‫عالیجناب
‫چرا شمایین؟
‫من شو رو نکشتم
‫کار من نبود که کشتمش
‫زن خبیث
‫تو ماجرای قصر شوری
‫جونم رو به خطر انداختم ‫تا از تو و شو محافظت کنم
‫اما تو سر از تخت ‫لی جیائو درآوردی
‫به خاطر تخت و تاج
‫لی جیائو حتی به بچه‌ای که ‫ازم مونده بود هم رحم نکرد
‫اون عاقبت به خیر نمیشه
‫تو هم همینطور
‫نه
‫علیاحضرت
‫دوباره کابوس دیدین؟
‫چیزیم نیست
‫[لی جیائو]
‫علیاحضرت
‫ببخشید دیر اومدم
‫دارم برای شوهرم لوح یادبود ‫میتراشم در حالی که هنوز زنده‌ست
‫و به بچه خودم هم
‫هیچ رحمی نکردم
‫هیچوقت همچین فکری نکردم
‫شما عاقل و باهوشین
‫میدونین تو این قصر چی مهمه
‫و چی مهم نیست
‫ولیعهد تو این ‫سن و سال بی‌فکرن
‫لطفاً نذارین سلامتیتون ‫رو به خطر بندازه
‫اشتباه میکنی
‫فکر میکنی باور میکنم
‫کاری که ولیعهد امروز کرد
‫به خاطر این بود که واقعاً ‫اون زن رو دوست داره؟
‫برای مردا، زنا
‫میتونن امیالشون رو برآورده کنن
‫و نسلشون رو ادامه بدن
‫مردا به زنا نیاز دارن
‫و نازشون رو میکشن
‫غرق طلا و جواهرشون میکنن
‫و با حرفای قشنگ گولشون میزنن
‫اما هیچوقت
‫حاضر نمیشن به ‫خاطر یه زن ریسک کنن
‫مردا...
‫فقط با قدرت اغوا میشن
‫و به خاطرش ریسک میکنن
‫چیزی که اون زن برای ولیعهد میاره
‫قطعاً فقط عشق نیست
‫اونا حتماً دارن نقشه میکشن
‫علیه من
‫جن
‫من حقیقت رو برات فاش میکنم
‫[تولد دوباره]
‫[قسمت ۸]
‫چون‌ار
‫داری چیکار میکنی؟
‫از اینجا میرم
‫ترکت میکنم
‫چرا؟
‫لی یان
‫تو یه مرد معمولی نیستی
‫تو شاهزاده لوئو تو ‫بیان‌تانگی، یه نواده سلطنتی
‫چرا زودتر بهم نگفتی؟
‫نمیخوام دیگه هیچ ربطی
‫به خاندان سلطنتی داشته باشم
‫چون‌ار
‫بهت گفتم
‫که اسمم لی یانه
‫بعد از فوت پدرم، سه ‫سال عزاداری کردم
‫از امور دربار دوری میکنم و از ‫کشاورزی و مطالعه لذت میبرم
‫همه اینا راسته
‫درسته که هیچوقت بهت نگفتم
‫که شاهزاده‌ام
‫اما به خاطر اینه که ‫پدرم، شاهزاده چانگ
‫تو سال‌های اولش مورد ‫سوءظن امپراتور بیان‌تانگ بود
‫تمام عمرش تو جین‌چنگ زندانی بود
‫و از افسردگی مرد
‫به عنوان پسرش
‫با اینکه لقب شاهزادگی ‫رو به ارث بردم
‫فقط میتونستم در ‫انزوا عزاداری کنم
‫و بدون فرمان سلطنتی ‫نمیتونستم وارد پایتخت بشم
‫خوب میدونم
‫که از خون سلطنتی والایی نیستم
‫فقط میخواستم به عنوان لی یان
‫باهات روبرو بشم
‫گفتن این حرفا ‫الان فایده‌ای نداره
‫از نظر من
‫تو شاهزاده لوئویی
‫و این یعنی تو از ‫خاندان سلطنتی هستی
‫چه قدرت داشته باشی ‫چه محبوب باشی
‫دنیات با دنیای مردم ‫عادی فرق داره
‫چون‌ار
‫پس حداقل میتونی بهم بگی
‫چرا اینقدر از خاندان ‫سلطنتی متنفری؟
‫چون همه اشراف‌زاده‌ها
‫دور خودشون رو پر از زن کردن
‫و برده‌های زن خوشگلی که دورشونن
‫بی‌شمارن
‫نمیتونم اینو تحمل کنم
‫نمیخوام دیگه هیچ ربطی
‫به پسرای خاندان‌های ‫اشرافی داشته باشم
‫چون‌ار
‫یه لحظه صبر کن
‫از امروز به بعد
‫از بردگی آزادین
‫چه بخواین برین ‫خونه‌تون، چه ازدواج کنین
‫همه‌ش به خودتون بستگی داره
‫این پول برای سر و ‫سامون گرفتنتون کافیه
‫یه زمانی ارباب و خدمتکار بودیم
‫اما راهمون اینجا از هم جدا میشه
‫حالا میتونین یه زندگی ‫آزاد داشته باشین
‫-ممنونیم، عالیجناب ‫-ممنونیم، عالیجناب
‫بیاین پولتون رو بگیرین
‫ممنونیم، عالیجناب
‫چون‌شینگ
‫تو پول نمیخوای؟
‫عالیجناب
‫منو از بچگی اینجا فروختن
‫جز خدمت به شما هیچی بلد نیستم
‫لطفاً بذارین بمونم
‫حاضرم مثل سگ کار کنم
‫تا آخر عمرم به شما خدمت کنم
‫باشه
‫پس میتونی بمونی
‫ممنونیم، عالیجناب ‫ممنونیم، عالیجناب
‫موجان، داری چیکار میکنی؟
‫من...
‫منم میخوام تمام عمرم رو
‫مثل سگ کار کنم و ‫به شما خدمت کنم
‫هر دوتون میتونین بمونین
‫تو هم میتونی بری
‫چشم
‫منم حاضرم مثل سگ کار کنم
‫تا آخر عمرم به شما خدمت کنم
‫ممنونم، عالیجناب
‫کاش یان شون...
‫میتونست اینطوری باشه
‫چون‌ار
‫چی میگی؟
‫چرا این کارو کردی؟
‫تو اون نیستی
‫انجام این کارا چه فایده‌ای داره؟
‫چون‌ار
‫چی شده؟
‫چون‌ار
‫این سومین چیزیه که ‫چیائو بهت قول داده بود
‫پرتره فویی که میخواستی
‫ممنونم از کمکت تو ‫ضیافت قصر اون روز
‫این پرتره تو قصر نگهداری میشد
‫ولیعهد چطور به دستش آوردین؟
‫بالاخره من ولیعهدم
‫یه کم پول خرج کردم و ‫از قصر آوردمش بیرون
‫اما یه سؤال دیگه دارم
‫بفرمایین، ولیعهد
‫چرا به ما کمک کردی؟
‫وضعیت تو از من بهتر نیست
‫فقط به خاطر این پرتره‌ست؟
‫نمیترسی
‫با ملکه به مشکل بخوری؟
‫ولیعهد
‫بچگی‌مون یادتون میاد؟
‫معلومه که یادمه
‫هر دومون همزمان عاشق فوآر شدیم
‫و حتی سرش دعوا هم کردیم
‫آره
‫اون موقع خیلی ‫بچگانه رفتار میکردیم
‫اما راستش
‫همیشه حس میکردم یه
‫تفاهمی بینمون وجود داره
‫یه حرف گستاخانه بخوام بزنم
‫من و شما
‫مثل هم رنج کشیدیم
‫وقتی اعلیحضرت به تخت نشستن
‫چون پدرم و ولیعهد مائوچنگ
‫از یه مادر بودن
‫بهش دستور داده شد تو جین‌چنگ ‫دورافتاده در انزوا زندگی کنه
‫بعدها، پدرم فوت کرد
‫من اون موقع ۱۴ سالم بود
‫و برای اولین بار ‫به تانگ‌جینگ میومدم
‫برای اینکه بزرگ‌منشی ‫و مهربونیشو نشون بده
‫اعلیحضرت یه استثنا قائل ‫شدن و منو شاهزاده کردن
‫با اینکه بچه بودم
‫خوب میدونستم
‫که حتی یه خواجه
‫یا یه خدمتکار کنار ملکه
‫از من قدرتش بیشتر بود
‫و میتونست سرشو بالاتر بگیره
‫لی یان
‫این همه سال
‫میدونم حتماً به تو هم سخت گذشته
‫ولیعهد
‫یادتون میاد
‫روزی که فوآر با پدرش به جنگ رفت؟
‫یادمه
‫اون روز بارون میومد
‫با هم رفتیم بدرقه‌ش
‫تا بیشتر از ۳۰ مایل بیرون شهر
‫کاملاً خیس شده بودی ‫ولی حاضر نبودی برگردی
‫راستش، اون موقع یه فرصتی داشتم
‫که از ملکه خواهش کنم
‫بذاره فوآر بمونه و ‫با من ازدواج کنه
‫اما چون نگران موقعیتم بودم
‫و از ملکه میترسیدم، جرئت نکردم
‫برای همین تنها فرصت
‫برای نجاتش رو از دست دادم
‫دیشب تو سالن اصلی
‫نمیدونم چرا
‫حس کردم برگشتم به اون روز
‫روزی که فوآر رو از ‫پایتخت بدرقه کردیم
‫حس کردم
‫این آسمونه که داره ‫یه فرصت دیگه بهم میده
‫تا پشیمونیم رو جبران کنم
‫برای همین
‫میخواستی به ما کمک کنی؟
‫من یه بار فرصتم رو از دست دادم
‫و فوآر رو برای همیشه از دست دادم
‫اما نمیخوام
‫این تراژدی برای شما تکرار بشه
‫حتی اگه مجبور شین یخ رو بشکونین
‫باید پیداش کنین
‫اعلیحضرت
‫بانو چو یه ماه پیش ‫تو دریاچه افتادن
‫دریاچه یخ‌زده هزاران ‫مایل وسعت داره
‫و یخ روی سطحش هیچوقت آب نمیشه
‫شکوندنش
‫شاید غیرممکن باشه
‫اعلیحضرت
‫یه رودخونه زیرزمینی ‫این نزدیکی پیدا کردیم
‫که به شی‌منگ میرسه
‫این آویز
‫کنار رودخونه زیرزمینی پیدا شده
‫چو نمرده
‫باید پیداش کنین
‫مدیر این فروشگاه رو دستگیر کنین
‫چشم
‫برو کنار
‫چو رو دیدی؟
‫اگه هنوز زنده باشه
‫حتماً سعی میکنه با
‫انجمن اتحاد جهانی ‫شما تماس بگیره
‫انجمن اتحاد جهانی ‫خیلی وقته که از بین رفته
‫اما تو خانواده داری
‫زن، بچه، و پدر و مادر
‫اگه ندونی
‫شخصاً از خانواده‌ت میپرسم
‫تا ببینم کی
‫حاضره بهم بگه
‫یان شون
‫نمک‌نشناس
‫بدون کمک انجمن اتحاد جهانی
‫چطور میتونستی فرار کنی
‫از یونگ بزرگ، اون جهنم؟
‫کشتن بانو جونگ کافی نبود
‫و حتی دست از سر ‫بانو چو هم برنمیداری
‫چی گفتی؟
‫کی بانو جونگ رو کشته؟
‫از بانو جونگ استفاده کردی ‫تا بانو چو رو بکشونی بیرون
‫فقط برای اینکه همه‌شونو بکشی؟
‫خوشبختانه، آسمون رحم کرد
‫و گذاشت بانو چو زنده بمونه
‫بماند که نمیدونم بانو چو کجاست
‫حتی اگه میدونستم
‫هیچوقت بهت نمیگفتم
‫تبریک میگم، اعلیحضرت
‫مهارت‌های رزمی‌تون حتی از ‫قبل از بهبودی‌تون هم بهتر شده
‫چو چیائو، اون زن فتنه‌گر
‫رفتنش از یان بزرگ یه شانس بزرگه
‫هم برای شما و هم برای یان بزرگ
‫چنگ یوان، بذار ازت بپرسم
‫چرا نمیتونی دست از سر چو برداری؟
‫بارها و بارها
‫به خاطر چو بهم خیانت ‫کردی و ازم سرپیچی کردی
‫اعلیحضرت، تو قلب من
‫شما تنها پادشاه یان بزرگین
‫هیچوقت بهتون خیانت نکردم
‫بهم گفتی
‫که جونگ یو یهو تو زندان مرده
‫اما در واقع تو کشتیش
‫و ازش استفاده ‫کردی تا چو رو بکشی
‫فکر میکنی من نمیدونم؟
‫اعلیحضرت
‫منو بکشین
‫چو چیائو فقط یه مانع ‫سر راه انتقام شماست
‫اون...
‫باید بمیره
‫من به هیچکس
‫که به چو آسیب بزنه رحم نمیکنم
‫و تو رو هم نگه نمیدارم
‫دیگه نمیخوام ببینمت
‫در رو ببند
‫پنجره رو ببند
‫این یه زنگ شوان‌جیه
‫قدیما تو عمارت ‫چینگ‌شان زیاد از اینا بود
‫صداش مثل یه زنگوله بادی معمولیه
‫اما فوق‌العاده نافذه
‫تا مایل‌ها صداش شنیده میشه
‫اگه کسی ناخونده بیاد تو عمارتت
‫من صداش رو میشنوم
‫یه چیز دیگه هم هست
‫و از همه مهم‌تره
‫چیه؟
‫مهم نیست که هنرهای ‫رزمی بلد نیستی
‫سه تا حرکت بهت یاد میدم
‫تو لحظات حساس، نه تنها ‫میتونن جونتو نجات بدن
‫بلکه شاید جون بقیه ‫رو هم نجات بدن
‫حرکت قبلی اسمش دو اژدها ‫در حال بازی با مرواریده
‫برای وقتیه که کسی ‫از جلو بهت حمله میکنه
‫میتونی باهاش چشمای ‫دشمن رو زخمی کنی
‫و برای خودت فرصت فرار بخری
‫امتحانش کن
‫این حرکت اسمش اژدهای ‫الهی در حال تکان دادن دمشـه
‫برای وقتیه که کسی سعی ‫میکنه از پشت غافلگیرت کنه
‫حرکت خوبیه
‫یه حرکت آخر مونده
‫حرکت آخر
‫عالیه
‫اسم این حرکت چیه؟
‫اسمش...
‫فرار پاهای سریعـه
‫که به زبون ساده
‫میشه تند دویدن
‫تند دویدن؟
‫تو هیچ پایه‌ای تو ‫هنرهای رزمی نداری
‫هر چقدرم بهت یاد بدم
‫تو مدت کوتاه نمیتونی یاد بگیری
‫نکته کلیدی اینه
‫که وقتی با خطر روبرو میشی
‫باید بتونی فرار کنی
‫امشب نخواب
‫این سه تا حرکت ‫رو ۳۰ بار تمرین کن
سی بار؟
‫اینم چیزیه که از ‫جوگه یوئه یاد گرفتی؟
‫اون به اینا احتیاجی نداره
‫دستور ارباب جانه
‫چشم، سرورم
‫شاهدخت، شما اینجایین؟
‫ما فکر کردیم
‫شما اینجا نیستین
‫فقط میخواستیم ‫بیایم شما رو ببینیم
‫چرا با ما اینقدر بی‌رحمین؟
‫منو ببینین؟
‫یواشکی میاین منو ببینین؟
‫بله
‫اشتباه متوجه شدین، شاهدخت
‫فقط میخواستیم بیایم ‫با شما بازی کنیم
‫فکر کردیم شما اینجا نیستین
‫برای همین جرئت کردیم ‫بیایم تو و یه نگاهی بندازیم
‫♪ گل‌ها تو آستینم میریزن ♪
‫♪ از غم من چیزی نمیفهمن ♪
‫♪ با یه کوزه نوشیدنی ♪
‫♪ دلتنگی‌م موج میزنه ♪
‫♪ چهره‌م شکسته میشه ♪
‫♪ بارون نم‌نم رو پنجره میشینه ♪
‫♪ از خواب بیدار میشم ‫دیگه نمیدونم چه سالیه ♪
‫♪ عشق هیچوقت تموم نمیشه ♪
‫♪ ولی ما دیگه خیلی از هم دوریم ♪
‫♪ چیزی که تو زندگی دنبالشم ♪
‫♪ چیزی نیست جز یه بار ‫دیگه نگاه کردن به پشت سر ♪
‫♪ با عطری که هنوز باقی مونده ♪
‫♪ دستای لرزون ♪
‫♪ هنوزم دارن عشق ‫رو پنهون میکنن ♪
‫♪ حرفای نگفته ♪
‫♪ تبدیل به عذاب وجدان میشن ♪
‫♪ تو ستاره‌ها پنهون شدن ♪
‫♪ و تو تمام این ‫زندگی موج میزنن ♪
‫♪ از این آسمون پهناور میپرسم ♪
‫♪ باد سبکه، اما ‫دلتنگی من سنگینه ♪
‫♪ چطور از اول شروع کنیم ♪
‫♪ چطور بدون جدایی عشق ‫بورزیم و کنار هم بمونیم ♪
‫♪ بدون سوءتفاهم؟ ♪
‫♪ نذار فقط معنی یه ‫نگاه گذرا رو بفهمم ♪
‫♪ وقتی چشمام از اشک قرمزه ♪
‫♪ چیزی که نمیشه نگهش ‫داشت، فقط میشه فرستادش بره ♪
‫♪ در نهایت ♪
‫♪ فقط میشه تحسینش کرد ♪
‫پادشاه لی‌آن شما کجاست؟
‫حالا که شکست خورده
‫چرا از شهر بیرون نمیاد تا ‫از پادشاه شی‌منگ استقبال کنه؟
‫پادشاه ما میدونه گناهاش سنگینه
‫صمیمانه میخواد ‫به شی‌منگ تسلیم بشه
‫الان زره‌ش رو درآورده
‫و تو زندان منتظر مجازاته
‫لطفاً وارد شهر بشین، پادشاه ‫شی‌منگ، تا به شما ادای احترام کنه
‫پادشاهتون کجاست؟
‫بیارینش بیرون برای ملاقات
‫پادشاه شی‌منگ
‫امروز تو شهر لی‌آن میمیری
‫تو اول برو
‫ژنرال
‫پادشاه شی‌منگ با ارتشش ‫ما رو محاصره کرده
‫گول خوردیم
‫اون پادشاه شی‌منگ پیر حروم‌زاده از این بچه ‫استفاده کرد تا ما رو از راهمون منحرف کنه
‫نقشه‌مون شکست خورد
‫پس این بچه رو هم ‫با خودمون میبریم
‫برو
‫میخوام سایه‌م باشه
‫تا به جای من تو ‫شهر لی‌آن طعمه بشه
‫♪ ما به کارما میخندیم ♪
‫♪ که ناعادلانه‌ست ♪
‫♪ چرا زندگی ♪
‫♪ اغلب پر از حسرته؟ ♪
‫♪ برف میباره ♪
‫♪ با سرنوشت ♪
‫♪ بالاخره ♪
‫♪ میباره قبل از ♪
‫♪ سپیده دم ♪
‫♪ به عنوان یه غریبه ♪
‫♪ نگاه نکن، نپرس، و حرف نزن ♪
‫♪ سرگردان شو ♪
‫♪ بدون هیچ کینه‌ای ♪
‫♪ قفل قلبم ♪
‫♪ خاطرات رو میذاره ♪
‫♪ تو سکوت شب ♪
‫♪ منتظر باش ♪
‫♪ تا ستاره‌ها و ماه ‫دوباره از هم جدا بشن ♪
‫♪ به عنوان یه غریبه ♪
‫♪ نگاه نکن، نپرس، و حرف نزن ♪
‫♪ سرگردان شو ♪
‫♪ بدون هیچ کینه‌ای ♪
‫♪ تنها سفر کن ♪
‫♪ تو دنیایی ♪
‫♪ که سرنوشت نامهربونه ♪
‫♪ نگاه کن ♪
‫♪ دنیای فانی منو فراموش کرده ♪
‫♪ آرزو میکنم ♪
‫♪ تو منو فراموش کنی ♪ ‫شینگ... ‫دیگه نمیتونم دووم بیارم
‫جوگه یوئه
‫تو بهم یاد دادی
‫که تو هر شرایطی که باشیم
‫تا وقتی شکست نخوریم
‫میتونیم دوباره متولد بشیم
‫جوگه یوئه... ‫زنده بمون
‫شینگ...
‫تو بهم یاد دادی
‫که حتی تو تاریکی ‫هم باید زنده بمونیم
‫♪ از میان مه کاج‌ها ‫از هزار تپه میگذرم ♪
‫بیا با هم بجنگیم ‫و از اینجا بریم
‫♪ امواج خروشان رو نوشیدم ♪
‫♪ برام مهم نیست راه چقدر دوره ♪
‫شینگ ‫بیا بجنگیم و از اینجا بریم
‫♪ باد هنوز کامل نبود ‫ماه هنوز کامل نبود ♪
‫♪ منو وادار میکرد به جلو بتازم ♪
‫♪ نوشیدنی قوی به دشت‌های وحشی ♪
‫♪ اون طرف گذرگاه ‫شن مثل تیر میوزه ♪
‫♪ سوار اسبم میشم و شلاق میزنم ♪
‫♪ ده‌هزار مایل ابر ‫و مه رو دنبال میکنم ♪
‫♪ کوه‌ها و رودخونه‌ها ‫پشت سرم محو میشن ♪
‫♪ باد تاج سرم میشه ♪
‫♪ چشمات با شعله میدرخشه ♪
‫♪ باد قوی سیم‌های ‫عود رو میشکنه ♪
‫♪ برای پنج‌هزار سال مینوازم ♪
‫♪ سوار اسبم به سمت جنوب میرم ♪
‫♪ بهار بی‌پایان زیر سم‌هام ♪
‫♪ صدای سم‌ها محو میشه ♪
‫♪ از روی قله‌ها ‫و پشته‌ها میگذرم ♪
‫♪ یه شیهه تنها بین ‫آسمون و زمین میپیچه ♪
‫♪ روی باد شفاف قدم میذارم ♪
‫♪ قلمرو مثل یه طومار باز میشه ♪
‫♪ ماه درخشان رو دنبال میکنم ♪
‫♪ روحم کوه‌ها و ‫رودخونه‌ها رو میبلعه ♪
‫لطفاً منو ببخشین، ارباب جان
‫اون زن خیلی هوشیاره
‫چند بار امتحانش کردیم
‫اما خودشو لو نداد
‫آدما وقتی بیدارن هوشیارن
‫اما لزوماً...
‫وقتی در آستانه مرگ هستن، نه
‫کمک
‫کمکم کنین
‫جوگه یوئه...
‫تو چو چیائویی
‫نه شاهدخت فو، درسته؟
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫تو و ولیعهد چه نقشه‌ای دارین؟
‫لی سه...
‫لی سه گفت من شاهدخت فوام
‫من...
‫کجاست؟
‫چون از معامله کردن خوشت میاد
‫بیا یه معامله دیگه بکنیم
‫مادر
‫به نظر خیلی مطمئنه
‫که تو چو چیائویی
‫ولیعهد
‫ولیعهد، نمیتونین برین تو
‫همه میدونن ولیعهد بی‌عرضه‌ست
‫برای همین گستاخی ‫کردم و اومدم ببینمت
‫چو چیائو؟
‫جائو کوئو
‫بکشش
‫پس بیا ببینیم
‫کی سریع‌تره