شرط برای افرادم صرف نظر کردم.
‫نه. در اون شرایط،
‫فرم‌های گزارش شلیک آخرِ شیفت پر میشن
‫که نشانگر یه بازه زمانی گسترده‌ست.
‫ما اونا رو روز بعد یه جا پر کردیم، ‫نه برای هر شلیک جداگانه.
‫باید این کارو بکنید.
‫بله. ولی اون موقع غیرممکن بود.
‫دارم میگم غیرممکن بود.
‫رسماً شورشِ تمام عیار بود.
‫این کنترل جمعیت استاندارد نبود.
‫شلیک‌هایی بود
‫که نیاز به مداخله‌ی اورژانس داشته باشن؟
‫تا جایی که می‌دونم نه.
‫تا جایی که می‌دونم، نه.
‫کسایی که تیر خوردن فرار کردن.
‫من هیچ تلفاتی ندیدم.
‫می‌خوام یه عکس که شب ۸ دسامبر ‫گرفته شده رو نشونت بدم.
‫ممکنه این یگانی از نیروهای شما باشه؟
‫سخت میشه چیزی تشخیص داد.
‫نه، فکر نکنم.
‫نه.
‫به هیچ یگانی که با گروه توی این تصاویر ‫مطابقت داشته باشه برخورد نکردید؟
‫نه. چیزی یادم نمیاد.
‫تا جایی که یادمه، نه.
‫نه.
‫اریک فیلمی پیدا کرده که ‫با اون گروه مطابقت داره.
‫اون فیلم خبرنگاری رو پیدا کرده
‫که سر نبش خیابون ورنه ‫و خیابون باسانو گرفته شده.
‫این ساعت ۱۸:۲۹ گرفته شده،
‫پس ۷ دقیقه بعد از وقتیه که ‫از کنار خودپرداز خیابون مارسو رد شدن.
‫می‌بینی، اینجا دیده میشن.
‫همون گروه، همون تعداد افراد، ‫همون سلاح‌ها.
‫می‌تونیم اونا رو واضح‌تر ‫از بقیه‌ی فیلم‌ها ببینیم.
‫بعد از اون، ناپدید میشن.
‫دوباره زوم شده پخش می‌کنم.
‫دوتای اول تفنگ ال‌بی‌دی دارن،
‫سومی نقابش رو پایین می‌کشه.
‫آخریه هم تفنگ ال‌بی‌دی داره.
‫و سومی وقتی نقابش رو پایین می‌کشه...
‫بفرما.
‫خودشه.
‫صورتش کاملاً واضح دیده میشه.
‫و اونجا رو ببین.
‫اگه ساعت ۱۸:۲۲ توی خیابون مارسو بودن،
‫می‌تونستن برن تو خیابونی ‫که ژیرار زخمی شده بود،
‫بعد از خیابون جرج پنجم برگردن، ‫و تا ۱۸:۲۹ برسن به ورنه-باسانو.
‫از جاهایی که بهتر دیده میشن ‫اسکرین‌شات گرفتم.
‫کلاه هاشون رو دیدی؟
‫خوبه.
‫آره!
‫اوه!
‫لعنتی!
‫آره!
‫آره، آره.
‫وای، نه! فقط یکی!
‫ایول، عجب پرتابی!
‫خیلی رو اعصابه، ‫سبکش افتضاحه.
‫- چی؟ ‫- نه، نه، در مورد تو حرف نمی‌زدم.
‫من هیچوقت نمی‌تونم ‫در مورد تو اینجوری حرف بزنم.
‫یالا!
‫- نه، با اون یکی دست. ‫- یالا، بازی کن.
‫صبر کن، صبر کن. تمرکز کن.
‫یکم چرخش داره. نگاه کن.
‫خدای من!
‫بازیت رو بهتر کن!
‫- شیبش خیلی زیاده. ‫- میرم لیوان‌ها رو پر کنم.
‫- شما هم می‌خواید؟ ‫- منم باهات میام.
‫- ای وای. ‫- چیه؟
‫شوهرِ سابقم اینجاست.
‫چهارتا نوشیدنی دیگه بده، لطفاً.
‫- اوه، سلام! ‫- سلام. چطوری؟
‫عالی‌ام. تو چطوری؟
‫- ببخشید، شما؟ ‫- سلام.
‫- نوئلی. استفانی.
‫- همسرِ سابقش. ‫- مامانِ ویکتور.
‫- درسته. ‫- فهمیدم.
‫- می‌تونم یه سؤالی ازت بپرسم؟ ‫- حتماً.
‫- توی بازرسی کل پلیس کار می‌کنی؟ ‫- آره.
‫- قبلش توی بخش مواد مخدر بودی؟ ‫- آره. با ژرمی.
‫نمی‌دونم چطور می‌تونی ‫از یکی به اون یکی بری.
‫چطور می‌تونی به جای مجرم‌ها
‫- در مورد همکارها تحقیق کنی. ‫- نوئلی.
‫- فقط کنجکاوم. ‫- به نظر من اینطور نیست.
‫- واقعاً؟ ‫- نه.
‫ولی نمی‌خوام اینجا در موردش حرف بزنم.
‫- ما برای تفریح اینجاییم. ‫- البته، تفریح کن.
‫ما اعضای اتحادیه صنفی ‫برای حمایت از هم اینجاییم.
‫درسته.
‫مشکلی نداره که من عضو اتحادیه‌ام؟
‫به هیچ وجه.
‫ما اومدیم از همکارامون دفاع کنیم.
‫از کوبیدن پلیس‌ها خسته شدیم.
‫شما با تحقیقاتتون کل کارِ پلیس‌ها رو ‫زیر سؤال می‌برید.
‫به نظرم دقیقاً برعکسه. ‫ولی بگذریم.
‫استف، نوبت توئه.
‫اوه، خوب بود!
‫بازنده‌ها اول شروع می‌کنن.
‫بزن بریم!
‫آره! آره، آره، آره!
‫تا حالا دو بار احضارم کردی.
‫برای موضوعی که به بی‌آر‌ای ربطی نداره.
‫داری وقتِ من و خودت رو تلف می‌کنی.
‫ما مأموریت‌های مهم‌تری داریم.
‫هیچکس نمی‌خواد وقت تلف کنه.
‫اگه همکاری کنی، سریع تموم میشه.
‫اینا اسکرین‌شات‌های ویدیویی هستن
‫که یه خبرنگار شب ۸ دسامبر ۲۰۱۸ ضبط کرده
‫این افراد ممکنه از بی‌آر‌ای باشن؟
‫نمی‌دونم.
‫یکی رو می‌تونی واضح ببینی.
‫نمی‌دونم اون کیه.
‫نظرت در مورد کلاه‌هایی که سرشونه چیه؟
‫- نظری ندارم. ‫- سه تا از اون کلاه‌ها
‫کلاه‌های وندیِ بی‌آر‌ای هستن.
‫من کارشناس نیستم.
‫دوتای دیگه کلاه‌های غیرقانونی دارن.
‫من رو آوردی اینجا که بفهمی ‫کلاه‌ها قانونی هستن یا نه؟
‫تو آخرین بازجویی، گفتی:
‫"بدون آمادگی قبلی ‫از ما خواستن که مداخله کنیم.
‫"افرادم مجبور شدن تو دکاتلون آماده بشن."
‫- این جمله رو تأیید می‌کنی؟ ‫- یادم نمیاد.
‫الان کاتالوگِ کلاه اوکسلو رو نشونت میدم ‫که توی دکاتلون فروخته میشه.
‫وقتی با کلاه‌های تو فیلم مقایسه‌اش می‌کنی ‫چی به ذهنت می‌رسه؟
‫نمی‌دونم.
‫یه شباهتی داره ولی چیزی ثابت نمی‌کنه ‫که همون باشن.
‫افراد من تنها کسایی نیستن ‫که کلاه شخصی دارن
‫یا ممکنه از دکاتلون تجهیزات خریده باشن.
‫ما به فروشگاه‌های دکاتلون درخواست دادیم
‫تا بفهمیم کی قبل از اعتراضات ‫کلاه‌های اوکسلو خریده.
‫می‌تونیم توی وقت صرفه‌جویی کنیم،
‫اگه اسامی افسرهاتون رو بهمون بدید.
‫می‌تونم همه اعضای بی‌آرای رو احضار کنم
‫تا افراد تو ویدیو رو شناسایی کنم.
‫ولی این عملیات شما رو مختل می‌کنه.
‫منتظر جوابت بمونم؟
‫اسامی اعضای بی‌آر‌ای که سربازرس فردریک پیکارد ‫در اختیارمون قرار داده این‌ها هستند:
‫کلمونت گارسیا، میشل برزنسکی، آرنو لاوالی،
‫سباستین ژاکه، میکائیل فاژ.
‫آقای گارسیا، خودت رو ‫توی این عکس می‌بینی؟
‫بله.
‫می‌تونی تایید کنی که ‫در کنار میکائیل فاژ،
‫سباستین ژاکه، آرنو لاوالی ‫و میشل برزنسکی بودی؟
‫اونا خیلی واضح نیستن.
‫می‌تونم کلمونت گارسیا ‫و آرنو لاوالی رو شناسایی کنم.
‫از بقیه زیاد مطمئن نیستم.
‫شما شب ۸ دسامبر باهم بودید؟
‫بله. یه شب بزرگ برای بی‌آر‌ای بود.
‫شما توی گروه کوچکی حرکت می‌کردید.
‫توی همچین درگیری خطرناک نبود؟
‫جدا شدیم تا از دستشویی ‫یه کافه استفاده کنیم.
‫و یه مدت طول کشید ‫تا دوباره جمع بشیم.
‫- کدوم کافه؟ ‫- یادم نمیاد.
‫کجا جمع شدید؟
‫تو شانزلیزه.
‫کجا؟
‫نزدیک‌های بالای خیابون.
‫یادت میاد از کدوم خیابون‌ها رفتید شانزلیزه؟
‫خیابون‌های فرعی، نمی‌دونم کدوم‌ها.
‫تو ویدیوها،
‫تو خیابون پی‌یر اول صرب،
‫خیابون ژرژ بیزه، خیابون مارسو ‫و خیابون ورنه دیده می‌شید.
‫در این مورد چی می‌گید.
‫حواسم به اسمِ خیابون‌ها نبود.
‫ولی اون گروه شما توی اون ویدیوهاست؟
‫بله.
‫اینطور به نظر میاد، بله.
‫آقای برزنسکی، تایید می‌کنی
‫- یه ال‌بی‌دی۴۰ داشتی؟ ‫- بله.
‫کی غیر از شما به ال‌بی‌دی مسلح بود؟
‫لاوالی و فاژ.
‫توی راهتون به سمت شانزلیزه ‫ازشون استفاده کردید؟
‫احتمالاً.
‫مجبور شدیم شلیک کنیم ‫تا افراد متخاصم رو دور کنیم.
‫بعضی از اون افراد خیلی خشن بودن.
‫شلیک‌هاتون باعث جراحت شد؟
‫آره، احتمالاً بعضی‌هاشون کبود شدن.
‫جراحاتی که نیاز به خدمات اورژانس داشته باشه.
‫تا جایی که یادم میاد نه.
‫فکر نکنم، نه.
‫حوالی ساعت ۱۸:۳۰ توی خیابون ماژلان
‫با تفنگِ ال‌بی‌دی ‫به سرِ یه مرد ۲۰ ساله شلیک شده.
‫نظرت در موردش چیه؟
‫نظری ندارم.
‫نمی‌دونم، یادم نمیاد.
‫دوتا معترض همکارت رو به شلیک ‫گلوله‌ی لاستیکی تحریک کردن؟
‫نه.
‫تو در اون منطقه بودی؟
‫یادم نمیاد همچین اتفاقی افتاده باشه.
‫روز خیلی شلوغی بود.
‫هیچ معترض زخمی‌ای ندیدی؟
‫نه.
‫نه، نه.
‫یادم نمیاد هیچ معترضی زخمی شده باشه.
‫میگن درگیری‌هایی رخ داده،
‫و شلیک‌هایی انجام شده، ولی نمی‌تونن ‫بگن کجا بوده و توصیفشون کنن.
‫هیچ کدوم یادشون نمیاد معترضی ‫با شلیک ال‌بی‌دی زخمی شده باشه.
‫احتمالاً یکی از اونا به آقای ژیرار شلیک کرده باشه.
‫بله، ولی ما شرایط رو نمی‌دونیم.
‫اظهاراتِ ژیرار رو گرفتید؟
‫به صورت کتبی. تازه داره ‫دوباره قدرتِ تکلّم پیدا می‌کنه.
‫همون روایتِ رمی کوردیه
‫همه چی خیلی سریع اتفاق افتاده ‫و هیچ خصومتی نشون نداده.
‫نظر شخصی شما چیه؟
‫من نظر شخصی ندارم.
‫همکارهای بی‌آرای زیاد همکاری نمی‌کنن،
‫ولی هیچی ثابت نمی‌کنه که خارج ‫از چارچوب قانونی عمل کردن.
‫شاید فهمیدن حقیقت غیرممکن باشه.
‫چند روز تو سن‌دیزیه می‌مونیم؟
‫کل هفته.
‫اونجا کاری برای انجام دادن نیست، ‫کسل‌کننده‌ست.
‫رافائلا اونجاست.
‫عالیه.
‫مامان‌بزرگ لوست می‌کنه.
‫شرط می‌بندم برات گراتن درست کرده.
‫یائورت چیکار می‌کنه؟
‫فکر کنم از توی قفس بودن خسته شده.
‫جلیقه‌ی زرد رو بپوش.
‫باید توی داشبورد باشه.
‫شهروندان شورشی! ‫جلیقه‌زردهای عصبانی!
‫شهروندان عصبانی!
‫با ما!
‫ویکتور، می‌تونی کمک کنی؟
‫ولش کن، داره با گربه بازی می‌کنه.
‫باید ویدیوهاش رو منتشر کنی، ‫کلی ازشون توی اینترنت هست.
‫مطمئنم یائورت کلی بازدید می‌گیره.
‫بابا، نمی‌خوای یه ماشین ظرفشویی بخری؟
‫من دوست دارم ظرف بشورم.
‫خیلی نازن!
‫اوه!
‫دیدی چطوری می‌پره؟
‫این یکی خیلی خنده‌داره.
‫اوه...
‫مادرت بیشتر وقتش رو صرف ویدیو دیدن می‌کنه ‫تا حرف زدن با من.
‫بهتر از وحشی‌گری‌های توی تلویزیونه.
‫اگه همه کارِ من رو می‌کردن، ‫دنیا جای بهتری می‌شد.
‫حداقل خشونت‌آمیز نیست.
‫این ویدیوها میلیاردها بازدید می‌گیرن،
‫و دنیا هنوزم به همون اندازه خشنه.
‫اگر هم چیزی باشه،
‫جلوی فکر کردنِ آدم‌ها رو می‌گیرن.
‫اصلاً، باعث میشن به چیزهای دیگه فکر کنی.
‫وقتی عقل و دموکراسی‌مون رو از دست بدیم
‫می‌فهمی که زیادی ویدیوی گربه دیدی.
‫تو اصلاً دل نداری.
‫اون یه موش رو با بیلش کشت. ‫اینجوری.
‫- واقعاً؟ ‫- با بیلش، همینجوری.
‫دارن چمنم رو خراب می‌کنن.
‫چمنت. تو خشنی.
‫تو خیلی خشنی، ژرارد، همین.
‫جز غذا و جای گربه چی مونده؟
‫آب معدنی.
‫من آب مامان‌بزرگ رو برمی‌دارم.
‫تو برو غذا و جای گربه بردار.
‫- اون پشت سمتِ چپه. ‫- باشه.
‫ببخشید.
‫ببخشید!
‫ما شما رو می‌شناسیم.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ما رو تعقیب می‌کنی؟
‫نه. اصلاً.
‫پس اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دارم خرید می‌کنم.
‫اینجا؟ توی سن‌دیزیه؟
‫آره.
‫دیدیم که ما رو زیر نظر داشتی.
‫چرا باید شما رو زیر نظر بگیرم؟
‫نمی‌دونم. برای جاسوسی از ما.
‫من دلیلی برای جاسوسی از شما ندارم.
‫شاید تو نداشته باشی،
‫ولی بررسی سوابق گیوم چی؟
‫تمام چیزهای وحشتناکی که ‫توی فضای مجازی نوشتن،
‫- میگن حقش بوده. ‫- دارن ازش یه مجرم می‌سازن.
‫هیچ ربطی به من نداره،
‫من اومدم پدر و مادرم رو ببینم.
‫- از چی حرف می‌زنی؟ ‫- راست میگم.
‫من متولد اینجام، سن‌دیزیه.
‫داری این رو از خودت در میاری.
‫نه. من اینجا بزرگ شدم. ‫با پسرم اومدم،
‫داریم خرید می‌کنیم.
‫- کارتت رو نشونم بده. ‫- ببخشید.
‫کارت شناسایی‌ات.
‫عینکم پیشم نیست، تو نگاه کن.
‫متولد سن‌دیزیه.
‫پدر و مادرت کی هستن؟
‫سیلوی و ژرارد برتراند.
‫سیلوی برتراند؟
‫آره.
‫- توی مارناوال؟ ‫- آره.
‫می‌شناسیش؟
‫حدود دو سال پیش دستش شکسته بود.
.‫من دستیار پرستارش بودم
‫دیدی، دروغ نمیگم.
‫تحقیقات چطور پیش میره؟
‫هیچکس به ما چیزی نمیگه.
‫در جریانه.
‫تحقیقات اولیه‌ست، زمان می‌بره.
‫نباید با شما در تماس باشم.
‫چرا؟ رمی توی ۱۰ دقیقه محکوم شد.
‫سه ماه رفت زندان.
‫شغلش رو از دست داد.
‫با سابقه‌ی جنایی، ‫دیگه هیچوقت کار پیدا نمی‌کنه.
‫برات مهم نیست، نه؟
مشکلت چیه؟
‫زمان می‌بره، ولی ما بی‌تفاوت نیستیم.
‫باید صبور باشید.
‫- ماه‌ها گذشته! ‫- حداقل بگو تحقیقات در حال پیشرفته یا نه.
‫ببخشید، هیچی نمی‌تونم بهتون بگم.
‫البته.
‫یالا، سونیا، بیا بریم.
‫حالم ازت بهم می‌خوره.
‫اگه جای تو بودم، خجالت می‌کشیدم.
‫خودت رو اذیت نکن. بیا بریم.
‫اونا کی بودن؟
‫جلیقه‌زردن؟
‫نه. می‌بینی که جلیقه‌ی زرد نپوشیده بودن.
‫ممکنه جلیقه‌زردهای مخفی باشن.
‫ازت پرسیدم می‌شناسیش یا نه.
‫می‌دونم.
‫- پس می‌شناختیش. ‫- خب، آره.
‫اسمش یادم نمی‌اومد.
‫شاید بهم نگفته بود.
‫فقط اسم کوچیکش رو می‌دونستم.
‫- اسمش ژیسل بود؟ ‫- نه، ژوئل.
‫دیدی، اصلاً یادم نمیاد.
‫پسرش توی اعتراضات ‫بدجوری داغون شده.
‫مامان، داری عمداً این کارو می‌کنی یا چی؟
‫نمی‌تونی ارتباطش رو با شغلم ببینی؟
‫- تو در موردش تحقیق می‌کنی؟ ‫- کی غیر از من باید باشه؟
‫چرا ناراحت میشی؟
‫باور نکردنیه که انقدر کم ‫به حرف‌هام توجه می‌کنی.
‫من توجه می‌کنم.
‫امیدوارم نخوان قضیه رو ماست‌مالی کنن.
‫تو هم شروع نکن.
‫می‌فهمی، داری در مورد کارم حرف می‌زنی!
‫من برای لاپوشونی کردن اونجا نیستم!
‫نه! کاملاً برعکسه.
‫ما کلی جلسه میذاریم،
‫درخواست می‌دیم، گزارش می‌نویسیم.
‫ده‌ها پرونده مثل این داریم.
‫من چیزی نگفتم.
‫هرچی به ذهنت می‌رسه میگی،
‫بدون این که فکر کنی.
‫اصلاً می‌دونی پلیس‌ها برای کنترل جمعیت ‫چی می‌کشن؟ نه.
‫می‌دونی چند تا افسر تو اعتراضات زخمی شدن؟
‫آدم‌هایی رو که کاری نکردن مصدوم نمی‌کنن.
‫ساکت میشم.
‫اجازه دارم دلم برای اون پسر جَوون بسوزه.
‫می‌خوام برم اداره ملی.
‫اونا پرونده‌هایی با مزایای خوب می‌گیرن، ‫مثل کارِ ما بی اجر و مزد نیست.
‫زیر نظر دکرولی؟
‫- دوام نمیاری. ‫- من توی دادرسی کلم
‫که پلیس‌های فاسد رو بگیرم، ‫نه همکارها.
‫بعد از هر اعتراض کلی شکایت داریم.
‫در حال حاضر کاری جز اونا نداریم.
‫من با جلیقه‌زردها موافق بودم.
‫در مورد مشکلات حق دارن.
‫بعدش رفته رفته همه چی ‫از کنترل خارج شد.
‫بچه‌ها به ستوه اومدن.
‫اونا تو خط مقدم هستن ‫تا نظم رو برگردونن،
‫و لحظه‌ای که مشکلی پیش بیاد، ‫اونا مقصر شناخته میشن.
‫اونا تحقیر میشن، باهاشون ‫مثل بچه‌ها رفتار میشه.
‫ولی دیگه هیچکس حتی با بچه‌های خودش ‫اینطوری حرف نمی‌زنه.
‫بنابراین حین انجام وظیفه، شل می‌کنن.
‫یه سربازرس گفت افرادش ‫مثل بازی‌های ویدیویی قاتی می‌کردن.
‫اون فیلمه رو دیدید که توش ‫پلیسه شلیک می‌کنه
‫و میگه: "این یه رأیه، اینم یه رأی." ‫هر شلیک: "این یه رأیه."
‫ویکتور،
‫خاموشش کن!
‫گلوله‌ی لاستیکی خورده.
‫- به سرش؟ ‫- به سرش.
‫آقایون، گلوله‌ی لاستیکی خورده. ‫می‌بریمش.
‫مواظب باش، بلندش می‌کنیم.
‫ویکتور!
‫لطفاً آقا، بذارید کارمون رو بکنیم.
‫ویکتور، خاموشش کن.
‫باشه، الان دارم فصل رو تموم می‌کنم.
‫- بعدش خاموشش کن. ‫- اوهوم.
‫خیلی خب، شب بخیر.
‫مامان.
‫بله؟
‫چرا همه از پلیس‌ها متنفرن؟
‫چی؟
‫نه، این حقیقت نداره.
‫همه ازشون متنفر نیستن.
‫- از چی حرف می‌زنی؟ ‫- چرا، همه متنفرن.
‫تو و بابا متوجه نمی‌شید،
‫شما فقط افسرهای پلیس رو می‌شناسید.
‫ولی هیچکس از پلیس‌ها خوشش نمیاد.
‫این... این چرنده.
‫زمانِ حملات تروریستی، ‫مردم برامون دست می‌زدن.
‫اون خیلی وقت پیش بود.
‫نه، نبود.
‫آره، بود.
‫دوست‌هات بهت میگن از پلیس‌ها خوششون نمیاد؟
‫فقط دوست‌هام نه. ‫گرافیتی‌اش هم هست.
‫- کدوم گرافیتی؟ ‫- روی دیوارها نوشتن.
‫"تمام پلیس‌ها حروم‌زاده‌ان."
‫می‌دونم یعنی چی.
‫کسایی که اونا رو می‌نویستن احمقن.
‫خیلی خب... باشه. من...
‫حق با توئه. افراد خیلی کمی هستن
‫که میگن از پلیس خوششون نمیاد.
‫ولی اونا در اکثریت نیستن ‫و خوشحالن که وجود داره.
‫مشکل این نیست.
‫پس چیه؟
‫قبلاً بهت گفتم. ‫هیچکس از پلیس خوشش نمیاد.
‫و...
‫مسئله دوست داشتن پلیس نیست.
‫شغلی نیست که دوست داشتنش آسون باشه.
‫اگه قانون رو اجرا کنی، ‫دوست‌های زیادی پیدا نمی‌کنی.
‫مسئله‌ی واقعی اینه که آیا مردم
‫به افسرهای پلیس و کارشون اعتماد دارن یا نه.
‫خیلی خب. اون فصل رو تموم کنم ‫و بعدش خاموشش کن.
‫همونه؟
‫آره.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫پلیس. می‌خوایم با مدیریت صحبت کنیم.
‫چشم، خانم. یه لحظه، لطفاً.
‫همکارهاتون اومدن.
‫فیلم‌های دوربین‌هامون رو گرفتن
‫و با چندتا از مهمون‌ها حرف زدن.
‫گزارشاتشون رو داریم.
‫- آقای سانتونی؟ ‫- بله.
‫این خانم و آقا پلیس هستن.
‫در مورد اتفاقات ۸ دسامبر تحقیق می‌کنن.
‫ایشون رئیس حراست ماست.
‫به یه پنجره رو به خیابون کوئنتین بوشار مربوط میشه.
‫اون پنجره.
‫اون توی طبقه‌ی سومه.
‫باید اتاق ۳۱۶ باشه.
‫- بله، اتاق ۳۱۶ـه. ‫- یه سوئیت کوچیکه.
‫پشت اون پنجره یه شاهد بوده.
‫اون روز کی توی سوئیت اقامت داشت؟
‫می‌تونیم چک کنیم.
‫- خانم گازیورک؟ ‫- بله.
‫می‌تونیم چک کنیم ببینیم اتاق ۳۱۶ ‫شب ۸ دسامبر پر بوده یا نه؟
‫البته.
‫بله، یه زوج اهل موناکو توش بودن.
‫فرداش اتاق رو تحویل دادن.
‫اونا حوالی ساعت ۱۸:۳۰ توی اتاق بودن؟
‫- بله. ‫- وقتی مهمونی وارد میشه،
‫ثبت میشه.
‫صبح زود چندتا مهمون ورودی داشتیم.
‫آخری ساعت ۱۰:۳۰ بوده.
‫اونا رفتن بیرون و ساعت ۲۱:۳۲ برگشتن.
‫و برای پرسنل، یه ورود ساعت ۱۳:۴۴ ثبت شده.
‫باید نظافتچی باشه. ‫بعدش ساعت ۱۵:۰۷.
‫آخری هم ساعت ۱۸:۱۹ بوده.
‫- سرویس تعویض ملافه. ‫- اون چیه؟
‫نظافتچی‌هایی که اتاق رو ‫برای شب آماده می‌کنن.
‫روکش‌ها رو تا می‌کنن، ‫دمپایی‌ها رو بیرون میارن...
‫می‌دونید اون نظافتچی کی بوده؟
‫بله. هر نشان کد پرسنلی خودش رو داره.
‫خانم گازیورک؟
‫چشم.
‫آلیسیا. مدی.
‫امروز شیفته؟
‫بله. بله، بله.
‫شیفتِ دوم. از ظهر تا ۷ شب.
‫می‌خوایم باهاش حرف بزنیم ‫و اتاق ۳۱۶ رو ببینیم. ممکنه؟
‫اگه سوئیت خالی باشه، بله.
‫روم سرویس؟
‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫خانم مدی، زیاد طول نمی‌کشه.
‫وای!
‫ببخشید این رو می‌پرسم،
‫قیمتِ سوئیت چنده؟
‫بسته به زمان سال فرق می‌کنه،
‫- یه سوئیت کوچیک ۲.۰۰۰ یوروئه. ‫- ۲.۰۰۰ یورو؟
‫روم سرویس.
‫ببخشید.
‫۲.۰۰۰ یورو، لعنتی!
‫سلام. من آقای سانتونی هستم، ‫رئیس حراست.
‫نمی‌دونم همدیگه رو دیدیم یا نه. ‫ایشون افسرهای پلیس هستن،
‫- دارن تحقیق انجام میدن. ‫- سلام، خانم.
‫میذارم شما سؤال بپرسید.
‫بله. اگه اشکالی نداره،
‫اگه تنهامون بذارید بهتر میشه.
‫- اگه چیزی لازم داشتید، تردید نکنید. ‫- ممنون.
‫بفرمایید.
‫ما مأمورهای بازرسی کل پلیس هستیم.
‫- می‌دونی چیه؟ ‫- راستش نه.
‫ما در مورد تخلفات افسرهای پلیس ‫تحقیق می‌کنیم.
‫در مورد خودت تحقیق نمی‌کنیم. ‫هیچ کار اشتباهی نکردی.
‫شب ۸ دسامبر حین اعتراضات ‫حادثه‌ای توی این خیابون رُخ داد.
‫حوالی ۱۸:۳۰ شب.
‫میگن تو برای سرویس تعویض ملافه ‫توی اتاق بودی.
‫می‌تونی تأییدش کنی؟
‫اگه اونا میگن، حتماً حقیقت داره.
‫در اثر اون حادثه،
‫یکی به شدت آسیب دیده
‫و یه شکایت ثبت شده.
‫سعی داریم بفهمیم چه اتفاقی افتاده.
‫کاملاً می‌فهمم.
‫- چیزی دیدی؟ ‫- نه.
‫نه؟ وقتی پشتِ پنجره بودی،
‫توی خیابون چی دیدی؟
‫کی گفته من پشتِ پنجره بودم؟
‫ما یه فیلم داریم که توش ‫پشتِ پنجره دیده میشی.
‫فقط بهمون بگو چی دیدی.
‫من آتش‌نشان‌ها رو دیدم.
‫قبل از اون چی؟
‫- قبل از رسیدن آتش‌نشان‌ها نگاه می‌کردی؟ ‫- نه.
‫خیلی مهمه که باهامون حرف بزنی.
‫می‌خوایم بفهمیم واقعاً چه اتفاقی افتاده.
‫شهادتت می‌تونه به ما کمک کنه.
‫آتش‌نشان‌ها رو دیدم که ‫به یه مرد زخمی رسیدگی می‌کردن.
‫دیدی چطور آسیب دید؟
‫وقتی صدای آژیر آتش‌نشانی رو شنیدم ‫رفتم پشتِ پنجره.
‫داری احتیاط می‌کنی.
‫سعی نداریم توی تله بندازیمت.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫چیزی رو که ندیدم از خودم در نمیارم.
‫خیلی خب.
‫کارتم رو بهت میدم،
‫اگه یه وقت چیزی یادت اومد.
‫شماره‌ی شخصی‌ام رو روش می‌نویسم.
‫می‌تونی هر ساعتی باهام تماس بگیری.
‫میذاریم برگردی سرِ کارت.
‫باهاش بد حرف زدیم.
‫فکر نکنم.
‫- یه چیزی هست که نمیگه. ‫- واقعاً؟
‫احضارش کن، همیشه تأثیر داره.
‫مطمئن نیستم.
‫شاید بیشتر گارد بگیره.
‫بیا، این رو ببین.
‫چیه؟
‫صابون.
‫دزدیدیش؟
‫فقط یه صابونه، ‫به این نمیگم دزدی.
‫- وای، بوی خوبی میده. می‌خوایش؟ ‫- نه، مرسی.
‫مطمئنی؟ دوتا دارم.
‫خدافظ، شب بخیر.
‫- شب بخیر، خانم‌ها. ‫- شب بخیر.
‫خدافظ. فردا می‌بینمت. مواظب باش.
‫بله، ویکتور.
‫من خونه‌ام، کجایی؟ زود میای؟
‫هنوز سرِ کارم، یکم دیرتر زنگ می‌زنم.
‫چی؟ صدات رو نمی‌شنوم.
‫- یکم دیگه میام خونه. ‫- الو؟
‫صبر کن، قطع نکن.
‫ویکتور، صدام رو داری؟
‫آره. چی شد؟
‫هیچی. دیرتر میام خونه.
‫غذا درست کردم، سرد میشه.
‫- نه بابا. چی درست کردی؟ ‫- کیش.
‫- و نوقا. ‫- لازم نبود هردو رو درست کنی.
‫اشکالی نداره. عالیه.
‫- منتظرتم. ‫- نه، بدون من شروع کن.
‫خب کیش بخورم یا نوقا؟
‫هرچی دوست داری.
‫باید برم. می‌بوسمت. ‫بعداً می‌بینمت.
‫لعنتی.
‫خانم مدی.
‫میشه باهم حرف بزنیم؟
‫می‌تونیم بریم کافه.
‫من وقت ندارم.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫بهتون که گفتم چیزی ندیدم.
‫می‌دونم، ولی حرفت رو باور نمی‌کنم.
‫- من دروغگو نیستم. ‫- فکر نمی‌کنم دروغگو هستی،
‫ولی همه چی رو بهم نمیگی.
‫ببخشید، من باید برم خونه.
‫شرمنده.
‫ببخشید.
‫می‌خوای تا خونه تعقیبم کنی؟
‫اگه مجبور باشم.
‫- اجازه داری این کارو بکنی؟ ‫- نه.
‫ولی مهمه.
‫باید بهم بگی چی دیدی.
‫می‌فهمم که می‌ترسی.
‫وقتی پای افسرهای پلیس در میونه، ‫می‌ترسی هیچکس حرفت رو باور نکنه.
‫من نمی‌خوام با پلیس به مشکل بخورم.
‫پس یه چیزی دیدی.
‫- توی هیچ دردسری نمی‌افتی. ‫- از کجا این رو می‌دونی؟
‫هیچکس سرِ تو تلافی نمی‌کنه.
‫خیلی راحت تونستی ردم رو بزنی.
‫نباید به افسرهایی که تخلف می‌کنن ‫اجازه داده شه دوباره انجامش بدن.
‫همچین افسری باید پاسخگو بشه.
‫- هرگز چنین اتفاقی نمی‌افته. ‫- چرا این رو میگی؟
‫چون حقیقته.
‫این اطراف می‌بینمش.
‫پلیس‌های لباس شخصی ‫جلوی جَوون‌ها رو می‌گیرن.
‫تحریکشون می‌کنن، عصبانی‌شون می‌کنن،
‫اونا رو می‌برن و کتک می‌زنن.
‫گزارش‌های جعلی می‌نویسن،
‫همیشه. اونا هیچوقت پاسخگو نمیشن.
‫من از همه چی فیلم گرفتم.
‫ازش فیلم گرفتی؟
‫آره.
‫توی خیابون سر و صدا بود.
‫چند نفر رو دورِ یه اسکوتر در حال سوختن دیدم.
‫با گوشی‌ام ازش فیلم گرفتم.
‫فقط از روی کنجکاوی.
‫و افسرهای پلیس پیداشون شد.
‫- فیلمه رو داری؟ ‫- آره.
‫می‌خواستم توی اینترنت منتشرش کنم، ‫و بعدش گفتم نه.
‫وقتی برای سیاهپوست‌ها یا عرب‌ها اتفاق می‌افته، ‫برای هیچکس مهم نیست.
‫حالا برای یه سفیدپوست اتفاق می‌افته
‫و من باید یه کاری در موردش بکنم؟
‫اگه برای یه سفیدپوست اتفاق نیفتاده بود ‫بازم تو پیگیر می‌شدی؟
‫آره. بازرسی کل در مورد افسرهای پلیس ‫توی حومه‌ها هم تحقیق می‌کنه.
‫واقعاً؟ و چندتاشون محکوم شدن؟
‫بازرسی کل تصمیم‌گیرنده نیست، ‫ولی افسرهایی محکوم شدن.
‫محکوم شدن؟ در بدترین حالت تعلیق میشن.
‫هیچکس نمی‌تونه با پلیس در بیفته.
‫چند نفرشون اخراج شدن؟
‫چند نفر؟
‫هیچکس اخراج نشده.
‫هیچکس؟
‫دیدی، هیچکس!
‫بهم اعتماد کن، لطفاً فیلمه رو بهم بده.
‫فیلمه پیشم نیست. خونه‌ست.
‫می‌تونم همراهت بیام.
‫بهم اعتماد نداری؟ ‫اعتماد باید دوطرفه باشه.
‫خیلی خب.
‫هنوز کارتم رو داری؟
‫آره.
‫می‌دونی که چیزی رو عوض نمی‌کنه.
‫هی، هی. نه، نه، نه.
‫اون برای تو نیست.
‫یالا.
‫خسته نشدید؟ وقتشه برگردید.
‫می‌خواید چیکار کنید؟
‫یالا، بیا اینجا. ‫کارت تمومه، پسر.
‫دارن میان! دارن میان!
‫فرار کنید!
‫بدو! بدو!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بنوآ، باید یه چیزی نشونت بدم.
‫الان میام.
‫چه خبره؟
‫خسته نشدید؟ وقتشه برگردید.
‫می‌خواید چیکار کنید؟
‫یالا، بیا اینجا. ‫کارت تمومه، پسر. یالا!
‫دارن میان! دارن میان!
‫فرار کنید!
‫بدو! بدو!
‫یالا!
‫گیوم.
‫گیوم!
‫خیلی خب.
‫می‌تونی از اول پخشش کنی؟
‫یالا آقایون.
‫ژیرار و کوردیه کجان؟
‫دارن میان. نگاه کن.
‫چه خبره؟
‫- اونا با بقیه نیستن؟ ‫- نه. دارن از انتهای خیابون میان.
‫بیا، بیا. بیا اینجا. لو رفتی.
‫دارن میان! دارن میان!
‫فرار کنید!
‫اینجا با بی‌آر‌ای روبرو میشن.
‫رمی سمتِ چپه، گیوم سمتِ راست.
‫گوشی‌اش دستشه.
‫بدو! بدو!
‫- دوتاشون شلیک می‌کنن. ‫- آره.
‫- ال‌بی‌دی‌ها رو نگاه کن. ‫- بدو! بدو!
‫همزمان شلیک می‌کنن.
‫- دو گلوله، ولی فقط یکی خورده. ‫- درسته.
‫به کسی که داره فرار می‌کنه ‫شلیک می‌کنن.
‫این دفاع از خود نیست.
‫یه قوطی به سمتشون پرت کردن.
‫در این لحظه هیچکس تهدیدشون نمی‌کنه.
‫گیوم زمانِ فرار روش رو برمی‌گردونه.
‫واقعاً؟ مطمئنی؟
‫آره.
‫بذار ببینم.
‫بدو! بدو!
‫درسته، اون برمی‌گرده
‫- ببینه چیکار می‌کنن. ‫- به هر حال برمی‌گرده.
‫این تیراندازی رو توجیه می‌کنه؟ ‫داره فرار می‌کنه، تهدید نمی‌کنه.
‫من این رو نگفتم. ‫ولی می‌تونن ازش استفاده کنن.
‫برای تلافی بهش شلیک کردن. ‫یه احمق یه قوطی پرت می‌کنه،
‫و اونا به اولین کسی که ‫بهش برمی‌خورن شلیک می‌کنن.
‫لگده هم هست.
‫نه، ولی جدی،
‫اون یارو چیکار می‌کنه؟
‫موافقم، رفتارش خارج از چارچوبه.
‫و ولش می‌کنن میرن.
‫در کمال خونسردی.
‫منزجرکننده‌ست.
‫می‌تونی تشخیص بدی کی چیکار می‌کنه؟
‫آره.
‫فاژ لگد می‌زنه.
‫لاوالی کنارشه. ‫پایینی‌ها هم ژاکه و گارسیا هستن.
‫برزنسکی هم توی خیابونه.
‫فاژ و لاوالی شلیک می‌کنن، درسته؟
‫آره.
‫گیوم.
‫گیوم!
‫فیلمه توی شبکه‌های اجتماعی پخش شده؟
‫نه. شاهد منتشرش نکرده.
‫پس می‌تونیم با آرامش بیشتری کار کنیم.
‫دوباره افسرها رو احضار کردی؟
‫منتظر بودم اول با شما هماهنگ شم.
‫سه تا از پنج نفر توی فرانسه نیستن.
‫- کجان؟ ‫- به مایوت اعزام شدن.
‫برزنسکی، ژاکه و گارسیا.
‫حله. منتظر برگشتنشون نمی‌مونیم.
‫از لاوالی و فاژ بازجویی کن، ‫مظنون‌های اصلی.
‫بازداشتشون کنم؟
‫برنامه‌ام این نبود.
‫اونا دروغ گفتن.
‫اگه عنصر غافلگیری رو از دست بدیم، ‫هماهنگ میشن.
‫شما چتون شده، خانم برتراند؟
‫معمولاً دادستانی برای بازداشت اصرار می‌کنه
‫و بازرس‌ها ازش ممانعت می‌کنن.
‫اونا نمی‌دونن ویدیو وجود داره،
‫می‌تونم اونا رو با تناقض‌هاشون روبرو کنم.
‫اگه همزمان ازشون بازجویی کنی، ‫نمی‌تونن هماهنگ بشن.
‫با تیمت ترتیبش رو بده.
‫فهمیدم.
‫- خداحافظ، خانم برتراند. ‫- خداحافظ.
‫لاوالی پایین توی پذیرشه.
‫و فاژ چی؟
‫اون نمیاد.
‫ببخشید؟
‫گواهی پزشکی داره. ‫توی مرخصی استعلاجیه.
‫- این یه جور شوخیه؟ ‫- چیکار کنیم؟
‫می‌خوای بذارم بمونه وقتی فاژ در دسترس بود ‫هردوشون رو باهم احضار کنم؟
‫لعنتی.
‫برو بیارش.
‫حله.
‫آقای لاوالی، توی بازجویی اول،
‫شما گفتی که یادت نمیاد
‫معترضی با گلوله‌ی لاستیکی زخمی شده باشه.
‫- هنوز سرِ همون حرفت هستی؟ ‫- بله.
‫شما حوالی ساعت ۱۸:۳۰ ‫به یه معترض شلیک نکردی؟
‫نه.
‫همکارهاتون هم شلیک نکردن؟
‫تا جایی که می‌دونم نه.
‫یه ویدیو بهت نشون میدم.
‫خسته نشدید؟ وقتشه برگردید!
‫یالا، بیا اینجا. ‫کارت تمومه، پسر.
‫دارن میان!
‫دارن میان! فرار کنید!
‫بدو!
‫این فیلم چیزی از حادثه یادت نمیاره؟
‫نه با تمام جزئیات.
‫می‌تونی توصیف کنی چی می‌بینیم؟
‫شورشی‌ها بد و بیراه میگن ‫و یه چیزی پرتاب می‌کنن.
‫وقتی ما رو می‌بینن فرار می‌کنن.
‫یه گروه می‌رسه.
‫با افراد متخاصم روبرو می‌شیم.
‫من و فاژ تیراندازی می‌کنیم ‫تا از همکارمون محافظت کنیم.
‫فکر می‌کنی این اشخاص ‫رفتارِ خصمانه‌ای دارن؟
‫تمام معترض‌ها متخاصم بودن.
‫اگه به حرفشون گوش بدی، ‫خلافش رو بهت میگن،
‫از خودت می‌پرسی کی مرتکب خشونت می‌شد،
‫کی مغازه‌ها رو غارت می‌کرد، ‫خیابون‌ها رو به گند می‌کشید.
‫باهات در مورد این دو شخص حرف می‌زنم
‫که جلوتون وایساده بودن.
‫رفتارشون چطور شلیک رو توجیه می‌کنه؟
‫تیراندازی باید ضروری و متناسب باشه.
‫دارن فرار می‌کنن.
‫پس حتماً یه کارِ خطایی کردن.
‫و یکی‌شون یه چیز به سمت ما پرتاب می‌کنه.
‫کجا می‌بینی که می‌خواد پرتاب کنه؟
‫توی نحوه‌ی برگشتنش.
‫توی ویدیو واضح نیست، ‫ولی من اون نقطه‌ی دید رو نداشتم.
‫به نظر من حرکتش واضح بود.
‫تهدیدکننده بود.
‫نمی‌خواستم ریسک کنم که ‫میخ بخوره توی صورتمون.
‫توی موقعیتِ دفاع از خود
‫باید سریع واکنش نشون بدی.
‫قطعاً.
‫شما با تروریست‌ها روبرو نیستی،
‫بلکه با دوتا معترض غیرمسلح روبرویی.
‫- این نظر شماست. ‫- این چیزیه که فیلم نشون میده.
‫خیلی از معترض‌ها تبدیل ‫به حیوون‌های وحشی شدن.
‫و میخ می‌تونه آدم بکشه.
‫تشبیه رفتار آقای ژیرار ‫به یه حیوون وحشی اغراق‌آمیزه.
‫اون پشت به شما فرار می‌کنه.
‫وقتی آقای ژیرار افتاد زمین چیکار کردید؟
‫یادم نمیاد. احتمالاً...
‫به حرکت ادامه دادیم.
‫سرِ آقای ژیرار ضربه خورده بود.
‫به شدت آسیب دیده بود.
‫من چنین برداشتی نکردم. ‫سرش رو نشونه نگرفته بودم.
‫تیر آقای فاژ بود که به آقای ژیرار خورد؟
‫می‌دونم که من سرش رو نشونه نگرفتم
‫و همکارم هم همینطور.
‫پس میگی که بعد از تیراندازی،
‫به حرکت ادامه دادید.
‫بله.
‫پس بقیه‌ی فیلم رو نشونت میدم.
‫چی می‌بینی؟
‫خیلی واضح نیست.
‫به نظر میاد همکارم با پا هُلش میده.
‫این یه لگده.
‫نمی‌دونم. شاید.
‫حرکتش رو یادم نمیاد.
‫و حالا که رفتار آقای فاژ رو ‫توی ویدیو می‌بینی،
‫به نظرت موجه میاد؟
‫آقای ژیرار تهدیدی محسوب میشه؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید همکارم فکر کرده طرف ‫قصد داره چیزی از روی زمین برداره
‫و نمی‌خواسته ریسک کنه.
‫باید از خودش بپرسید.
‫نمی‌تونم جای اون جواب بدم.
‫خب؟
‫داره از روی گزارش می‌خونه.
‫میگه سرش رو هدف نگرفته ‫و مصدوم شدن گیوم رو ندیده
‫- و لگد چی؟ ‫- میگه هیچی ندیده.
‫رفتنی به فاژ زنگ می‌زنه ‫که در جریان قرارش بده.
‫درسته.
‫باید بازداشتش کنیم ‫و فاژ رو دستگیر کنیم.
‫به دادستان زنگ می‌زنم.
‫فرمانده برتراند از بازرسی کل هستم، ‫با آقای لانگلوآ کار دارم.
‫لطفاً بهشون بگید فوراً باهام تماس بگیره.
‫یه افسر پلیس دارم ‫که باید بازداشت کنم،
‫به مجوزشون نیاز دارم.
‫فهمیدم، با گوشی‌شون تماس می‌گیرم. ‫مرسی.
‫داشتنِ خط مستقیمش چه فایده‌ای داره.
‫یه مسئله‌ی اضطراری خانوادگی داره.
‫لعنتی، رفت روی پیام‌گیر.
‫لطفاً پیام بذارید.
‫جناب دادستان، فرمانده برتراند ‫از بازرسی کل پلیس هستم.
‫لطفاً در مورد لاوالی و فاژ ‫توی پرونده‌ی ۱۳۷ باهام تماس بگیرید.
‫با قاضی کشیک هماهنگ کن.
‫تا وقتی که بهش توضیح بدم...
‫- می‌تونم برم؟ ‫- نه.
‫- چرا نه؟ ‫- تو بازداشتی.
‫ببخشید؟
‫به اتهام توسل به خشونت توسط مأمور دولت ‫بازداشتت می‌کنم.
‫حق داری وکیل بگیری.
‫حق داری درخواست معاینه‌ی پزشکی کنی.
‫شوخی می‌کنی؟
‫به نظر میاد شوخی می‌کنم؟
‫بنده، استفانی برتراند، فرمانده پلیس،
‫در حال انجام تحقیقات مقدماتی، ‫بر اساس ماده ۷۵
‫از قانون دادرسی کیفری،
‫با کمک سرگرد بنوآ گورینی
‫و سروان کارول دلارو، ‫با در اختیار داشتن احضاریه
‫برای جلبِ متهم بر اساس ماده ۷۸
‫بند ۲ قانون دادرسی کیفری
‫به آدرس لیملی-بروانا، خیابان پاستور، ‫پلاک ۵ مراجعه کردیم،
‫و ساعت ۱۳:۱۵ دقیقه جلوی درِ خانه بودیم،
‫زنگ را زدیم و در باز شد
‫توسط فردی که مشخصات ‫آقای میکائیل فاژ را داشت.
‫در حالی که بازوبندهایمان را بسته بودیم،
‫و با تأیید هویتِ آقای فاژ،
‫ساعت ۱۳:۳۰ اقدام به دستگیری او کردیم.
‫به آقای فاژ اطلاع دادیم که بازداشتش،
‫به همراه حقوق مرتبطش، ‫فورًا در گزارشی جداگانه
‫به اطلاع او خواهند رسید. ‫پایان گزارش.
‫توی دفترم منتظرم بمون.
‫استفانی! استفانی!
‫ماجرای این بازداشت ‫بدون تأیید دادستان چیه؟
‫باید سریع اقدام می‌کردم.
‫لانگلوآ در دسترس نبود.
‫باهام تماس گرفت ‫و برای دستگیری فاژ بهم چراغ سبز داد.
‫باشه، پس همه چی مرتبه؟
‫- کاملاً. ‫- خوبه.
‫بدو! بدو!
‫آقای فاژ، این شما و آقای لاوالی هستید ‫که در حال شلیک به آقای ژیرار می‌بینیم؟
‫بله.
‫گلوله‌ی شما به آقای ژیرار خورد؟
‫نمی‌دونم.
‫توی فیلم به وضوح می‌بینید که تیر خورده.
‫بله.
‫سرش آسیب دیده بود.
‫من سرش رو هدف نگرفتم. ‫مجاز نیست.
‫بین شما و آقای ژیرار چقدر فاصله بود؟
‫به نظرم ۲۰ متر.
‫۱۴ متر بود.
‫از اون فاصله، خطای ال‌بی‌دی ۴۰ ‫فقط ۴ سانتی‌متره.
‫یکی از شما سرش رو هدف گرفته..
‫شاید تفنگ‌های گلوله لاستیکی‌مون ‫از تنظیم خارج شده بودن.
‫این همه چی رو توضیح میده.
‫شما چندین گلوله شلیک کردید،
‫قبلاً متوجه می‌شدید.
‫شاید گلوله ایراد داشته.
‫من سرش رو هدف نگرفتم.
‫هیچی ثابت نمی‌کنه که موکلِ من ‫به آقای ژیرار شلیک کرده.
‫وقتی معترض افتاد زمین چیکار کردی؟
‫یادم نمیاد.
‫بیشتر فکر کن.
‫بسیار خب. بقیه‌ی ویدیو رو نشونت میدم.
‫می‌تونی چیزی رو که می‌بینی توصیف کنی؟
‫گوش میدم.
‫من...
‫یه حرکت می‌کنم که ‫خودم رو آزاد کنم.
‫طرف سعی می‌کنه پام رو بگیره ‫و من رو زمین بزنه.
‫آقای ژیرار سعی می‌کنه پات رو بگیره؟
‫توی فیلم تشخیص دادنش سخته.
‫برعکس، به نظر من که خیلی واضحه.
‫گفتنش آسونه.
‫احساس کردم می‌خواد پام رو بگیره.
‫آقای ژیرار روی زمین به خودش می‌پیچه.
‫هیچ حرکتی نمی‌کنه.
‫شما بهش لگد می‌زنی،
‫در حالی که اون زخمی ‫روی زمین افتاده بود.
‫به نظر من که زخمی نمی‌اومد.
‫فقط تعادل نداشت، ‫به خاطر گلوله‌ای که به سینه‌اش خورده بود.
‫اون سرش رو گرفته و نمی‌تونه بلند شه.
‫وقتی پرتابه‌ای به کسی می‌خوره،
‫شما ملزم هستید چک کنید ‫که هیچ آسیبی ندیده باشه.
‫به نظر من اون آسیبی ندیده بود.
‫اون داد نزد، خونی هم ندیدم.
‫اگه آسیب دیده بود، کمکش می‌کردم.
‫نوبتش شده؟
‫نه هنوز.
‫تو مأمورهای بی‌آر‌ای رو بازداشت کردی؟ ‫درسته؟
‫حتماً باید الان این بحث رو بکنیم؟
‫درسته یا نه؟
‫تصمیمِ دادستان بود.
‫- تحقیقاتِ توئه، آره یا نه؟ ‫- آره.
‫آخه بی‌آر‌ای؟ ‫دیدی اونا توی باتاکلان چیکار کردن؟
‫- آره. ‫- اونا قهرمانن.
‫اونا جونشون رو به خطر میندازن ‫وقتی تو پشتِ میزت تحقیق می‌کنی.
‫واقعاً شرم‌آوره.
‫نوار رو عوض کن. ‫هر روز این حرف رو می‌شنوم.
‫- باید خودت رو زیر سؤال ببری. ‫- اونا این کارو می‌کنن؟
‫مأمورهای بی‌آر‌ای مثل کابوی‌ها عمل می‌کنن.
‫کابوی‌ها؟
‫اونا کسایی نیستن که غرب وحشی رو ساختن.
‫شماها راه رو گُم کردید.
‫به خلافکارها بیشتر از بی‌آر‌ای اعتبار می‌دید.
‫در جریان پرونده هستی؟
‫شاهد اصلی محکوم به حمله به پلیس شده؟
‫مثل طوطی حرف‌هایی رو ‫که بهت گفتن تکرار نکن،
‫حتی اگه با اعضای اتحادیه رابطه داری.
‫پای نوئلی رو وسط نکش.
‫نائل! گاسپارد!
‫ویکتور می‌ترسه بگه ما پلیسیم.
‫پدرِ یکی از دوست‌هاش ازم پرسید ‫کجا تدریس می‌کنم.
‫بلافاصله متوجه منظورش نشدم.
‫"شما معلم تربیت بدنی هستی. ‫من زبانِ فرانسه درس میدم."
‫حتی جرأت نکردم حرفش رو اصلاح کنم.
‫اون خجالت می‌کشه بگه مادرش پلیسه.
‫ما توی چجور دنیایی زندگی می‌کنیم؟
‫تو داری به نفرت از پلیس دامن می‌زنی.
‫من فقط دارم کارم رو انجام میدم، ‫مثل همیشه.
‫توی بخش مواد مخدر اینطوری نبودی.
‫اگه تو برای بازرسی کل درخواست می‌دادی، ‫من توی بخش مواد مخدر می‌موندم.
‫تو خوشحال بودی که یکی‌مون ‫می‌تونه از ویکتور مراقبت کنه.
‫من از مبارزه با مواد مخدر لذت می‌بردم.
‫آره، در مورد همکارها تحقیق می‌کنم، ‫اصلاً هم خوشحال نیستم.
‫اگه گند بزنن، با عواقبش روبرو میشن.
‫نمی‌تونی خودت رو جای اونا بذاری؟
‫همیشه این کارو می‌کنم.
‫اگه به بهانه آوردن ادامه بدیم ‫و تسلیم اتحادیه‌ها بشیم،
‫تمام پلیس‌های درستکار از نیرو میرن،
‫و فقط عوضی‌ها می‌مونن.
‫نیلای! ویکتور!
‫دولت از افسران پلیس می‌خواد ‫تا جونشون رو به خطر بندازن
‫در برابر اوباشی که جمهوری رو نابود می‌کنن.
‫همکارهامون با شرایطی روبرو هستن
‫که در مرز هرج و مرج و شورشه.
‫و امروز فهمیدیم که ‫همکاران ما در بی‌آر‌ای
‫بی‌آرای، کسایی که شجاعتشون ‫نیازی به تعریف نداره،
‫مثل مجرم‌ها بازداشت شدن.
‫این تصمیم کمکی به تسکین تنشی که ‫بین نیروهای ما وجود داره نمی‌کنه.
‫دارم بهتون مگم، ‫افسرهای پلیس منزجر شدن.
‫دولت باید درک کنه
‫که ما به آخر خط رسیدیم.
‫و وقتی ما دیگه نباشیم،
‫هیچکس نمی‌مونه که از جمهوری محافظت کنه.
‫چه خبره؟
‫بازداشت لغو شد.
‫میشه یکی توضیح بده؟
‫رئیس‌های بزرگ اومدن.
‫توی اتاق جلسه منتظرت هستن.
‫من با دادستانی تماس گرفتم ‫که بازداشت رو لغو کنن،
‫و اونا قبول کردن.
‫بیاید از اختلاف با اتحادیه اجتناب کنیم
‫وقتی همین الان هم از افسرها ‫درخواست‌های زیادی داریم.
‫آقای فاژ و آقای لاوالی ‫چند بار به ما دروغ گفتن.
‫آقای فاژ با تاکتیک‌های تأخیر ‫سعی کرد از بازجویی فرار کنه.
‫طبق ماده ۷۸، جلبِ و انتقالش ‫به اداره موجه بود.
‫من کاملاً از قانون دادرسی کیفری آگاهم.
‫خواسته‌ات برای تمدید بازداشت رو درک می‌کنم.
‫ولی می‌تونی دوباره اونا رو برگردونی.
‫این تعادل قدرت رو تغییر میده ‫و شما خیلی خوب می‌دونی.
‫یه ویدیو بهمون نشون میده ‫دفاع از خود نبوده...
‫حتی یه واکنشِ موجه هم نبوده.
‫اگه اون ویدیو به اندازه‌ی کافی واضح باشه،
‫نیازی به نگه داشتن اونا توی بازداشت نیست.
‫ولی کدوم یک از اون دو نفر ‫به آقای ژیرار آسیب زدن؟
‫فشار باید حفظ می‌شد.
‫بازداشت لغو شده.
‫تحقیقات رو یه جور دیگه پیش ببر.
‫متخصص پرتابه‌شناسی آوردی ‫صحنه رو بررسی کنه؟
‫قرار شده هفته‌ی آینده ‫صحنه رو بازسازی کنیم.
‫خیلی خوبه.
‫می‌تونی به تحقیقاتت ادامه بدی.
‫کاملاً واضح میگم.
‫ما نمی‌تونیم همه‌ی پلیس‌ها رو ‫علیه خودمون کنیم.
‫نظرِ فرماندهی کل و وزارت هم همینه.
‫متخصص پرتابه‌شناسی
‫موافق با دکتر به نتیجه رسیده
‫که با توجه به قد مشابه دو افسر
‫و زاویه‌های مشابه شلیک،
‫و چرخشی که آقای ژیرار انجام داده،
‫تشخیصِ این غیرممکن است ‫که کدام یک از دو گلوله
‫به سرِ آقای ژیرار خورده، مصدومش کرده
‫و منجر به از کار افتادگی ‫بیش از ۶۰ روزه شده.
‫خانم ژیرار.
‫سلام.
‫می‌خواستم باهاتون حرف بزنم. ‫با این که نباید این کارو بکنم.
‫می‌تونم بیام تو؟
‫تحقیقاتِ اولیه تموم شده.
‫وکیلتون بهتون اطلاع میده،
‫ولی می‌خواستم خودم قبلش بهتون بگم.
‫چرا؟
‫تا بتونم بهتون توضیح بدم.
‫تحقیقات افسرهای پلیسی رو که ‫شلیک کردن شناسایی کرده.
‫اونا بدون توجه به اصول ضرورت ‫و تناسب شلیک کردن
‫بنابراین مقصرن.
‫ولی نتونستیم ثابت کنیم
‫کدوم یک از دو گلوله ‫به سرِ پسرتون خورده.
‫باید یکی از دوتا باشه.
‫هردوشون رو متهم می‌کنن.
‫نه.
‫نمی‌فهمم.
‫همزمان دو گلوله شلیک شده،
‫ولی فقط یکی به گیوم خورده.
‫کارشناسان پرتابه‌شناسی ‫نتونستن تعیین کنن
‫کدوم یکی به سرش خورده.
‫جفتشون شلیک کردن. ‫جفتشون مسئول هستن.
‫از نظر حقوقی پیچیده‌تر از ایناست.
‫چون نمی‌دونیم کدوم یکی اون رو زده ‫هیچکس مجازات نمیشه.
‫می‌فهمم شنیدنش چقدر سخته.
‫ولی گیوم قراره تا آخر عمرش ‫آسیبِ ماندگار داشته باشه.
‫اونا زندگی‌اش رو خراب کردن،
‫و هیچکس مجازات نمیشه؟
‫افسری که بهش لگد زده ‫به ضرب و جرح متهم میشه،
‫که باعث ناتوانیِ خاصی نشده.
‫از کارش هم تعلیق نمیشه؟
‫درسته.
‫مافوق‌هاشون چی؟
‫اونا که دیگه باید مسئول باشن.
‫هیچ دستوری غیرقانونی تلقی نشده.
‫دولت از مجریان قانون خواسته ‫معترضان خشن رو مهار کنن.
‫- ولی گیوم خشن نبود. ‫- می‌دونم.
‫و این هیچی رو تغییر نمیده؟
‫منه.
‫نمی‌فهمم چرا اومدی.
‫می‌خواستم بگم من تمام تلاشم رو ‫برای کشف حقیقت کردم.
‫تو کارت رو خوب انجام دادی،
‫ولی اصلاً کارت برای چیه؟
‫برای چیه؟
‫- می‌خواستی من رو ببینی؟ ‫- آره.
‫لطفاً درو ببند.
‫ممنون.
‫من یه مشکلی دارم.
‫بله؟
‫باید بهم می‌گفتی خانواده‌ی ژیرار رو می‌شناسی.
‫اونا رو نمی‌شناسم.
‫یه ارتباطی باهاشون داری.
‫نه. ما فقط هم‌شهری هستیم، همین.
‫قبل از کار کردن روی پرونده، ‫اونا رو نمی‌شناختم.
‫مطمئنی؟ سن‌دیزیه شهرِ کوچیکیه.
‫ولی روستا هم نیست.
‫تو هیچ ارتباطی باهاشون نداشتی؟
‫مادرش به عنوان دستیار پرستار ‫از مادرم مراقبت کرده بود.
‫ولی زمانِ شروع تحقیقات ‫این رو نمی‌دونستم.
‫این چیزیه که بهش میگم ارتباط.
‫هر طور میلته. ‫ولی روی تحقیقات تأثیری نداشت.
‫باید حرفت رو باور کنم؟
‫من روی مدارک تمرکز کردم.
‫تخلفی که این افسرها مرتکب شدن جدّیه.
‫ربطی نداره. ‫تو با خانواده‌ی ژیرار ارتباط داری،
‫و این جانبداری ایجاد کرده.
‫- جانبداری؟ ‫- بله.
‫اصول بی‌طرفی و برابری ‫در برابر قانون وجود داره.
‫اگه به اونا احترام نذاری، ‫هیچ عدالتی وجود نداره.
‫این از نظر انضباطی مشکل‌سازه.
‫حتی ناخودآگاه روی برداشتت ‫از پرونده تاثیر گذاشته.
‫انتخاب‌هات رو شکل داده،
‫تو با شاکی همدلیِ بیشتری داشتی.
‫حتی فقط همین که هم‌شهری بودید ‫احتمالاً یه نقشی داشته.
‫غریزه‌ی انسانیه.
‫درسته. غریزه‌ی انسانیه.
‫احتمالاً رویکردم رو شکل داده.
‫اگه اهل همون شهر کوچیک نبودم،
‫اگه همونطور که شما میگی، ‫اون ارتباط نبود،
‫احتمالاً زودتر تحقیقات رو ول می‌کردم.
‫احتمالاً ویدیوی متهم‌کننده رو پیدا نمی‌کردم.
‫به دو روایتِ متناقض راضی می‌شدم.
‫احتمالاً حرف‌های قربانی و خانواده‌اش رو ‫کمتر باور می‌کردم،
‫و احتمالاً نسخه‌ی پلیس‌ها رو ‫راحت‌تر قبول می‌کردم.
‫درسته، من متولد سن‌دیزیه هستم،
‫و مادر گیوم ژیرار واقعاً ‫با مادرم برخورد داشته.
‫ولی من ۲۰ ساله که پلیسم،
‫پدرِ پسرم پلیسه، همکارهام پلیسن.
‫در مورد همکارهام تحقیق می‌کنم.
‫در جریان زندگی‌هاشون هستم،
‫ناسپاسی و حتی تحقیری که تحمل می‌کنن،
‫چالش‌هایی که کنترل جمعیت داره،
‫پیچیدگی و بی اجر و مزد بودن این شغل.
‫ولی اینم جانبداری نیست؟
‫مسئله دیدگاهه.
‫اگه دیدگاه دیگه خصمانه تلقی بشن، ‫چیکار کنیم؟
‫چطور کنار هم زندگی کنیم؟
‫دیگه نمی‌دونم.
‫منم مثل خانواده‌ی ژیرار ‫متولد سن‌دیزیه هستم،
‫و مثل افسرهایی که به ژیرار ‫شلیک کردن پلیس هستم.
‫هردوشون هستم.
‫و امیدوارم چیزهای دیگه هم باشم.
‫یه بازرس جدی...
‫یه دوستِ خوب.
‫یه مادرِ نسبتاً مناسب.
‫همین.
‫می‌فهمم، از یه لحاظ حق داری.
‫اگه با مسائل بیش از حد احساسی برخورد کنی، ‫دچار اشتباه میشی.
‫دقیقاً چه زمانی آدم با مسائل ‫بیش از حد احساسی برخورد می‌کنه؟
‫اگه دادگاهی برگزار شه،
‫ممکنه وکلا از این ارتباط باخبر شن.
‫می‌تونن با استفاده ازش ‫تحقیقات رو بی‌اعتبار کنن.
‫و علاوه بر اون، ‫تمام کارِ بازرسی کل زیر سؤال میره.
‫ایده‌ی خوبی نبود. باید بهم می‌گفتی.
‫- تا تحقیقات رو می‌دادی به یکی دیگه، ‫- آره.
‫که بیش از حد احساسی ‫باهاش برخورد نکنه؟
‫اینجوری برداشت نکن، فایده‌ای نداره.
‫نمی‌دونم قربانی به عنوان شاکیِ خصوصی ‫پیگیر پرونده میشه یا نه،
‫ولی اگه روند رسیدگی ادامه پیدا کنه، ‫تو پرونده رو دنبال نمی‌کنی.
‫ما باید از نظر اخلاق حرفه‌ای ‫کاملاً بی عیب و نقص باشیم.
‫ترتیبی دادم که از تحقیق انضباطی معاف بشی.
‫لازم نیست نگرانش باشی.
‫- تحقیق انضباطی؟ ‫- آره.
‫ممکنه مجازات شم؟
‫نمیشی. تضمین می‌کنم.
‫الان جدی هستی؟
‫چرا می‌خندی؟
‫دارم ویدیو می‌بینم.
‫خوبی، مامان؟
‫آره، آره، خوبم.
‫سلام.
‫من گیوم ژیرار هستم.
‫یک سال قبل،
‫افسرهای پلیس با تفنگِ ال‌بی‌دی ‫به من شلیک کردن.
‫یکی از گلوله‌هاشون به سرم خورد
‫و جمجمه‌ام رو شکست.
‫مدت‌ها توی بیمارستان بستری بودم.
‫چند هفته نمی‌تونستم حرف بزنم.
‫مجبور شدم با گفتار درمانی ‫همه چی رو دوباره یاد بگیرم.
‫دکترها میگن آسیبِ مغزم ‫تا آخر عمرم باقی می‌مونه.
‫دیگه نمی‌تونم تمرکز کنم.
‫دیگه نمی‌تونم درست فکر کنم.
‫همه چی رو فراموش می‌کنم.
‫میگرن می‌گیرم.
‫گاهی از کوره در میرم.
‫عصبانی میشم.
‫پرخاش می‌کنم.
‫تبدیل به یه بارِ سنگین شدم.
‫برای مادرم.
‫نمی‌فهمم چرا پلیس‌ها بهم شلیک کردن.
‫میگن من می‌خواستم ‫یه چیزی پرتاب کنم،
‫ولی این حقیقت نداره. ‫دروغ میگن.
‫من هیچ کاری نکردم.
‫همیشه به اونا فکر می‌کنم.
‫سعی می‌کنم ازشون متنفر نباشم.
‫سعی می‌کنم مثبت بمونم.
‫آسون نیست.
‫♪ اون بهم گفت برم بالای تپه سوت بزنم ♪
‫♪ با یه دسته گلِ وحشی منتظرش بمونم ♪
‫♪ وای وای وای ♪
‫- ژوئل! ‫- ♪ وای وای وای ♪
‫یالا، مامان!
‫♪ وای وای وای ♪
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»