‫آره، برداشتمش.
‫اینجا بخش مورد علاقمه. ‫عاشقش شدم.
‫دارم میام بالا.
‫می‌دونی وقتی نگاهش می‌کنم چی ‫توجهم رو جلب می‌کنه؟
‫البته جز اون بخش واضحش.
‫چون اصلاً با عقل جور درنمیاد، نه؟
‫نه، چیزی که توجهم رو جلب می‌کنه ‫نحوه حرکت کردنته.
‫نه دزدکی حرکت می‌کنی. ‫نه عجله داری.
‫خیلی خونسردی، رفیق.
‫- حرفه‌ای هستی. ‫- خب، اگه حرفه‌ای بودم
‫که الان این ویدئو دستت نبود، درسته؟
‫خودت رو اذیت نکن.
‫سیستم امنیتی من هنوز نصب نشده،
‫ولی همیشه چندتا دوربین آی‌پرو ‫تو خونه می‌ذارم.
‫با آدم‌های خطرناکی سر و کار دارم،
‫و یه جوری شکاک شدم که مردم ‫فکر می‌کنن افراطیه.
‫بشین لطفاً.
‫می‌تونم توضیح بدم.
‫جدی؟
‫نکنه مثل قضیه فیلم حادثه توماس کراونه؟
‫یه بچه پولداری که حوصله‌ش سر رفته ‫و واسه هیجانش داره این کارها رو می‌کنه؟
‫البته بیا روراست باشیم، ‫تو اونقدرا هم پولدار نیستی.
‫اینجا... اصلاً قانونیه؟
‫اصلاً پول داری؟
‫دارم سعی می‌کنم خودم رو از ‫مخمصه نجات بدم.
‫خب، ببین، رفیق، من کی باشم ‫بخوام قضاوتت کنم.
‫از آدم‌های پررو خوشم میاد.
‫لطف داری.
‫ولی ببین...
‫بذار اعتراف کنم، ‫واقعاً شرمنده‌م.
‫به خودت نگیر.
‫فکر کردم متوجه نبودش نمیشی.
‫اشتباهت همینجاست.
‫اون کتاب فقط نسخه اول وارتون ‫با کیفیت ممتاز نیست...
‫هدیه همسرم بود.
‫اینقدری برام باارزشه که نمی‌تونم ‫برات توصیف کنم.
‫هنوز دستته دیگه؟
‫نه.
‫کتاب رو می‌خوام، کوپ.
‫واسه یه جلسه دیرم شده.
‫پس محض شفاف‌سازی می‌پرسم، ‫من رو لو نمیدی؟
‫نظرت چیه فعلاً به فکر پس گرفتن ‫اون کتاب باشی؟
‫لطفاً بایستید.
‫بدین‌وسیله سوگند می‌خورم...
‫که بی‌تردید و کامل...
‫که بی‌تردید و کامل تمام وفاداری و پیوند
‫خود را به هر شاهزاده، فرمانروا،
‫- دولت خارجی انکار می‌کنم... ‫- به امید اینکه خداوند کمکم کند.
‫به امید اینکه خداوند کمکم کند.
‫تبریک میگم، شهروندان.
‫- صبح بخیر. ‫- دیرم شده.
‫خوشگل شدی.
‫جدی؟ نگران بودم مردم از ژاکتم بفهمن که،
‫«داداشم فکر می‌کنه قرار نیست ‫از پس کارم بربیام.»
‫هنوز عصبانی هستی؟
‫من... بیا الان بحث نکنیم، خب؟
‫نگفتم که از پسش برنمیای.
‫و منم نگفتم هنوز عصبانیم.
‫- الی، وایسا. ‫- باید برم.
‫با چی می‌خوای بری؟
‫اگه من رو برسونی شاید ببخشمت.
‫برو، عوضی دورو.
‫مل کوپر؟
‫من رو شناختی.
‫- البته. ‫- چطوری، جف؟
‫خدای من، اصلاً تکون نخوردی.
‫خب، حتماً به خاطر نقاشی‌ایه که ‫تو اتاق زیر شیروانیم قایم کردم.
‫ای کاش منم یکی از اونا داشتم.
‫این افتخار رو مدیون چی هستم؟
‫می‌دونی، چند روز پیش دخترم رو دیدی.
‫- توری. ‫- آره.
‫- بچه باهوشیه. ‫- آره، گاهی اوقات زیادی زرنگ میشه.
‫به مصاحبه ما گفت، «یه مصاحبه تشریفاتی.»
‫خدای من، واقعاً متاسفم.
‫می‌دونی، یه مدته خیلی عوض شده.
‫راستش ما...
‫تو خونه یه مقدار مشکل داریم.
‫خوبی؟
‫میشه یه کم بیام تو؟
‫- آره، حتماً. بیا تو. ‫- مزاحم که نیستم؟
‫نه، اصلاً. بیا تو.
‫- خیلی ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خیلی خب، اولین روز مدرسه.
‫خدای من.
‫بچه‌های مدارس خصوصی بهم استرس میدن.
‫بیخیال. عاشقت میشن.
‫خب، البته.
‫همه دوستم دارن.
‫می‌ترسم من ازشون متنفر بشم.
‫باریکلا به این روحیه.
‫ممنون که من رو رسوندی.
‫خواهش می‌کنم.
‫بچه خوبی باش.
‫قهوه.
‫ممنون.
‫ولی... نمی‌دونم.
‫بابا اونجاست.
‫تور ناامیدی، دور دوم.
‫موفق باشی.
‫صبح بخیر.
‫- خسته به نظر میای. ‫- ممنون.
‫هی، هی، هی.
‫من تصمیمم رو گرفتم، بابا.
‫من نمی‌خوام نظرت رو عوض کنم.
‫جدی؟
‫فقط ازت می‌خوام برام توضیح بدی.
‫برو یه کم بخواب، بابا.
‫خیلی خب.
‫همه چیز خوب به نظر میاد.
‫واقعاً؟
‫بچه رو نمی‌خواستید؟
‫- نه، اصلاً. ‫- آره، نه.
‫چطور مگه؟ ‫مگه چیزی شده؟
‫بچه سالمه.
‫فقط سه ماه اولت داره تموم میشه.
‫معمولاً خانم‌ها زودتر میان.
‫آره، فکر نمی‌کردیم اتفاقی بیفته،
‫چون سن من بالاست دیگه.
‫اصطلاح به روز رسانی شده‌ش، ‫«سن بارداری پیشرفته‌ست.»
‫- اینم که تو ذوق میزنه. ‫- گریس، بذار بهت اطمینان بدم،
‫تو مثل دخترهای بیست و پنج ساله می‌مونی.
‫- مثل روحیه‌ت. ‫- خیلی خب.
‫هی، دکتر، فقط یه بچه اون ‫داخله دیگه؟
‫- الان جدی هستی؟ ‫- می‌خوام مطمئن بشم، همین.
‫این چند وقت به اندازه کافی ‫غافلگیر شدم.
‫منظورت به کدوم غافلگیریه؟
‫مگه همین کافی نیست؟
‫شما خوبی، آقای چوی؟
‫یه مقدار رنگتون پریده.
‫آره، می‌خوای دراز بکشی، عزیزم؟
‫می‌دونم چقدر برات شرایط ‫خسته‌کننده‌ایه.
‫ممنون. خوبم.
‫خیلی خب. موسیقی. بیاید درباره‌ش ‫صحبت کنیم.
‫شما موسیقی رو چطوری ‫تعریف می‌کنید؟
‫به آهنگ‌هایی فکر کنید که حس ‫خاصی بهتون میدن.
‫یا اینکه چی... توجهتون رو جلب می‌کنه.
‫چرا اینقدر توجهتون رو جلب کرد؟
‫به خاطر متنش؟ یا ملودیش؟
‫ریتمش؟ گیتارش؟
‫بگید دیگه، بچه‌ها، ‫هر جوابی بدید جواب درستیه.
‫بله. بگو.
‫شما باید توالی آکورد رو یادمون بدید.
‫آره. خب، به اونجا هم می‌رسیم.
‫آخه... نمی‌خوام این کلاس فقط ‫درباره تئوری موسیقی باشه.
‫آخه اسم کلاس تئوری موسیقیه.
‫جدی؟
‫شما توالی آکورد رو بلدی دیگه؟
‫آره، معلومه.
‫خیلی خب.
‫نظرتون درباره یه توالی آکورد ساده‌ی ‫یک چهار پنج تو آکورد ر ماژور چیه؟
‫من شروع می‌کنم.
‫آکورد رو می‌زنم و شماها هم می‌تونید ‫برای من بزنید.
‫خوبه؟
‫خیلی خب. عالیه.
‫اول با ر شروع میشه،
‫بعد میره روی سل.
‫داری سرک می‌کشی که عشق ‫سن بالات رو ببینی؟
‫اوه، سلام.
‫اوه، نه. اون... عمه‌مه.
‫استخدام شد؟
‫آره، اولین روز کاریشه.
‫ایول.
‫پس چرا داری جاسوسی می‌کنی؟
‫نه بابا.
‫آخه الی کلاً یه مدلیه.
‫هر کاری بخواد می‌کنه.
‫مثل تو، نه؟
‫ما با هم فرق داریم.
‫پس موسیقی تو ژن خانوادگیتونه، ها؟
‫تو ژن ما نیست. بابام فکر می‌کنه ‫موسیقی‌دانه،
‫ولی کلاً زیاد توهم میزنه.
‫آدم باحالی به نظر میاد.
‫جدی؟ ولی باحال نیست.
‫هی.
‫- یه روز بیا خونه‌مون. ‫- جدی؟
‫تو زیرزمین خونه یه استودیو ضبطه.
‫بابام مجهزش کرده.
‫- چه باحال. باشه. ‫- پس میای؟
‫ای بابا، هانتر، فقط قراره با هم ‫وقت بگذرونیم دیگه.
‫قرار نیست نامزد کنیم که.
‫کتاب وارتون. باید پسش بدی.
‫چشم. میشه کارت کتابخونه‌ت رو بدی؟
‫لو، اذیت نکن.
‫چرا پس می‌خوایش؟
‫من نه، صاحبش.
‫گیر افتادی.
‫آره، قضیه‌ش مفصله، ‫ولی جای نگرانی نیست.
‫من فقط... طرف پسش می‌خواد.
‫خب، نمیشه.
‫چرا؟
‫فقط یک بار تو بودا بازار سگ‌ها ‫رو باز کردن.
‫متوجه منظورت نمیشم.
‫یعنی رویه کار ما اینجوری نیست.
‫کتاب از دست رفت. به یه ‫کلکسیونر فروخته شد.
‫چی میگی واسه خودت؟ ‫کلاً دو روز دستت بود.
‫من کارم رو بلدم. جرم نکردم که.
‫- خب، می‌تونی پسش بگیری؟ ‫- نه.
‫- چرا؟ ‫- چون رویه کار ما این شکلی نیست.
‫- آره، یه بار دیگه هم گفتی. ‫- داری مجبورم می‌کنی حرفم رو تکرار کنم.
‫خب می‌تونی شماره خریدار رو بهم بدی؟
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫مچت رو گرفتن، کوپ. ‫فکر کردی می‌خوام منم گیر بیفتم؟
‫لو، دست بردار. ‫اگه کتابه رو گیر نیارم،
‫طرف پلیس خبر می‌کنه.
‫نه. دوباره باهاش توافق کن.
‫نه، نمیشه.
‫خواهش می‌کنم، لو. خواهش می‌کنم.
‫زنگ می‌زنم، ‫ولی کار دیگه‌ای از دستم برنمیاد.
‫چقدر داخلشه؟
‫صد هزار دلاری که خودت دادی.
‫کمه. من دویست هزار دلار فروختمش.
‫بهش میگن سود کردن، ‫آقای تاجر.
‫من که دویست هزار دلار دم دست ندارم.
‫احتمالاً به سیصد هزار دلار ‫نیاز داری.
‫- خدای من. ‫- گفتم که، من کارم رو بلدم.
‫حداقل یکیمون کارمون رو بلدیم.
‫هر وقت آماده بودی. اکشن!
‫من دوست شما نیک برندز هستم، ‫و اینم برنامه آف برندزه.
‫بهترین و جدیدترین بخش ‫تریپل دابل
‫که توش به بهترین ضربات از دست رفته ‫هفته در و بیرون زمین نمره میدیم.
‫اگه کسی لحظه خجالت‌آوری رو تجربه کرده،
‫من اینجام تا ازش لذت ببرم.
‫بزنید بریم.
‫خیلی خب، دوربین اصلی، برو دنبالش.
‫داره می‌درخشه، رفیق.
‫وقتی می‌چرخه، برو از نزدیک‌تر بگیر.
‫- آره، عالی به نظر میاد! ‫- خیلی خب، پایان برنامه.
‫از جلسه بررسی جا موندی.
‫لعنتی. مگه امروز بود؟
‫آره، قبل از این فیلمبرداری
‫تو تقویمت بود.
‫توسعه باشگاه باید اولویتت ‫باشه، نیک.
‫تیمت باید باهام هماهنگ می‌کردن.
‫نه، نه، تقصیر منه.
‫چون خرید خونه جدید داره تکمیل میشه ‫و فیلمبرداری این برنامه هم انجام شد،
‫اصلاً حواسم نبود. من...
‫شرمنده.
‫هی، هیچوقت بابت سختکوشی ‫عذرخواهی نکن.
‫خب؟
‫ورزشکارهای بازنشسته یه دوران ‫اوجی دارن.
‫تو هم توی دوران اوج خودتی.
‫ازت انتظار ندارم در جریان تک‌تک ‫جزئیات کارهات قرار بگیری.
‫واسه همین به من پول میدی دیگه.
‫وکالت‌نامه؟
‫آره، آره. که خودم پیگیر کارهای ‫باشگاه باشم
‫و تو بشی دوست‌داشتنی‌ترین شخصیت ‫ورزشی آمریکا.
‫- به وکیلم بگم بخونتش؟ ‫- خودم فرستادمش برای داگ.
‫تکرار واضحاته. مشکلی باهاش نداشت.
‫خودکار داری؟
‫خیلی خب.
‫همه چی ردیفه؟
‫آره، آره. چرا نباشه؟
‫نمی‌دونم. انگار استرس داری.
‫من همیشه مضطربم، نیک.
‫نه، منظورم بیشتر از همیشه‌ست.
‫خب، راستش...
‫گریس بارداره.
‫- دروغ میگی. ‫- باور کن.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- تبریک میگم، داداش. ‫- ممنون.
‫ممنون... ممنون.
‫فکر کردم دیگه بچه نمی‌خواید.
‫آره. درسته.
‫یادم رفت برم دکتر.
‫و فرصت نکردم بندازمش واسه یه ‫روز دیگه، پس...
‫- خیلی خب. ‫- آره.
‫فدای سرت، بیا بنوشیم.
‫باشه.
‫اینم برای تو.
‫سه‌تا بچه.
‫- تو... ‫- آره.
‫آره. می‌دونم بچه رو نمی‌خواستید.
‫ولی می‌دونی چیه؟
‫تا باشه از این اتفاقات.
‫چی شد؟
‫این چیه دیگه؟
‫تبلیغ بعدیم.
‫اسمش نوشیدنی غیرالکلیه.
‫فکر خیلی بدیه.
‫باهاشون قرارداد بستی؟
‫- نه هنوز. ‫- پس بیخیالش شو.
‫چرا؟ می‌تونی بدون زهر اصلی تجربه ‫خوبی داشته باشی.
‫نیک،
‫مهم‌ترین دلیل نوشیدن همون زهره، خب؟
‫تور؟
‫اینجام.
‫خونه‌ای.
‫به نظرت این چه بویی میده؟
‫- مامان. ‫- بوی خرابکاری سگ میده.
‫آره.
‫اون سگ لعنتی رو می‌کشم.
‫باریکلا، مامان.
‫منظوری نداشتم.
‫تونستم با چند نفر تماس بگیرم،
‫و هنوز می‌تونی بری پرینستون.
‫ببخشید، چی؟
‫یه کاری کردم با مخالفتت مخالفت کنن.
‫- باورم نمیشه. ‫- حالا حتماً که نباید بری.
‫- الان فقط گزینه بیشتری داری. ‫- اصلاً بلد نیستی دست برداری.
‫و گزینه‌های بیشتر هم خوبن دیگه.
‫خیلی خب.
‫دوباره ردش می‌کنم.
‫در این صورت دیگه گوشیت رو ‫بهت پس نمیدم.
‫من هجده سالمه، مامان.
‫- و جزو برنامه خانوادگی هستی. ‫- برنامه‌ی بابا.
‫اونم با من موافقه.
‫ولی این زندگی منه.
‫پس چرا نمیگی می‌خوای باهاش ‫چیکار کنی؟
‫می‌خوام خودم تصمیم بگیرم.
‫می‌دونم از نظر فنی یه آدم بالغی،
‫ولی قشر پیش‌پیشانیت هنوز به صورت ‫کامل رشد نکرده
‫تا بیست و شش سالت بشه، پس...
‫نه... خیلی خب، اینجوری نکن.
‫- تو تراپیست من نیستی. ‫- نه، ولی بچه‌های هم‌سن تو رو که می‌بینم.
‫دیگه نمی‌بینی.
‫اصلاً تمام روز چیکار می‌کنی؟
‫فکر نمی‌کنم در واقع از دست ‫من عصبانی باشی.
‫آره، نه، صد در صد از دست ‫خودت عصبانیم.
‫به بابایی گفتم این کارها رو می‌کنی که ‫جفتمون رو مجازات کنی.
‫ولی... اشتباه می‌کردم. ‫گمونم هدفت فقط منم.
‫درسته.
‫یا تا حالا به این احتمال شگفت‌انگیز ‫فکر کردی
‫که تو موضوع تمام بحث‌ها نیستی؟
‫خودت همین الان گفتی صد در صد ‫از دست من عصبانی هستی.
‫وای خدا. وای، مامان. ‫منظورم به عدم احترامت به تصمیماتم بود.
‫وای خدا. من که دارم زور می‌زنم ‫به تصمیماتت احترام بذارم.
‫خوبه. چون فکر کنم اون حق رو
‫وقتی از دست دادی که تصمیم گرفتی به ‫نامزدِ شوهر سابقت حمله کنی و اخراج بشی.
‫هی می‌خوای مجبورم کنی تصمیمات ‫مشابهی مثل خودت بگیرم،
‫ولی بهت نگاه می‌کنم،
‫و هی فکر می‌کنم چرا باید ‫دلم بخواد مثل تو بشم؟
‫سورپرایز!
‫سلام.
‫چیه؟
‫خیلی زشت شدی.
‫خیلی خب. حواست رو جمع کن.
‫- بیشتر اطرافیان من می‌میرن. ‫- باید مراقب حرفام باشم، نه؟
‫- قراره من رو کدوم گوری ببری؟ ‫- رستوران مارتین.
‫میگن بهترین رستوران شهره.
‫چیه؟ اشتباه کردم؟
‫نمی‌خوام توجه مردم رو جلب کنم.
‫- آها. از من خجالت می‌کشی. ‫- رستوران مارتین خیلی...
‫- چی؟ نه. ‫- شوخی کردم.
‫بیا بریم، سم. درک می‌کنم. ‫از جامعه طرد شدی.
‫- حالا نه در اون حد. ‫- و نمی‌خوای مستقیم
‫- بری تو شکم هیولا. ‫- ترجیح میدم بهم بگی، «عنصر نامطلوب.»
‫- جای خوبی رو سراغ دارم. ‫- عالیه.
‫لو؟
‫خریدار قبول کرد ببیندت.
‫فردا نهار. آدرس رو برات می‌فرستم.
‫خیلی خب، عالیه.
‫- ممنون. ‫- می‌خوای ازم تشکر کنی؟
‫مثل تازه‌کارها رفتار نکن.
‫چون اونجوری منم تازه‌کار ‫به نظر میام.
‫حله.
‫کجاش حله. ‫من باید نگران اسم و رسمم باشم.
‫کوپ، هستی؟
‫[النا: رسیدم] ‫آره. مثل تازه‌کارها رفتار نکنم، باشه.
‫پول همراهته؟
‫قراره گیرش بیارم.
‫خدا به دادمون برسه.
‫هی، گوش کن. می‌دونم این با ‫قراردادهای همیشگیمون فرق داره،
‫واسه همین خواستم تشکر کنم و ‫بگم ممنون که...
‫قطع کردی، نه؟
‫قطع کرد.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- تبریک میگم. ‫- ممنون.
‫خدای من.
‫- چه حسی داری؟ ‫- نمی‌دونم.
‫انگار... خوشحالم که بالاخره به ‫یه جایی تعلق دارم.
‫- می‌دونی؟ ‫- آره. یه چیزی برات گرفتم.
‫گمشو.
‫نه. گفتم که یکی از اینا رو ‫واسه من ندزدی.
‫دست بردار. من که نمیام یه ‫هدیه رو بدزدم.
‫مثل آدم رفتم از مغازه خریدمش.
‫به خاطر من رفتی کارتیه؟
‫خب، همه دخترهای پولدار از ‫اینا دارن.
‫خب، اگه خواستی عوضش کنی ‫توش رسید خریدش هست.
‫عمراً.
‫ممنون، کوپ.
‫خیلی برام باارزشه.
‫خب، الان چی میشه؟
‫خب، دارم تلاش می‌کنم والدینم ‫رو بیارم اینجا.
‫حتی یه وکیل هم استخدام کردم.
‫فوق‌العاده‌ست. تبریک میگم.
‫باید ثابت کنم برای حمایت از جفتشون ‫به اندازه کافی پول درمیارم،
‫که با حقوقم به عنوان یه خدمتکار ‫کافی نیست.
‫پس هنوز می‌خوام باهات به کاری ‫که صد در صد انجام نمی‌دیم ادامه بدم.
‫تا قرون آخر بهش نیاز دارم.
‫خب، خوب شد گفتی، ‫فکر کنم بارنی کارمون رو روبراه کرد.
‫جدی؟
‫میشه یه بار دیگه توضیح بدی پولم چطوری ‫قراره تو باشگاه نیک بیشتر بشه؟
‫نه، نمی‌تونم.
‫راستش احتمالاً قراره کمتر بشه، ‫ولی حداقل طبق سازمان خدمات درآمد داخلی
‫قراره قانونی به نظر بیاد.
‫مردشور این آمریکا رو ببره، رفیق.
‫همین رو بگو.
‫- خب، چی شده؟ ‫- منظورت چیه؟
‫تو که تا اینجا نیومدی این ‫رو بهم بدی.
‫دست بردار.
‫آدم مگه چند بار شهروند آمریکا میشه؟
‫حس کردم می‌ارزه که تا اینجا بیام.
‫الکی مهربون نشو، کوپ.
‫نه بابا.
‫خیلی خب، من دیگه برمی‌گردم داخل.
‫باشه، خوش بگذره.
‫- باز هم ممنونم. ‫- قابلت رو نداشت.
‫همه دخترها رو میاری اینجا؟
‫تجربه ثابت کرده زن‌هایی که باهاشون ‫قرار می‌ذاشتم از وقت گذروندن
‫تو یه پیتزافروشی خوششون نمیاد.
‫پس باید با آدم‌های متفاوتی قرار بذاری.
‫آره، دارم سعیم رو می‌کنم. نوش جان.
‫خب. درباره خودت برام بگو.
‫اهل کجایی؟
‫جنوب بوستون.
‫واو، جدی؟ جنوبی هستی؟
‫پس چرا لهجه نداری؟
‫چند سال جلوی آیینه تمرین کردم تا ‫بتونم مثل مالی رینگوالد حرف بزنم.
‫- انگیزه داشتی. ‫- آره.
‫در اولین فرصت از اونجا فرار کردم.
‫آره، ولی آدم هیچوقت اصالتش رو ‫از دست نمیده، نه؟
‫هر چقدر هم پول دربیارم، ‫وستمونت‌های دنیا
‫باعث میشن فکر کنم اون بچه‌ای هستم ‫که نهارش بوی گند می‌داد.
‫گل گفتی.
‫فکر می‌کردم اینجا جا افتادم، ولی یه ‫حرکت غلط کافی بود تا طرد بشم.
‫آره، یک حرکت غلط.
‫- آره دیگه. ‫- ارزش کارت رو نیار پایین.
‫با چنگال اشتباهی سالاد نخوردی که.
‫ببین، نمیگم حقم نبود.
‫اشتباهاتی داشتم.
‫می‌دونی، من... مجبور شدم.
‫این توضیحه یا توجیه؟
‫میشه جفتش باشه؟
‫هر کدوم که باعث بشه باهام بیای سر ‫قرار دوم رو می‌پذیرم.
‫- خیلی خب، بفرمایید. ‫- اصلاً براش آماده نیستی.
‫- ممنون. ‫- نوش جان.
‫خیلی خب.
‫اول تو.
‫- خدای من. ‫- خوب نیست؟
‫- وای خدا. ‫- نه؟
‫من به خاطر شغلم به کل دنیا ‫سفر می‌کنم.
‫و هر جا میرم، همیشه یه پیتزافروشی ‫کوچیک پیدا می‌کنم
‫چون همیشه بهترین پیتزاهای ‫دنیا رو دارن.
‫راستی، نگفتی چیکاره‌ای.
‫آره، کارم خیلی حوصله سر بره.
‫در ضمن، تو فرهنگ اروپایی، پرسیدن ‫همچین سوالی کار زشتیه.
‫خب، ما الان تو وستچستر هستیم، ‫پس الکی بهونه نیار.
‫شرکت کشتیرانی دارم.
‫دوست داری بیشتر توضیح بدی؟
‫توی شرکت کشتیرانی چه‌کار می‌کنی؟
‫ما کشتی‌های کانتینری داریم.
‫و ما از نقطه الف به نقطه ‫ب کالا رو جابه‌جا می‌کنیم.
‫- همین؟ ‫- همین.
‫همین؟
‫- همینه؟ ‫- هیجان‌انگیزه، مگه نه؟
‫- تو خیلی پول داری. ‫- من کشتی‌های زیادی دارم.
‫یا داری از زیرش در می‌ری، یا واقعا ‫خیلی حوصله‌سربره.
‫نمی‌شه جفتش باشه؟
‫چرا.
‫خیلی خب. حرف زدن در مورد من بسه.
‫بگو ببینم.
‫چطور جذاب‌ترین دختر جنوب بوستون ‫کارش به وستمانت ویلج کشید؟
‫خب، من جذاب‌ترین جنوب بوستون نبودم.
‫- هدر برنز بود. ‫- بیخیال.
‫- هدر برنز. ‫- آره. هدر برنز.
‫الان کجاست؟
‫- هنوز اونجاست، معلم راهنماییه. ‫- خب؟
‫چه خوب.
‫- ظاهرش چطوره؟ ‫- هنوز جذابه.
‫- شماره‌شو می‌خوای؟ ‫- این از خوش‌رفتاریته. نه.
‫می‌خوام بدونم همه آدمای جنوب بوستون ‫شبیه تو هستن یا نه.
‫می‌تونیم الان با ماشین بریم اونجا.
‫وای خدا.
‫از دست این بچه‌ها.
‫مثل روبات اونجا می‌شینن.
‫انرژی، تعامل و هیجان ندارن.
‫فکر می‌کنم کار اصلی این نیست که ‫من بهشون موسیقی یاد بدم
‫و بیشتر اینه که کاری کنم براشون مهم باشه.
‫خب، اگه کسی بتونه این کارو بکنه، اون تویی.
‫کسی داره اینو می‌گه که فکر می‌کنه ‫من از پسش بر نمیام.
‫فکر کردم بابت این منو بخشیدی.
‫آره.
‫اما به این معنا نیست که ‫دیگه این فکرو نمی‌کنی.
‫نمی‌دونم چه فکری می‌کنم.
‫جنس سمی بود.
‫سطح پزشکیه.
‫توی هاروارد یه تحقیق انجام شده که ‫توش چند تا موش معمولی رو برداشتن
‫و اونا رو توی ۲ تا قفس متفاوت جدا کردن.
‫و روی قفس‌ها برچسب زدن.
‫روی یکی برچسب «خیلی باهوش»‌ زدن، ‫روی اون یکی «احمق خر».
‫توی هاروارد روی یه قفس نوشتن «احمق خر»؟
‫منظور اینه،
‫بعدش چند تا دانش‌آموز رو برداشتن
‫و به دانش‌آموزا گفتن از هر قفس ‫یه موش بردارن،
‫و موش‌ها رو مجبور کردن توی هزارتو برن.
‫و می‌دونی چی شد؟
‫- احمقای خر نتونستن انجامش بدن. ‫- درسته.
‫موش‌ها دقیقا مثل هم بودن.
‫اما به‌خاطر برچسب‌ها،‌ ‫دانش‌آموزا ازشون انتظاراتی داشتن،
‫و موش‌ها طبق اون انتظارات عمل کردن.
‫چرا در این مورد حرف می‌زنیم؟
‫چون من موشم.
‫و اگه فکر کنی من شکست می‌خورم...
‫احتمالا بخورم.
‫بگذریم.
‫شاید وقتش رسیده بذاری خودم راه ‫خروج از هزارتو رو پیدا کنم.
‫توری، سلام.
‫من نمی‌تونم با مامان زندگی کنم. ‫میام اینجا.
‫تو هم دیدیش، درسته؟
‫اولش کمرم گرفت.
‫بعدش مچمو گرفتن.
‫حالا من یه چیزی رو برای گرفتن ۱۰۰ هزار دلار ‫گرو گذاشتم
‫که بعدا حداقل باید ۲ ‫برابر پول خریدش رو بدم.
‫این تاثیر بدی روی غرورم داشت.
‫جریان مالیم به کنار.
‫و نکته طنزآمیزش این بود،
‫باید توی یه لحظه از چندین خونه دزدی می‌کردم
‫کم کم برام سوال شد که ‫توی این کار حرفه‌ای هستم یا نه.
‫این طرف، آقا.
‫یعنی چی؟
‫اش؟
‫غافلگیر شدی؟
‫از کلمه غافلگیری هم می‌شه استفاده کرد.
‫من خریدارم.
‫چی؟
‫نوش جان.
‫باید این غذای خامو امتحان کنی.
‫باورنکردنیه.
‫کتاب خودتو خریدی؟
‫آره، بهت گفتم. برام خیلی مهمه.
‫چطور پیداش کردی؟
‫خب، بازار کتاب‌های خاص ‫خیلی بزرگ نیست.
‫پس این ایده‌ی اینکه منو فرستادی ‫تا پیداش کنم برای خوشگذرونی بود؟
‫دقیقا. باعث صمیمیت می‌شه.
‫خیلی خب. پس هیچ ضرری زده نشد.
‫صبر کن. من هنوز ۲۰۰ هزار دلار می‌خوام.
‫بیا. این ۱۵۰ هزار دلار.
‫یه هفته دیگه بهم وقت بده، ‫بقیه‌شو برات میارم.
‫چطور انجامش می‌دی؟ ‫از یکی دیگه دزدی می‌کنی؟
‫بیخیال.
‫من فکر بهتری دارم.
‫بشین.
‫خیلی خب، ببین.
‫من می‌خوام یه مقداری پول رو ‫به یه صندوق سرمایه‌گذاری پوششی ببرم.
‫یا یه موقعیتی رو ایجاد کنم، ‫هر چیزی که دوست داری اسمشو بذار.
‫خب، من دیگه توی اون کار نیستم،
‫اما می‌تونم به آدمایی معرفیت کنم...
‫این صندوق بیلی راسله.
‫تو در مورد اکسلسیور حرف می‌زنی.
‫اکسلسیور مخلوق جک بیلیه.
‫اون اداره‌ش می‌کنه و از من متنفره.
‫خب، تو با ۴۰۰ میلیون دلار می‌ری اونجا،
‫فکر می‌کنم بیخیال احساساتش می‌شه.
‫اگه می‌خوای ۴۰۰ میلیون دلار ‫سرمایه‌گذاری کنی، به من نیازی نداری.
‫هر شرکتی توی شهر می‌افته به جونت ‫که قبولشون کنی.
‫مطمئنم با اداره کنترل ‫دارایی‌های خارجی آشنایی.
‫اوفک، بله.
‫چطور رفتی توی لیست اوفک؟
‫من به سراسر دنیا کالا می‌فرستم.
‫بذار در همین حد بگم که دولت آمریکا
‫از بعضی از مشتریام خوشش نمیاد.
‫و دولت جدید خیلی رو من حساس شده.
‫دارایی‌هام، به همین شکل در معرض ‫مصادره شدن هستن.
‫برای همین باید اونا رو پخش کنم.
‫نمی‌تونی از من بخوای که این کارو بکنم.
‫- من درخواست نمی‌کنم. ‫- این بر علیه قانونه.
‫تو از خونه‌م دزدی کردی.
‫این فرق می‌کنه.
‫- فکر نمی‌کنم باشه. ‫- خب، گوش کن.
‫حتی اگه بتونم تو رو وارد اکسلسیور کنم، ‫که نمی‌تونم،
‫امکان نداره پولت با قوانین ‫اونجا مطابق داشته باشه.
‫- داری می‌گی که نمی‌تونی انجامش بدی؟ ‫- دارم می‌گم که هیچ‌کس نمی‌تونه.
‫تو به چیزی که می‌خوای تبدیل نمی‌شی.
‫به چیزی که باور داری تبدیل می‌شی.
‫اپرا اینو گفته.
‫خوبه. بهش بگو سرمایه‌تو مدیریت کنه.
‫بیخیال، کوپ.
‫۱۷ هزار نفر توی اون لیستن.
‫واقعا انتظار داری باور کنم حتی یه ‫شخص تحت تحریم
‫توی صندوق بیلی راسل سرمایه‌گذاری نکرده.
‫ببین، این وضعیت برد و باخته.
‫می‌تونی به من کمک کنی، ‫یا می‌تونی دستگیر بشی...
‫اونم دوباره.
‫پس این یه باج‌گیری سرراسته؟
‫ببین،
‫من و تو آدمای بااراده‌ای هستیم/
‫ما برای چیزی که مال خودمونه ‫خیلی تلاش کردیم،
‫و ما کاری که لازمه برای نگه داشتنش می‌کنیم.
‫برای همین می‌دونم می‌فهمی.
‫من بهت ۴۸ ساعت وقت می‌دم که ‫یه نقشه‌ای جور کنی.
‫می‌خوای یه کیک شکلاتی رو دو نفره بخوریم؟
‫با گلوتن مشکلی نداری؟
‫می‌شه لطفا ۲ تا چنگال بدین؟
‫لحظاتی توی زندگیت هست ‫که بعدا در موردشون پشیمونی داری.
‫و بعد لحظاتی هست که همون لحظه‌ی رخ دادنشون
‫ازشون پشیمونی.
‫می‌دونستم فکر بدیه که درگیر اوئن اش بشم،
‫اما راه خروجی نمی‌دیدم.
‫و من باید با قابلیت منحصربه‌فردم
‫برای بدتر کردن یه وضعیت بد معجزه می‌کردم.
‫هم‌اتاقی جدیدت چطوره؟
‫وقتی با من شروع به حرف زدن کرد ‫بهت خبر می‌دم.
‫حال تو چطوره؟
‫از این بهترم بودم.
‫می‌دونی چرا اومده سراغ تو، درسته؟
‫چون من پدرشم.
‫چون تو والد تفریحی هستی.
‫اون باحاله.
‫برای این عصبانی هستی که ‫از دست تو کفریه،
‫یا برای این که اومده سراغ من؟
‫- جدی بگو. ‫- تو همیشه سر کاری.
‫من باید خط مقدم رو نگه می‌داشتم.
‫شاید چند ساعت توی آخر هفته ‫باهاش بودی،
‫اما هیچ خطری نداشت.
‫تو هیچ‌وقت بهش نه نگفتی.
‫اون همیشه خیلی خوب بود.
‫اون خوب بود چون من تلاش کردم.
‫«مسواک بزن. شیرتو بخور. مشقاتو بنویس. ‫قبل ساعت ۱۱ خونه باش.
‫گوشی و تلویزیون رو بذار کنار.
‫نمی‌تونی با اون لباس از خونه بری بیرون.»
‫هر وقتی برای اجازه گرفتن در مورد ‫یه چیزی میومدن سراغت،
‫می‌گفتی «مامان چی گفت؟»
‫آره، چون پشتیبان تو بودم.
‫تو داشتی پاسشون می‌دادی به من.
‫برو بابا.
‫من هر چی داشتم برای اون بچه‌ها خرج کردم ‫و حالا شدم اون آدم عوضی.
‫خب، شاید بهت بیاد.
‫بیخیال.
‫دخترا با مادراشون مقابله می‌کنن.
‫این شایعه. میگذره.
‫فکر کنم هیجان‌زده هستی ‫که اون برای خودت شده.
‫خب، این بدترین چیز نیست.
‫اگه بخوام روراست باشم، ‫توی خونه یکم تنهام.
‫من ۱۸ سال با شماها زندگی کردم.
‫یه جورایی خوشاینده که اون درو محکم ببنده
‫و چشماشو برام بچرخونه.
‫مگه نه؟
‫اینم میگذره، مل.
‫اون به مادرش نیاز پیدا می‌کنه.
‫اما به زودی می‌ره.
‫آره.
‫حتی اگه نره دانشگاه، اون...
‫داره راه خودشو می‌ره.
‫وای خدا، انگار همین چند وقت پیش بود
‫که اونو از بیمارستان آوردیم، مگه نه؟
‫آره. بیمارستانو یادمه.
‫اومدی دنبال ما و یاد رفت ماشینو ‫کجا پارک کردی.
‫خب، یکمی استرس داشتم. این...
‫- این‌ور و اون‌ور می‌رفتی. ‫- بچه اولمون بود.
‫یه ساعت توی پارکینگ می‌گشتی.
‫حداکثر ۲۰ دقیقه بود.
‫وای خدا، فکر می‌کردی توری به‌خاطر ‫در معرض هوا قرار گرفتن می‌میره.
‫هوا سرد بود.
‫نه، نبود.
‫بچه اولمون بود.
‫آره.
‫درسته.
‫تو این بچه‌ها و خانواده رو داری، ‫و کل دنیات همینه.
‫و بعد می‌فهمی بقیه می‌رن.
‫اول توری می‌ره، بعد هانتر و بعد...
‫من قراره کی باشم؟
‫یه پیرزن تنها که توی یه خونه ‫بزرگ خالی زندگی می‌کنه.
‫خب، اگه می‌خوای زندگی‌تو کوچیک‌تر کنی، ‫می‌تونیم در موردش حرف بزنیم.
‫عمرا. برو بابا.
‫چطور این‌جوری شد؟
‫ما هیچ‌وقت قرار نبود انقدر پیر بشیم.
‫ما پلک زدیم.
‫هی...
‫چیز مهمی نیست،
‫اما یه فاکتور ۳ هزار دلاری برای چیزی ‫به اسم مونالیزا بهم رسیده؟
‫این یه درمان پوستیه. این...
‫- خیلی خب. ‫- برای...
‫آره.
‫لبخنده.
‫آره، همه توی شبکه‌های اجتماعی ‫در مورد امتیازا غر می‌زنن
‫می‌گن می‌خوان دهه ۹۰ برگرده.
‫- و چند نفر شکایت می‌کردن... ‫- یه نوشیدنی.
‫به محض اینکه...
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام. اینو ببین.
‫نگو که پادشاه تقلب داره ‫در این مورد نظر می‌ده.
‫می‌دونم با اون حرف می‌زنی، نه من.
‫آره. دستمزد معمولم رو گرفتم.
‫شرکت کوان پارک تکنولوجیز.
‫پدر زنت. خیلی هوشمندانه‌ست.
‫آره.
‫حالا می‌تونم مالیاتم رو بدم.
‫خب، درآمد قانونی گرون در میاد.
‫من به‌خاطر سرگیجه داشتم می‌افتادم...
‫اگه حس می‌کردم در آینده پولی میاد ‫کمک می‌کرد.
‫آره، در این مورد.
‫اوضاع قراره برای یه مدت آروم باشه.
‫آروم؟ من همه چی رو فراهم کردم.
‫- چه‌کار کردی؟ ‫- گیر افتادم.
‫ببخشید، چی؟
‫کوپ، من در خطرم؟
‫تو مشکلی برات پیش نمیاد. ‫این چه حرفیه، بارنی.
‫این سوال ساده‌ای بود. ‫کی مچت رو گرفت؟
‫اوئن اش.
‫- چرا از اش دزدی کردی؟ ‫- چرا نباید می‌کردم؟
‫اون یه جور دلال اسلحه ‫یا همچین چیزیه.
‫- واقعا؟ ‫- نمی‌دونم. این شایعه شده.
‫خب، حالا می‌خواد براش یه سرمایه‌گذاری ‫رو مدیریت کنم.
‫پس مچت رو حین دزدی از خونه‌ت گرفت ‫و حالا می‌خواد تو رو استخدام کنه؟
‫چی رو نمی‌بینم؟
‫اون توی لیست اوفک هست.
‫- عجب. ‫- آره.
‫سرمایه‌گذاری بزرگیه.
‫چقدر بزرگ؟
‫خیلی بزرگ.
‫یه فکر بحث‌برانگیز دارم.
‫شاید این راه برگشتت به بازی باشه.
‫به تو طرز عجیبی خوب با این قضیه کنار میای.
‫همینو بگو.
‫جرم رو دوست دارم. کی می‌دونست؟
‫یکی دیگه.
‫عمرا.
‫می‌تونستم بببینم که ترسیده چون خیلی حرف می‌زد.
‫- نمی‌فهمم، جانی. ‫- هی.
‫در مورد اون دو نفر دیگه...
‫دارم در مورد فیلم‌های کوبریک تحقیق می‌کنم.
‫می‌شه بعد از تموم شدن فیلم انجامش بدی؟
‫نه، می‌خوام در حین دیدن مفهومش هم ‫دستگیرم بشه.
‫- این یکی از اولین فیلم‌هاشه. ‫- آره،‌ می‌دونم.
‫تحسین‌برانگیزه.
‫بد نیست.
‫بد نیست؟
‫- بابا. ‫- این فیلم «کشتن» هست. شاهکاره.
‫که اگه دکمه پخش رو نزنی نمی‌تونم ببینمش.
‫فکر کنم دوست نداری در مورد...
‫- رسوایی مامان حرف بزنم؟ ‫- اسمش این شد؟
‫بابا.
‫خب... نمی‌دونم.
‫خیلی مهیج نیست.
‫ببخشید، هنوز در موردش بحث ‫و تبادل نظر نکردم.
‫می‌شه فیلم رو ببینیم؟
‫باشه.
‫منظورت اینه که دو نفر ‫دیگه توی معامله هستن
‫و ما نمی‌دونیم کی هستن؟
‫درسته. می‌دونی کی هستن...
‫این مجموعه خیلی خفنه.
‫آره. بابام حتی وقتی که کسی ‫نیست دوس داره همه چیشو به رخ بکشه.
‫سلام، هانتر. خوشحالم که می‌بینمت، رفیق.
‫سلام.
‫چیزی لازم داری یا...
‫ها؟ نه، نه، نه. ‫من صدای موسیقی رو شنیدم.
‫صداش خوب بود. می‌خواستم ببینم از کجا میاد.
‫- خوب می‌زنی. ‫- ممنون.
‫اگه دوست داشتی هم‌نوازی کنیم ‫من خوب گیتار می‌زنم.
‫عجب.
‫باید اینو کوک کنم.
‫من می‌رم میذارم به کارتون برسین.
‫خوشحال شدم که دیدمت، رفیق.
‫شرمنده بابت این.
‫اون کارش خوب بود؟
‫نمی‌دونم. تا حالا نواختنش رو ندیدم.
‫دلم به‌حال این گیتارهایی ‫که بی‌استفاده‌ن می‌سوزه.
‫باید ابزار شمشیرزنیش رو ببینی که ‫شاید دو بار ازشون استفاده کرده باشه.
‫اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی و بودجه بی‌نهایت ‫ترکیب بدیه.
‫خب، بابام گلف بازی می‌کنه
‫و فیلم‌های قدیمی می‌بینه ‫تا خوابش ببره، پس...
‫این عالی به نظر می‌رسه.
‫تو همیشه منو خیلی...
‫باحال‌تر و جذاب‌تر نشون می‌دم.
‫[مگان]
‫باید این دختره رو یه کاریش بکنی.
‫پلیس وستمونت.
‫همین‌جا بمون.
‫دستا بالا! دستا بالا!
‫- بابا! ‫- اندرو کوپر.
‫تو به جرم ورود غیرمجاز و سرقت بازداشتی.
‫اگه نتونی نگهش داری مال تو نیست.
‫لعنتی.
‫سلام.
‫ضربه دست‌گرمی بود.
‫خب...
‫اومدی بازی کنی؟
‫آره. یه همچین چیزی.
‫خیلی خب. بگو ببینم.
‫خب...
‫ما باید ۴ تا شرکت پوششی راه بندازیم.
‫دو تا خارج، دو تا اینجا.
‫و چند تا هم حساب واسطه می‌خوایم.
‫عالیه. آدمای من می‌تونن ‫ترتیب همه‌شون رو بدن.
‫خب، من باید روش نظارت کنم.
‫وزارت خزانه‌داری منابع لازم
‫برای موشکافی هر تراکنش رو نداره.
‫یه میلیارد دلار جلب توجه می‌کنه.
‫عدد ۴۰۰ میلیون بود.
‫یه میلیاردو از کجات در آوردی؟
‫راستش یه میلیارد و صد میلیون.
‫مقدار پولی که من سرمایه‌گذاری می‌کنم
‫باید کمتر از ۴۰ درصد پول تحت نظارت من باشه
‫که از بررسی اه‌م توی شرکت بیلی ‫اجتناب بشه.
‫- ا‌ه‌م؟ ‫- «احراز هویت مشتری.»
‫برای همین بهت نیاز دارم، ‫چون همه این چیزا رو می‌دونی.
‫پس ۶۰۰ میلیون دلار رو وقتی ‫وارد اکسلسیور بشیم پس می‌دی، آره؟
‫- اگه وارد اکسلسیور بشیم. ‫- آره.
‫ما می‌گیریمش.
‫من ۴ درصد دستمزد مدیریت می‌گیرم.
‫دستمزد تو اینه که کاری نکنم بازداشت شی.
‫یادته؟
‫بیا. بریم یه چیزی بخوریم.
‫به افتخار شراکت جدیدمون.
‫این یه شراکت نیست.
‫تو داری ازم اخاذی می‌کنی.
‫این دو تا همزمان می‌تونن درست باشن.
‫هی! هی! هی!
‫از اینجا برو!
‫کیش! برو!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اینو توی خونه من جا گذاشتین.
‫چی...
‫این دیگه چیه؟
‫قابلتو نداشت.
‫- سلام، چه خبر؟ ‫- خونه‌ی بعدی‌مون رو شناسایی کردم.
‫فکر نکنم بتونم انجامش بدم.
‫کمرم کل هفته گرفته بود.
‫بیخیال، کوپ.
‫من فرصت خوبی دارم.
‫اونا یه هفته نیستن. ‫راحت می‌ریم و میایم. مثل خونه اش.
‫خب، اون موقع حالم بهتر بود، ‫و حالا درد شدید شده.
‫- فکر نکنم بتونم انجامش بدم. ‫- فرصت خوبیه، کوپ.
‫مطمئنم که هست.
‫خیلی خب.
‫خب، چطوره که تو رانندگی کنی ‫و من برم داخل.
‫ما این‌جوری کار رو انجام نمی‌دیم.
‫خب اگه کمرت مشکل‌ساز بشه شاید ‫بهتر باشه نحوه کارمون رو تغییر بدیم.
‫این... مشکلی نیست.
‫فقط یکم زمان می‌خوام.
‫باشه.
‫- امیدوارم بهتر شی، پیرمرد. ‫- ممنون.
‫عجب. ترسوندیم.
‫ببخشید.
‫یکم سر و صدا کن.
‫وگرنه مجبور می‌شم دور گردنت ‫زنگوله بندازم.
‫کمرت اذیتت می‌کنه؟
‫آره.
‫هیچ‌وقت پیر نشو، دوست من.
‫چیزی تو ذهنته؟
‫آره.
‫می‌خواستم بدونم چطور یه پیام جدایی بنویسم.
‫کاری نداره که. ننویس.
‫جدایی همیشه باید حضوری انجام بشه.
‫- همیشه؟ ‫- بله.
‫چه بخوای دوست شی یا جدا شی،
‫قوانین یکیه.
‫- چه قوانینی؟ ‫- عوضی نباش.
‫پیام نوشتن خیلی آسون‌تره.
‫آره، مطمئنم همین‌طوره.
‫چیزی شده؟
‫آره.
‫اسمش چیه؟
‫دلایلا.
‫دختر اش؟
‫آره.
‫آره، دختر خوبیه.
‫خب، باید اول به مورگان رسیدگی کنی.
‫به صورت حضوری.
‫باشه.
‫بعدش ببین چی به چیه.
‫خیلی خب، صحبت خوبی داشتیم.
‫نوشیدنی می‌خوای؟
‫- آره. ‫- نه.
‫تلاش خوبی بود. ولی می‌تونی ‫برام یکی بیاری.
‫باشه.
‫ممنون.
‫ما دنبال یه ساختار ‫هزینه‌های متفاوتیم، می‌دونی؟
‫گوش کن، به اندازه کافی جای تو نشستم ‫که بدونم داری چرت می‌گی.
‫هیچ چیزی هیجانش بیشتر از ‫رفتن توی خیابون با کلی تغییر نیست.
‫حتی وقتی تغییری که صحبتشه، مال تو نیست...
‫سلام، کوپ. چطوری؟
‫و تو با اکراه به خیابون می‌ری.
‫من نقل صحبت محافل بودم.
‫همه برای روزی خودشون تقلا می‌کردن
‫در حالی که پول روزی منو می‌دادن.
‫وقتت رو با دنبال مدالیون رفتن تلف نکن.
‫رونوک ۲ سال از اونا جلوتر بود.
‫فکر می‌کردم رونوک یه صندوق بسته‌ست.
‫برای بعضیا.
‫سرعت برگشتنم به این قضیه باورنکردنی بود.
‫تند حرف زدن، زد و خورد، کلاشی.
‫و اگه بگم بخشی از درونم ‫دلش برای این تنگ نشده بود دروغ گفتم.
‫چون اینو می‌دونم چطور انجام بدم.
‫چرت می‌گی.
‫ما می‌خوایم برای بلند مدت توی ‫کسب و کار اندرو کوپر باشیم.
‫اما ساختار هزینه‌ها چی؟
‫ما می‌تونیم برای دو سال اول ‫در مورد یه ظرفیت صحبت کنیم.
‫خب، خوشحال شدم باهات حرف زدم، کوپ.
‫می‌دونستم برمی‌گردی.
‫فقط این‌که کی برمی‌گردی مشخص نبود.
‫حرفتو باور نمی‌کنم.
‫بازی عوض نشده بود.
‫هیچ‌وقت عوض نمی‌شه.
‫و باید به خودم یادآوری می‌کردم که ‫من اینجا بودم که یه بازی متفاوتی بکنم.
‫و اون بازی داشت شروع می‌شد.
www.Doostihaa.com