‫سه گلوله.
‫یکی به سر. دوتا به بدن.
‫فکر می‌کنی این یه سرقت خونه بوده ‫که بد پیش رفته؟
‫هنوز زوده که بتونیم اینو مشخص کنیم،
‫ولی تیرهای زیادی شلیک شده ‫و خیلی هم دقیق بوده.
‫دو تا تو پهلو، بعد یکی تو سر.
‫مثل یه اعدام می‌مونه.
‫می‌تونی یه کم کمتر برای ‫این هیجان‌زده به نظر بیای؟
‫پاول لویت.
‫طبق نامه‌ها، اون صاحب‌خونه‌ست.
‫و تو هیچ‌کدوم از عکس‌های خانوادگی نیست.
‫طلاق؟
‫یه چیزی مثل اون.
‫کارآگاه لین، فکر کنم اینجا یه ‫مقدار باقی‌مونده باروت داریم.
‫قربانی شلیک کرده؟
‫هنوز نمی‌تونم مطمئن باشم، ‫ولی به نظر میاد این‌طور باشه.
‫ولی هیچ اسلحه‌ای نیست.
‫نه. قبل از اینکه شما بیاید ‫ما یه جستجوی کامل انجام دادیم.
‫این بو رو حس می‌کنی؟
‫- چی، کثافت و مرگ؟ ‫- نه. آمونیاک.
‫یکی سعی کرده اینجا رو تمیز کنه.
‫آماده شو، هرناندز.
‫به نظر میاد یه قتل گیرمون اومده.
‫باورم نمی‌شه این اتفاق افتاده ‫وقتی ما خونه بودیم.
‫بین ساعت ۶ دیروز و ۶ امروز صبح
‫چیزی دیدین یا شنیدین؟
‫ما هیچ‌وقت این سمت خونه نیستیم.
‫- جلوی خونه‌تون؟ ‫- اوه...
‫دوربین‌های امنیتی چی؟
‫ما دیشب خونه بودیم.
‫معمولاً وقتی خونه‌ایم ‫سیستم رو فعال نمی‌کنیم.
‫این محله‌ی خیلی امنیه.
‫خب، آخرین باری که ‫آقای لویت رو دیدید کی بود؟
‫پاول چند ماه پیش از اینجا رفت.
‫اونا وسط فرایند یه طلاقن.
‫پس آخرین باری که آقای لویت رو دیدید ‫وقتی بود که از اینجا رفت؟
‫- اوه، نه. اون اینجا میومده. ‫- نه.
‫اون تو کلاب گلف بازی می‌کنه ‫و به همه رویدادهای اجتماعی میاد.
‫ببخشید، لازم نیست به اون رسیدگی کنید؟
‫نه. اون فقط پوسته‌های صدف خردشده‌ست.
‫- برای زمین پتانک. ‫- باشه. ‫[ورزشی فرانسوی با توپ فلزی]
‫پس پاول دوست شما بود؟
‫فکر کنم می‌شه اینو گفت.
‫می‌تونی به کسی فکر کنی که ‫ممکنه خواسته باشه بهش آسیب بزنه،
‫یا کسی که ممکنه تهدیدش کرده باشه؟
‫نه. نه راستش.
‫صبر کن، نگفتی که اون ‫توی خونه‌ی نیک دعواش شد؟
‫- اون چیزی نبود. ‫- نیک کیه؟
‫نیک برندس.
‫بازیکن ان‌بی‌ای؟
‫- اوه. ‫- آره، چندتا خیابون اون‌طرف‌تر زندگی می‌کنه.
‫پس، این نیک برندس با ‫آقای لویت دعواش شد؟
‫این اصلاً دعوای منصفانه‌ای به نظر نمیاد.
‫نه، نه. نیک مهمونی رو برگزار کرده بود.
‫باشه. پس، آقای لویت تو این ‫مهمونی با کی دعواش شد؟
‫فقط یه احتمال وجود داره.
‫- سلام. ‫- سلام، کوپ.
‫من روی سم شرط می‌بندم.
‫اونا تو این طلاق دارن گلوهای همو می‌جون،
‫و حالا همه‌چیز به اون می‌رسه.
‫اون انگیزه داره، فرصت داره…
‫گریس گفت سَم بیرون شهر بود.
‫کسایی که تو رستوران‌های پاول ‫سرمایه‌گذاری کردن مافیایی‌طور هستن.
‫- شاید اون یکی رو عصبانی کرده. ‫- یا می‌تونه اتفاقی باشه.
‫عالیه. قتل حرفه‌ای. قاتل زنجیره‌ای.
‫لعنتی. من یه تفنگ می‌گیرم.
‫تو نظرت چیه،‌ کوپ؟
‫فکر می‌کنم به محض اینکه گوردی تفنگ بگیره،
‫طولی نمی‌کشه که با تفنگ خودشو ناقص کنه.
‫گور بابات.
‫خانم لویت، ممنون که اینقدر ‫سریع از بوستون اومدید.
‫البته. به محض اینکه تماس گرفتید راه افتادم.
‫تسلیت میگم.
‫نمی‌دونم چطور قراره اینو به پسرهام بگم.
‫پاول خیلی عوضی بود. ولی هنوز پدرشونه.
‫خب، من با والدینت صحبت کردم،
‫و اونا تأیید کردن که تو و پسرهات ‫دیشب تمام شب پیش اونا بودید
‫برای جشن تولد.
‫خدا رو شکر که رفتیم.
‫نمی‌خوام فکر کنم اگه خونه بودیم چی می‌شد.
‫راستی... چرا آقای لویت تو خونه‌تون بود؟
‫اون دیگه اونجا زندگی نمی‌کرد، درسته؟
‫اون برای خودش یه جای کوچیک ‫تو پوند ریج گرفته بود،
‫ولی هیچ‌وقت کامل اسباب‌کشی نکرد.
‫پس، هر از گاهی پیداش ‫می‌شد که یه چیزی برداره.
‫و تو با این مشکلی نداشتی؟
‫نه راستش.
‫ولی چه‌کار می‌تونستم بکنم؟
‫وقتی گفتم می‌خوام قفل‌ها رو عوض کنم،
‫تهدید کرد که دیگه قسط وام خونه رو نمی‌ده.
‫من فقط سعی می‌کردم همه‌چیز رو تا ‫جایی که می‌تونم برای بچه‌ها آروم نگه دارم.
‫اون کارو آسون نکرد.
‫می‌دونی که تو تنها ذی‌نفع
‫یه بیمه عمر ۲۰ میلیون دلاری ‫به اسم شوهرتی؟
‫قرار بود مقدار زیادی پول ‫از توافق طلاقمون بگیرم.
‫حالا همه‌چیز رو می‌گیری.
‫ببخشید. باید این سؤال‌ها رو بپرسم.
‫- اون سؤال نبود. ‫- نه، فکر کنم نبود.
‫پس شوهرت تو رو برای ‫یه زن خیلی جوون‌تر ول کرد.
‫حتماً این عصبانیت کرده.
‫نه.
‫اون التماس می‌کرد که برگردم.
‫و تو نمی‌خواستی برگرده؟
‫این طلاق بهترین چیزی بود ‫که می‌تونست برام اتفاق بیفته.
‫پاول اصلاً آدم راحتی نبود.
‫یعنی، این اولین باره تو زندگیم ‫که از یه مرد مراقبت نمی‌کنم.
‫با کس دیگه‌ای نیستی؟
‫فعلاً خوشحالم که روی ‫بچه‌هام و بعد خودم تمرکز کنم.
‫آخرین باری که با شوهرت ‫صحبت کردی کی بود؟
‫- دیشب. ‫- زیاد باهم صحبت می‌کردید؟
‫اون خیلی زنگ می‌زد. نمی‌تونست ول کنه.
‫حالش چطور بود؟
‫ناخوش، غمگین، عصبانی. مثل همیشه.
‫پاول دشمنایی داشت که ازشون خبر داشته باشی؟
‫نه راستش.
‫اندرو کوپر چی؟
‫ببخشید. چی؟
‫خب، ظاهراً پاول و آقای کوپر ‫چند هفته پیش تو یه مهمونی
‫باهم دعواشون شده.
‫تعجب کردی.
‫کوپ و مل دوستای ما توی محله هستن.
‫من چیزی درباره دعوا نشنیدم.
‫و مل همسر آقای کوپره؟
‫همسر سابق.
‫درباره کسب‌وکارهای شوهرت بگو. ‫رستوران‌ها.
‫نه، پاول منو از همه اونا دور نگه می‌داشت.
‫من درگیر نبودم.
‫شاید بتونین سرمایه‌گذاراشو بررسی کنین.
‫پاول همیشه در مورد اونا فکر و خیال می‌کرد.
‫تا جایی که من فهمیدم، ‫اونا یه کم مشکوک بودن.
‫پاول تفنگ داشت؟
‫آره. بهت گفتم، خیلی نگران بود.
‫می‌دونی چه تفنگی بود؟
‫نه. من چیزی درباره تفنگ‌ها نمی‌دونم.
‫بهش گفتم تفنگشو تو دفترش نگه داره.
‫برای منم یکی گرفت، ولی من ‫هیچ‌وقت ازش استفاده نکردم.
‫تو گاوصندوق تو خونه‌ست.
‫می‌تونم رمز رو بهت بدم.
‫می‌تونی چک کنی. ‫هیچ‌وقت شلیک نشده.
‫اوم…
‫یه تفنگ کوچیکه. نمی‌دونم.
‫کارمون تموم شده؟
‫ببخشید، باید برم سراغ پسرهام.
‫آره، البته.
‫- بهش اعتماد نداری؟ ‫- تو داری؟
‫عذرش تایید شده. ‫خودم با والدینش حرف زدم.
‫خب، این به این معنی نیست که درگیر نبوده.
‫اون تفنگ تو گاوصندوق رو چک می‌کنی؟
‫حله.
‫نو که اومد به بازار، کهنه میشه دل آزار.
‫- اون نامزد جدیدشه؟ ‫- آره.
‫سلیقه‌ی پاول خوب بوده.
‫- این یه جور معامله بوده. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫نگاش کن.
‫تو خیلی بدبینی. ‫تا حالا کسی بهت گفته؟
‫و تو چی هستی، عاشق پیشه؟
‫من فقط دوست دارم خوبی آدما رو ببینم.
‫مخصوصاً وقتی این شکلی باشن.
‫- می‌خوای من به این رسیدگی کنم؟ ‫- خیلی دوست داری،‌ آره؟
‫برو سراغ اون تفنگه.
‫دوباره به سَم زنگ زدم. هنوز جواب نمی‌ده.
‫الان کلی آدم دارن بهش زنگ می‌زنن. ‫اون می‌بینه که تماس گرفتی.
‫خیلی براش ناراحتم. برای پسراش.
‫می‌دونم. پاول گاهی عوضی بازی در می‌آورد،
‫ولی آدم بدی نبود.
‫واقعاً؟
‫نه، نه واقعاً.
‫برای سفر فردات آماده‌ای؟
‫حس می‌کنم الان رفتن اشتباهه.
‫دارم فکر می‌کنم باید بذارم ‫توری و کوپ تنهایی برن.
‫این سفرهای جذب دانشگاه خیلی مهمن.
‫فکر کنم برای توری خوب باشه
‫که هر دو والدینش یه کم روش تمرکز کنن،
‫- با توجه به اینکه... ‫- اینکه از ما متنفره؟
‫از تو متنفر نیست.
‫هی، فکر می‌کنی،
‫فکر می‌کنی برگشتن اونجا با کوپ عجیب باشه؟
‫منظورت چیه؟
‫اونجا بود که شماها عاشق هم شدید.
‫نه.
‫فقط امیدوارم یادش نره که فرداست.
‫آقای کوپر، من کارآگاه لینم. ‫پلیس وستمونت.
‫چه‌کار می‌تونم براتون بکنم، کارآگاه؟
‫مطمئنم شنیدید
‫که دوستتون پاول لویت ‫دیشب تیر خورد و کشته شد.
‫بله. وحشتناکه. ‫فکر کنم هنوز هممون تو شوکیم.
‫اشکالی نداره یه دقیقه بیام تو؟
‫نه. بفرما.
‫نوشیدنی می‌خورید بیارم؟
‫نه.
‫- تنها زندگی می‌کنی؟ ‫- آره.
‫خب، الان نه.
‫خواهرم. موقتاً اینجا زندگی ‫می‌کنه. به‌خاطر همین این‌قدر شلوغه.
‫خب، در مورد آقای لویت.
‫شنیدم بین شما دوتا ‫رابطه‌ی دوستانه‌ای نبوده.
‫به نظرم این‌طور نبوده.
‫نبوده؟
‫شنیدم تو یه مهمونی دعواتون شده.
‫اوه. اون.
‫بهش نمی‌شد گفت دعوا.
‫پاول داشت پاول بازی در می‌آورد.
‫خب، حالا پاول مُرده،
‫پس باید ازت بپرسم دعوا سر چی بود.
‫خب، صادقانه بگم، یادم نمیاد.
‫هر دومون الکل خورده بودیم، ‫و من چیزی گفتم که خوشش نیومد،
‫اون منو هل داد.
‫می‌دونی، اگه بخوام صادق باشم، ‫هر دومون حسابی الکل خورده بودیم.
‫دلیلی هست که نبوده باشی؟
‫- الکل خورده؟ ‫- صادق.
‫اصلاً.
‫زیاد دعوا می‌کنی، آقای کوپر؟
‫- نه. ‫- چون اون کبودی‌های روی بند انگشتات
‫تازه‌تر از اینن که برای دعوا با پاول باشن.
‫آره، خب، همون‌طور که گفتم، دعوا نبود،
‫و این یه آسیب تنیسه.
‫تنیس.
‫بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی اتفاق می‌افته.
‫می‌تونم بپرسم دیشب کجا بودی؟
‫- جدی؟ ‫- باید تو رو رد کنم.
‫تو کلاب شبانه کیو تو منهتن بودم.
‫ک ی و.
‫- با کسی رفتی؟ ‫- نه.
‫تنهایی رفتی؟
‫می‌بینی که خیلی بیشتر ‫احتمال داره با یکی برگردی
‫اگه با کسی نری.
‫- با کسی برگشتی؟ ‫- نه.
‫- این برات غیرعادیه؟ ‫- هر چی میگذره عادی‌تر میشه.
‫- چه ساعتی خونه رسیدی؟ ‫- فکر کنم... نیمه‌شب.
‫بقیه شب رو اینجا بودم، با خواهرم گپ زدم.
‫یه کم برای رفتن به ‫کلاب‌های شبانه پیر نیستی؟
‫می‌دونم. تازه مجرد شدم،
‫و قرار نیست اینجا با کسی آشنا بشم.
‫می‌دونی، سامانتا لویت هم ‫تازه مجرد شده و خیلی جذابه.
‫- فکر می‌کنی با کسی دوسته؟ ‫- نمی‌دونم.
‫اون با همسر سابقم صمیمی‌تره.
‫شنیدم که اون و پاول ‫یه طلاق خیلی بد داشتن.
‫طلاق خوب سراغ داری؟
‫آره. فکر کنم درست میگی. ‫تو تجربه داری.
‫ببخشید، کارآگاه لین، با من مشکلی داری؟
‫نه.
‫البته که نه. چی باعث شده این‌طور فکر کنی؟
‫خوش ر‌فتاریت.
‫زیاد اینو به من میگن.
‫ممنون برای وقتی که گذاشتی، آقای کوپر.
‫باشه. بذار بدرقه‌ت کنم.
‫می‌دونی، فکر کنم آخرین باری که ‫یکی از اینا خوردم احتمالاً با تو بوده.
‫آره، نوشیدنی آدمای بزرگسال نیست.
‫نه.
‫- هی، تو واقعاً عالی بودی. ‫- ممنون.
‫واقعا عالی بودی.
‫- آدما حسابی حال کردن. ‫- ممنون.
‫تعجب کردم که اینجا دیدمت.
‫فکر می‌کردم روزای کافه ‫رفتنت خیلی وقته تموم شده.
‫حالا که خانواده داری.
‫شوخی می‌کنی؟ این تنها زمانی هست ‫که می‌تونم برای خودم صرف کنم.
‫و همسرت با این مشکلی نداره؟
‫مطمئن نیستم حتی متوجه بشه من نیستم.
‫ببخشید. زیادی گفتم.
‫آره، حسابی حال و هوا رو خراب کردی.
‫- ببخشید. ‫- فقط خفه شو و بنوش.
‫ساکتی.
‫فقط گرسنه‌م.
‫اوضاع تو بازار ماهی چطوره؟
‫دیگه دارن منو می‌شناسن، ولی طول می‌کشه.
‫بعضی وقتا منو می‌خوان. بعضی وقتا نمی‌خوان.
‫آره، ولی…
‫وقتی بخوان پول خوبی توشه.
‫پول بوی گند میده.
‫به مامان زنگ زدی؟
‫آره.
‫لعنتی. صبر کن.
‫عجب.
‫چیه؟
‫همه‌چیز روبراهه؟
‫س... ‫[جسد مردی در عمارتی در وست‌مونت ویلج پیدا شد]
‫آره. نه.
‫باید یه زنگ بزنم.
‫می‌خواستم در مورد یه چیزی باهات حرف بزنم.
‫ببخشید. چند دقیقه بهم وقت بده.
‫این یه کابوسه.
‫اونا منو متهم نکردن، ولی ‫همیشه به همسر شک دارن.
‫خب، فکر کنم به منم مشکوکن، ‫بعد از اون دعوایی که با پاول داشتم.
‫آره، درباره‌ش شنیدم. اونجا چی شد؟
‫اوه، می‌دونی… چیز خاصی نبود.
‫داشتی از من دفاع می‌کردی؟ چه ناز.
‫حالا که صحبتش شد،
‫پلیسا ازم پرسیدن با کسی دوستم یا نه.
‫- خب، امیدوارم بهشون گفته باشی نیستی. ‫- معلومه که گفتم نیستم.
‫همینو کم دارم که مل و بقیه منو طرد کنن،
‫ولی ممنون از نگرانیت.
‫می‌دونی، من نگرانم.
‫آره، ولی برای من نگران نیستی.
‫سم...
‫[لو وارگا]
‫سلام.
‫عقب.
‫هیجان‌زده‌ای؟
‫ظاهرا نه به اندازه تو و مامان.
‫- عاشقش می‌شی. ‫- منو خجالت‌زده نکن.
‫هیچ قولی نمی‌دم.
‫سلام، بابا.
‫- خوشحالم که تونستی بیای. ‫- تصمیمش با من نبود.
‫خوبه.
‫تو داری تنبیه میشی، رفیق. ‫ما صاحبتیم.
‫باور کن خوشحال می‌شی که اومدی.
‫سفر جاده‌ای!
‫- حال خوبی داری انگار. ‫- همیشه این‌جوریم.
‫واقعاً؟
‫آره!
‫- رسیدیم؟ ‫- با مشت می‌زنم تو صورتت.
‫[پیام به مورگان: هستی؟]
‫هی، مامان، فکر می‌کنی سَم پاول رو کشته؟
‫چی؟
‫این حرفا چیه؟
‫چرا مسخره‌ست؟ هیچ‌وقت ‫دلت نخواست بابا رو بکشی؟
‫- آره. ‫- هی! ممنون.
‫- ولی خب نکشتم. ‫- همین‌جا نشستم.
‫درسته. آره، تو فقط طلاقش دادی.
‫- توری. بس کن. ‫- باشه.
‫می‌دونستم باید فقط ‫جیک رو با خودم می‌بردم.
‫نمی‌فهمم چرا این باید یه سفر خانوادگی بشه.
‫- چون دانشگاهه، عزیزم… ‫- باشه.
‫…و بردن بچه‌هات ‫به دانشگاه چیز مهمیه.
‫نمی‌خوای اینو با یه دوست احمق تلف کنی
‫که حتی چند سال دیگه کنارت نیست.
‫چرا این‌قدر باهاش بدی؟
‫غریزه‌ست.
‫باشه، خوب، متأسفم که باید اینو بهت بگم، ‫ولی جیک جایی نمی‌ره.
‫- ولی تو می‌ری. ‫- این یعنی چی؟
‫- می‌تونیم درباره یه چیز دیگه حرف بزنیم... ‫- یعنی دو هفته
‫بعد از اینکه بری دانشگاه، باهاش ‫تموم می‌کنی، اگه زودتر نشه.
‫ببخشید، ولی همه ما کسایی که ‫دوستشون داریم رو ول نمی‌کنیم، بابا.
‫تو عاشقش نیستی.
‫واقعاً؟ تو چی از عشق می‌دونی؟
‫هی!
‫- نه، اشکالی نداره. بذار حرف بزنه. ‫- اشکال نداره.
‫- نه، می‌خوام بشنوم چی… ‫- نه، جدی میگم، بابا.
‫- تو از عشق چی می‌دونی؟ ‫- می‌دونم چه حسی داره وقتی داریش،
‫و می‌دونم چطور تیکه‌تیکه‌ت می‌کنه ‫وقتی از دستش می‌دی.
‫شاید به نظرت احمقانه بیاد، ولی گاهی با ‫از دست دادن عشق بیشتر درباره‌ش می‌فهمی
‫نسبت به وقتی که داشتیش.
‫می‌دونم چه حسی داره ‫وقتی می‌بینی اون دختر کوچولو
‫که هر روز دستمو می‌گرفت بزرگ ‫می‌شه و چشماشو برام می‌چرخونه
‫و با چنان تحقیری باهام ‫حرف می‌زنه که نفسم بند میاد.
‫بابا، من…
‫عزیزم، ببخشید.
‫نمی‌دونم…
‫نمی‌دونم چرا اینا رو گفتم. واقعاً متأسفم.
‫بیا… بیا فقط… ببخشید، عزیزم. ببخشید.
‫می‌دونم.
‫- آب می‌خواید، بچه‌ها؟ ‫- اونجا آب هست.
‫- خیلی خوبه. ‫- نه؟ باشه.
‫امیدوارم اشکالی نداشته باشه. ‫باید پرتاب‌هامو انجام بدم.
‫مشکلی نیست.
‫هری بهم خبر داد. اومدی ‫درباره پاول حرف بزنی.
‫شنیدم اینجا مهمونی خفنی داشتی.
‫نه.
‫خیلی آروم بود.
‫شنیدم یکی از مهمونات رو با آمبولانس بردنش.
‫آره، آره. از این بابت حس بدی دارم.
‫یعنی، گاهی یادم می‌ره ‫با کی دارم بازی می‌کنم.
‫همچنین شنیدم یه دعوایی بود
‫بین آقای لویت و اندرو کوپر.
‫نه، اون دعوا نبود.
‫فقط دو تا سفیدپوست میانسال ‫بودن که یه کم حرصشونو خالی کردن.
‫می‌دونی سر چی بود؟
‫اه، نه. نمی‌دونم.
‫اوه، ولی پاول کلاً آدم بی‌اعصابی بود.
‫- و آقای کوپر؟ ‫- کوپ؟
‫نه. نه، کوپر دعوایی نیست.
‫اگه بود، خیلی وقت پیش یه مشت ‫تو دهن من می‌خوابوند.
‫- چرا؟ ‫- دارم با زن سابقش قرار می‌ذارم.
‫ایشون تو مهمونی شما شرکت کرد؟
‫آره. آره، خودمم غافلگیر شدم.
‫سلام، اندرو کوپر هستم. ‫برام پیام بفرستید.
‫سلام به همگی. به پرینستون خوش اومدید.
‫اوه، کوپ.
‫منتظر یکی دو نفر دیگه هستیم،
‫بعد راه میفتیم.
‫هی، می‌خوان ساختمون‌های تیمی رو نشونم بدن.
‫ولی عزیزم، تور دانشگاهیه‌ها. ‫باید اینجا رو بگردیم.
‫- باشه. ‫- نمیشه بعدش اونجا رو نشونت بدن؟
‫باشه. ولی خودشون می‌خوان دانشگاه ‫رو نشونم بدن.
‫خیلی خب. هر وقت خواستی همدیگه ‫رو ببینیم زنگ بزن.
‫باشه. حله. ممنون، رفقا.
‫آره، دیگه ازش خبری نمیشه، نه؟
‫- نه. ‫- نه.
‫و هانتر هم که فعلاً به تور پرینستون ‫نیاز نداره.
‫- یا هیچوقت. ‫- نگران نباش.
‫یه فکرهایی براش دارم.
‫چی؟
‫ما دم و دستگاه‌های استودیوهای ضبط ‫حرفه‌ای رو داریم.
‫اه، لاجیک پرو، کنسول آنالوگ میکس ‫آهنگ کانال-۷۲،
‫اسپیکر دست‌ساز گریفون.
‫به هر سازی که فکرش رو بکنی
‫و هزاران پایگاه اطلاعاتی دیجیتال دسترسی داریم.
‫استودیوهای التراوایولت معمولاً ‫واسه دانشجوهاست،
‫ولی گفتم امروز بیای و یه نگاهی بندازی.
‫جدی میگی؟
‫داریم دوتا گروه موسیقی رو واسه ساخت ‫چندتا آهنگ آزمایشی تمرین میدیم،
‫اگه بخوای می‌تونی بشینی و تماشا کنی.
‫بعدش وقت داری خودت اینجا رو بگردی.
‫- خوبه؟ ‫- عالیه.
‫- خیلی خب. ‫- بریم.
‫اوه.
‫- وقت شام میایم دنبالت. ‫- خداحافظ.
‫پارتی‌بازی کردم.
‫چند جا پارتی‌بازی کردی که بتونی ‫بیاریش همچین جایی؟
‫فقط کافیه به دانشگاه علاقمندش کنیم. همین.
‫بعد خودش یه کاری می‌کنه و رشته ‫مورد علاقه‌ش رو پیدا می‌کنه.
‫عین ما.
‫آره.
‫خب، انگار امروز خودمون دو نفریم.
‫جدی؟
‫فکر خاصی داری؟
‫- بیا دنبالم. ‫- اوه.
‫[النا - تماس از دست رفته]
‫- همه چی مرتبه؟ ‫- آره. بچه‌ها دارن کارآگاه‌ها بازی درمیارن.
‫مهم‌ترین فرضیه‌شون چیه؟
‫میگن کار رباخوارهاست.
‫خدای من، وحشتناکه. حتی تصورش هم سخته.
‫آره. بیا یه قراری بذاریم.
‫بیا درباره زندگی واقعی صحبت نکنیم. ‫اصلاً. فقط همین امروز.
‫اگه صحبت کنم چی؟
‫اگه صحبت کنی باید بنوشی.
‫قبول.
‫- صحبتش که شد، باید یه... اوه. ‫- نه، من سفارش دادم.
‫ممنون.
‫استراحت کن، مسافر، و نگرانی‌هایت را ‫فراموش کن.
‫اه!
‫عجیبه؟
‫انگار تو زمان سفر کردیم.
‫باورم نمیشه اینجا حتی ذره‌ای ‫هم عوض نشده.
‫خب اگه خراب نشده باشه...
‫هی، به نظرت مغازه توماس سوئیت هنوز ‫فایربال داره؟
‫چون هر چی واسه تولدم آوردی رو
‫- برداشتم خوردم. ‫- یا خدا.
‫دستت درد نکنه. خیلی چسبید.
‫نوش جان. راستی، نیک دیگه سر ‫مهمونی دلخور نیست؟
‫اوه، دو دقیقه هم نشد که قانون خودت رو شکستی.
‫آره، گمونم شکستم.
‫ام، ببخشید، چندتا لیوان ییگرمایستر میارید؟
‫- دوتا؟ ‫- راستش می‌دونی چیه؟
‫- کل بطری رو بیار. ‫- حتماً.
‫- نگفتم مجبوریم ییگرمایستر بخوریم که. ‫- نیاز نبود بگی. منظورت رو فهمیدم.
‫خوبه؟
‫- آره. ‫- جدی؟
‫نه.
‫پلیس هنوز نمی‌ذاره وارد خونه بشیم، ‫اومدم یه چندتا وسیله ضروری بخرم.
‫آره، کجا قراره بمونی؟
‫هتل اوپوس. بچه‌ها چطورن؟
‫تو حیاط خودشون رو خسته کردن.
‫بابا بردتشون حموم.
‫ممنون، مامان. دلم براشون تنگ شده.
‫جایی نمیرن، عزیزم.
‫تو به کارهای خودت رسیدگی کن.
‫می‌خوای با مایکل صحبت کنی؟
‫نه، حس می‌کنم دارم بهش دروغ میگم.
‫- من... فردا زنگ بزنم؟ ‫- باشه.
‫- خیلی خب. ‫- خداحافظ.
‫خیلی خب. دوستت دارم.
‫سلام. می‌تونم کمک کنم چیزی که دنبالشید ‫رو پیدا کنید؟
‫نه، ممنون. اومدم وسایلی که تموم کردم رو بخرم.
‫خب، یه سری محصولات عالی جدید برامون رسیده.
‫عاشق ماسک زیر چشم رتینولی میشید.
‫مخصوص خطوط پوستی و پف چشم هستن.
‫اه، من... نمی‌خوام، ممنون.
‫باشه.
‫عاشق کک و مک صورتتون شدم. ‫شرمنده. خیلی نازن.
‫ولی اگه یه کم دقت کنی،
‫می‌بینی لکه‌ی پیری هستن.
‫و نگران درد گردن هم نباشید، من حلش می‌کنم.
‫ببخشید. اسمت چی بود؟
‫اوه، کیلی.
‫کیلی، اومدم اندازه چند روز وسیله بخرم،
‫پس می‌دونی، نیازی به اینایی که میگی ندارم.
‫- اوه. از بیرون شهر اومدید؟ ‫- نه، همینجا زندگی می‌کنم.
‫پس چرا همه‌ش چند روز؟
‫ام، خب، کیلی، چون پرسیدی،
‫شوهرم تو راهروی خونه‌مون به قتل رسیده،
‫که الان یه صحنه جرم به حساب میاد،
‫واسه همین تو هتل اقامت دارم،
‫و اومدم محصولات جدید بخرم،
‫واسه همین همونطور که دقت کردی،
‫ممکنه واقعاً به ماسک زیر چشم رتینولی نیاز داشته باشم.
‫وسط یه دادگاه طلاق دعوایی بودیم،
‫پس یه بخشی از من...
‫یه بخش بزرگ و حال بهم زنی از من، ‫خوشحاله که مُرده.
‫ولی خب، کیلی، خیلی هم عذاب وجدان دارم چون...
‫اول و آخرش پدر بچه‌هامه.
‫آخه من چطور آدمی هستم، می‌دونی؟
‫و عین خیالم نیست اینا رو بهت بگم
‫چون مگه کدوم خری هستی؟
‫راستش...
‫تازه داشتم با مطلقه بودن کنار میومدم،
‫که یه دفعه بیوه شدم؟
‫دیگه با هویت خودم آشنا نیستم،
‫مدل کوبلر-راس رو که دیگه نگم برات.
‫پس علاوه بر اخراج شدن از خونه خودم،
‫یه بار سنگینی از
‫عذاب وجدان و سوگ و گیجی و خشم ‫رو باید هضم کنم،
‫که وقتی اومدی سمتم داشتم براش تلاش می‌کردم ‫و بدجور هم شکست خوردم.
‫پس اگه من جای تو بودم، فکم رو از ‫روی زمین جمع می‌کردم،
‫می‌رفتم خریدهای مشتری که کنار برند ‫لورا مرسیه وایساده رو حساب می‌کردم،
‫چون انگار به کمکت نیاز داره.
‫- آره. ام، من باید... ‫- آره.
‫- هوم. ‫- خوب نیست؟
‫- کی بود؟ ‫- زندگی واقعی.
‫عشقته؟
‫- خانمیه که دوستته؟ ‫- خاموشش کردم.
‫ما هجده سال ازدواج کرده بودیم و ‫تا حالا ندیده بودم گوشیت رو خاموش کنی.
‫خب، بیشتر دووم میاره.
‫- اوه، ازدواج رو میگی؟ ‫- باتری گوشی.
‫چند سالی میشد اینقدر کنارت بهم ‫خوش نگذشته بود.
‫چون الکل نوشیدی، دوست من.
‫- آره. ‫- اوهوم.
‫و واسه همین...
‫می‌خوام به یه چیزی اعتراف کنم.
‫آروم باش. وای پسر.
‫چه رنگ... عجیبی داره.
‫دیشب خوش گذروندی، ها؟
‫امیدوارم تصمیمات درستی گرفته باشی.
‫فکر نکنم بتونم زیاد با جیک بمونم.
‫خب این که تصمیم خوبیه.
‫- بابا. ‫- ساکت.
‫دارم از این لحظه لذت می‌برم.
‫چرا اینقدر ازش متنفری؟
‫متنفر نیستم. فقط می‌دونستم لیاقتت رو نداره.
‫- این رو درباره هر کسی میگی. ‫- آره، میگم.
‫ولی گوش کن، یکی از همین روزها، با ‫یکی آشنا میشی،
‫یه پسر قد بلند و جذاب و باهوش
‫- و حساس و این حرفا. ‫- هوم.
‫- با این وجود... باز ازش متنفر میشی. ‫- آره.
‫- احتمالش زیاده.
‫گوش کن.
‫می‌دونم حس می‌کنی زندگیت یه سره ‫داره از اول شروع میشه،
‫و حتماً خیلی برات ترسناکه ولی بهم اعتماد کن،
‫بهترین بخش جوون بودن اینه که
‫الان هر کاری کنی یه جوری می‌تونی ‫جبرانش کنی.
‫آره.
‫شاید حق با تو باشه.
‫شاید وقتی بزرگتر میشی باید بیشتر تلاش کنی.
‫تا حالا کسی بهت گفته واسه سنت ‫زیادی باهوشی؟
‫قبل از اینکه جواب بدی،
‫می‌خوام یادآوری کنم هنوز بوی ‫استفراغ میدی.
‫- آره. اوه. ‫- بیا بریم.
‫♪ لعنتی ♪ ‫♪ ای کاش من عشقت بودم ♪
‫[به مورگان: خوبی؟]
‫[مورگان: شرمنده! مامان و بابام گوشیم رو گرفته بودن، ‫تازه پسش گرفتم.]
‫[مورگان: هیجان‌زده‌م دوشنبه ببینمت.]
‫چرا اینقدر این آهنگ رو دوست دارین؟
‫خیلی مزخرفه.
‫- چی؟ ‫- خدای من.
‫یه روز رفته تو استودیو ضبط آهنگ، ‫تبدیل شده به منتقد موسیقی.
‫وای نه. تو رو خدا خاموشش کن.
‫- گوشم خون اومد. راست میگه. ‫- صداش رو زیاد کنم؟ حله.
‫- مشکلی نیست. باشه. ‫- نه.
‫- آره، اینم از این. یه کم دیگه. ‫- نه، بابا.
‫نه.
‫آره. حالتون بهتر شد، نه؟
‫حواست به جاده باشه.
‫هی، بریم یه جا شام بخوریم.
‫بریم شام؟ بگید باشه.
‫- خیلی گشنمه. ‫- حله.
‫اینجوری میشه.
‫به دنیا میای
‫و کل زندگیت به صورت غریزی در حال ‫جمع‌آوری هستی.
‫عشق، قیافه، خانواده، دوست، خونه، ‫ماشین، تجربه.
‫هیچوقت دست از جمع‌آوری برنمی‌داری.
‫و وقتی پیرتر میشی
‫می‌فهمی وسط راه داری چه چیزهایی رو ‫از دست میدی.
‫همون موقع حسرت عین یه تومور تو ‫شکمت رشد می‌کنه.
‫ولی یه لحظات کمیابی از وضوح هستن
‫که زندگیت رو جلوی چشمت می‌بینی.
‫تمام دنده و چرخ‌ها رو. ‫پیچ غلط و درست رو.
‫پیروزی و دلشکستگی‌ها رو.
‫و در تمام اون لحظات،
‫می‌بینی چیه که از همه چی مهم‌تره.
‫چیزهایی که تو رو تبدیل به یه انسان کامل می‌کنن.
‫چیزهایی که اگه نباشن، بهشتت
‫به دست خودت تبدیل به جهنم میشه.
‫در اون لحظات، ته دلت می‌دونی باید چیکار کنی،
‫چه چیزهایی رو باید به هر قیمتی... ‫نجات بدی.
‫اوه، هی. کجا؟
‫برم از ماشین مل چتر بردارم. ‫عجب بارونی گرفت.
‫اه.
‫هی، باورم نمیشه دارم تو و مل و خانواده‌تون ‫رو این شکلی کنار هم می‌بینم.
‫- قبلاً اینجوری نبودیم. ‫- نه، نبودین. خب،
‫- خبریه؟ ‫- یه شام ساده‌ست، بارنی.
‫هر چی تو بگی.
‫این لحظات تنهایی که با مل و خانواده‌م گذروندم
‫من رو بیدار کردن و چیزی رو بهم دادن ‫که حواسم نبود کم دارم.
‫امید.
‫انگار مِه از جلوی چشمم برداشته شده بود.
‫دیدم چی رو از دست دادم، ‫و می‌خواستم پسش بگیرم.
‫راه سختی در پیش داشتم ولی می‌دونستم ‫از پسش برمیام.
‫هی!
‫زنگ بزنید اورژانس.
‫هی!
‫- همینجا بمونید! ‫- یالا!
‫بریم!
‫بارنی! بارنی!
‫وای خدا.
‫- به من نگاه کن. من رو ببین. ‫- چشمت رو باز کن. صدام رو می‌شنوی؟
‫- چی... کجات درد میاد؟ ‫- خدای من.
‫خواهش می‌کنم. وای خدا.
‫یکی کمک کنه! خواهش می‌کنم!
‫حواست به بارنی باشه. ‫برو پیش بارنی.
www.Doostihaa.com