‫[آنچه گذشت...]
‫سالِ جدید، مای جدید!
‫می‌تونیم عهدهامون رو تجدید کنیم.
‫ولی من عاشق شدم.
‫لس بهم قولِ یه شروع تازه داده.
‫الان وقتشه که مات و مبهوت شید.
‫به این می‌گیم آینده.
‫من واقعاً شگفت‌زده شدم، لعنتی!
‫وانمود کردم مدیر کتابت هستم.
‫من داستان رو ننوشتم.
‫کارِ دانشجومه.
‫قرارداد رو بستم.
‫تو قراره دنیا رو تغییر بدی.
‫برگرد توی کارگاه
‫و حلش کن.
‫بیا "تجدید عهدها" رو بندازیم سال بعد.
‫ریچی، من لس رو ترک می‌کنم.
‫- من بهت نیاز دارم. ‫- من ۱۵ سال کنارت بودم.
‫- اه! ‫- لعنتی.
‫وای، تو زنده‌ای!
‫اوه.
‫لس؟
‫اوه، لعنتی.
‫اوه.
‫ساعت چنده؟
‫گندش بزنن.
‫ای وای.
‫دیشب چقدر نوشیدنی خوردم؟
‫لس؟
‫چرا دوباره پرده چهارخونه رو زدی؟
‫خدایا. چشم‌هام رو اذیت می‌کنه.
‫و سرمم گیج می‌بره.
‫اوه.
‫وای. اونا واقعاً تمیزن.
‫[نترس!]
‫لس؟
‫کی دمِ دره؟
‫[لطفاً نترس]
‫این مزخرفات دیگه چیه؟
‫نه، نه، نه.
‫لیندی؟
‫همه چی روبراهه.
‫نترس.
‫لیندی؟
‫خیلی خب. الان درِ خونه عروسکی رو باز می‌کنم.
‫سرم داد نزن!
‫وای، وای، وای!
‫نه!
‫خدای من!
‫وای، وای!
‫بس کن، بس کن، بس کن!
‫وای، وای!
‫پس اینجایی.
‫خوبی؟
‫من خوب نیستم!
‫- صدام رو می‌شنوی؟ ‫- من خوب نیستم.
‫من خوب نیستم!
‫کار می‌کنه! صدات رو می‌شنوم!
‫صدات خیلی بلنده!
‫ببخشید.
‫خب، حالا صدات رو نمی‌شنوم.
‫الان چطوره؟
‫نه، خیلی بلنده.
‫الان؟
‫یواش‌تر.
‫الان؟
‫بهتره.
‫از این کوفتی متنفرم.
‫- الان صدام رو می‌شنوی؟ ‫- دوباره بگو؟
‫الان صدام رو می‌شنوی؟
‫- آره! اوه. ‫- اوه!
‫- ببخشید، ببخشید. خیلی معذرت می‌خوام. ‫- خدایا.
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫شنیدم.
‫خدایا، فکر کنم ردیفش کردیم.
‫سلام.
‫چه غلطی کردی، لس؟
‫اینم شنیدم. بلند و واضح.
‫خب. لیندی، خیلی معذرت می‌خوام.
‫اون یه حادثه بود.
‫و اصلاً باورم نمیشه اتفاق افتاد.
‫یعنی... واقعاً... ولی تو فوق‌العاده‌ای.
‫یعنی، تو خوشگلی.
‫الان داری می‌خندی؟
‫نه، نه، نه. نه، معلومه که نه.
‫من فقط... من...
‫فقط متحیرم.
‫متحیر؟ متحیری؟
‫متحیری؟!
‫نه، ببخشید. تو زنمی
‫و آزمایش نیستی. من...
‫باید امیدوار باشم اینطور باشه!
‫لعنتی. خدای من.
‫کارت اینه؟
‫اینجوری می‌خوای مشکل گرسنگی جهانی رو حل کنی؟
‫قراره همه رو ریز کنی تا...
‫تا چی، بیشتر نخورن؟ نمی‌فهمم...
‫آهان. می‌خوای به این سؤال جواب بدم یا...
‫برام توضیح بده.
‫خب، اسمش کوچک شدنِ سلولیه
‫و پروسه‌ی کوچک‌سازی
‫و بازسازی میوه‌ها و سبزیجاتِ ارگانیکه
‫و قصد دارم اینجوری ‫مشکل گرسنگی جهانی رو حل کنم.
‫توضیح بده چطور می‌خوای ‫دوباره بزرگم کنی!
‫خدایا! برام مهم نیست چطور کار می‌کنه!
‫آهان، درسته. خب، فقط کافیه ‫پروسه رو برعکس کنم.
‫این بخشِ بازسازیه.
‫عالیه.
‫من رو برگردون.
‫همین الان، لطفاً.
‫می‌تونم این کارو بکنم، عه...
‫ولی اول یه سورپرایز دارم.
‫بیا توی اتاق ناهارخوری.
‫کریسمس مبارک، لیندی.
‫لس، من خوشحال یا گرسنه به نظر میام؟
‫خب، تشخیص دادنش از این فاصله ‫یه جورایی سخته...
‫نیستم. همین الان دوباره من رو بزرگ کن.
‫بلند و واضح شنیدم.
‫عه، قضیه اینه که...
‫بهم بگو می‌تونی دوباره بزرگم کنی، لس.
‫می‌تونم و این کارو می‌کنم.
‫قضیه اینه که، فقط...
‫فکر کنم یه روز یا نهایتش ‫دو روز طول می‌کشه،
‫ولی چیزیت نمیشه.
‫همه چی درست میشه.
‫تو سالمی.
‫علائم حیاتیت رو چک کردم.
‫صبر کن، من ممکنه ریز بمیرم؟
‫نه، تو.. تو قرار نیست ریز بمیری.
‫توی خونه عروسکی در امان می‌مونی
‫چون دقیقاً مثل خونه‌ی بزرگ خودمونه.
‫اجاق کار می‌کنه، ‫یخچال کار می‌کنه،
‫غذا هست، آب وصله،
‫و چندتا از چیزهای مورد علاقه‌ات رو کوچیک کردم
‫تا واقعاً احساس کنی توی خونه‌ای.
‫لباس‌هات که توی کمدت بودن.
‫این دستگاه فرِ کردن مو.
‫و بُرست.
‫عه، کرمِ سرد،
‫مهم به نظر می‌اومد.
‫اوه و قهوه‌ات هم یادم بود
‫و قهوه‌سازت، عالی کار می‌کرد، درسته؟
‫اوه، یه چیز حیاتی، توالت.
‫کار می‌کنه. یه فکری براش کردم.
‫فقط هیچوقت توی کمدی رو ‫که طبقه‌ی پایینه نگاه نکن.
‫تو به اندازه‌ی واقعی برگردونده میشی.
‫قول میدم. این فقط موقتیه، لیندی.
‫من خیلی نزدیکم، واقعاً.
‫حالا شد خیلی نزدیک؟
‫نه نهایتش یک یا دو روز؟
‫لس، حروم‌زاده!
‫هی. آروم باش.
‫آروم باشم لعنتی؟
‫چرا من؟
‫هی، لیندی.
‫می‌خوام یه لحظه تنها باشم!
‫من نمی‌خوام کوچیک باشم.
‫[من اینجام عشقم! منتظرتم.] ‫[تقریباً نصف شب شد! دارم هیجان‌زده میشم.] ‫[کِی می‌رسی؟ البته عجله‌ای ندارم.]
‫ممنون.
‫اوه، آره، آره، آره.
‫می‌تونی فنجونِ بانوی منم پر کنی.
‫اون توی راهه، بارب.
‫- اون برگشته پیش شوهرش. ‫- نه.
‫- همیشه برمی‌گردن. ‫- این دفعه نه.
‫نه، نه، نه، چون ما برنامه داریم.
‫آره.
‫ما برنامه‌های محکمی داریم.
‫یه سفرِ تفریحی ده روزه به ورمونت ‫برای دو نفر چطوره؟
‫خیلی رومانتیک.
‫به چند دلیل ممکنه دیر کرده باشه.
‫نه، می‌دونم لیندی میاد.
‫شاید بپرسی چرا؟
‫چون داستانِ عاشقانه‌ی ما ‫در تار و پود زمان بافته شده،
‫مقدر شده که نوشته شه،
‫برای نسل‌های آینده جاودان بشه.
‫اوه. همه ساکت باشید، لطفاً.
‫لطفاً ساکت شید!
‫ببخشید.
‫اوه. یه تماس کاریه.
‫سلام، مارتین.
‫خب، من... می‌دونی من...
‫من می‌خواستم از شهر برم بیرون پس...
‫نه، نه، نه. البته. البته.
‫الان میام آزمایشگاه.
‫نه، از لس خبر ندارم.
‫صبر کن ببینم، منظورت چیه که ‫نمی‌تونی باهاش تماس بگیری؟
‫آره. باشه. خدافظ.
‫این یعنی سفرِ رومانتیکت کنسل شد؟
‫بارب، می‌تونم روراست باشم؟ ‫سرویست رو دوست دارم،
‫ولی انرژیِ منفیت رو دوست ندارم.
‫پیشنهاد صلح؟
‫اون عینک رو در بیار. ‫حس می‌کنم نمونه‌ی آزمایشگاهی‌ام.
‫و بیا نزدیک‌تر. نمی‌خوام داد بزنم.
‫خدایا. بطری سال ۹۶؟
‫اگه وقتِ مناسبی براش بود.
‫می‌دونم چرا از کارت چیزی بهم نگفتی.
‫خب، نمی‌تونستم. فوق سرّی بود.
‫یه قرارداد رازداری محکم امضا کرده بودم.
‫چرنده.
‫تو بهم اعتماد نداشتی،
‫که خیلی ناراحتم می‌کنه.
‫خیلی ناراحتم می‌کنه.
‫و لعنت بهت.
‫ولی... آره.
‫خب، ازت پنهانش هم نکردم.
‫چی؟
‫تولدت مبارک، لیندی.
‫اونا خیلی نازن!
‫صبر کن. و خوانا هستن؟
‫تولدت مبارک، لیندی.
‫اونا خیلی نازن.
‫اوه و کار می‌کنن.
‫تولدت مبارک، لیندی.
‫چه قشنگ.
‫و دقیق.
‫فرورفتگیِ گلگیر از وقتی که ‫ماشین رو به صندوق پستی مالیدم.
‫هیچوقت درستش نکردی.
‫خودتم گفتی نمی‌خوای بدونی.
‫وای، تو که از پیشم نمیری.
‫خب، باید برم تا بتونم درستت کنم.
‫نه، نه، نه. نه، لس.
‫من رو با خودت ببر. من قابل حملم.
‫اینجا توی خونه عروکسی جات امن‌تره.
‫من اصلاً احساس امنیت نمی‌کنم.
‫احساس کوچیک بودن می‌کنم
‫و ممکنه اتفاق بدی بیفته.
‫نمیذارم اتفاقی بیفته.
‫یه اتفاقی افتاد.
‫یه اتفاق دیگه غیر از اون حادثه،
‫ولی باید برم آزمایشگاه تا بتونم درستت کنم.
‫خواهش می‌کنم، لس، ‫من نمی‌خوام تنها باشم.
‫خواهش می‌کنم، من می‌ترسم.
‫خب، اگه بتونم نشونت بدم که ‫کوچیک بودن ترسناک نیست چی؟
‫خدایا. همیشه برام سؤال بود
‫اگه قدم ۱۵ سانت بود ‫دنیا چه شکلی می‌شد.
‫من اینطور نیستم.
‫می‌تونم نشونت بدم.
‫نه، نمی‌خوام.
‫حتی یه کوچولو هم کنجکاو نیستی؟
‫من به زودی به اندازه‌ی عادی برگردونده میشم.
‫قول میدم.
‫بهم اعتماد کن.
‫باشه.
‫این دیوونگیه.
‫خدای من.
‫آره. یعنی، همه چی خیلی بزرگه.
‫خیلی خیلی بزرگه.
‫وای. فقط می‌تونم تصور کنم
‫همه چی چقدر متفاوت به نظر میاد، درسته؟
‫این توده غبار رو می‌بینی؟
‫فکر می‌کنی ممکنه با این خفه شم؟
‫اوه. آره. بذارش زمین.
‫سلام، دلورس.
‫ببین کیه.
‫می‌بینی؟ اون زیادم ترسناک نیست.
‫چرا اونجوری بهم نگاه می‌کنه؟
‫اوه. اوه، داره پُف می‌کنه...
‫می‌بینی چیکار می‌کنه؟
‫اوه، نه، نه، نه!
‫سعی داره من رو بخوره.
‫- باشه. ‫- نه. این...
‫- بریم. ‫- برام جالب نیست.
‫میشه لطفاً من رو بذاری زمین؟ ‫بذارم زمین.
‫باحاله، آره؟ ‫همه‌مون عاشق قطارسواری هستیم.
‫کریسمس مبارک، لیندی.
‫کریسمس مبارک.
‫کریسمس مبارک، لیندی!
‫هان؟
‫کریسمس به من مبارک!
‫کریسمس مبارک، لیندی!
‫شاید زیاد چرخیدی؟
‫می‌خوام بیام پایین!
‫ازش خوشم نمیاد.
‫الان حالم بهم می‌خوره.
‫خدایا.
‫اوه.
‫خدای من.
‫- اوه. ‫- هی.
‫همه چی درست میشه.
‫خیلی متأسفم که این اتفاق افتاد.
‫فوق‌العاده متأسفم.
‫گازِ کوچیک‌کننده‌ی کامیون آب تموم شد،
‫پس میرم آزمایشگاه دوباره پرش کنم.
‫من باید با این چیکار کنم؟
‫فکر کنم بتونم پودرش کنم
‫و بتونی با دماغت اسنیفش کنی؟ نمی‌دونم.
‫مگه من صورت‌زخمی‌ام؟
‫فقط می‌جومش یا یه چیزی.
‫حالت چطوره؟
‫واقعاً؟
‫- منظورم اینه که... ‫- می‌دونم منظورت چیه.
‫بهترم.
‫همیشه عاشق این کاناپه بودم.
‫هر وقت آماده بودی.
‫بریز.
‫کم نریز.
‫خب، الان این...
‫زندگیِ ریزه میزه‌ی منه؟
‫زندگیِ ریز موقتت.
‫- گفتی چقدر طول می‌کشه؟ ‫- یه روز.
‫نهایتش دو روز. من خیلی نزدیکم.
‫- من... ‫- خیلی نزدیک. آره. آره.
‫این رو از روی زمین مایکروویو کردی؟
‫زمین تمیزه.
‫تو اولین کسی هستی که روش راه میره.
‫نیل آرمسترانگ ۱۵ سانتی؟
‫یه جورایی.
‫لس، به سیب‌زمینی‌ها پنیر پارمازان زدی.
‫سیب‌زمینی به سبک دایان.
‫با یه پیچش.
‫کی؟
‫ریس ویترسپون، از "بلوند قانونی". ‫[شب کریسمس، ۱۹ سال قبل]
‫قراره نقش من رو توی فیلم بازی کنه.
‫اون قراره شخصیت خواهر رو بازی کنه.
‫هنوز نمی‌دونم اون کیه. والت؟
‫اون بلونده، صورتی می‌پوشه، ‫دانشگاه هاروارد میره.
‫این خیلی بعیده.
‫چی؟ من بلوندم.
‫لس گفت می‌تونیم دوقلو باشیم.
‫مطمئنم فقط داره با محبت رفتار می‌کنه.
‫نه، نه. فکر کنم با مدل مو و آرایش مناسب
‫می‌دونید که هالیوود چجوریه...
‫اصلاً نمی‌فهمم چرا دارن ‫از روی کتابه فیلم می‌سازن.
‫چون یه میلیون نسخه فروخته،
‫چون جایزه‌ی پولیتزر برده.
‫حتماً ایده‌های هالیوودی‌ها تموم شده.
‫هیجان‌زده نیستی؟
‫لورا درن نقش مادر رو بازی می‌کنه.
‫من عاشق لورا درن هستم، ‫ولی قضاوتش رو زیر سؤال می‌برم.
‫کتابش مورد استقبال قرار نگرفت.
‫تکرار می‌کنم، جایزه‌ی پولیتزر برد.
‫گاردین بهش لقب "پاپ‌کرنِ ادبی" داد ‫و اضافه کرد،
‫"این کتاب شایستگی پولیتزر نداره." ‫حرف خودشونه.
‫که حفظ کردی و مدام تکرارش می‌کنی.
‫من به زور می‌تونم ‫پا توی باشگاه نوشیدنی چهارشنبه بذارم
‫بدون این که کارول واسم قیافه بگیره
‫جوری که انگار من مظهرِ شیطانم. والت؟
‫مادرت به باشگاه نوشیدنی چهارشنبه نیاز داره.
‫این اصلاً بعید نیست.
‫مامان، این داستانه.
‫کارول یه شخصیت ندیده بود.
‫کارول من رو دیده و منی که ‫توی کتابته یه هیولاست.
‫این یه کمدیه. یه کمدی تاریکه،
‫یه داستان بلوغ
‫در مورد زنیه که احساس رها شدن می‌کرد
‫و توسط یه شخصیتِ مادر هیولایی ساکت می‌شد.
‫سعی کن مادرِ تنهای دو دختر جوون باشی
‫که شوهرش یه روز بدون هیچ حرفی ول کرد و رفت.
‫ول کرد رفت یا رونده شد؟
‫جیم من رو ترک کرد.
‫نه، اون زندگیِ مشترکش ‫با تو رو تموم کرد.
‫در واقع من رو ترک کرد.
‫عه، منم همینطور.
‫و هنوزم اون قهرمانه.
‫من تمام تلاشم رو کردم. والت؟
‫- اگه... نمی... ‫- اجازه هست، والت؟
‫دایان، سیب‌زمینی‌ها رو امتحان کردی؟
‫اسمشون رو گذاشتم سیب‌زمینی به سبکِ دایان ‫با یه پیچش.
‫پیچشش حرکتِ چاقوئه؟
‫پنیر پارمازانه. امتحانش کن.
‫خیلی سنگینه، ولی فوق‌العاده خوشمزه‌ست.
‫درست مثل شما.
‫ممنون.
‫والت؟ ببخشید.
‫فکر کنم فردا باید بریم تاق رو ببینیم.
‫شنیدم وحشتناکه.
‫آره. آره.
‫نه، من تاق رو نمی‌فهمم.
‫اصلاً تاق برای چیه؟
‫دروازه‌ی ورود به غربه.
‫فقط چند روزه.
‫[مارتین ماکلووی]
‫بله؟
‫چی؟ چی؟
‫چی؟
‫نمی‌تونه درست باشه.
‫باشه.. دارم میام.
‫الان. یکم دیگه.
‫ماگو!
‫بمون.
‫بمون!
‫نه، نه، نه، نه!
‫ماگو!
‫بیا اینجا.
‫لعنتی.
‫عوضی پشمالو.
‫بس کن.
‫بس کن، چیزیت نیست.
‫همینجوری به اندازه‌ی کافی حس بدی دارم.
‫یعنی، اون در امانه، درسته؟
‫سلام!
‫بله، ریچارد؟ چیه؟
‫اوه. ناراحت به نظر میای.
‫نه، ریچارد. خوبم، خوبم.
‫می‌دونی، منم گاهی میام توی ماشینم ‫که گریه کنم
‫وقتی نیاز دارم خالی بشم، ‫پس می‌فهمم کجای کاری.
‫باشه. درسته. فقط همین؟
‫حالا نگرانم کردی.
‫توی خونه همه چی روبراهه؟
‫می‌دونی، منظورم با زنت لیندیه؟
‫- اسمش لیندیه، درسته؟ ‫- آره، ریچارد، اون خوبه.
‫- خوبه، خوبه. ‫- آره.
‫اون فقط داره توی تعطیلات ‫سرش رو گرم می‌کنه...
‫آره، ریچارد، اون توی خونه‌ست ‫و داره می‌نویسه.
‫- سرش رو گرم می‌کنه. ‫- داره می‌نویسه؟
‫- آره. ‫- می‌نویسه... این محشره.
‫محشره. ریچارد!
‫تنِ لشت رو بیار تو!
‫ببخشید که بد حرف می‌زنم.
‫ناراحتم.
‫بعداً می‌بینمت.
‫لس؟
‫اون اسباب‌بازیه.
‫[کلنل فضایی]
‫[رفتم آزمایشگاه.] ‫[به زودی همه چی رو درست می‌کنم. واقعاً.]
‫اون من رو ترک کرد؟
‫درسته، درسته.
‫درسته. باید بهش اعتماد کنم.
‫نمی‌تونم کنترلم رو از دست بدم.
‫هان؟
‫[با یه فیلم چطوری؟ ‫برای آروم شدن ذهنت]
‫آره.
‫چرا که نه؟
‫خیلی خب، این خوبه، کلون فضایی؟
‫کلن؟
‫کلنل.
‫کلنل. کلنل فضایی.
‫ایستگاه بعدی، اورانوس.
‫می‌تونم... لعنتی، رسماً دارم دیوونه میشم.
‫تو کاری کردی باور کنم خیلی نزدیکی،
‫منم حرفت رو باور کردم.
‫آره و باید باورم کنی، قرارمون اینه.
‫گفتنِ من خیلی نزدیکم ‫از نظر ریاضی حقیقت داره.
‫خب امروز "خیلی نزدیک" توی این زمینه ‫برات چه معنایی داره؟
‫خدای من، نمی‌تونم یه عدد روش بذارم،
‫نمی‌دونم.
‫- چیه؟ ‫- اوه.
‫تو چیکار کردی؟
‫من چیکار کردم؟
‫مارتین، نمی‌خوام بگم ‫تو فقط یه وظیفه داری.
‫قرارداد ۳۰ روزه‌ست.
‫- این دیوونگیه! ‫- خب، خودت گفتی...
‫- چی؟ ‫- که خیلی نزدیکی!
‫سی روز؟
‫خب، جواب میده، یعنی،
‫ریاضیات میگه جواب میده ‫و ریاضی هرگز اشتباه نمی‌کنه.
‫- پس... ‫- الان تو ۳۰ روز وقت داری.
‫نه، نه، نه. ما سی روز وقت داریم.
‫- اوه، حالا شد "ما"؟ ‫- دقیقاً چی میگه؟
‫توی قرارداد دقیقاً چی نوشته؟
‫نوشته که ما سی روز وقت داریم
‫که ثابت کنیم فرمولِ بازگردانی کار می‌کنه...
‫- آهان. ‫- وگرنه حق ثبت اختراع فناوری ما...
‫فناوریِ من، ممنون.
‫- به هیلتون برمی‌گرده... ‫- آهان.
‫- و هیلتون از تو شکایت می‌کنه... ‫- از ما شکایت می‌کنه.
‫به جرم کلاهبرداری.
‫و تو میری زندان.
‫زندان؟
‫خب، می‌تونه این کارو بکنه؟
‫می‌تونه.
‫و بعد از ۳۰ روز همه چی از دست میره،
‫فناوری، آزمایشگاه، تجهیزات ‫همه چی از دست میره.
‫ولی، ولی...
‫خیلی خب. من چطوری...
‫من چطوری...
‫من چطوری دوباره چیزها رو بزرگ کنم؟
‫چون باید چیزها رو دوباره بزرگ کنم.
‫خب، بعد از ۳۰ روز، نمی‌تونی.
‫واقعاً چی نوشته؟
‫یعنی، واقعاً می‌تونه این کارو بکنه؟
‫- هیلتون؟ ‫- آره، می‌تونه.
‫همین‌جا نوشته.
‫اوه.
‫لس...
‫اوضاع چقدر بده؟
‫خدایا.
‫اصلاً نمی‌پرسم گربه اینجا چیکار می‌کنه.
‫عه...
‫عه، سلام.
‫واسه کریسمس برات یه کادو گرفتم.
‫اوه. من برات هیچی نگرفتم.
‫اوه، اشکالی نداره.
‫اوه، این... تو...
‫مثل چیزی که شکسپیر باهاش می‌نوشت.
‫می‌دونی از شکسپیر خوشم میاد؟
‫خب، همه می‌دونن از شکسپیر خوشت میاد.
‫نگهبان حماسه‌سرا.
‫خب، زیاد در موردش حرف می‌زنی.
‫عه...
‫یه ذره ناراحت به نظر میای.
‫نه، فقط خسته‌ام. آره.
‫و دیشب منتظر یه نفر بودم.
‫یه آدم خاص، می‌دونی، و فقط می‌دونی...
‫خب، کریسمس مبارک، ریچارد.
‫آره. ممنون، جنت.
‫این هدیه‌ی خیلی بافکریه، ‫پس ازت ممنونم.
‫اکنون برگرد سرِ کارت.
‫خیلی خب، رفیق.
‫"کنترل رو به این سمت بگیر."
‫[کنترل رو به این سمت بگیر] ‫[اول این رو بکن]
‫اوه.
‫درسته. خیلی خب.
‫همه چی خوبه.
‫خیلی خب.
‫آهان، خودشه.
‫راهنما.
‫اوه. یه فیلم کلاسیک.
‫یالا!
‫صدا.
‫هیچوقت خاموشش نمی‌کنیم.
‫خیلی خب، خوراکی
‫[هی نگاه کن، خوراکی.] ‫خب...
‫پاپ‌کرن داریم،
‫ولی آبنبات نداریم.
‫اوه. لس.
‫این فقط برای منه.
‫ریچارد، می‌خوام امروز همه ‫در آماده‌ترین حالت باشن.
‫روز بزرگیه. ممکنه روزِ موعود باشه.
‫باید امروز باشه یا نهایت فردا.
‫افکارم اینا هستن.
‫آخرین خط تانسورِ استرس مکسول رو تنظیم کن
‫روی بی زیر جی.
‫منهای نیم برابر مقدار اپسیلون صفر
‫ضربدر ای به توان دو بعلاوه بی ‫به توان دو روی مو صفر.
‫افکارم تکمیل شدن.
‫بچه‌ها، افکارش رو پیاده کنید.
‫بی زیر جی منهای نیم برابر،
‫ضربدر مقدار اپسیلون صفر
‫ضربدر ای به توان بعلاوه بی ‫به توان دو روی مو صفر.
‫تمام.
‫کارل، افکارش رو اجرا کن.
‫تمام.
‫بیاید تاریخ‌سازی کنیم.
‫تلاشی عالی در راه دانش.
‫ریچارد؟
‫مسئول توضیح.
‫موفقیتِ ظاهری داشتیم.
‫نمونه به مدت ۲.۱ ثانیه ‫به اندازه‌ی عادی رشد کرد.
‫درست مثل تلاش قبلی.
‫نتیجه: عدم تعادل مولکولی.
‫اوه، مسئول پاک کردن، برو پیش دکتر.
‫فرد رو بیارید. همه جا یه ردیف رو تمیز کنید.
‫ریچارد؟
‫ما منتظر شروع آنالیز هستیم.
‫بر اساس افکارت تنظیمش می‌کنیم.
‫دوباره امتحان می‌کنیم.
‫نه، این کارو نمی‌کنید.
‫اگه تعریفت از نزدیک اینه،
‫مشکل بزرگی داریم.
‫کار کردن تو و کارکنانت توی یه حباب
‫و رازهاتون امروز تموم میشن.
‫در ادامه هر اتفاقی که توی این آزمایشگاه رخ میده ‫توسط من تأیید خواهد شد.
‫نه. نه، نه، نه. نه.
‫ما اینجا اینجوری کار نمی‌کنیم.
‫ما داریم تاریخ‌سازی می‌کنیم، خب؟
‫اون ذرت به اندازه‌ی عادی بود ‫و این فوق‌العاده‌ست.
‫به عنوان یه دانشمند ‫چطور می‌تونی این رو نبینی؟
‫گزارشات، تجهیزات، نتایج.
‫هر گونه هزینه‌ای، هرچی که استفاده می‌کنید،
‫باید ثبت شه، از جمله بسته‌های غلات فوری ‫توی اتاق استراحت.
‫می‌تونم کمبود فیبرم رو توضیح بدم؟
‫خیلی خب، بچه‌ها، بچه‌ها.
‫- این ویرجینیاست. ‫- ویوین.
‫ویوین، فامیلی‌اش رو نمی‌دونم،
‫ولی اون اینجا تازه وارده
‫و نمی‌دونه روال کارها چطوره.
‫و تو هم لازم نیست نگرانِ غلاتت باشی.
‫- باشه؟ ‫- میشه فقط در موردش حرف بزنیم؟
‫مارتین، تو دقیقاً می‌دونی سیرکِ علمی ‫چقدر اتلاف پول داره.
‫- پول برام مهم نیستم ‫- معلومه که نیست.
‫تو هفت سال
‫و چند صد هزار دلار
‫صرف طراحی لوگوت کردی.
‫- مجبور شدم صورتحساب‌ها رو نشونش بدم. ‫- خب، باید بی‌نقص می‌شد.
‫- چیه؟ ‫- غیرمسئولانه‌ست.
‫و عمیقاً غم‌انگیزه.
‫دکتر لیتل‌جان، این پول‌ها دیگه مالِ تو نیست.
‫پولِ هیلتون اسمیته.
‫اینجا الان آزمایشگاه اونه ‫و من آزمایشگاه هیلتون رو می‌گردونم،
‫بنابراین من این آزمایشگاه رو اداره می‌کنم.
‫این غیر قابل قبوله!
‫و مسخره‌ست!
‫و یه کاری بکن!
‫باشه. ما نه، ما نه، فقط من.
‫می‌خوام همین الان با هیلتون حرف بزنم!
‫خب، برای تماس گرفتن باهاش موفق باشی.
‫اون واسه تعطیلات رفته
‫یه زیردریایی آزمایشی رو ‫توی گوام هدایت می‌کنه.
‫گوام؟
‫- گوام؟ چی؟ ‫- تعطیل کنید.
‫فردا دوباره باهم امتحان می‌کنیم.
‫این نردبون‌ها نقض قانون ایمنی کار هستن.
‫تو نقض قانون ایمنی کاری!
‫یا خدا!
‫و امیدوارم هیلتون توسط ۴۰۰ اتمسفر فشار ‫لِه و تبدیل به کچاپ شه.
‫- ۲۹ روز. ‫- کمکی نمی‌کنه.
‫منظورم این نیست!
‫اوه، من چیکار کردم؟
‫گوشی‌امه.
‫اوه، گوشی‌ام! اوه، اوه.
‫اومدم، اومدم، اومدم!
‫چی؟
‫[فقط برای محافظت از خودته.]
‫نه! نه! ‫[برای حفاظت بسته شده]
‫نه!
‫[تو زندانی هستی. دریچه‌ی فراری نیست.]
‫لعنتی، تو الان چیزی گفتی؟
‫من نمی‌تونم حرف بزنم. ‫صدای خودت رو می‌شنوی.
‫من دارم دیوونه میشم؟
‫نه. من کمکت می‌کنم ‫عقلت رو حفظ کنی.
‫من می‌تونم خودم رو توی تو ببینم.
‫درسته.
‫این صدا رو می‌شنوی؟
‫چی؟ عه، اون چیه؟
‫لعنتی.
‫باید از اینجا برم بیرون!
‫یه پنجره رو بشکن!
‫چی... آخ!
‫لعنتی!
‫خدایا.
‫لعنتی! خدا لعنتت کنه، لس!
‫محض رضای خدا.
‫خدا لعنتش کنه.
‫ایول لیندی!
‫کمک! کمک!
‫[ریچی]
‫کمک. کمک.
‫چی...
‫وای خدا. وای خدا.
‫اوه، اوه.
‫لیندی، طاقت بیار! ‫من نجاتت میدم!
www.Doostihaa.com