‫«قسمت ۲۶: کافه زدن»
‫حالا دیگه اواخر فوریه بود.
‫من و چارلی مشغول گشتن دنبال کافه‌ها بودیم.
‫و برادر خوش‌خنده،
‫هنوز توی تور جهانیش بود.
‫خوشبختانه هریت هنوز پیشمون بود.
‫امروز داره یه آغل خوک جدید می‌‎سازه...
‫تا آماده باشه که خوک نری که اجاره کردم...
‫بچه‌خوک‌های جدید بیاره.
‫و وقتی اون کار انجام شد،
‫من رفتم سراغ عطرساز مزرعه.
‫خوک نر کو؟ تو نه، تو نه.
‫هریت داره میاردش.
‫بعدش اون قراره با این سه تا جفت شه.
‫اینا رو توی مارس به دنیا آوردیم.
‫البته خیلی کمن! ‫نمی‌تونیم ایجکس رو برگردونیم،
‫همون خوک نر پارسالیه.
‫البته نه به خاطر این که باباشونه.
‫دقیقاً، باباشونه.
‫یه جدید آوردیم و اسمش جاسکائه.
‫- الان تو راهه. ‫- جاسکا.
‫اون باید با این سه تا وصلت کنه،
‫اما باید کنار بیاد.
‫تحمل ناز کردنشو نداریم. ‫که «نمی‌رم داخل.» و فلان.
‫چون اگه برای کریسمس گوشت بخوایم، ‫که می‌خوایم...
‫آره.
‫الان آخر فوریه‌ست،
‫و بارداریشون سه ماه و سه هفته...
‫و سه روزه.
‫پس می‌خوام بیاد و...
‫برای عملیات آماده شه.
‫سلام هریت. صبح بخیر.
‫برات یه خوک آوردم!
‫وای، خوب هیکلی داری.
‫- سلام جاسکا. ‫- پسر خوبیه.
‫- از پارسالی بزرگتره؟ ‫- آره بزرگتره.
‫- از ایجکس بزرگتره؟ آره. ‫- آره.
‫یالا خوکی! بیا بریم پایین خوکی!
‫- یه کم غذا اونجاست. ‫- یالا جاسکا.
‫نمی‌خوام حواسشو از خانما پرت کنم.
‫آره.
‫این چیزیه که می‌خوام ببینم.
‫یالا جاسکا. برو تو کارش.
‫بریم بچه‌دار شیم.
‫آب دهنش راه افتاده.
‫ما فقط واسه یه شب برنامه داریم، رفیق.
‫یالا زود باش، سریع‌تر. برو تو کارش.
‫کلوپ شبانه‌ی راترز، ‫دانکستر، ۱۹۷۸، اینو یادت باشه.
‫پس من... بذار من...
‫فکر می‌کنی اینا دختران؟
‫از پشتشون معلومه...
‫حقیقتش، زیست‌شناسی خوک‌ها...
‫زیاد مشغله‌ی فکری من نبود.
‫نگرانی من و بقیه‌ی ‫ پرورش‌دهنده‌های خوک منطقه
‫مثل ریچارد و ونسا...
‫سلام جرمی.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫- خب... ‫- خوب نیست نه؟
‫این بود که کشتارگاه محلی....
‫تازه جمع کرده بود.
‫روز خیلی غم‌انگیزی برای همه‌ی ‫مزرعه‌دارهای منطقه‌ست.
‫من دیشب یه تحقیقاتی کردم.
‫الان فقط ۴۹ تا کشتارگاه بومی...
‫توی کل کشور مونده.
‫صد تا کشتارگاه کوچیک توی سال ۲۰۰۷ داشتیم.
‫بعدش شد ۶۰، ۴۹.
‫و می‌گن تا سال ۲۰۳۰ دیگه کلا ‫هیچ کشتارگاهی نداریم.
‫قانون دولت درمورد کشتارگاه‌ها...
‫هر پنج دقیقه یک بار تغییر می‌کنه.
‫عملاً اداره کردن کشتارگاهو غیرممکن می‌کنه.
‫آره.
‫پس جنبش از مزرعه به چنگال...
‫باعث شد دولت بگه: آره، مزرعه‌داری کنید...
‫کاملاً مسخره‌ست.
‫هیچکس از محلیا نمی‌تونه گوشتمون رو بخره
‫هیچ کدوم از محلیا نمی‌تونن گوشت محلی بخرن،
‫چون حالا نمی‌تونیم کشتار محلی داشته باشیم.
‫حالا همه‌ی خوک‌هامون توی یه سبدن،
‫و میرن سوپرمارکت.
‫- اما این کاملاً... ‫- آره ولی سرشونو می‌بره؟
‫باید یه مسیر سه ساعته رو با کامیون برن.
‫پس تو خوکای خودتو می‌ذاری ‫توی یه کامیون بزرگ...
‫که میره به کشتارگاه صنعتی؟
‫دقیقاً.
‫اما وقتی که تو...
‫من ۳۹ تا دارم که هفته‌ی آینده آماده‌ست.
‫آره، هزینه‌‌ی کامیون و...
‫تمیز کردنشون خیلی...
‫دقیقاً، خیلی گرونه.
‫وای نمی‌دونم چی کار کنم. من...
‫باید برای هفته‌ی بعد یه فکری بکنم،
‫چون همه‌شون آماده‌ی رفتنن.
‫- موفق باشی. ‫- آره موفق باشی.
‫چون سرمایه‌گذاریم روی خوک‌ها ‫خیلی کوچیک بود،
‫امکان نداشت بتونم برای اجاره‌ی کامیون ‫هزینه کنم...
‫تا ببرمشون یه کشتارگاه دور.
‫هرچند،
‫اون مشکل رو باید می‌ذاشتم اولویت آخر،
‫چون باید به لیسا کافه‌ای که ‫پیدا کردمو نشون می‌دادم.
‫برنامه‌ی کاری داری؟
‫آره. یه کافه‌ی ایرلندی رو می‌شناسی، ‫مطمئن نیستم...
‫که الانم همونه اما قبلاً...
‫خب، تو بهم بگو، چون تو ایرلندی هستی.
‫توی ایرلند، به نظر من یه کافه بود
‫اما از طرفی هم شبیه مغازه‌ی روستایی بود.
‫آره!
‫دلیل این کارشون اینه که...
‫همه‌‌ی مردها جمعه‌ها حقوق می‌گرفتن
‫و زنشون می‌گفت: نون و کره می‌خری؟
‫و با تموم دستمزدش می‌رفت کافه،
‫و کلی نوشیدنی می‌خورد و خمار میومد خونه...
‫و نون و کره‌ای هم در کار نبود.
‫نه، همه چی رو فراموش می‌کردن.
‫پس نصف کافه یه مغازه‌ی کوچیک بود.
‫و به محض این که مرده می‌رفت تو،
‫کافه‌چی لیست خریدش رو می‌گرفت، ‫همه رو جمع می‌کرد،
‫پولو درمیاورد و...
‫بقیه‌ی پولشو می‌داد تا نوشیدنی بخره.
‫و اون موقع رفتن،
‫تلو تلو می‌خورد...
‫کافه‌چی کیسه رو می‌ذاشت ‫توی دست مرده و می‌گفت:
‫«حالا اینو ببر واسه زنت.»
‫برنامه‌ی کاری من اینه.
‫اگه توی یه مکان هم مغازه ‫و هم کافه داشته باشیم.
‫احتمالاً یه قصابی هم داشته باشیم.
‫قصابی عالی می‌شه!
‫می‌دونم. بعدش می‌تونی بری...
‫می‌تونی بری توی کافه ‫و خرید هفتگیت رو هم انجام بدی.
‫چون الانا مردم میرن...
‫و بنزین می‌زنن و خرید هفتگیشون رو...
‫توی سوپرمارکتِ پمپ بنزین انجام میدن.
‫چقدر... چطور تمدن به نقطه‌ای رسیده...
‫که غذات رو از پمپ بنزین می‌خری؟
‫باید از کافه بخری.
‫تنها مشکل برنامه‌ی من اینه ‫که توی انگلستان،
‫اگه می‌خوای یه مغازه رو توی یه کافه بذاری،
‫پلیس کافه‌ی دولتی می‌گه که...
‫پلیس برنامه‌ریزی باید اون رو ‫مغازه‌ی کلاس ای ثبت کنه.
‫به دنیای آزاد خوش اومدین.
‫صبر کن تا اینجا رو ببینی.
‫- هوش از سرت می‌پره. ‫- اوه!
‫جاده‌ی اصلی کافه‌ی کلاس ای که پیدا کردم،
‫توی «بورتون آن د واتر» بود...
‫پربازدیدترین شهرک توریستیِ کاتسولدز. ‫[بورتون آن د واتر]
‫اسمش «کوچ اند هورسز» بود.
‫و مثل خیلی از کافه‌های منطقه،
‫قرار بود تخریب بشه.
‫[به یک کافه‌چی نیازمندیم]
‫۴۰۰ سال قدمتشه. محشره.
‫وای.
‫و جمع شده.
‫به ورشکستگی ادامه میده.
‫سال‌هاست که هیچکس نتونسته...
‫اینجا رو محل کسب کنه.
‫- چرا؟ ‫- نمی‌دونم. بی‌معنیه.
‫نگاهش کن. نگاهش کن.
‫بومش سنگیه. ‫سنگ لوح هم نه، سنگ.
‫وای.
‫و فقط کافه رو نمی‌گیری. ‫این رو هم می‌گیری...
‫که در حال حاضر گمونم ۵ تا اتاق خواب داره.
‫- وای! ‫- اتاق‌ برای اجاره‌ی موقت.
‫- محشرن. ‫- همه‌ی اینا رو می‌گیری.
‫دنبالم بیا.
‫ببین دیگه چی هست.
‫اینو می‌گیری...
‫و یه باغچه‌ی خوشگل درست می‌کنی.
‫و این.
‫وای! چه فضای بزرگیه.
‫- انبار سنگی قدیمی اونجا داری. ‫- خب؟
‫یه انبار سنگی اونجاست ‫که در چوبی داره،
‫ببین، بومش کلا سنگه. ‫پس کافه رو می‌گیری.
‫اون انبار سنگی رو با بوم سنگی می‌گیری.
‫این انبار سنگی...
‫قصابی.
‫عاشقشم!
‫مغازه‎ی تو، مغازه‌ی دیدلی اسکواتت.
‫محشره. با اون پنجره‌‌های خوشگل بزرگ.
‫- آره. ‫- آره، عالیه.
‫- با کمتر از... ‫- خب؟
‫قیمت یه خونه‌ی ییلاقی سه خوابه...
‫توی ۱۶ کیلومتری برمینگهام ‫یا یه آپارتمان دو خواب.
‫- بیخیال! ‫- یه خونه‌ی دو خواب توی حومه‌ی لندن.
‫دروغ نگو! چطور ممکنه آخه؟
‫- چون کافه‌ها خیلی ارزونن. ‫- آره.
‫خیلی ارزونن.
‫وای!
‫نگاه کن! کارم خوب بود.
‫گمونم باهات موافقم.
‫- بگذریم، می‌خوای حالا داخلشونو ببینی؟ ‫- خیلی ذوق دارم.
‫هرچند اول،
‫باید از سدِ نوشته‌های خوشامدگویی رد می‌شدیم.
‫[برای دریافت نوشیدنی ‫کارت شناسایی عکس‌دار داشته باشید.]
‫[زیر ۲۵ سال هستید؟ لطفاً موقع خرید نوشیدنی ‫ کارت شناسایی داشته باشید.]
‫[دستان خود را بشویید. ‫ماسک بزنید. فاصله‌ی اجتماعی را حفظ کنید.]
‫مشخصه چرا جمع شده.
‫تا حالا کافه‌ای نرفته بودم ‫که بگه: برو گم شو.
‫اونم واضح‌تر از این!
‫[هشدار حساسیت غذایی]
‫ اه! ‫- منظورت از اه چیه؟
‫خدای من یه چیزی اونجاست. ‫نمی‌دونم...
‫- چیه؟ ‫- نگاه کن.
‫ -انگار یه جونور خیلی بزرگه... ‫- وای، یه لیسه‌ست!
‫لیسه نیست. بزرگتر از لیسه‌ست.
‫- لیسه‌ست بابا. ‫- بچه داره. حالم به هم خورد.
‫- میای تو. ‫- خب؟
‫اینجا نور پایین داری.
‫یه شومینه داری. یه کافه‌‌ی دنج.
‫وای خدا. ‫چیدمانش خیلی بده.
‫خب به جز راه‌پله‌ای که ‫از وسط کافه رد شده.
‫این که چرا از وسط کافه رد شده رو نمی‌دونم.
‫این یه ایراده.
‫اوه. اوه.
‫از آخرین باری که اینجا بودم غییر کرده...
‫اینجا زیاد...
‫اوه!
‫خدای من.
‫راستشو بخوای اولین باری ‫که اینجا رو دیدم،
‫اونجا نریخته بود.
‫اما الان...
‫خدای من، نگاه کن. پوسیده.
‫کاملاً پوسیده.
‫خیلی منفی‌بافی.
‫آخه...
‫نصب چراغ‌ها عالیه.
‫می‌دونی اینجا یه ‫رستوران هندی بود تا وقتی که...
‫خب آخرین ظاهری که داشته ‫به عنوان یه رستوران هندی بوده.
‫فکر کنم باید یه دستی به سر و روش کشید.
‫محض رضای خدا جرمی!
‫- چی شده؟ ‫- اون آتیش گرفته بوده؟
‫خب آره. آتیش گرفته بود.
‫چون مسئله همینه.
‫بوی گند میده! اینجا آتیشسوزی ‫شده بوده، می‌دونی؟
‫تعجبی نداره که...
‫- چیزی که دوست دارم... ‫- بوی اونه؟
‫اینه که کسب و کار همه...
‫یه زمانی هست که توی کاری...
‫و یه زمانی هست که نیستی.
‫اون زمانی که بودن داشتن این رو می‌پختن...
‫و هنوز اینجاست.
‫فکر کنم «ساگ آلو» باشه...
‫وای خدا.
‫آدم خب فکر می‌کنی طرف باید ‫می‌گفته: این قابلمه رو...
‫می‌شورم و بعدش کار تعطیل.
‫اما طرف مشغول آلو درست کردن بوده.
‫بعد گفتن: دیگه کار بی‌کار.
‫طبقه‌ی بالا اوضاعش بهتره؟
‫وقتی ببینه اون بالا چی هست...
‫زیاد خوشحال نمی‌شه.
‫خدای من.
‫جرمی!
‫باید اعتراف کنم قبلاً ‫فرش‌ها روزهای بهتری هم داشتن.
‫آخه...
‫زیاد یه جا ثابت واینستا، ‫چون می‌چسبی به زمین.
‫اه!
‫پسر!
‫فاجعه‌س! اونا.... اه!
‫نگاه کن: خروجی اضطراری آتش‌سوزی. ‫روی دیواره!
‫کدوم طرفیه؟ اینوری یا اونوری؟
‫- فقط نوشته... ‫- خروجی آتش‌سوزی...
‫- خروجی آتش‍سوزی! ‫- فرار کن!
‫فلش نداره.
‫و تنبل‌ترین آدم جهان....
‫چیدمان اینجا رو...
‫انجام داده، خب؟
‫بهش گفتن:«برو یه لایه رنگ بزن.»
‫به این علامت سیگار ممنوع رسیده...
‫و با خودش گفته:«می‌تونم از دیوار ‫بکنمش.
‫یا هم روشو رنگ بزنم.»
‫این چیه؟
‫توجه.
‫لطفاً به این آلارم یا هیچکدام از سنسورها ‫دست نزنید.
‫برای جلوگیری از آمدن ماموران امنیتی...
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫کلید خود را روی چراغ بگذارید.
‫دیگه انجام دادی نه؟
‫فکر کنم بتنیم...
‫من که... چرا کلید داریم.
‫ببین، چرا از پنجره نمیندازیش بیرون؟
‫نه نه نه، این کارو نکن. ‫این مال ما نیست.
‫اوه!
‫دزدگیر خوبی نیست وقتی که...
‫بعد ده ثانیه قطع می‌شه، نه؟
‫بالاخره به اتاق زیر شیروونی رسیدیم،
‫جایی که حتی منم اعتراف می‌کنم ‫که یه مشکل کوچیک داشت.
‫گمونم از بین تموم چیزهایی که ‫تا الان دیدم،
‫این ترسناک‌ترینه.
‫آخه ببین این مشخصاً یه تیر حماله،
‫و یه نفر اونو بریده،
‫تا بتونه بره اونجا.
‫چی؟ چه جوری؟
‫چه جوری وارد شده؟
‫اگه اون تیر هنوز سر جاش بود،
‫نمی‌تونستی از این در بزرگ...
‫- آره ولی... ‫- وارد این اتاق خواب بشی.
‫واقعاً اینجا یه در هست؟
‫آره، فرشش کردن.
‫کاملاً مطمئنم که این در...
‫توسط مهندس ناظر تایید نشده.
‫چی کار کردی؟ تو چی کار کردی؟
‫من چی کار کردم؟ سوال خوبیه!
‫- من چی کار کردم؟ ‫- چی کار کردی؟ دیوانه!
‫با تکمیل شدن تور همراه با لیدر،
‫لیسا توی قضاوتش خیلی ملایم برخورد کرد.
‫تنها چیزی که به این آشغال‌دونی...
‫کمک می‌کنه، یه توپ تخریبه.
‫اینجا آشغالدونی نیست!
‫خب تا اینجاش که من چیز به‌دردبخوری ندیدم.
‫بیرونش قشنگه.
‫- بیرونش عالیه. ‫- دقیقاً.
‫من از روی ظاهر قضاوت می‌کنم.
‫اگه یه کتاب بود و روی جلدش ‫یه قایق موتوری با یه دختر خوشگل
‫و طلای نازی بود، می‌خریدمش.
‫یه ورق آسی هم داشتم که امیدوار بودم
‫با رو کردنش قانع شه.
‫حالا بهترین ویژگیش اینه که ‫این توی آکسفوردشر نیست.
‫گلاسترشره.
‫پس با بخشداری آکسفوردشر غربی طرف نیستیم!
‫وقتی که من سعی داشتم لیسا رو راضی کنم،
‫مزرعه با صدای هریتی که حسابی ‫مشغول کار بود، زنده بود.
‫[هریت کوان]
‫اما تنها چیزی که فیلمش...
‫توی تیک‌تاک نمی‌رفت،
‫لامبورگینی من بود،
‫که لیست‌بلندبالای ‫مشکلات مربوط به کهنه شدنش تمومی نداشت
‫و کم کم داشت دیوونه‌ش می‌کرد.
‫عکس جداکننده‌های دنده خراب شده!
‫اون خرابه.
‫بکش، بکش.
‫یالا!
‫هر دو دقیقه هم خطا میده.
‫اه!
‫دوباره!
‫و دوباره!
‫اه! سگ‌مصب!
‫از بخت بد من،
‫وسط این کلافگیاش رسیدم پیشش.
‫می‌تونی کمکم کنی کاپوت رو بدم بالا؟
‫مشکلش چیه؟
‫خطا میده. ترمزهاش کار نمی‌کنن.
‫حالا هم نمی‌تونم شافت نیرو رو...
‫روشن کنم تا اونو بذارم زمین.
‫چه جوری کاپوتو میدن بالا؟ ‫بلدی؟
‫جلوش یه گیره داره، یه دکمه‌ی مشکی.
‫باید اون دکمه رو فشار بدی...
‫و بعد فشارش بدی بالا. اونجا، ببین.
‫- اونجا؟ ‫- آره. فشار بده تو.
‫بعدش فشار بده بالا.
‫نه، اینجوری نیست.
‫نمی‌تونم.
‫چیزهای دیگه... نه، نه،
‫صبر کن. اون آزادش نمی‌کنه.
‫تو امتحان کن. اگه تونستی بدی تو ‫من بلندش می‌کنم.
‫آره، بلند کن.
‫می‌دونستم تو از پسش برمیای. ‫حالا خجالت‌ کشیدم.
‫خیلی خب.
‫دوباره بهم بگو، مشکلش چیه؟
‫خطای کد ۱۸.
‫«سیگنال مدار هیدرولیک معتبر نیست.
‫واحد کنترل، اختلافی بین فشار روغن
‫ و وضعیت عملکرد گیربکس
‫تشخیص می‌دهد.»
‫امم...
‫آره.
‫بعدشم شافت نیرو روشن نمی‌شه.
‫مسلماً اینو بلدم.
‫دکمه‌ی شافت نیرو کدومه؟
‫روی این کنسول سمت راست.
‫منظورت ایناست؟
‫آره. آره اون شافت نیروی خودکاره...
‫و اون استارت شافت نیروئه.
‫فکر کنم باید از یه سنسور باشه، ‫مثلاً یه سنسور فشار.
‫راستش حالا که اینجاییم ‫می‌تونیم قیچی پرچین رو برداریم
‫و ابروهاتو کوتاه کنیم؟
‫- چی؟ ‫- با قیچی پرچین؟
‫- ابروهام چشونه؟ ‫- شوخی می‌کنی دیگه؟
‫تعجبی نداره که هیچی نمی‌بینی.
‫حالا خودش انگار از پلکش کرم زده بیرون.
‫می‌دونم ولی از من بشنو.
‫نصف پلکتو گرفتن.
‫من فقط... چی میگی تو؟
‫بلندن.
‫تا حالا کسی بهم نگفته بود که ‫ابروهام مشکلی داره.
‫هزارتا چیز ایراد دیگه می‌تونی بگیری...
‫بهتر شد.
‫- چه‌‌شونه؟ ‫- خیلی بلندن.
‫قیچی داری؟
‫آره، قیچی دارم.
‫بزن پس.
‫- این تجهیزات تیک تاکته؟ ‫- بیا، اینو بگیر.
‫- چی هست؟ ‫- براشه.
‫خیلی خب، تکون نخور.
‫الان داری منو اصلاح می‌کنی؟
‫آره، واسه بابام هم انجام میدم.
‫قشنگ شد.
‫خب آقا.
‫- نگاهش کن! شونه کنمشون؟ ‫- نه!
‫می‌شه برگردیم به مزرعه‌داری؟
‫آره، حالا بریم مزرعه.
‫ترمزهاش کار نمی‌کنه.
‫می‌خوام ببینم روغن ترمز داره یا نه.
‫باید مخزن روغن ترمز رو پیدا کنیم.
‫راستش من و کیلب قبلاً گشتیم.
‫مجبور شدیم یه نفرو بیاریم ‫ولی نمی‌دونست.
‫هیچکس نمی‌دونه مخزن روغن‌ترمز این کجاست.
‫- از چهار سال پیش یادمه... ‫- این چیه؟
‫- چی؟ ‫- این چیه؟
‫پیداش کردی؟
‫- آره. ‫- چی؟
‫توش روغن ترمزه.
‫پس ترمزهاش فرسوده شدن.
‫خوبی جرالد؟
‫- سلام. ‫- سلام هریت.
‫خوب پرچین رو زدی،
‫اونم با این تراکتور.
‫یه دقیقه صبر کن.
‫من قشنگ یادمه که وقتی با همین...
‫- تراکتور و همین دستگاه... ‫- خب؟
‫- همین پرچین رو... ‫- خب؟
‫دو سال پیش زدم، گفتی تقصیر من بود ‫که بد شد.
‫اما حالا...
‫خب، اون موقع بلند نبودی...
‫درست انجامش بدی، بلد بودی؟
‫دستگاه واسه خودش اینجوری می‌شد.
‫یه عالمه از بالاش کوتاه کردی ‫و تا این پایین آوردی.
‫بعدش نشستیم اونجا و باهمدیگه ‫اون نوشیدنی قدیمی رو خوردیم.
‫یه تپه گل انتهای چمن‌ها درست کردی!
‫چیدن پرچین تمرین می‌خواد، زمان‌بره.
‫اگه کارهای بزرگی مثل این رو شروع کنی...
‫راستش من از ته دل فکر کردم...
‫اگه کار کل مزرعه رو انجام بدی،
‫اونا اونجا ساده‌تره تا توی باغ.
‫پیوند دیرینه‌ی عاشقانه دارن، مگه نه؟
‫خیلی سریعن...
‫بعد از حرفای جرالد که شاید ‫از عصبانیت بود شایدم نه،
‫با برگشتن به «کوچ اند هورسز» ‫راحت شدم.
‫قدیما این...
‫شومینه‌ی سنتی بوده نه؟
‫هیزم‌‌های بزرگ مینداختن توش.
‫با این که که قانع شده بودم حسم درست بوده،
‫اما دیگه پیشنهادو داده بودم.
‫و حالا آلن بنا اومده بود اونجا...
‫تا ببینه چه کارهایی نیازه.
‫اینو خراب می‌کنیم دیگه نه؟ ‫مزخرفه.
‫- خیلی خوشگله که. ‫- دوستش داری؟ دوستش داری؟
‫- خوشگله! ‫- اصلاً خیلی!
‫پس یه لیست از چیزهایی بهمون بده
‫که از نظرت بعداً مشکل بزرگی می‌شه.
‫من مشکل بزرگی نمی‌بینم.
‫- چی؟ ‫- نه، من مشکل بزرگی نمی‌بینم.
‫خرده‌کاری زیاد داره،
‫اما مشکل بزرگی نداره. ‫اینجا مشکل بزرگی نداریم.
‫رطوبتی نمی‌بینم.
‫این راه‌پله‌ای که از کافه رد شده رو هم ‫نمی‌تونیم جابه‌جا کنیم؟
‫خب می‌تونیم اما باید...
‫آره، فقط همه چی تو هم تو همه، نه؟
‫اگه قراره ۴۰۰ ، ۵۰۰ هزار پوند خرج کنی،
‫نیازی نیست راه‌پله رو...
‫با دو هزار پوند هزینه‌ی اضافی ‫جابه‌جا کنیم.
‫ببخشید چی گفتی؟ ‫اگه قرار باشه چقدر خرج کنم؟
‫حدود ۴۰۰، ۵۰۰ هزار. ‫۴۵۰ هزار.
‫- ۴۵۰ هزار؟ ‫- آره.
‫زبان منو که بلدی، ۴۵۰ هزار!
‫- ۴۵۰ هزار؟ ‫- آره!
‫- ۴۵۰ هزار؟ ‫- الی ۵۰۰ هزار. ۵۰ هزارتا اینور اونور.
‫خودم می‌دونم ۵۰۰ هزار چقدره.
‫جور دیگه‌ای نمی‌شه گفت؟
‫نه نیست.
‫۴۵۰ هزار با ۵۰ هزار اینور اونور.
‫انگلیسی گفتم! کاتسولدی!
‫کلماتش انگلیسین آره!
‫- آره! ‫- کلمات آره!
‫- پس بیا یه... ‫- صبر کن. یه لحظه.
‫تو فکر می‌کنی می‌تونی با ۴۵۰ هزار...
‫با ۵۰ هزار پوند اینور اونور،
‫اینجا رو کاربردی بکنی؟
‫آره با ۵۰ هزار تا اینور اونور.
‫می‌خوام باهات صادق باشم. ‫واقعاً صادق باشم.
‫انتظار داشتم رقمت بالاتر باشه.
‫خب معمولیه، مگه نه؟
‫یه ساختمون قدیمی کاتسولدیه ‫که نیاز به بازسازی داره.
‫مشکل عمیقی نداره. ‫فقط خرده‌کاری زیاد داره.
‫بیرون از اونجا ما درمورد کارهایی که ‫لازم بود انجام بدیم...
‫تا اونجا رو به رستوران و مغازه ‫تبدیل کنیم، صحبت کردیم.
‫حالا برای برنامه‌ریزی یا قوانین ساخت و ساز ‫قراره چی کار کنیم؟
‫خب فکر کنم...
‫- من با نیل حرف زدم، متخصص برنامه‌ریزیه. ‫- خب؟
‫- نیل میگه ما یه مشاوره‌ی اولیه لازم داریم. ‫- خب.
‫- گمونم یعنی مشاوره پیش درخواست. ‫- آره.
‫اما گفت ممکنه خیلی سخت باشه.
‫آره آره، دقیقاً.
‫می‌تونه این باشه:«ما می‌خوایم...
‫اینجا رو خراب کنیم و اینو به جاش بذاریم،
‫اینم یه نمای هوایی از منطقه‌ست.»
‫ما زیرمجموعه‌ی کجا حساب می‌شیم؟ ‫کدوم شورا؟ ویتنی...
‫- کاتسولدر! ‫- کاتسولدز آره.
‫- آکسفوردشر غربی نیست! ‫- عالیه.
‫اما اگه پیش‌درخواست رو انجام بدیم،
‫و کاری کنیم بگن: ایده‌ی خوبی به نظر میاد.
‫میریم تو کارش.
‫اون گفت کاتسولدز زمین تا آسمون ‫با آکسفوردشر غربی فرق داره.
‫- واقعاً قبولشون داره. ‫- پس بیاد روشون کار کنیم.
‫آره، اون میگه شورای خوبیه. ‫این عالیه.
‫حقیقتاً در مجموع شرایطش خوبه نه؟
‫- اون زینت بالای بوم... ‫- لیسا که اینجوری نمی‌گفت!
‫نه اما...
‫نظرشو عوض می‌کنیم.
‫[کوچ اند هورسز]
‫چون که برنامه‌های پیش‌درخواست ‫اولویت بود،
‫قرار بعدی من و با آنی و اسکات بود،
‫زوجی که ون برگرفروشیِ ‫ فروشگاه مزرعه رو می‌چرخوندن،
‫تا ببینم توصیه‌ی اونا درمورد این که ‫کافه چه شکلی باشه چیه.
‫مشکل اساسی ما اینه که ‫اگه می‌خوایم به تابستون برسیم،
‫که می‌خوایم، باید طرح‌ریزی کنیم.
‫اینجا با حساب سرانگشتی،
‫حدود ۱.۷ تا ۱.۹ متر مربع ‫به ازای هر نفر نیازه.
‫۱.۷ تا ۱.۹ متر مربع....
‫اگه هدف تهیه‌ی غذا از مزرعه باشه،
‫باید تعداد میزهایی که داریو ‫به حداکثر برسونی.
‫که براش یه آشپزخونه‌ی بزرگ می‌خوای.
‫تو فکر اینیم اینو برش داریم.
‫- درسته. ‫- یه باکس لیوان بذاریم اونجا.
‫عالیه.
‫اینم رستوران می‌شه،
‫اگه برنامه اونطور که می‌خوایم پیش بره.
‫وقتی که بالاخره طرح تکمیل شد،
‫حالا باید صبر می‌کردم ‫تا نقشه‌‌کشی انجام شه.
‫این یعنی می‌تونستم برگردم سراغ مزرعه‌داری.
‫پس من و هریت رفتیم انبار قارچ ‫تا انبارو شارژ کنیم.
‫چقدر طول می‌کشه رشد کنن؟
‫- دو هفته، بعدش باید... ‫- دو هفته؟
‫- جوونه بزنن... ‫- چقدر سریع.
‫آره. بعدش به مشارکت همه نیاز داریم.
‫وقت اینا شروع به رشد کنن...
‫دیگه برای هیچکدوم از کارهای مزرعه وقت نیست.
‫واقعاً نیست!
‫عجب!
‫لیسا خیلی دوست داشت امروز کمکمون کنه،
‫اما داره روی یه عطر جدید کار می‌کنه ‫که اسمشو گذاشته «سایلج».
‫در واقع بهش می‌گه: «سیلج».
‫قارچ‌ها رو که شارژ کردیم،
‫باید می‌رفتیم سراغِ ‫ دونه‌های پرنده‌ی وحشی چارلی.
‫و برگشتن به حیاط برای من...
‫به شدت و بطور غیرمنتظره‌ای آموزنده بود.
‫پس توی تیک تاک یه عالمه مزرعه‌دار جوون هست.
‫- آره. ‫- و همه‌تون می‌رقصین.
‫من نمی‌رقصم!
‫خب‌ آهنگ می‌سازی.
‫آره، من... آره.
‫اما دلیل اصلی این که تیک تاک رو شروع کردم
‫این بود که به خودم نشون بدم...
‫که این فقط یه فیلم از منه...
‫در حال روندن یه تراکتور و رپ خوندن.
‫- آره. ‫- امم...
‫از اون گشته برای نشون دادن این بود که...
‫چرا دخترها نمی‌تونن دقیقاً ‫مثل پسرها کار کنن.
‫پس جریانش اینه؟
‫دخترها می‌گن: ما می‌تونیم؟
‫خب آره، بخش بزرگیش اینه.
‫تعداد دخترها از پسرها کمتره.
‫مردهای زیادی هستن که...
‫این کارو می‌کنن و نشونش می‌دن.
‫اما واسه همین فکر می‌کنم که ‫دخترها هم باید این کارو بکنن
‫چون خب چرا نتونن؟
‫اگه تموم روز پشت یه تراکتور بشینی...
‫خیلی احساس تنهایی می‌کنی.
‫آره این که دائماً پشت فرمون تراکتور باشی ‫خیلی احساس تنهایی میده.
‫اما اگه این کارو بکنی، یه جورایی،
‫- داری با بقیه‌ی آدما ارتباط برقرار می‌کنی. ‫- آره گمونم.
‫پس احساس نمی‌کنی که...
‫تموم روز اونجا تنهایی.
‫بخوام منصفانه بگم، برای بیشترش...
‫مردم خیلی خوش‌برخوردن و ‫کامنت می‌ذارن و می‌گن:
‫یالا، یه دختر داره این کارو می‌کنه و اینا.
‫و باعث می‌شه احساس کنی...
‫- که بهتری. ‫- آره.
‫می‌دونم همه درمورد سلامت روان ‫حرف می‌زنن.
‫من قبلاً بهش می‌گفتم شاد نبودن.
‫اما ظاهراً الان اسمش سلامت روانه.
‫اما توی مزرعه‌داری بده.
‫توی مزرعه‌داری واقعاً افتضاحه.
‫بین مزرعه‌دارهای جوون محلمون،
‫چند تا از مردها بودن که ‫خودکشی کردن.
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- نه.
‫- یعنی می‌شناختیشون؟ ‫- آره آره آره.
‫چون نمی‌تونن با مزرعه‌داری امرار معاش کنن؟
‫خب اینم هست و این که ‫این کار خیلی احساس تنهایی میده.
‫و این که خب هیچوقت پول ندارن...
‫- خب مزرعه‌دارن دیگه. ‫- مزرعه‌دارن.
‫هیچوقت پول ندارن تا کاری که ‫می‌خوان رو انجام بدن.
‫و ما فقط کار می‌کنیم.
‫و زیاد پیش نمیاد که برای تعطیلات بریم جایی.
‫اولاً چون پولشو نداریم،
‫دوم این که وقتش رو نداریم.
‫واسه همین احساس تنهایی میده.
‫ولی آره چیز خیلی بزرگیه.
‫سلامت روان توی مزرعه‌داری.
‫امیدوارم تیک تاک یه کم کمک کنه...
‫باعث می‌شه با بقیه‌ی کسایی ارتباط بگیری...
‫که شرایطشون مثل توئه.
‫- آره دقیقاً. ‫- و بعد یه نفر می‌گه:
‫«انجام دادن اون رقص مسخره بی‌فایده‌ست.»
‫خب البته که بی‌فایده‌ست اگه تو...
‫اگه ضدحال باشی.
‫خب نمی‌دونم یعنی چی اما آره.
‫دونه‌های پرنده‌ها انتهای این انبارن.
‫آره. آماده‌ای؟
‫برای چی؟
‫آماده‌ای؟
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫اون بهترین و کاربردی‌ترین چیزیه ‫که به عمرت می‌بینی.
‫این دو تا رو ببین!
‫می‌دونم، می‌دونم ولی از کجا اومده؟
‫چندلرز.
‫- چی؟ ‫- چندلرز.
‫چی هست؟
‫فروشنده‌ست.
‫پس این رو امانی خریدی؟
‫آره. آزمایشی.
‫- آهان. ‫- عاشقش نشدی؟
‫اگزوزشو ببین.
‫انگار از مترو اومده بیرون.
‫خب می‌خوایمش چی کار؟
‫چون موتورش خیلی خوبه.
‫می‌دونی قدرتش چند اسب بخاره؟
‫نه، درست نمی‌دونم. چقدره؟
‫- ۱۵۵. ‫- خدایا...
‫این عالیه.
‫می‌شه بپرسم چرا آوردیش اینجا؟
‫چون برای اسپری کردن بهش نیاز داریم.
‫چرا با اون اسپری نمی‌کنی؟
‫چون اسپری بهش نمی‌خوره.
‫- چی؟ ‫- جریان هیدرولیک اون...
‫روغن زیادی رو داخل اسپری ‫پمپاژ می‌کنه...
‫و اسپری رو خراب می‌کنه.
‫پس اسپری تو به اون تراکتور نمی‌خوره.
‫پس کیلب چه جوری انجامش میده؟
‫با تراکتور خودش.
‫اوه پس اون...
‫- نه، هیچ‌وقت نمی‌خوره و نخواهد خورد. ‫- اوه...
‫و تو دوست داری...
‫مسی فرگوسن. تراکتورهاش مخصوص منه.
‫لامبورگینی قدیمی بیچاره. اینجوری...
‫احساس طرد شدن می‌کنه...
‫خب شرط می‌بندم الان ‫مظلوم به نظر می‌رسه.
‫اینجا فقط دو تا دکمه داری. ‫کافی نیست.
‫- چی؟ ‫- من چهار تا دارم.
‫خب... نه اون بازوی اتصاله.
‫چرا چهار تا دکمه برای بازوی اتصال ‫باید داشته باشی؟
‫بالا و پایین.
‫می‌تونی از اون طرف قلاب رو بدی بیرون.
‫- باهاش می‌‌تونی قلاب رو جابه‌جا کنی؟ ‫- می‌تونی آره. فشار میدی.
‫وقتی اونجایی می‌گی:
‫فشار بده بیرون و من می‌گم ‫چیزی نمی‌بینم.
‫از این پایین می‌تونی انجامش بدی.
‫باشه، پس همین یه ویژگی رو داره.
‫نه، بیشتره.
‫ببخشید لامبورگینی.
‫امروز فروشنده‌هه گفت:
‫ببین جرمی نمی‌خواد بخرتش؟ ‫و من گفتم: امم...
‫ببین جرمی می‌خواد بخرتش؟ ‫چرا باید بخرمش؟
‫کجاش نوشته لامبورگینی؟
‫با وجود تعهدم به لامبورگینی،
‫یواشکی عاشقش شده بودم.
‫پس وقتی هریت رفت لیسه‌ها رو بکشه...
‫من یواشکی مسی رو بردم بیرون ‫تا امتحانی سوارش شم.
‫خدای من، ترمز داره. ‫دایره‌ی چرخشش...
‫آینه‌هایی که می‌تونم باهاشون ببینم.
‫راستش رو بخواید...
‫روندنش خیلی راحته.
‫خیلی راحت‌تر از لامبورگینی.
‫با این که به شدت احساس بی‌وفایی ‫نسبت به لامبورگینی می‌کردم،
‫اما نظرم داشت عوض می‌شد.
‫توش آیپد داره!
‫اما چون مسی...
‫تنها تراکتور مدرنی بود ‫که تا حالا رونده بودم،
‫تصمیم گرفتم عمیق واردش شم...
‫و تراکتورهای دیگه رو هم تست کنم.
‫اما قبل این که هیچکدوم اون کارها رو بکنم،
‫باید برای یه جلسه‌ی مهم...
‫می‌رفتم شورای منطقه‌ای گلاسترشر،
‫تا با مسئولین بزرگراه ‫درمورد این حرف بزنم که...
‫چطور می‌تونیم با مشکلاتِ ‫ ترافیک احتمالی کافه سر کنیم.
‫- حالتون چطوره؟ نیل وارنر هستم. ‫- پیت بانگارد.
‫- از آشناییتون خوشحالم. ‫- سلام پیت. چارلی.
‫- سلام چارلی. ‫- جرمی کلارکسون هستم.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- پیت بانگاردم.
‫متخصص برنامه‌ریزیمون ‫ نیل هم با من و چارلی...
‫اومده بود.
‫بافت گمونم.
‫این یه رستوران و کافه‌‌ایه که ‫از قبل بوده...
‫فکر می‌کنم اخیراً رستوران هندی بوده،
‫پس هدف از پیش‌درخواست...
‫از کاتسولد اینه که درمورد این حرف بزنیم...
‫که چه جوری این کافه رو بسازیم،
‫که توی ده سال اخیر ‫دست هشت نفر بوده،
‫تا اون رو به زندگی برگردونیم ‫و به یه کسب و کار کاربردی...
‫تبدیلش کنیم، و به یک دارایی ‫برای «بورتون آن د واتر».
‫ببرای همین اومدیم پیش شما،
‫چون مسلماً بزرگراه‌ها‌...
‫مسئله‌ی مهمین که باید درموردش حرف بزنیم...
‫تا درست پیش بره.
‫طبق تجربیات گذشته‌ی من ‫توی جلسات شورا،
‫زیاد امیدوار نبودم.
‫...که کارش تا کجا پیش میره.
‫هرچند...
‫خب، ما طرفدار توسعه و گردشگری هستیم.
‫و وظیفه‌ی مسئولان بزرگراه...
‫اینه که سعی کنن جواب بله بدن.
‫نقطه‌ی شروع ما اینه که...
‫امیدواریم بتونیم خودمون رو ‫با عواقبش وفق بدیم.
‫وگرنه پیشنهاد می‌کنیم که ‫اونجا رو ایمن‌تر بسازید.
‫ما خیلی مشتاقیم با شما همکاری کنیم،
‫و بفهمیم به چه هدفی می‌خواین برسین،
‫تجربیاتتون رو بدونیم،
‫تلاش‌های قبلیتون توی دیدلی اسکوات رو بدونیم،
‫و اینکه ببینیم آیا می‌تونیم از اون ‫آموخته‌ها استفاده کنیم یا نه
‫و مطمئن شیم که می‌تونیم
‫ برخی از این مشکلات رو ‫ در مورد چیزی که به ظاهر...
‫یک فرصت سرمایه‌گذاری بسیار هیجان‌انگیزه
‫کاهش بدیم،
‫ یا از اون‌ها اجتناب کنیم...
‫جلسه به همین روال ادامه پیدا کرد...
‫تا این که به نتیجه‌ بسیار امیدبخشی رسید.
‫از دیدنتون خیلی خوشحال شدم. ‫ممنون. خیلی متشکرم.
‫امیدوارم مفید بوده باشه.
‫خیلی خوب بود، بله. خیلی خوب بود.
‫خیلی ممنونم. مرسی.
‫و روز آینده خبرهای خوب بیشتری داشتیم،
‫چون بالاخره یه راهی پیدا کردیم...
‫تا خوک‌ها رو به کشتارگاه منتقل کنیم.
‫چارلی یه مزرعه‌دار پیدا کرده...
‫- نزدیک بنبری. ‫- خب.
‫و یه کامیون گرفته...
‫تا بره به همه‌ی مزارعی سر بزنه ‫که حیووناشون نیاز به کشتار دارن،
‫و میره اونا رو برمی‌داره...
‫و می‌بره اونجا.
‫فقط هم با صد پوند.
‫معرکه‌ست.
‫مثل سرویس مدرسه می‌مونه.
‫سرویس مدرسه‌ی حیوانات مزرعه.
‫- سلام! ‫- صبح بخیر.
‫صبح بخیر، صبح بخیر!
‫خوکی‌ها، بیاین!
‫- یالا! ‫- بیاین خوکی‌ها!
‫- بیاید بریم. یالا پسرها. ‫- یالا!
‫چند تا اونجا داریم؟
‫- ده تاست؟ ‫- ده.
‫چه کار قشنگی.
‫وقتی خوک‌ها رو بار زدیم،
‫رفتیم حیاط...
‫تا منتظر سرویس مدرسه باشیم.
‫اوهو!
‫- چه کامیون بزرگی. ‫- بزرگترین اتوبوس مدرسه‌ست.
‫این اتوبوس مدرسه‌ست.
‫صبح بخیر.
‫- صبح بخیر. ‫- حالتون چطوره؟
‫- خوبم. شما چطورین؟ ‫- خوبم.
‫شما گاو، خوک‌...
‫- گوسفند، همه چی می‌برید؟ ‫- آره.
‫- دوطبقه‌ست؟ ‫- آره.
‫وای.
‫یالا یالا! بالا! بالا!
‫خداحافظ خوکا!
‫بیکن ما رو نجات دادین ولی مال اونا رو نه.
‫خیلی ممنون.
‫فرمان حرکت برای پلیس خوکا.
‫ممنون. می‌بینمتون.
‫چه ایده‌ی خوبیه آخه. ‫ولوو اکس‌سی۹۰.
‫- کامیون سرویس مدرسه. ‫- از احشام دنیا!
‫آره! اکس‌سی۹۰ دنیای احشام! ‫دقیقاً درسته!
‫دوباره می‌بینیمتون. ‫ممنون رفقا.
‫مراقب خودت باش.
‫چند روز بعد،
‫من به لیسا پیشنهاد دادم...
‫که یه قرار باهمدیگه بریم کافه‌ی محل.
‫تا من بتونم بطور عاشقانه ‫برنامه‌هام برای کافه‌ی خودمو توضیح بدم.
‫خب، اینه.
‫یه پیش‌درخواست و پیش‌برنامه‌ریزی.
‫این به شورا می‌گه:
‫«ما اینو در نظر داریم، محض اطلاع»
‫کلا همینو می‌گه. پس این کافه‌ست.
‫اونم اونه.
‫یه دیوار شیشه‌ای اینجا می‌ذاری، بوم.
‫اینجوری توی زمستون یخ می‌شه...
‫و تابستون خرماپزون.
‫نه، می‌دونم ایرلندی هستی،
‫اما ما اینجا یه چیزی داریم ‫به اسم گرمایش مرکزی...
‫و تهویه‌ی هوا.
‫و آشپزخونه اینجاست.
‫و بعد از اینجا یا اونجا رد می‌شی...
‫و به بخش نوشیدنی می‌رسی.
‫هیچی نیست که باعث بشه تو...
‫بگی: وای چقدر مجلله و فلان.
‫همه‌چی خیلی ساده‌ و بی‌تکلفه.
‫- غذای خوب داریم. ‫- آره.
‫بدون تزئینات. ‫و اون تزئیناتی که اسب‌ها دارن.
‫خیلی دوست دارم یه فرش پرنقش‌ و نگار ‫یه جایی بندازم.
‫با این نوشته‌ی بزرگ پشتش: ‫دانکستر روورز.
‫- فرش پرنقش‌ و نگار؟ ‫- آره، شلوغ پلوغ.
‫تنها دلیل این که فرش‌ها...
‫نقش و نگار دارن اینه که ‫وقتی کسی روش بالا آورد...
‫معلوم نشه. فرش طرحدار نمی‌گیریم.
‫- به هر حال برنامه اینه. ‫- باشه.
‫و من می‌خوام کافه‌ای بسازم..
‫که غذای باکیفیت مزرعه‌دارهای انگلستان ‫توش سرو می‌شه،
‫پس ما از مزرعه‌دارهای انگلیسی ‫حمایت می‌کنیم،
‫که گرون هم نیست.
‫من برای محصولشون پول خوبی میدم.
‫و باید یه راهی پیدا کنیم...
‫تا این کافه به ارزون‌‌ترین شکل ممکن...
‫اداره بشه.
‫می‌تونی مجرم استخدام کنی.
‫اما اگه چشمامو ببندم می‌تونم تصور کنم.
‫متوجهم چی میگی، به نظرم ‫ایده‌ی خیلی خوبیه...
‫اما باید یه کارهایی بکنی،
‫مخصوصاً وقتی باید پول خرج کنی.
‫- می‌دونم. ‫- تو پول خرج کردن رو خوب بلد نیستی.
‫واسه همین حسابی شوکه می‌شی.
‫اما اگه اینجا بمونیم و حرص بخوریم،
‫زیاد ترسناک به نظر نمی‌رسه.
‫اما متاسفانه باید می‌رفتیم خونه ‫تا شب زود بخوابیم.
‫چون صبح روز بعدش ‫روز تست تراکتور بزرگه بود.
‫روز غم‌انگیزیه.
‫آخه...
‫پس...
‫۱۲، ۱۳ سالشه.
‫به نظرم باید چند سال پیش ‫بازنشسته می‌شد.
‫آخه ترمزهاش هیچ‌وقت کار نمی‌کنن.
‫- کار نمی‌کنن. ‫- همیشه فیوزها رو می‌سوزونه.
‫- آره. ‫- ما ۴۰ هزار پوند پای این دادیم...
‫پنج سال پیش بود؟
‫خیلی خوب بوده. ‫برای ۴۰ هزار پوند محشر بوده.
‫می‌دونم، وقتی هم گفتم ۴۰ هزار پوند...
‫پاش دادم، همه بهم خندیدن.
‫۴۰ هزار پوند دادی لامبورگینی گرفتی؟
‫این فوق‌العاده ارزونه!
‫اون مسی فرگوسن رو دیدی...
‫- که هریت اجاره کرده؟ ‫- آره، خیلی جیگره.
‫می‌دونی قیمتش چقدره؟
‫۱۶۰ هزار پوند.
‫- وای. ‫- ۱۶۰ هزار.
‫- خیلیه. ‫- اما بهرحال.
‫می‌خوام ببینم اگه این یه لامبورگینیه...
‫خب؟
‫تصمیم گرفتم یه تعداد تراکتور ‫رو بررسی کنم.
‫- فرض کن لباس راحتیه. ‫- خب.
‫این اژانت پروواکتره.
‫می‌خوام تراکتورهای بژ ‫ و بزرگ بریجت جونز رو ببینم.
‫وای نگاه کن.
‫همون لحظه...
‫بریجت جونز سلانه سلانه میومد بالا.
‫سبزه، پس جان دیره.
‫حدس بزن چنده.
‫این کوچولو؟
‫- ۲۲۳ هزار پوند. ‫- وای!
‫صبح بخیر جان.
‫- جان دیر! ‫- صبح بخیر!
‫یه چیز جالب رو درموردِ ‫جان دیر می‌دونی؟
‫نه.
‫- من می‌‌دونم. ‫- می‌دونی؟
‫اون به عمرش تراکتور ندید.
‫می‌دونستی؟
‫- آره درسته! ‫- یه حقیقته.
‫فقط ۴ تا سیلندر داره.
‫خب، چند تا سیلندر لازم داری مگه؟
‫خب معمولاً هشت تا.
‫اوه، یه بسته داریم.
‫کیه؟ چی...
‫وای یه تراکتور دیگه‌ست.
‫چرا بیشتر از یکی گرفتی؟
‫همه‌شونو گرفتم. همه رو.
‫همه‌شون یعنی چقدر؟
‫هشت تا.
‫امروز هشت تا تراکتور میاد اینجا؟ ‫هشت تا؟
‫وای خدای من. چی کار کردی تو؟
‫حواست نبود با کامیون میارنشون نه؟
‫دیوونه.
‫خدایا.
‫وقتی دیدم جو چه جوریه،
‫توی نزدیک‌ترین تراکتوری که دیدم قایم شدم
‫که «فندت» بود.
‫این دیگه چیه؟
‫- با اینا چی کار می‌کنن؟ ‫- خیلی ساده‌‌ست.
‫- می‌تونی باهاشون... ‫- نه!
‫هر کاری می‌خوای بکنی!
‫می‌تونی انتخاب کنی هر دکمه ‫چی کار بکنه؟
‫آره می‌تونی برای هر چیزیاختصاص بدیشون،‌
‫هر جا، تا با کارت جور بشه.
‫بازم دارن برات میارن.
‫وای نه، آره.
‫ای وای، زیاده‌روی کردم نه؟
‫خدای من.
‫می‌تونی ببری اونجا؟
‫مدل جدید این سرعتش ‫۱۰۰ کیلومتر بر ساعته.
‫واقعاً؟
‫آهای! بیرون!
‫- سریع! بیا این فاجعه رو جمع کن. ‫- ببخشید.
‫- ببخشید آقا. ‫- احضار شدی.
‫فردا روز جهانی زنه. داره تمرین می‌کنه.
‫روز جهانی زن! مهم نیست کیه!
‫آقای دیوونه!
‫سوار شدن و پیاده شدن از این ‫از همه راحت‌تره.
‫این خیلی چیز خوبیه نه؟
‫می‌تونی ببریش پایین؟
‫نمی‌تونم دور بزنم.
‫نمی‌تونی دور بزنی؟ باشه.
‫با بدتر شدن اون شلوغی،
‫فوراً توی کابین یه تراکتور دیگه ‫قایم شدم.
‫این تراکتور ایتالیایی‌‌ایه که باید می‌خریدی.
‫- ئه ایتالیاییه؟ ‫- ایتالیاییه آره.
‫ساخت شمال ایتالیا.
‫یه شرکت خانوادگیه.
‫- سالانه ۲۲۵۰۰ تراکتور تولید می‌کنیم. ‫- آهای!
‫برو کنار!
‫ببخشید. درو ببند.
‫این تراکتور خوشگلیه.
‫مشخصه که ایتالیایی‌ها...
‫اوه خدایا. وای نه، هریته.
‫وای خدای من.
‫لعنتی!
‫خدایا!
‫فکر کردم مثل بچه‌هایی که ‫میرن باربی‌ فروشی خوشحال شی.
‫- چی کار کردی؟ ‫- همه‌شونو آوردم اینجا...
‫که گمونم حالا که فکرشو می‌کنم ‫اشتباه کردم.
‫چه جوری یه تراکتور رو تست می‌کنن؟
‫خب، بهش دستگاه وصل کن.
‫یه هفته.
‫یه هفته!
‫نمی‌تونیم این کارو بکنیم، ‫یه روز وقت داریم.
‫می‌خوای با این همه چی کار کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫تنها راه حلی که به ذهنم می‌رسید...
‫این بود که اجازه بدم...
‫توی موج عظیم تبلیغات فروش ‫غرق بشم.
‫مدل ۵۷کی با گیربکس نیمه‌پاورشیفت.
‫کل دنده‌ها، موتور،
‫جعبه‌دنده، با رنگ نارنجی مشخص شدن.
‫چیزهای زرد مربوط به شافت نیروئن.
‫چیزهای آبی به هیدرولیک ربط دارن.
‫به جاد اعداد ۱ تا ۴، با کدهای رنگی...
‫آبی، نارنجی، سبز و خاکستری مشخص شدن.
‫یعنی با یه دست می‌تونی ‫۲۷ تا موردو کنترل کنی...
‫اگه واقعاً بخوای.
‫تکنولوژی دوکلاجه داره ‫مثل ماشین مسابقه‌ای.
‫دو تا کلاج داره: ‫زوج و فرد.
‫اگه پاتو فشار بدی،
‫از بی۱ تا...
‫دی‌۵ میره.
‫و اگه واقعاً علاقه داری،
‫اون دو تا ست دیگه از اون ‫نُه تا کنترل بهت میده.
‫یه چرخی مثل پمپ هیدرولیک داری.
‫روغن هیدرولیک رو وارد پمپ می‌کنی...
‫و اون پمپ رو بالا می‌بره ‫یا منبسطش می‌کنه و یا جمعش می‌کنه،
‫بسته به این که روغن رو ‫کدوم‌طرفی بهش بفرستی.
‫یه کلمه‌ش رو هم نفهمیدم.
‫یه ساعت بعد از قبل هم سردرگم‌تر شدم.
‫واسه همین یه نقشه‌ای به ذهنم رسید...
‫تا کمکم کنه گندم رو از کاه جدا کنم.
‫می‌خوام یه خصوصیتشون رو تست کنم،
‫یه خصوصیتی که توی لامبورگینی ‫منو تا مرز دیوونگی برد،
‫قلاب تریلر.
‫که...
‫این باشه.
‫شاید فکر کنید...
‫که یه دکمه رو می‎زنید و این میاد بیرون،
‫و به هر چی که می‌خواید وصل می‌شه،
‫و بعد یه دکمه رو می‌زنید ‫و برمی‌گرده سر جاش.
‫اما سخت در اشتباهید.
‫یکیشون باید سیستم قلاب یدک‌کشی ‫داشته باشه که کار کنه.
‫اگه سیستم قلاب یدک‌کشش کار کنه،
‫- یا جوری کار کنه که من باهاش راحت باشم... ‫- آره.
‫احتمالاً همه چیزش درسته.
‫خوبه. پس یه چیزی می‌خوای ‫که زبوشو بفهمی.
‫آره.
‫وقتی همه‌ی تراکتورها و راننده‌ها ‫به صف شدن،
‫من مسئولیت این رو به عهده گرفتم ‫که بهشون دستورالعمل بدم.
‫سلام؟
‫خدای من!
‫- واقعاً کار می‌کنه؟ ‫- چیزش کجاست؟
‫آره، از همگی عذر می‌خوام.
‫ما می‌خوایم تست آزاد کردنِ ‫قلاب یدک‌کش رو انجام بدیم.
‫اول می‌خوام... ‫یه دقیقه وایستید.
‫اونا باید... دسته‌هاشون چی می‌شه؟
‫دسته‌هاشون روی زمین باشه.
‫دسته‌ها روی زمین باشه.
‫- آره. ‫- و...
‫قلاب‌ها رو بدن بیرون و پایین و بعد وایستن.
‫نه، باید قلاب داخل باشه.
‫آره، پس دسته‌ها روی زمین باشه.
‫قلابتون رو آزاد کنید. بازش کنید.
‫اول باید قلاب رو بیرون بیارن.
‫و پایین.
‫- و پایین؟ ‫- آره.
‫اول قلابتون رو بیرون و پایین بیارید.
‫هبه جز «فسترک» چون نمی‌تونه بره بیرون.
‫به جز... چی؟
‫فسترک نمی‌تونه بره بیرون. ‫فقط می‌تونه بره پایین.
‫به جز فسترک، جی‌سی‌بی ‫تو فقط می‌تونی بری پایین.
‫بیرون.
‫پایین.
‫بعد این که قوانین رو واضح توضیح دادیم،
‫کرونومترو آماده کردیم.
‫به جای خود، آماده، حرکت.
‫اومد.
‫و...
‫- تمام. ‫- ۱۳.۶ ثانیه.
‫[فندت ۱۳.۶ ثانیه]
‫خب آقای کیس.
‫۱۴.۵۷.
‫اوه!
‫[کیس ۱۴.۵۷ ثانیه]
‫برو!
‫چه دسته‌های سریعی!
‫آره!
‫ولی باید بره پایین.
‫- ۱۹! ‫- جان دییر ۱۹.
‫[جان دییر ۱۹ ثانیه]
‫خب. ولترا.
‫اول سریع‌ترین انگشتا.
‫برو.
‫نگاه کن، می‌بینی؟
‫دیدی گفتم؟
‫فقط من نیستم که نمی‌تونه این کارو بکنه.
‫- درست شد. ‫- چه عجب. و بعد...
‫چیزی نمونده!
‫تمام.
‫چهار روز...
‫و ۱۱ ساعت.
‫[ولترا ۹۵.۵ ثانیه]
‫خب. نیو هلند. برو.
‫- وای، چه سریعه! ‫- خیلی تنده!
‫تمام.
‫۱۲.۰۴.
‫نیوهلند رکورددار شد.
‫و اون تست به من ۳ تا از بهترینا رو ‫داد تا از بینشون انتخاب کنم.
‫کیس،
‫فندت،
‫و نیوهلند.
‫اما این انتخاب...
‫حسابی بهم دلهره می‌داد.
‫[دو روز بعد]
‫- کت و شلوار «کی می‌خواد میلیونر بشه؟» ‫- خودشه.
‫کاش زودتر زنگ می‌زدم ببینم چی باید بپوشیم.
‫امروز قطعا روز کت و شلوار بود،
‫چون نیلِ برنامه‌ریز و من...
‫با یکی دیگه از مسئولین منطقه
‫توی شورای منطقه‌ای کاتسولد جلسه داشتیم،
‫تا درمورد درخواست برنامه‌ریزی من ‫صحبت کنیم.
‫اما طبق صحبتایی که با ‫ مسئولین بزرگراه داشتیم،
‫جَو خوب بود.
‫- من یه کم یادداشت آماده کردم. ‫ - خب؟
‫و ما دنبال چی هستیم؟
‫دنبال اینیم که کمکمون کنن ‫و جواب بله بهمون بدن،
‫- نه که مثل آکسفوردشر غربی نه بگن. ‫- آره.
‫آره، فقط به یه توافقی برسیم...
‫که اونا باهامون همکاری کنن...
‫و خب اونا فکر می‌کنن ایده‌ی خوبیه،
‫که خب مسلماً هم هست، مگه نه؟
‫خب آره.
‫[شورای منطقه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای کاتسولد]
‫شورای کاتسولد اجازه نمی‌داد ‫که از جلسه فیلمبرداری کنیم،
‫برای همین باید اینجا ‫دوربین‌ها رو قطع می‌کردیم.
‫اما بعدش،
‫من و چارلی و نیل توی یه کافه ‫ قرار گذاشتیم...
‫تا درمورد این که چطور پیش رفته صحبت کنیم.
‫خب رفقا. بیخیال...
‫باورم نمی‌شه...
‫که برگشتیم سر خونه‌ی اولمون.
‫من باید به خانم‌ها و آقایان بگم ‫که چه اتفاقی افتاد.
‫من حقیقتاً دنبال یه کافه...
‫خارج از آکسفوردشر غربی بودم...
‫تا از شورای منطقه‌ای آکسفوردشر غربی...
‫فرار کنم.
‫توی جلسه کاشف به عمل رسید،
‫که از طریق برنامه‌ی زوم فیل شاو هم...
‫اونجا بود، دشمن سرسختمون...
‫توی شورای منطقه‌ای آکسفوردشر غربی،
‫که یه افسر برنامه‌ریزی...
‫توی گلاسترشر هم هست.
‫و یه نفر از شورای بورتون اومده بود،
‫و حتی یه کلمه‌ی مثبت هم از دهنش درنیومد،
‫حتی یه کلمه‌ی مثبت.
‫خیلی نگران مردمش بود.
‫«خب مردم قراره بیان...
‫به کافه‌ی تو. میان دیگه.»
‫خب می‌دونم میان، هدف کافه همینه.
‫من نکات مثبت رو نوشتم و...
‫اوه خب، لیستش خیلی کوتاهه.
‫آره! ولی یه چیزهایی بود.
‫اونا قبول کردن... یعنی کافه...
‫هشت تا مالک طی ۱۲ سال داشته.
‫و مرده گفت که خوب پیش نمیره.
‫۸ تا مالک توی ۱۲ سال همه‌شون شکست خوردن.
‫ما میایم جلو و موفق می‌شیم.
‫«خب ما نگران همینیم.»
‫حقیقتاً اونا نگران اینن! چون...
‫«شما افراد زیادی رو به کافه‌تون می‌کشونید.»
‫- خب این که خوبه. ‫- گفتن مثل شهر بازی می‌شه.
‫«می‌خواین شهر بازی بزنین.» نه!
‫یه کافه و رستوران و مغازه‌ست!
‫تا جایی که من می‌دونم،
‫دیزنی‌لند قصابی نداره.
‫نه.
‫من واقعاً ذهنیتم این بود...
‫که چون قبلاً کافه بوده و...
‫چون بالاخره قراره خراب شه،
‫و به جز ما کسی نمی‌خرتش،
‫از خداشون هم باشه.
‫اما بعدش حسابی ناامید شدم.
‫من می‌‌خوام افتتاحیه‌ی اینجا...
‫- تا تعطیل رسمی ماه اوت انجام شه. ‫- هوم.
‫این درخواست برنامه‌ریزی...
‫هیچیش قرار نیست آسون پیش بره نه؟
‫گمونم شاید وقتش باشه که...
‫یه کم تجدید نظر کنیم.
‫«در قسمت بعد..»
‫نه، لیسا.
‫آخرین باری که بچه به دنیا آوردی ‫کی بوده؟ ساکت شو پس.
‫حس و حال خوبی داره.
‫خیلی خیلی جذابه.
‫برگشتی!
‫خوبی؟
‫باید یه نفرو میاوردم کمکم.
‫با هریت آشنا می‌شی. ازش خوشت میاد.
‫[جرمی کلارکسون]
www.Doostihaa.com