‫اگه یه مرد بخواد بهت آسیب بزنه،
‫می‌تونه.
‫[آنچه گذشت]
‫هشت روزه داری ‫با یه پابند راه می‌ری
‫که می‌تونی بازش کنی.
‫تو، به اون کارآگاه چیزی نگفتی درباره...
‫اون فقط بین من و توئه.
‫و رفت سراغ شوکرم، مگه نه؟
‫درسته، می‌خواست بگیرتش.
‫داشت می‌رفت سمت گوشیش ‫گزارش تماس‌ها رو نشونش بده،
‫هی!
‫مردی که درد داره، ‫مرد خطرناکیه.
‫من باردارم.
‫شرط می‌بندم کاری کردی اون ‫کارش رو هم ول کنه، داستان‌ها.
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫مدل وبکم بود، خیلی‌خب؟
‫فکر کنم اونقدری که فکر می‌کردی ‫بهت اعتماد نداشت.
‫[والری رشید]
‫اون همه‌چی رو عوض کرد.
‫اغراق نیست اگه بگیم ‫بدون والری رشید،
‫هیچ منع رفت و آمدی وجود نداشت.
‫به طرز خستگی‌ناپذیری کارزار راه انداخت
‫تا این کشور رو برای زن‌ها امن کنه.
‫هرچند همه قدردانش نیستن.
‫یعنی چی؟
‫تا حالا کلی تماس عصبی از والدین
‫درباره‌ی اون تابلو داشتم.
‫می‌گن ضد پسرهاست،
‫ولی اینطور نیست.
‫این تاریخچه‌ست.
‫تاریخ ما.
‫فکر می‌کنی رأی تمدیدش تصویب بشه؟
‫آره.
‫امیدوارم.
‫بعضی وقت‌ها می‌ترسم ‫جریان داره علیه ما برمی‌گرده.
‫خب، بهتره جمعش کنیم.
‫ساعت شش شد.
‫باید بری خونه.
‫برای شروع نوشتن انشا کافیه؟
‫آره.
‫چیه؟
‫هنوز به منع رفت و آمد عادت نکردی؟
‫فقط خیلی عجیبه،
‫اینکه همه‌ی مردها رو می‌بینی ‫سرشون پایینه.
‫عجله می‌کنن برای اینکه ‫تا یه ساعت قراردادی برسن خونه.
‫قراردادی نیست، مکس.
‫تاریکیه.
‫بدون منع رفت و آمد،
‫شب‌ها اتفاق‌های بدی می‌افته.
‫آره. آره.
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫حالا، آیا مردها باید شب‌ها تو خونه بمونن
‫تا زنان در امان باشن؟
‫این موضوعی‌ست که امروز ‫در مجلس عوام بحث می‌شه.
‫قانون ایمنی زنان
‫قانونی هست که از زنان محافظت می‌کنه.
‫آیا این حقوق زنان رو برای ایمنی
‫در مقابل حقوق مردان برای آزادی قرار می‌ده؟
‫این تبعیض علیه پنجاه درصد جمعیته.
‫خب، تموم شد. ‫در یک رای‌گیری خیلی مهم،
‫بریتانیا اولین کشور دنیا شد
‫که منع رفت و آمد برای همه مردها رو وضع کرد.
‫این پابند همیشه باید پوشیده بشه
‫و مردها رو ملزم می‌کنه بین ساعت ‫هفت عصر تا هفت صبح تو خونه بمونن.
‫اگه مردها یاد می‌گرفتن ‫چطور درست رفتار کنن،
‫دیگه نیازی به این اقدامات فوق‌العاده نبود.
‫هیچ پیشرفتی بدون درد یا واکنش به دست نمیاد.
‫گروهی که خودشون رو آلفا می‌نامن
‫در حال پخش نفرت آنلاین و زن‌ستیزی هستند.
‫اعتراضات گسترده‌ای در سراسر کشور شکل گرفته
‫که خواستار پایان دادن ‫به منع رفت و آمد هستند.
‫اگه منع رفت و آمد رو برداریم،
‫چطور از زنان محافظت کنیم؟
‫هلن.
‫این روزها پیدا کردن یکی سخته.
‫مطمئنی احساس تنهایی نمی‌کنی؟
‫معلومه که نه مامان. کلی دوست دارم.
‫ولی پاتریک دوست‌داشتنیه.
‫من و بابات همیشه امیدوار بودیم ‫شما دوتا با هم سر خونه و زندگی برین.
‫کسی دیگه‌ای هست؟
‫نه، این حرف‌ها چیه. ‫کسی دیگه نیست.
‫انگار عشق رو غیرقانونی کردن.
‫خواستنِ کسی اشکالی نداره، عزیزم.
‫آسیب‌پذیر بودن هم اشکالی نداره.
‫[تام: امیدوارم امروز حالت بهتر باشه. ‫تصمیم درستی گرفتی.]
‫هلن؟
‫ما نگرانت هستیم، می‌دونی.
‫خب اگه واقعاً نگران بودین،
‫نمی‌رفتین فرانسه زندگی کنین.
‫بابات نمی‌تونست تحت اون
‫قوانین سخت‌گیرانه زندگی کنه، هلن.
‫و نباید هم مجبور بشه.
‫می‌خوای باهاش حرف بزنی؟
‫می‌دونم دلش واست تنگ شده.
‫نه.
‫دیگه حق نداره بهم بگه چی کار کنم.
‫هلن، لطفاً...
‫[خانم شیان ویلیامز]
‫[لطفاً به انجام کار درست فکر کن]
‫[هفت روز قبل از قتل]
‫«چگونه والری رشید، فعال اجتماعی،
‫به برقراری منع رفت و آمد کمک کرد؟»
‫قشنگه.
‫قطعاً قشنگ نیست.
‫جیمز، تو همین انشا رو داری، رفیق.
‫بیلی، گوش کن.
‫مرز بین آموزش
‫و شستشوی مغزی،
‫خیلی باریکه.
‫خیلی‌خب، حالا درباره‌ی انشا خفه شو.
‫قشنگه.
‫آره، ولی از نظر اون‌ها قشنگ نیستی، نه؟
‫وای، یادت رفته با کی حرف می‌زنی.
‫ولی تو و کاس جکسون چی؟
‫خبری از زدن پیشرفت نیست، نه؟
‫اوه.
‫بذار حدس بزنم.
‫برای روز مبادا نگهت داشته؟
‫هیچوقت از جایگاه دوست فراتر نمی‌ری.
‫[چگونه والری رشید، فعال اجتماعی، ‫به برقراری منع رفت و آمد کمک کرد؟]
‫بیلی، کِی قراره بفهمی
‫حتماً یه دلیلی داره
‫که این عملاً تنها کلاسیه
‫که توش ضعیفی؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- منظورم خانم جونزه.
‫بازپروری مردان. درست نیست!
‫داره بذر فرمانبرداریِ ما رو می‌کاره.
‫بیدار شو، رفیق. ‫به «دوک» گوش نمی‌دی؟
‫آره خب، انگار توی اون
‫چت‌روم‌های آلفا بودی، داداش.
‫خب اگه بودم، که چی؟
‫دوک یه متفکر سیاسی جدیه.
‫و می‌گه این مزخرفات، بیلی...
‫آره، باشه.
‫برای مطیع کردن ماست.
‫آره، و خانم جونز هم توش دخیله.
‫اصلاً خودش خط مقدمِ لعنتیه.
‫خب گوش کن، بهش بگو ‫به اون کلاهبردارها
‫یه ریال هم نده، باشه؟
‫من شنبه می‌تونم بیام.
‫میای، عزیزم؟
‫آره مامان، معلومه، ‫فقط پاسیوئه.
‫هیچ دردسری نداره. واقعاً.
‫چطور هنوز زن مناسب پیدا نکردی...
‫خب راستش امشب قرار دارم.
‫- اوه! ‫- آره،
‫میاد شام بخوریم.
‫ولی منع رفت و آمده.
‫نمی‌تونی قانون رو نقض کنی، ادی.
‫تو قراره کارآگاه بشی.
‫اون نمیاد داخل.
‫هیچ قانونی رو نقض نمی‌کنیم، مامان، باشه؟
‫یه میز بیرون آپارتمانم گذاشتم
‫و می‌تونیم یه کم اسکالوپ مرغ بخوریم،
‫با یه بطری نوشیدنی خوب.
‫خب اون می‌تونه نوشیدنی بخوره.
‫من نمی‌تونم. آماده‌باشم.
‫همه‌چی کاملاً قانونیه.
‫حتی رمانتیکه.
‫آخ! مطمئنم خوشش میاد.
‫آره.
‫آره، امیدوارم.
‫تازه من هفته‌ی بعد کارآگاه می‌شم.
‫فهمیدی همکارت
‫قراره کی باشه؟
‫آره. آره.
‫یه... بازرس کارآگاه پملا گرین.
‫هنوز ندیدمش،
‫ولی ظاهراً از اون آدم‌های سرسخته.
‫تو از پسش برمیای.
‫خیلی‌خب.
‫مامان.
‫ساعت ده دقیقه به هفته، جیمز.
‫آره، ببخشید خانم کالدرو، ‫داشتم می‌رفتم.
‫نمی‌خوام یه نمره ۱۵ دیگه ببینم، بیلی،
‫وگرنه دیگه خبری از جلسات ‫مطالعه‌ی بعد از مدرسه نیست.
‫می‌دونی به خاطر همینه که ‫کاس فراتر از دوست عادی نمی‌ره؟
‫- ترسویی. ‫- چی؟
‫- صبر کن، منظورت چیه؟ ‫- چون همه‌ی این‌ها رو می‌خری.
‫بیلی، تو فقط دراز می‌کشی ‫و تحملش می‌کنی.
‫گوش کن، زن‌ها می‌خوان ‫تو رو توی یه قفس بذارن.
‫باشه؟
‫نذار این کار رو بکنن.
‫این رو ببین.
‫بهش احتیاج داری.
‫بلوتوث وصل شد.
‫زن‌ها کار خیریه نمی‌کنن.
‫به خودت نگاه کن.
‫واقعاً نگاه کن.
‫همه‌ی اون چیزی هستی ‫که می‌تونی باشی؟
‫داری از این زن می‌خوای
‫همینجوری که هستی قبول کنه.
‫باید لیاقتش رو به‌دست بیاری.
‫باید بهشون نشون بدی
‫می‌تونی یه مرد باشی.
‫یه جای کوچولوی رمانتیکه.
‫پر از شمع و چراغ‌های ریز چشمک‌زن.
‫شب رو در آغوش می‌گیره، ‫مثل رستوران‌های قدیم.
‫ولی اینجا منع رفت و آمدی نیست،
‫و ما آزادیم هر کاری دلمون بخواد بکنیم.
‫تو صندلیم رو برام می‌کشی عقب، ‫مثل یه جنتلمن.
‫و کل مدت شام،
‫صمیمانه باهام حرف می‌زنی،
‫می‌گی چقدر قشنگ به نظر میام.
‫واقعاً هم همینطوره.
‫بعد صورت‌حساب میاد.
‫من حساب می‌کنم. ‫[درخواست جدید از چوزمی]
‫معلومه که حساب می‌کنی.
‫دوست دارم اینجوری باهام خوب رفتار می‌کنی.
‫[وای، خیلی خوشگلی!]
‫[می‌خوام بشنوم واسم داستان تعریف می‌کنی.]
‫[من برای امشب وقت ندارم، شاید یک شب دیگه]
‫[ولی می‌خوام امشب ببینمت...]
‫[چیکار می‌تونم بکنم تا متقاعدت کنم؟]
‫[مطمئنم دوست‌داشتنی هستی، ‫ولی من تعهداتی دارم.]
‫[دو برابر نرخ معمولت...]
‫[سه برابر؟]
‫[بستن چت]
‫شام داره تو فر می‌پزه،
‫بوی گوشت بریون توی هوا پیچیده.
‫نه.
‫نه؟
‫نه، راستش خیلی علاقه‌ای به غذا ندارم.
‫امم، از کاری که می‌کنی برام بگو.
‫برای من چی کار می‌کنی؟
‫امم...
‫من...
‫- دارم ظرف می‌شورم... ‫- و بعدش؟
‫و پشت سینک...
‫- وایستادم. ‫- آره.
‫و تو میای پشت سرم.
‫نه، هنوز نه.
‫آقا، می‌خوای داستان رو بگم یا نه؟
‫من نیومدم اینجا که ‫یه زن دیگه بهم درس بده.
‫خیلی‌خب؟ این فانتزی منه.
‫باشه.
‫هنوز نه.
‫[چطور می‌تونم متقاعدت کنم ‫که وقتت رو به من بدی؟]
‫[شما چوزمی را بلاک کردید]
‫جواب منفی رو قبول نکن.
‫پشتکار کلید موفقیته.
‫زن‌ها بوی ضعف رو می‌فهمن.
‫باید از خودت قدرت ساطع کنی.
‫زن‌ها نمی‌خوان توله‌شون باشی.
‫می‌خوان گرگ باشی.
‫اون‌ها
‫شکار تو هستن.
‫چند وقته با هم حرف نزدیم.
‫- می‌دونم. ‫- نمی‌دونم،
‫حس می‌کنم یه چیزهایی ازم قایم می‌کنی.
‫فقط سرم شلوغه، همین.
‫امروز بن ویلیامز رو دیدم.
‫تو سوپرمارکت بود، ‫اسفناج و آناناس می‌خرید.
‫ظاهراً می‌خواست ‫هر دوتاش رو بریزه تو املت.
‫عجیب نیست؟
‫به نظرم یه کم عجیبه.
‫زنش هنوز گیر داده ‫شهادتت رو عوض کنی؟
‫آره، هی کارت ویزیتش رو ‫می‌ندازه تو در خونه‌ام.
‫خدایا، ول‌کن نیست.
‫ولی بهش گفتم ‫بذاره به حال خودم باشم.
‫[چوزمی ۲: چرا من رو بلاک کردی؟]
‫- چیه؟ ‫- هیچی.
‫فقط مردها بلد نیستن ‫کلمه‌ی «نه» رو بفهمن.
‫[شما چوزمی ۲ را بلاک کردید]
‫اون می‌خواد تو شکارچی باشی.
‫چطور می‌خوای بگیریش؟
‫این دنیاییه که می‌خواد تو رو اسیر خودش کنه.
‫می‌خواد تو رو توی قفس کنه.
‫ولی تو باید مقاومت کنی.
‫باید خودت رو آزاد کنی.
‫باید بهشون نشون بدی
‫نوکرشون نیستی.
‫یا دوستشون.
‫یا اسباب‌بازیشون.
‫و دیگه این ستم رو تحمل نمی‌کنی.
‫همدستشون نمی‌شی.
‫- آره. ‫- خودت کنترل رو به دست می‌گیری.
‫احترامش رو
‫مطالبه می‌کنی.
‫- سلام، مامان. ‫- سلام، عزیزم.
‫مزاحمت که نشدم؟
‫فقط اینکه بتانی گفت،
‫می‌تونی صبح بیای و پاسیو رو کار کنی،
‫چون بعدازظهر وقت دکتر داره.
‫آره، آره، آره. اشکالی نداره.
‫اسکالوپ رو دوست داشت؟
‫ساعت ۹ شام می‌خوریم، مامان.
‫اون کیه؟
‫ادیه، عزیزم.
‫می‌خوای سلام کنی؟
‫من چرا باید به اون احمق سلام کنم...
‫رفته یه جا دور بزنه.
‫حالش چطوره؟
‫خوبه.
‫- مامان. ‫- آلزایمره،
‫عزیزم، آدم نمی‌دونه ‫از یه روز تا روز بعد چی می‌شه.
‫[چوزمی ۳: می‌دونی، ‫داشتم سعی می‌کردم مودب باشم...]
‫[بلاک]
‫هنوز هستی، عزیزم؟
‫صدای من رو خوب می‌شنوی؟
‫آره، ببین، باید قطع کنم، مامان.
‫- چون می‌خواستم... ‫- خداحافظ.
‫[چوزمی ۴: ولی راستش می‌تونم ‫کل روز این کار رو انجام بدم...]
‫زود باش، هلن. ‫در رو باز کن.
‫هلن.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫چند روزه دارم ‫سعی می‌کنم باهات حرف بزنم.
‫- داری من رو نادیده می‌گیری. ‫- نمی‌تونی همینجوری بیای تو.
‫فقط می‌خوام یه صحبت ‫درست‌ و حسابی داشته باشیم.
‫همه معنی کلمه «نه» رو یادشون رفته؟
‫یه مرد مُرده، هلن.
‫لازم نیست ‫درباره اون با تو حرف بزنم.
‫می‌خوام همین الان بری.
‫باشه، خب، نمی‌خواستم ‫به اینجا بکشه، ولی...
‫این دیگه چه کاریه؟
‫چرا این رو نشونم می‌دی؟
‫خواهرزاده‌ش تو کلاس توئه، هلن.
‫فکر نمی‌کنی حقشه بدونه چی شده؟
‫- همین الان برو. ‫- نه، بیا هلن.
‫پسرم می‌گه مطمئنه ‫تو از سنگ ساخته نشدی.
‫برو.
‫باشه، خیلی‌خب.
‫ولی مطمئنم کار درست رو می‌کنی.
‫[تماس دریافتی: جیمز]
‫- یو. ‫- داداش،
‫باور نمی‌کنی الان چی پیدا کردم.
‫ببین، معلوم شده اسم وسط ‫خانم جونز، اِیواست.
‫ازش استفاده کردم تا همه ‫رازهای کثیف کوچیکش رو دربیارم.
‫خوش به حالت، جیمز.
‫باشه، خب، ‫این تنها چیزی نیست
‫که داشتم گیر میاوردم.
‫نگاهت کن.
‫بهترین دوست‌های دنیا.
‫بس کن، پسر.
‫چقدر هم مهربونی.
‫واقعا، کار دیگه‌ای هم هست ‫براش انجام بدی؟
‫یا همه‌شون رو قبلاً انجام دادی؟
‫و صورتی.
‫رنگ خودته.
‫چرا می‌ذاری اینجوری باهات رفتار کنه، پسر؟
‫- آبروریزیه. ‫- اون...
‫اون فقط، امم...
‫آره، کاملاً تو رو برده خودش کرده.
‫- نه، من برده نیستم. ‫- باشه رفیق.
‫و اون می‌گه «بپر» و تو می‌گی،
‫«باشه، کاس، چقدر بالا بپرم؟»
‫ببین، اون بهم نمی‌گه چی کار کنم.
‫من... من بهش می‌گم، پس...
‫داره ازت سوءاستفاده می‌کنه، رفیق.
‫می‌ذاری همه‌شون ازت سوءاستفاده کنن.
‫می‌دونی چیه؟
‫بهش گفتم پابندم رو برداره، نگفتم؟ هوم؟
‫بیلی، وای.
‫آره، دیگه اونقدرها هم برده نیستم.
‫محاله، پسر.
‫یعنی، تو قلمروی کورها،
‫اونی که پابند نداره می‌شه شاه بیل.
‫یعنی، این عالیه، ‫می‌تونی خیلی خفن بشی
‫اگه درست ازش استفاده کنی.
‫واسه چی استفاده کنم؟
‫منظورت چیه آزارت می‌ده؟
‫ولم نمی‌کنه.
‫هی بلاکش می‌کنم و اون...
‫دوباره اکانت جدید می‌سازه.
‫ولی نمی‌فهمم، اکانت جدید تو کجا؟
‫فقط...
‫اینستاگرام.
‫فقط گزارشش بده و نادیده بگیرش.
‫- ملت عاشق عوضی‌بازی‌ان. ‫- عوضی؟
‫ببخشید.
‫زیادی با بن می‌چرخم.
‫باهاش رابطه که نداری؟
‫نه، معلومه که نه.
‫- اون زن داره. ‫- می‌دونم، هلن.
‫فقط این که...
‫خیلی وقته هیچی حس نکردم.
‫پس باهاش رابطه داری؟
‫نه، رابطه ندارم. ولی دلم می‌خواد.
‫ای بابا.
‫واقعاً دلم می‌خواد.
‫آخرش به گریه و زاری تموم می‌شه، سارا.
‫[چوزمی ۵: خیلی‌خب. حالا دیگه بهم برخورد]
‫- باید قطع کنم. ‫- صبر کن، هلن...
‫[دست از سرم بردار]
‫[فقط می‌خوام ازت تعریف کنم، اِیوا.]
‫[من احتیاجی به تعریف تو ندارم]
‫هوم.
‫[معلومه که احتیاج داری.]
‫[وگرنه برای چی این کار رو می‌کنی، ‫اگه برای تأیید گرفتن نیست؟]
‫[کیف می‌کنی از اینکه مردها ‫مثل سگِ دست‌آموزت رفتار می‌کنن.]
‫[چی می‌خوای؟]
‫[بهت گفتم، یه داستان می‌خوام...]
‫[منم بهت گفتم که انجامش نمی‌دم]
‫[بی‌خیال. می‌دونی که دلت می‌خواد، ‫هلن جونز...]
‫[از کجا اسمم رو می‌دونی؟]
‫[می‌دونم کی هستی.]
‫[لینک]
‫[با تیم کالج کاویشام آشنا شوید]
‫[خانم ه. جونز - مطالعات زنان]
‫[رئیس‌هات نمی‌دونن چی کار می‌کنی، مگه نه؟]
‫[اگه می‌دونستن، از تدریس محرومت می‌کردن.]
‫[این روزها امثال شما زیاد طرفدار ندارن.]
‫[یک فانتزیه. هنوز اجازه داریم ‫فانتزی‌های خودمون رو داشته باشیم...]
‫[موندم اون نظرش در مورد این قضیه چیه...] ‫[لینک]
‫[مدیر مدرسه: خانم ج. تاکر]
‫[خانم تاکر عزیز، باور نمی‌کنی ‫یکی از کارمندهات چیکار کرده...]
‫[من رو تهدید می‌کنی؟]
‫[سارا]
‫چی شده؟
‫دوباره بهت پیام می‌ده؟
‫آره.
‫نمی‌دونم چی کار کردم.
‫و نمی‌دونم چرا داره این کار رو می‌کنه.
‫مامان؟
‫نه!
‫مامان؟
‫سرم داد نزن! ‫نکن، تو رو خدا!
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم! ‫محض رضای خدا!
‫مامان؟
‫- الان چی می‌گه؟ ‫- هیچی.
‫پس رفته؟
‫هلن!
‫هلن، هنوز هستی؟
‫[چی می‌خوای؟]
‫هلن، داری به من گوش می‌دی؟
‫هلن!
‫چیزی نیست، عزیزم.
‫مامان، می‌شه فقط می‌گی ‫چه اتفاقی داره می‌افته، لطفاً؟
‫یه کم حالش بد شده.
‫شاید بد نباشه یه سر بزنی.
‫نه! بذارش زمین!
‫مامان، نمی‌تونم بیام، باشه؟
‫منع رفت و آمد...
‫مامان، می‌خوای به پلیس زنگ بزنم؟
‫نه، به پلیس زنگ نزن.
‫ما هر دومون...
‫بس کن!
‫نه! نه!
‫مامان، همه چی مرتبه؟
‫مامان؟
‫رفت. یهو از در زد بیرون.
‫دستگیرش می‌کنن!
‫فکر می‌کنی خودم نمی‌دونم؟
‫- می‌رم دنبالش. ‫- نه، نه، نه.
‫تو همونجا بمون، باشه؟
‫من... من...
‫مامان؟
‫[من تهدیدت نمی‌کنم هلن]
‫[دارم حقایق رو می‌گم]
‫[اینم یه حقیقت دیگه: ‫می‌دونم کجا زندگی می‌کنی...]
‫لعنت.
‫[به پلیس زنگ می‌زنم]
‫[آره جون خودت!]
‫[اگه بیان اونجا، ‫از رازهای کوچولوت باخبر می‌شن]
‫[و بعد گزارشت رو می‌دن]
‫[گیرت انداختم، هلن]
‫الو، کدوم سرویس لازم دارین؟
‫پلیس، لطفاً، یه نفر، امم...
‫یه آدم مشکوک توی خیابون راه می‌ره.
‫فکر می‌کنین یک مرد ‫منع رفت و آمد رو نقض کرده؟
‫من... من نمی‌دونم.
‫خب، می‌تونین توضیح بدین
‫رفتار مشکوکش چیه؟
‫امم، اون... از پشت پنجره‌های مردم،
‫به تو خونه زل زده.
‫موقعیتتون کجاست؟
‫- گارلند رود. ‫- باشه.
‫یه افسر می‌فرستیم بیاد دم خونه‌تون.
‫می‌شه فقط شماره خونه رو چک کنم؟
‫خانم؟
‫هستی؟ باید شماره خونه‌تون رو بدونم.
‫پلاک ۹۲.
‫به‌زودی می‌رسیم خدمتتون.
‫از پنجره‌ها دور بمونین ‫و اگه اتفاقی افتاد،
‫دوباره تماس بگیرین.
‫لعنت!
‫[شماره ناشناس]
‫[تحويل سریع بسته شما ساعت ۲۰:۰۹ به ‫مکان امن شما یعنی ایوان جلو تحویل داده شد.]
‫[یادداشت هدیه: ‫لذت ببر! دوستت دارم، مامان]
‫[فرستنده: آقای چوزمی]
‫پاسبان ویلسون، دریافت می‌کنی؟
‫پاسخ بده، پاسبان ویلسون.
‫مرکز، پاسبان ویلسون هستم.
‫باید به یک گزارش درگیری ‫در منطقه‌تون رسیدگی کنی.
‫پابندت تا یه دقیقه دیگه ‫از راه دور غیرفعال می‌شه.
‫- آدرس چیه؟ ‫- گارلند رود، پلاک ۹۲.
‫- می‌شناسیش؟ ‫- آره، می‌شناسمش.
‫الان راه می‌افتم.
‫[چی واسم فرستادی؟]
‫[بازش کن.]
‫[بازش کن!]
‫[لباس معلم جذاب مدرسه]
‫[بپوشش، هلن]
‫[بهم زنگ بزن. همین الان.]
‫[مشتری ۵۴ زنگ می‌زند]
‫چرا بهم زنگ زدی؟
‫باید باهات حرف بزنم.
‫الان پیش زن و بچه‌هامم.
‫ببخشید، فقط...
‫تو برام پیام فرستادی؟
‫- چی داری می‌گی؟ ‫- تو برام...
‫لباس معلم جذاب فرستادی؟
‫نمی‌دونم درباره چی حرف می‌زنی.
‫یکی که می‌دونه من واقعاً کی‌ام
‫این رو برام فرستاده.
‫یه کم عجیبه، ‫با توجه به این که امشب من رو دیدی.
‫آره، خب، برام مهم نیست.
‫باشه؟ و من از این کار خوشم نمیاد.
‫من نامزدت نیستم، خانم جونز.
‫من رو درگیر مشکل‌هایی که ‫خودت درستشون کردی، نکن
‫و دیگه هیچوقت بهم زنگ نزن.
‫من می‌دونم تو کی هستی.
‫منم می‌دونم تو کی هستی، خوک پیر.
‫[- پوشیدی؟ ‫- نه.]
‫[پس به خاطر من، پلیس رو خبر کردی، هلن؟]
‫[اشتباه کردی]
‫شب بخیر، خانم.
‫از این آدرس گزارش درگیری داشتیم.
‫خب، شما کی هستی؟
‫من پاسبان ویلسونم، خانم.
‫مامور پلیسم.
‫درباره چند آدم مشکوک تماس داشتیم
‫- که تو خیابون پرسه می‌زنن. ‫- آره.
‫هنوز بیرونن، می‌دونی.
‫- کی‌ها، خانم؟ ‫- مردها.
‫آره، اون‌ها گفتن...
‫آره، گفتن گرفتنشون.
‫ولی دروغ گفتن.
‫پس یه مرد رو بیرون دیدین، خانم؟
‫منظورم غیر از خودمه.
‫نه، اون‌ها هیچوقت ‫هنری رو نگرفتن، می‌دونی.
‫باید می‌گرفتنش.
‫ببینین، خانواده‌تون توی خونه‌ان، خانم.
‫بهتر نیست برگردین داخل
‫و من... یه چرخی اطراف بزنم؟
‫آره، ولی اگه هنری اون بیرون باشه، چی؟
‫من... من رسیدگی می‌کنم، خانم. ‫چک می‌کنم.
‫- نگران نباشین. ‫- ممنونم.
‫[می‌خوام لباس رو بپوشی، هلن.]
‫[از کجا فهمیدی به پلیس زنگ زدم؟]
‫[چون که...]
‫[زیر نظر دارمت، هلن...]
‫[لباس رو تنت کن]
‫[جیمز]
‫اون بالا اوضاع چطوره؟
‫ای بابا، پسر.
‫مرکز، پاسبان ویلسونم.
‫ماجرای مزاحمت گارلند رود، ‫یه پیرزن گیج بود.
‫هشدار اشتباه بود.
‫دریافت شد.
‫- من پاسبان ویلسونم. ‫- باشه.
‫و من تو خونه خودمونم،
‫پاسبان ویلسون، آره؟
‫اینجا هنوز محدوده منه، ‫پس راحت رد شو.
‫به نظر نمیاد برنامه داشته باشی
‫زیاد به همین شکل بمونی.
‫چطور تو اجازه داری بیرون باشی؟
‫مجوز ویژه دارم.
‫خب... باشه، خوبه.
‫پس، امم،
‫حس نمی‌کنی این باعث می‌شه
‫همدست به حساب بیای یا هر چی؟
‫تو... داشتی به «دوک» گوش می‌دادی؟
‫من... من دیگه نمی‌دونم ‫به کی گوش بدم، مرد.
‫پاسبان ویلسون، مرکز هستم.
‫ماموریتت به عنوان انجام‌شده ثبت شد.
‫پونزده دقیقه وقت داری برگردی خونه
‫قبل از این که پابندت دوباره فعال بشه.
‫باشه، دریافت شد.
‫پس تو هم درست مثل ‫بقیه‌مون کنترل می‌شی، آره؟
‫- اسمت چیه؟ ‫- بیلی.
‫من ادی‌ام.
‫صبر کن، وایستا، ‫چی کار می‌کنی، مرد؟
‫فقط اینجوری حرف زدن راحت‌تره، همین.
‫خب چی اینقدر ناراحتت کرده، بیلی؟
‫دخترها خوششون میاد یه فدرال هستی؟
‫چی؟
‫دخترها خوششون میاد یه پلیس هستی؟
‫خب، راستش من یه...
‫لعنت.
‫چیه؟ چی شده؟
‫یه قرار داشتم،
‫ولی یادم رفت.
‫باشه، پس یادت رفت.
‫آره، آره، به طرز عجیبی امشب شلوغ بود.
‫می‌دونی کی خوشش نمیاد من پلیسم، بیلی؟
‫رفقام.
‫البته دیگه خیلی‌هاشون باقی نموندن.
‫همه فکر می‌کنن
‫من همدستم.
‫کجا می‌خواستی بری؟
‫امم، والری رشید رو می‌شناسی؟
‫- آره. ‫- خب، امم...
‫یه تابلو ازش تو مدرسه‌مونه
‫و رفیقم می‌خواست خرابش کنیم،
‫به‌هم بریزیمش یا همچین چیزی، نمی‌دونم.
‫و می‌خواست منع رفت و آمد رو نقض کنی؟
‫نمی‌دونم، مرد،
‫بعضی وقت‌ها حس می‌کنم زندگی یعنی
‫همه بهم می‌گن چطور باید مرد باشم، ولی...
‫هیچکدومش جور درنمیاد.
‫تا حالا به چت‌روم‌های آلفا سر زدی، بیلی؟
‫نه، اونجوری نه، باشه؟
‫ولی بعضی وقت‌ها
‫می‌رم اونجا
‫که گوش بدم
‫و این که...
‫نمی‌دونم، نجاتشون بدم.
‫یکی رو داشته باشن ‫که باهاش حرف بزنن،
‫یکی که بهشون زهر نپاشه.
‫وقتی با صدای بلند می‌گم ‫خیلی مسخره به نظر میاد.
‫ولی دیدم چی می‌شه،
‫می‌دونی، سر مردهایی که ‫کینه‌هاشون رو تو دلشون نگه می‌دارن
‫تا جایی که همه وجودشون رو می‌بلعه
‫و بهت قول می‌دم، بیلی، ‫اون‌ها خوشحال نیستن.
‫نمی‌دانم راه درستی
‫برای مرد بودن وجود داره یا نه.
‫ولی می‌دونم اگه شامل ‫له کردن زن‌ها باشه،
‫احتمالاً راهش اون نیست.
‫گوشی نداری بتونم قرض بگیرم؟
‫فقط اینه که باید به مامانم زنگ بزنم.
‫مرسی.
‫[دوک: چطور از منطقه دوست عادی خارج شویم]
‫[باید لیاقتش رو به دست بیاری. ‫باید گرگ باشی.]
‫الو؟
‫شما کی هستی؟
‫پاسبان مک‌کوون هستم. ‫از اجرای منع رفت و آمد.
‫ادی، خودتی؟
‫ببین، اون... زوال عقل داره، باشه؟
‫می‌دونم جوون به نظر میاد، ‫ولی زوال عقل زودرسه و...
‫آره، متأسفانه بازداشت شده.
‫اون مریضه، باشه؟ ‫فقط کمک لازم داره.
‫به نظر میاد مادرت
‫کبودی زیر چشم داره.
‫اتفاقی بود، پسرم!
‫یه لحظه صبر کن، ‫گوشی رو می‌دم بهشون.
‫چیزی نیست، عزیزم،
‫به هیچکدوم از حرف‌هاشون گوش نده!
‫همچین قصدی نداشتم، ادی، قسم می‌خورم!
‫نه، ولش کنین!
‫نه، آروم‌تر!
‫مامان، دکتر لازم داری؟
‫نه! نمی‌ذارن باهاش برم!
‫اگه دارن الان بازداشتش می‌کنن، نمی‌شه.
‫باید برم، دارن می‌برنش.
‫ممنون.
‫امم، همه چی مرتبه؟
‫آره،
‫آره، نه، خوبه، فقط...
‫نه.
‫نه، راستش اوضاع خوب نیست.
‫من... باید برم.
‫نباید به دوک گوش بدی، بیلی.
‫باشه؟
‫یا با هر کسی که درباره زن‌ها ‫طوری حرف بزنه انگار آدم نیستن.
‫[نشونم بده.]
‫[خوبه.]
‫[داستان‌مون رو شروع کنیم...؟]
‫[چوزمی ۵ زنگ می‌زند]
‫پس نمی‌تونم تو رو ببینم؟
‫نقاب رو بردار.
‫تو کی هستی؟
‫نقاب رو بردار.
‫نه.
‫اینجا هیچ رازی در کار نیست، هلن.
‫می‌دونم تو کی هستی.
‫و می‌خوام نقاب رو برداری.
‫نگهش می‌دارم.
‫پس بهتره ایمیلم رو شروع کنم.
‫[خانم تاکر عزیز، باور نمی‌کنی ‫یکی از کارمندهات چیکار کرده...]
‫باشه.
‫بهتر شد.
‫من از قبل می‌دونم ‫چه داستانی رو می‌خوام بشنوم.
‫- نمی‌تونم این رو بگم. ‫- چرا، می‌تونی.
‫می‌تونی.
‫و خواهی گفت.
‫[می‌دونی خوشم میاد به پسرهای جوون درس بدم]
‫«می‌دونی خوشم میاد به پسرهای جوون درس بدم.
‫از عطر و بوشون خوشم میاد.»
‫طوری بگو که از ته دلت باشه.
‫«می‌دونی خوشم میاد به پسرهای جوون درس بدم.
‫از عطر و بوشون خوشم میاد،
‫مثل بوی چمن تازه زده شده و معصومیت.
‫خوشم میاد وقتی گونه‌هاشون داغ و سرخ می‌شه،
‫شور و ذوق‌شون تو هوا به پرواز درمیاد.
‫از طرز نگاهشون خوشم میاد،
‫انگار می‌تونم بهشون یاد بدم ‫چطور آدم رو خوشحال کنن.»
‫[این تماس در حال ضبط شدن است]
‫وای خدا‍!
‫[تازه داشتیم به جاهای جالب می‌رسیدیم]
‫[پاکش کن]
‫[کور خوندی]
‫[می‌خوای باهاش چیکار کنی؟]
‫[چوزمی ۵ از چت خارج شد]
‫[تو کی هستی؟]
‫[چوزمی ۵ آفلاین است]
‫[می‌خوای با اون ویدئو چیکار کنی؟]
‫«باشه پس، به درک، تو هم برو به جهنم.»
‫«می‌دونی خوشم میاد به پسرهای جوون درس بدم.
‫از عطر و بوشون خوشم میاد.»
www.Doostihaa.com