‫بیا جلو ببینم.
‫عوضی آشغال.
‫واقعاً دلت می‌خواد بکشمت، ها؟
‫معلومه از عصبانیت داره منفجر می‌شه.
‫این...
‫قانون اول، خونسردیت رو از دست نده.
‫راحت‌ترین حریفی که می‌تونی شکستش بدی، ‫کسیه که خونسردیش رو از دست داده.
‫اگه نتونی خودت رو کنترل کنی،
‫به جای مشت زدن، فقط داری احساساتت رو حواله می‌کنی.
‫به عبارت دیگه، ‫اگه بتونی کاری کنی که حریفت از کوره در بره،
‫همون‌قدر ازش جلوتر می‌افتی.
‫جاخالی دادم!
‫اون یارو خروسه واقعاً کارش درسته یا کلاهبرداره؟
‫واقعاً می‌تونه من رو قوی‌تر کنه؟
‫این‌قدر جاخالی نده!
‫یه مشت دیگه!
‫حالا که قراره کتک بخورم، حداقل بهتره...
‫یه مشت وقتی قوی‌ترین حالتش رو داره،
‫که دست کاملاً کشیده شده باشه.
‫اگه بتونی قبل از اینکه حریفت ‫دستش رو کاملاً بکشه ضربه رو بخوری...
‫اصلاً دردت نمیاد!
‫اسمش رو می‌ذاریم روشِ «چطور بدون درد کتک بخوریم».
‫راست می‌گفت.
‫درد... نداره.
‫داره چه غلطی می‌کنه؟
‫اون یارو خروسه راست می‌گفت.
‫اون دیگه کیه؟
‫از پسش برمیام. می‌تونم ببرم!
‫صبر کن...
‫یادم رفته بعدش باید چیکار کنم.
‫وایسا، حالا باید چه غلطی بکنم؟
‫صبر کن! باید بهم یاد بدی...
‫شیمورا...
‫عجب رویی داری.
‫لعنتی.
‫باید ویدیوی بعدی رو هم می‌دیدم.
‫- کارِت تمومه. ‫- کافیه!
‫دارم لایو می‌گیرم.
‫بازم می‌خواین به این مسخره‌بازی‌هاتون ادامه بدین؟
‫کثافت‌‌ها...
‫این قضیه هنوز تموم نشده.
‫از کِی داری لایو می‌گیری؟
‫اصلاً نگرفتم.
‫- چی؟ ‫- فقط بلوف زدم.
‫ممنون که نجاتم دادی.
‫تشکر لازم نیست.
‫اسمت چیه؟
‫آکی یاشیو. سال اولی‌ام.
‫از من کوچیک‌تری؟
‫من مدت زیادی خارج از کشور زندگی کردم.
‫ژاپنی من خیلی خوب نیست.
‫آها، واسه این این‌جوری حرف می‌زنی.
‫حالا چه اهمیتی داره؟ این‌قدر گیر نده.
‫پس تو آکی هستی.
‫اسم قشنگیه.
‫کاش یکم بیشتر دووم می‌آوردی.
‫تازه پول و دونیت‌ها داشتن سرازیر می‌شدن.
‫چقدر کاسب شدیم؟
‫بیست و پنج هزار ین.
‫همین؟
‫بیشتر از اون دیگه وقت تلف کردن بود.
‫تازه، فکر کنم دیگه هیچ حرکتی هم توی آستینت نداشتی.
‫می‌زد داغونت می‌کرد و دعوا همون‌جا تموم می‌شد.
‫راست می‌گی.
‫بهم بگو.
‫بعد از تموم شدن لایوها، کی ویدیوها رو ادیت می‌کنه؟
‫من.
‫صبر کن، از ادیت‌هام خوشت اومده؟
‫معمولی‌ان.
‫چی؟
‫با این کارها هیچ‌وقت بیننده‌هات بیشتر نمی‌شن.
‫بیننده‌ی کمتر یعنی پولِ کمتر.
‫خب پس باید چیکار کنیم؟
‫اتفاقاً من توی ادیت کردن خیلی واردم.
‫- ها؟ ‫- چی؟
‫می‌خوام بیام توی تیمتون.
‫- هی. ‫- هوم؟
‫مطمئنی؟
‫ما به دیدگاه یه دختر هم نیاز داریم.
‫نگران نباش، من دنبال‌کننده‌های بیشتری براتون میارم.
‫درسته. آکی قراره کمک کنه کانالمون رشد کنه.
‫به‌علاوه، دیگه باید واقعاً ‫یه اسم برای کانال انتخاب کنیم.
‫الان هنوز اسمش «کانگون تی‌وی»ئه.
‫چون دخترا سلیقه‌ی بهتری دارن، ‫آکی یه اسم خوب پیدا می‌کنه.
‫من می‌دونم چه اسمی روش بذاریم.
‫صبر کن، جدی می‌گی؟
‫آره. «وایرال هیت».
‫- چی؟ ‫- وایرال هیت؟
‫[چطور دعوا کنیم]
‫آکی، این یه‌کم...
‫اگه قبول نکنین می‌رم.
‫وایسا.
‫خیلی اسم خاصیه، اتفاقاً به نظرم خیلی هم عالیه.
‫مگه نه شیمورا؟
‫- آره. ‫- پس حله.
‫امروز اون روز خاصیه که «وایرال هیت» شکل گرفت!
‫سرمون قراره حسابی شلوغ بشه.
‫دیگه وقت نمی‌کنی سیب‌زمینی سرخ کنی.
‫حتماً.
‫بیاید لذت ببریم!
‫یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت، هشت...
‫پاهات رو بیار بالاتر!
‫حالا نفست رو بده بیرون. یک...
‫خیلی خسته شدم.
‫با این کارها واقعاً قراره قوی‌تر بشم؟
‫وایسا، اصلاً از اول کی این ویدیو رو برام فرستاد؟
‫شیمورا، وقت استراحتت داره تموم می‌شه.
‫آسامیا.
‫حواسم نبود. مرسی.
‫این صدا رو می‌شنوی؟
‫- می‌ریم سراغ... ‫- ها؟
‫خیالاتی شدی.
‫باشه.
‫مدیر می‌خواد در مورد شیفت‌هات باهات حرف بزنه.
‫حدس می‌زدم. ممنون.
‫نمی‌تونم فقط چون خواستی، ‫از شیفت‌های برنامه‌ریزی شده حذفت کنم.
‫ببخشید که یهویی ازتون خواستم.
‫توی برنامه‌ت اینه که هر روز کار کنی.
‫آره...
‫شاید جسیکا بتونه؟
‫یا نه، فکر نکنم بتونه.
‫- ببخشید. ‫- بله؟
‫چطوره بقیه‌ی بچه‌ها ‫روزهایی که شیمورا نمی‌تونه بیاد رو نوبتی وایسن؟
‫می‌تونیم یه گروه توی «لاین» برای پاره‌وقت‌ها بسازیم.
‫فکر خوبیه.
‫- بیاید همین کار رو بکنیم. ‫- آره؟
‫- حتماً. ‫- انجامش بده.
‫[کاهو آسامیا]
‫پسر، تو خیلی چندشی. تو فقط توی لاین بهش وصل شدی.
‫بی‌خیال بابا.
‫این گوشی الان پلیه که من رو به آسامیا وصل می‌کنه.
‫ممنون بابت همکاریتون.
‫حتی استیکرهاش هم بامزه‌ن.
‫هی، تو همون استریمر معروفه نیستی؟
‫- صبر کن، من رو می‌شناسی؟ ‫- معلومه!
‫واقعاً خودتی.
‫- من تهیه‌کننده‌شم. ‫- آها.
‫کِن، اینا کین؟
‫وای... امکان نداره!
‫باورم نمی‌شه! خیلی شانس آوردیم.
‫بیاین بریم اون‌طرف حرف بزنیم.
‫- حتماً! ‫- عالیه. بریم.
‫می‌تونیم سلفی بگیریم؟
‫البته.
‫- دست بدیم؟ ‫- حتماً.
‫- ممنون! ‫- خیلی خوش‌تیپی.
‫حالا بپرید.
‫یالا، بپرید دیگه.
‫دیدی؟ هنوز باهاتون پول هست.
‫می‌دونستم.
‫من این رو برمی‌دارم.
‫- این رو که خاک گرفته. ‫- ها؟
‫اینا هیچ پولی ندارن.
‫فکر کردم خیلی مایه‌دارین.
‫خیلی مسخره‌ست.
‫به جاش این رو برمی‌داریم.
‫پُل ارتباطی من به آسامیا!
‫خفه شو بابا.
‫واسه من شاخ‌وشونه نکش، بازنده.
‫اوه کِن، مثل همیشه جذابی.
‫- مگه نه؟ ‫- عاشقتم.
‫- صبر کن... ‫- منم همین‌طور.
‫کانگون، باید زنگ بزنیم پلیس و گوشیم رو پس بگیریم!
‫زنگ بزنیم پلیس؟
‫عمراً.
‫چی؟
‫نمی‌بینی طرفدارها دارن دیوونه می‌شن؟
‫داشتی لایو می‌گرفتی؟
‫از همون موقعی که ما رو کشوندن توی کوچه شروع کردم.
‫می‌تونم بشنومش.
‫صدای جیرینگ دونیت‌هایی که میاد توی حسابمون رو می‌شنوم!
‫ولی این یعنی دوباره باید برم کتک بخورم.
‫پس می‌خوای جا بزنی؟
‫باشه. می‌ریم به پلیس می‌گیم.
‫پلیس؟
‫عمراً.
‫لایو «وایرال هیت» الان شروع می‌شه!
‫[احتمالاً دونیت می‌کنم]
‫منتظر همین بودم!
‫قراره خیلی خفن بشه!
‫منم دونیت می‌کنم!
‫ها؟ گوشیت رو پس می‌خوای؟
‫هی، دارن ازمون فیلم می‌گیرن.
‫آره بابا. حالا دیگه معروف می‌شم.
‫- آره! ‫- هی.
‫من رو توی دوربین نیار.
‫از تو فیلم نمی‌گیرم.
‫خب از من چی می‌خواستی؟
‫همون‌طور که گفتم،
‫گوشیم رو پس می‌خوام.
‫اگه بگم نه؟
‫اگه بگی نه... برات گرون تموم می‌شه.
‫جدی می‌گی؟
‫منتظر چی هستی؟ بزن لهش کن، کِن.
‫حتماً.
‫بچه‌ها، این رو ببینین.
‫می‌خوام یه کتک حسابی بهش بزنم!
‫وقتشه که...
‫تکنیک‌های اون ویدیو رو امتحان کنم.
‫اول، دست غالب حریفت رو پیدا کن.
‫اگه حریفت آماتور باشه،
‫به احتمال زیاد از دستِ غالبش ‫برای ضربه زدن استفاده می‌کنه.
‫دستِ غالبش...
‫- پُل ارتباطیِ من... ‫- خفه شو.
‫دست راستشه.
‫اگه حریفت راست‌دسته،
‫سمت چپش بایست تا راحت بتونه با دست راستش مشت بزنه.
‫تو مجابش می‌کنی که با دست راستش ضربه بزنه.
‫بامزه‌ای.
‫- نابودت می‌کنم! ‫- نمی‌دونی کِی باید جاخالی بدی؟
‫ساده‌ست.
‫آدم‌هایی که هنرهای رزمی کار نکردن،
‫شونه‌هاشون رو موقع ضربه خیلی تکون می‌دن.
‫الان!
‫مرتیکه عوضی.
‫کِن!
‫کِن...
‫کثافت!
‫[داره می‌رقصه هاها]
‫[رقص مرغی هاها]
‫این حرکت‌های مسخره چیه؟
‫تو بوکس بهش می‌گن «ویوینگ». ‫[جا خالی دادن مشت]
‫[بزن بریم شیمورا!]
‫کارت خوب بود.
‫لعنتی، یه جا وایسا!
‫برو، کِن! برو!
‫برای یه آدم معمولی سخته ‫که به یه هدفِ در حال حرکت مشت بزنه.
‫اینم جواب داد.
‫ایروبیک؟
‫ایروبیک بهت ریتم و نحوه‌ی کنترل بدنت رو یاد می‌ده.
‫آشغال!
‫- تکون نخور! ‫- وایسا!
‫مرتیکه عوضی.
‫صبر کن!
‫برو کنار!
‫این...
‫درد نداشت.
‫دعوا کردن دیگه اونقدرها هم ترسناک نیست، نه؟
‫حالا بیاین لذت ببریم!
‫بچه پر رو!
‫صبر کن، چی؟
‫- برو کنار! ‫- برم کنار؟
‫از سر راهم برو کنار!
‫کِن؟
‫حالا دیگه گیر افتادی.
‫لعنتی... فضایی برای تکون خوردن ندارم.
‫احمق!
‫چطور بدون درد کتک بخوریم!
‫- ها؟ ‫- کِن؟
‫گوشیم رو... بهم پس بده.
‫[منم می‌خوام این رو یاد بگیرم]
‫[انتقام طرف ضعیف‌تر!]
‫کِن!
‫[توی پیشونیت پلاتین کار گذاشتن؟]
‫[داره همه‌ی ضربه‌ها رو می‌خوره]
‫[نمی‌تونه حریف یه گردن‌کلفت واقعی بشه]
‫زیاد مطمئن نباشین. به مشت اون گردن‌کلفت نگاه کنین.
‫لعنت بهش!
‫کِن، حالت خوبه؟
‫معلومه، مشکلی نیست.
‫- آخ. ‫- خوبی؟
‫به خاطر آدرنالین الان متوجه نمی‌شه،
‫ولی مشتش حسابی داغون شده.
‫لعنتی!
‫فازت چیه لعنتی؟
‫امروز بی‌خیالت می‌شم.
‫- بریم. ‫- مهمونی تموم شد!
‫آسامیا...
‫کارت عالی بود، شیمورا!
‫یه چیزی به این بیننده‌های دست‌ودلباز که دونیت کردن بگو.
‫لطفاً بازم ازمون حمایت کنین.
‫این تمام حرف وایرال هیته.
‫اوه راستی، بازم برامون دونیت کنید!
‫این‌همه کتک خوردی دردت نگرفت؟
‫نه.
‫راستش آره، یکم.
‫[پس درد داره هاها]
‫[شیمورا، قهرمانِ بچه‌های قربانی قلدری!]
‫[تعداد ۵۰.۲۱۹ بیننده هم‌اکنون تماشا می‌کنند]
‫- لطفاً سابسکرایب کنین! ‫- و لطفاً دونیت کنین!
‫آره، بازم دونیت کنید!
‫کارت حرف نداشت!
‫ممنون!
‫- عالی بودی! ‫- ممنون.
‫اوه، باشه.
‫لطفاً کانالمون رو سابسکرایب کنین و دونیت...
‫در حال حاضر، پنج تا ویدیو توی کانال وایرال هیت داریم.
‫روی هم رفته بیشتر از پنج میلیون ویو خوردیم.
‫و...
‫[درآمد لایو اخیر: ۱۳۲ هزار ین]
‫اولین درآمدمون رو گرفتیم.
‫بیشتر از حقوق کارِ پاره‌وقتمه.
‫کار رو بسپرین به من، بُردمون تضمینیه.
‫پول رو چطوری تقسیم کنیم؟
‫من سهمم رو نمی‌خوام.
‫مطمئنی؟
‫معلومه که نه!
‫آکی، لازم نیست نگران اون باشی.
‫این کار برای من فقط یه سرگرمیه.
‫من هم با کمال میل لطفت رو می‌پذیرم.
‫غلط می‌کنی!
‫فعلاً سهم آکی پیش من بمونه.
‫هرچی.
‫برنامه از این قراره.
‫از اونجایی که تا الان فیلم‌برداری، کارگردانی، ‫ادیت و برنامه‌ریزی‌ها با من بوده...
‫نظرتون چیه ۹۰ درصد من بردارم،
‫ده درصد شما؟
‫چی؟
‫بیا همین‌طوری پرقدرت ادامه بدیم.
‫همون سیب‌زمینی سرخ کنم سنگین‌ترم.
‫خیلی خب پس.
‫چطوره...
‫من ۶۰ درصد بردارم و ۴۰ درصد تو؟
‫کانگون، پس چرا خودت کیسه‌بوکس نمی‌شی؟
‫صبر کن.
‫چهل به شصت.
‫سی به هفتاد.
‫لعنتی!
‫بیست به هشتاد.
‫ده به نود...
‫بیا جلسه‌ی استراتژیمون رو شروع کنیم،
‫تهیه‌کننده کانگون.
‫به من دست نزن!
‫[خیلی خوشگله!]
‫[چقدر نازه]
‫[بَه بَه!]
‫[نامزد هاماکنه هاها]
‫[با ۱۰ هزار ین موافقی؟]
‫[خیلی جلب‌توجه می‌کنه]
‫[فالوورها: ۲۱.۰۰۰]
‫[دنبال‌کننده‌های وایرال هیت: ۱۰۲.۰۰۰]
‫لباس‌هات رو می‌ذارم اینجا.
‫اتفاق خوبی افتاده؟
‫چطور مگه؟
‫آخه به نظر خوشحال میای.
‫نه چیز خاصی نیست.
‫اوه، تا یادم نرفته. چیزی هست که دلت بخواد داشته باشی؟
‫این حرف‌ها یهو از کجا اومدن؟
‫چیزی نمی‌خوام.
‫باید پولت رو برای خودت خرج کنی.
‫این پولی که با زحمت درآوردی مال خودته.
‫برات یه بلوز جدید خریدم.
‫خیلی بامزه‌ست.
‫- چه قشنگه. ‫- به نظرت خوبه؟
‫ممنون.
‫خوبه!
‫خیلی بهت میاد.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫خیلی خوشحالم.
‫[کشمیر]
‫خیلی گرونه.
‫واقعاً قیمتش انقدره؟
‫باورم نمی‌شه.
‫چطور کار به اینجا کشید؟
‫حالا باید چیکار کنم؟
‫شیمورا.
‫زیباییِ حقیقی اومد.
‫اصلاً.
‫چیزی شده؟ مریضی؟
‫نه...
‫اتفاقاً خیلی هم عالی‌ام.
‫عالیه. بریم.
‫آره.
‫این نمی‌تونه واقعی باشه.
‫من با آسامیا تنهام.
‫هر وقت آماده بودید صدام کنید.
‫ممنون.
‫خیلی وقت بود می‌خواستم بیام اینجا.
‫باشه.
‫منم زیاد میام به این‌جور کافه‌ها.
‫واقعاً؟
‫چه عالی.
‫بابت اون روز ممنون.
‫این اولین کار پاره‌وقت منه، ‫اصلاً نمی‌دونستم باید چیکار کنم.
‫وقتی مداخله کردی واقعاً خدا رو شکر کردم.
‫واسه تشکر این کار رو کردم.
‫واقعاً نیازی به این کار نبود.
‫شورش رو درآوردن. دفعه بعد که دیدمشون بهشون می‌گم.
‫سفارش بدیم؟
‫آره، ببینیم چی دارن.
‫چه خبره؟ ۸۰۰ ین واسه یه فنجون قهوه؟
‫من پارفه‌ی توت‌فرنگی می‌خورم.
‫هزار و هشتصد ین فقط برای توت‌فرنگی، ‫بستنی و خامه‌زده‌شده؟
‫چرا این‌قدر گرونه؟ این پولِ یه هفته غذای منه.
‫می‌خوایم سفارش بدیم.
‫- بفرمایید. ‫- خب.
‫- من یه قهوه‌ی داغ می‌خورم. ‫- باشه.
‫پولِ سه روز غذام رفت هوا.
‫عالیه، بهترین زاویه رو پیدا کردم.
‫داری به حریم خصوصیشون تجاوز می‌کنی.
‫اگه فقط دعوا استریم کنیم، ویوهامون کم می‌شه.
‫لایوِ «وایرال هیت» همین الان شروع می‌شه.
‫[شیمورا با یه‌نفر رفته بیرون]
‫[تو می‌تونی، کم‌رو خان!]
‫بیا بخوریم.
‫چی شد که خواستی توی اون همبرگر فروشیه کار کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫آخه به نظر میاد از یه خانواده مرفه باشی.
‫اصلاً این‌طور نیست. ما یه خانواده کاملاً معمولی هستیم.
‫که این‌طور.
‫لعنتی. حرفمون تموم شد.
‫چرا یه دختر به این خوشگلی...
‫- شاید داره تیغش می‌زنه. ‫- دقیقاً.
‫به نظرت یه جوری نیست انگار چهارتایی اومدیم بیرون؟
‫- یه ذره می‌خوری آکی؟ ‫- من از مرغ خوشم نمیاد.
‫ولی خیلی خوشمزه‌ست که.
‫از اینکه بقیه جلوی چشمم مرغ بخورن هم خوشم نمیاد.
‫تیپ پسره چقدر ضایع‌ست.
‫هیس، صدامون رو می‌شنون.
‫مو به موی حرفاتون رو شنیدم.
‫بیراه هم نمی‌گین.
‫چرا باید دختری مثل اون...
‫آکی؟
‫داغه! چه مرگته؟
‫این‌قدر از مرغ بدت میاد؟
‫آکی، معذرت می‌خوام.
‫نمی‌دونستم انقدر از مرغ متنفری.
‫من میرم خونه.
‫واقعاً ضدحاله.
‫بابت امروز معذرت می‌خوام.
‫نباید تو رو می‌کشوندم اینجا.
‫من حساب می‌کنم.
‫اشتباه متوجه شدی.
‫هی با خودم فکر می‌کنم...
‫شاید از اینکه با من دیده بشی خجالت می‌کشی.
‫گذشته از اون،
‫من تا حالا با هیچ دختری تنهایی بیرون نرفته بودم.
‫و راستش هیچ‌وقت نیومده بودم کافه‌های باکلاسی مثل اینجا.
‫نمی‌دونستم باید در مورد چی حرف بزنم
‫یا چطور رفتار کنم.
‫واسه همین...
‫خیلی عذر می‌خوام.
‫بیا بریم بیرون.
‫هوا خوبه. بیا یکم بیشتر حرف بزنیم.
‫حتماً.
‫اوه، واقعاً؟ باشه.
‫ببخشید. یکی از دوست‌های دوران ابتداییم بهم زنگ زده بود.
‫صبر کن. شما یه دبیرستان می‌رین.
‫دوستت کیه؟
‫تاتسویا اوگی رو می‌شناسی؟
‫اوگی همون...
‫پسره نیست؟
‫معلومه که می‌شناسمش.
‫ما یه جورهایی... خیلی صمیمی‌ایم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫می‌گه همین دور و بره.
‫اوه، جدی؟
‫مشکلی که نداری بیاد پیشمون، نه؟
‫شاید امروز نه.
‫کاهو.
‫تاتسویا!
‫واقعاً همین نزدیکی‌ها بودی.
‫ایشون شیموراست.
‫شنیدم شما دو تا با هم خیلی صمیمی هستین.
‫صمیمی؟ یعنی دوستیم؟
‫به نظرم هستیم.
‫توی مدرسه‌ی منه.
‫زدی توی کار استریم، نه؟
‫جدی؟
‫یه کوچولو.
‫من کانالت رو می‌بینم، «وایرال هیت».
‫اوه، ممنون.
‫تو...
‫مبارز خیلی خوبی هم هستی.
‫برای اینکه آسیب کمتری ببینی، ‫قبل از اینکه دستش کامل کشیده بشه ضربه‌ش رو خوردی.
‫می‌دونستی این‌طوری درد نداره.
‫اوگی.
‫شاید در مورد اون یارو خروسه یه چیزهایی بدونه.
‫بیاین یکم قدم بزنیم. ‫اونجا یه جای قشنگ هست.
‫رقیب وارد می‌شود! ‫داره جالب می‌شه!
‫با ما همراه باشید و اتفاقات بعدی رو از دست ندید!
‫ندو، کاهو!
‫یادت میاد؟
‫معلومه که یادمه.
‫- سوار کشتی شدیم. ‫- آره.
‫امیدوارم الانم بشه سوارش شد.
‫ مطمئنم می‌شه.
‫می‌خوام سوارش بشم.
‫باشگاهت این نزدیکی‌هاست؟
‫همون‌جاست.
‫نمی‌دونستم.
‫یه سوال.
‫از بین این سه نفر، ‫دو نفری رو که بیشتر به هم میان انتخاب کن.
‫حتی بچه‌های مدرسه‌ای هم جوابش رو می‌دونن.
‫منم جوابش رو می‌دونم.
‫جوابش ساده‌ست.
‫اون نفرِ اضافی...
‫منم.
‫ببخشید بچه‌ها.
‫شرمنده‌ام، اما...
‫من میرم خونه چون ناخن پام رفته توی گوشتم.
‫ناخنت رفته توی گوشتت؟
‫آره، ناخنم رفته توی گوشتم.
‫فعلاً.
‫شیمورا؟
‫اگه بیشتر از این بمونم، ‫ممکنه از بیزاری از خودم بمیرم.
‫حالش خوبه؟
‫خوب می‌شه.
‫می‌دونم داری تعقیبم می‌کنی!
‫می‌دونستی؟
‫کاملاً تابلو بود.
‫از کی فهمیدی؟
‫از همون موقع که اومدی توی کافه.
‫جدی می‌گی؟
‫نکنه یه وقت...
‫داری لایو می‌گیری، ها؟
‫معلومه که نه. ‫این‌طوری که به حریم خصوصیت تجاوز می‌شه.
‫پسش بده!
‫[مچش رو گرفت هاها]
‫[خیلی خنده داره]
‫آخه کدوم احمقی این کار رو می‌کنه؟
‫گفتم یکم هیجان بدیم به قضیه.
‫این دیگه افتضاحه.
‫حق با توئه.
‫واقعاً آدم افتضاحی هستی.
‫ناخنت رفته توی گوشتت؟ چقدر تو ضایعی.
‫یهو از دهنم پرید.
‫دارم می‌گم ضایعی چون مثل ترسوها فرار کردی!
‫انتظار داشتی چی کار کنم؟
‫عشق هم مثل یه رقابته، فهمیدی؟
‫چی؟
‫یه مسابقه‌ست برای به دست آوردن ‫قلب کسی که دوستش داری.
‫حالا فقط چون یه حریف قدرتمند پیدا شده، ‫می‌خوای جا بزنی؟
‫آره. اگه نجنگم، شکست هم نمی‌خورم.
‫ای ترسو. بازنده!
‫خوب گوش کن ببین چی می‌گم!
‫یه مربی بسکتبال خیلی معروف توی دنیا یه بار گفت:
‫«اگه تسلیم بشی، بازی همون‌جا تموم می‌شه.»
‫جداً الان می‌خوای جا بزنی؟
‫وقتی هاماکن زمینت زد دوباره بلند شدی.
‫با اون گردن‌کلفته درافتادی که ارتباطت باهاش قطع نشه.
‫سوت پایان بازی رو که هنوز نزدن!
‫برو! برش گردون!
‫کانگون.
‫تو...
‫دمت گرم. باعث شدی ذهنم درست کار کنه
‫معلومه. هرچی باشه ما رفیقیم دیگه.
‫می‌رم برش گردونم.
‫درسته. یه استریمر واقعی هم دقیقاً همین کار رو می‌کنه.
‫حالا، لطفاً از تماشای ادامه‌ی...
‫برنامه‌ی «اعتراف عشق به دختری که اصلاً در حد من نیست» ‫لذت ببرین.
‫آسامیا!
‫می‌خواستم در مورد یه چیزی باهات حرف بزنم.
‫یه چیزی؟
‫اوگی کجا رفت؟
‫رفت باشگاه واسه تمرین.
‫آها، که این‌طور.
‫ناخن پات که رفته بود تو گوشتت چطوره؟
‫خیلی بهتر شده.
‫خدا رو شکر. خب در مورد چی می‌خواستی حرف بزنی؟
‫آره، می‌خواستم بپرسم...
‫از چه‌جور آدم‌هایی خوشت میاد؟
‫عجب سؤال یهویی‌ای بود.
‫ببخشید، فقط خیلی دلم می‌خواست ازت بپرسم.
‫کسی که قوی باشه.
‫- کسی که قوی باشه؟ ‫- تو چی، شیمورا؟
‫ها؟ من؟
‫من از آدم‌هایی خوشم میاد که...
‫از آدم‌هایی مثل تو آسامیا.
‫محاله بتونم واقعاً این رو بهش بگم.
‫می‌دونستم داری فیلم می‌گیری.
‫بس کن دیگه.
‫کانگون، صورتت چی شده؟
‫فرار کن...
‫ممنون، کانگون.
‫لایوت زحمتِ پیدا کردنتون رو واسم کم کرد.
‫کارت عالی بود.
‫نگفته بودم کاری می‌کنم تاوان پس بدی؟
‫شما مشکلتون چیه؟
‫- الان زنگ می‌زنم... ‫- آسامیا.
‫برو خونه.
‫چی؟
‫بره؟
‫- پاشو. ‫- این هیچ‌جا نمی‌ره.
‫ولم کن!
‫هی، با توئم!
‫آسامیا!
‫ولم کن!
‫وقتی شمارت رو خواستم، ‫یه جوری رفتار کردی انگار از همه بدت میاد.
‫دختره‌ی سلیطه.
‫تمومش کن!
‫خونسردیت رو حفظ کن.
‫نباید جلوش کنترلم رو از دست بدم.
‫راحت‌ترین حریفی که می‌تونی شکستش بدی، ‫کسیه که خونسردیش رو از دست داده.
‫باید جلوی خودم رو بگیرم.
‫- گفتم تمومش کن! ‫- هاماکن.
‫زورت فقط به دخترها می‌رسه؟
‫باید عصبانیش کنم.
‫از سر راهم برو کنار.
‫شیمورا؟
‫عوضی.
‫عجب رویی داری!
‫می‌تونم از اون حرکت استفاده کنم.
‫احمق. فکر کردی ویدیوهات رو نمی‌بینم؟
‫آخه همه‌چی رو که آپلود می‌کنی.
‫آخ. این بدجوری درد داشت.
‫شیمورا!
‫چیکار کنم؟ الان باید چیکار کنم؟
‫مخم قفل کرده.
‫خونه‌ی من توی سایه‌هاست،
‫خیلی پایین‌تر از اون آسمون‌خراش‌های بلند.
‫کمرشکن آرژانتینی!
‫شاید به همین خاطره...
‫که کل زندگیم رو توی سایه‌ها گذروندم.
‫اما بعدش، این فرصت طلایی ‫که یه بار تو زندگی پیش میاد، اومد سراغم.
‫فکر می‌کردم بالاخره می‌تونم ‫یه دانش‌آموز دبیرستانیِ عادی باشم، مثل بقیه.
‫ولی حماقت کردم که رویاپردازی کردم.
‫و حالا دارم تاوانش رو پس می‌دم.
‫و حالا، دوباره برگشتم
‫به همون بازنده‌ای که بودم.
‫شیمورا!
‫- من اومدم. ‫- چه زود اومدی.
‫مگه قرار نبود با دوست‌هات بری بیرون؟
‫بی‌سلیقه بودن.
‫ها؟
‫[پخش زنده به پایان رسید]
‫خوبه. قطعش کرد.
‫[ادامه‌ی ماجرا رو توی «هاماکن تی‌وی» ببینید]
‫شیمورا! تو رو خدا بس کنید.
‫همیشه فکر می‌کردم...
‫کتک خوردن بهتر از دعوا کردنه.
‫هی!
‫هنوز تموم نشده.
‫بذار اون بره.
‫چی؟
‫خواهش می‌کنم، التماست می‌کنم.
‫بذار آسامیا بره خونه.
‫ولم کن. شیمورا!
‫دیگه نمی‌خوام بیشتر از این ببینه ‫که چقدر بدبخت و رقت‌انگیزم.
‫داری فیلم بازی می‌کنی؟
‫تو هیچی جز یه بازنده نیستی، شیمورا!
‫شیمورا!
‫آسامیا تنها کسی بود ‫که دلم نمی‌خواست بفهمه
‫که واقعاً چقدر ضعیف و رقت‌انگیزم.
‫معذرت می‌خوام.
‫شیمورا.
‫این‌جوری قبول نیست.
‫با زیرپوشت...
‫از بیننده‌هام عذرخواهی کن.
‫ازش فیلم بگیر.
‫حدس بزن الان چند تا بیننده دارن کانالم رو می‌بینن.
‫شیمورا، خیلی متأسفم.
‫بهش گفتم که نمی‌خوام این کار رو بکنم.
‫[نیازی به عذرخواهی نیست]
‫[شیمورا!]
‫[لطفاً بس کن]
‫عجب زاویه‌ی توپی پیدا کردی.
‫خدایی خیلی داغونه.
‫هی.
‫توی دوربین گرفتن واردی، این رو قبول دارم.
‫یالا دیگه.
‫اگه این کار رو بکنی، ولش می‌کنم بره.
‫لباست رو دربیار.
‫معطل نکن دیگه.
‫هی!
‫دیگه کافیه!
‫دختری که عاشقشم
‫از من بیشتر شجاعت نشون داد.
‫ولم کن!
‫هیچ‌وقت این‌قدر احساس بی‌ارزش بودن نکرده بودم.
‫هاماکن!
‫چیه؟
‫من به‌عنوان یه مرد باختم.
‫همون کاری رو کردم که خواستی.
‫حالا ولش کن بره.
‫- امکان نداره! ‫- واقعاً این کار رو کرد!
‫عجب بازنده‌ایه.
‫کانگون، از این فیلم بگیر!
‫به ضبط کردن ادامه بده!
‫اشکالی نداره.
‫مطمئن نیستم بتونم توی دعوا ببرم.
‫این تنها راهیه که می‌تونم از آسامیا محافظت کنم.
‫اما...
‫باید سعی کنم تلافی کنم.
‫این...
‫شیمورا؟
‫هی. تمومش کن.
‫آخرین مقاومت منه.
‫بن می‌شیم.
‫بس کن!
‫خداحافظ، آسامیا.
www.Doostihaa.com