‫آنچه گذشت...
‫چند جا دیده شدن کندی رو گزارش دادن،
‫ولی وقتی می‌رسیم اونجا، ناپدید میشه.
‫خبری از لوکاس کایل نداریم. ‫[امن نیست، نیاین بیرون]
‫فکر می‌کنیم که ممکنه توی شورش مرده باشه.
‫بیرون‌خواهان چی؟
‫نمی‌دونی کی هستن؟
‫جدا از اینکه پیروان کندی هستن؟ ‫نه.
‫دنبال زنی بگردین که دست راستش ‫پانسمان باشه.
‫بخش فناوری اطلاعات گفت که ‫ویتامین دی کم داریم.
‫لطفا دو بشکه دی‌پلاس ‫به بخش تصفیه آب بفرستین.
‫اسم من اورلا کنته ‫و دست راست رئیس بخش تدارکات هستم.
‫آخ.
‫دلم برات شکست.
‫لطفا نگین که همین روز اول شورا ‫به مشکل خوردیم.
‫خانم شهردار.
‫فقط می‌خواستم درباره حافظه‌ات سوال کنم.
‫چیزی یادت نیومده؟
‫یه خاطره دیدم.
‫من با برنارد بیرون هوابند بودم.
‫- می‌دونی چی دارم میگم؟ ‫- نه.
‫بهش چی گفتی؟
‫- که سم برنارد رو کشت. ‫- رابرت.
‫به جز خاطراتی که تو بهش دادی
‫اون سه ماه هیچ خاطره‌ای نداشته.
‫دوز داروها رو دو برابر کن.
‫ویتامین‌هات.
‫کسی رو می‌شناختی که تحت تاثیرش قرار گرفته؟
‫منم می‌خواستم راجع‌به بمب کثیف ‫باهات حرف بزنم.
‫کم کم دارم حس می‌کنم که فقط من ‫فکر کردم این یه قراره.
‫اون خبرنگاره. ‫هلن درو.
‫داره روی یه داستان کار می‌کنه.
‫خب، قهرمان نیو اورلینز تشریف آورده.
‫دوست دارم در اون کمیته منصوب بشم.
‫فکر کنم اجازه دارم بدونم که خواهر کوچولوم ‫قراره یه کشور رو بمباران کنه یا نه.
‫پات رو به اون کمیته باز کن ‫و هرچی که می‌تونی رو به اون خبرنگار بگو.
‫مهاجم چهار. ‫من یه چیز عجیب روی نمایشگرم می‌بینم.
‫جت شارلوت سقوط کرده.
‫اون داره به کلینیک هایدی استنسن ‫در فرفکس فرستاده میشه.
‫ولی یه تی‌بی‌آی داره. ‫یه آسیبِ...
‫آسیب مغزی تروماتیک. ‫آره...
‫تو کی هستی؟
‫[می‌خوای حقیقت رو بدونی؟ ‫کاسه‌ات رو برعکس بذار.
‫ساعت 2 برو بازار. ‫اینو بسوزون.]
‫لعنتی.
‫- سلام. بالاخره دارم میام خونه. ‫- سلام.
‫فقط خواستم یه سری بهت بزنم.
‫- امروز روز بزرگی بود. ‫- آره، بود.
‫- روبراهی؟ ‫- آره.
‫کارت توی شورا خوب بود.
‫فکر می‌کنم شروع یه چیز خاصه.
‫اینجا بوی دود میده.
‫از سوپ خوشم نیومد، ‫واسه همین یکم پیتزا گرم کردم.
‫باشه، خب...
‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.
‫خود یادداشت خیلی نگران کننده نیست.
‫اینکه تصمیم گرفت راجع‌بهش بهت دروغ بگه ‫نگران کننده‌ست.
‫داروها فقط می‌تونن محتویات گذشته ‫رو پاک کنن.
‫اما اگه به روایت جدید اعتماد نداشته باشه،
‫به مشکل کاملا متفاوتی برمی‌خوریم.
‫و کامیل، تو راوی‌ای هستی که ‫اون باید بهش اعتماد کنه.
‫نمی‌فهمم چرا اینقدر داره طول می‌کشه.
‫تو گفتی یک ماه، فوقش دو ماه.
‫ما ۳۵۲ سال داده داریم...
‫که نشون میده پروتکل موثره.
‫بیشتر اوقات.
‫وقتی به درستی اجرا بشه.
‫تا الان 6 سیلو با موفقیت ‫بازنشانی کامل شدن.
‫از جمله سیلوی شما، 140 سال پیش.
‫و اشخاصی هم بودن که در طول این زمان ‫هدف بازنشانی قرار گرفتن.
‫متوجه کلافگیت هستم.
‫با اینکه اکثرا موثر بوده،
‫استثناهایی هم وجود داشته.
‫استثناهایی مثل ژولیت نیکولز ‫که نیاز به درمان طولانی‌تر داشتن.
‫تو هم با چنین فرد استثنایی مواجه هستی، کامیل.
‫حالا که گفتی ‫خیلی خیالم راحت‌تر شد.
‫رویاش نشون میده که خاطره‌ای از برگشتش
‫در ضمیر ناخوداگاهش مونده.
‫تا دو هفته‌ی دیگه ‫پروتکل دارویی رو ادامه بده.
‫تدابیر امنیتی اون رو بیشتر کن.
‫و دو برابر تلاش کن ‫تا به نیکولز اطمینان خاطر بدی
‫که تو مورد اعتمادترین متحدش هستی.
‫480 کیلومتری کارترسویل.
‫با یه منظره محشر از غروب خورشید ‫بر فراز کوه پاین.
‫آره، ما اسب و اردک و بُز داشتیم.
‫این دوتا سگ بولداگ.
‫عصبی‌ترین سگ‌هایی بودن ‫که خدا آفریده بود.
‫تمام کارشون این بود که ‫هر بار از اتوبوس پیاده می‌شدیم
‫از در اصلی تا داخل خونه ‫دنبالمون می‌کردن.
‫وقتی بهت گفتم که من...
‫نماد تیم بولداگ‌های دانشگاه جورجیا شدم...
‫ولش کن.
‫چیه؟
‫خب، تو اونقدر خندیدی که...
‫شلوارت رو خیس کردی.
‫به نظر خواهر خیلی خوبی نمیام.
‫اسم مامان گریس بود.
‫اسم بابا...
‫ویلیام.
‫لطفا، من...
‫شرمنده دونالد، آخه من...
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫نه.
‫نه. عذرخواهی نکن. ‫من معذرت می‌خوام.
‫لامصب.
‫حالت خوبه؟
‫من معمولا به اشیای بی‌جان فحش نمیدم.
‫بدترین اهداف برای عصبانیتن.
‫تازشم، این دستگاه چند ماهه که تنش می‌خارید.
‫خوبه.
‫نگرانش نباش.
‫همه‌چیز روبراهه؟
‫آره. خواهرم اینجاست.
‫خب، جسمش اینجاست.
‫من پیش کسی نشستم که ‫طی 30 سال گذشته
‫هر روز باهاش حرف زدم ‫بعد اون عین راننده تاکسی داره نگام می‌کنه.
‫تو دنیل هستی.
‫ما منتظرت بودیم. ‫من ویکتور سرنکوویچ هستم.
‫دکتر شارلوت.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫آره، متاسفانه باید بهت بگم به خاطر منه که ‫اون نمی‌شناستت.
‫پس داروها،
‫مثل نصب یه پل متحرک ‫بین اون و حافظه‌اش هست.
‫به بیانی، حکم یه فاصله امن رو ‫بین ذهن و جسم داره.
‫اگه مدت زیادی مورد استفاده قرار بگیره، ‫پل بالا می‌مونه، دائمی میشه...
‫و دیگه هیچوقت حافظه‌اش رو ‫به دست نمیاره.
‫ولی وقتی قوی‌تر شد، ‫داروها رو متوقف می‌کنیم،
‫پل رو میاریم پایین، ازش رد می‌شیم ‫و انتخاب می‌کنیم...
‫واقعا انتخاب می‌کنیم...
‫که چه خاطره‌هایی رو برگردونیم ‫و چه خاطره‌هایی رو جا بذاریم.
‫مثال پل متحرک رو که زدم ‫سردرگم شدی؟
‫نه.
‫نمی‌دونم. ‫آره...
‫امروز برنامه‌ای نداشتم که
‫بخوام چنین صحبتی رو هضم کنم.
‫پل متحرک که بیاد پایین، ‫چطور خاطراتش رو برمی‌گردونین؟
‫داستانش رو تعریف می‌کنیم، ‫بارها و بارها.
‫داستانش؟
‫خیلی‌خب.
‫چرا انسان‌ها به جای میمون‌ها ‫بر دنیا حکومت می‌کنن؟
‫نمی‌دونم.
‫انگشت شست متقابل.
‫کنترل حرکتی بهتر.
‫- مغز بزرگتر. موی کمتر. ‫- باشه.
‫بیا اینو امتحان کنیم. ‫تو کل روز رو چیکار می‌کنی؟
‫درحال حاضر؟
‫به آدم‌های غریبه زنگ می‌زنم ‫و ازشون پول گدایی می‌کنم.
‫دقیقا. با آدم‌ها تماس می‌گیری ‫و داستانی براشون تعریف می‌کنی.
‫یه مجموعه داده رو می‌گیری ‫و بهش معنی می‌بخشی.
‫کار ما هم همینه، ذاتمون همینه. ‫ما داستان‌سرا هستیم، معنی‌ساز هستیم.
‫این تنها ابرقدرت ماست.
‫من، تو، شارلوت،
‫ما درواقع مجموعه‌ای از داستان هستیم ‫که برای خودمون تعریف کردیم.
‫حافظه، شرح حال درونی ماست.
‫اطلاعاتی که بهشون معنی بخشیدیم ‫تا بهمون بگن کی هستیم.
‫داروها کتابِ شارلوت رو حذف کرده.
‫باشه؟ ‫همونطور که گفتم،
‫داروها رو قطع می‌کنیم ‫و خاطره به خاطره،
‫دوباره با داستانش پرش می‌کنی.
‫خاطره به خاطره؟
‫خاطره به خاطره.
‫خواهر عزیز،
‫خلبان نیروی دریایی فوق‌العاده.
‫حتی در مأموریتی که داشت، ‫ولی این بار تو حق انتخاب داری.
‫دنیل، تو حق انتخاب داری که با کل حقیقت ‫از پا درش نیاری.
‫ضربه روحیِ ناشی از ‫اتفاقی که سر اسکادرانش اومد.
‫می‌تونی بذاری این جا بمونه.
‫می‌تونم یه دروغ بهش بگم؟
‫باور می‌کنه؟
‫چرا باید دروغ بگی؟
‫خب، اون یه نظراتی راجع‌به من داره ‫که بدم نمیاد فراموش کنه.
‫راستش، می‌تونی بهش دروغ القا کنی.
‫زمان زیاد و تلاش فراوان می‌طلبه.
‫خاطرات واقعی سریع‌تر کاشته می‌شن ‫چون...
‫از قبل صفحه‌شون وجود داره،
‫اون فقط نمی‌بینتشون.
‫برای برگردوندن خاطرات قدیمی ‫نیاز به وسایلی داری.
‫می‌دونی، اشیایی از زندگیش، ‫از دوران بچگیش.
‫خاطرات توی جسم وجود داره، ‫صرفا توی مغز نیست.
‫این...
‫در بوهای گذشته‌ نهفته‌ست ‫و معنی‌ای که...
‫ما در دوران بچگی به اشیایی که داشتیم بخشیدیم.
‫ما از اونا به عنوان میون‌برهایی ‫برای روشن کردن مسیرهای عصبی استفاده می‌کنیم.
‫پدر و مادر ما وقتی کم سن و سال بودیم ‫فوت شدن.
‫رفتیم پیش عمه‌مون زندگی کنیم.
‫از بچگی‌مون وسایل زیادی نداریم.
‫متاسفم، ولی یه چیز دیگه هم ‫بین صفر و یک‌ها وجود داره.
‫فقط نورون و آکسون نیست، ‫یه چیز دیگه هم هست.
‫یه چیز مرموز، مثل...
‫مثل یه روح.
‫و به دست من یا کس دیگه‌ای هم ‫قابل کنترل نیست.
‫بنابراین گاهی اوقات، شاید ده درصد اوقات، ‫جواب نمیده.
‫ولی اون به خوبی داره پاسخ نشون میده،
‫پس دلیل برای امیدواری داری.
‫باشه؟
‫خیلی‌خب.
‫ببخشید مزاحم شدم، رئیس. ‫یه زن این بیرونه.
‫یه گزارش گم شدن شخص معمولی ثبت کرده،
‫ولی تا شما رو نبینه، حاضر نیست بره.
‫یه گزارش گم شدن شخص معمولی نیست.
‫اسم فرد گم شده؟
‫اورلا کنت.
‫اون خواهرمه.
‫دست راست سرپرست تدارکات؟
‫من همین دیروز توی شورای سیلو دیدمش.
‫باهاش حرف زدم.
‫- اون گم شده؟ ‫- اون هر شب بعد از شیفتش...
‫میاد پیشم.
‫دیشب، خبری ازش نشد.
‫شاید رفته خونه و خوابیده.
‫نه، اگه رفته بود یادداشت می‌فرستاد.
‫پدر و مادر من پیرن.
‫نگران می‌شن.
‫ما چنین قراری باهم داشتیم.
‫از بچگی.
‫اگه بی‌خبر غیب‌مون نزنه، ‫کسی هم نگران نمیشه.
‫ببین، می‌دونم سرت با کلی مشکل شلوغه
‫که واسه همه آدم‌های سیلو مهم‌تره، ‫ولی یه جای کار می‌لنگه.
‫با تمام وجودم مطمئنم.
‫من به پدر و مادرم دروغ گفتم.
‫بهشون گفتم که اورلا دیشب پیش من مونده.
‫نمی‌تونم امروز دوباره بهشون دروغ بگم.
‫باشه.
‫[پیام برای: کارلا مک‌لین] ‫[بخش: تدارکات]
‫ممنون.
‫[از اورلا کنت خبر می‌خوام، باید با خواهرش حرف بزنه]
‫خیلی فرانکنشتاین طور هست.
‫سرنکوویچ؟
‫نه، خودم.
‫از من می‌خواد که...
‫نمی‌دونم، ‫با یه سبد خرید توی مغزش بگردم،
‫یه عالمه قطعه انتخاب کنم، ‫روحش رو دوباره بسازم.
‫خب...
‫یعنی، اگه ما مجموع خاطراتمون نیستیم ‫پس کی هستیم، درست میگم؟
‫گمون کنم.
‫ببین، اگه اشکالی نداره ‫می‌خوام برم بهش سر بزنم.
‫من تا حالا توی ارتش خدمت نکردم، ‫پس می‌دونی
‫یه مقدار شیرینی و مجله برای یه جانباز
‫به نظرم کمترین کاریه که ازم برمیاد.
‫حتما.
‫دنیل.
‫- هی. ‫- هلن.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫با آنا تورمن آشنا هستی؟
‫هلن درو.
‫رسما آشنا نشدیم.
‫همه میگن که از وقتی مادرت ‫تو رو به کار گرفته
‫حرف‌هاش ضدگلوله شدن، ‫پس...
‫من و هلن اتفاقی از یه قرار ‫سر در آوردیم.
‫اووه.
‫قرار نبود.
‫گوش کن، تازه رفته بودم دفترت.
‫خبر خواهرت رو شنیدم.
‫- می‌خواستم بگم که از شنیدنش ناراحت شدم. ‫- ممنون.
‫توی مرکز پزشکی والتر رید هست؟
‫نه، به کلینیک هایدی استنسن منتقلش کردن.
‫عجب.
‫انگار یکی خیلی پارتی‌بازی کرده.
‫فکر نکنم یه خلبان نیروی دریایی ‫چنین پولی داشته باشه.
‫راستش، اگه پرس و جو کنی ‫می‌فهمی که دکتر سرنکوویچ
‫سال‌هات که جانبازها رو ‫رایگان درمان می‌کنه.
‫آره، گمون کنم. ‫آره.
‫اولین آزمایشش روی زندانی‌های
‫کشورهایی بود که اونقدر مدیون ایالات متحده بودن ‫که نمی‌تونستن قبول نکنن.
‫دوره آزمایش دومش با وزارت دفاع ‫روی استخدامی‌های تازه بود
‫که در خصوص درمان پزشکی‌شون ‫حق اظهار نظر ندارن.
‫و در هر دو مورد، ‫یه تخته‌ پاک‌کن بزرگ برداشت
‫و خاطراتشون رو پاک کرد.
‫اون کاری کرد جانبازهایی که ‫ضربه روحی خورده بودن
‫اتفاقات هولناکی که دیده بودن ‫رو فراموش کنن.
‫کاری کرد که خلافکارهای دائمی ‫فراموشش کنن خلافکارن
‫و به اعضای مفید جامعه تبدیل بشن.
‫ولی تصمیمش با اونه که آدم‌ها ‫چی یادشون بیاد و چی یادشون نیاد.
‫این نگرانت نمی‌کنه؟
‫خب، یکم پیچیده‌تر از این حرفاست.
‫و اون خواهرمه.
‫می‌دونی، تمام جریانات بعد از خلبان جنگنده شدنش ‫منو نگران می‌کنه.
‫یعنی زیادی بدبینانه‌ست که بگیم
‫اون داره از جانبازها ‫برای آزمایش کردن فرضیه‌هاش استفاده می‌کنه؟
‫- هلن. ‫- ویکتور...
‫توی تصادفی که پشت فرمون خوابش برد ‫همسر و بچه‌اش رو از دست داد.
‫حدس می‌زنم که اون بیشتر از خیلی‌ها ‫تجربه آسیب روحی رو داره.
‫مراقبت کن.
‫و سلامم رو به شارلوت برسون.
‫حتما.
‫تو با یه خبرنگار ملاقات کردی ‫و فکر کردی یه قراره؟
‫سیاستمدارها و خبرنگارها، ‫خودت می‌دونی که بده...
‫بده بستونیـه، آره، می‌دونم.
‫من...
‫حواست پرت بود؟
‫خب، اون به علاوه خوشگل بودنش، ‫توی کارش هم ماهره.
‫حتی با اینکه فقط تونسته یه شغل خبرنگاری افتضاح گیر بیاره.
‫مگه توی روزنامه واشنگتن پست نیست؟
‫نه، یک ساله که اونجا نیست.
‫شیطونی کرده بود.
‫الان توی یه مرجع خبری اینترنتی اخبار زرد کار می‌کنه.
‫با اینحال، یه خبرنگاره.
‫اون به خواسته‌اش رسید ‫و تو هیچی گیرت نیومد.
‫اون چی گیرش اومد؟
‫تو بهش گفتی که شارلوت کجا داره درمان میشه.
‫و مجانی هم بهش گفتی.
‫گفت که باید کل جعبه رو برداری...
‫واسه خوش‌شانسی.
‫باشه؟
‫تو دنبال حقیقت بودی.
‫حقیقت اینه که من دوستت دارم.
‫نترس. ‫توی تدارکات مشکلی ندارن.
‫شهردار؟
‫خانم سیمز ازم خواستن که امروز ‫تحرکات‌مون رو رسمی‌تر ثبت کنم.
‫برگردین به تدارکات.
‫اگه میلگرد بیشتر برامون جور نکنن، ‫پله‌ها...
‫توی دوران نوه‌هاشون آماده می‌شن.
‫جام وایسا.
‫می‌دونی، هنوزم باید باهاش حرف بزنی.
‫نمی‌تونم.
‫اون ازت کمک خواست.
‫نمی‌تونم.
‫خیلی‌خب.
‫شاید بهتره از یکی بپرسم.
‫پایین رفتن خطری نداره و اینا ‫ولی...
‫چرا؟ ‫از کی باید بپرسی؟
‫من شهردارم. ‫اینم محافظ منه.
‫تدی.
‫جریان چیه؟
‫شهردار می‌خواد بره پایین.
‫خانم شهردار، ‫میشه بپرسم چرا می‌خوای بری پایین؟
‫باید برات دلیل بیارم؟
‫خب، من مسئول بازسازی پله‌هام
‫و هیچکس بدون اجازه‌ی من ‫با طناب پایین نمیره.
‫می‌دونی که تو رو یادم نمیاد؟
‫آره، می‌دونم.
‫و یه حسی بهم میگه که زیاد هم‌عقیده نبودیم.
‫باهم کنار میومدیم.
‫می‌خوام با مارتا واکر صحبت کنم.
‫خب، شانست گرفته. ‫به طبقه‌ی 60ام رفته تا لوازم پزشکی بگیره.
‫الاناست که برگرده پایین.
‫خیلی‌خب.
‫خب، ما منتظر می‌مونیم.
‫خانم شهردار،
‫حالا که منتظر هستی، ‫میشه یه لحظه باهات صحبت کنم؟
‫خصوصی.
‫آره. حتما.
‫اشکال نداره.
‫من... لعنتی.
‫کامیل به همه‌مون دستورالعمل‌هایی داره ‫که چطور باهات حرف بزنیم
‫تا یه وقت بهبودیت رو خراب نکنم.
‫اشکال نداره. ‫بگو.
‫تو در مورد برنارد هالند ‫از شرلی سوال کردی.
‫آره؟
‫اون امروز صبح یه چیزی یادش اومد.
‫نمی‌دونم کمکی هم می‌کنه یا نه، ‫ولی موقع شورش،
‫یه مَرد اومد پایین.
‫گفت دست راست برنارده.
‫خب، براش وقت نداشتیم، ‫شرل...
‫می‌خواست بندازش توی بازداشتگاه،
‫ولی گفت تو رو می‌شناسه.
‫گفت که وقتی از اون تپه رد کردی،
‫یکی دیده بودت که داخل جایی رفتی
‫و اینکه شاید هنوز زنده باشی.
‫- نگفت کی؟ ‫- نه.
‫فقط می‌دونم که شرل اونو به خلاء حفاری برد.
‫داشت تهش دنبال یه چیزی می‌گشت.
‫نگفت دنبال چیه.
‫ولی اگه اون واقعا دست راست برنارد بوده باشه،
‫شاید بتونه کمکت کنه.
‫اسمش چیه؟
‫لوکاس کایل.
‫من توی زندگی بعدیم ‫یه دستیار می‌گیرم.
‫دیگه از انجام دادن کارهای کسی
‫که باید خودش انجام بده، بُریدم.
‫سلام. ‫بذار از اول شروع کنم.
‫من از دفتر نماینده دنیل کین اومدم.
‫ازم خواست بیام اینجا، ‫به خواهرش سر بزنم.
‫شاید...
‫شاید یه دور ببرمش بیرون؟
‫چرا شرلی خودش بهم نگفت؟
‫فکر کنم...
‫همه‌مون داریم کلنجار می‌ریم ‫که چطور
‫چیزهایی که یادت میاد و یادت نمیاد ‫رو هضم کنیم.
‫و می‌دونم که اینم یادت نیست،
‫ولی شرلی وقتی دل‌شکسته‌ست ‫دور خودش دیوار می‌کشه.
‫یعنی، اوایل که برگشته بودی،
‫شرل ده روز پیاپی ‫بیرون اتاق بیمارستانت نشسته بود.
‫حاضر نبود ولت کنه.
‫عملا مجبور شدم کولش کنم ‫و به بخش مکانیکی برش گردونم.
‫بعد شایعات پخش شدن که خیلی از حافظه‌ات رو ‫توی آتش‌سوزی از دست دادی،
‫ولی شرل قبول نمی‌کرد.
‫آخه مگه می‌شد اونو فراموش کنی؟
‫اون 144 طبقه دوید بالا ‫تا در اولین باری که به کافه‌تریا میای حضور داشته باشه.
‫پشت سر همه منتظر موند.
‫گذاشت همه ببیننت.
‫و وقتی نوبت اون رسید، ‫تو با بی‌توجهی بهش نگاه کردی.
‫من...
‫فکر می‌کنم که حرف زدن باهات ‫الان زیادی دردناکه.
‫واکر اومد.
‫خانم شهردار، ایشون مارتا واکره.
‫زحمت نکش.
‫اون اصلا منو نمی‌شناسه.
‫می‌شناسی؟
‫بیا با یه چیز ساده شروع کنیم.
‫هنوزم قهوه می‌خوری؟
‫یا چون زیادی آسیب‌پذیری ‫اجازه ندارم اینو بپرسم؟
‫قهوه می‌خورم.
‫خوبه.
‫خب، دارن چه چیزهایی بهت میگن؟
‫خب، گفتن که من قبلا
‫زمان زیادی رو توی کارگاه تو می‌گذروندم.
‫شهردار داره میاد.
‫خانم شهردار، بفرمایین.
‫اونم می‌تونه مثل بقیه ما منتظر بمونه.
‫خب...
‫می‌دونم که مسئولیت اصلی من ‫ژنراتور بود، درسته؟
‫ولی می‌خوام بدونم که چرا ‫اونقدر باهات وقت می‌گذروندم؟
‫میومدی ازم توصیه بگیری.
‫که هیچوقت هم بهشون گوش نمی‌کردی.
‫چرا؟
‫- سلام. ‫- کله‌شقی، تکبر.
‫هی، دوتا قهوه تلخ.
‫چاپلوسی هم نکن.
‫خب چرا می‌خواستی منو ببینی؟
‫من دیشب یه یادداشت گرفتم.
‫تو فرستادیش؟
‫کار من نبود.
‫چی نوشته بود؟
‫بهم اعتماد نداری.
‫دلم می‌خواد بهت اعتماد کنم.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫چرا اونوقت؟
‫یادم میاد روزی که واسه پاکسازی رفتم بیرون ‫تو یه یادداشت برام فرستادی.
‫"توی تدارکات مشکلی ندارن".
‫که بهم فهموند نوار نسوز رو عوض کردی.
‫کاری که ممکن بود به خاطرش ‫واسه پاکسازی بفرستنت بیرون.
‫و آدم واسه هرکسی این کارو نمی‌کنه، ‫آدم...
‫این کارو واسه کسی می‌کنه که...
‫آره. ‫خب، اون قضیه واسه قبلا بود.
‫خب که چی؟ ‫وقتی چیزی یادت نیاد، پوف، از بین رفته.
‫انگار اصلا وجود نداشته.
‫باشه.
‫خب...
‫توی یادداشتی که گرفتم ‫نوشته بود،
‫"اگه می‌خوای حقیقت رو بدونی، ‫ساعت 2 برو بازار".
‫پس می‌خوام بدونم که برم بازار؟
‫برم...
‫می‌دونی آزاردهنده‌ترین خصوصیت تو چی بود؟
‫اگه یه مشکل، سوال، ‫تصمیمی واسه گرفتن وجود داشت...
‫و همه یه جهت رو نشون می‌دادن،
‫تو تصمیم می‌گرفتی که دقیقا جهت برعکس رو ‫در پیش بگیری.
‫خیلی‌خب. باشه. ‫این خیلی آزاردهنده‌ست.
‫نه. اینش آزاردهنده‌ بود که 99 درصد مواقع ‫حق با تو بود.
‫چون به حس ششمت اعتماد می‌کردی.
‫پس الان سوالم ازت اینه، ‫حس ششمت چی میگه؟
‫نمی‌تونم.
‫ببین، کسی که من جونم رو براش به خطر انداختم ‫یه مبارز بود.
‫اون با ذره ذره لجبازی،
‫تکبر، کله‌شقی‌ای که توی وجودش داشت ‫مبارزه می‌کرد.
‫همین؟
‫- این چیه؟ ‫- اصلا به خودت زحمت میدی...
‫که به یاد بیاری؟
‫منظورت چیه... ‫اومدم اینجا دیگه.
‫درسته؟ ‫پس آره. چی...
‫من...
‫خرده‌هایی از خاطره یا همچین چیزی می‌بینم. ‫نمی‌دونم چیه.
‫و هرچی بیشتر سعی می‌کنم نگهش دارم، ‫از یادم میره، پس...
‫نمی‌دونم چیکار کنم.
‫بیشتر تلاش کن.
‫تو رو یادم نمیاد.
‫اشکال نداره. ‫به خودم نمی‌گیرم.
‫فقط تویی که به خودت نمی‌گیری.
‫چطوره بریم اونجا بشینیم؟
‫خیلی خوبه که دور شدم از زل زدن‌های مداوم ‫و سوالات...
‫و فشار اینکه یه چیز مفید به زبون بیارم.
‫ارتشی‌ها نیومدن دیدنت،
‫به امید اینکه یه چیز مفید ‫به زبون بیاری؟
‫هنوز نه.
‫بیشتر برادرم دور سرم می‌چرخه،
‫دل تو دلش نیست که یه چیزی یادم بیاد.
‫- آره. ‫- اونو یادم بیاد.
‫خب، محض اطلاعت، ‫من یه خبرنگارم.
‫منم می‌خوام یه چیزی به زبون بیاری.
‫ما چند باری همدیگه رو دیدیم.
‫یه چیزی داشت درباره مأموریتت ‫اذیتت می‌کرد.
‫من هیچی از مأموریت یادم نمیاد.
‫بخشی از کار من اینه که به آدم‌ها کمک می‌کنم ‫از داستانشون سر در بیارن، خب؟
‫کمکشون می‌کنم جاهای خالی رو پر کنن.
‫پس با خودم گفتم ‫می‌تونم چیزی که من درباره مأموریت می‌دونم
‫و چیزی که رسما دارن میگن ‫رو بهت بگم.
‫شاید این چیزی رو یادت آورد.
‫شارلوت.
‫شارلوت؟
‫هی. هی. حالت خوبه؟ ‫هی.
‫- حالتون خوبه؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، ببخشید.
‫هی، ببخشید، بچه‌ها. ‫ممنون. ببخشید.
‫ببین، می‌دونم که این بخشی از دستوراتت نیست،
‫ولی باید یکم تنها باشم.
‫پس میشه 30 دقیقه بهم وقت بدی ‫یا...
‫شما خانم سیمز رو نمی‌شناسین؟
‫اگه ازتون چشم بردارم، ‫پدر منو در میاره...
‫- می‌دونم، ولی من باید... ‫- ژولیت.
‫- خودشه. ژولیته. ‫- سلام، بچه‌ها.
‫- صبر کنین، صبر کنین. نه. ‫- هی، اوه، اوه، اوه، اوه، اوه.
‫- خیلی‌خب، بچه‌ها. شرمنده، نه. ‫- جری. هی. نه، نه، نه.
‫فقط یه مقدار به شهردار فضا بدین، باشه؟
‫- برین عقب. ‫- چیکار می‌کنی...
‫- بهم دست‌درازی کردی؟ ‫- چی می‌گین؟
‫اون بهم دست‌درازی کرد!
‫- معذرت می‌خوام. ‫- هی!
‫- معذرت می‌خوام. ‫- تو حق نداری بهش دست بزنی.
‫خانم شهردار. ‫این یه سوءتفاهمه.
‫خانم. گم شدین؟
‫اگه دنبال حقیقتی، باهام بیا.
‫مثل من نفس بکش. ‫سه...
‫حبسش کن.
‫همینطوری. ‫مثل من نفس بکش.
‫- سه ثانیه نفس رو بده تو و حبسش کن. ‫- باشه.
‫حالا بده بیرون.
‫خوبه. ‫داری خوب عمل می‌کنی.
‫حالا آروم باش.
‫بده بیرون. خیلی‌خب. ‫خوبه.
‫انگار شارلوت می‌شناختش.
‫- با پلیس تماس گرفتی؟ ‫- نه، منتظر تو بودم.
‫شما کی هستین؟
‫چیه؟
‫من مَردی‌ام که زورم کردی ‫با هارد درایو کمکت کنم.
‫چی؟
‫پاتریک کندی که زندگیم بعد از آشنایی با تو ‫به اوج بدبختی رسید.
‫تو یکی از فراری‌هایی.
‫دنی هستم. ‫تو زندگی منو هم به فنا دادی.
‫باعث شدی کارم به انفرادی قوه قضاییه بیفته. ‫دارم سعی می‌کنم...
‫فراموشش کنم، ‫احتمالا هیچوقت فراموش نمی‌کنم.
‫من سندی‌ام. ‫وقتی کلانتر بودی برات کار می‌کردم.
‫زندگی منو به فنا ندادی ‫ولی بازم ازت خوشم نمیاد.
‫باشه و شما... ‫شما یادداشت رو برام فرستادین؟
‫خب، من نفرستادم. ‫اون فرستاد.
‫اون نوشتش. ‫نمی‌دونم چرا...
‫- توی یادداشت درباره حقیقت نوشته. ‫- تو یادداشت رو برام فرستادی؟
‫- چون می‌خواستم بیاد. ‫- آره.
‫باشه، ولی باید اینو می‌نوشتی،
‫"چرا داری در مورد بیرون دروغ میگی"؟
‫آره.
‫خب، دروغ نمیگم. ‫منظورت چیه؟
‫ویدئوی جین کارمودی. ‫خودم شاهد بودم که دیدیش.
‫گل‌ها و درخت‌ها.
‫- و پرنده‌ها. ‫- و پرنده‌ها.
‫و بعدش رفتی بیرون و برگشتی، درسته؟
‫پس چرا داری میگی که امن نیست؟
‫امن نیست، چون امن نیست.
‫وقتی از تپه رد کردی، چی دیدی؟
‫چیزی رو دیدم که همه‌مون دیدیم.
‫دیدم...
‫از تپه رد شدم و بعد رفتم داخل یه پناهگاه، درسته؟
‫ولی اینو یادت میاد؟
‫واقعا؟
‫یا صرفا چیزی که بهت نشون داده شده ‫رو به یاد میاری؟
‫نه، من...
‫من... باشه.
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫پس شاید انجامش دادن. ‫شاید واقعا هم انجامش دادن.
‫- چی؟ ‫- یه لحظه صبر کن.
‫داروهایی که سیمز بهم پیشنهاد داد رو یادته؟
‫"اگه این قرص‌ها رو بخوری، ‫فراموش می‌کنی که ما زنت رو فرستادیم سینه قبرستون"؟
‫یادت میاد؟ ‫من گفتم که مزخرفه محضه.
‫- هی. ‫- شایدم مزخرف نباشه.
‫- ببخشید. کل حرفم اینه که... ‫- فقط...
‫اگه آسیب مغزیت به خاطر آتش‌سوزی نباشه چی؟
‫بذار یه سوالی ازت بپرسم.
‫درحال حاضر مراقبت پزشکی زیادی ازت میشه؟
‫- آره. ‫- آره، مثلا اینکه ازت می‌خوان...
‫یه مشت قرص بخوری؟
‫- آره؟ ‫- آره.
‫از خواب غفلت بیدار بشین، ملت. ‫شرمنده.
‫ولی تو تنها کسی هستی که تا به حال رفته بیرون ‫و زنده مونده.
‫و حالا، شگفتی‌ها.
‫هیچی جز چیزی که اونا بهش میگن ‫رو یادش نمیاد.
‫کلاه‌های ایمنی رو بیار.
‫هی. هی. ‫چه غلطی می‌کردی؟
‫همون کاری که می‌خواست.
‫اون ملاقاتمون که قرار نبود؟
‫همینطوری اتفاقی دنبال اطلاعات نبودم.
‫می‌دونم.
‫واسه یه داستان رفتی سراغ شارلوت ‫و وقتی گیرت نیومد،
‫- اومدی سراغ من. ‫- نه احمق، من نرفتم سراغش.
‫اون اومد پیش من.
‫مقاله‌هام رو خونده بود.
‫نتیجه گرفته بود ک می‌تونه بهم اعتماد کنه ‫و مخفیانه همدیگه رو می‌دیدیم.
‫سوالاتی بود که می‌خواست بپرسه،
‫سوالاتی که خودش نمی‌تونست بپرسه.
‫فقط می‌تونست منو در مسیر درست هدایت کنه.
‫مسیر درست برای رسیدن به چی؟
‫فکر می‌کرد که اون مأموریت نظامی ‫یه چیزیش جور در نمیاد.
‫فکر می‌کرد تو ممکنه حاضر باشی
‫همون یه ذره قدرت کنگره‌ای که داری ‫رو به کار بگیری
‫تا جواب‌هایی پیدا کنی.
‫چه‌جور سوالاتی؟
‫از اون سوالاتی که یه دولتِ مصمم به جنگ
‫نمی‌خواد پرسیده بشن.
‫مثلا اینکه، "اصلا حمله با بمب کثیف در واشینگتن واقعی بود"؟
‫بهم گفت که همه مأموریت‌های برنامه‌ریزی شده ‫مرتبط با بمب هسته‌ای نبودن.
‫مأموریتی که اون عضوی ازش بود، ‫رفتن به کوهستان مرز ترکمنستان،
‫جت‌هاشون قرار بود مسلح به بمب سنگرشکن باشن.
‫گفت که دستگاه‌های ارتباطی رو در آوردن
‫و یه سیستم قدیمی از دهه 80 نصب کردن.
‫چرا باید این کارو کنن؟
‫سیستم‌های ارتباطی قدیمی ‫چی بهت میدن؟
‫نمی‌خوای ایمیلت هک بشه؟ ‫از ماشین تحریر استفاده می‌کنی.
‫نمی‌خوای هواپیماهات هک بشن؟ ‫اونا رو...
‫از زمین بازی دیجیتال خارج می‌کنی.
‫گفت، "انگار داریم با جت تامکت پرواز می‌کنیم".
‫بقیه اعضای اسکادران شارلوت مردن،
‫بعد اون معجزه‌وار به اینجا منتقل میشه؟
‫جایی که درمانش چیکار می‌کنه؟
‫باعث میشه هرگز اتفاقی که افتاد ‫رو به یاد نیاره؟
‫من امروز یواشکی وارد اونجا نشدم ‫که به یه داستان برسم.
‫خواهرت دنبال حقیقت بود.
‫به قدری که حرفه‌اش رو به خطر بندازه
‫و خطر زندان رفتن رو به جون بخره.
‫فکر می‌کنم هنوزم اینو می‌خواد.
‫که فقط این سوال می‌مونه،
‫درست فکر می‌کرد که منو واسه کمک فرستاد پیش تو؟
‫و بعد یه مأمور از پشت سرش اومد.
‫یه چند ثانیه حرف زدن ‫و بعد ژولیت دنبال مأمور رفت.
‫رفتن توی یه کوچه ‫و بعد وارد یکی از انبارها شدن.
‫کدوم انبار؟
‫می‌تونم نشونتون بدم...
‫ولی در عوضش یه چیزی می‌خوام.
‫اونوقت چی می‌خوای؟
‫این یکی رو چند روز پیش ‫از فناوری اطلاعات گرفتیم.
‫داخلش شماره 18 چاپ شده.
‫همون شماره‌ روی هارد درایو.
‫ولی این یکی، ‫کلاه ایمنی‌ای که موقع برگشت سرت بود؟
‫نوشته 17.
‫ژولیت.
‫تو یه نوشته دستت بود.
‫جلوی دوربین نگهش داشتی ‫و نوشته بود،
‫"امن نیست. نیاین بیرون".
‫من برای تو کار می‌کردم.
‫دست‌خطت رو می‌شناسم. ‫تو ننوشته بودیش.
‫کی اونو نوشته بود؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم. ‫نمی‌دونم... از یادم رفته.
‫عالی شد. حالا چی؟
‫دوباره می‌ریم دنبال لوکاس کایل بگردیم.
‫92 روزه که خبری از دیده شدنش نیست.
‫ولی می‌دونین که چی میگن، ‫تا 93 روز نشه بازی نشه.
‫هی. ‫هی، صبر کنین، لوکاس کایل؟
‫- آره، اون دست راست برنارد بود. ‫- نه، می‌دونم. می‌دونم.
‫چرا دنبال اون می‌گردین؟
‫چون اون قبل از اینکه دست راست برنارد بشه، ‫کارگر معادن بود.
‫چرا؟
‫چون تو یه عتیقه‌ی سطح قرمز نشونش دادی ‫و اون گزارشش نداد.
‫گمون کردم که احتمالا ‫اون هارد درایو رو نشونش دادی.
‫من...
‫یادم نمیاد که به اون...
‫می‌دونم که چیزی یاد نمیاد. ‫اینو فهمیدم.
‫صبر کن. وایسا.
‫پس لوکاس به معادن فرستاده شده بود،
‫ولی چرا بعدش ‫برنارد از اونجا کشیدش بیرون؟
‫چرا؟ ‫نمی‌فهمم.
‫ما هم می‌خوایم همینو بفهمیم.
‫ولی اون بعد از شورش دیگه دیده نشده.
‫لعنتی.
‫از اینجا ببرینش. ‫برین، برین، برین، برین.
‫- باید بری. فورا. ‫- باید بریم.
‫- همین الان. ‫- هی. باشه.
‫خانم شهردار، لطفا برین کنار.
‫- دژکوب رو بیارین. ‫- حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- دست نگه دارین.
‫شهردار رو ببرین! ‫از اینجا ببرینش.
‫حالا!
‫کندی چی می‌خواست؟
‫اون فقط مدام از امن بودن بیرون حرف می‌زد،
‫که من دارم دروغ میگم ‫و باید حقیقت رو بگم.
‫- ولی تو که حقیقت رو می‌دونی. ‫- آره. می‌دونم.
‫وقتی تو رویای برنارد رو دیده بودی،
‫گفتی یه کاری هست که باید انجام بدی ‫ولی یادت نمیومد چه کاریه.
‫آره؟
‫کندی چیزی راجع‌بهش نگفت؟
‫چی؟ نه.
‫نه، فقط مدام داد می‌زد که من باید...
‫به همه بگم بیرون امنه.
‫- همش همینو گفت؟ ‫- آره.
‫باشه.
‫ببین، متوجهی که به خاطر اون یادداشت،
‫کورکورانه وارد مخمصه‌ای شدی ‫که می‌تونست به بیراهه کشیده بشه؟
‫آره.
‫به خاطر همینه که جری رو گذاشتم مراقبت باشه. ‫خب؟
‫چون فقط در صورتی می‌تونم ازت محافظت کنم
‫- که باهم همکاری کنیم. ‫- باشه.
‫نباید چیزی از هم پنهون کنیم.
‫می‌دونم.
‫و من درست بهش فکر نکردم ‫و شرمنده‌ام.
‫نباید این کارو می‌کردم. ‫می‌دونم.
‫- می‌دونم. ‫- باشه.
‫- باشه؟ ‫- آره.
‫- آره. تمومه؟ ‫- نه هنوز. من...
‫ازت می‌خوام یکی رو ببینی.
‫چرا؟
‫اون تعقیبت کرده بود.
‫فقط در صورتی حاضر شد بهمون بگه کجایی ‫که بتونه باهات حرف بزنه.
‫- گفتم یک دقیقه بهش وقت میدم. ‫- شوخیت گرفته؟ من خسته‌ام.
‫یک دقیقه بیشتر نیست.
‫- باشه. آره. ‫- باشه؟
‫این...
‫ژولیت.
‫درسته.
‫ما به این اسم خودمون رو صدا می‌زنیم. ‫به افتخار شما.
‫زدن اون تتو درد داشت؟
‫یه خرده.
‫راستش، خیلی درد داشت.
‫می‌دونی معنیش چیه؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫فقط فکر کردیم که اگه شما زدینش ‫لابد معنی خوبی داره.
‫درسته.
‫میشه معنیش رو بهم بگین؟
‫ببخشید، اسمت چیه؟ ‫پدر و مادرت چی صدات می‌کنن؟
‫- اِولین. ‫- اِولین.
‫خب، اسم خوبیه.
‫نمی‌دونم معنیش چیه.
‫حتی زدنش رو هم یادم نمیاد.
‫پس گمونم کنم تو علامت‌هایی رو روی بدنت زدی ‫که معنی‌ای ندارن.
‫ولی آره.
‫شرمنده.
‫شاید.
‫هوم؟
‫شایدم نه.
‫تو رفتی بیرون.
‫و برگشتی...
‫تا نذاری همدیگه رو بکشیم.
‫پس اگه این خط‌ها معنی دیگه‌ای برات ندارن،
‫خب، برای ما که چنین معنی‌ای دارن.
‫بیا دوباره این روز رو تکرار نکنیم.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫دو حرف دارم که بهت بزنم. ‫هی!
‫اولی: اون شیرین‌کاریت توی بازار؟
‫اصلا کار درستی نبود.
‫من از اون مردها نیستم که ‫به زن دست‌درازی کنم.
‫من به این نشان و همسرم افتخار می‌کنم.
‫آره. ته نامردی بود.
‫و من الان توی حال خودم نیستم.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫حرف دومم: ‫من به این جریان محافظت از شهردار فکر کردم.
‫عملا حس اینو داره که ‫داریم مثل یه زندانی باهات رفتار می‌کنیم.
‫و اصلا باهاش موافق نیستم.
‫خیلی‌خب، اگه می‌خوای از این چیزها دور بشی...
‫یکم واسه خودت وقت بذاری، ‫می‌تونی بهم بگی.
‫- حتما یه جوری ردیفش می‌کنم. ‫- کامیل چی؟
‫تو شهردار منی.
‫خودم خانم سیمز رو یه کاریش می‌کنم.
‫بریم.
‫بهتره تا خوب میشه ‫آستین‌بلند بپوشی.
‫دارن دنبال زنی می‌گردن که ‫مچ دست راستش آسیب دیده.
‫الان چند هفته‌ست که خودم رو به اون راه زدم، کت.
‫پافشاری نکردم،
‫- در رابطه با کندی... ‫- پافشاری؟
‫واقعا می‌خوای همچین کاری کنی؟
‫من اصلا نمی‌دونم دارم چه غلطی می‌کنم.
‫خودت که صفحه رو دیدی.
‫دنیا قشنگ بود.
‫فکر کردی لازمه بهم یادآوری کنی؟
‫من کل زندگیم رو بر پایه‌ چیزی زندگی کردم،
‫چیزی رو تحمیل کردم که...
‫- دروغه. ‫- نه.
‫همش دروغ نیست.
‫ولی اگه فکر می‌کنی که هر روز
‫این طنز تلخ که ازم خواستن پیمان رو بازنویسی کنم ‫زجرم نمیده...
‫اینکه چند بار می‌بینم ‫چیزهایی که بهشون باور داشتم اشتباهن؟
‫ولی کاری که تو داری می‌کنی...
‫من نمی‌تونم به تو یا کندی یا کس دیگه‌ای بگم ‫که چی فکر کنین.
‫ولی امروز دیگه زیاده‌روی بود.
‫هر فکری می‌خواین بکنین، ‫ولی بی‌اجازه وارد فناوری اطلاعات نشین!
‫شهردار رو ندزدین!
‫دخترت خوابیده.
‫معجزه‌ست که کس دیگه‌ای ندیدتت.
‫اگه دیده بودنت چی؟
‫اونوقت چی میشه؟
‫وقتی بهم بگن که زن خودم ‫توی این جریانات دست داره.
‫نمی‌دونم، پل.
‫خودمم دارم کلنجار می‌رم که بفهمم ‫در نهایت چی میشه.
‫[اثری از اورلا کنت نیست]
‫من باید برم.
‫کجا؟
‫طبقات میانی.
‫یه نفر گم شده.
‫فشار خونت بالاست.
‫بعد از همچین روز ترسناکی ‫تعجب‌آور هم نیست، درست میگم؟
‫آره.
‫- وقت ویتامین‌هاته. ‫- ممنون.
‫- خیلی‌خب. خدافظ. ‫- خدافظ.
‫هی. من میرم کافه‌تریا. ‫گرسنمه.
‫تا حالا متوجهش نشده بودم.
‫آره. ‫خب، حالا متوجهش شدی.
‫خانم، می‌خواین چیزی سفارش بدین؟
‫نه. نمی‌خوام.
‫جنبه مثبتش اینه که فکر می‌کنم ‫اونو ترسوند.
‫بابت اینکه فورا درباره یادداشت بهم نگفته بود ‫عذرخواهی کرد.
‫پس فکر می‌کنی که اوضاع به روال عادی برگشته؟
‫نمی‌تونم فردا رو تضمین کنم، ‫ولی امروز رو بله.
‫فکر می‌کنم به روال عادی برگشته.
‫بعد از برگشتن ژولیت، ‫زنده موندنش مورد استقبال نبود.
‫ولی آمار نشون داد که قابل تحمل بود.
‫حتی شاید مفید.
‫خط آبی نشانگر اثر آرامش‌بخشیه
‫که شهردار بودن ژولیت نیکولز ‫برای سیلو به ارمغان میاره.
‫خط قرمز نشانگر میزان خطرناک بودنشه...
‫در صورتی که پروتکل حافظه موفقیت‌آمیز نباشه.
‫اگر این خطوط بهم گره بخورن
‫دیگه وجود ژولیت نیکولز فایده‌ای نداره.
‫البته مشکل اینه که حذف ناگهانی ژولیت
‫ممکنه به طرز فاجعه‌واری ‫بی‌ثباتی ایجاد کنه.
‫فقط می‌تونیم امیدوار باشیم که ‫قبل از ضروری شدن این کار
‫اضافه کردن ترکیب ویتامین ‫به منبع آب سیلو انجام بشه.
www.Doostihaa.com
‫[ویتامین دی‌پلاس]