‫حالت خوبه؟ ‫چطوری؟
‫همونطورم...
‫که بعد از سه روز توی مانیلا بودن بودم.
‫- برج فالکن یک یک. ‫- خیلی بهتر از...
‫دفعه‌ی قبله.
‫دیدیش؟
‫شناختیش؟
‫تایتان؟ ‫قبلا دیدیش؟
‫آره.
‫اوه، عالیه. ‫مونارک عزیزِ قدیمی.
‫گندش بزنن.
‫و امنه.
‫نُه کیلومتر فاصله داره ‫و داره با سرعت 35 گره در جهت 287 حرکت می‌کنه.
‫داره مستقیما به سمت دریای جنوب چین میره. ‫وضعیت تخلیه به کجا رسید؟
‫بالگردها رسیدن. ‫همه پرسنل توی کشتی هستن.
‫دستوراتتون چیه، قربان؟
‫قربان؟ تیم؟
‫با منی؟
‫خانم معاون دیگه جزو هیئت رئیسه نیست.
‫دیگه جزو هیئت رئیسه نیست؟ ‫اینطوری توصیفش می‌کنی؟
‫قربان؟
‫- اون یه دختر داره. خدایا. ‫- متاسفم، قربان...
‫ولی مقام ارشد بعد از ایشون شمایید.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه، باید با رئیس بریس صحبت کنیم.
‫با رئیس بریس تماس بگیر.
‫نمیشه. ‫ارتباطات قطع شدن.
‫دیواره طوفانی دور جزیره ‫داره یه میدان الکترومغناطیسی ناجور ایجاد می‌کنه.
‫- آپ‌لینک ماهواره آفلاین هست. ‫- درست کردنش چقدر طول می‌کشه؟
‫داریم تلاش می‌کنیم تا سیگنال رو تقویت کنیم، قربان
‫ولی ممکنه نیاز باشه که از محدوده اختلال خارج بشیم.
‫یعنی داری میگی که کسی از تایتان خبر نداره؟
‫دستوراتتون چیه؟
‫چرا حرکت نمی‌کنیم؟
‫اون اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫آه، منم از دیدنت خوشحال شدم. ‫اسمت چی بود؟
‫- من تیم‌ هستم. ‫- یه لحظه. همینه؟
‫درسته. ‫تقریبا در لبه محدوده‌ی ماست.
‫پس چرا نمی‌ریم دنبالش؟
‫خیلی‌خب. ‫اینجا مسئول کیه؟
‫- اون؟ ‫- بله.
‫- نه، نه، نه. صبر کن. نه. ‫- دست بجنبون، مونارکی.
‫خیلی داری اجازه میدی فاصله بگیره.
‫باید منتظر دستورات واشینگتن بمونیم.
‫ما واسه رعایت فرایند اداری وقت نداریم.
‫اگه اون به یه منطقه پر جمعیت برسه،
‫یه روز گودزیلای دیگه رخ میده.
‫روز گودزیلا چی بوده؟
‫بزرگترین شکست مونارک.
‫سرهنگ، این یه کشتی جنگی نیست. ‫نمی‌دونم متوجه شدی یا نه.
‫یه کشتی مونارکه، غیر از اینه؟
‫آخه مارکش روی همه‌چیز که خورده.
‫تو حق اظهار نظر نداری، سرهنگ!
‫تو به زور یه پایگاه مونارک رو گرفتی،
‫و کل دنیا رو در خطر انداختی.
‫تازه بماند که اگه تو کیت رندا رو
‫با خودت به داخل شکاف نمی‌کشوندی ‫الان هیچ کدوم از ما
‫- اینجا نبودیم. ‫- آروم بابا، من کیت رندا...
‫یا کسی رو به جایی نکشوندم، ‫ولی حداقل یه نقشه داشتم.
‫نقشه تو چیه؟ ‫بشینی دور استخر کشتی نوشیدنی بزنی؟
‫باشه.
‫دنبالش می‌کنیم.
‫وقتی از جزیره خارج شدیم ‫هشدار رو بفرستین،
‫بنابراین اونقدر نزدیک بمونین که گمش نکنیم، ‫ولی نه زیاد نزدیک، باشه؟
‫زیاد نزدیک نمی‌شیم. ‫چشم، قربان.
‫بالای ده بار اینو مرور کردی.
‫و اونقدر هم مرورش می‌کنم ‫تا بفهمم کجاش اشتباه شده.
‫هی، تو جون عمو لی رو نجات دادی.
‫اون خیلی وقته که "عمو لی" من نبوده.
‫کنتارو.
‫ما یه تایتان رو آزاد کردیم.
‫- ما که نمی‌دونستیم اینطوری میشه. ‫- مهم نیست!
‫- تو اون دکمه رو فشار ندادی. ‫- اصلا نباید فشارش می‌دادیم!
‫کیت!
‫صبر کن، کیت. کیت!
‫کیت! ‫کیت، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫- تو منو مقصر می‌دونی. ‫- نه.
‫پس تقصیر کیه؟
‫چرا حتما باید تقصیر کسی باشه؟
‫تموم شد رفت. ‫باید ازش بگذریم.
‫نه. تو اینطوری‌ای.
‫- تو از همه‌چیز می‌گذری. ‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫پس می‌خوای یکی رو مقصر بدونی؟
‫تو به خاطر دروغ گفتن بهت ‫منو مقصر دونستی،
‫به خاطر بی‌وفاییم به مادرت، ‫به خاطر مخفی نگه داشتن زندگیم.
‫همین هم تو رو به اینجا کشوند.
‫منو مقصر بدون.
‫خیلی ببخشید.
‫[سانتا سولداد، سال 1957]
‫شاید این چیزیه که دارن قایم می‌کنن. ‫یه ناحیه ماهیگیری پر از ماهی.
‫این توضیح میده که چرا اینقدر به غریبه‌ها شک دارن.
‫منطقیه.
‫من می‌خوام بدونم که چی داره آب‌های اینجا رو ‫اینقدر غنی می‌کنه؟
‫هی، اومد. ‫فکر می‌کردم هیچوقت از اون غار بیرون نیای.
‫- بیلی، یه نگاهی به این بنداز. ‫- جمع کنین.
‫- کلی فسفر و نیتروژن... ‫- وقتشه بریم.
‫خیلی‌خب.
‫- تازه رسیدیم که. ‫- می‌دونم. یه نقشه پیدا کردم.
‫یه نقشه؟ ‫چه‌جور نقشه‌ای، بیلی؟
‫آره. ‫روی دیوار توی غار.
‫یه مسیر مهاجرتیه.
‫مسیر مهاجرتی؟ ‫واسه هیولای دریاییت؟
‫آره. نه، دقیقا.
‫به نظرم مسیری رو نشون میده که ‫اون دنیا رو باهاش می‌گرده.
‫- هوم. ‫- دیگه اینجا نیست...
‫چون دیگه رفته.
‫پس باید به سانتیاگو برگردیم،
‫دوباره آرشیوهای دریایی رو بررسی کنیم
‫و دنبال هرچیزی که توی مسیر ‫به رویارویی‌های احتمالی
‫با موجودات عظیم زمینیِ ناشناس ‫مربوط میشه بگردیم.
‫هوم.
‫بجنبین. ‫باید بیفتیم دنبالش.
‫بیلی، من سه هفته
‫توی یه کشتی بخار بو گندو دریازدگی کشیدم ‫تا به اینجا برسم،
‫و به نظرم ممکنه اینجا یه خبری باشه.
‫ببین، باشه. ‫اون نقشه ممکنه بهمون نشون بده که کجا قراره بره.
‫و شاید بتونیم زودتر ازش برسیم، ‫ولی باید راه بیفتیم.
‫- نه. ‫- نه؟
‫- نه. ‫- چی؟
‫بیلی، ما به سراسر دنیا می‌ریم،
‫هر شایعه یا افسانه‌ای که می‌شنوی ‫رو بررسی می‌کنیم،
‫بعد هروقت که تو می‌خوای داستانی رو دنبال کنی ‫من چیزی نمیگم،
‫ولی الان چون من می‌خوام مسیر علمی رو دنبال کنم ‫بهم بی‌اعتنایی می‌کنی.
‫هی، من عمرا بهت بی‌اعتنایی کنم.
‫- باشه پس منو ببین... ‫- پس تو...
‫می‌تونی بمونی، باشه؟
‫تو بمون، داده‌هات رو جمع‌آوری کن.
‫تقسیم می‌شیم و به همه‌ کارها می‌رسیم، خب؟
‫و تو احتمالا چیزی پیدا می‌کنی که ‫من عمرا به چشم ببینم.
‫نه، نه. ‫اینقدر هندونه زیر بغلم نذار.
‫حرفاتون تموم شد؟
‫خیلی‌خب.
‫از نظر حرفه‌ای من،
‫اگه تو داری میری، بهتره همه‌مون بریم.
‫- نه. ‫- نه.
‫بچه‌ها، منظورم اینه که ‫باید کنار همدیگه بمونیم.
‫دوباره میگم، نمی‌دونم متوجه شدین یا نه،
‫اهالی روستان نمی‌خوان اینجا باشیم.
‫خودشون ازمون خواستن بریم.
‫ولی به خاطر همینه که باید بمونیم.
‫این یه معنی‌ای داره،
‫و اگه هر بار که یکی سعی کنه بترسونتمون ‫راهمون رو بکشیم و بریم...
‫فقط نرو.
‫خودت می‌دونی که باید برم.
‫باشه؟
‫دوستت دارم.
‫- می‌دونم. ‫- باشه؟
‫منم دوستت دارم.
‫می‌خواستی منو ببینی، کاپیتان؟
‫من کاپیتان نیستم.
‫می‌دونم.
‫از طرف رئیس بریس هست،
‫دستوراتم اینه که به هر قیمتی
‫تایتان ناشناخته رو دنبال کنم ‫و گمش نکنم.
‫تمام اولویت‌های دیگه فسخ شدن.
‫تبریک میگم. ‫تصمیم درست رو گرفتی.
‫نه. تو گرفتی، سرهنگ.
‫توی بیشتر دوره حرفه شغلیم در مونارک، ‫من فقط یه ترول گوشه‌نشین بودم.
‫به درد مدیریت نمی‌خورم.
‫خب، خودت که می‌دونی چی میگن.
‫بعضی آدم‌ها عظمت بهشون تحمیل میشه.
‫خب، قدم بعدی چیه؟
‫عواقب.
‫"سرهنگ لیلاند لافایت شاو
‫باید در اولین فرصت دستگیر
‫و برای بازجویی و مدیریت مأمورین
‫به مقر مونارک منتقل بشه".
‫می‌دونی من چی فکر می‌کنم، سرهنگ؟
‫فکر می‌کنم این آخریه نامفهوم به دستمون رسید.
‫هی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫هیچی.
‫زنگ زدی خونه؟ ‫با مامانت حرف زدی؟
‫تیم گفت که وقتی برگشتیم به کشتی ‫به همه اطلاع دادن.
‫ولی بهش زنگ نزدی؟
‫اصلا زنگ بزنم چی بگم؟
‫یعنی، من اینطوری شروع کردم، ‫"سلام، منم.
‫دو سال گذشته، ولی نمردم".
‫آره، آخه...
‫اتفاقات زیادی افتاده.
‫آره.
‫غیب گفتی؟
‫خانواده‌ام توی یه زیرزمین قایم شدن ‫و منتظر روز گودزیلای دوم هستن.
‫نباید اون دکمه رو فشار می‌دادم.
‫آره، احتمالا همینطوره.
‫چیه؟
‫ازم انتظار داری چیکار کنم؟
‫می‌خوای وانمود کنم که این کار ما نبوده؟
‫کار ما نبود. کار من بود. ‫من دکمه رو فشار دادم. من...
‫وای خدا. بس کن! ‫اینطوری نکن.
‫همه‌مون انجامش دادیم.
‫من، تو، کنتارو، بابات،
‫همه‌مون واسه نجات شاو رفتیم اونجا ‫چون کار درست هم همین بود.
‫حرفی که تیم زد...
‫در مورد اینکه تو به زور یه پایگاه رو گرفتی،
‫و دنیا رو به خطر انداختی.
‫اصلا به لی شاوی که من می‌شناختم نمی‌خورد.
‫هی، کِی. ‫من هنوزم همون آدمی‌ام که همیشه بودم.
‫پس حقیقت نداره؟
‫خب، شیوه‌ی‌ کار من و مونارک باهم فرق می‌کرد.
‫دقیقا مشکل چی بود؟
‫- اونا اشتباه می‌کردن. حق با من بود. ‫- لی.
‫چیزها عوض می‌شن. ‫مونارک عوض شد.
‫ولی گول این تجهیزات رو نخور.
‫اونا هنوزم یه سازمان دولتی هستن.
‫مثل اداره مالیات یا افرادی که توی فرودگاه ‫وسایلت رو می‌گردن.
‫مگه توی فرودگاه وسایلت رو می‌گردن؟
‫الان چقدر جلوتره؟
‫12 کیلومتر و داره بیشتر میشه.
‫سرعتش رو بیشتر کرده؟
‫الان داره با سرعت بالای 40 گره حرکت می‌کنه.
‫ها. چه عجیب.
‫انگار نمی‌خواد بگیریمش.
‫این قراضه سریع‌تر نمیره؟
‫همین الانش هم با حداکثر سرعت داریم می‌ریم.
‫با تمام قدرت؟
‫موتورها تا 110 درصد مجاز هستن.
‫- ده درصد دیگه جا داره. بیاین تخت گاز بریم. ‫- اینطوری خطر داغ کردن هست.
‫- باید خطرش رو به جون بخریم. ‫- نه، نه. صبر کن.
‫تو دستوراتت رو گرفتی. ‫به هر قیمتی اون موجود رو دنبال کنی.
‫اگه موتورها از کار بیفتن ‫که نمی‌تونم از دستوراتم پیروی کنم.
‫اگه هم این کارو نکنی، گمش می‌کنی.
‫من ریسک نمی‌کنم که اینجا هدف بی‌دفاعی بشیم.
‫200 نفر توی این کشتی دارم.
‫بعد چند صد هزار نفر ‫توی مسیر اون هیولا هستن؟
‫اون چیه؟
‫کشتی‌ هستن.
‫14تایی می‌شن.
‫اون تنگۀ مالاکاست.
‫گلوگاهی برای ترافیک دریاییه.
‫همه اون کشتی‌ها اونجا گیر کردن ‫و منتظر رد شدنن.
‫می‌خوای دم از هدف بی‌دفاع بودن بزنی؟
‫اونجا صدها شهروند ملوان هست.
‫لعنتی!
‫ببخشید، ولی من مدت زیادی نبودم.
‫ولی باید بدونم که مأموریت مونارک چیه؟
‫بیانیه‌ی مأموریت اینه:
‫"کشف و دفاع در زمان هیولاها".
‫اینا حرف‌های بیلی‌ان.
‫ما یه بار توی جزیره بیکینی آتول ‫دفاع رو امتحان کردیم.
‫و بعدش، تصمیم گرفتیم
‫که تنها راه دفاع واقعی کشف کردنه.
‫هرچی که می‌تونیم یاد بگیریم.
‫هرگز دست از دنبال کردن حقیقت بر نداریم،
‫حتی موقعی که از راه برگشت مطمئن نبودیم.
‫مگه شما به همین دلیل ‫این کشتی رو نساختین؟
‫دلیل اینجا بودن همه‌تون همین نیست؟
‫یا مونارک بیشتر از چیزی که فکر می‌کنم ‫عوض شده؟
‫- سرعت رو بیشتر کنین. ‫- بله، قربان.
‫بقیه‌شون چی؟
‫اونا نرفتن؟
‫دوباره باهاشون حرف می‌زنم.
‫هنوز وقت هست.
‫کافی نیست.
‫بذار سعی‌ام رو بکنم.
‫می‌تونم بهشون بفهمونم.
‫شرمنده، لوسیا.
‫دیگه دست ما نیست.
‫سرنوشت‌شون رقم خورده.
‫از ما کاری برنمیاد.
‫ببین، می‌فهمم باشه؟
‫درک می‌کنم، خاطرش برام عزیزه ‫ولی بدجور آدم رو دیوونه می‌کنه.
‫یعنی، آدم رو میاره تَه دنیا،
‫بعد نصف روز می‌مونه و زده میشه.
‫منم بودم عصبانی می‌شدم.
‫تو همچین فکری می‌کنی؟
‫که از دستش عصبانی‌ام؟
‫از دست خودم عصبانی‌ام که ‫از دستش عصبانی‌ام، باشه؟
‫چیه؟
‫می‌دونی شوهرم، پدر هیروشی.
‫مرد خوبی بود.
‫واقعا مرد خوبی بود.
‫والدین‌مون ما رو زن و شوهر کردن، ‫ولی شوهر خوبی بود.
‫خب، چی شد؟
‫اون دکتر بود.
‫در طول جنگ ناکازاکی و بعدش.
‫دقیقا بعد از تولد هیروشی مُرد.
‫بر اثر سرطان.
‫خرجم رو تامین کرد. ‫ازم محافظت کرد.
‫تنها چیزی که انگار هرگز نمی‌تونست درک کنه ‫این بود که...
‫کافی نبود.
‫بیلی... ‫بیلی دیوونه‌ات می‌کنه
‫و می‌کشونتت به تَه دنیا ‫و بعد یهو زده میشه،
‫ولی تنها چیزی که
‫بیشتر از مونارک براش اهمیت داره ‫من و توییم.
‫و اینکه من می‌تونم خودم باشم.
‫در هر شرایطی هم که باشه.
‫حسش می‌کنی؟
‫چی رو باید حس کنم؟
‫یه ارتعاشی هست.
‫نه.
‫حسش نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب، کاپیتان. ‫چه چیزی توی کشتی داریم؟
‫چیزی هست که بتونیم علیه تایتان ازش استفاده کنیم؟
‫این یه کشتی تحقیقاتی و نظارتیه.
‫شاید بتونیم بفهمیم که به پلانکتون‌ها ‫حساسیت داره یا نه.
‫پهبادی که روی عرشه دیدم چی؟
‫بالاخره دارن از پهباد استفاده می‌کنن.
‫آره. مسلحه؟
‫آره، مسلح به دوربینه.
‫مشخصاتش رو اینجا دارم.
‫اف‌وی12 هیبرید، مجهز به مادون‌قرمز موج بلند ‫برای تصویربرداری حرارتی،
‫مبدل سونار برای نقشه‌برداری زیر آبی.
‫سونار.
‫- از صدا استفاده می‌کنه؟ ‫- آره.
‫ما قبلا این تایتان رو دیدیم.
‫معتقدیم که به صدا واکنش نشون میده.
‫فروصوتی، پایین‌تر از محدوده شنوایی انسان.
‫ولی میشه حسش کرد.
‫اگه بشه از پهباد برای پخش کردن ‫یه سیگنال مادون‌صوتی استفاده کرد...
‫شاید بتونیم توجهش رو جلب کنیم.
‫- یا مسیرش رو عوض کنیم. ‫- حداقل حواسش رو پرت کنیم.
‫اوهوم.
‫من ممکنه بتونم زمینه پالس دهنده‌ی ‫مبدل سونار رو تقویت کنم
‫تا فرکانس تایتان رو تقلید کنه.
‫می‌تونی این کارو کنی؟
‫آره.
‫حدودا 20 دقیقه وقت داریم
‫تا زمانی که اون ملوان‌ها ‫روز بدجور بدی رو تجربه کنن.
‫درسته، معلومه خب. ‫خیلی‌خب، بجنبین!
‫می‌خوام از آب‌های دوردست ‫چندتا نمونه بگیرم.
‫باشه.
‫شاید بتونیم یه قایق اجاره کنیم.
‫آره. ‫خب، می‌تونیم سعی‌مون رو کنیم.
‫اهالی اینجا خیلی پذیرای ما نبودن، ‫ولی می‌تونیم تلاش کنیم.
‫تو می‌تونی چرب‌زبونیت رو پیاده کنی.
‫هی. ‫چیزی که دنبالش بودین رو پیدا کردین؟
‫ما دقیق نمی‌دونیم دنبال چی می‌گردیم،
‫ولی همین هم کار ما رو هیجان‌انگیز می‌کنه.
‫من می‌خوام بابت هر گونه مزاحمتی که ممکنه ایجاد کرده باشیم ‫عذرخواهی کنم.
‫قطعا چنین قصدی نداشتیم.
‫اوه نه، نه. ‫من می‌خوام عذرخواهی کنم.
‫ما ازتون استقبال نکردیم.
‫مطمئنم که دلایل خودتون رو دارین، ‫پس...
‫دلایل خیلی خوبی نیستن. ‫لوسیا بهتون گفته.
‫مردم اینجا اعتقادات خیلی محکمی دارن.
‫یه مشت خرافات.
‫چه‌جور خرافاتی؟
‫در مورد این موجوداتیه که ‫روی دیوارها کشیده شدن؟
‫آره. بله.
‫اینجا خیلی برای مردم ما مقدسه.
‫می‌ترسن حالا که غریبه‌ اومده...
‫دیگه ماهی نیاد.
‫ولی تو چنین باوری نداری؟
‫خرافاته.
‫راه و رسم‌های قدیمی به راحتی از بین نمیرن.
‫نمی‌خوایم فکر کنین که ما یه مشت احمق پشت‌کوهی هستیم.
‫نه.
‫شما خیلی به موقع اومدین اینجا. ‫امشب جشنواره ماست.
‫بیاین. ‫غذا و موسیقی به راهه.
‫به نظر عالی میاد.
‫بابت دعوت ممنون،
‫- ولی به نظرم... ‫- باشه.
‫- بهتره که بیایم. ‫- باشه.
‫حتما میایم. ‫آره.
‫- ممنون. قبول می‌کنیم. ‫- آره.
‫- عالیه. امشب می‌بینیمتون. ‫- باشه.
‫- مرسی. خیلی ممنون. ‫- ممنون. تشکر.
‫عالی شد.
‫مادر...
‫اوه.
‫ببخشید.
‫چی... ‫مشکل چیه؟
‫بین 1 و 20 هرتز ‫خیلی دقیق نیست.
‫اوه. خب، تجهیزات من در مقایسه با چیزهایی که تو الان داری ‫خیلی محدودتر بود.
‫می‌تونیم در یه محدوده متغیر ‫پخشش کنیم؟
‫آره، ولی احتمال اینکه دقیقا روی سیگنالی پخش بشه ‫که اون بهش واکنش نشون میده...
‫هوم. ‫ولی مگه چاره دیگه‌ای هم داریم؟
‫ناخن‌هات رو نخور.
‫بیلی اگه بود عاشق همه اینا می‌شد.
‫براش مثل خونه می‌موند.
‫آره.
‫اون همیشه سرکار بیشتر براش خونه بود.
‫به نظرم این باید کفایت کنه.
‫باشه.
‫معرکه‌ست.
‫اوه، آره. ‫این ماسماسک‌های امروزی خیلی خفنن.
‫ولی جای تجربه و غریزه رو نمی‌گیرن.
‫کت رندا هستم. ‫توی طبقه اولم.
‫نمی‌دونم. ‫یه چیزی اینجاست.
‫الو؟ کسی می‌شنوه؟
‫جرات داری بیا، کثافت.
‫اونجاست.
‫مبدل سونار رو فعال کنین.
‫اندازه‌اش رو ببینین.
‫تا کشتی‌ها هفت کیلومتر فاصله داره. ‫پنج دقیقه وقت داریم تا جلوش رو بگیریم.
‫برو پایین‌تر.
‫دم به تله نمیده.
‫مطمئنی که سیگنال داره پخش میشه؟
‫تا جایی که می‌دونم آره.
‫خیلی‌خب. برو پایین‌تر.
‫- سطح آب زیاد متلاطمه. ‫- آره.
‫اگه از این پایین‌تر برم، پهباد ممکنه بخوره به آب.
‫- چیزی نمیشه. ‫- چهار دقیقه.
‫یا خدا!
‫همینجا. همینجا نگهش دار. ‫از پسش برمیای.
‫هنوزم تغییری در مسیرش ایجاد نشده.
‫لعنتی! بکِشش بالا!
‫من...
‫گمون نکنم یه پهباد دیگه داشته باشین ‫که آماده‌ی...
‫آره، گمون نمی‌کردم.
‫به اون کشتی‌ها هشدار بدین.
‫نشونه‌گیریت بهتر شده.
‫- کیت! ‫- کیت، برو کنار. دور شو.
‫این دیگه چه کوفتی بود؟
‫نگاه کنین.
‫داره دور می‌زنه.
‫هی، تیم.
‫فکر کنم ممکنه عصبانیش کرده باشیم.
‫صرفا دور نمی‌زنه.
‫منظورت چیه؟
‫داره برمی‌گرده به این سمت.
‫آه، لعنتی. ‫داره میاد.
‫شاید نسبت به چیزی که فکر می‌کردم ‫دوستانه‌تر باشن.
‫هوم. خدا کنه.
‫آره.
‫- آه. ‫- خوشگل شدی.
‫مناسبتش چیه؟
‫این جشنواره ماست.
‫مردم این جزیره اعتقاد داشتن که ‫ما باید جلب رضایت می‌کردیم...
‫از "ال گرندیوس دل مار".
‫تا تواضع نشون بدیم ‫و از یه صید پربار اطمینان حاصل کنیم.
‫اوهوم.
‫"ال گرندیوس دل مار".
‫- خدای بزرگ دریا. هوم. ‫- خدای بزرگ دریا.
‫گفتی "اعتقاد داشتن". ‫مگه دیگه ندارن؟
‫چند نسل پیش که مردم ما به جزیره اومدن ‫این مسئله شروع شد...
‫و حالا اینو برای خوش‌گذرونی بهونه می‌کنیم.
‫لطفا بشینین.
‫بفرمایین.
‫باشه. خب...
‫- آه. مرسی. ‫- ممنون.
‫این...
‫شربته.
‫- شربت، باشه. ‫- آره.
‫خب... ‫عجب مهمونی‌ایه، ها؟
‫بیلی چقدر حسرت بخوره که اینو از دست داده.
‫باید می‌موند.
‫حالت خوبه؟
‫کِی؟
‫کِی. کِی! کیکو!
‫کِی.
‫اوه.
‫نه صبر کنین، صبر کنین.
‫حسش می‌کنی؟
‫من حس می‌کنم...
‫یه لحظه صبر کن. ‫جریان چیه؟
‫فکر کنم وقتشه بریم.
‫مرکز فرماندهی. ‫یه مشکلی داریم.
‫دیگه چیه؟
‫یه موجود توی کشتیه.
‫چیه، کنتارو؟
‫فعلا ناکارش کردیم، ‫ولی فکر نمی‌کنیم مُرده باشه.
‫این موجود چه شکلیه؟
‫یکی از اون موجودات حشره‌مانند بود که ‫از شکاف توی جزیره‌ جمجمه اومدن بیرون.
‫یه جوری اومده توی کشتی.
‫- پیداش کردم. ‫- خیلی‌خب، تصویرش رو بیار بالا.
‫اینم از تصویر زنده.
‫اون تایتان به خاطر ما نمیاد.
‫داره به خاطر اون میاد.
‫خیلی‌خب، باید این قوطی رو دور بدیم ‫و تخت گاز بریم.
‫موتور از سطح قرمز رد کرده. ‫نمی‌تونیم مدت زیادی این سرعت رو حفظ کنیم.
‫تا زمانی که می‌تونی نگهش دار. ‫فقط باید زمان بخریم.
‫- اوه! زمان واسه چی؟ ‫- تا چیزی که می‌خواد رو بهش بدیم.
‫یالا، پسر. دوتایی انجامش می‌دیم. ‫راه رو نشون بده.
‫خیلی‌خب، انجامش بدین.
‫آره.
‫مُرده؟
‫فکر نکنم.
‫- دریچه رو باز کنین. ‫- صبر کن. داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام اون تایتان رو از کشتی دور کنم.
‫گندش بزنن! ‫موتورها هم از کار افتادن.
‫بفرستش بیرون.
‫باشه.
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫- وای، نه، نه، نه، نه. ‫- بیا بریم.
‫ همه پرسنل توجه کنید، نیروی پیشرانه از کار افتاده.
‫ مطلع باشید...
‫- صدا رو می‌شنوین؟ ‫- چه صدایی؟
‫زود باشین! بیاین بریم!
‫اونجا.
‫چه خبر شده؟ ‫چه معنی‌ای داره؟
‫من سعی کردم قانع‌تون کنم برین، ‫ولی به خواسته‌مون احترام نذاشتین.
‫باشه. ‫خب، حالا چی میشه؟
‫- حالا؟ ‫- آره.
‫راز ما همچنان راز باقی می‌مونه.
‫متاسفم.
‫خیلی‌خب.
‫بیا یه قایق پیدا کنیم و از اینجا بریم، باشه؟
‫بریم. ‫صبر کن.
‫- چیه؟ ‫- اینو حس می‌کنی؟
‫چیه؟
‫- چیه؟ ‫- ارتعاشی که توی غار حس کردم.
‫صبر کن، تو حسش نمی‌کنی؟
‫نه. نه، کِی. ‫هیچی حس نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب، اینو قطعا حس می‌کنم.
‫حالا حسش می‌کنم.
‫فرار کن. ‫بدو! بدو!
‫بهش بگو دوباره امتحان کنه.
‫قربان، تایتان 800 متر فاصله داره ‫و داره نزدیک میشه.
‫اونجاست.
‫وای. موفق شد.
‫هی، اونجاست.
‫آره، می‌بینمش.
‫تایتان دور شد.
‫اوه!
‫لطفا!
‫لطفا در رو باز کنین!
‫باید خودمون رو به یه قایق برسونیم!
‫برو، برو، برو، برو. ‫برس به قایق!
‫کِی!
www.Doostihaa.com