‫[الهام گرفته از رویدادهای واقعی]
‫آره، حتماً، مرد... ‫داری برای اتلتیکو امتحان می‌دی؟
‫یکشنبه بعد، آره. ‫قبلاً نرفتم چون کفش نداشتم.
‫پس کو؟
‫هنوزم ندارم. ‫ولی اگه امروز فرصت کنم می‌خرم.
‫پس فکر کنم هر چی که می‌گیرم ‫باید دستمون رو بگیره...
‫دارم بهت می‌گم مرد، چیز خوبیه.
‫باشه، ولی گوش کن، مرد. ‫اگه واقعاً اونطور که می‌گی خوبی،
‫اصلاً کفش نمی‌خوای، می‌دونی چی می‌گم؟
‫خیلی خالیبندی.
‫[گویانیا، گوییاس - برزیل]
‫- پامونا! ‫- نمیشه بدون کتونی تو زمین بازی کرد.
‫- واسه من متخصص شدی؟ ‫- هیچ کی پابرهنه بازی نمی‌کنه.
‫- بیا دیگه! ‫- لازم نیست.
‫- چطورید، بچه‌ها؟ ‫- هی!
‫پامونا، اینجا. تا تازه‌ن بخر.
‫[۱۳ سپتامبر، ۱۹۸۷]
‫- از اینجا؟ ‫- آره.
‫[موسسه رادیوتراپی گوییاس]
‫- هی، نگاه کن ‫- هیچی نمی‌ارزه. ولش کن.
‫نمی‌ارزه؟ نه بابا. ‫ببین چقدر بزرگه، کارلینوس.
‫بذارش زمین. بیا اینجا.
‫داری شوخی می‌کنی، نه؟
‫نه، دارم بهت می‌گم.
‫پول اینجاست.
‫نشونت می‌دم.
‫هی، کارلینوس؟
‫اینجا قبلاً بیمارستان بوده؟
‫- انگار جن زده‌ای چیزیه. ‫- احمق نباش، پسر. بیا.
‫همینجاست.
‫ببین.
‫اون چیز؟
‫گوش کن.
‫شنیدی؟
‫سُربه، داداش. خیلی می‌ارزه.
‫اصلاً منطقی نیست، آخه...
‫بگو ببینم، آخه کی چیزی رو تو ‫یه زباله‌دونی متروکه مثل این میذاره،
‫خصوصاً اگه ارزش داشته باشه؟
‫کی سرب می‌خواد اگه طلا داشته باشه؟‌ ها؟
‫حالا می‌شه غر نزنی و ابزارها رو بیاری؟ ‫زود باش.
‫- باورم نمی‌شه... ‫- یالا!
‫صدتا شرط می‌بندم وقتی بازش کنیم ‫هیچ چی توش نیست.
‫وای، چقدر ضدحالی...
‫بیا، آچار رو بگیر.
‫آره، با این باز میشه. ‫حداقل خیلی زود تموم می‌شه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫می‌دونی داری چیکار می‌کنی؟
‫بیا، کارلینوس، کارمو بلدم، باشه؟
‫آره، می‌دونم، واسه همینه که می‌پرسم. ‫چون تو معمولاً چرت میگی.
‫- این خیلی خوبه... ‫- حالا نگاه کن/
‫بیا، بندازش/
‫[5 روز بعد]
‫آلومینیومه با سرب مخلوط شده، ‫ولی شاید بتونم... برای تو؟
‫1300 بگیرم.
‫خیلی اذیت شدیم بیاریمش. ‫بیا، دو هزارتا.
‫نه بابا، ازم چی می‌خوای؟ ‫می‌دونی که باید به بچه‌هام پول بدم. 1500تا.
‫ای بابا، اونیلدو، کلی سرب هست...
‫و باید کتونی جدید هم بخرم.
‫امروز روز شانسته.
‫1750تا. ‫بهتر از این گیرت نمیاد.
‫و برای شیرینی معامله، ‫چطوره 50 تا دیگه بدم
‫تا یه چیز قشنگ برای مامانت بخری.
‫هان؟ پول نقد.
‫1750.
‫و 50 تا برای مامانت. باشه؟
‫و تو، لوسیو...
‫- ممنون، آقای اونیلدو! ‫- یه نوشیدنی به حسابم بگیر.
‫هی! لبخندت کو، بچه؟ ‫الان پول در آوردی.
‫ولش کن، کارلینوس. ‫فردا چرخ‌دستی رو می‌بریم.
‫خب، آره، باید ببرید، ‫من که براتون نمیارم!
‫- خداحافظ. ‫- باشه، فعلاً خداحافظ.
‫یه کلاه جدید بخر، ‌خب؟
‫بیخیال کلاهم نمیشه، مرتیکه لعنتی!
‫یه کم بلندش کن، آره.
‫بلندش کن. آره.
‫نه، عزیزم، کارم تقریباً تمومه، ‫الان می‌بندم، باشه؟
‫خداحافظ.
‫چی...
‫این چیه؟
‫وای خدای من.
‫[10 روز بعد]
‫تینینا؟
‫چی شده؟
‫هی، همه چی خوبه؟
‫باز کن.
‫حالم خیلی بده، همش بالا میارم.
‫لعنتی.
‫شاید برای میگو هست. ‫بهت گفتم، خوب نبود.
‫- آره، خب، قبل از اون حالم بد بود. ‫- جدی؟
‫- آره ‫- یه چای بولدو بخور.
‫من دم می‌کنم.
‫هی، راستی، دیگ براق منو دیدی؟
‫دیگ براق چی؟
‫اون چیز فلزی براق ندیدیش؟
‫- نه. ‫- تو اتاق نشیمن بود.
‫پس برو اونجا رو نگاه کن، چرا نمی‌کنی؟
‫ندیدیش؟
‫- نه ‫- به وسایلم دست میذاری؟
‫عالیه، بیا.
‫دیدی؟ اینجا نیست.
‫لعنتی...
‫گوش کن. فقط بگو، دور که ننداختیش؟
‫- به خاطر خدا... ‫- اونیلدو!
‫هر جا می‌رفتی با خودت می‌بردیش.
‫احتمالاً توی زباله‌دونی ـه.
‫در وهله اول اصلا نباید اون ماسماسک اهریمنی رو ‫میاوردی خونه.
‫- اهریمنی؟ چی؟ ‫- آره، اونیلدو، اهریمنیه.
‫کوفتی داره همه‌مون رو مریض می‌کنه، ‫و تو حرفمو باور می‌کنی، هیچ وقت باور نمی‌کنی!
‫ریموندو!
‫- بله؟ ‫- دیگ براق منو دیدی؟
‫- نه، ببخشید. ‫- واقعاً؟
‫- نه. ‫- خب، لعنتی.
‫من از کجا بدونم کجا گذاشتیش؟
‫احتمالاً تو زباله‌دونیه.
‫بیا.
‫ریموندو؟
‫بله، خانم آنتونیا؟
‫بیا اینجا، لطفاً. کمک لازم دارم.
‫- میشه این کیسه رو برام بیاری؟ ‫- باشه، خانم آنتونیا.
‫سنگینه.
‫- از این طرف ببرمش؟ ‫- آره، برو.
‫یه تن وزنشه.
‫مواظب باش.
‫[شهرداری گویانیا]
‫- اینجا، خانم آنتونیا ‫- بیا بریم بشینیم.
‫ببخشید، معذرت می‌خوام.
‫- عصر بخیر. ‫- سلام.
‫آره ببخشید، ببخشید. ببخشید.
‫ببخشید، آقا.
‫ببخشید، ببخشید.
‫ببخشید. ببخشید.
‫برو بشین.
‫به نام پدر، پسر، روح القدوس... آپارسیدا.
‫[اداره بهداشت]
‫دو ساعته اینجاست و میگه جایی نمیره ‫تا کسی باهاش حرف بزنه.
‫و من باید برم، باید برم آرایشگاه.
‫- بهت گفته قضیه چیه؟ ‫- نه.
‫برو ازش بپرس.
‫- ببینم چی کار می‌تونم بکنم. ‫- باشه.
‫- عصر بخیر. ‫- سلام.
‫چطورید؟
‫ببینید، ببخشید، ولی داریم تعطیل می‌کنیم.
‫خب، اگه هنوز نبستی، نبستی
‫- میشه لطفاً فقط به حرفم گوش بدی؟ باشه؟ ‫- باشه.
‫- البته، خانم... ‫- آنتونیا.
‫آنتونیا.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم، خانم آنتونیا؟ ‫من ژانیو هستم.
‫خب، آقا، این چیزه چند روزه داره ‫مردم رو مسموم می‌کنه.
‫پسرهایی که با شوهرم کار می‌کنن ‫همشون الان تو بیمارستانن.
‫- آره. ‫- کارلوس و لوسیو هم همینطور.
‫و حالا منم مریضم، شوهرم هم...
‫- استفراغ می‌کنیم، اوضاع خوب نیست... ‫- درسته. باشه، خانم آنتونیا، می‌فهمم
‫آخه این چیه؟
‫یه چیز لعنتی که شوهرم از زباله‌دونی خریده.
‫- مثل یه تیکه فلز؟ ‫- آره.
‫شک دارم، شاید سیستم سپتیک شما باشه یا...
‫- نه، اون نیست. ‫- ممکنه مشکلی داشته باشه...
‫- می‌دونم مشکل چیه. ‫- مسمومیت غذایی؟
‫- از غذا نیست. ‫- چیزی فاسد شده؟
‫خانواده‌ها تو خونه‌های ‫مختلف اینطور شدن، همه مریضن.
‫- نمیشه مسمویت غذایی باشه. ‫- به حرفمون گوش نمی‌ده، بریم.
‫فقط دارم سعی می‌کنم بفهمم قضیه چیه.
‫- به نظر نمیاد که تلاشی ‌کنی! ‫- ریموندو!
‫از وقتی این دیگ اهریمنی اومده، ‫همه بیمارستانی شدن.
‫- باید برای این باشه. ‫- چطور یه تیکه فلز می‌تونه...
‫- بیخیال، خانم آنتونیا. ‫- فقط می‌خوام...
‫- اون نمی‌تونه کمک کنه، بریم. ‫- سرگیجه دارم.
‫هی نفس بکش، باشه؟ بشین.
‫- کریستینا. یه لیوان آب بیار. ‫- حالت تهوع دارم...
‫بیا! بیا.
‫- یه لیوان آب بخور. ‫- حالت خوبه؟
‫- خوبه، نفس بکش، خانم آنتونیا. ‫- بهتری؟
‫- یه کم هوا لازم دارم. ‫- آره.
‫بیا بریم یه کم هوا بخوریم.
‫نفس عمیق بکش، حالت خوبه.
‫- کریس، صندلی رو بذار اونجا لطفاً ‫- باشه، دکتر.
‫- بفرما. ‫- بشین.
‫فقط نفس بکش، باشه، خوب می‌شی...
‫هی، وای!
‫وای خدای من، خانم آنتونیا، فقط بشینید لطفاً.
‫- نمی‌خوام. ‫- نفس بکش، باشه؟ آب بخور.
‫- کریس، آب، لطفاً. ‫- نمی‌خوام بشینم.
‫آب نمی‌خوام! به خاطر خدا، ‫می‌خوام از شر این چیز خلاص بشم!
‫باشه، خب از شرش خلاص میشیم، ‫ولی لطفاً، فقط یه کم بشین، باشه؟
‫نمی‌خوام بشینم.
‫باشه، نشین، اشکالی نداره.
‫- اونجا یه کلینیک هست. ‫- نه.
‫ببرش اونجا و کیسه رو پیش ما بذار.
‫گوش کن، الان می‌رم ‫اگه قول بدی اینو بندازی دور.
‫خانم آنتونیا، قول می‌دم که می‌ندازمش بره.
‫گوش کن، باید قول بدی ‫برای حالت تهوعت بری کلینیک.
‫- ولی حرفمو باور می‌کنی؟ لطفاً! ‫- آره، باور می‌کنم.
‫خودم درستش می‌کنم.
‫- بذارش اونجا. ‫- خوبه، همینجا.
‫- یکی رو می‌فرستی بررسیش کنه، درسته؟ ‫- قول می‌دم، آره.
‫- مواظب باش، آقا. ‫- بریم.
‫- بالای خیابونه، باشه؟ ‫- می‌دونم.
‫الان حالت چطوره؟ بهتر شدی؟
‫رادیو ساوانا سان هستیم. ‫صبح بخیر، گویانیا.
‫همراه شما هستیم ‫با مصاحبه اختصاصی با فرماندار روبرتو کوریا.
‫آقا، با توجه به بحران اقتصادی جدی که الان داریم
‫برای آینده گویانیا چه انتظاری میشه داشت؟
‫درسته.
‫تورم تو کل کشور ‫و اعتصاب تو بیمارستان عمومی‌ در جریانه.
‫[روز اول]
‫با این حال، یه خبر خوب دارم.
‫[شروع وضعیت اضطراری رادیواکتیو]
‫به لطف تلاش‌های صاحبان صنایع کشاورزی ‫و همچنین سرمایه گذاری‌های دولتی
‫توافق کردیم که سال آینده ‫محصول رکوردی در گوییاس داشته باشیم.
‫مردم گوییاس، وقتی کسی به ما باور نداشت،
‫من به خودمون باور داشتم.
‫در حالی که بقیه کشور تو گل گیر کرده بودن، ‫ما داشتیم بالا می‌رفتیم.
‫مواظب باش، سائوپائولو!
‫آماده‌ای صبحانه بخوری؟
‫بابات منتظره.
‫وای، خدا، این یارو رو ببین.
‫چطور این اتفاق افتاد، بیانکا؟
‫فکر کنم می‌دونی.
‫خوشحالی؟
‫- صبح بخیر، کریس. ‫- صبح بخیر.
‫گوش کن، اون خانمی‌ که دیروز اومد
‫- خانم آنتونیا، یادت میاد؟ ‫- آره.
‫- یادمه ‫- ازش خبری نداریم؟
‫خداروشکر که خبر نداریم.
‫هیچ کی اون بیرون به کیسه دست نزده، نه؟
‫- نه. ‫- باشه.
‫خانم آنتونیا کوادرادو؟
‫بله.
‫- گفتی بالا آوردی؟ ‫- اوهوم.
‫- سرگیجه داری؟ ‫- آره.
‫- و یه کم ‌ریزش مو؟ ‫- خیلی.
‫- خیلی؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫- و اینا چی؟ ‫- خیلی درد می‌کنه، دکتر.
‫باشه. می‌تونم دست دیگه‌ات رو ببینم؟
‫- سوختی؟ ‫- نه.
‫نسوختی؟
‫نه. فقط ظاهرش...
‫و یکی دیگه اینجاست.
‫چند وقته اینطور شدی؟
‫چند روزه.
‫- چند روز. ‫- اوهوم.
‫دکتر به زودی می‌بینتت.
‫می‌خوای جاتو راحت کنم؟
‫بیا.
‫مرسی، عزیزم.
‫باید بگم افتخار می‌کنم، می‌دونید؟
‫شما دوتا اینجایید،
‫برای تولدم از ریو تا گویانیا اومدید.
‫- اوهوم. ‫- فقط برای من.
‫- آره، خب، مناسبت خاصیه. ‫- تولدت مبارک.
‫هرچند چند سالی میشه که نیومدی دیدنم، پسرم.
‫آره.
‫نه. ما پارسال اومدیم، نه؟ ‫پارسال بود، نه؟
‫- آره روز کریسمس. ‫- کریسمس اومدیم. درسته.
‫ولی دیگه که فقط دو روز نمی‌مونید؟
‫- می‌دونی کار چطوریه. ‫- درسته.
‫شکایتی ندارم، اشکالی نداره.
‫حالا در مورد هدیه‌م،
‫دقیقاً می‌دونم چی تو صدر لیستمه. ‫برای هر دوی شما.
‫یه جای خالی برای پست استادی هست،
‫اینجا تو دانشگاه گویانیا، همین پایین خیابون.
‫حقوقش خوبه.
‫و هزینه زندگی اینجا یعنی خیلی کمتره.
‫شاید بتونید بیایید این محله.
‫پسرم، با تحصیلاتت
‫فردا می‌تونی استاد اون دانشگاه بشی!
‫ولی اگه باید دنبال کار بگردی...
‫بابا، قبلاً بهت گفتم
‫تا جایی که بتونم مصاحبه کاری میرم ‫تا تو رشته‌ خودم کار پیدا کنم. باشه؟
‫من صرفا دنبال کار نیستم،
‫فیزیکدان هسته‌ای هستم. ‫اینجا چیزی برام نیست.
‫هیچی جز خانواده‌ت، درسته؟
‫عزیزم، بی خیال شو، باشه؟ ‫داشتیم جشن می‌گرفتیم، نه؟
‫این همه راه اومدیم اینجا...
‫آره، می‌دونی؟ بیا بهش بگیم.
‫- نه. ‫- حال همه‌مون خیلی بهتر می‌شه.
‫- بیا دیگه. ‫- نه.
‫الو؟
‫هی، مارسیو. ‫من ریکاردو هستم. چطوری؟
‫دکتر کابسا. ‫چه سعادتی نصیبم شده، دکتر؟
‫- کیه؟ کیه؟ ‫- کابساست، دوست دوران کودکیم.
‫- شنیدم اومدی اینجا. ‫- فقط برای چند روز.
‫گوش کن، بهت زنگ زدم چون
‫یه عالمه بیمار با علایم یکسان اومدن.
‫سرگیجه و میگرن، ‌ریزش مو، استفراغ.
‫بعد یادم اومد که ‫تو تخصصت فیزیک هسته‌ایه، درسته؟
‫اوهوم.
‫پس در عجبم که چی ‫می‌تونه این علائم رو ایجاد کنه
‫و دارم فکر می‌کنم که شاید یه نوع سم
‫از یه منبع رادیواکتیو باشه.
‫نه نه، نمی‌تونه باشه، چون
‫برای اینکه بیمارها این علائم رو داشته باشن، ‫باید مسمومیت حاد باشه.
‫باید در معرض یه دوز بزرگ قرار بگیرن، ‫راه نداره.
‫درسته. ولی یه تماس از مدیر اداره بهداشت داشتم.
‫در مورد یکی از بیمارانی که اینجا منتقل شده.
‫و اون زن میگه
‫منشا مریضیشون یه ‫کپسوله که تو اداره بهداشت برده.
‫ببین، حالا که تو شهری، ‫می‌تونی یه سری به من بزنی؟
‫نه، کابسا، اومدم شهر چون تولد بابامه.
‫شرمنده، نمی‌تونم.
‫مدیر می‌تونه بیاد دنبالت. خواهش می‌کنم؟
‫قول می‌دم تا یه ساعت دیگه برگردی خونه.
‫باشه، میام. فقط مطمئن شو که ‫بره نوکوبراس آشكارساز سوسوزن بیاره.
‫و باید تا یه ساعت دیگه برگردم، نه دیرتر.
‫- حتماً. ‫- حالا چی؟
‫- نمی‌ری. ‫- خیلی ممنون.
‫- می‌تونم توضیح بدم. ‫- چی گفتی؟
‫- حله. هیچی. ‫- باشه.
‫- عزیزم. ‫- باشه، زود حرف می‌زنیم. خداحافظ.
‫باشه. خداحافظ.
‫ببخشید.
‫بدترین قسمتش اینه که روی کفشم بالا آورد.
‫درسته. دیدی تو کیسه چی بود؟
‫نه بابا، نمی‌خواستم بازش کنم.
‫کار از محکم کاری عیب نمی‌کنه، درسته؟
‫این صدای چیه؟
‫- آشكارساز سوسوزن، کاملاً عادیه. ‫- باشه.
‫هی، این واقعاً عجیبه.
‫وای، چه صدای مزخرفیه. ‫دستگاهت چشه؟
‫این لعنتی باید خراب شده باشه.
‫- چی؟ ‫- کار نمی‌کنه.
‫یکی دیگه لازم داریم.
‫چیکائو... برگردیم نوکوبراس.
‫و ما همونجا بودیم. بیا، بریم.
‫[اداره بهداشت]
‫آتشنشانی.
‫مطمئنی بلدی ازش استفاده کنی؟
‫این شمارگر گایگر نیست، ‫آشكارساز سوسوزن. خیلی حساس‌تره.
‫به کوچکترین تشعشع واکنش نشون میده.
‫دکتر دکترای فیزیک هسته‌ای از خارج داره.
‫طرز استفاده‌شو بلده.
‫و می‌تونم با اطمینان بگم ‫این یکی درست کار نمی‌کنه.
‫به نظرم خوب کار می‌کنه.
‫محض اطمینان یکی دیگه داری ‫که بهمون قرض بدی؟
‫آره.
‫- این چیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ولی هر چی که هست، نمی‌خوامش.
‫لطفاً فقط ببرش.
‫نمی‌دونم... بندازش تو رودخونه.
‫- این ترافیک چیه؟ ‫- نمی‌دونم. ولی عجیبه...
‫آره، قطعاً.
‫- اون کیسه‌س. ‫- صبر کن! وایسا!
‫- وایسا! ‫- صبر کن! همین الان اون کیسه رو بذار زمین.
‫کریس، هیچ کس نباید بهش دست می‌زد!
‫من بهش دست نزدم، ‫به آتشنشانی زنگ زدم.
‫- میندازمش تو رودخونه. ‫- نه، نه، نه. رادیواکتیوه.
‫- وای نه! ‫- رادیواکتیو؟
‫خیلی خطرناکه، باید همین الان برش گردونیم.
‫نباید ببریمش اداره بهداشت.
‫- پس جای دیگه‌ای رو آلوده کنیم؟ ‫- بیمارام!
‫میندازیش تو رودخونه ‫و شهر رو آلوده می‌کنی؟
‫- ژانیو، تا حالا اسم چرنوبیل رو شنیدی؟ ‫- چرنوبیل؟
‫ژانیو، وایسا! گوش کن. گوش کن.
‫- همه رو باید تخلیه کنیم. ‫- من...
‫این از ظرفیت آشكارساز سوسوزن بالاتره.
‫هر کسی که اینجاست، تو و من در معرضش بودیم.
‫باید اونا رو ببریم بیرون!
‫نمیشه ریسک نکنیم که ساختمون رو ‫تخلیه نکنیم، اگه نکنیم، مردم می‌میرن!
‫ژانیو!
‫باشه.
‫تو! اون کیسه همین الان ببر تو کوچه!
‫- شما دوتا! ‫- بریم!
‫برید اون طرف خیابون.
‫همتون باید برید.
‫عقب بایستید.
‫توجه کنید! الان داریم تخلیه می‌کنیم.
‫همه برید جلو.
‫بیرون! یالا، بیرون! ‫همه برید بیرون!
‫آروم باشید! برید جلو!
‫آره، این طرف. ‫بیاید، حرکت کنید. تخلیه کنید، لطفاً. هی.
‫همه برید بیرون.
‫گوش کنید. باید بفهمید این چیز از کجا اومده،
‫کجا بوده و کی برداشتتش.
‫چون احتمالاً جاهای بیشتری آلوده شده، ‫باید سریع عمل کنیم.
‫خانم آنتونیا. ‫همون خانمیه که کیسه رو آورد اینجا.
‫گفت شوهرش از یکی تو زباله‌دونیش خریده.
‫آدرسشو اینجا گذاشته.
‫آره، ایناهاش...
‫گوش کن، مارسیو. ‫تو فیزیکدان هستی. کارشناس هستی
‫من هیچ سررشته‌ای، مرد. ‫هیچی!
‫باید با من بیای، کمکم کن.
‫می‌تونی کمک کنی؟
‫اینجاست.
‫خب؟
‫اینجا هم خیلی آلوده‌ست.
‫پس نمی‌تونیم بریم اونجا، نه؟
‫قبلاً در معرضش بودیم. آره؟
‫دیگه نباید دور و برش باشیم.
‫چقدر برامون خطرناکه؟ صادق باش.
‫تصور کن تشتعات رادیواکتیو
‫مثل یه آتیش بزرگه.
‫باشه.
‫اینکه چقدر ازش می‌سوزی بستگی
‫به فاصله‌ش، بزرگیش، و چقدر نزدیکش موندی داره.
‫ولی با آتش، می‌تونی حسش کنی.
‫- سوختگی رو حس می‌کنی . ‫- البته. می‌فهمم.
‫ولی در مورد تشعشع، هیچی حس نمی‌کنی.
‫هیچی.
‫با اینکه خیلی خطرناکه
‫اثراتش رو خیلی بعدتر حس می‌کنی.
‫ولی مثل هر آتیشی،
‫هر چی بیشتر عقب بمونی، ‫کمتر در معرضش هستی
‫خب بهتره.
‫نمی‌تونم تعیین کنم چقدر در معرضش بودیم
‫بدون اینکه بدونم منبعش چیه ‫و اینکه چقدر تششعات داره...
‫و هنوز هیچ داده‌ای نداریم.
‫ولی چیزی که می‌تونم بگم ‫اینه که اگه کسی اونجا باشه
‫باید هر چه زودتر اونا رو بیرون بیاریم.
‫بیا تمومش کنیم بره، بیا.
‫آهای؟
‫هی؟
‫سلام!
‫- چطوری؟ ‫- آره، یه لحظه، الان میام.
‫- صبح بخیر. می‌تونم کمکتون کنم؟ ‫- صبح بخیر. آره...
‫می‌خواستیم با آقای اونیلدی صحبت کنیم. ‫اینجا کار می‌کنه، درسته؟
‫اونیلدو، رفیق. ‫اونیلدو... خودمم.
‫آره.
‫آقای اونیلدو، از اداره بهداشتیم.
‫همسرت، خانم آنتونیا؟ ‫یه چیزی برامون آورده...
‫از این موضوع خبر داری؟
‫یه چیز خیلی خطرناکه.
‫داره تشعشع تولید می‌کنه ‫و اینجا رو آلوده کرده.
‫درباره اینجا حرف می‌زنید؟
‫اینا کی هستن، اونیلدو؟
‫صبر کن، اون تفنگه؟ با کی هستی؟ ‫پلیس؟
‫تفنگ؟ نه، نه، نه، نه.
‫تفنگ نیست، اسلحه نیست و ما پلیس نیستیم.
‫داشتیم سعی می‌کردیم ‫بفهمیم این شیء از کجا اومده، همین.
‫اون یارو مثل پلیس حرف می‌زنه، می‌بینی؟ ‫شما دوتا فکر می‌کنید من احمقم یا چی؟
‫آقای اونیلدو، از اداره بهداشتیم.
‫پلیس نیستیم.
‫ببین، اگه چیزی نداری که بخوای بفروشی، ‫خروج اون طرفه.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫زنت هنوز تو بیمارستانه، درسته؟
‫بقیه افراد آلوده شده هم اونجا درمان می‌شن.
‫کل این زباله‌‌دونی آلوده‌ست، به خدا.
‫سطح تششعات خیلی، خیلی، خیلی بالاییه.
‫آقای اونیلدو، گوش کن، ما اومدیم که کمک کنیم.
‫همه‌تون باید فوراً از اینجا برید.
‫یه لحظه صبر کن، وایسا. ‫کسی از اینجا نمی‌ره، نه.
‫شماها بی‌اجازه وارد ملکم شدید.
‫- ما... ‫- به هر حال، حتی نمی‌تونید
‫بدون حکم اینجا باشید.
‫- حکم دارید؟ ‫- نه، مشکلی نیست.
‫- باید کمکمون کنی. وقت نداریم... ‫- گوش کن، بیرون می‌مونیم.
‫آقای اونیلدو، می‌تونی راحت باشی.
‫هیچ کی نمیائ داخل ‫و لازم نیست الان برید، باشه؟
‫ولی باید بفهمیم اون چیز از کجا اومده ‫و کجا بوده.
‫باید ردش رو دنبال کنیم.
‫هیچ جا نبوده. حالا راضی شدی؟
‫قضیه جدیه. ممکنه مردم کشته بشن.
‫ببین، یه جوری اینو گیر آوردی، درسته؟
‫میگی دزدم؟
‫نه، من چیزی خطابت نکردم،
‫واقعاً دارم سعی می‌کنم... ‫فقط این اطلاعات رو لازم دارم.
‫پس بیا این کوفتی رو حل کنیم، مرد!
‫ببین، پسرا آوردنش اینجا ‫و بعد من ازشون خریدم.
‫- داری می‌گی مشکلی هست؟ ‫- مشکلی نیست، باشه؟
‫فقط بگو بچه‌ها کجان.
‫دو تا پسر هستن که گاهی میان اینجا، ‫کارلوس و لوسیو.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- مشکل چیه؟ اونا ازمون دزدی نکردن.
‫- چی شده؟ ‫- شاید پلیس باشن!
‫آقایون، آقایون، لطفاً!
‫می‌دونی از کجا ممکنه برداشته باشن؟
‫من می‌دونم.
‫عالیه.
‫اینجا قبلاً کلینیک رادیوتراپی بود، درسته؟
‫آره، سه سال پیش تعطیل شد.
‫لعنتی...
‫کپسول نیست.
‫اینجا هیچ تشعشعی نیست؟
‫نه.
‫که یعنی قطعاً کپسول رو اینجا باز نکردن...
‫نمی‌فهمم. چطور تونستن همچین ‫تجهیزات خطرناکی رو جا بذارن؟
‫[وزیر بهداشت]
‫به خاطر کاری که کردی ‫همه رسانه‌ها ریختن سرم.
‫حالا می‌خوای کل محله رو تخلیه کنی؟
‫زباله‌دونی مورد نظر خیلی آلوده‌ست، آقای وزیر.
‫آقا، باید کل منطقه رو تخلیه کنیم ‫تا بتونیم آنالیز و ضدعفونی کنیم.
‫من قدرت این کار رو ندارم
‫خب با فرماندار تماس بگیر، آقا.
‫اگه چیزی نباشه چی؟
‫مسئولیتش رو قبول می‌کنی ‫اگه معلوم بشه خطری نیست؟
‫گوش کن، آقا، قول می‌دم، چیزی که ‫باهاش سر و کار داریم هیچی نیست.
‫آقای وزیر، لطفاً.
‫خوانش‌های بیرون حیاط خیلی بالاتر از نرماله.
‫بمب هسته‌ای؟ ‫نه نه، تو برزیل نداریم.
‫ولی اگه آمریکا تصمیم بگیره حمله کنه چی؟
‫[کمیسیون ملی انرژی هسته‌ای - سنن]
‫- آره؟ یا شوروی؟ ‫- ها!
‫نه، ببینید...
‫اونایی که در خط مقدم تحقیقات انرژی هسته‌ای بودن ‫این کار رو برای جنگ نکردن.
‫آره، ولی چرنوبیل منفجر شد، درسته؟
‫فاجعه چرنوبیل یه حادثه بود، بمب نبود.
‫نیروگاه آنگرا می‌تونه به همین شکل منفجر بشه؟
‫نه، نه، نه.
‫همه چی اونجا تحت کنترله، بهت اطمینان می‌دم باشه؟
‫واو. فکر می‌کردم کار ‫با فیزیک هسته‌ای هیجان انگیزتر باشه.
‫هست!
‫آره. خیلی هیجان انگیزه.
‫و هیچ وقت یه لحظه کسل کننده نیست، ‫می‌دونید جدی می‌گم.
‫کمیسیون ملی انرژی هسته‌ای.
‫خب، ببینیم چی یاد گرفتی.
‫چی؟ یه حادثه تو گویانیا؟
‫آروم‌تر لطفاً.
‫متوجه نشدم.
‫فقط یه لحظه، لطفاً خط ۲.
‫- ریتا، می‌تونی... ‫- البته.
‫- آره. ‫- ایناهاش.
‫بیا، ریتا.
‫خوبه. ممنون.
‫باشه. می‌تونی اسم کلینیک رو برام تکرار کنی؟
‫یه بار دیگه، لطفاً.
‫موسسه رادیوتراپی گوییاس
‫اوهوم.
‫به نظر میاد سه سال پیش بسته شده.
‫یه دستگاه کبالت اونجا بوده
‫ولی سوابق ما میگه از سایت برداشته شده.
‫مطمئنی، دکتر؟
‫چون من همین الان اونجا بودم ‫و یه پوسته رها شده دیدم.
‫چی؟ ولی این یعنی...
‫یعنی چی؟
‫آره. یه دستگاه دیگه تو کلینیک بود.
‫و چیزی نمی‌بینم که تایید ‫کنه بردنش. هیچ مدرکی نیست...
‫نمی‌تونم با قطعیت بگم که از سایت خارج شده.
‫از کبالت هم استفاده کرده؟
‫نه، سزیوم-137 بوده.
‫یکی از ایزوتوپ‌های چرنوبیل؟
‫بله، درسته.
‫جامد یا پودری؟
‫انگار از اون قدیمی‌ها بوده. پودری.
‫ولی هیچ سابقه‌ای از وضعیتش نیست.
‫چطور ممکنه؟
‫فوراً سزار رو برام پیدا کن. ‫باید همین الان باهاش حرف بزنم.
‫سزار رفته کنگره وین.
‫سعی می‌کنم بگیرمش.
‫الو، مارسیو؟
‫سزیوم مورد نظر داخل یه کپسول فولادی ‫و سربی قرار داره.
‫ظرفش سنگینه، خیلی سنگینه.
‫هیچ کی نمی‌تونه بدون تجهیزات مناسب ‫از سایت جابجاش کنه.
‫غیرممکنه.
‫ممکنه، آقا. بهتون اطمینان میدم.
‫[آی‌آردی - موسسه حفاظت از تشعشعات و دوزیمتری]
‫بچه‌ها، می‌خوام با کارآموز جدیدمون آشنا بشید.
‫خوش اومدی، استر. ‫آی‌آر‌دی از حضورت خوشحاله.
‫شوخی کردم.
‫استر سال‌ها اینجا کار کرده،
‫چون اگه نمی‌دونید، کل موسسه رو متحول کرد.
‫باور کنید وقتی می‌گم این زن
‫برجسته‌ترین کارشناس دوزیمتری در برزیله
‫انقدر که سائوپائولو چند سال پیش گرفتش
‫ولی من جنگیدم تا اونو برگردونم اینجا.
‫- استر، خوش اومدی. ‫- ممنون.
‫اگه می‌خوای یه سخنرانی کنی، بفرما.
‫وای خدای من.
‫برای اونایی که منو نمی‌شناسن، ‫با وجود هر ظاهرم
‫واقعاً امیدوارم که منو به عنوان یه ‫همکار و شاید حتی یه دوست ببینید.
‫چون باور دارم که علم یه فعالیت مشارکتیه.
‫و امیدوارم تو این مدت با هم همه ‫به عنوان یه تیم یاد بگیرن.
‫ممنون.
‫بریم سر کار، باشه؟
‫- ممنون. ‫- آفرین.
‫ببخشید.
‫دکتر اورنستین زنگ زد تا ‫لیست تجهیزات تخصصی رو بگیره.
‫واقعاً؟ برای چی؟
‫ظاهراً یه حادثه تو گویانیا رخ داده.
‫فرماندار، باور کن وقتی می‌گم اون بیرون ‫به اندازه کافی تشعشعات هست که جدی باشه
‫آشكارساز سوسوزن بیش از حد تشعشعات دریافت کرد
‫و در حالی که حساسه، دقیق‌ نیست.
‫ممکنه با یه دوز خیلی بالا روبرو باشیم، ‫مطمئن نیستیم.
‫مطمئن نیستیم؟ منظورت چیه؟
‫تصور کنید یه ترازو گوشت رو ‫تو یه قصابی پیدا کنید
‫می‌تونه تا ده کیلو اندازه بگیره، درسته؟
‫ولی اگه روش پا بذاری، نمی‌تونه تحمل کنه.
‫می‌شکنه.
‫نمی‌تونستیم بفهمیم وزنت ده کیلو هست یا 90 کیلو.
‫آشكارساز سوسوزن دقیقاً بر اساس ‫همین اصل کار می‌کنه، قربان.
‫چیزی که می‌دونم اینه که این افراد ‫بدون وقفه در معرض تشعشع قرار داشتن.
‫چیزی که نمی‌دونم مقدارش هست.
‫پس روال کار اینه.
‫تخلیه کنید و بعد بلافاصله هر کسی ‫که آلوده شده رو ایزوله کنید.
‫آلوده؟
‫می‌تونم خودکارتون رو قرض بگیرم؟
‫حتماً.
‫فرماندار تصور کن این منبع باشه.
‫و جوهر داخلش ماده رادیواکتیوه.
‫وقتی به منبع نزدیک می‌شی
‫اشعه می‌گیری.
‫ولی اگه از منبع دور بشی، دیگه اشعه نمی‌گیری
‫و به هیچ کس دیگه‌ای منتقل نمی‌شه.
‫می‌تونی با وزیر ناهار بخوری، مشکلی نیست.
‫ولی اگه منبع باز بشه...
‫می‌فهمم. اگه جوهر...
‫ماده داخلش بیرون بیاد و روی من ‫بریزه، شروع می‌کنم به انتشار بیشترش.
‫دقیقاً، قربان.
‫ولی این مثل جوهر نیست. این پودره.
‫پودر سزیومه،
‫که حتی از یه دونه شکر هم ظریف تره،
‫ولی هنوز خیلی رادیواکتیویه.
‫اگه به نحوی روی پوست یا لباس کسی قرار بگیره
‫اگه بخورنش یا تنفسش کنن، آلوده می‌شن.
‫و خودشون منبع می‌شن.
‫قربان، باید افراد زباله‌دونی رو
‫- ببریم بیمارستان. ‫- آره.
‫و تیم اداره بهداشت هم که در معرض قرار گرفتن.
‫آره، همه شون. ‫نه، نه، نه، نه، صبر کن.
‫نمی‌تونیم ببریمشون بیمارستان. ‫اگه دور و بر آدمای بیشتری باشن،
‫ناقل‌های احتمالی آلودگی میشن.
‫شاید باید همه‌شون رو یه جای امن جدا کنیم.
‫باید جایی برای این نوع وضعیت اضطراری باشه؟
‫خب...
‫استادیوم هست؟
‫جانیو، تو...
‫باید اقدامات لازم رو برای ‫آماده کردن استادیوم برای این افراد انجام بدی.
‫- البته، فرماندار. ‫- و تو، سوزا،
‫می‌خوام ترتیب انتقالشون رو بدی.
‫اوهوم. درسته، این کار رو می‌کنم، آقا، ولی...
‫اون متخصصه.
‫مارسیو، تو هماهنگی همه اینا باید کمکم کنی.
‫نه، دکتر اورنستین باید بیاد. ‫اون سنن هست.
‫- از ریو میاد. می‌تونه کمک کنه. ‫- صبر کن. تو عضو سنن نیستی؟
‫من؟ نه، نه، نه. ‫من فقط برای تولد پدرم اینجام.
‫مارسیو، می‌دونی ما هیچ وقت بهش سر نمی‌زنیم.
‫و تو روز تولدش ناپدید می‌شی ‫تا به یکی لطف کنی،
‫یه همسایه قدیمی‌ که سال‌هاست ‫باهاش حرف نزدی؟ جدی؟
‫عزیزم، مسئله بزرگتر از این حرفاست.
‫فرماندار ازم خواسته کمک کنم.
‫نمی‌تونم همینجوری رد کنم، می‌دونی؟
‫فرماندار؟
‫- آره، دستور مستقیم از طرف فرماندار . ‫- مارسیو؟
‫- آره. ‫- حالش خوبه؟
‫همه چی خوبه، آقای زِی، بله.
‫- لعنتی یه کم دیر شده. ‫- باشه.
‫- وسیله نقلیه اومد، بریم. ‫- الان میام.
‫پدرت خونه ست. الان با نون تازه اومده.
‫کیک‌ روی میزه.
‫عزیزم، واقعاً متاسفم، باید برم. ‫متاسفم، دوستت دارم.
‫اونیلدو، دستم رو ببین.
‫سوختگی‌ها همون جاییه ‫که به اون پودر دست زدم.
‫همه کسایی که به اون چیز دست زدن ‫الان حالشون بده.
‫آنتونیا، بچه‌ها، بیمارستانن.
‫و می‌خوای اینجا بشینی و تظاهر کنی که ‫یه چیز دیگه ما رو مریض می‌کنه؟
‫و ژائو هم همینطور. ‫دیروز داشت بالا میاورد.
‫و سلست از وقتی اون چیز ‫اومد تو خونه‌مون مریض شده.
‫تنها چیزی که می‌تونن نگه دارن سیب زمینیه... ‫ژائو، کلودینه، و سلست، هر سه تاشون.
‫می‌فهمم، باشه؟ ‫منم یه جور واکنش آلرژیک دارم.
‫ولی حالا که اون چیز نیست، همه چی تمومه.
‫جای هیچ نگرانی نیست، تموم شد دیگه. ‫نمی‌تونه به ما آسیب بزنه.
‫تینینا به زودی میاد، باشه؟
‫اون و بچه‌ها خوب می‌شن و ‫همه چی به حالت عادی برمی‌گرده.
‫چیزی که واقعاً نگرانشم اون دو نفره.
‫از طرز حرف زدنشون با ما خوشم نمی‌اومد.
‫سعی می‌کردن ما رو از زباله‌دونی فراری بدن.
‫این اراجیف رو باور می‌کنی؟
‫ولی اگه اون چیز داره تشعشعات می‌ده، ‫مثل چیزی که گفتن
‫ممکنه مثل چرنوبیل بشیم.
‫وای، ریموندو، دور و برتو نگاه کن، باشه؟
‫نیروگاه هسته‌ای می‌بینی؟
‫فقط می‌گم، ژائو.
‫- همه ساکت باشن. ‫- نمی‌خوای ببینی کیه؟
‫باز کن.
‫دارلی، گفتم ساکت باش.
‫هنوز فکر می‌کنی اومدن ‫چون می‌خوان کمکمون کنن؟
‫عصر بخیر من امرسون سوزا هستم، ‫وزیر بهداشت.
‫از کی تا حالا پلیس نظامی‌ ‫به مسائل بهداشتی رسیدگی می‌کنه؟
‫باید این خونه رو فوراً تخلیه کنید.
‫همتون با سزیوم-۱۳۷ آلوده شدید.
‫فکر کردم گفتی که با پلیس نیستی، مرد.
‫من پلیس نیستم نه، قسم می‌خورم. ‫راست گفتم.
‫ولی ببین. اسم من مارسیو هست ‫و فیزیکدان هسته‌ای هستم.
‫و ایشونم واقعاً وزیر بهداشت هست.
‫خونه‌تون خیلی آلوده ست، باید باور کنید.
‫اولش آشغالدونی من بود.
‫و حالا می‌گید خونه من. ‫خب بعدش چی،‌ ها؟ چی؟
‫گوش کن. هر دقیقه که تو این خونه می‌مونی
‫سلامتیت بیشتر به خطر می‌افته.
‫اون کپسولی که برداشتی پودر داشت، درسته؟
‫اون پودر رادیواکتیوه.
‫به لباسات و پوست و موهات می‌چسبه،
‫و اگه زود درمان نشی، می‌تونه بکشتت.
‫به این دستگاه می‌گن آشكارساز سوسوزن.
‫کاری که می‌کنه اندازه‌گیری سطح تشعشعاته.
‫این صدا رو می‌شنوی؟
‫این تایید می‌کنه که خونه‌ت آلوده‌ست.
‫داشتیم حقیقت رو می‌گفتیم. ‫باید بهم اعتماد کنی.
‫اگه باهات بیایم، کجا می‌بریمون؟
‫یه جای امن، دور از آلودگی.
‫- بیمارستانی که آنتونیا هست؟ ‫- نه، نه.
‫اول به یه مرکز غربالگری،
‫بعد هر کسی که ‫به مراقبت پزشکی نیاز داره میره بیمارستان.
‫مرکز غربالگری؟ با پلیس‌ها جلوی در؟
‫قضیه چیه، ‌ها؟
‫داری میگی خلافکارم؟ ‫من از خونه‌م بیرون نمی‌رم.
‫ببین، ببخشید که اینجوری می‌گم، ‫ولی چاره‌ای نداری.
‫همتون باید با ما بیاید ‫وگرنه بقیه رو آلوده می‌کنید.
‫نه. نمی‌تونید مجبورم کنید از خونه خودم برم.
‫مامان، مامان، سرم درد می‌کنه.
‫بیا پیش مامان، عزیزم.
‫کلودینی، تو هم.
‫بیا، عزیزم.
‫بریم.
‫[پلیس نظامی]
‫عصر همگی بخیر.
‫باید همتون با من بیاید، لطفاً باشه؟ ‫دنبالم بیاید.
‫اینجا چی کار می‌کنیم؟
‫این به صلاح خودتونه.
‫هی، مرد، اینجا بچه داریم. چندتا!
‫می‌دونم، می‌دونم. ‫جا برای همه‌تون هست.
‫- بیا، ژائو. ‫- آره، دارم میام.
‫باشه؟ دنبالم بیایید.
‫بیا، سلست. اشکالی نداره...
‫این طرف.
‫میشه همه از این طرف بیاین؟ مرسی.
‫از این طرف، از زمین رد بشید.
‫اون دو تا آتشنشان شما رو میبرن پناهگاه، باشه؟
‫ممنون.
‫آقای زِی؟ وقت کیک تولده؟
‫مارسیو چی؟
‫مارسیو نمی‌تونه برگرده.
‫ولی باید خیلی خسته باشی...
‫یه تیکه از کیک رو براش نگه می‌داریم.
‫نه، نه، نه! می‌خوام منتظرش بمونم.
‫ما این برنامه رو قطع می‌کنیم...
‫صبر کن، اون چیه؟ ‫وای، وای آنتونیو، صداشو زیاد کن.
‫اخبار فوری پریسما.
‫یک حادثه آلودگی رادیواکتیو در گویانیا رخ داده.
‫- رادیواکتیو؟ ‫- چی گفتن؟
‫اعضای خانواده توسط ارتش از خانه تخلیه شدن...
‫اون مارسیو ـه. اون مارسیو‌ ـه.
‫به محض اینکه رسیدن اخبار جدید ‫با آخرین اطلاعاتبا شما خواهیم بود.
‫ممنون.
‫- شب بخیر. ‫- آقا.
‫میشه برام توضیح بدید چطور این اتفاق افتاد؟
‫چیزیه که فهمیدنش زمان میبره.
‫همین الان باید سریع و قاطعانه عمل کنیم
‫تا جلوی یه تراژدی رو بگیریم.
‫شما مارسیو هستی؟
‫نه، دکتر، من امرسون سوزا، وزیر بهداشت هستم.
‫خوشبختم.
‫مارسیو... این جوونه اینجاست.
‫عصر بخیر. من مارسیو هستم، دکتر، ‫تلفنی صحبت کردیم.
‫همه مقالاتتون رو خوندم، ‫واقعاً افتخار می‌کنم که شما رو ملاقات کنم.
‫انتظار نداشتم اینقدر احساس پیری کنم.
‫مارسیو، از چه معیارهایی استفاده کردی تا تعیین کنی ‫کدوم خونه‌ها رو ایزوله کنی؟
‫خب، هیچ پروتکلی وجود نداشت.
‫بر اساس حداکثر تشعشع مجاز
‫به عنوان راهنما استفاده کردم، پس 0.1 میلی رِم ‫داخل خونه‌ها، و 0.5 بیرون.
‫من فقط آشكارساز سوسوزن داشتم.
‫پس نمی‌تونستم درجه تشعشع رو دقیق اندازه بگیرم.
‫اون.... ببین، بچه گفت می‌دونه داره چیکار می‌کنه.
‫نه، نه. می‌دونه. می‌دونه.
‫منم اگه جای اون بودم همین کار رو می‌کردم.
‫حالا دوتا کار داریم که خیلی مهمه انجام بدیم.
‫باید جلوی گسترش بیشتر سزیوم رو بگیریم
‫و قربانیان رو ایزوله کنید.
‫اولویت این بود که اونا رو ‫از محل آلوده بیرون بیاریم،
‫و حالا که این کار انجام شده ‫باید همه رو کامل غربال کنیم.
‫باید آلوده‌ها رو شناسایی کنیم و تعیین کنیم ‫که کی نیاز به مراقبت پزشکی داره.
‫بعد اون بیماران رو هر چه سریع‌تر ‫به بخش ایزوله‌شده
‫بیمارستان می‌بریم.
‫خیلیاشون الان تو بیمارستان ‫بیماری‌های استوایی هستن.
‫ایزوله شدن؟ کاملاً ایزوله شدن؟
‫وزیر، ضروریه که کاملاً ایزوله بشن.
‫مارسیو، من باید منبع سزیم رو ببینم
‫تا بهتر بفهمیم مشکل چقدر بزرگه.
‫- تو اداره بهداشته. ‫- صبر کنید.
‫مگه پسره اندازه‌گیری‌ها رو انجام نداده؟
‫مگه نگفتی در مورد همه چی درست می‌گفت؟
‫این شمارشگر گایگر، فرماندار، مال منه، ‫خیلی دقیق‌تره.
‫می‌تونه دوز‌های بالا رو ‫با دقت خیلی بیشتر اندازه بگیره.
‫مثل اینه که مال اون ترازو داروخونه‌ست ‫و مال من ترازو قصابیه.
‫باشه، باشه، فکر کنم فهمیدم.
‫بریم؟
‫آره، آره، بریم.
‫برید، من میام.
‫شمارگر گایگر اونجا به حداکثر رسید.
‫این خیلی بده.
‫باید الان جابجاش کنیم.
‫غیرممکنه.
‫برخورد مستقیم با منبع غیرممکنه.
‫ما حتی نمی‌تونیم نزدیک بشیم.
‫کجا می‌خوای ببریش؟ ‫نمی‌تونی بندازیش دور!
‫آره، خوب می‌دونم
‫ولی نمی‌تونیم یه بمب رو وسط شهر بذاریم!
‫باید امشب جابه‌جاش کنیم.
‫معمولاً داخل یه کپسول سربی قرار میگیره ‫تا تشعشع رو مهار کنه درسته؟
‫ولی نمی‌تونیم اینجا سرب رو ذوب کنیم، می‌تونیم؟
‫یه لوله می‌خوام، یه لوله بزرگ، از بتن.
‫مثل اونایی که برای فاضلاب استفاده می‌شن.
‫با یه سوراخ خیلی بزرگ که ‫روی صندلی جا بشه و یه کامیون بتن‌ساز.
‫این طوری که تشعشع بتونه با بتن مهار بشه.
‫پس اگه کیسه رو با یه لوله بتنی بپوشونیم
‫و بعد بتن بیشتری روش بریزید،
‫اینطوری هم پودر ‫و هم تشعشعات بیشتر کنترل می‌شن.
‫و اونقدر سنگین می‌شه ‫که هیچ کی نمی‌تونه جابجاش کنه.
‫بتن به تنهایی کافی نیست ‫که همه تشعشعات رو کنترل کنه.
‫این ساختمان، اداره بهداشت، باید بسته بمونه.
‫ولی جایی که هستیم، محیط اطرافش، فعلاً امنه.
‫این تنها راهیه که این مشکل قبل ‫از صبح حل می‌شه، فرماندار.
‫نمیشه تا ابد اونجا بمونه. ‫بالاخره باید جابجاش کنید.
‫فرماندار، قول می‌دم ‫تا وقتی که شهر رو سالم به شما برنگردونم
‫از گویانیا نمیرم.
‫مارسیو. بیا اینجا.
‫متاسفم، ولی امروز به اندازه کافی در ‫معرض بودی که باید چکت کنم.
‫می‌دونم. البته.
‫لطفاً، بذار یه چیزی بهتون بگم.
‫با یکی از قربانی‌ها صحبت کردم.
‫سزیوم توسط افراد بیشتری دست به دست شده ‫تا افرادی که الان اینجان.
‫بین دوستان و همسایه‌ها پخش شده.
‫بدتر از چیزیه که می‌ترسیدیم.
‫برای این مبارزه به تعداد بیشتری ‫نیرو روی زمین نیاز داریم.
‫خب باید یه تلاش کامل برای ‫ردیابی تماس انجام بدیم، تنها راهشه.
‫دست‌هات رو دراز کن، لطفاً.
‫آلوده نشدی. خیالم راحت شد.
‫کفش‌هات رو دربیار حالا، سریع.
‫بذارشون این تو.
‫مواظب باش.
‫خب، مواظب باش.
‫این کاریه که باید بکنی.
‫کیسه رو بردار ‫و بندازش اونور دیوار بهداشت.
‫به هر حال بسته شده. برو.
‫باشه، مارسیو، برای امروز کافیه.
‫برگرد خونه، یه دوش بگیر، ‫یه چیزی بخور... ولی هیچ جا نرو.
‫فردا بهت نیاز دارم.
‫و بابت امروز ممنونم.
‫میام.
‫خب، باشه، ولی خونه خودمه، ‫می‌تونم ظرف بشورم!
‫- نه، آقای ِی، چرا نمی‌خوابی؟ ‫- و بذارم تو همه ظرف‌ها رو بشوری؟
‫مشکلی نیست.
‫مارسیو ـه؟
‫- پسرم چی کار می‌کنی... نمی‌فهمم . ‫- بابا، گوش کن.
‫اوضاع خیلی خراب شد، ولی من خوبم.
‫- تو تلویزیون دیدیمت. چقدر داغون شدی؟ ‫- هی، چرا برهنه هستی؟ چی شده؟
‫ببین، من کاملاً خوبم، ‫ولی باید هر دوتاتون گوش بدید.
‫- صبر کنید. ‫- باید حقیقت رو بهمون بگی.
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- نگاه کن به خودت.
‫کجا بودی؟
‫باید بدونیم، مارسیو.
‫دیگه فقط ما دو نفر نیستیم.
‫- به زودی بابا می‌شی، باید فکر کنی... ‫- چی؟
‫ببخشید، بابا، می‌خواستیم بگیم...
‫می‌خواستیم بهت بگیم.
‫چند وقته می‌دونستید که قراره پدر و مادر بشید؟
‫من اصلاً نمی‌دونستم.
‫- ببخشید. ‫- قراره پدر بشی.
‫تبریک می‌گم.
‫نه، من خوبم، بس کن بابا، من خوبم.
‫بهم اعتماد کنید که همه چی خوبه، باشه؟
‫من عالیم، فقط باید برم دوش بگیرم.
‫و الان می‌رم این کار رو می‌کنم.
‫نوه؟
‫- ببخشید، نمی‌خواستم اینطوری بشه... ‫- نه، اشکالی نداره.
‫آخی!
‫تبریک می‌گم.
‫نه، من خوبم، بس کن بابا، من خوبم.
‫بهم اعتماد کنید که همه چی خوبه، باشه؟
‫من عالیم، فقط باید برم دوش بگیرم.
‫الو؟
‫سلام، بنی، من سزارم.
‫اوضاع اون پایین چطوره؟ ‫منبع ایزوله شده؟
‫نه، ولی الان دارن انجامش میدن.
‫گوش کن، سزار، اگه تیم نیاریم اینجا، ‫کارمون تمومه.
‫تکنسین‌ها، دکترا، فیزیکدان‌ها، تجهیزات، ‫یه لیست می‌فرستم.
‫آره، خوبه.
‫و باید به همه اطلاع بدیم. همه‌شون.
‫آرژانتین، اوک ریج، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، همه.
‫به تمام منابع سنن دسترسی خواهید داشت.
‫ولی گوش کن، باید اینو درست کنیم.
‫نقاط آلوده رو روی نقشه کشیدی؟
‫پیش رفتیم و نقشه چیزی ‫که تا حالا جدا کردیم رو کشیدیم.
‫ولی این منبع بیشتر از دو هفته باز بوده.
‫سزار... ما می‌دونیم که قبلاً پخش شده.
‫ولی اگه سزیوم بیشتر از این تو شهر پخش بشه...
‫تو خیابون‌ها، یا از طریق آب.
‫باشه. پروازم به برزیل رو به محض ‫اینکه بتونم دوباره برنامه‌ریزی می‌کنم.
‫اگه سریع اقدام نکنیم،
‫با فاجعه‌ای روبرو میشیم ‫که برزیل تا حالا ندیده.
www.Doostihaa.com