‫[روز سوم]
‫آدام...
‫آم، من بیرونِ مدرسه‌ت وایسادم.
‫احتمالا مجبور شم بیام توی کلاست، باشه؟
‫قول میدم کاری به کارت نداشته باشم.
‫می‌تونستیم یه آدم کم سابقه رو بفرستیم. ‫می‌دونستی دیگه؟
‫- سلام. ‫- خانم فنومور؟
‫- بله. ‫- سربازرس باسکوم هستم.
‫- ممنون که همکاری کردین. ‫- سلام بازرس فرانک هستم. خوشوقتم.
‫خیلی ممنون که اومدین.
‫همین الان بردیمشون داخل ‫و ممکنه کمی احساساتی باشن.
‫آره، می‌دونیم.
‫اگه موضوع مهمی نبود، نمیومدیم. خب؟
‫- خب ممنون که تشریف آوردین. ‫- بفرمایید.
‫ورودتون رو ثبت می‌کنم.
‫- و بعد همراهی‌تون می‌کنم. ‫- ممنون.
‫- سلام. ‫- اول شما تشریف بیارین.
‫تامی. تامی.
‫یه دقیقه وقت داری؟
‫- بعدا می‌بینمت. ‫- فعلا.
‫پلیس اومده.
‫انتظارِ دیگه‌ای داشتی؟
‫- همه‌جا هستن. ‫- اصلا از این قضیه خوشم نمیاد.
‫آره، منم همینطور.
‫خبری ازش نشنیدی؟
‫همه راجع بهش حرف می‌زنن. ‫بهش پیام دادم.
‫آره.
‫خبری نشنیدم. تو چی؟
‫خب فکر نکنم جوابی بده. ‫گوشیش که همراهش نیست.
‫به نظرت حقیقت داره؟
‫- آره. ‫- یعنی میگی کارِ جیمی بوده؟
‫- آره. ‫- خونه‌ی شما هم اومدن؟
‫- آره. ‫- راجع به چاقو پرسیدن؟
‫- آره. ‫- چی گفتی؟
‫بابام گفت چیزی نگم.
‫- عصبانی بود؟ ‫- آره دیگه. پدرِ تو عصبانی نبود؟
‫نه، فقط.... فقط سکوت کردن.
‫- نمی‌خوام توی دردسر بیفتم. ‫- نمیفتی.
‫- نمی‌خوام جیمی توی دردسر بیفته. ‫- آره.
‫خب دیگه کار از کار گذشته.
‫عوضی.
‫آدام، من بیرون مدرسه‌ت وایسادم.
‫احتمالا مجبور شم بیام توی کلاست، باشه؟
‫قول میدم کاری به کارت نداشته باشم.
‫آدام.
‫- 1.20 پوند رد کن بیاد. ‫- فردو.
‫- نخیر. بده بیاد. ‫- من پول ندارم.
‫- همین الان رد کن بیاد. ‫- فردو! فردو، ولش کن!
‫- ولی پولش رو نیاز دارم آقا. ‫- نخیر نداری. غذا مجانیه.
‫چهارده‌تا از پدر و مادرها ‫بهم زنگ زدن. چهارده‌تا.
‫پرسیدن مدرسه‌تون جای امنیه؟
‫یا خدا! چی گفتی؟
‫گفتم اون اتفاق توی مدرسه که نیفتاده.
‫میگن باید نگهبان و فلزیاب بیاریم.
‫میا تیلور گفت باید یه گروه ‫حمایت از سوگواران تشکیل بدیم.
‫پس الان هم نگهبانیم هم مددکار؟
‫خب من فقط نگران تاثیری هستم ‫که روی بچه‌ها می‌ذاره، خیلی سخته.
‫- فقط حواست بهش باشه، خب؟ ‫- باشه.
‫- مرسی. ‫- لباست رو مرتب کن لطفا.
‫- تو هم همینطور شان. ‫- ببخشید خانم.
‫این دیگه چی زر می‌زنه؟ ای ابا!
‫- میگم بریم حسابِ جیمی رو برسیم. ‫- نه رفیق. چه فایده؟
‫- خب یواشکی میریم رفیق. ‫- یواشکی؟ چطور می‌خوای این کار رو بکنی؟
‫- دهنت رو ببند رفیق. ‫- شما از پاسگاه خیابون هی‌وود اومدین؟
‫آره.
‫برین داخل.
‫سلام جید.
‫میشه بیای داخل اتاق؟
‫باشه؟
‫ممنون. مرسی.
‫بشین.
‫مرسی عزیزم. بشین.
‫- برو. اونجا بشین. ‫- بسیار خب.
‫- بیا. ‫- ممنون.
‫خواهش می‌کنم. بفرمایید.
‫مرسی.
‫- سلام جید. ‫- سلام.
‫خوبی؟
‫ببین، من سربازرس باسکوم ‫هستم و ایشون بازرس فرانکه.
‫و ایشون خانم فنوموره ‫که از کارکنانِ مدرسه‌ست.
‫ایشون از طرف مدرسه روی این جلسه نظارت دارن
‫و هر حمایتی لازم باشه از تو می‌کنن، باشه؟
‫جید، من توی مقاطع ‫پایین‌تر تدریس می‌کنم، باشه؟
‫جید، ما...
‫خیلی ممنونیم که موافقت ‫کردی باهامون حرف بزنی.
‫کِی موافقت کردم؟
‫به زور از سر میز آوردنم اینجا.
‫خب ما سعی کردیم بیاییم خونه باهات حرف بزنیم
‫ولی مامانت نمی‌دونست کی برمی‌گردی...
‫- ببین اگه اشکالی نداشته باشه می‌خواستیم... ‫- اشکالی نداره.
‫من مسئول ارشد پرونده کیتی هستم.
‫می‌خواستم کارتم رو بهت بدم.
‫شماره پاسگاه این سمته
‫و شماره پیگیری پرونده هم پشتش درج شده.
‫این‌جوری می‌تونی
‫در جریانِ پرونده کیتی باشی، خب؟
‫- می‌تونی نگه‌ش داری. ‫- عجب...
‫یکم ادا اطواریه، نیست؟
‫خیلی‌خب.
‫ببین ما یه مظنون رو دستگیر کردیم...
‫آره، جیمی.
‫ولی اطلاعات بیشتری نیاز داریم.
‫هم راجع به سلاحی که باهاش قتل انجام شده
‫و هم انگیزه مظنون.
‫جید، تو و کیتی خیلی صمیمی بودین، درسته؟
‫دوست صمیمیش بودم.
‫از هر کی می‌خواین بپرسین.
‫می‌تونی راجع بهش برامون بگی؟
‫بچه‌ی شما توی این مدرسه نیست؟
‫چرا. چرا.
‫آدام، درسته؟
‫- آره. ‫- خیلی زشته.
‫ استخوان‌های گونه‌ش به شما نرفته.
‫- نمی‌دونم این حرفا چه ربطی به... ‫- میشه راجع به اون بهم بگین؟
‫گوش کن.
‫تنها چیزی که باید بدونین اینه که مُرده.
‫نباید می‌مُرد. چون چاقو خورده بود.
‫اون بهترین آدمی بود که می‌شناختم. همین.
‫جید، کیتی آدمِ خوشحالی بود؟
‫خب حداقل به خودش چاقو نزد.
‫رابطه‌ش با پسرهای مدرسه چطور بود؟
‫منظورت جیمی‌ـه؟ ‫اصلا کاری به کارش نداشت.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫جالبه. منظورت اینه که از جیمی خوشش نمیومد؟
‫چون توی عکس‌های ‫اینستاگرامش دیدیم که باهم دوستن.
‫- خب می‌خواین تقصیر رو بندازین گردن اون؟ ‫- نه.
‫خب فیلمش رو که دارین. ‫عالم و آدم هم خبر دارن.
‫باید به حسابِ قاتلش برسین.
‫- ما نمی‌خوایم که... ‫- چرا همینو می‌خواین.
‫- همینه دیگه. قشنگ مشخصه منظورتون چیه. ‫- نه، جید. جید.
‫- میشه برم؟ ‫- یکم مودب باش.
‫خب امروز حال نمی‌کنم مودب باشم. ‫میشه برم خانم معلم مقاطع پایین؟
‫خانم فنومور، اشکالی نداره. ‫می‌تونی بری جید. ممنون.
‫چقدر بیهوده!
‫لابد شما بهترین نیروهای پلیس هم هستین؟
‫جید.
‫شرمنده. خیلی ناراحته.
‫- بریم سراغ بقیه؟ ‫- بریم؟
‫- آره؟ ‫- آره. بریم.
‫- باشه. ‫- شرمنده اینجوری شد.
‫اشکالی نداره.
‫بسیارخب. میریم 8جی.
‫- یعنی کلاس جیمی. ‫- بله، می‌دونیم.
‫و با بعضی پسرها حرف زدین. ‫رایان و تامی؟
‫همه بچه‌ها راجع به پرونده اطلاع دارن؟
‫خب گمونم در طول روز بیشتر باخبر بشن، خب؟
‫متوجه‌م ولی نباید این اتفاق ‫بیفته. حالا مهم نیست. بریم.
‫بچه‌ها! بسه! بشینید!
‫بچه‌ها! بشینید!
‫جیمز! گوشی رو بذار کنار لطفا.
‫- آقا ملیک کجاست؟ ‫- دیر کرده. گزارشش نکنین.
‫- صحیح. سربازرس باسکوم. ‫- سلام.
‫می‌خوان راجع به موضوعی باهاتون صحبت کنن.
‫خب بچه‌ها، همینطور که همه می‌دونین...
‫ببخشید. ‫ایشون هم بازرس فرانک هستن.
‫- فرانک. ردیفه. ‫- شرمنده. ببخشید.
‫خب همینطور که همه می‌دونین پریشب
‫اتفاق ناگواری افتاده، خب؟
‫و منجر به فوتِ یکی از هم‌مدرسه‌ای‌هاتون شده.
‫- جیمی مقصر بوده؟ ‫- به حرفای آقا گوش بدین.
‫وای پس عوضی واقعا مقصره!
‫- لطفا فحش ندین. ‫- ببینید، آروم باشین. فعلا یه نفر رو گرفتیم.
‫ولی امروز اومدیم اینجا
‫چون هنوز سلاحِ موردنظر رو پیدا نکردیم.
‫خب؟ می‌دونم که جدی و ترسناک به نظر می‌رسه
‫ولی شاید شما اطلاعاتی ‫داشته باشین که به کارمون بیاد.
‫پس لطفا اگه اطلاعاتی ‫داشتین، بهمون خبر بدین. باشه؟
‫- راسته که فیلم صحنه رو دارین؟ ‫- بسه.
‫می‌تونین راجع به هر موضوعِ دیگه و هر ‫چیزِ دیگه که به این پرونده ربط داشته باشه،
‫باهامون صحبت کنین.
‫آقای ملیک، نجات‌تون دادیم.
‫ببخشید دیر اومدم. ‫شما باید پلیس باشین، درسته؟
‫«شما باید پلیس باشین!» ‫خیلی باحال بود آقای ملیک!
‫آقای ملیک.
‫من کارتم رو به آقای ملیک میدم. ‫شماره پاسگاه رو روش نوشته.
‫اگه اطلاعاتی داشتین و خواستین صحبت کنین، به ‫آقای ملیک بگین و ایشون بهمون خبر میدن، باشه؟
‫- ممنون. مراقب خودتون باشین. ‫- مرسی.
‫خیلی ممنون. صبر کنید.
‫خب الان برمی‌گردیم سراغ فیلم...
‫ماری، می‌خوای خودکارت رو در بیاری؟
‫آقا، من اصلا خودکار ندارم.
‫چرا همه‌ی مدرسه‌ها یه بو میدن.
‫مثل ترکیبی از استفراغ، کلم و غذای مونده‌ست.
‫وحشتناکه.
‫آره، دقیقا.
‫واقعا فکر کردی چاقو رو اینجا پیدا می‌کنیم؟
‫ممکنه به اندازه کافی ‫مدرک داشته باشیم. ممکنه.
‫ولی اگه اون اسلحه رو پیدا نکنیم، ‫اون یه برگ برنده داره، درسته؟
‫می‌دونی چه‌جوریه. و توی فیلم دوربین ‫مداربسته هم دیدیم از جلوی مدرسه رد میشه.
‫- تاریک بود. می‌دونم... ‫- آره. می‌فهمم.
‫و هنوز انگیزه رو نمی‌دونیم.
‫و بدون انگیزه نمیشه.
‫راستش اصلا نفهمیدم چرا اون دختره جید ‫اینقدر عصبانی شد.
‫ناراحته رفیق. ‫همه‌شون خیلی ناراحتن.
‫می‌دونم. می‌فهمم ولی جوری حرف ‫زد که انگار کیتی از جیمی متنفر بوده.
‫شرمنده این‌جوری شد. ‫آقای ملیک تازه‌کار هستن.
‫- مشکلی نیست. ممنون. ‫- ادامه بدیم؟
‫بریم.
‫به همه خبر داده بودیم قراره تشریف بیارین.
‫خب می‌خواین چیکار کنین؟ ‫می‌خوای بری انفرادی؟
‫چون می‌تونم این کار رو ‫بکنم و مشکلی هم ندارم.
‫توی کلاس کار با گوشی ممنوعه.
‫همینطور که می‌بینین ‫روی معلم‌ها تاثیر گذاشته.
‫اصلا همه داغون شدیم.
‫من سال پنجم معلمِ کیتی بودم.
‫دختر باهوشی بود.
‫یه دختر کوچولوی زیبا بود.
‫یکم پر حرف بود ولی...
‫واقعا فکر می‌کردم توی ‫زندگیش به هرجا بخواد می‌رسه.
‫بله. همه شوکه شدن.
‫بله. داغون شدیم.
‫خب دنبالم بیایین. ادامه میدیم.
‫سلام.
‫- من که نمی‌دونم. ‫- حالت خوبه؟
‫گوش کن، وقتی رفتیم توی کلاس ‫ببین کدوم یکی از بچه‌ها واکنش غیرعادی داره.
‫- بعد از مدرسه میریم دنبالش، باشه؟ ‫- باشه.
‫خوبه.
‫در ضمن هر اسم و آدرسی هم خواستین، ‫در اختیارتون می‌ذارم.
‫باشه خانم فنومور. خیلی ‫به دردمون می‌خوره. خب؟
‫- منم فقط می‌خوام کمک کنم. ‫- میشه بریم 10جی؟
‫بله البته. آقای کورتیس.
‫سوال خوبیه و...
‫- ببخشید! ‫- من باید...
‫کافیه. یه کلمه دیگه هم نشنوم.
‫- خودکارها پایین. ‫- یا خدا!
‫دست‌ها پایین و فیلم رو تماشا کنین.
‫آقای کورتیس، اجازه هست بیاییم داخل؟
‫- پلیس می‌خواد صحبت کنه. ‫- آقای کورتیس.
‫- حالتون خوبه؟ ‫- شما خوبین؟
‫- سلام. بازرس فرانک هستم. ‫- حالتون چطوره؟
‫- همه‌چی مرتبه؟ ‫- بله. یه صحبت کوتاهی با بچه‌ها داشتم.
‫خب من سربازرس باسکوم هستم ‫و ایشون بازرس فرانکه و
‫از پاسگاه هی‌وود اومدیم.
‫می‌خوان راجع به اتفاقی که ‫برای کیتی افتاد، صحبت کنن.
‫الانم اینجا هستن چون ‫این مدرسه براشون مهمه.
‫و همینطور که می‌دونین سربازرس باسکوم، ‫پدرِ آدام هم هستن.
‫آدام.
‫خیلی‌خب، کافیه.
‫گفتم کافیه فردو. کافیه.
‫بعد از کلاس کارت دارم. ‫ببخشید. رفتارش غیرقابل قبوله.
‫- اشکالی نداره. ‫- مودب باش.
‫بچه‌ها، نمی‌خوام زیاد مزاحمتون بشم، خب؟
‫می‌دونین که جرم وحشتناکی پریشب
‫در شهرمون اتفاق افتاده.
‫و فقط اومدیم اینجا تا بفهمیم...
‫حتما شوخیتون گرفته. شرمنده.
‫- خیلی‌خب. همه به صف. ‫- شرمنده.
‫من که دودی نمی‌بینم.
‫باید مدرسه رو ترک کنید.
‫توی صف وایسین.
‫- قربان، عملیات تروریستیه؟ ‫- نه، بیلی. از این خبرا نیست.
‫دویدن ممنوع! توی صف باشین.
‫خیلی‌خب. همه برین سمت زمین تنیس. ‫بازی در نیارین.
‫وقت نداریم وسایل جمع کنیم. ‫مستقیم برین اونجا. شیطونی نکنید.
‫ممنون.
‫احتمالا اشتباهی شده.
‫البته پارسال یه نفر توی کلاس کامپیوتر
‫آتیش‌بازی راه انداخته بود.
‫آتیش‌سوزی شد. آم...
‫- کرودرز ده‌تاش رو یه پوند می‌فروشه. ‫- زیاد جالب نیست.
‫حرکت جالبی نبود ولی تونستیم جلوش رو بگیریم.
‫شما هم اومدین؟ پلیس اومده بود.
‫- نه، ما نبودیم. ‫- جدی؟ خیلی کمک‌مون کردن.
‫خب میریم سمت زمین تنیس. ‫دنبالم بیایین.
‫- عجله کنین. ‫- ممنون.
‫زود باشین. یالا.
‫- راه بیفتین. ‫- راه بیفتین.
‫- خیلی ممنون. ‫- بجنبین.
‫- خب کجا میریم؟ ‫- زمین تنیس.
‫باشه؟
‫آقای ملیک، می‌تونم باهاتون صحبت کنم؟
‫بله.
‫- داشتم گزارش‌های کلاسی شما رو می‌خوندم. ‫- بله.
‫جیمی، دانش‌آموز خوبی بود، درسته؟
‫- اجازه داریم اینجا حرف بزنیم؟ ‫- بله. بله.
‫می‌خوام بدونم نشونه‌ای از ‫نارضایتی بروز می‌داده؟
‫- من یه معلم ساده‌م... ‫- خب شما معلمش بودی.
‫بله ولی من تاریخ درس میدم. ‫من تشخیص نمیدم، خب؟
‫والا...
‫اگه می‌دیدم هم نمی‌فهمیدم. می‌دونین؟
‫ببینید، این بچه‌ها غیرقابل‌تحملن. ‫چه کاری از دست من برمیاد؟
‫یالا دخترها.
‫بیایین بریم لطفا.
‫صحیح! 9جی. به صف. بریم.
‫خودتون خوب می‌دونین. ‫بازی در نیارین. صف ببندین.
‫میشه لطفا صف ببندین؟
‫- همه‌چی مرتبه؟ ‫- آره.
‫هوی!
‫رایان! چیکار کردی؟
‫کثافتِ عوضی! تو دوستم رو کُشتی. ‫دوستم رو کشتی!
‫کثافتِ آشغال!
‫- لعنتی! ‫- جید. جید.
‫کثافت! اون دوستم رو کشت.
‫- نه، کارِ اون نبوده. ‫- کثافتِ روانی! ولم کن.
‫- آروم باش. ولش کن. ‫- ولم کن.
‫اون روانی دوستم رو کشت! ‫قاتلِ عوضی.
‫- ببرش پیشِ خانم بیلی. ‫- خیلی‌خب. بشین.
‫آروم. آفرین.
‫می‌برمش توی اتاق. ‫سرت آسیب دیده؟
‫رایان. به سر خوردی زمین؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫خاک بر سرت! از یه دختر کتک خوردی!
‫دهنت رو ببند!
‫میریم اتاق من ولی آروم میریم، باشه؟
‫دیدین؟ رایان از یه دختره کتک خورد.
‫این آخرین باره. ‫به صف شین! یالا! صف ببندین.
‫توبی!
‫- پات پیچ نخورد؟ ‫- تنبیه‌تون می‌کنم.
‫برام مهم نیست! صف ببندین. ‫یالا! گوشی‌هاتون رو بذارین کنار.
‫- دخترها! برین توی صف. ‫- بیایین برتون گردونم 10جی.
‫نه. می‌خوایم با رایان صحبت کنیم.
‫- بیا بریم با رایان حرف بزنیم. ‫- الان رفته پیشِ پرستار.
‫باشه. میرم همون‌جا. ردیفه.
‫- خب امیدوارم حالش خوب باشه. ‫- خب؟
‫10جی. یالا.
‫عجب اوضاعی شده!
‫ممنون.
‫مستقیم برگردین کلاس. ممنون.
‫♪ نشستی توی خونه و توی تیک‌تاک ‫به یه نوجوون فحش میدی ♪
‫♪ سیزده سالمه و خودم پول در میارم ♪
‫گوشی رو بذارین کنار و برگردین سر کلاستون.
‫- دهنت رو ببند بابا! ‫- جانم؟!
‫محض رضای خدا...
‫گفتم برین بالا لطفا. یالا.
‫- مطمئنی آتیش‌سوزی نشده؟ ‫- نه نشده. برین سر کلاس. ممنون.
‫خیلی‌خب بچه‌ها. یالا.
‫عجله کنین. ممنون.
‫- کافیه. برگردین سر کلاس. ‫- ممنون.
‫- سریع‌تر لطفا. ‫- برین بالا.
‫- ببخشید. ‫- اشکالی نداره.
‫ممنون.
‫خب آفرین. برگردین سر کلاس. آفرین.
‫بسیارخب، رسیدیم.
‫سلام کارلا. میشه بیاییم داخل؟ ‫پلیس‌ها می‌خوان با رایان صحبت کنن.
‫باشه من فقط بیناییش رو چک کنم.
‫خب. منو نگاه. به دماغم نگاه کن.
‫خب به نظر مشکلی نداره ‫ولی به سر خوردی زمین.
‫خانم، امکانش هست ما با رایان صحبت کنیم؟
‫- رایان، مشکلی نداری؟ ‫- نه.
‫- باشه. ‫- ردیفه؟
‫- بله، البته. ‫- ممنون.
‫- میشه بشینم رفیق؟ ‫- بفرمایید.
‫- خیلی‌خب. ‫- رایان، میشه منم اینجا بشینم؟
‫- بله. ‫- باشه.
‫ممنون.
‫یکم...
‫یکم ناجور بود، نه؟
‫- آره. ‫- فکر کنم زیر چشمت کبود بشه.
‫- آره، امیدوارم این‌جوری نشه. ‫- آره.
‫وقتی من هم‌سنِ تو بودم...
‫عمدا سرم رو زدم به ایستگاه اتوبوس که ‫چشمم کبود بشه.
‫- چی؟ ‫- می‌دونم. عجیبه.
‫نپرس.
‫احتمالا ازت کوچیک‌تر بودم. ‫تقریبا نه سالم بود.
‫هوم.
‫نتیجه داد؟
‫می‌خواستم شبیه کابوی‌ها بشم.
‫نهایتا دندونم افتاد و قیافه‌م شبیه...
‫آره، نمی‌تونم بگم ولی درد داشت.
‫هوم.
‫عجیبه، توی بچگی مغزت ‫چیزهای عجیبی بهت میگه.
‫- آره ولی توی مدرسه، محبوب بودی. ‫- چرا همچین حرفی زدی؟
‫می‌دونم دیگه. بودی.
‫خب آره، البته بعد از اینکه ‫موهای فرفریِ حجیمم رو زدم.
‫تا سال‌ها مادرم نذاشت موهام رو بزنم.
‫وقتی موهامو کوتاه کردم، همه‌چی عوض شد.
‫آره.
‫محبوب بودن برات مهمه رایان؟
‫- معلومه. ‫- جدی؟
‫- آره. ‫- آخرین بار که باهات حرف زدیم...
‫- تامی گفت باهاش حرف زدین و اینا. ‫- آره.
‫باباش نذاشت حرفی بزنه.
‫همینطوره. کاملا درست نیست ولی...
‫در واقع می‌خوای
‫والدینت یا وکیلت بیان؟
‫- نه، مرسی. ‫- باشه.
‫واقعا محبوب بودی؟
‫- آره. ‫- یعنی خاطرخواه‌هات زیاد بودن؟
‫وضعم بد نبود.
‫به نظر نمیاد هیچ‌کدوم از ‫دندون‌هات شکسته باشه.
‫پس حرفم رو باور نمی‌کنی، نه؟
‫بهت نشون میدم. نگاه کن. این یکی رو می‌بینی؟
‫- آهان. ‫- آره.
‫- روکشه یا پر کردی؟ ‫- پر کردم.
‫من که دندون‌هام سالمه.
‫- مراقبشونم و مسواک می‌زنم. ‫- خیلی‌خب.
‫نمی‌دونم چرا اینقدر مهمن ولی... مهمن دیگه.
‫آره.
‫ببین رفیق...
‫داریم کم کم به درک بهتری از ‫اتفاقات اون شب می‌رسیم، متوجه‌ای؟
‫ولی هنوز سه مورد مونده ‫که می‌تونی کمک‌مون کنی بهتر بفهمیم.
‫باشه کارلا، می‌تونم برم آخه...
‫به نظرم بهتره یکم دیگه بمونی. باشه؟
‫باشه.
‫ببخشید، چی گفتی؟
‫ببین...
‫ما می‌خوایم بدونیم قصدِ جیمی چی بوده...
‫و اینکه چه انگیزه‌ای...
‫می‌دونی که منظورم چیه؟
‫آره. می‌فهمم.
‫خوبه. بسیارخب. ‫می‌خوام بدونم انگیزه‌ش چی بوده.
‫چرا همچین کاری کرده؟ ‫گفتیم شاید تو بدونی.
‫یعنی مثلا اون شب خوشحال بود یا ناراحت؟
‫نمی‌دونم. معمولی بود.
‫باشه. راجع به چی حرف زدین؟
‫هیچی. همین‌جوری می‌چرخیدیم.
‫شاید سوالِ مسخره‌ای باشه...
‫ولی ببین...
‫تا حالا شده بود جیمی از احساساتش بهت بگه؟
‫مثلا بگه چه حسی داشته؟
‫آها، نه.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫میشه راجع به کیتی صحبت کنیم؟
‫والا من چیزی راجع‌بهش نمی‌دونم، پس...
‫میشه راجع‌به چیزی که جیمی درمورد کیتی گفت ‫حرف بزنیم؟
‫اصلا نمی‌دونستم که می‌خواد چیکار کنه.
‫خیلی‌خب.
‫به نظرت کیتی و جیمی باهم دوست بودن؟ ‫آره؟
‫فکر نکنم. نه والا.
‫همونطور که گفتم، شناخت زیادی از دختره نداشتم.
‫میشه حالا برم؟ ‫چون من خوبم.
‫- رایان. ‫- صبر کن.
‫هنوز کارمون تموم نشده، رفیق. ‫یه سوال دیگه ازت دارم،
‫و سوال خیلی مهمی هم هست، خب؟
‫ما هنوز چاقویی رو پیدا نکردیم ‫که جیمی باهاش...
‫آره. ردیفه، ولی من دیگه باید برم. ‫چون گفتن منو نگه می‌دارن.
‫- این کارو نمی‌کنن، رایان. فقط لطفا... ‫- لطفا. باید برگردم.
‫تو سرت ضربه خورده، پس میشه برگردی داخل؟ ‫رایان!
‫- آب نمی‌خوام. ‫- خانم بیلی؟
‫- بله. ‫- به مادرش زنگ زدیم.
‫ممنون.
‫- خدایی؟ ‫- باید اینو به مامانت اطلاع می‌دادیم.
‫چون مجبور میشه از سر کارش بیاد ‫از دستم عصبانی میشه.
‫چی...
‫شما دوتا چطورین؟ ‫الان بهتر باهام کنار میاین؟
‫خوبه، آره.
‫گفته بودم که بهتره امروز نیای، ‫نگفته بودم، عزیزم؟
‫پس می‌خوای کجا برم؟
‫مامانم خوشش نمیاد که وقتی خونه نیست ‫اونجا باشم.
‫من نمیرم جاهایی که...
‫نمیرم جاهایی که کیتی رفته، ‫پس...
‫می‌دونی، می‌رفتم خونه‌اش.
‫- اگه اینجا نبودم، می‌رفتم اونجا. ‫- خب برو خونه‌اش.
‫نه.
‫گوش کن، برو خونه‌اش.
‫مطمئنم والدینش خیلی از دیدنت خوشحال می‌شن. ‫نه، باور کن. ‫باور کن که خوشحال نمی‌شن.
‫- خانم؟ ‫- بله؟
‫من توی دردسر افتادم؟
‫وای خدا.
‫بشین.
‫بیا. ‫لطفا بشین.
‫خودت می‌دونی که توی دردسر افتادی.
‫پلیس میاد در خونه‌ام؟ ‫چون نمی‌خوام...
‫نمی‌دونم. ‫این به تصمیم رایان بستگی داره.
‫- ولی اون یه پسربچه‌ست. ‫- پس چرا این کارو کردی؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونم که دلت رنجیده و ناراحتی،
‫ولی تو که نمی‌دونی رایان ‫با اتفاقی که واسه کیتی افتاد، ارتباط داشته.
‫باهام حرف بزن. ‫یالا.
‫اون رفیق صمیمی‌ام بود، خانم.
‫اون تنها کسی بود که واقعا...
‫اون تنها کسی بود که واقعا ‫فکر می‌کرد حالم خوبه.
‫دیگه نمی‌دونم چیکار کنم.
‫دیگه نمی‌دونم چیکار کنم ‫چون کس دیگه‌ای رو ندارم.
‫- چرا. چرا، داری. ‫- نه، ندارم.
‫بله داری، عزیزم. ‫تو خیلی‌ها رو داری.
‫- نه، ندارم. الکی داری میگی. ‫- الکی نمیگم. ولی این...
‫جید، این فقدان بزرگیه، عزیزم.
‫پس با یکی هماهنگ می‌کنیم ‫که باهاش حرف بزنی.
‫- یه روانپزشک دیگه نه. ‫- نه، روانپزشک نیست.
‫- نه، ولم کن بابا. ‫- یکیه که باهاش حرف بزنی. لطفا.
‫- الان جدی میگی؟ ‫- نه، نمی‌تونی برگردی سر کلاس.
‫می‌دونی که نمی‌تونی.
‫- هر دفعه همینه. ‫- بیخیال جید، عزیزم. پیشم بمون.
‫- جید، باید پیشم بمونی. ‫- دست از سرم بردار، خانم.
‫- لطفا! ‫- با من تکرار کنین.
‫جید، کوتاه بیا عزیزم. ‫لطفا.
‫ عربستان سعودی و پاراگوئه.
‫ تنها پاراگوئه از طرف مقابل متفاوت هست.
‫ عربستان سعودی از هر دو طرف دقیقا یکسان است.
‫ و کدام کشور...
‫ممکنه به نظرتون مهم نیاد،
‫ولی هر اطلاعات جزئی‌ای هم که داشته باشین ‫باز به کارمون میاد.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫بابت وقتتون ممنون.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫بیا اینجا.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫چرا سر کلاس نیستی؟ ‫هوم؟
‫میشه باهات حرف بزنم؟
‫خصوصی. لطفا.
‫باشه.
‫- خانم فنومور. ‫- بله.
‫یه کلاس خالی یا اتاق خصوصی داری؟
‫جایی که بتونم خصوصی با آدام حرف بزنم؟
‫- خصوصی... بله. ‫- آره؟
‫دنبالم بیاین.
‫- باشه، ممنون. بیا. ‫- یه اتاق پایین هست.
‫اونجا.
‫همینجا خوبه؟
‫برو داخل.
‫می‌خوای منم باهات بیام تو یا...
‫- نه، نمی‌خواد. ‫- حالش خوبه؟
‫- نمی‌دونم والا. ‫- بیرون منتظرت می‌مونم.
‫- نمی‌خواد عجله کنی. ‫- باشه.
‫- ممنون، خانم فنومور. ‫- همه‌چی مرتبه؟ خیلی‌خب.
‫چه خبر؟ ‫حالت خوبه؟
‫مسئله اون پسره توی کلاسته؟ ‫اون پسره فردو؟ ها؟
‫نه. عه...
‫- چیه؟ ‫- بشین.
‫آدام، داری می‌ترسونیم. ‫چی شده؟ هوم؟
‫فقط...
‫این...
‫تو گفتی که می‌خوای با آدم‌هایی حرف بزنی ‫که ممکنه بتونن کمکت کنن متوجه بشی.
‫اونوقت تو می‌تونی کمکم کنی که متوجه بشم؟
‫آره؟ منظورت همینه؟
‫- آدام، این... ‫- تو می‌خوای بری، بابا.
‫- نمی‌خوام برم. ‫- می‌خوای بری باشگاه یا سر کار.
‫- در اونجاست. فقط برو، بابا. ‫- من اینجام. چی...؟
‫تو اطلاعاتی درموردش داری؟ ‫می‌دونی چاقو کجاست؟
‫کسی چیزی بهت گفته؟
‫چون گوش کن، من سگ‌های تجسس
‫و آدم‌ها رو توی فاضلاب فرستادم، ‫و مشغول همه‌جور کاری هستم.
‫بابا.
‫چون نمی‌فهمی به جایی نمیرسی.
‫چی رو نمی‌فهمم؟
‫متوجه نیستی که دارن چیکار می‌کنن.
‫از جریان بی‌خبری.
‫چی داری میگی؟
‫اینستا. ‫تو اینستا می‌گشتی، درسته؟
‫آره.
‫باشه. پس تو...
‫دیدی که چی نوشته؟
‫آره.
‫- خیلی‌خب. ‫- انگار داره مهربونانه رفتار می‌کنه، درسته؟
‫مگه نیست؟ هوم؟
‫دینامیت. ‫به نظرت معنیش چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫یه قرص قرمز در حال انفجاره.
‫قرص آبی یعنی دنیا رو طوری که می‌خواد می‌بینی...
‫اون موقع‌ست که ماتریکس... ‫تو ماتریکس تماشا کردی؟
‫چی؟
‫- نگران نباش. آره. نگران نباش، ادامه بده. ‫- میگه ماتریکس.
‫ادامه بده.
‫عه...
‫قرص قرمز یعنی، "من حقیقت رو می‌بینم".
‫دعوت به عملی از منوسفیره.
‫"منوسفیر"؟
‫اینجاست که مسئله صد اعمال میشه. ‫قانون 80 به 20.
‫آدام، آدام. ‫گوش کن.
‫مغز من گنجایش همه اینا رو نداره.
‫نمی‌دونم چی داری میگی. ‫فقط خلاصه‌اش کن.
‫80 درصد زن‌ها جذب 20 درصد مردها می‌شن.
‫زن‌ها رو باید گول زد
‫چون عمراً بتونی بصورت عادی بهشون برسی.
‫80 درصد زن‌ها از دسترس خارجن یا...
‫یا داره میگه اون سینگل‌به‌گوره، بابا.
‫اون 13 سالشه. ‫چطور ممکنه در سن 13 سالگی مجرد ناخواسته باشی؟
‫- بابا، می‌دونم... ‫- آخه کی تو 13 سالگی اینطوری نیست؟ ها؟
‫دختره داره میگه که اون همیشه همینطوری می‌مونه. ‫همین دیگه، می‌گن "تو سینگل‌به‌گوری".
‫چه می‌دونم، تا آخر عمرت دختری بهت محل نمیده.
‫و همه اون آدم‌ها لایک کردن ‫که یعنی با حرفش موافقن.
‫باشه. پس این...
‫قلدریه؟
‫یعنی، یه خرده زیاده‌رویه، ولی...
‫- حرفم رو باور نمی‌کنی، بابا. ‫- نمیگم که باور نمی‌کنم.
‫کجا میری؟
‫هی، وایسا. ‫چیکار می‌کنی؟
‫این مفیده.
‫نمی‌دونستم.
‫آخه باورش سخته که همه اینا رو ‫با دوتا شکلک فهمیدی.
‫تو قلب می‌فرستی، درسته؟ ‫واسه مامان؟
‫- وقتی نمی‌دونم چه جوابی پیامک کنم، آره. ‫- چه رنگی؟
‫- قرمز. ‫- یعنی عشق.
‫بنفش، می‌خوامت. زرد، علاقه‌مندم. ‫تو علاقه‌مندی؟
‫صورتی، علاقه‌مند هستم، ولی نه عاشقانه.
‫نارنجی، وضعیتت درست میشه. ‫همه‌شون معنی‌ای دارن، بابا.
‫همه‌چی یه معنی‌ای داره.
‫خب، این...
‫پس خوب شد که فقط قلب قرمز ‫واسه مامانت می‌فرستم، ها؟
‫باشه.
‫می‌تونم 15تا پیام دیگه نشونت بدم. ‫پیام‌هایی که واسه جیمی فرستاده شدن.
‫همه‌شون شکلک‌های مختلفی دارن. ‫بازم منظورشون یه چیزه.
‫ببین...
‫یعنی داری میگی
‫که کیتی این حرف‌های سینگل‌به‌گور بودن ‫رو رواج می‌داده؟
‫همینو میگی؟ ‫یعنی جیمی رو اذیت می‌کرده؟ آره؟
‫بابا. نمی‌دونم. ‫بابا، اونا رو نمی‌شناسم.
‫اونا دو کلاس ازم پایین‌ترن.
‫این چیزیه که دارم توی اینستاگرام می‌بینم، می‌دونی؟
‫باشه. باشه.
‫ببین، نمی‌تونم بهت بگم که اون چیکار کرده. ‫اینو که می‌دونی، درسته؟
‫همه‌مون می‌دونیم چیکار کرده، بابا.
‫فقط با خودم گفتم که بهتره بدونی.
‫آخه دیدن اینکه اونطوری دست و پا می‌زدی ‫برام خجالت‌آور بود.
‫معذرت می‌خوام.
‫لازم نیست.
‫از حق نگذریم، واقعا هم دست و پا می‌زدم.
‫ببین...
‫این چیزهای توی اینستاگرام روی تو تاثیر می‌ذارن؟ ‫ها؟
‫- مسئله من نیستم. ‫- می‌دونم.
‫ولی تاثیر می‌ذاره، پسرم؟
‫تو منو "پسرم" صدا نمی‌زنی.
‫به کسای دیگه میگی "پسرم" ‫ولی منو "پسرم" صدا نمی‌زنی.
‫باشه. ببخشید.
‫نه.
‫من اینستا دارم، ولی پست نمی‌ذارم.
‫- و حالت خوبه، آره؟ ‫- آره، خوبم.
‫- باشه. گوش کن. ‫- آره.
‫عه...
‫- ممنون. باشه؟ ‫- باشه.
‫- دمت گرم. ‫- آره. عه...
‫خیلی‌خب.
‫بهتره برگردم سر آخرهای کلاسم.
‫باشه. تو برو.
‫هی، ممنون که...
‫همه‌چی رو جمع می‌کنن.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫درمورد چیزهای توی اینستاگرام اشتباه می‌کردیم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- کیتی داشته جیمی رو اذیت می‌کرده.
‫- وای، نه. ‫- همین بوده.
‫سینگل‌به‌گور اینا. ‫خودتون که می‌دونین چیه.
‫آره، می‌دونم.
‫نه، من نمی‌دونم چیه. ‫چی هست؟
‫یعنی مجرد ناخواسته. ‫از اون مزخرفات اندرو تیتـه.
‫- هوم. ‫- اوه.
‫- لعنتی. ‫- شنیده بودم که پسرها داشتن درموردش حرف می‌زدن.
‫آره. ببین، خانم فنومور، ‫خیلی ممنون.
‫- دیگه می‌تونین برین. ما... ‫- ممنون.
‫- خیلی ممنون. از دیدنتون خوشحال شدم. ‫- مطمئنین؟ می‌تونم شما رو...
‫مطمئنین که نمی‌خوای جای دیگه برین ‫یا نیاز ندارین جای دیگه‌ای برین؟
‫نه، دیگه چیزی لازم نیست. ‫خیلی ممنون.
‫خب، خوشحال شدم که کمکی کردم ‫و اگه چیزی نیاز داشتین توی دفترم.
‫ولی فقط می‌خوام بگم که خیلی ازتون ممنونم.
‫واقعا از همه کارهایی که کردین ممنونیم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم. ممنون.
‫- ممنون. ‫- خدافظ.
‫- خدافظ.
‫عجب.
‫آره، عجب.
‫هوم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫خدایی تحمل اینجا رو ندارم.
‫- خودت می‌خواستی بیای، رفیق. ‫- آره می‌دونم، ولی...
‫اصلا به نظر میاد که اونجا کسی داره چیزی یاد می‌گیره؟ ‫هوم؟
‫عین یه بازداشتگاه می‌مونه.
‫تو همه کلاس‌ها ویدئو پخش می‌کنن.
‫آقای ملیک هر موقع که بخواد ‫میره و میاد.
‫- و تو هم گفتی که بوی گند میده. ‫- واقعا هم بوی گند میده.
‫همه مدرسه‌ها بوی گند میدن.
‫فقط بیا اینجا. ‫یه دقیقه بیا اینجا.
‫ببینیم چی به چیه.
‫می‌دونی، اینجا هم معلم‌ها ‫و دانش‌آموزهای خوبی هست.
‫- مدرسه منم یه خرده شبیه اینجا بود. ‫- خب، تو چطور دووم آوردی؟
‫چون معلم خوبی داشتم. ‫خانم بنتون رو داشتم، زنه محشر بود.
‫هنر و عکاسی درس می‌داد.
‫من نقاشی کردن و این چیزها ‫رو دوست داشتم.
‫هوم. خوبه.
‫همه بچه‌ها فقط یه چیز نیاز دارن تا باعث بشه ‫حس خوبی نسبت به خودشون داشته باشن، رفیق. همین.
‫تو دلت بچه می‌خواد؟
‫- تا حالا این سوال رو ازم نپرسیده بودی. ‫- می‌دونم. آخه...
‫سوالی نیست که آدم از همکارش بپرسه، غیر از اینه؟
‫خب، می‌تونی از رفیق‌هات بپرسی، مگه نه؟ ‫نه. نه والا.
‫- من هیچوقت نمی‌خواستم. ‫- نه؟
‫هوم.
‫ولی خیلی دوستش دارم.
‫حالش خوبه؟
‫یعنی، خیلی وقت بود که اونقدر ‫باهام حرف نزده بود، پس...
‫مطمئنا نشونه خوبیه، نه؟
‫آره، ولی... ‫ببین، آخه...
‫بعضی وقت‌ها فکر نمی‌کنم که من ‫به درد بابای اون بودن نمی‌خورم.
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫خب، من می‌شناسمت. ‫و می‌دونم که می‌تونی باشی.
‫تو می‌فهمی چی میگم؟
‫آره.
‫خیلی‌خب. ‫ببین...
‫- ما چاقو رو پیدا نکردیم. ‫- نه.
‫ولی...
‫به نظرم برگردیم پاسگاه. ‫چی میگی؟
‫آره. ‫الان دیگه چیزی که نیاز داشتیم رو گیر آوردیم. ‫- میش. ‫- چیه؟
‫تو از اینجا بودن بدت میاد، آره؟ ‫می‌فهمم. جریان چیه؟
‫اصلا مسئله این نیست، می‌دونی؟
‫- می‌دونی از چی این جریان خوشم نمیاد؟ ‫- بگو.
‫خیلی‌خب، همیشه مجرم در مرکز توجه قرار می‌گیره.
‫"یک به زنی حمله کرد".
‫ما مغز جیمی رو توی کل این پرونده دنبال کردیم.
‫- هوم. آره. ‫- درسته؟ کیتی مهم نیست. جیمی مهمه.
‫همه جیمی رو یادشون می‌مونه. ‫ولی اون در خاطر کسی نمی‌مونه.
‫این چیزیه که اذیتم می‌کنه.
‫اینه که روی مخم میره.
‫به نظرم اشتباه می‌کنی. ‫من فکر می‌کنم که ما برای کیتی اومدیم.
‫بخاطر والدینش اومدیم. ‫اومدیم که جواب بگیریم.
‫وظیفه‌ی ماست که دلیلش رو درک کنیم.
‫تو نمی‌تونی دلیلش رو درک کنی. ‫واقعا فکر می‌کنی که می‌تونی؟
‫ما ویدئو رو داریم. ‫می‌دونیم که اون چیکار کرده.
‫دلیلش رو نمی‌فهمی، رفیق. ‫ببین ما چه چیزهایی دیدیم.
‫عمراً دلیلش رو بفهمی. ‫کلا نمی‌فهمی.
‫باشه میش، ببین. ‫برگرد پاسگاه.
‫- من میرم برای آخرین بار با رایان حرف بزنم. ‫- ولی تو که با رایان حرف زدی.
‫می‌دونم، ولی یه چیزی رو قایم کرده.
‫می‌دونم بیشتر از اینا می‌دونه.
‫- میای یا نه؟ ‫- ای بابا.
‫- آقای ملیک. ‫- ای بابا.
‫چه کمکی ازم برمیاد؟
‫- باید با رایان حرف بزنم. ‫- آقا، حداقل بزن ویدئو وایسه.
‫اینجاش قشنگه.
‫- یه لحظه. رایان. بیا. ‫- رایان.
‫- یا خدا! یا خدا! ‫- اوه!
‫بیا اینجا! رایان!
‫فرار نکن. ‫وایسا، رفیق.
‫رایان!
‫هی، هی، هی!
‫رایان!
‫وایسا!
‫هی! بیا اینجا!
‫بیا اینجا!
‫رایان!
‫نکن. حق نداری این کارو کنی.
‫لعنتی.
‫هی!
‫بیا اینجا!
‫لعنتی.
‫- برو کنار! ‫- هی!
‫رایان. رایان.
‫حواست به جاده باشه! ‫حواست به جاده باشه!
‫لعنتی!
‫هی. کجا میری؟ ‫اینقدر فرار نکن!
‫بیا پایین ببینم. ‫چه غلطی می‌کنی؟
‫بیا اینجا. گفتم بیا اینجا.
‫- کلمه "سینگل‌به‌گور" چه معنایی برات داره؟ ‫- چی؟
‫سینگل‌به‌گور. کیتی، جیمی رو سینگل‌به‌گور صدا زده بود. ‫معنیش چیه؟
‫- اینو کی بهت گفته؟ ‫- جیمی رو اذیت می‌کرده؟
‫- چرا همیشه با من حرف می‌زنی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫- تامی! با اون حرف بزن. ‫- تامی بره به درک!
‫اون چه ربطی به چیزی داره؟ ‫تو جیمی رو می‌شناسی!
‫- اونم جیمی رو می‌شناسه. ‫- نه، نمی‌شناسه! مثل تو نمی‌شناستش.
‫گوش کن. ‫یه سوال ازت می‌پرسم.
‫یه جواب جدی ازت می‌خوام.
‫- متوجهی؟ ‫- باشه. آره!
‫- تو کمکش کردی اون چاقو رو گیر بیاره؟ ‫- نه، مرد حسابی.
‫رایان، با من بازی نکن. ‫تو کمکش کردی؟
‫- نه. ‫- هی!
‫یه دختر مُرده! ‫درسته؟
‫- باشه. باشه. ‫- جواب سوال رو بده. حرف بزن.
‫خیلی‌خب.
‫چاقوی من بود.
‫- فقط همه‌چیز عین قبل باشه. ‫- لعنتی.
‫- فکر می‌کردم فقط می‌ترسونتش. ‫- کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫- کدوم گوریه؟ ‫- نمی‌دونم!
‫- خیلی‌خب. تو با من میای. ‫- چی؟
‫- بسه دیگه. تو بازداشتی. بس کن! ‫- ولم کن!
‫رایان کوالسکا، ‫تو رو به سوءظن توطئه برای قتل دستگیرت می‌کنم.
‫مجبور نیستی چیزی بگی، ‫ولی اگه در جواب سوالی
‫که بعداً در دادگاه بهش متکی بشی چیزی نگی، ‫ممکنه به دفاعت لطمه بزنه،
‫هر حرفی که بزنی یا کاری که انجام بدی ‫ممکنه به عنوان مدرک مورد استفاده قرار بگیره.
‫ولم کن!
‫لطفا، نمی‌خوام بیام!
‫- ولم کن! ‫- لعنتی.
‫چند سال بود که اونطوری ندویده بودم.
‫ولم کن!
‫لعنتی.
‫- تو که مشکلی با این نداری؟ آره؟ ‫- آره.
‫فقط بازداشتش رو ثبت کن. ‫به هرکسی که نیازه اطلاع بده.
‫باشه. حتما.
‫و آره. ‫جیمی رو متهم کن.
‫بدون تو؟
‫آره. الان دیگه هرچی که نیاز داشتیم رو داریم. ‫خب؟
‫آره.
‫حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫یه چیزی هست که می‌خوام حلش کنم.
‫- مطمئنی که خوبی؟ ‫- آره، خوبم. یکم دیگه می‌بینمت.
‫خیلی‌خب، باشه. ‫می‌بینمت.
‫لعنتی.
‫وای خدا.
‫حالت خوبه؟
‫- چه خبر؟ بیا اینجا. ‫- نمی‌خوام برسونیم. با اتوبوس میرم.
‫نه، نه، نه. ‫بهت پیشنهاد رسوندن نمیدم.
‫بیا. بیا اینجا.
‫ببین...
‫من گرسنمه.
‫خب؟ ‫و می‌خواستم...
‫می‌خواستم برم سیب‌زمینی سرخ شده و نوشابه بگیرم.
‫می‌خواستم بدونم تو هم می‌خوای بیای؟
‫- تو باید به پرونده‌ات برسی. ‫- آره، می‌دونم که باید به پرونده‌ام برسم.
‫خب؟ الان دیگه آخرشه. ‫چیزی نمونده که واگذارش کنم.
‫یکم وقت آزاد دارم. ‫می‌خوام با تو بگذرونمش.
‫چون دوستت دارم. ‫خب؟
‫آره. ‫منم می‌تونم گرسنه باشم.
‫خوبه. ممنون.
‫زود باش. سوار ماشین شو.
‫ببین، کیفت رو بذار صندلی عقب ‫و لطفا کمربندت رو ببند.
‫خب، تعریف کن. مدرسه چطور بود؟ ‫چه درس‌هایی داشتی؟
‫ریاضی، شیمی و فرانسوی.
‫زبان فرانسوی؟
‫فرانسوی بلدی، آره؟
‫- آره. ‫- خب، حرف بزن.
‫اسمم. ‫چطوری؟ من خوبم.
‫عه...
‫لطفا؟
‫خیلی‌خب، بس کن. کافیه. ‫همینقدر کافیه.
‫داری زبان‌شون به فنا میدی.
‫خب، کجا بریم سیب‌زمینی بگیریم؟
‫رستوران چینیه تو چپل هیل.
‫چرا باید واسه سیب‌زمینی سرخ کرده ‫رستوران چینی بریم، آدام؟
‫گوش کن، اونجا بهترین سیب‌زمینی رو داره.
‫سیب‌زمینی نمک و فلفلی. ‫سس باربیکیو.
‫- شایدم که یکم مایونز روش ریختم. بوم! ‫- باشه. به نفعته که اینطوری باشه. به نفعته که اینطوری باشه.
‫به نفعته که خوب باشه.
www.Doostihaa.com