‫یه خبر عالی، آقای اختاپوس!
‫یه راهی پیدا کردم که پول بیشتری از ‫رستورانم پارو کنم!
‫اوه، دارم از خوشحالی بال درمیارم.
‫یووووهووو!
‫آره!
‫یه منبع درآمد جدید!
‫هورااا!
‫دقیقا!
‫دارم رستوران آقای خرچنگ رو به عنوان ‫لوکیشن فیلمبرداری اجاره میدم!
‫پوف!
‫فیلما فقط خوراک آدمای ساده‌لوحه.
‫وای پسر!
‫من عاشق فیلمام!
‫اوهوم.
‫دیگه حرفی ندارم.
‫خب، شنیدنش عالیه پسرم، چون ‫ستاره فیلم می‌خواد مثل سایه دنبالت بیاد!
‫اوه، من همین الانش هم یه سایه دارم.
‫می‌بینی؟
‫اوه، خب، حالا قراره دومیش رو هم بگیری.
‫سایه جون، داری داداش‌دار میشی!
‫مارلون براندزینو!
‫از اون بازیگرای سبک متد و باکلاسه.
‫قراره نقش یه آشپز رو بازی کنه، و می‌خواد ‫روی تو مطالعه کنه!
‫صبر کن!
‫مارلون براندزینو؟
‫اون بزرگترین بازیگر تو کل ‫اقیانوسه!
‫برای آمادگی نقشش تو ‫فیلم سازهای بادی در مه،
‫شش ماه رو مثل یه ‫کلارینت واقعی زندگی کرد!
‫فکر کردم از فیلما خوشت نمیاد، ‫آقای اختاپوس.
‫مارلون براندزینو فیلم جلف بازی نمی‌کنه.
‫اون اثر هنری خلق می‌کنه.
‫اوه، باید بذارید مثل سایه دنبال من بیاد، ‫آقای خرچنگ، خواهش می‌کنم!
‫من هرچی بلدم رو بهش یاد میدم!
‫شرمنده، اما آقای براندزینو نمی‌خواد ‫درباره صندوق‌دارها فیلم بسازه.
‫اون فقط باب اسفنجی رو می‌خواد.
‫و اتفاقا همین الان پیداش شد!
‫آها.
‫اوهوم.
‫درسته، درسته، درسته.
‫آها.
‫خب معلومه.
‫طرف یه حرفه‌ایه، مگه نه؟
‫اوه، به کمتر از این راضی نمیشه!
‫یا خدا!
‫نهنگ‌های دریایی!
‫آقای براندزینو!
‫فقط یه کلمه!
‫آقای براندزینو!
‫عجب مردیه!
‫آقایون لطفا!
‫آه، آقای براندزینو.
‫باعث افتخاره که شما رو توی ‫رستورانم دارم.
‫مایلید یه همبرگر خرچنگی بخرین؟
‫ما چند تا گزینه خیلی گرون‌قیمت ‫هم تو منو داریم.
‫آره رفیق.
‫این مکان عالیه.
‫میشه بوی ناامیدی زندگی‌هایی رو که تو این ‫چهاردیواری چرب گیر افتادن حس کرد.
‫اممم، ممنون؟
‫آقای براندزینو!
‫باعث افتخاره که شخص با استعدادی ‫مثل شما اینجاست.
‫چیزی می‌تونم براتون بیارم؟
‫به نظر سردتونه.
‫پیراهن منو می‌خواین؟
‫نیازی بهش ندارم.
‫اصلا هم به رنگم نمیاد.
‫این چیه؟
‫هان؟
‫اوه، نه!
‫خواهش می‌کنم، مارلین!
‫می‌تونم یه امضا بگیرم؟
‫یه طره مو؟
‫یه دستمال کاغذی استفاده شده؟
‫هر چیزی؟
‫یه...
‫بابت این موضوع متاسفم.
‫می‌دونین، پیدا کردن کارمند خوب سخته.
‫چرا نمیریم تو آشپزخونه تا ‫من آشپزم رو بهتون معرفی کنم؟
‫سلام.
‫اوه، پسر.
‫نگاش کن.
‫چقدر واقعی.
‫چقدر اصیل.
‫چقدر... زرد.
‫هر حرکتی که می‌کنی خیلی نرمه.
‫یه عمر جون کندن.
‫تکرار شده و به کمال رسیده تا اینکه سفت و سخت شده.
‫خب، من عاشق جون کندنم.
‫این همون حقیقتیه که دنبالش بودم.
‫خواهش می‌کنم، باید بذاری شاگردیت رو بکنم.
‫باید همه چیز رو درباره یه ‫آشپز بودن یاد بگیرم.
‫اوه، پس می‌خوای عمیق بشی، هان؟
‫خب، کار من خیلی فراتر از ‫آشپزخونه‌ست.
‫خودتو آماده کن.
‫قراره حسابی باحال بشه.
‫اوه!
Telegram: @DoostihaIR
‫بسیار خب.
‫بقیه چیزا رو یاد گرفتی.
‫حالا وقت مرحله آخره.
‫پختن یه همبرگر خرچنگی.
‫قراره یه عالمه ‫اطلاعات خیلی
‫سریع بهت داده بشه، پس ‫راحت باش و یادداشت بردار.
‫گوشت رو بپز.
‫بذارش رو نون.
‫مخلفات رو اضافه کن.
‫و نون بالایی رو هم یادت نره.
‫همین و بس!
‫زیباست.
‫فوق‌العاده‌ست!
‫عجب احساسی.
‫من تک‌تک ثانیه‌های اون همبرگر رو حس کردم.
‫می‌فهمی چی میگم؟
‫نه، راستش نه.
‫حالا تو امتحان کن.
‫گوشت رو بپز.
‫بذارش رو نون.
‫مخلفات رو اضافه کن.
‫نون بالایی رو یادت نره.
‫عالیه!
‫تو ذاتاً استعدادی!
‫خب، کار امروز ‫تموم شد، پس... نمی‌دونم.
‫من انجامش دادم.
‫اما حس پوچی داشت.
‫میشه دوباره از اول بریم؟
‫فکر کنم بشه.
‫هفت ساعت بعد.
‫خودشه.
‫همینه.
‫بالاخره.
‫اصالت.
‫اوه، خوبه.
‫بالاخره می‌تونیم بریم خونه.
‫شب بخیر، مارلین!
‫نون‌ها!
‫من آماده‌ام!
‫صبح بخیر، اختاپوس!
‫باب اسفنجی!
‫یه لحظه وایسا.
‫تو چطوری اینجایی؟
‫فکر کردم کل صبح رو تو آشپزخونه ‫مشغول پخت و پز بودی.
‫سفارش آماده‌ست!
‫اوه، اینجایی، اختاپوس!
‫بهتره اون سفارش رو ببری برای مشتری!
‫کلی همبرگر خرچنگی خوشمزه دیگه هم روی ‫اجاق دارم!
‫اوه، نه!
‫این... دو تا باب اسفنجیه!
‫دستم!
‫اوه، باید می‌دونستم که یه راهی پیدا می‌کنی ‫تا بازیگر محبوبم رو نابود کنی!
‫بسیار خب، می‌خوام دوربین‌ها اونجا باشن، ‫اونجا، و اونجا.
‫چند تا چراغ روی ‫دیوار پشتی بذارین و یکی
‫به طراح صحنه بگه چند تا ‫پوستر یا یه چیزی بچسبونه.
‫این مکان یه ذره زیادی افسرده‌کننده‌ست.
‫آه، آقای کارگردان، خوش اومدین!
‫واقعاً از پولی که برای بودن تو اینجا ‫پرداخت کردید ممنونم.
‫آره، مرسی.
‫هی، اشکالی نداره چند تا کابل از تو ‫این دیوار رد کنیم؟
‫اوه.
‫امم، اصلاً برام مهم نیست.
‫در واقع، اجازه بدین من...
‫اوه، جناب کارگردان، قربان، می‌تونم فیلم ‫ساختنتون رو تماشا کنم؟
‫خب، باشه.
‫اما فقط به خاطر اینکه قدت جون میده ‫برای نگه داشتن قهوه من.
‫بسیار خب، دوربین‌ها رو روشن کنین.
‫و... حرکت!
‫هر روز صبح، میام سر کار تو همین ‫آشپزخونه.
‫همون توری مو رو می‌پوشم.
‫رو همون اجاق آشپزی می‌کنم.
‫بعضی‌ها میگن من زندگیم رو هدر دادم، ‫که تو یه ذره جون کندن غلت زدم.
‫خب، من میگم عاشق جون کندنم.
‫من میگم زندگی‌ای که در جستجوی ‫کمال سپری بشه هدر نرفته.
‫من میگم...
‫سفارش آماده‌ست!
‫کات!
‫مارلین، عزیزم، ترکوندی.
‫عالی بود.
‫آره.
‫من میرم تو کاراوانم.
‫بسیار خب، بریم سراغ اون صحنه بزرگ ‫جلوه‌های ویژه.
‫همه از صحنه خارج شن.
‫آقای خرچنگ، ما هم باید بریم بیرون؟
‫من همین پایینم، پسر جون.
‫دارم سعی می‌کنم از پول فیلمم لذت ببرم.
‫هه هه هه.
‫حرکت!
‫کات، عالی بود!
‫بزنید بریم بچه‌ها!
‫اینم سه تا بلیت برای شب افتتاحیه.
‫ممنون که بخشی از این جادو بودین.
‫خب، حداقل این فیلم یه تبلیغ خوب ‫برای رستوران آقای خرچنگ میشه.
‫مگه نه؟
‫نه.
‫مدتی بعد در مراحل پس‌تولید.
‫ببخشید.
‫آقای...
‫خرچنگ، اوناش!
‫هیس!
‫سفارش آماده‌ست!
‫شنیدین چی گفت؟
‫واو!
‫این فیلم بی‌نظیره.
‫این فیلم آشغاله!
‫این ظرف آشغاله!
‫این فیلم تموم شد.
‫بیخیال.
‫درسته.
‫آخه، اما من می‌خواستم ببینم ربات‌ها عاشق ‫هم میشن یا نه.
‫باورم نمیشه.
‫همون صحنه اول رستورانم رو ‫منفجر کردن.
‫حتی نتونستم تابلو رو ببینم.
‫آخه چطوری تا حالا اون آدم بی‌مصرف، ‫مارلون رانزینو رو تحسین می‌کردم؟
‫هی، مارلون.
‫برای افتتاحیه بزرگ اومدی؟
‫عمراً، رفیق.
‫من هیچوقت خودم رو رو پرده سینما تماشا نمی‌کنم.
‫من... من اینجام تا برای ‫نقش بعدیم تمرین کنم به عنوان...
‫یه صندوق‌دار رو اعصاب.
‫خواهش می‌کنم، به من خرد ببخش.
‫یکی از مجله‌های قدیمیت رو نمیدی؟
‫داری چیزی رو مدل میدی؟
‫و... کات!
‫زیبا بود.
‫آماده‌این؟
‫کارمون تموم شد.
‫ممنون، بچه‌ها.
‫من... من برای افتتاحیه بزرگ اینجام.
‫و ما یه مهمونی داریم!
‫و خیلی هیجان‌انگیزه.
‫شوخیت گرفته.
‫آره، من کلی وقت دارم.
‫من، من شوخی می‌کنم.
‫حداقل می‌تونم روزم رو اونطوری که خودم دوست بگذرونم
‫اوه... اممم، ‫دوستان برگردین اینجا.
www.Doostihaa.com