‫ما کارمون رو انجام میدیم.
‫هیچی قرار نیست اوقات ما رو تلخ کنه.
‫آوریه. باید یه جراحی فوری براش انجام بدیم.
‫آماده بشید!
‫خوبیم. هر سه نفرمون.
‫ولی صحبت جدی. دیشب نزدیک بود من بمیرم.
‫- چی؟! ‫- نه.
‫ویویان لطف کرده و قبول کرده
‫- تا آخر فصل پیش ما بمونه. ‫- چه مرگته؟
‫حسودیت شده؟
‫اه... به تو و...
‫نه عزیزم، حسودیم نشده.
‫کمک! کمک!
‫کمکم کنید!
‫کمک!
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- وحشتناک.
‫دستش ضربه خورده، ممکنه له شده باشه.
‫ممکنه استخون بازوش شکسته باشه.
‫اگه بیارمش بیرون ممکنه بازم غار فرو بریزه.
‫همه‌ش تقصیر منه. ‫من گذاشتم بره اون داخل.
‫عیب نداره. خوب میشه.
‫وضعیتش رو ثابت می‌کنیم، به دردش رسیدگی می‌کنیم،
‫به بدنش آبرسانی می‌کنیم.
‫چقدر مونده گروه جستجو و نجات برسه؟
‫سه چهار ساعت. ولی دوستان...
‫- وقت نداریم. ‫- مَد داره میاد.
‫کمتر از یک ساعت دیگه، اینجا زیر آب فرو میره.
‫خیلی خب، شاید نتونیم دستش رو نجات بدیم،
‫ولی خودش رو چرا.
‫ولی چطوری بدون نجات دادن دستش قراره ‫خودش رو نجات بدین جز...
‫[چهل و هشت ساعت پیش]
‫«این هالووین، دویست و چهل و هشتمین سالگرد
‫غرق شدن اسپیریتو سانتو می‌باشد.
‫این کشتی که بارش نقره‌ی اسپانیایی بود،
‫جایی در دریای کورتز غرق شد.
‫تا امروز، ساحل‌گردها هنوز هم سکه‌های زرین اسپانیایی را
‫در کنار خط ساحلی و غارهای شبح‌زده نزدیک ‫پیدا می‌کنند.»
‫خدای من...
‫می‌دونی، این هالووین هفتمین سالگرد روزی هم هست
‫که یه دختر بامزه رو با
‫لباس کورالین تو اتاق یه مهمونی
‫تو کمبریج دیدم،
‫و واسه اینکه جرئت کنم برم باهاش سر صحبت رو باز کنم
‫مجبور شدم یه شیشه سنگریا بدم بالا.
‫و بعد کل نوشیدنی رو فردا صبحش تو ‫سینک آشپزخونه‌ش بالا آوردی،
‫اگه حافظه‌م یاری کنه.
‫خب، بهترین راه جشن گرفتنش
‫این نیست که با کشتی یه سفر دریایی ترسناک بریم
‫و بعد بریم شکار گنج‌های دفن شده؟
‫می‌تونم باز تو سینک بالا بیارم.
‫- هوم... ‫- ممنون.
‫شام هالووین به شکل بوفه‌ایه،
‫خواستم اینجا و اینجا و اینجا هم
‫وسایل ضدعفونی کننده دست بذاریم.
‫باشه. خوبه. ‫به کوری از بخش نظافت بگو.
‫عالیه. حالا نوبت موضوع مورد علاقته.
‫مسابقه لباس‌های هالووینی، که باید توسط ‫مسافرهامون داوری بشن.
‫قوانینش.
‫وسایل تیز ممنوع.
‫حیوانات زنده ممنوع. پارسال فاجعه بود.
‫هالووین. نمیشه بیخیالش بشیم؟
‫تنها هفته ساله که کشتی زیبا
‫و باشکوهم تبدیل به ماشین دلقک‌ها میشه.
‫متوجهم ولی خب مردم دوستش دارن.
‫هفته محبوبیه.
‫لودگیه.
‫لودگی آدم‌های بالغه.
‫قول میدم تیم پزشکی کلاس کار رو بالا نگه داره، قربان.
‫لودگی در کار نیست.
‫درود، ناخدا!
‫اجازه هست بیام تو؟
‫اوه، سلام.
‫خوشبختم.
‫اوه، خدای خوبم.
‫نظرتون چیه؟
‫این تیپ و قیافه من زیباترین چیزی نیست
‫که تو عمرتون دیدین؟
‫هه.
‫قانون جدیِ آزار کلامی نمی‌ذاره
‫نظرم رو رک و راست بگم.
‫اوه، دست بردار، ناخدا.
‫می‌دونی، منم قبلاً عین شما فکر می‌کردم.
‫هالووین واسه کارمندان بیمارستان
‫بدترین زمان ساله...
‫قاشق زنی و تصادف،
‫پسرهای دانشگاهی که فکر می‌کنن
‫شنلی که اینترنتی خریدن باعث میشه نامرئی بشن.
‫ولی امسال، من تصمیم گرفتم
‫خوش بگذرونم.
‫خب، ای کاش منم
‫هفته هالووین رو دوست داشتم، ولی بلد نیستم ‫لباس سرهم کنم،
‫و تریستان هم هی به روم میاره.
‫دست بردار. دیگه در این حد بد نمی‌تونی باشی.
‫پارسال چی پوشیده بودی؟
‫- رابط سیار برق. ‫- آره، خیلی بده.
‫خب، به هر حال مهم نیست چون
‫تریستان همیشه برنده‌ی مسابقه لباس‌های هالووینی ‫میشه.
‫البته، به نظر میاد
‫امسال یه رقیب جدی داره.
‫چرا هیچوقت نوشیدنی نداریم؟
‫اوه...
‫ولم کن!
‫تقلیدکارِ... خائن!
‫من تقلیدکارم؟ تو تقلید کردی!
‫باید لباست رو عوض کنی.
‫این کلاه گیس من دست سازه. خودت عوض کن.
‫نه، نه، نه.
‫حق ندارین تو بخش من دعوا کنین.
‫ببینین. یه فکری دارم.
‫نظرتون چیه لباس پرستار و دکتر یه کشتی با
‫قوانین حرفه‌ای لباس مخصوص به کار رو بپوشین؟
‫حالا برید بیرون.
‫برید.
‫با اجازه.
‫یک سال سر لباسم وقت گذاشتم!
‫بعداً می‌بینمت.
‫یالا.
‫آره. دیدی؟
‫اوه. هی!
‫واو!
‫اینا از کجا اومدن؟
‫سوئینی تاد، سفر دریاییِ برادوی.
‫کلی وسیله جا گذاشتن.
‫این جمجمه‌ها. این فانوس‌ها. اوه!
‫نه، منظورم از این...
‫اینه که عشقت به هالووین از کجا اومد؟
‫اوه، خب، همونطور که می‌دونی،
‫مامانم از بچگی زیاد پیشم نبود،
‫ولی پرستارم، آلما چرا،
‫و خوب بلد بود لباس‌های مختلف درست کنه.
‫آره، هر چی بلدم رو اون یادم داد.
‫خیلی واسه هالووین زحمت می‌کشیدیم. عاشقشم.
‫وودی و باز. هولمز و واتسون.
‫جاستین و بریتنیِ کتان‌پوش.
‫آخی. از وقتی گذاشتم اون کیست روی
‫شونه‌ی مسافر آلمانی رو بترکونی
‫تا الان اینقدر خوشحال ندیده بودمت.
‫واقعاً اتفاق... محشری بود.
‫ممنون.
‫صحبت چیزهای پوسیده و پر از چرک...
‫امسال زیر اون کتت چه لباس
‫وحشتناکی تنت کردی؟
‫- خیلی خب. ‫- هوم.
‫خب...
‫خیلی بهش فکر کردم.
‫- اوهوم. ‫- و... خیلی خب.
‫خیلی خوبه.
‫ای وای.
‫خودت را توضیح بده، فانی.
‫چرا کابینت‌های باند را قفل می‌کنی؟
‫واسه کسایی که لباس هالووین رو یادشون رفته.
‫نوارهای کش‌دارمون رو غارت کردن.
‫پارسال، از بس اینور اونور پر مومیایی بود،
‫شبیه، «شبی در موزه بریتانیایی» می‌موند.
‫تا یک هفته زخم مردم رو با دستمال کاغذی
‫و پد ضدعفونی کننده می‌بستم.
‫بذار حدس بزنم. نپتون، ارباب هفت دریا؟
‫پوزئیدون.
‫تریستان ببیندت شاکی میشه!
‫هالووین تخصص خودشه.
‫خب، بُردن هم تخصص منه، همینی که گفتم.
‫- ببخشید! سلام! سلام؟ ‫- اه...
‫باند نداریم! شرمنده. تموم کردیم.
‫ببخشید. چی؟
‫اوه. ام، چه کمکی از دستمون برمیاد؟
‫خب، گومز رفتارش یه مقدار عجیب شده.
‫خوبم. شلوغش نکن.
‫ایستاده داره خوابش می‌گیره،
‫و نمی‌تونه روی...
‫هی... هیچی تمرکز کنه.
‫بشین.
‫- مردمک‌هات یه اندازه هستن. ‫- و علائم حیاتیت هم خوبن.
‫یه مقدار تب داره ولی غیرعادی نیست.
‫خسته‌م.
‫هجده ساعت در سفر بودیم، زیاد نخوابیدیم،
‫و خانمم نمی‌ذاره دراز بکشم.
‫می‌دونین، میشه یه آمپول ویتامین دوازده
‫یا یه چیز انرژی‌زا براش تزریق کنین؟
‫خیلی برنامه داریم، پس...
‫به عنوان پوزئیدون، خدای دریا...
‫و دکتر ادیسه،
‫براتون هشت ساعت خواب یک سره تجویز می‌کنم.
‫ممنون.
‫کاپیتان نمو! عاشقش شدم!
‫نه. همون «ناخدا رابرت مسی» پیر و حوصله سر برم.
‫شبیه اون شخصیت سریال قایق عشق لباس پوشیده!
‫آره! ها!
‫نه، من ناخدای همین قایقم، که البته بهش میگیم کشتی!
‫ممنون از گروه موسیقیمون!
‫سلام، دوستان و غول‌ها!
‫هر کسی که...
‫امشب اولین دور رای‌گیری انجام میشه
‫و چند روز دیگه تو مهمونی بزرگ هالووین هم ‫رای می‌گیریم!
‫پس دو فرصت دارید که غافلگیرمون کنید.
‫حالا بیاید !
‫- تویی. ‫- منم.
‫- تویی. ‫- آره.
‫هی. چه لباس نازی.
‫- چه لباس جذابی. ‫- لباس تو هم جالبه.
‫به نظرت فرصت برد دارم؟
‫آره، من بهت رای میدم.
‫اوه! ممنون.
‫هی، اولین...
‫یعنی دومین هفته‌ت چطور می‌گذره؟
‫راستش عالیه. این بندرها
‫بهترین مواد اولیه تازه رو دارن،
‫امشب می‌خوام یه چیزی به اسم پسکادو کان کوکو ‫درست کنم.
‫- خب. ‫- و کلی
‫نارگیل تازه از یکی تو بندر گرفتیم...
‫ولم کن.
‫- ولم کن. ‫- چی؟
‫شوخی می‌کنی؟!
‫باز از من تقلید کردی؟ ‫شوخی می‌کنی؟
‫نپتون؟ باز از من تقلید کردی؟
‫- پوزئیدون. ‫- دوستان، بسه.
‫مسخره‌ش رو درنیارین.
‫- من برم نوشیدنی بردارم.
‫دچار فشار خون پایین و تاکی‌کاردیه.
‫زود دوتا کیسه خون اُ منفی بهش وصل کن.
‫اینهمه خون از کجا داره میاد؟
‫باید همین الان منبعش رو پیدا کنیم.
‫ممکنه تا چند دقیقه دیگه از خونریزی بمیره.
‫زخم بازی نداره.
‫چون خونریزیش از یه زخم نیست.
‫از پوستشه. داره خون عرق می‌کنه، مکس!
‫خیلی خب. خیلی خب. هماتوهیدروزیس.
‫باید آرومش کنیم، بدنش رو خنک کنیم.
‫دو میلی‌گرم لورازپام براش بزن.
‫الان کیسه یخ میارم.
‫دارم یخ میزنم.
‫چی شده؟
‫به خاطر از دست دادن خون بیهوش شدی.
‫نگهبان‌ها رو عرشه بالایی پیدات کردن.
‫- الان خوبی. ‫- باید بدنت رو خنک نگه داریم.
‫جای عرق ازت خون میاد. اونم خیلی زیاد.
‫- خون میاد؟ ‫- آره.
‫بهش میگن هماتوهیدروزیس،
‫پیش یه خرگوش بودم.
‫خب، دختری که لباس خرگوش پوشیده بود.
‫ما، می‌دونین...
‫ولی ترس؟ نه. من از دخترها نمی‌ترسم.
‫یا نزدیک بودن به کسی.
‫می‌دونی، بیشتر مردم نمی‌فهمن
‫که ذوق و ترس از نظر فیزیکی بسیار به هم شبیهن.
‫مغزت آدرنالین ترشح می‌کنه،
‫قلبت تندتر می‌تپه، عرقت درمیاد.
‫و در مواقع خیلی کمیاب...
‫سیم پیچ مغزت قاطی می‌کنه و...
‫جای عرق خونریزی می‌کنیم؟
‫هر دفعه به یکی نزدیک بشم
‫اینجوری میشم یا...؟
‫راه حل بلند مدتش اینه که وقتی برگشتیم خونه،
‫به یه خون‌شناس معرفیت می‌کنیم
‫که محرک‌های ترست و دلایل احتمالیش ‫رو برات تشخیص بده.
‫این وسط، بهت مکمل آهن میدم
‫که خونریزیت جبران بشه با لورازپام
‫که تا آخر سفر سالم بمونی.
‫ایول! خوبه.
‫این هفته سعی کن زیاد هیجان‌زده نشی.
‫قول نمیدم.
‫کسی اونجاست؟!
‫سلام؟!
‫شوخی خوبی بود!
‫وای خدا!
‫این بند و بساطت رو از کجا میاری؟
‫- سلام، ناخدا. ‫- تریستان!
‫به قیافه‌ت می‌خوره بری بخوابی بهتره، ‫نه اینکه به نوشیدنی خوردن فکر کنی.
‫چه خبر؟
‫سلامتی. یه چیزی شده.
‫مکس. داره دستم می‌اندازه.
‫یه لباس باحال گیر آورده،
‫و من... نمی‌دونم. کارم تمومه.
‫چه لباس ناخداییِ جذابی!
‫نمی‌دونم، ناخدا.
‫فرق بین یونیفرم و لباس هالووین چیه؟
‫مگه جفتشون آشکارکننده نیستن؟
‫پسرم...
‫یونیفرم من چهار دهه کار روی دریا رو آشکار می‌کنه.
‫اون لباس‌های هالووینی آدم‌های بالغی رو ‫آشکار می‌کنه که چسب حرارتی دارن
‫و خیلی هم بیکارن.
‫خیلی خب. چرا اینقدر با هالووین لجی؟
‫قضیه چیه؟
‫ترومای هالووینی داری؟
‫بهرحال تو رقابت لباس‌های هالووینی از من بیشتر رای نیار.
‫جدی میگم. دلم نمی‌خواد با تو هم وارد جنگ بشم.
‫اونور یه مهمونی داریم.
‫پاول، می‌تونی انگشتم رو دنبال کنی؟
‫- واو. ‫- انگار دچار روان‌پریشی شده.
‫من نمی‌فهمم. این که خیلی خسته بود.
‫- الان یه سره تکون می‌خوره. ‫- تبش روی ۱۰۱.۵ هست،
‫و غدد لنفاویش خیلی ورم کردن.
‫دوستان...
‫اینا علائم جدی هستن. ممکنه عفونت باشن.
‫باید پروتکل فوری واگیری رو شروع کنیم
‫- تا بفهمیم قضیه چیه. ‫- موافقم.
‫باید قرنطینه‌شون کنیم.
‫زود هم باید ازشون آزمایش خون بگیریم.
‫ببخشید. گفتید واگیردار و قرنطینه؟
‫فعلاً باید احتیاط کنیم،
‫ولی اگه با کسی اومدید سفر،
‫باید بهشون خبر بدیم.
‫اه، لونا.
‫خیلی خب. و هیچکدومتون علائم ضعف نشون ندادید؟
‫- نه. ‫- تب؟ لرز؟
‫نه، نه، نه. دارم میگم که! ‫جفتمون خوبیم! خب؟
‫سعی کرد دستم رو بخوره!
‫از پوستتون رد شد؟
‫خیلی خب. تشخیص‌های مختلف.
‫خب، تب و غدد لنفاوی
‫میگن عفونت ویروسیه.
‫که علائم فیزیکی رو توجیه می‌کنن
‫ولی علائم عصبی رو نه...
‫مشکل در راه رفتن، حرف زدن، ‫خشونت‌های بی‌دلیل.
‫هاری. گاز حیوون.
‫تازه از سفر آفریقا برگشتن.
‫آره، ولی موارد پیشرفته هاری،
‫همون‌هایی که باعث میشن بقیه رو گاز بگیریم،
‫به همراه آب‌هراسیِ شدید میان،
‫پس وقتی بیاد رو کشتی، اصلاً نمی‌تونه ‫از اتاقش بیاد بیرون.
‫باید جواب آزمایش خونش رو ببینیم.
‫خب، جواب آزمایش اومد.
‫خب. اگه همونیه که فکر می‌کنیم باشه،
‫باید سریع قرنطینه فوری رو شروع کنیم.
‫به ناخدا خبر میدیم، ببینیم بیمارها با کی در ‫تماس بودن،
‫اول با خودمون شروع می‌کنیم.
‫به بندر بعدی خبر میدیم.
‫هنوز از هیچی مطمئن نیستیم.
‫- خیالم راحت شد. ‫- عالیه!
‫از همکاری باهاتون خوشحال شدم.
‫لعنتی! انگار برگشتیم به دوران کرونا.
‫نه، شبیه کرونا نیست.
‫نه، نه، نه.
‫هی، درست میشه. ‫از پسش برمیایم.
‫نه. میگم... شبیه کرونا نیست
‫چون هر چی که هست، واگیردار نیست. ببین.
‫آزمایش خون هر کدوم از شوهرهاتون یه ‫الگوی خاص رو
‫تو تعداد گویچه‌های سفید خون نشون میده،
‫و افزایش شدید ائوزینوفیل،
‫که نشون دهنده‌ی واکنش مصونیت بدنشون به ‫یه دلیل ناشناسه.
‫یعنی علائم
‫واکنش به یه بیماری واگیردار نیستن،
‫بلکه محرک‌های بیرون هستن
‫که جفتشون باهاش برخورد داشتن.
‫هنوز مطمئن نیستیم این محرک چیه، ‫ولی مطمئنیم که...
‫واگیردار نیست.
‫خبر خوب اینه که آخرالزمان زامبی‌ها ‫جزو گزینه‌هامون نیست.
‫پوف!
‫از پس یکی دوتا زامبی برمیام، ولی ‫یه کشتی پر زامبی؟
‫آره. خبر بد اینه که...
‫هنوز نمی‌دونم چی باعث ایجاد این علائم شده.
‫باشه. فهمیدم.
‫ممنون که خبرها رو برام آوردی، دکتر.
‫مخلصم.
‫ام...
‫یه چیز دیگه.
‫تا وقتی این قضیه بیمارها رو پشت سر بذاریم...
‫شوخی خرکی‌ها و مسخره‌بازی‌ها رو بذار کنار.
‫شوخی خرکی؟ من که کل شب تو درمانگاه بودم.
‫بذار بچه رقابت رو برنده بشه.
‫و ببین بیمارها چشونه.
‫دستور میدم.
‫بله، قربان.
‫زیر این امواج روح هشتاد و هشت نفریه که
‫حین فرو رفتن کشتی اسپیریتو سانتو، غرق شدن.
‫میگن اگه خوب گوش بدین،
‫می‌تونین صدای ارواح رو
‫از اعماق و غارهای شبح‌زده بشنوید.
‫حین شکار گنج، امنیت اولویت
‫شماره یک ماست.
‫نزدیک سنگ‌ها و غارها نشید.
‫جریان آب سریع میاد بالا،
‫و سنگ‌ها خیلی سُر هستن.
‫خب! سوالی ندارید؟
‫بله.
‫شما همونی نیستی که امروز صبح ‫حوله‌های من رو آوردی؟
‫خودمم، واسه همین خودم بیشتر از بقیه
‫دوست دارم گنجه رو پیدا کنم.
‫بریم.
‫اوه! خیلی قشنگه.
‫هیچی اینجا نیست.
‫بریم اون بالا.
‫حس نمی‌کنی یه ذره داریم دور میشیم؟
‫تو هم لباست بلنده.
‫اگه می‌خوایم چیزی رو پیدا کنیم،
‫باید بریم جایی که کسی تا حالا نرفته، نه؟
‫جولیان جان، اینجا خیلی تنگ و باریکه.
‫- بو! ‫- هاهاها.
‫چیه؟
‫فکر کنم یدونه پیدا کردم.
‫سکه؟
‫شوخی می‌کنی!
‫جولیا!
‫من نمی‌فهمم. کل روز خواب بودن.
‫دوباره دارن همونجوری میشن؟
‫خستگی متناقض.
‫بی‌خوابی در شب. بیحالی در روز.
‫اینم به لیست علائم اضافه می‌کنم.
‫سلام. رفقا.
‫قیافه‌ت... با عشق میگما... ولی داغونه.
‫- لطف داری. ‫- کل روز داشتی روی لباست کار می‌کردی.
‫- نمی‌تونی شکستم بدی. ‫- تو گردش ساحلی یه اتفاقی افتاده.
‫گنج‌یاب‌ها. ‫غار فرو ریخته.
‫یه خانمه گیر کرده.
‫آره. برید. زامبی‌ها با من.
‫واکنش‌های شفاهیش ناقص هستن.
‫خیلی خب. اول من میرم، علائم حیاتیش رو چک می‌کنم، ‫معاینه می‌کنم و گزارش میدم.
‫اونجا خیلی تنگه‌ها. من که جا نشدم.
‫- من میرم. ‫- نه، نه. باید منتظر...
‫- منتظر... ‫- منتظر کی بمونیم؟
‫مکس، خودم میرم.
‫کمک!
‫جولیا؟!
‫خواهش می‌کنم کمکم کنین!
‫جولیا.
‫آب! داره میاد بالا!
‫من آوری هستم. پرستارم.
‫دستم. نمی‌تونم بیارمش بیرون.
‫خیلی خب، واسه‌م چندتا نفس
‫- آروم و عمیق بگیر، خب؟ ‫- باشه.
‫دم.
‫بازدم.
‫عالیه. خیلی خب.
‫آب داره میاد بالاتر.
‫چی؟ خیلی خب. ‫سعی می‌کنم بکشمت بیرون.
‫خب؟ با شمارش سه. حاضری؟
‫یک، دو، سه.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫هی، هی.
‫نجاتت میدیم. قول میدم.
‫- زود برمی‌گردم. ‫- خیلی خب.
‫باز نفس عمیق بکش.
‫دم آروم.
‫بازدم آروم.
‫زود میام. نفس بکش.
‫- نرو. نرو. ‫- زود میام.
‫چی ازم می‌خواین؟
‫بهتون اجازه بدم؟
‫که دست دوستم رو قطع کنین؟
‫ازتون می‌خوام اجازه بدین جونش رو نجات بدیم.
‫چطوریه؟
‫شریان‌بند رو می‌بندم که خونریزیش بند بیاد،
‫به جولیا بی‌حس کننده‌ی موضعی میزنم.
‫که چیزی رو حس نکنه.
‫دستش رو از بالای آرنج می‌بُرم.
‫اگه اونجا بمونه، غرق میشه.
‫باید همین الان موافقت کنید.
‫آوری بهترین پرستاریه که می‌شناسم.
‫اگه برم داخل، می‌خوام اونم باهام بیاد.
‫باشه. باشه!
‫بریم.
‫چطوری، جولیا؟!
‫آب داره میاد بالاتر! ‫خواهش می‌کنم!
‫آروم باش.
‫نفس بکش.
‫چیزی نیست، جولیا.
‫هیچی نیست.
‫جولیا، می‌دونی کی اون بیرونه...
‫سارا، منتظرته.
‫و دو دقیقه‌ای میریم بیرون پیشش.
‫پس این رو محکم فشار بده، خب؟
‫ولش نکن. فشار بده. ول نکن، خب؟
‫فشار بده.
‫خوبه. به چیزهای خوب فکر کن، باشه؟
‫باشه.
‫تحمل کن، جولیا، خب؟
‫خیلی خب، جولیا. برنامه عوض شد.
‫می‌دونم عجیب به نظر میاد
‫و می‌دونم ترسیدی ولی باید بهم اعتماد کنی، خب؟
‫یه دم و بازدم خیلی عمیق بگیر.
‫تو بازدم، ریلکس کن
‫و جفت دستات رو آزاد کن.
‫شل کن. خب؟
‫- باشه. ‫- می‌تونی؟
‫یه دم بگیر... و بازدم.
‫با هم نفس می‌کشیم، خب؟
‫حاضری؟ دم.
‫و بازدم. دم.
‫بازدم.
‫واکنشی نداره!
‫یالا. یالا.
‫یالا.
‫خوبه.
‫حق با تو بود.
‫سکه‌ها تسخیرشده هستن.
‫احمقِ خر.
‫زنده‌ای. و سالم.
‫به اکسیژن نیاز دارم.
‫عین آب خوردن. اصلاً سخت نبود.
‫خیلی خب. تو اتاقت استراحت کن.
‫واسه آزاد کردن دستت مجبور شدم ‫آرنجت رو جابجا کنم.
‫جا انداختیمش، ولی یه شکستگی استخون بازوی ‫بزرگ دیگه هم داشتی.
‫هاه! ولی حس عجیبی نداره.
‫فکر می‌کردم زن بودن باعث میشه
‫شوخی‌های پدرونه نکنیم، ولی از این خبرها نیست.
‫البته باید بگم شکستگی جمع و جوریه،
‫زود خوب میشه.
‫چه حسی داره؟
‫وحشتناک. تیر می‌کشه. درد داره. داغون.
‫خبر خوبیه.
‫یعنی آسیب عصبی دائمی ندیدی.
‫مسکن رو آوردی؟
‫ممنون.
‫و ممنون که دستم رو قطع نکردی.
‫اون پایین چی شد؟
‫خب، وقتی می‌خواستم اولین بُرش رو انجام بدم،
‫از کشش ساعدت فهمیدم
‫دستت رو مشت کردی و محکم گرفتی.
‫واکنش ناخودآگاه بدن به ترسه.
‫- یا دیدن سکه‌های براق. ‫- بعد به فکرم رسید
‫اگه مشتت رو باز کنی،
‫یه کم جابجاش کنی و زور بزنی،
‫شاید بتونم دستت رو بیارم بیرون.
‫هنگام رویارویی با مرگ، فقط باید آروم باشیم.
‫خوب که شد، می‌تونم پیانو بزنم؟
‫خب، چرا که نه.
‫خوبه. آخه قبلاً نمی‌تونستم.
‫اه. دیدی چطور شوخی‌هایی می‌کنه؟
‫آره.
‫خب، ممکن بود تو غار بمیری،
‫ولی شن مگس‌های ساحل
‫منم نیش زدن،
‫پس جفتمون روز سختی داشتیم.
‫وقتی تو سفر آفریقا بودید، مگس تسه‌تسه نیشتون نزد؟
‫ورم‌های قرمز کوچولو روی مچ دست یا قوزک پا؟
‫نه، فکر نکنم. البته ما خیلی به
‫اسپری حشره‌کش و شلوارهای بلند و پشه‌بند ‫حساس بودیم.
‫اوه، یه شب
‫پسرها زد به سرشون که زیر ستاره‌ها بخوابن.
‫آره، ساعت سه صبح
‫برگشتن پیشمون، عین سگ بدنشون می‌خارید.
‫ما فکر می‌کنیم شوهرهاتون تریپانوزومیاز دارن...
‫بیماری خواب آفریقایی.
‫باعث ایجاد الگوهای عجیب خواب میشه،
‫و دشواری در تکلم، رفتارهای عجیب.
‫خب، حداقل به تختشون قفل شدن!
‫سلام.
‫سلام. چطوری؟
‫اه. حس می‌کنم مُردم و زنده شدم.
‫آره.
‫یه لحظه باعث شدین فکر کنیم هیولاها وجود دارن.
‫استراحت کن، بهتر شو و خوب شو.
‫هر چقدر می‌خوای استراحت کن.
‫ممنون، عزیزم.
‫صحبت از زمان که شد، چقدر طول می‌کشه خوب بشن؟
‫- آخه ما... ‫- آخه ما
‫ساعت سه و نیم قراره بریم صخره‌نوردیِ زوجین.
‫صخره خیلی خوبیه، واسه همین...
‫اوه. یه لحظه.
‫باشه.
‫- میشه صحبت کنیم؟ ‫- آره. چی شده؟
‫تریستان. نمی‌دونم. رفتارش یه جوری شده.
‫آره. درست به موقع.
‫هزاربار این کارهاش رو دیدم.
‫اگه فکر کنه دیگه قرار نیست
‫ببیندت تبدیل میشه به پرنس چارمینگ،
‫و الان که اینجایی، می‌ترسه زیاد بهت نزدیک بشه.
‫آره... مشکل ما نزدیک شدنش نبوده.
‫این یه چیز دیگه‌ست.
‫بیا خودت ببین.
‫می‌خواست تو آماده کردن لباس هالووینش کمکش کنم،
‫رفتم اتاقش، انگار
‫از صبح اونجا بوده.
‫هوم. وای پسر.
‫ای خدا، اینجا بوی قرن هفده رو هم میده.
‫آره. خیلی جالبه.
‫هی، رفیق.
‫اهریمن. جفتتون اهریمن هستید.
‫نه. ماییم.
‫ام، اومدیم کمکت.
‫دوستانه می‌پرسم.
‫چیزی مصرف کردی؟ قرصی، پودری؟
‫- هیچی! ‫- باشه.
‫تو همه چی رو...
‫ازم گرفتی.
‫می‌دونستی؟
‫چی مونده که نگرفته باشی؟
‫من رقابت رو می‌برم. برنده میشم.
‫برنده میشم.
‫کار مواد نیست. گازه.
‫باید از اینجا ببریمش بیرون.
‫- اه! نه، نه، نه! ‫- پاشو بریم.
‫- هی. ‫- چه خوشگلی.
‫- آخی. ‫- می‌دونستی؟
‫باید براش اکسیژن درمانی انجام بدیم.
‫چشه دقیقاً؟
‫گاز سفید فانوس‌ها.
‫وقتی بسوزن، تبدیل به کربن منوکسید میشن.
‫و روشن کردن یه سره‌ی سه‌تا فانوس
‫تو محیط بدون دریچه ممکنه
‫منجر به مسمومیت کربن منوکسید بشه.
‫علائمش سرگیجه،
‫توهم، پارانویا و...
‫- وایسا، وایسا، وایسا! ‫- رفتارهای عجیب هستن.
‫مسابقه لباس هالووین.
‫اون بمونه واسه بعد. اول میریم درمانگاه.
‫یه فکری واسه لباس دارم.
‫رای‌ها حساب شدن،
‫و برنده‌ی خرید پونصد دلاری معاف از مالیات
‫و سه‌تا مجوز بندرگردی کسی نیست جز...
‫جناب ناخدا استوبیگ عزیز
‫از قایق عشق!
‫باریکلا، پسر!
‫یوهو! ایول، تریستان!
‫می‌دونی، چون نزدیک بود بمیره گذاشتم لباسم رو بپوشه.
‫ولی جز من کسی اون یونیفرم رو نمی‌پوشه... هرگز.
‫باریکلا. پسرمون برنده شد!
‫یوهو!
‫مجوزهای بندرگردی رو بده به ما.
‫اطاعت میشه، دوست من.
www.Doostihaa.com