« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫[قسمت چهارم: زخم]
‫اعوذ بالله من الشیطان الرجیم.
‫بسم الله الرحمن الرحیم.
‫ان الله و ملائکته یصلون علی النبی...
‫یا ایها الذین آمنوا صلوا علیه...
‫صلوا علیه و سلموا تسلیما.
‫سبحان ربک رب العزة عما یصفون...
‫و سلام علی المرسلین ‫و الحمد لله رب العالمین.
‫الفاتحه.
‫- تسلیت می‌گم. ‫- ممنون.
‫- خیلی متاسفم. ‫- باشه.
‫ممنوم.
‫تسلیت می‌گم، اطلس.
‫یعنی چی؟
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫بهم بگو چیکار کنم تا حالت بهتر بشه.
‫من اینجام.
‫می‌دونم، ممنون.
‫- تسلیت می‌گم. ‫- ممنون.
‫اونی که آقا اطلس رو بغل کرد، کیه؟
‫قبلاً ندیده بودمش.
‫دکترش. انیس.
‫ولی نمی‌دونستم باهم صمیمی هستن.
‫یک دکتره، باید خودش رو ‫از بیمارهاش دور نگه داره.
‫می‌خوای حرف بزنیم؟
‫آدما دارن می‌میرن. ‫الان توی مراسم برادر بزرگشیم.
‫یعنی، به نظرت این طبیعیه؟
‫می‌دونی که طبیعی نیست.
‫می‌دونم و یه کم می‌ترسم.
‫از چی؟
‫اگه برادر اطلس رو نمی‌شناختم، ‫یه طور دیگه‌ای فکر می‌کردم ولی...
‫از چی می‌ترسی، ملیس؟
‫از اینکه یه اتفاقی بیفته.
‫از اینکه شاید صدمه ببینیم.
‫اگه اون دستی داشته باشه، می‌ریم زندان.
‫ قبلاً ما رو بازداشت کردن.
‫نمی‌خوام دوباره این اتفاق بیفته. ‫خواهش می‌کنم.
‫هیچ اتفاقی نمی‌افته،
‫آروم باش.
‫اینطور فکر نمی‌کنم ولی خواهیم دید.
‫بیا، بیا.
‫صبر کن، صبر کن.
‫دوروک.
‫ببین، دوروک اینجاست.
‫من پشت سرت میام، باشه؟
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫نمی‌تونم مادرم رو تنها بذارم.
‫به عمارت می‌رم.
‫نگران کار نباش، من انجامش می‌دم.
‫- پیش مادرت باش. ‫- ممنون.
‫خیلی تسلیت می‌گم. ‫اگه کار داشتی زنگ بزن. من دفتر نمی‌رم.
‫ممنون، ملیس.
‫من پشت سرت میام.
‫از کِی با دکتر اینقدر صمیمی شدی؟
‫ماه‌هاست که هر چیزی رو بهش می‌گم.
‫بیشتر از یه دکتر، الان مثل برادر شدیم.
‫با یه دکتر نمی‌تونی مثل برادر بشی.
‫همه چی با اون عکس‌ها شروع شد.
‫الان توی مراسم برادرت بودیم.
‫یکی داره دور و برت پرسه می‌زنه. ‫باید مواظب باشی.
‫آدم‌ها دارن می‌میرن.
‫این درست نیست.
‫حق با توئه.
‫بعداً حرف می‌زنیم.
‫ممنون.
‫قاتل رو دیدم.
‫رئیس.
‫چی پیدا کردی، ساره؟
‫دخترم، همه دارن در مورد این خبر حرف می‌زنن.
‫اگه نمی‌تونی پیش بری،
‫از ماهر کمک بگیر.
‫رئیس، من با سربازرس ماهر استرس می‌گیرم.
‫نمی‌تونم باهاش کار کنم.
‫مراد چند روز دیگه برمی‌گرده.
‫می‌ذاری باهاش کار کنم؟
‫باشه.
‫وضعیت مراد رو چک کن.
‫ولی باید سریع اقدام کنی، باشه؟
‫مردم منتظر جوابن.
‫اون روانی رو پیدا کن.
‫سروان، نتایج رد پاها توی شهربازی اومد.
‫بگو، فوزی.
‫با توجه به لکه‌های خون، ‫این فرد حدوداً ۱۶۵ سانتی‌متر قد داره.
‫وزنش حدود ۵۰ تا ۵۵ کیلوگرم.
‫اندازه بدن معمولیه، ‫شاید یه کم ورزیده باشه.
‫سایز پات چنده؟ ‫به نظر میاد هم‌سایز تو باشه.
‫داری از چی حرف می‌زنی؟
‫حالا داری من رو اندازه می‌گیری؟
‫مشکلت چیه؟ من قاتلم؟
‫نه، سوء تفاهم شد.
‫- مثال می‌زدم. ‫- گور بابای مثالت.
‫- گزارش خلیل دمیرجی کجاست؟ ‫- تازه اومده.
‫اول در مورد اون بهم بگو. ‫بگو چه خبر شده.
‫مقادیر بالایی از آکونیتین در خونش پیدا شد.
‫زهری که می‌تونه باعث بشه خون بالا بیاری.
‫توی آب داخل کیفش پیدا شد.
‫زهر رو از کجا پیدا کردن؟
‫هم فروش و هم وارداتش اینجا ممنوعه.
‫توی جاهای سرد مثل سیبری و آلپ رشد می‌کنه.
‫شاید غیرقانونی واردش کردن.
‫نه، کار گریمور نیست.
‫یکی دیگه این کار رو کرده.
‫اون امروز آزاد شد.
‫با دفتر دادستانی فیلم پشت صحنه رو دیدیم.
‫میاد توی اتاق، گریمش می‌کنه و می‌شینه.
‫بهش دست نمی‌زنه.
‫محصولات گریم رو آنالیز کردیم.
‫هیچی پیدا نشد.
‫اون آب رو از کیفش می‌خوره.
‫که فلاسک خودشه.
‫زهر از قبل توش بوده.
‫وقتی سروان مراد به هوش اومد،
‫سوال‌ها رو ازش می‌پرسیم، نگران نباش.
‫ممنون، فوزی.
‫همه چی رو حل می‌کنیم.
‫فوزی، ببخشید.
‫اشکال نداره، سروان.
‫بازش کن لطفاً.
‫واقعاً ترسیدم.
‫نمی‌خوام اینجا قایم بشم.
‫بذار بیرون بیام.
‫بذار بیرون بیام لطفاً.
‫اینجا می‌ترسم.
‫برادر، می‌ترسم.
‫برادر، لطفاً بازش کن.
‫- جم؟ ‫- سروان مراد به هوش اومد.
‫باشه، ممنون.
‫اطلس، سروان مراد به هوش اومد.
‫گفتم بدونی، اگه بخوای بیای.
‫مامان.
‫یه کاری پیش اومد،
‫می‌رم برمی‌گردم.
‫دیر نکن.
‫غذای مورد علاقه‌ت رو درست می‌کنم.
‫اصلاً یادت میاد؟
‫هیچوقت یادم نرفت، اطلس.
‫- بله رئیس؟ ‫- سلام، ساره.
‫مراد با اسلحه خودش ‫مورد اصابت گلوله قرار گرفته.
‫چی؟
‫جدی می‌گی رئیس؟
‫مگه اصلاً ممکنه؟
‫دست مراد رو چک کردین؟ ‫رد باروت داشت؟
‫چک کردن عزیزم، چک کردن.
‫انگار خودش به خودش شلیک کرده.
‫می‌دونم مراد این کار رو نمی‌کنه. ‫ولی گزارش اینطور نوشته.
‫ساره، تحقیق رو سرعت ببخش.
‫ساره.
‫ساره، خوبی؟
‫برای سروان مراد اتفاقی افتاده؟
‫نه، مراد
‫با اسلحه خودش مورد اصابت گلوله قرار گرفته.
‫به خودش شلیک کرده.
‫ولی آخه ممکن نیست.
‫چرا باید این کار رو بکنه؟
‫ولی حالش خوبه، نه؟
‫هوشیاره، می‌تونه بهمون بگه چی دیده.
‫باشه.
‫من راستش نگران تو هستم.
‫عکست اومده.
‫نمی‌خوام صدمه ببینی. می‌فهمی؟
‫ممنون.
‫- داری مسخره می‌کنی؟ ‫- نه، جدی می‌گم. مرسی.
‫خوش اومدی، سروان.
‫مراد.
‫خدا رو شکر حالت خوبه.
‫ما رو ترسوندی.
‫فکرش هم نکن اینجا بمونی.
‫برمی‌گردی پیش من، باشه؟
‫یه پرونده داریم که باید حلش کنیم.
‫من رو ترسوندی.
‫می‌دونم الان وقتش نیست.
‫ روزی که خلیل مُرد، گفتی قاتل رو دیدی.
‫کیه؟
‫ولی به خودت فشار نیار.
‫یه اتفاقی داره می‌افته.
‫- یه اتفاقی داره براش می‌افته. ‫- مراد.
‫یه اتفاقی داره می‌افته.
‫افسر، پرستار رو خبر کن.
‫برو عقب. مراد، بس کن.
‫مراد، مراد!
‫آروم باش. آروم باش. مراد.
‫- داروی آرام‌بخش رو بیار. ‫- تشنج پیدا کرده.
‫برین کنار، لطفاً.
‫- بله؟ ‫- سلام، روز بخیر.
‫می‌شه دوربین اتاق ‫سروان مراد رو بهم نشون بدی؟
‫چه ساعتی؟
‫وقتی ما رسیدیم. پنج یا شش دقیقه قبل.
‫خیلی‌خب، درست همینجا.
‫می‌شه روی فلش بریزی؟
‫حتما، سروان.
‫داشت چیکار می‌کرد؟ اون چی بود؟
‫چرا این کار رو کرد؟
‫به خودش شلیک کرده؟
‫گلوله نزدیک قلبش بود، نه تو سرش.
‫این یه چیز دیگه‌ست.
‫ولی اون حرکت چی بود؟
‫گفتم نمی‌دونم. نمی‌فهمی؟ بذار فکر کنم.
‫باشه، باشه.
‫من باهات میام.
‫قرار نیست جایی بیای. ‫برادرت تازه مرده.
‫پیش پدر و مادرت باش، ‫ازشون حمایت کن.
‫خبرش رو بهت می‌دم.
‫نه. این قضیه دور من می‌چرخه.
‫- من باهات میام. ‫- فکر کردی مامور پلیسی؟
‫درست فکر کن وگرنه ‫یه روز رو تو سلول می‌گذرونی.
‫بیا بریم تو.
‫لطفاً.
‫قشنگه.
‫اینجا بزرگ شدی؟
‫باید بگم که خونه خیلی قشنگیه.
‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫بابا.
‫خلیل، چیکار می‌کنی؟ بس کن، ولش کن.
‫ولش کن. چیزی نیست.
‫بذار بچه‌ها بازی کنن.
‫چطور می‌خواد قوی بشه؟ بذار بازی کنن.
‫اشکال نداره. حالت خوبه.
‫خوبی.
‫برادرت و پدرت.
‫اون‌ها عامل شعله‌ور شدن ‫آسیب‌های روحی تو بودن.
‫یکی از اونا از دنیا رفت.
‫طبیعیه که احساس سردرگمی کنی
‫ولی خیلی زود بهتر می‌شی.
‫بعضی وقت‌ها از دست دادن یه چیزی ‫آدم رو آزاد می‌کنه،
‫آرامش می‌ده.
‫مرگ آرامش می‌ده؟
‫بعضی وقت‌ها.
‫بیشتر از اون چیزی که فکرش رو بکنی.
‫ولی به نظرم مادرت به حمایت احتیاج داره.
‫یه پسرش رو از دست داده.
‫بار سنگینیه که باید حملش کنه.
‫هر چند پدرت
‫یه جورایی خوب به نظر میاد.
‫- آقای انیس. ‫- بله؟
‫برای شام بمونید.
‫خیلی ممنون ولی باید برم.
‫پسرتون، اطلس، برام مهمه.
‫شما می‌تونی هر وقت خواستی ‫بدون تأمل بهم زنگ بزنی.
‫حرف زدن باعث می‌شه حالتون بهتر بشه.
‫گذشته شما رو هم ناراحت کرده.
‫می‌تونم ببینم.
‫من بدرقه‌ت می‌کنم.
‫تسلیت می‌گم. بعداً می‌بینمتون.
‫ممنون.
‫اون چی می‌خواد؟
‫باید قبل از اینکه تو رو درمان کنه ‫اطلس رو درمان کنه.
‫بهت می‌گه هر وقت خواستی زنگ بزن؟
‫می‌خوام حقیقت رو به اطلس بگم، باشه؟
‫مواظب باش. می‌خوای چیکار کنی؟
‫سال‌هاست بهش دروغ می‌گیم.
‫هیچوقت به کارهایی که خلیل باهاش می‌کرد ‫واکنشی نشون نداد.
‫قراره چی عوض بشه، ها؟
‫بگو ببینم.
‫اون هیچوقت قوی نبوده.
‫ولی برای اینکه
‫یه تصویر خانوادگی قوی و مهربون نشون بدیم،
‫به خاطر بابات
‫به فرزندی قبولش کردیم.
‫از روز اول، هیچوقت اطلس رو نمی‌خواستم.
‫حالا برو. این رو هم بهش بگو.
‫پسرم مُرد.
‫حتی اگه خودم به دنیا نیاوردمش، ‫اطلس پسر منه.
‫دیگه نمی‌خوام جلوی روش دروغ بگم.
‫از تو هم نمی‌ترسم.
‫به این فکر کن که چطور می‌خوای ‫جواب کارهایی که باهاش کردی رو بدی.
‫جواب؟
‫من مجبور نیستم به کسی جواب بدم.
‫اوه، در ضمن،
‫اون باید از ما تشکر کنه
‫چون اون رو از گودال نجات دادیم. ‫ما نجاتش دادیم. خیلی‌خب!
‫بسه. ساکت شو.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»
‫خیلی‌خب، اینم از میوه.
‫اطلس! چی شد؟
‫چی شد اطلس؟ چی کار کردی؟
‫بابا، دوباره براش یه اتفاقی افتاد.
‫اطلس، چی شد؟
‫اطلس، چیکارت شد؟
‫چی شده؟ کمک، کمکم کنید!
‫- کمکم کنید! ‫- باز چی شده؟
‫داشتیم یه بازی به اسم ‫شکر و زهر موش بازی می‌کردیم.
‫گفت نمی‌دونه و من گفتم قورت بده تا بفهمی.
‫احمق سم رو قورت داد.
‫خودش رو مسموم کرده.
‫ولش کن.
‫- کمک. ‫- بیا ببریمش بیمارستان
‫و معده‌ش رو شستشو بدن.
‫اطلس تو این وضعیت نمی‌تونه کار رو تموم کنه.
‫فوری به یکی دیگه احتیاج داریم.
‫منظورت چیه؟
‫یعنی یه عکاس دیگه پیدا کنیم؟
‫آره، تنها راه همینه.
‫ضرب‌الاجل نزدیکه.
‫اگه شرایط جریمه پیش بیاد،
‫ورشکست می‌شیم.
‫باشه، حق با توئه، آقا دوروک. ‫فکر می‌کنم حق با توئه.
‫ولی دوران سختی رو می‌گذرونه.
‫خودت که می‌دونی.
‫حتی ما هم اعصابمون به هم ریخته.
‫متاسفم ولی درست نیست ‫که پشت سرش اقدام کنیم
‫اونم وقتی توی این شرایط هست.
‫منم قبولش نمی‌کنم.
‫داری از چی حرف می‌زنی؟
‫منم دلم نمی‌خواد این کار رو بکنم.
‫اول باهاش حرف می‌زنم.
‫امروز صبح برعکسش رو می‌گفتی.
‫یه لحظه صبر کن.
‫من هیچوقت برعکسش رو نگفتم.
‫هیچوقت نگفتم که برادر اطلس گناهکاره.
‫ولی آره،
‫یه کم می‌ترسم.
‫بابتش متاسفم.
‫باشه.
‫دیگه اخم نکن.
‫باید یه راه حل پیدا کنیم.
‫اطلس همچین کاری نمی‌کنه.
‫نه، نمی‌کنه.
‫خلیل هیچوقت تسلیم نمی‌شد.
‫همیشه نهایت تلاشش رو می‌کرد.
‫منظورم اینه که
‫قوی بود.
‫اطلس هم قوی بود.
‫بچه بودن.
‫حتی یه ذره هم اهمیت نمی‌دی.
‫داری چی می‌گی؟
‫سال‌هاست حتی بهم زنگ نزدی.
‫اونی که باید زنگ می‌زد، تو بودی.
‫من باید زنگ می‌زدم؟
‫من پدرتم.
‫هیچوقت هوام رو نداشتی.
‫اطلس.
‫چطور جرأت می‌کنی ‫این حرف رو بزنی، نمک‌نشناس؟
‫هیچوقت چیزی نگفتم.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫چرا اینطوری هستی؟
‫داری از چی حرف می‌زنی؟
‫ها؟
‫خلیل
‫سال‌ها من رو شکنجه کرد.
‫درست جلوی چشم‌هات.
‫بعد تو به روی خودت نیاوردی.
‫به مامان آسیب زدی،
‫به من آسیب زدی.
‫هر بار که سعی می‌کرد از من محافظت کنه،
‫کتکش می‌زدی.
‫مگه من باهات چیکار کردم، ها؟
‫آخه چرا دوستم نداشتی؟
‫هیچ کاری نکردی.
‫ضعیف بودی، سعی کردم قوی‌ترت کنم
‫ولی قوی نشدی.
‫- قوی نشدم؟ ‫- نشدی.
‫خلیل من رو مسموم کرد.
‫بهم گفتی که خودم قورت دادم.
‫خلیل دستم رو بُرید.
‫نگاه کن، از بالا تا پایین.
‫بعد دست خودش رو بُرید. ‫حتی نمی‌دونم چرا.
‫من فقط یه بچه بودم.
‫ما بچه بودیم.
‫چرا می‌گی اون دستت رو برید؟
‫همچین اتفاقی نیفتاد.
‫باشه، مسموم شدی
‫ولی خودت اون سم موش رو خوردی.
‫- تقصیر خلیل چیه؟ ‫- اون سم رو گذاشت تو دهن من!
‫اون گذاشتش تو دهنم!
‫دست من رو برید!
‫همچین اتفاقی نیفتاد!
‫همچین...
‫اتفاقی...
‫نیفتاد.
‫می‌ترسم.
‫- کجا داری می‌ری؟ ‫- اطلس.
‫خلیل دستش رو برید؟
‫چرا من ازش خبر ندارم؟
‫همه اینا به خاطر توئه.
‫نذاشتی حقیقت رو بهش بگم.
‫زخم.
‫آقا انیس.
‫برای رئیس متین اومدم، ‫می‌خواستم تو رو هم ببینم.
‫بیا داخل.
‫خوش اومدی، بشین. ‫الان می‌گم چای بیارن.
‫- زحمت نکش. ‫- اوه، نه.
‫عایشه، دوتا چای بفرست.
‫حالت چطوره؟
‫تحقیقات چطور پیش می‌ره؟
‫صادقانه بگم،
‫سخته.
‫واقعاً سخته.
‫پیچیده‌ست.
‫انتظار این آخرین حادثه رو نداشتم.
‫آره، حق با توئه.
‫مرگ خلیل هم برای اطلس سخت بود.
‫می‌خوام باهات درباره چیزی که ‫توجه‌م رو جلب کرده حرف بزنم.
‫- ممکنه مفید باشه. ‫- گوش می‌دم.
‫آخرین قتل
‫به پروفایل قاتل نمی‌خوره، درسته؟
‫منظورت چیه؟
‫ببین، قاتلان زنجیره‌ای بیشتر اوقات
‫به یک مراسم یا یک انگیزه پایبند هستن.
‫ولی اگه مرگ خلیل بخشی از یک زنجیره بود،
‫یعنی قاتل از حالا به بعد متفاوت عمل می‌کنه.
‫از چه جور تفاوتی حرف می‌زنی؟
‫همچین قاتل‌هایی معمولاً با کنترل ‫و به صورت متقارن،
‫یا با هدف ارسال بک پیام ‫در چند قتل اول پیش می‌رن.
‫ولی یک محرک احساسی یا وحشت
‫باعث می‌شه برنامه‌هاشون رو تغییر بدن.
‫یعنی، حرکت بعدی‌شون ممکنه
‫شخصی‌تر و آشفته‌تر باشه.
‫یا برعکس.
‫عقب‌نشینی کنه که نشونه ‫شروع دوره فروکش کردنه.
‫فراموش نکن.
‫بعضی وقت‌ها قاتلان کارهایی می‌کنن ‫که حتی خودشون رو غافلگیر می‌کنه
‫و بعد سعی می‌کنن براش معنی پیدا کنن.
‫این ممکنه به معنی توقف و مخفی شدن باشه.
‫چطور ممکنه؟
‫داری می‌گی دیگه آدم نمی‌کشه؟
‫نه، نمی‌تونم همچین ادعایی بکنم
‫ولی یکی از احتمالات هست. باید آماده باشی.
‫ببین، ساره،
‫می‌دونم می‌خوای این پرونده رو حل کنی.
‫خبر دارم که برات مهمه.
‫ولی باید آروم و صبور باشی
‫تا وقتی زمانش رسید ‫حرکت درست رو انجام بدی.
‫من بهت ایمان دارم.
‫روز خوش.
‫هر وقت بخوای آماده کمک هستم.
‫این زخم رو فراموش نکن، باشه؟
‫مهم نیست چی بشه.
‫[خلیل دمیرجی]
‫امروز صبح نتونستیم حرف بزنیم.
‫به نظرت بابا الان من رو دوست داره؟
‫گزینه‌های زیادی نداره.
‫یالا، بیا مطمئن بشیم.
‫من رو دوست داره.
‫آشغال.
‫اونجا تاریکه، ها؟
‫نترس.
‫اینجوری بزرگ می‌شی.
‫درسته؟
‫بابا دوستت نداره.
‫مامان هم همینطور.
‫درسته؟
‫چیه؟ یه چیزی بگو.
‫عوضی. زندگیم رو به گند کشیدی.
‫دوران بچگیم رو نابود کردی.
‫یه چیزی بگو، آشغال. یه چیزی بگو.
‫یه چیزی بگو، یالا. عوضی.
‫مامان دوستت نداره.
‫نخواهد هم داشت.
‫همینجا آروم می‌شینی
‫و منتظر می‌مونی.
‫امروز هیچی از تو مهمتر نیست.
‫برو به جهنم، آشغال!
‫عوضی.
‫زندگیم رو نابود کردی.
‫اینم شکر قهوه‌ایت.
‫نترس، اطلس، ها؟
‫نترس، خلیل.
‫ساره. ساره.
‫ساره، منم، اطلس.
‫چیکار می‌کنی؟
‫بهت می‌گم، باشه؟
‫آروم باش. توضیح می‌دم، باشه؟
‫منم، اطلس.
‫ساره؟
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»