وبسایت دوستی ها تقدیم میکند
‫لعنتی.
‫یعنی چی، یعنی چی، ‫یعنی چی، یعنی چـ...
‫لطفا اون حرف همیشگیت رو نزن ‫که وقتی نوشیدنی می‌خورم، میزنی.
‫ارزشش رو داشت؟
‫لعنت بهت.
‫من اصلا از رفتار دیشبت ناراحت نشدم.
‫یه‌کم عجیب بود ‫چون خیلی از من بزرگ‌تری،
‫ولی ناراحت نیستم. ‫مشکلی نیست.
‫- ببین، آلیس، قصد... ‫- رفیق، آروم باش.
‫می‌شه لطفا هیچ‌وقت و هرگز ‫و اصلا و ابدا درباره‌اش حرف نزنیم؟
‫باشه. حله.
‫سلام. خیلی‌خب.
‫سلام، آلیس، اومدی آشپزخونه. ‫آلیس تو آشپزخونه‌ست.
‫- سلام. ‫- گبی.
‫- گبی تو آشپزخونه‌ست. ‫- یعنی چی؟ دیشبو خونه‌ی من خوابیدی؟
‫- تو اتاق مهمون خوابیدم. ‫- اوه، عاشق اون اتاقم.
‫- خیلی دنجه. ‫- هر دوشون عجیب رفتار می‌کنن.
‫- قهوه می‌خوری؟ ‫- آره.
‫- ممنون میشم. با خامه اضافه. ‫- ممنون. واسمون بریز.
‫- ممنون. آره. ‫- آره، حتما.
‫منم یکی می‌خوام. تلخ.
‫خیلی‌خب، من میرم بیرون.
‫چند تا پنکیک درست کردم، ‫اگه دلتون خواست.
‫- خداحافظ. ‫- لطف کردی.
‫ایول، من پنکیک می‌خورم.
‫پاول. ‫سلام، صبح بخیر.
‫- صبح بخیر. ‫- سلام.
‫آدامس‌های بدمزه‌ی لیز ‫واسم نقشه کشیده بودن.
‫دخترم از اونی که فکرشو می‌کردم زودتر میاد.
‫می‌شه منو برسونی خونه؟
‫- حتما. آره. اوهوم. ‫- خیلی‌خب، من میرم.
‫بس کن. ‫همه‌مون بوی تصمیم بد میدیم.
‫خب، من وانمود می‌کنم تصمیم اشتباه من ‫هیچ‌وقت اتفاق نیفتاده. خیلی‌خب، خداحافظ.
‫خب، باید برم. ‫ممنون.
‫- خداحافظ، گب. ‫- خداحافظ.
‫خب، خوب بود؟
لعنتی ‫به‌نظرت کسی دیگه‌ای هم می‌دونه؟
‫نمی‌دونستم. ‫شوخی کردم.
‫خدا لعنتش کنه! این مهمونی ‫از همه جهت فاجعه بود، پاول.
‫آره، درسته. ‫باید گندکاری‌هاتو جمع کنی.
‫اما مشکل من نیست.
‫یعنی چقدر طول می‌کشه ‫گبی بفهمه منو جا گذاشته.
‫اگه راننده‌ات بدون تو میره، داد بزن!
‫پاول از جریان ما خبر داره.
‫عالی شد.
‫رفیق، من می‌خواستم بهش بگم.
‫خب، به هر حال، می‌خوام عذرخواهی کنم ‫که شب مهمت خراب شد.
‫در مورد چی حرف میزنی؟
‫همه‌چیز عالی پیش رفت،
‫و الان بهترین لحظه‌ی زندگیمو سپری می‌کنم.
‫توی مهمونی اشک و استفراغ بود، ‫برنادت پیترز اومد.
‫اصلا نیازی نیست کادو بگیری.
‫البته باید بگیری‌ها. ‫خیلی ناراحتم.
‫سنگ تموم می‌ذارم..
‫باشه.
‫ببین، باید برم دونه دونه ‫خداحافظی کنم.
‫باشه. خوش بگذره.
‫لیست کادوهایی که توی لیست اولیه جا نشدن ‫رو واست ایمیل می‌کنم.
‫تا بعد.
‫نظرت چیه توافق کنیم ‫که عذرخواهیتو قبول کردم،
‫و اتفاقات دیشب رو به‌کل فراموش کنیم؟
‫مطمئنی مثل برایان ‫یه کادوی گرون نمی‌خوای؟
‫اشتباه کردی. ‫همه آدم‌های دنیا اشتباه می‌کنن.
‫چیز خاصی نیست. ‫خدای من.
‫همه باید ببخشن و فراموش کن ‫و به زندگی سگی‌شون برسن.
‫صحیح.
‫ببخشید. مشکلات و بدبختی‌هام ‫ذهنمو درگیر کرده.
‫خیلی‌خب. ‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫آره. بشین.
‫راستش دقیقا همونی آدمی هستی ‫که امیدوار بودم باهاش حرف بزنم.
‫باشه.
‫متوجه طعنه‌ام نشدی؟
‫نه، نشدم.
‫اما صحبت عجیبی بود،
‫فکر کردم شاید همچین بشه.
‫اما اگه چیزی هست ‫که می‌خوای در موردش صحبت کنی...
‫اوه، وقتمون تموم شد.
‫این چه کاری بود؟
‫- سلام. ‫- سلام بابا.
‫- سلام عزیزم. بیا تو. ‫- سلام.
‫- بیا. چمدونتو بده من. ‫- نه، خودم میارم. میارمش تو.
‫می‌خوام قهوه بخورم. ‫می‌خوری؟ شیر هم دارم.
‫راستش، دیگه شیر نمی‌خورم.
‫- می‌خوام ویگن بشم. قضاوتم نکن. ‫- اوه. درخواست زیادیه.
‫خب، چیزی می‌خوری بیارم؟
‫یه چیزی با سویا؟
‫بابا، چند تا موضوع هست ‫که می‌خوام درباره‌اش حرف بزنیم
‫قبل این‌که بریم ‫پیش متخصص مغز و اعصاب، باشه؟
‫باشه. ‫ولی می‌شه اول یه چیزی بگم؟
‫باشه.
‫خیلی به خودمون فکر کردم، ‫به رابطه‌مون،
‫- و... ‫- بابا، لازم به این‌کار نیست.
‫فقط می‌گم اگه موضوعی هست ‫که باید درباره‌اش حرف بزنیم
‫و در موردش صحبت نکردیم، ‫خجالت نکش، چون می‌تونم بپذیرم.
‫بابا، گذشته‌ها گذشته.
‫بخشیدم و فراموش کردم، ‫و خیلی خوشحالم اینجام.
‫خوشحالم اینجایی.
‫- خیلی‌خب. ‫- ولی اول باید قهوه بخورم.
‫دیشب حسابی نوشیدنی خوردم.
‫- عضو انجمن برادری شدی؟ ‫- نه، مهمونی بود.
‫فرفی نداره.
‫عزیزم، اره داریم؟
‫بعد این‌که خواستی ‫میز رو درست کنی قایمش کردم.
‫- اوپس. ‫- چرا سر کار نیستی؟
‫- مرخصی گرفتم. ‫- یه هفته‌ دیگه بازنشسته میشی.
‫می‌خوان چیکار کنن، اخراجم کنن؟ ‫فکر کردم واست قفسه ادویه درست کنم.
‫نیازی ندارم. ‫ادویه‌هامو توی انبار می‌ذارم.
‫می‌دونم. برای همین بیسکوییت‌هام ‫مزه‌ی ترخون میده.
‫می‌دونی چیه؟ ‫راستش خوبه که هستی.
‫می‌خوام در مورد یه چیزی باهات حرف بزنم. ‫بگیر بشین.
‫باشه.
‫می‌خوام بدونم وقتی که بازنشسته میشی،
‫قراره راهی پیدا کنی ‫تا از خونه بری بیرون
‫چون به تنهاییم نیاز دارم.
‫وگرنه، و این حرف رو با عشق تمام میگم، ‫می‌کشمت.
‫ولی با عشق.
‫- با کلی عشق. ‫- باشه.
‫دیدی چطوری همه فکر می‌کنن ‫گلف بازی می‌کنی، آخه سر و وضعتو نگاه کن؟
‫- آره. ‫- شاید بهتره یاد بگیری.
‫ببین...
‫- درک می‌کنم که وحشت‌زده‌ای. ‫- آره.
‫خدای من، تقریبا ۳۰ ساله ازدواج کردیم.
‫- چقدر زیاد. ‫- و یه‌کم زمان برد ولی می‌شناسمت.
‫- تو به تنهاییت نیاز داری. ‫- آره.
‫و همین رابطه‌مون رو به جلو می‌بره.
‫اما...
‫چندین و چند ساله ‫بر خلاف میلم میرفتم سر کار.
‫نوبت منه خونه باشم. ‫حقمه.
‫اگه نمی‌خوای ۲۴یی در گوش هم باشیم، ‫هیچ ایرادی نداره.
‫ولی باید تو یه راهی پیدا کنی ‫که از خونه بزنی بیرون.
‫باشه؟
‫الان جدی هستی؟
‫آره. ولی با عشق.
‫خدای من.
‫تیا، رفیق، ‫باید صحبت کنیم.
‫سلام.
‫- هی... اوه. هی. سلام. ‫- سلام.
‫باید دستگاه رو ببرن بالا،
‫تا مجبور نشی بشینی کمرت درد بگیره.
‫نه. واسه بدنم خوبه.
‫و باعث میشه هیکلم رو فرم بیاد، ‫می‌گیری چی میگم؟
‫- خدای من، گبی. ‫- آروم بگیر، رفیق.
‫- به خودت استرس نده، می‌دونی؟ ‫- واقعا؟
‫با تیا صحبت کردم، ‫و اصلا مشکلی نداشت.
‫یعنی چی؟ ‫با تیا حرف زدی؟
‫با هم رک و راست بودیم، ‫و بهش توضیح دادم،
‫می‌دونی، از این‌که رابطه‌ام ‫با نیکو خراب شده بود حسابی ناراحت بودم،
‫و یه عالمه نوشیدنی خوردم،
‫و تو رو به عنوان یه آدم قابل اطمینان دیدم.
‫آدم قابل اطمینان؟ ‫قرار نیست هیچ‌وقت وارد رابطه‌ی جدی بشیم
‫برای همین بهت میگم ‫آدم قابل اطمینان.
‫از قابل اطمینان‌ـش مطمئن نیستم.
‫دوست دارم فکر کنم ‫پسر ناقلایی‌ام، می‌دونی؟
‫مثل نیل دایموندی چیزی.
‫فکر می‌کنی مثل نیل دایموند ناقلایی؟
‫آدم اشتباهی رو انتخاب کردم.
‫حرفم اینه... ‫تیا منو بخشید،
‫و می‌دونی، گفت درک می‌کنه ‫که انسان هستیم.
‫و مهمه تا سر چنین مسائلی ‫پشیمونی نداشته باشیم.
‫- من که ندارم. ‫- من دارم.
‫فقط... گندش بزنن، ‫رابطه‌مون خیلی عجیب شده، می‌دونی؟
‫مشخصه آلیس یه چیزیش هست.
‫باهام حرف نمیزنه.
‫با تو درد و دل می‌کنه، ‫ولی احساس عجیبی دارم...
‫هی، دست بردار. می‌دونی که همیشه ‫توی مسائل آلیس بهت کمک می‌کنم.
‫باهاش حرف میزنم.
‫ضمنا، می‌دونی، خیلی خوب بود ‫که دوباره با تیا حرف زدم.
‫- شاید بد نباشه امتحان کنی، ‫- هنوز فکر می‌کنم
‫احساس گناه دارم. ‫ولی ممنون که هوامو داری.
‫خواهش می‌کنم، رفیق. ‫از تو هم ممنونم.
‫- بزن قدش. ‫- جدا؟
‫خیلی‌خب. شاید وقت ‫یه نوار عصب دیگه باشه.
‫خلق و خوت خوب بوده؟
‫خلق و خوی من همیشه خوبه.
‫پس توهمات شروع شده.
‫- وضع خشک شدنت چطوره؟ ‫- خشک شدن چیه؟
‫بعضی وقت‌ها وقتی ثابت ایستادم، ‫و می‌خوام قدم بردارم، نمی‌تونم.
‫چقدر وحشتناک.
‫نه به اندازه‌ی ویگن بودن.
‫چه کمکی از دست من برمیاد؟
‫در حال حاضر، داروهای بابات ‫به خوبی جواب میده،
‫با گذشت زمان ‫تاثیر دارو کم میشه،
‫ولی اون ورزش می‌کنه و...
‫اون به قدر کافی آب می‌خوره؟
‫- اون... ‫- اون همین‌جاست.
‫و اون... اون همیشه دستشویی می‌کنه.
‫- تبریک میگم. ‫- ممنون.
‫یه دقیقه دیگه پرستار میاد ‫ازت خون بگیره.
‫احتمالا یه‌کمی بترسه ‫چون تویی دیگه.
‫- مگ، از دیدنت خوشحال شدم. ‫- منم از دیدن‌تون خوشحال شدم، دکتر.
‫- ممنون. ‫- پاول، ماه دیگه می‌بینمت.
‫تو خواب ببینی.
‫ازش خوشت میاد.
‫تو ازش خوشت میاد.
‫یه مصاحبه کاری دیگه داشتی؟ ‫چطور پیش رفت؟
‫طرف با انگشت به سمتم اشاره کرد و گفت ‫نوچ. پس امیدم به خداست.
‫خب، من می‌خواستم برم دوچرخه سواری ‫و بعدش بستنی بگیرم.
‫می‌تونی اسکیت‌بورد قدیمیم رو برداری ‫و به پشت دوچرخه‌ام بچسبی.
‫راه خوبی واسه مردنه.
‫بی‌خیال، بستنی سرحالت میاره.
‫آره، ببین...
‫فهمیدم. آره، دیگه نمی‌تونیم ‫با همدیگه وقت بگذرونیم،
‫چون همه‌چی عجیبه ‫و به فنا رفته. متوجه شدم.
‫- آلیس. ‫- خداحافظ!
‫چه خبر؟ حالت خوبه؟
‫سگ جدید گرفتی؟ ‫رت بوگندو چی شد؟
‫یه خانواده توی انسینو سرپرستی‌شو قبول کردن. ‫اسمشو گذاشتن کوپر.
‫- خب، سفید پوستن؟ ‫- آره.
‫ولی این یکی پسر خوبیه. ‫آره.
‫- اسم این چیه؟ ‫- دستمال‌خور.
‫- دستمال‌خور؟ ‫- آره.
‫میای بریم قدم بزنیم؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫اما... می‌خوای کت‌شلوارتو در بیاری؟ ‫چون شبیه خل‌ها شدی.
‫- خوب گفتی. ‫- آره.
‫دنبال دستمال می‌گردی؟
‫خیلی خوشمزه‌ان. ‫می‎دونم، خیلی خوبه.
‫باز می‌کنم.
‫- سلام بچه‎جون. ‫- سلام.
‫- چه خبر؟ ‫- همین اطراف بودم
‫- اومده بودم بستنی بخرم. ‫- واسه منم آوردی؟
‫نمی‌دونستم می‌خوای.
‫بستنیـه‌ها. ‫نمی‌شه نه گفت.
‫می‌شه بیام تو؟
‫ببین، آلیس، این...
‫الان وضعیتم مثل کتاب قلعه تنهایی شده.
‫ببخشید. ‫باید زنگ میزدم
‫- جای این‌که سرزده بیام. شرمنده. ‫- نه، ایرادی نداره. حالت خوبه؟
‫می‌تونی تا فردا صبر کنی؟
‫آره. راستش... خدای من، ‫خیلی خوب می‌شه امروز بهش فکر نکنم.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب. خداحافظ.
‫خداحافظ. ‫راکی رود.
‫- این مدل بستنی می‌خوای؟ ‫- آره.
‫هیچی نشده همه خوشمزه‌های ‫یخجال رو انداخت بیرون.
‫خداحافظ.
‫بیمار بود؟
‫آره، یه‌جورایی.
‫منو یاد تو می‌ندازه ‫وقتی این سن بودی.
‫به این بامزگی نبودم.
‫چرا، بوی. چیزی می‎خوری؟ ‫سفارش بدم؟
‫آره. داشتم به سالاد فکر می‌کردم، ‫یه غذای خیلی سالم.
‫شروع شد.
‫خب، می‌خواستم درباره‌ی... نه، نه!
‫هی!
‫می‌بینم که هنوز واست سخته
‫تا باهام ارتباط چشمی برقرار کنی.
‫آره. فقط باورم نمی‌شه ‫بهت گفتم ازت خوشم میاد.
‫کی همچین کار احمقانه‌ای انجام میده؟
‫همه.
‫والی، حالت رو خوب می‌کنه اگه بهت بگم ‫که تازگی‌ها مرتکب یه اشتباه
‫با یه دوست شدم، ‫که خیلی بدتر بود؟
‫دو تاش رو می‌خوام.
‫- چرا قیافه‌ات ناراحته؟ ‫- مدل قیافه‌ام اینطوریه.
‫خب، سعی کردی ‫به روان‌شناست ابراز علاقه کنی؟
‫روان‌شناس بود. ‫منظورم اینه:
‫فهمیدم که دارم خودخوری می‌کنم،
‫شوخی کرد، ‫گفت که همه‌ی ما آدم هستیم
‫باعث شد حالم بهتر بشه
‫با این‌که خودش داره ‫همین مشکلو از سر می‌گذرونه.
‫- خانم باحالیه. ‫- آره.
‫تو چیکار کردی حالش بهتر بشه؟
‫کاری نکردم. ‫به خودم تقلیلش دادم.
‫فکر کنم ازت گذشتم. ‫خیلی خودخواهی.
‫وقتمون تموم شد، والی.
‫خونه‌ی پمِ نژادپرست. صبر کن.
‫نگه‌اش دار.
‫عاشق گل‌های سفیدشه.
‫آره. آره، آره، ‫آره، آره، آره، آره.
‫- تموم شد. گور بابای پم. ‫- آره، گور بابای پم.
‫بابتِ مصاحبه کاریت افتضاحت متاسفم.
‫می‌دونی چقدر سخته ‫با سوء سابقه شغل گیر بیاری؟
‫هایپرمارکت منو رد کرد
‫اونم با بهترین کت‌شلوارم ‫و با این لبخند قشنگم؟
‫ما آدم‌های خوشگل هستیم، شان. ‫هیچ‌کس از ما حمایت نمی‌کنه.
‫انتخاب نکردم این همه خوشگل باشم.
‫نه.
‫ببین، نگران از دست دادن ‫شغلی که دوست نداری، نباش.
‫چه کاری رو دوست داری؟
‫نمی‌دونم. ‫آشپزی رو دوست دارم.
‫دوران ارتش، از غذاهای آماده خسته می‌شدیم،
‫برای همین یه چیزی سر هم می‌کردم، ‫دوست‌هام خیلی خوش‌شون میومد.
‫خوشحالم می‌کرد.
‫خوشحال بودن مهمه.
‫ظاهرا، منم باید یه چیزی پیدا کنم
‫که بیرون خونه منو خوشحال می‌کنه.
‫- چی دوست داری؟ ‫- به مردم بگم چطوری زندگی کنن.
‫فکر می‌کنی واسه همچین چیزی ‫بهم پول میدن؟
‫نه، می‌دونیم که مجانی ‫کارشونو راه می‌ندازی.
‫آره.
‫می‌شه درباره یه موضوع باهات حرف بزنم؟ ‫در مورد آلیسه.
‫بهم گفت دوستم داره.
‫اوه.
‫حالا همه‌چیز عجیب شده.
‫من هیچ کاری نکردم، ‫و الان ازم عصبانیه.
‫فکر نمی‌کنم از دستت عصبانی باشه، شان.
‫فقط فکر می‌کنم ‫ترس از رها شدن دارن.
‫- دوباره. ‫- آره.
‫متوجه‌ام.
‫بریم.
‫چرا دستمال به باسن سگت چسبیده؟
‫اسمشو یادت بیار، شان. ‫اسمشو یادت بیار.
‫فهمیدم.
‫«و اگر از نظر روانی ناتوان شدم،
‫دستور میدم که بدست وسیله‌های پزشکی
‫یا اقدامات قهرمانانه زنده نمونم.»
‫آره.
‫پس اگه عقلم سر جاش نبود، ‫می‌تونه با بالشت منو خفه کنه.
‫واقعا؟ تو چه‌ت شده؟
‫هیچی. ‫دوست داری اینطوری از دنیا برم.
‫آخرین چیزی که می‌بینم ‫صورت زیبای دخترمه.
‫برگه کوفتی رو امضا کن.
‫- خیلی‌خب. کجا... ‫- اینجا عالیه.
‫خیلی‌خب.
‫- خب، همین بود. ممنون، مگ. ‫- ممنون.
‫امیدوارم از اینجا موندن لذت ببری.
‫و یادت نره، ‫بابات خیلی...
‫مرد فوق العاده‌ایه ‫علارغم چیزهایی
‫که تا روز آخری که اینجا هستی می‌بینی.
‫خداحافظ، کوین.
‫منو میگه، من کوینم.
‫جوک بین خودمونه ‫که تو دلم ازش بدم میاد.
‫خب، یعنی ازت خوشش میاد.
‫- من... منم همینو گفتم. ‫- خداحافظ، کوین.
‫- خیلی‌خب، من رفتم. خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫- واقعا بهت افتخار می‌کنم. خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫حالت خوبه؟ ‫- آره، فقط مسئله زیادیه.
‫کارهای قانونی ‫و شنیدن اطلاعات پزشکی
‫از دکتر جذابی که عاشقش شدی.
‫ببخشید، خیلیه.
‫- نگو ببخشید. ‫- مگ، دوران خوبی رو با تو داشتم.
‫آره، منم، بابا.
‫گوش کن، یه چیزی دارم ‫که هر دومون رو خوشحال می‌کنه.
‫با دیو حرف زدم، ‫و هر دومون قبول کردیم
‫که وقتش رسیده مامانش ‫رو از اتاق مهمون بیرون کنیم.
‫- اوه. کجا بره؟ ‫- نمی‌دونم. بره خونه‌لش
‫یا یه مرکز درد پای خیالی.
‫و خیلی خوشحال میشیم تا...
‫- خیلی خوشحال میشیم بیای پیش ما. ‫- واقعا؟
‫آره، واقعا.
‫دستشویی و آشپزخونه ‫و اتاق کار کوچیک خودتو داری.
‫من و دیو می‌تونیم ‫هر جا بخوای برسونیمت،
‫و می‌تونی با میسون وقت بگذرونی.
‫می‌تونه بابابزرگشو بشناسه.
‫خیلی سخاوتمندانه‌ست.
‫حلال زاده رو، میسونـه.
‫بذار... یه لحظه باهاش حرف میزنم، ‫بعدش می‌تونید...
‫- هی، هی، نه... ‫- سلام عزیزدلم. چه خبر؟
‫- واقعا؟ نه. ‫- آم...
‫نمی‌خوام بیام پیش‌تون.
‫چی؟
‫آره، خیلی ناجور بود.
‫حتی نمی‌تونه همزمان با من ‫توی یه اتاق باشه.
‫- حتما فکر می‌کنه آدم خزی‌ام. ‫- خدای من.
‫فکر نمی‌کنه آدم خزی هستی، خب؟
‫می‎دونی چرا؟ ‫چون تو خیلی جذاب و باحالی.
‫- فقط تو اینطوری میگی. ‫- نه، من نمیگم.
‫در این مورد هیچ‌وقت دروغ نمیگم. ‫می‌تونی از دهن همه بشنوی.
‫احتمالا واسه همینه که بابات همیشه
‫با ترس و لرز راه میره.
‫جدا فکر می‌کردم یه احساس خاصی ‫از شان دریافت می‌کنم.
‫کی می‌دونه؟ ‫شاید اشتباه نکردی، خب؟
‫ولی برای اون پیچیده‌ست.
‫زیر سقف خونه‌ی بابات زندگی می‌کنه، ‫بدبختی‌های خودشو داره،
‫و در آخر سر، خانم، ‫شما فقط ۱۷ ساله‌تونه.
‫خانم، تقریبا ۱۸ ساله‌مه. ‫و اون ۲۲ ساله‌شه.
‫سن بالاترین آدمی که باهاش قرار گذاشتن ‫چند سالش بود؟
‫- پنجاه، ولی از تو خیلی بزرگ‌تر بودم. ‫- چند سالت بود؟
‫نوزده سال، خب؟ اما فرق داشت، ‫آقای پوزلی دوست بابام بود،
‫- و از دست بابام کفری بودم. خب؟ ‫- خدای من.
‫منظورم اینه این‌جور مسائل ‫همیشه‌ی خدا واسه آدم پیش میاد، خب؟
‫سمت آدم اشتباهی میری،
‫به کسی که نباید ابراز علاقه می‌کنی.
‫ولی بهت قول میدم. ‫اگه تو و شان دوست هستید،
‫که فکر می‌کنم دوست هستید، ‫این قهر بین‌تون تموم ش
‫- کاش هیچ‌وقت این اتفاق نمیفتاد. ‫- نه، درک نمی‌کنم.
‫- خیلی خجالت آوره. ‫- هی!
‫هر چند، بهت افتخار می‌کنم ‫چون خودتو نشون دادی،
‫حتی اگه نتیجه‌اش ناراحت شدنت بود. ‫یعنی توی راه برگشت هستی.
‫آره.
‫سلام. سلام. ‫چه خبر؟
‫- گبی، می‌شه باهات حرف بزنم؟ ‫- حرفمون تموم نشده.
‫نشده؟ باشه.
‫حرفی نیست.
‫فقط توی مهمونی خیلی رو مخ بود،
‫- و باید یه‌کم دیگه عذابش بدم. ‫- درسته.
‫چند سال دیگه صبر کن، ‫آخرش موفق میشی.
‫آقای پوزلی جذاب بود؟
‫نه... ولی دوست صمیمی بابام بود.
‫مگ.
‫اگه عجله کنم، واسه امشب پرواز گیرم میاد، ‫که یعنی...
‫- خیلی‌خب. صبر کن. ‫- می‌تونم...
‫مسابقه فردای میسون رو ببینم، ‫خب خوش گذشت.
‫- مجبور نیستی بری. ‫- نه، نه، نه. ایرادی نداره.
‫توضیح دادی، متوجه شدم.
‫نمی‌تونی وسایلتو جمع کنی ‫و بیای اون سر کشور.
‫نسبت... نسبت به... ‫به بیمارهام مسئولیت دارم.
‫درسته، بیمارهات. ‫می‌دونم چقدر مهم هستن.
‫حتی... حتی در خونه‌ات میان.
‫- منظورت... منظورت آلیسه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫عزیزم... اون دختر جیمیـه.
‫- اوه. ‫- من قصد دارم کمک کنم.
‫عالیه.
‫بالاخره توی زندگیت ‫واسه یکی وقت پیدا کردی
‫که بیمار نیست.
‫می‌دونی چی احمقانه‌ست؟ ‫همیشه فکر می‌کردم من باشم.
‫هی. صبر کن، صبر کن، صبر کن. ‫داره به حاشیه کشیده میشه.
‫بابت کاری که می‌خوای ‫واسم انجام بدی ممنوننـتم.
‫چطور می‌تونی متوجه نباشی، بابا؟ ‫۷۳ساله‌ته و بیماری.
‫واقعا می‌خوای باقی عمرتو جوری سپری کنی
‫که رابطه‌تو با من درست نکنی؟
‫بچگیم صرف شنیدن این حرف گذشت ‫که چقدر آدم خوب و شگفت انگیزی هستی.
‫و همیشه فکر می‌کردم: ‫«درباره کی حرف میزنن؟
‫اون هیچ‌وقت کنارم نبود.»
‫می‌تونیم این مسئله رو حل کنیم ‫بدون این‌که بریم اون سمت کشور.
‫آمادگی‌شو ندارم.
‫هنوز نه.
‫هنوز نه. فهمیدم.
‫خب، پس بالاخره اجازه دادی ‫افتخار همراهیت رو داشته باشیم
‫اونم وقتی که دیگه نمی‌تونی غذا بخوری ‫یا حرف بزنی! خوش‌به‌حال‌مون!
‫مگ. وایسا! تو رو خدا.
‫به میسون میگم سلام رسوندی.
‫لعنتی!
‫خدای من.
‫- با آلیس حرف زدم. حالش خوبه. ‫- آره.
‫فقط می‌خوام مطمئن بشم ‫یادت هست باید چیکار کنی.
‫تکرار کن.
‫- هیچی. ‫- دقیقا، آفرین. باشه؟
‫بازم ممنون، ولی راستش نمی‌خواستم ‫درباره این موضوع باهات صحبت کنم.
‫بعد از جلسه‌ی امروزم متوجه شدم که،
‫به بیمارهام به خوبی رسیدگی می‌کنم،
‫ولی سال گذشته، ‫یه عادت جدید پیدا کردم
‫که مردم رو به زندگیم راه میدم ‫تا از من مراقبت کنن.
‫مخصوصا تو، اما من.. کاری...
‫لطفت رو جبران نکردم.
‫چیزی ته دلت هست می‌خوای بگی.
‫- نه. تو حرفی داری؟ ‫- راستش آره.
‫- خیلی خوبه. همون که قبلا گفتی؟ ‫- پررو نشو.
‫باشه.
‫اون‌قدری مهربون بودی ‫که بگی پشیمون نیستی.
‫منم باید همین حرفو میزدم.
‫نه، نیازی نیست.
‫گبی، باید می‌گفتم، چون حقیقت داره.
‫ببین، من آمادگی رابطه‌ی جدی ‫توی زندگیم رو ندارم،
‫احتمالا خودت می‌دونی.
‫و می‌دونم آدم قابل اعتمادی هستم.
‫- کاملا. ‫- ولی،
‫بهم امیدواری دادی ‫که شاید روزی آماده بشم.
‫نـ... نمی‌دونم، ‫فقط ازت ممنونم.
‫بگذریم، چرب‌زبونیم تموم شد.
‫- بغل دوستانه؟ ‫- آره. خوبه.
‫خیلی‌خب، کافیه.
‫آره، راست میگی.
‫- اوه. ‫- سلام.
‫- سلام، رفیق. ‫- سلام.
‫- بـ... ببخشید. ‫- آره.
‫- پایه‌ی باربیکیو هستین؟ ‫- باربیکیو؟ آره.
‫- آره، گوشت دوست دارم. ‫- از دست تو، گبی.
‫به‌به.
‫نگران نیستم.
‫باید باید. باید نگران باشی. ‫تهدیدم می‌کنی؟
‫- هی. درک کجاست؟ ‫- سلام. ممنون. بهش نگفتم.
‫ممنون.
‫غذا تقریبا آماده‌ست. ‫یه کمکی می‌خوام.
‫آلیس؟ کمک میدی؟
‫باشه بابا، رئیس بازی در نیار.
‫- سلام عوضی. ‫- سلام بیشعور.
‫هی! بوی چیزبرگر حس می‌کنم؟
‫عزیزم، دوستت داریم. ‫بیا.
‫باشه. دارم ضعف می‌کنم.
‫- واسه منه؟ ‫- واسه توئه.
‫ممنون.
‫سلام.
‫می‌دونم که گبی باهات حرف زده.
‫آم...
‫اما تو حال خودم نبودم.
‫بـ... ببخشید.
‫می‌دونم ممکنه ناجور باشه،
‫ولی حس می‌کنم ‫تو هم باید ازم عذرخواهی کنی...
‫بابت مردن.
‫اشتباه برداشت نکن، ‫می‌دونم مردن افتضاحه، اما....
‫یه‌جورایی فکر می‌کنم ‫کار راحت به تو رسیده.
‫خدا لعنتش کنه.
‫خیلی دلم واست تنگ شده.
‫و زندگیم به گند کشیده شده.
‫که احتمالا برای همین ‫با بهترین دوستت کار داشتم.
‫هی.
‫من... فقط، ‫با مامانت حرف میزنم.
www.Doostihaa.com