‫‫«قسمت پنجم‫‏:‏ چشم‌اندازهایی از یک تابستان طلایی و عسلی‫‏‫‫»
‫بسیار خب. از سفرتون لذت ببرین.
‫ممنون.
‫واو، خیلی سریعه!
‫پس لوکوموتیو بخار انگلیسی اینه!
‫اولش خیلی مقاومت می‌کردی، لیلی.
‫اما حالا خودت رو ببین.
‫این‌طوری نیست که دارم از این لذت می‌برم.
‫فقط برای پیدا کردن سوژه‌های جدید هیجان‌زده‌ام.
‫آره، همینه. ‫من اینو برای نقاشی‌هام لازم دارم!
‫پس این جدیدترین تکنولوژی دنیاست.
‫اون‌قدر تعجب کردی؟
‫حق داره.
‫کشورهای زیادی نیستن ‫که راه‌آهن توشون این‌قدر گسترده باشه.
‫نگاه کنین! گاوها!
‫و همین‌طور گوسفندها!
‫حق با توئه.
‫تا حالا گوسفند ندیده بودی، ‫مگه نه، ساکورا؟
‫اون خواهر کوچیکترته، درسته؟
‫دختر خیلی ساکتیه.
‫ببخشید.
‫اون سختی‌های زیادی کشیده و نمی‌تونه حرف بزنه.
‫اما انگلیسی رو می‌فهمه.
‫اشکالی نداره. نذار این موضوع اذیتت کنه.
‫بیا با هم خوش بگذرونیم، ساکورا.
‫حق با پیتره.
‫از دیدنت خوشحالم، ساکورا.
‫آره.
‫هی، نگاه کنین.
‫اون دوردست‌ها خونه هست!
‫زمین‌های این اطراف متعلق به اشراف‌زاده‌هاست،
‫برای همین خونه‌های سنتی زیادی باقی موندن.
‫بازم غافلگیرکننده بود، مگه نه؟
‫اینکه بفهمیم کیت ‫از همون خانواده چرچه.
‫درسته؟
‫سخته همچین آدم بی‌خیالی رو ‫به عنوان یه اشراف‌زاده تصور کرد.
منم هنوز یه‌کم گیجم‏.‏
‫یعنی خانواده چرچ این‌قدر معتبرن؟
‫گوش کن.
‫خانواده چرچ یه دوک‌نشین معروفن
‫که سیاستمدارها ‫و مشاوران نزدیک زیادی برای ملکه تربیت کردن.
‫اونا مجهز به دانش و تحصیلات، ‫سنت رو ادامه میدن.
‫اونا نخبه‌های واقعی‌ان.
‫دوک فعلی کارلایل، ‫عالیجناب هنری چرچ،
انسان بسیار برجسته‌ایه‏.‏
‫شایعه شده که اون کسیه ‫که داره تلاش‌های دیپلماتیک کشور رو هدایت می‌کنه.
‫بهش میگن آتش‌نشان انگلیس.
‫خانواده کیت این‌قدر مهمن؟
‫اما با این حال، اون خیلی...
‫هیچ‌وقت خوابش رو هم نمی‌دیدم که یه روز ‫به عمارت درانهایم دعوت بشم!
‫برام جالبه که چه جور ‫غذاهای شیکی قراره سرو کنن.
‫این‌قدر می‌خورم تا بترکم!
‫تو هیچ‌وقت عوض نمیشی.
‫- اونا دعوتمون کردن، مگه نه؟ ‫- ببخشید، باید برم دستشویی.
‫خب، فکر کنم وقت ناهاره.
‫دایانا اینا رو فقط برای ما درست کرده.
‫چی؟ دایانا ناهار درست کرده؟!
‫دوروتی، صبر کن!
‫این برای توئه، پیتر.
‫ممنون.
‫اینا هم برای شین و ساکوراست.
‫ممنون.
‫این یکی مال منه.
‫بفرما! این یکی مال توئه، لیلی.
‫ساندویچ ژامبون بدی نیست.
‫مرغش هم خوبه.
‫داخل هر کدوم مواد مختلفیه.
‫وای، توی مال من چیه؟
‫چرا؟
‫وای، حسابی چسبید.
‫هی، جافری هنوز برنگشته.
‫حق با توئه. خیلی وقته رفته.
‫صبر کن! نگو که...
‫پس واگن بوفه این‌جاست.
‫می‌دونستم این‌جا پیداش می‌کنیم.
‫هی، این‌جا!
‫به من نگو "این‌جا".
چی کار می‌کنی؟
‫دارم چیکار می‌کنم؟ معلوم نیست؟
‫من به خاطر این این‌جام.
یهو نوشیدنی رو دیدم و وسوسه شدم‏.‏
‫فوق‌العاده‌ست.
‫اصلا گوش نمیده.
‫تو واقعا آدم آزادی هستی.
‫این حرفا رو بی‌خیال شین و بشینین.
‫من برامون یه میز رزرو کردم.
‫تو همیشه یه نقشه‌ای تو سرت هست.
‫خب، حالا که این‌جاییم، ‫بیاین ما هم تسلیم وسوسه بشیم.
‫تحت‌تاثیر قرار گرفتم که همچین جاهای خوبی گیر آوردی.
‫فکر کنم اشراف‌زاده رده‌پایین بودن ‫هم مزایای خودش رو داره.
‫داری مسخره‌ام می‌کنی؟
‫بابت زیتون ممنون.
‫هی! من اون رو نگه داشته بودم!
‫- ممنون. ‫- مگه بازم نمیاد؟
‫برای خودت سفارش بده!
‫چرا؟
‫- باورنکردنیه. ‫- غر نزن، خسیس.
‫تا حالا همچین سفر جذابی نرفته بودم.
‫لیلی؟
‫ممنون!
‫همه لیوان دارن؟
برای چی بنوشیم؟
‫خب...
‫به کیت، برای دعوت کردنمون به عمارت درانهایم.
‫خب دیگه. دویدن ممنوع.
چه زود رسیدیم‏.‏
‫انگار همین الان راه افتادیم.
‫خب، حالا باید چیکار کنیم؟
‫قراره یه راهنما منتظرمون باشه.
‫شما دوستای مدرسه‌ای لرد کریستوفر هستین؟
‫منتظرتون بودم.
‫چه استقبال گرمی.
‫من تا حالا سوار ماشین نشده بودم.
‫خونه دوره؟
‫ما چند دقیقه پیش ‫وارد ملک شدیم.
‫به هر چیزی که این‌جا می‌بینین میشه گفت ‫باغ خانواده چرچ.
‫- چی؟! ‫- چی؟!
‫باغ... اونا؟
یه دهکده توی باغ هست‏.‏
‫خانواده چرچ اینن دیگه.
‫همه دارن این‌ور رو نگاه می‌کنن.
‫معلومه که نگاه می‌کنن.
‫اونا صاحب‌خونه‌های این دهکده‌ان.
‫این فقط یه بخشیشه.
‫اما فکر کنم بخش زیادیش به خاطر ‫شخصیت عالیجناب هم هست.
‫سال‌ها پیش، تابستون سختی داشتیم،
‫و تمام محصول از بین رفت.
‫اما، عالیجناب از ثروت خودش استفاده کرد
‫تا تو زمان نیاز، ‫از روستایی‌ها حمایت کنه.
‫چه داستان قشنگی.
این تازه یکی از داستان‌هاست‏.‏
‫اگه بخوام همش رو بگم ‫تا صبح طول می‌کشه.
‫حالا داریم به عمارت نزدیک میشیم.
‫الان باید بتونین عمارت درانهایم رو ببینین.
‫وای.
‫بـ... باورنکردنیه.
‫در مقایسه با اقامتگاه اصلیشون،
‫عمارت درانهایم ‫در واقع کوچیکه.
‫اونا حدود 20 تا خونه به این اندازه ‫تو جاهای دیگه دارن.
‫جدی میگی؟!
‫آخه چطور‏.‏‏.‏‏.‏
‫این خانواده کیته؟
‫عالیجناب هنری توماس چرچ، ‫دوک کارلایل.
‫لرد ریچارد چرچ، ‫مارکیز ویندرمر.
ممنون که ما رو دعوت کردید‏.‏
‫سفر طولانی‌ای داشتین.
‫به عمارت درانهایم خوش اومدین.
‫ممنون که ما رو دعوت کردین.
‫خونه شما واقعا ‫به همون شکوهیه که میگن.
‫فقط قدیمیه، همین.
‫دهکده ویندرمر رو دیدین؟
‫بله!
‫از اینکه این‌قدر قشنگ بود غافلگیر شدم.
‫این اتاق چیه؟
‫یه راهرو؟
من دیگه مرخص بشم‏.‏ خیلی کار دارم‏.‏
‫تا موقع شام راحت باشین و استراحت کنین.
‫استوارت، لطفا به مهمون‌هامون برس.
‫چشم، عالیجناب.
‫از آشنایی با شما خوشبختم. ‫به عمارت درانهایم خوش اومدین.
‫من استوارت هستم، پیشخدمت خانواده.
‫ایشون ماریا هستن، سرخدمتکارمون.
‫الان راهنماییتون می‌کنم به اتاقاتون.
‫دردم گرفت.
‫تا حالا ندیده بودم کسی ‫تو همچین جایی زمین بخوره.
‫کیت.
‫کیت!
‫سلام، شیک‌پوش‌ها.
‫هوامون رو داشته باش.
‫ممنون که خواهرم رو هم دعوت کردی.
‫خب، چیز زیادی این‌جا نیست، ‫اما حداقل منظره‌اش قشنگه.
‫لرد کریستوفر!
‫چطور می‌تونی با اون سر و وضع بگردی؟
‫بازم شروع شد.
اومدم دوستانم رو ببینم‏.‏
‫اهمیتی نداره!
‫خانواده یه دوک ‫باید همیشه ظاهرشون رو حفظ کنن.
‫از وقتی رسیدی این‌جا،
‫یه بار هم ندیدم لباس مناسب بپوشی.
‫باشه، فهمیدم. بعدا لباسم رو عوض می‌کنم.
‫نه، همین الان این کار رو بکن.
‫این دفعه ازش نمی‌گذرم!
‫با تو چیکار کنم؟
‫که نمی‌خواستی با اون سر و وضع ‫بیای سر شام، آره؟
‫اون کیه؟ خیلی خوشگله.
‫یه‌کم استراحت کردین؟
‫آره.
باورم نمی‌شد همچین اتاق بزرگی دارم‏.‏
‫بابت اتفاق قبل ممنون.
‫فقط خودت باش.
‫درسته.
‫یه بار دیگه، همگی، ‫به عمارت درانهایم خوش اومدین.
‫بابت مراقبت از کریستوفر بهتون مدیونم.
‫من نگران ‫طبیعت درون‌گراش بودم،
‫اما دیدنش در کنار این همه دوست ‫خیالم رو راحت می‌کنه.
‫غذای امشب با مواد اولیه محلی درست شده.
‫لطفا هر چقدر که دوست دارین بخورین.
‫بابت غذا ممنون!
‫این خیلی خوشمزه‌ست!
‫باید یادم بمونه دوروتی بهم چی گفت.
‫اینا برای پیش‌غذاست، ‫این برای سوپه، و اینا برای ماهیه.
‫در آخر، اینا برای گوشته.
‫و این کوچیکه برای دسره.
‫همین الانشم گیج شدم!
‫هی!
‫همه‌چیز خیلی خوشمزه‌ست!
‫- این چه کاری بود؟ ‫- من رو نگاه کن.
‫لازم نیست هر حرکتی رو تقلید کنی!
غذا و نوشیدنی‏،‏‌ جفتشون عالی هستن‏.‏
صحیح‏.‏
‫بگو ببینم، این چیزای سیاه چیه؟
‫اینا ترافل هستن.
چی هست؟
‫یه نوع قارچ.
‫- قارچ؟ ‫- آره.
‫بی‌خیال، نمی‌تونی من رو گول بزنی.
‫شکار امشب، قرقاول تازه‌شکاره.
‫مزش چطوره؟
‫عالیه.
‫ترده و طعم واقعا غنی‌ای داره.
‫موافقم. خیلی خوشمزه‌ست.
‫اینو هم از همین اطراف گرفتین؟
‫ریچارد امروز صبح ‫توی شکارگاه نزدیکمون شکارش کرد.
‫اگه اجازه بدین بگم،
‫ایشون واقعا تیرانداز ماهری هستن.
‫تحسین‌برانگیزه.
‫به‌طور بی‌نقصی با این مارگو جور در میاد.
‫خب، من به پای پدرم نمی‌رسم.
‫کریستوفر، حالا که خونه‌ای،
نظرت چیه تو هم بری شکار؟
‫من بی‌خیال میشم.
‫چرا؟
‫قبلا که این کار رو می‌کردی، نه؟
‫مهارتت رو بهمون نشون بده.
‫من از شکار خوشم نمیاد.
‫مسخره‌ست.
‫یه شکارچی فقط به خاطر اعتبار خودش ‫با زندگی بازی می‌کنه.
‫چی گفتی؟
‫آقای کوبایاکاوا.
‫توی ژاپن مردم قرقاول می‌خورن؟
‫بله.
‫قرقاول‌ها از زمان‌های قدیم ‫به عنوان منبع غذایی ارزش داشتن،
‫و اغلب به عنوان سوژه ‫توی نقاشی‌های نیهونگا دیده میشن.
که این‌طور‏.‏
‫اخیرا ژاپنیسم ‫توی انگلیس محبوب شده.
‫من خودم خیلی به اوکی‌یوئه علاقه دارم.
باعث افتخاره‏.‏
‫خب، صحبت دیگه کافیه. ‫بیاین از دسر لذت ببریم.
‫دسر؟!
‫خدای من! اینا رو نگاه کن!
‫هی! نباید بدون ما شروع کنی، دوروتی!
‫پدر، فکر کنم کافی باشه.
‫بله.
‫عصرهای دلپذیری مثل امشب ‫خیلی زود می‌گذرن.
‫من باید رفع زحمت کنم.
‫لطفا به خوش‌گذرونیتون ادامه بدین.
‫من تا اتاقتون همراهیتون می‌کنم.
تا حالا این‌قدر استرس نداشتم‏.‏
‫حرف دلم رو زدی.
به زور به غذام دست زدم‏.‏
‫بفرمایید.
‫هی، کیت. همیشه همین‌طوریه؟
‫آره.
‫بدترین چیزه. حس می‌کنم مثل چوب خشک شدم.
‫دقیقا همون چیزیه که ‫از اشراف‌زاده‌های برجسته انگلیس انتظار داشتم.
‫منظورت چیه؟
تو هم یکیشونی که‏.‏
‫با دیدنش تو این وضعیت، ‫واقعا انگار از یه دنیای دیگه‌ست.
ژله نوشیدنی؟
‫- آره! ‫- خوشمزه‌ست؟
‫عالیه.
‫وای! دارم می‌ترکم.
‫یه ذره زیادی خوردم.
‫هی، لیلی.
‫یالا. بلند شو.
‫این تخت واقعا نرمه‏.‏
‫- دیدی؟ ‫- بی‌خیال، دوروتی.
‫ما که بچه نیستیم.
نکن‫!
نه؟
‫این سر و صداها برای چیه؟
‫لطفا همین‌جا منتظر بمونین.
‫بفرمایید. بنوشین.
هات چاکلت‫!
‫اجازه هست؟
بخورید خیلی بهتر از اینه که تخت‌ها رو بشکنین‏.‏
‫برای اینکه مطمئن بشم خوب می‌خوابین، ‫بهش یه ذره نوشیدنی اضافه کردم‏.‏
‫- خیلی شیرینه! ‫- خیلی شیرینه!
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫خاطرات رو برام زنده می‌کنه.
‫لرد کریستوفر هم شب‌هایی که خوابش نمی‌برد ‫از این می‌خورد.
‫کیت می‌خورد؟
‫بله.
‫اما خب معلومه، اون موقع خیلی کوچیک‌تر از اونی بود ‫که با نوشیدنی بخورتش.
‫اون پسر تنهایی بود ‫که زیاد با بقیه نمی‌جوشید.
خیلی خوشحالم که می‌بینم الان‏.‏‏.‏‏.‏
‫دوستایی مثل شما دورش رو گرفتن.
‫لطفا بازم همراهیش کنین.
‫حتما.
‫خیلی ساکته.
‫با لندن خیلی فرق داره.
نه؟ خوشحالی نیستی که اومدی؟
‫پس کیت این‌جا بزرگ شده.
‫آره.
‫بعضی وقتا فکر می‌کردم ‫شاید یه اشراف‌زاده باشه،
‫اما هیچ‌وقت تصور نمی‌کردم پسر ‫همچین خانواده برجسته‌ای باشه.
‫با این حال، کیت یه‌کم عجیب رفتار می‌کرد.
‫اون حتی با برادرش هم درست‌حسابی حرف نزد.
همچین فکری می‌کنی؟
‫برادرا همین‌طوری‌ان دیگه.
‫برادرای کوچیکتر من هر وقت ‫چشمشون به هم میفته دعوا می‌کنن.
‫واقعا؟ خواهر برادرات؟
‫دوست دارم یه روز ببینمشون.
‫بیا بهمون سر بزن. مطمئنم خیلی خوشحال میشن!
‫تو اهل کاتسولدز هستی، درسته؟
‫آره، دهکده بایبری.
‫شاید دارم متعصبانه میگم‏،‏ ‫اما جای قشنگیه.
‫هیچ‌جایی مثل زادگاه آدم نمیشه.
‫تو می‌خوای برگردی ژاپن، لیلی؟
‫نه، الان نه.
‫اما داشتم ‫به منظره‌های ژاپن،
‫و به پدر و مادرم فکر می‌کردم.
‫پدر و مادرت چطور آدمایی هستن؟
‫پدرم خیلی مهربونه،
‫و مادرم خیلی سخت‌گیره.
‫من بهش یه قولی دادم.
‫اگه توی شش ماه اول تحصیلم این‌جا ‫نفر اول نشم،
‫برمی‌گردم ژاپن ‫و کسب‌وکار خانوادگی‌ام رو ادامه می‌دم‏.‏
‫چی؟ شش ماه؟!
‫تا وقتی کیت زنده‌ست، ‫همچین اتفاقی نمیفته!
‫می‌دونم، باشه؟ ‫لازم نیست این‌قدر رک باشی.
‫- اما اگه از فوکیات استفاده کنی... ‫- من نینجا نیستم!
‫لطفا سربه سرم نذار.
‫بـ-ببخشید.
‫اما شاید بتونی نفر اول بشی، لیلی.
‫منظورم اینه که، تو توی اولین تکلیفت ‫مقام دوم رو آوردی.
‫اگه سخت تلاش کنی ‫و به آینده‌ات ایمان داشته باشی،
‫مطمئنا یه معجزه اتفاق میفته.
‫دوروتی...
‫اولش،
‫فکر می‌کردم فقط با اینکه ‫بتونم نقاشی بکشم راضی میشم.
اما این روزها‏،‏
‫ایده روشن‌تری از اینکه ‫می‌خوام چی رو به تصویر بکشم دارم.
‫ می‌خوام یه‌کم بیشتر ‫توی انگلیس بمونم.
‫برای این کار، باید کیت رو شکست بدم
‫و جایگاه اول رو به دست بیارم!
‫ممنون، دوروتی.
‫حرفات بهم شجاعت داد!
‫صبر کن...
‫دوروتی.
‫وقت شامه؟
‫یالا، برگرد تو تخت.
‫کریستوفر... چرچ.
‫کـ-کریس...
‫کریستوفر!
‫بشقاب دوم، لطفا.
‫این چندمین رویاست؟
برم یه قدمی بزنم‏.‏
‫این زن...
‫همون زنیه که ‫توی نقاشی اتاق غذاخوری بود؟
‫صبر کن، کریستوفر!
‫من هنوز حرفم تموم نشده.
‫تا کی قصد داری ‫به این سبک زندگی بی‌ریشه ادامه بدی؟
‫وقتشه که متوجه بشی ‫تو یه اشراف‌زاده‌ای.
‫تو کسی هستی که ‫مقام پدر رو به ارث می‌بری.
‫من رو قاطی این ماجرا نکن.
‫اگه اتفاقی برای من بیفته،
‫نفر بعدی که به ارث می‌بردش تویی.
‫اینو در نظر گرفته بودی؟
‫وقتشه که بزرگ بشی، کریستوفر.
‫تو همیشه مشتاقی که ‫از طرف من تصمیم بگیری.
‫خیلی رفتار اشراف‌زاده‌گونه‌ایه.
‫اون چیزی نیست که من می‌خوام باشم.
‫کریستوفر!
www.Doostihaa.com