‫واقعا...
‫- سلام! دلم برات تنگ شده بود. ‫- سلام.
‫[آریزونا، فینیکس]
‫- وای خدا جون. ‫- از بابایی خوشش نمیاد.
‫- نه. ‫- واقعا؟
‫وای داداش، چقدر خفنه.
‫جی‌دیه... ‫جی‌دی ناکل‌هد چیفه.
‫البته ایندینه، آره.
‫- جی‌دی ناکل‌هد ایندین چیفه. ‫- آره.
‫اسم باحالی داره‌ها.
‫معنیش «سرکرده‌ی یاغی‌ها» می‌شه.
‫وای.
‫این صحنه برام خیلی خاصه،
‫چون همیشه دلم مدل ۳۶ می‌خواست.
‫علتش هم این بود که، اِم...
‫اولین بار که این موتور رو دیدم،
‫دلم می‌خواست مدل ۳۶ داشته باشم.
‫واسه همین برگشتم به جرمیا گفتم...
‫«شیش تا مدل ۳۶ می‌خوام.»
‫چرت می‌گه.
‫جرمیا هم برگشت گفت: ‫«امکان نداره.»
‫«اصلا شیش تا مدل ۳۶ پیدا نمی‌شه. ‫من خودم دو سه تا ازش دیدم.»
‫بدین ترتیب، هدفم این بود ‫که شیش تا مدل ۳۶ جور کنم،
‫صرفا چون داداش کوچولوی خودمه،
‫- و می‌خواستم کفریش کنم. ‫- پوف.
‫♪ حالا با جاده ازدواج می‌کنم ♪
‫♪ جز غرور، همه‌چی رو کنار گذاشتم ♪
‫♪ واسه همین به جاده اعتماد می‌کنم ♪
‫♪ در مسیرهای پر پیچ و خم حکمرانی می‌کنم ♪
‫♪ پرسه‌زن، سرگردان ♪
‫♪ بی‌خانمان، خانه به دوش ♪
‫♪ هرچی می‌خواین صدام کنین ♪
‫♪ هر جا بخوام پرسه می‌زنم ♪
‫♪ هر جا بخوام پرسه می‌زنم، آها ♪
‫فکر می‌کنم علت اینکه خواستم ‫شیش تا مدل ۳۶ جمع کنم...
‫این بود که انگار...
‫به این خاطر بود ‫که جرمیا برگشت چرندی گفت...
‫و ادعا کرد که امکان نداره.
‫تا حالا شیش تا ۳۶ یه جا ندیده بود.
‫اینکه با این سرعت موفق شدم ‫شیش تا مدل ۳۶ پیدا کنیم...
‫و بتونیم همه رو جمع‌آوری کنیم...
‫در کمتر از یک سال ممکن شد.
‫من بدجور شیفته‌ی موتورهای ناکل‌هدم.
‫شاید فکر کنین دغدغه‌ی افراطیمه.
‫مخصوصا مدل‌های ۱۹۳۶ رو دوست دارم.
‫مثل جام مقدس داستان‌های افسانه‌ای، ‫نادر و نایاب هستن.
‫می‌خوام کاری بکنم که تا حالا انجام نشده.
‫می‌خوام با شیش تا ناکل‌هد ‫مدل ۱۹۳۶ تاریخی...
‫با دوست‌هام به دل جاده بزنیم ‫و یه سواری فوق‌العاده داشته باشیم.
‫چهار مدل ۳۶ اولی که به دستمون رسید، ‫توسط افراد ماهری، از جمله...
‫بیگ اسکات استاپنیک ‫و ساکو آبیستین ساخته شده بود.
‫الان هم از جرمیا و مکس می‌خوام ‫که توی این سفر همراهم بشن...
‫و موارد پنجم و شیشم رو با هم بسازیم.
‫عاشق ناکل‌هدم.
‫[جرمیا آرمنتا]
‫ولی امروزه ناکل‌هدها...
‫اندازه‌ی پونزده سال پیش ‫راحت در دسترس قرار نمی‌گیرن.
‫قطعاتی که الان دنبالشون هستیم، ‫بخش‌های داغون موتورهامون هستن.
‫به شخصه عاشق تعمیر کردنم.
‫دوست دارم چیزی که کاملا خراب شده رو...
‫از نو درست و سر هم کنم.
‫جرمیا آدمیه که...
‫توی خیالات هیچ‌کس نمی‌گنجه. ‫چون هر کاری بلده.
‫همه‌چی بلده.
‫عده‌ای موتور رو لوکس می‌کنن،
‫عده دیگه‌ای چند بخشش رو بازسازی می‌کنن. ‫یه سری هم همه‌اش رو انجام می‌دن.
‫جرمیا از دسته سومیه است.
‫یه چیز جالب که در مورد ‫موتورهای قدیمی، یا...
‫هر چیز قدیمی وجود داره... ‫آخه این قطعات که جدید نیستن.
‫آره، درسته می‌خوایم تعمیرشون کنیم. ‫ولی باید کاملا...
‫نابود شده باشه.
‫چیزی که باهاش طرف هستیم ‫در نوع خودش موجودی مکانیکیه.
‫تمام این قطعات ریز و درشت...
‫مثل مفاصل بدن آدم هستن. ‫باید همه‌شون با هم کار کنن.
‫مثلا، چطور بگم...
‫این حرفم رو فقط کسایی درک می‌کنن ‫که موتوری رو از ریشه تعمیر کردن.
‫آدم وقتی موتوری رو از اول تعمیر می‌کنه...
‫جوریه که باید تک‌تک جزئیاتش ‫به اندازه باشه و جای درستش باشه...
‫و هر کدوم باید سر جایی قرار بگیره...
‫که می‌خواد اونجا زندگی و عمل کنه...
‫مثل عضلات یه آدم ورزشکار می‌مونه، متوجهین؟
‫چون اگه آدم این وقت رو نذاره ‫که به تک تک جزئیات توجه کنه...
‫مثلا عده‌ای می‌گن: ‫«آره خلاصه، موتوره رو ساختم،»
‫«بردار و خدا به همراهت باشه.»
‫باشه، حرفی نیست. ‫دم شما هم گرم.
‫این آدم من رو با دنیایی آشنا کرد...
‫که ذره‌ای در موردش اطلاعات نداشتم.
‫خانواده‌هامون به شدت صمیمی بودن،
‫من هم با تمام وجود دوستشون دارم.
‫تا الان که خیلی بهم کمک کرده،
‫من هم هر جا تونستم به کمکش رسیدم.
‫صرفا سعی می‌کنیم دست همدیگه رو ‫توی حرفه و زندگیمون بگیریم.
‫عین داداش کوچولوی خودم می‌مونه و...
‫خوشم میاد لیچار بارش کنم.
‫این مسن‌ترین مرغیه که دارم. ‫اسمش جوله.
‫هفت سالشه.
‫یه خرده از رمق افتاده، ‫ولی سن‌بالاترین عضو اینجاست.
‫عین موتورهای خودم می‌مونه.
‫- خوشم اومد. ‫- یه خرده قراضه است.
‫آره، قراضه است ‫ولی واسه خودش شخصیت داره.
‫ساختن یه موتور از صفر...
‫مثل نقاشی کردن روی بوم سفیده. ‫هر چیزی می‌شه روش کشید.
‫مثلا آدم می‌تونه تک‌تک قطعات...
‫موتورش رو از اول درست کنه.
‫یا می‌تونه قطعاتی که داره رو به کار بگیره ‫و موتور مخصوص خودش رو بسازه.
‫[کالیفرنیا، اوکلند]
‫- نخ طبیعیه. ‫- وای.
‫- یا خدا. ‫- عجب!
‫- چه فضای خارق‌العاده‌ای داره. ‫- آره.
‫خلاصه سطح شیب‌دارم از اینجا شروع می‌شد ‫و تا اونجا ادامه داشت.
‫- اون پشت یه رینگ هم داره... ‫- اگه اشتباه نکنم...
‫- سطح شیب‌دار ۳.۶ متری بود؟ ‫- آره.
‫- اینجا یه سطح شیب‌دار کامل و بزرگ داشتم. ‫- آره.
‫مامانم هم با این موضوع مشکلی نداشت.
‫من توی انبار قدیمی‌ای ‫که مال تأسیسات آهن‌آلات بود...
‫اسکیت‎سواری رو شروع کردم...
‫[مکس شاف]
‫تا اینکه مامانم اجازه داد ‫سطح شیب‌داری توی خونه درست کنم.
‫خلاصه اکثر اوقات یا تنها بودم، ‫یا همراه ناپدریم بودم،
‫شیش الی هفت روز در هفته ‫مشغول اسکیت‌سواری بودم.
‫- اینطوری خم می‌شد. ‫- یعنی مثلا...
‫- دقیقا اینجا... ‫- دیوار به دیوار بود.
‫- در واقع... ‫- یعنی ممکن بود با الوار هم برخورد کنی؟
‫آره، زیاد برخورد کرده بودم.
‫اونجا رو می‌بینی که جدا شده؟
‫چون سد راهم بود ‫خودم جداش کرده بودم.
‫باید روش جایگاه هوایی می‌داشت. ‫تقریبا ۱.۸ متر لازم بود.
‫- خلاصه آره. ‫- مکس آدمیه که...
‫وقتی کنار آدم قرار می‌گیره، ‫یه احساسی بهش می‌ده...
‫که انگار به هر چیزی دست می‌زنه...
‫مثلا همون سبک اسکیت‌سواریش، ‫واقعا برق از سرم می‌پرونه.
‫اینکه چقدر استعداد و توانایی داره ‫و چقدر در صنعت...
‫موتورسیکلت هم نوآوری به خرج داده.
‫اینقدر کارش رو تمیز انجام می‌ده ‫و نقاش درجه‌یکیه...
‫که یادمه وقتی اولین بار...
‫مدل ۴کیوش رو دیدم ‫با خودم گفتم: این دیگه چیه؟!
‫گفتم: طرف کوبیده از نو ساخته. ‫واقعا کارش باورنکردنیه.
‫به نظرم مسئله‌ای که اسکیت‌سواران ‫به خوبی یاد می‌گیرن...
‫اینه که باید با شکست کنار بیان.
‫چون فقط با شکست خوردن ‫می‌شه مهارت جدیدی کسب کرد.
‫از اولین موتوری که روش کار کردم ‫چنان سرافکنده نیستم،
‫ولی الان عیب و نقص زیادی ‫توی کارم می‌بینم.
‫به نظرم اسکیت‌سواران ویژگی خاصی دارن...
‫که به اون وسیله می‌تونن عکاس‌های ماهری بشن. ‫خیلی از اسکیت‌سواران...
‫عکاس‌های زبردستی هستن، چون که...
‫اسکیت‌سواران با همون زبان بیگانه ‫با همه صحبت می‌کنن.
‫مثلا به راه‌پله یا بانکی نگاه می‌کنن ‫و با خودشون می‌گن:
‫«وای پسر، نگاه کن! چقدر خفنه!»
‫بعدش می‌خوان ازش استفاده کنن ‫تا تصویر خوبی خلق کنن.
‫می‌دونم که اون ویژگی ‫در همین راستا استفاده می‌شه.
‫یعنی... وقتیه که آدم با دقت ‫به تمام جزئیات نگاه می‌کنه.
‫مثلا بعضی وقت‌ها آدم بخواد ‫لاستیک‌های عقب موتور رو عوض کنه.
‫بعد با خودش می‌گه: ‫«آها، مشکل همین بود. بالاخره حلش کردم.»
‫یعنی ممکنه دو ماه آزگار ‫پیش خودش گفته باشه:
‫«یعنی مشکلش چیه که من نمی‌فهمم؟»
‫با اینکه مشکل فقط لاستیک بوده.
‫یا حتی اندازه‌ی لاستیک بوده، می‌دونین؟ ‫مثلا جای شونزده، باید هجده می‌انداخت.
‫تا اینکه: بوم! به نتیجه‌اش می‌رسه.
‫قطعا مکس در حیطه‌ی اسکیت‌سواری، ‫مسیر موفقیتش رو خودش ساخته.
‫از اونجا که خودم هم در کودکی ‫اسکیت‌سوار بودم، باهاش همذات‌پنداری می‌کنم.
‫چون بهم اون بینش و نگرش رو داد.
‫ولی بینش من اصلا در حد و اندازه‌ی ‫مال مکس نیست.
‫واقعا برام الهام‌بخشه که می‌بینم...
‫چطور اون بینش و نگرش رو ‫توی حیطه‌ی هنری فعلیش استفاده می‌کنه.
‫[آریزونا، فینیکس - لاوسیکلت]
‫[ما که از فینیکس رفتیم!]
‫[لاوسیکلت]
‫خیلی‌خب، پس...
‫این پروژه‌ی بعدیمونه.
‫این که می‌بینین...
‫پنجمین مدل سی و ششه.
‫- پس شماره پنجه. ‫- آره، شماره‌ی پنجمه.
‫دلم می‌خواد ازش یه چیز...
‫- خیلی خفن بسازم. ‫- از اون موتورهای قدیمی و زنگ‌زده می‌خوای؟
‫اولا که قدیمی و زنگ‌زده نبود.
‫حالا درسته موتور خوشگل ‫و باجذبه‌ای بود،
‫ولی مدل شصت و شیش که نبود.
‫خلاصه اینکه... خریدمش.
‫موتور نمایشیه. ‫ازشون اجازه گرفتم.
‫گفتم: «اگه این رو بخرم، ‫می‌تونم موتورش رو جدا کنم؟»
‫«چون عاشق موتورهای نمایشی‌ام. ‫خودتون که می‌شناسیدم،»
‫«عاشق موتورهای عتیقه و نمایشی‌ام. ‫ولی دوست دارم سوارشون هم بشم.»
‫- عه... ‫- پس موتور نمایشی عتیقه پیدا کردی.
‫آره، چون کسی که درستش کرده بود ‫نقاشی بود که کارش واقعا حرف نداره.
‫- به قدری... ‫- یعنی یه موتور دهه شصتی عتیقه نمایشیه؟
‫اصلا... اول... ‫دلم می‌خواد ببینمش. بیار ببینمش.
‫کوئیک‌سیلور موتور به شدت معروفیه. ‫چندین بار دیده بودمش.
‫از همین جهت خیلی برام ترسناک بود. ‫چون نمی‌خواستم هتک حرمتش کنم.
‫بعد پیش خودم گفتم...
‫اجازه‌هاش رو گرفتم.
‫پس لازم نیست الکی ‫«وای، نمی‌شه» تحویلم بدی.
‫ولی می‌خوای یه موتور ‫اصیل نمایشی رو دستکاری کنی؟
‫- باشه. ‫- حالا موتور اصلی که نیست.
‫- باشه، باشه. ‫- ولی مسئله اینجاست...
‫موتور عظیم‌الجثه‌ایه. ‫آدم رو راحت کباب می‌‌کنه.
‫ولی صرفا حالت نمایشی داره. ‫من می‌خوام بشه سوارش شد.
‫- باشه. ‫- پس اگه قراره مدل ۳۶ درست کنیم،
‫سوالم ازت اینه که آیا می‌تونی ‫این قطعه رو سوارش کنی؟
‫می‌خوام به جرمیا بدمش.
‫قراره قطعات موتور رو سر هم کنم ‫و باهاش جرمیا رو غافل‌گیر کنم.
‫یعنی این موتور، چطور بگم...
‫خیلی موتور مشهور و مهمیه.
‫کوئیک‌سیلور رو آقایی به نام ‫دین لازنا ساخته بود.
‫ایشون...
‫تعدادی موتورهای باحال ‫و خفن درست کرده بود...
‫که در نهایت جنبه‌ی کلکسیونی پیدا کردن.
‫خب، می‌خوام بیارمش، ردیفه؟
‫باشه.
‫اونجا بمون. نگاه نکنی‌ها.
‫- باشه، نگاه نمی‌کنم. روم اون طرفه. ‫- نگاه نکن.
‫- چشم‌هات بسته باشه! ‫- پشتم رو کردم. چشم‌هام بسته است.
‫تا حدی مشابه موتورهای مسابقه است، ‫ولی در واقع چاپره.
‫همه‌چیزش جوری قالب‌گیری شده...
‫تا موتور یکدست و بزرگی به نظر بیاد.
‫مطابق معنی اسمش، دقیقا مثل ‫موتوری نقره‌ایه که سرعت زیادی داره.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫باورم نمی‌شه...
‫کوئیک‌سیلوره داداشم.
‫وای خدا. این ماشین چه پیشینه‌ای داره.
‫اولین بار که کوئیک‌سیلور رو دیدم، ‫برق از سرم پریده بود.
‫دین لانزا در دهه‌ی شصت میلادی ‫کوئیک‌سیلور رو ساخته بود،
‫و احتمالا منحصر به فردترین ‫موتوری بوده که اختراع کرده.
‫طراحی انقلابی‌ای داشت،
‫و در بین موتورهای اسطوره‌ای...
‫به «پدربزرگ چاپرها» لقب گرفت.
‫کلی مقاله در این مورد نوشته شده.
‫خیلی موتور خوشگلیه. مدل پانه.
‫یکی از بدترین موتورهای نمایشی دنیاست. ‫آخه...
‫به شدت روان و شله.
‫نمی‌خوام چیزی ازش کم بشه.
‫خیلی خوشگله. ‫نمی‌خوام بهش توهین کنم.
‫ولی موتور واقعی نیست. ‫موتور اصلیه نیست.
‫ضمنا چاپر هم هست.
‫آره، چاپره.
‫یعنی تقریبا با این رویکرد جلو رفتم:
‫«ببین چی گیر آوردم داداش. ‫بیا دستی به سر و روش بکشیم.»
‫بعدش اون هم هیجان‌زده شد و گفت: ‫«چیکار می‌کنی؟»
‫«یعنی چی که نمی‌شه کاریش کرد؟» ‫من هم برگشتم گفتم:
‫«خب، موتور واقعی که نیست.» ‫اون هم گفت:
‫«خب، گمون کنم نباشه.» ‫صرفا رویایی بود که دوست داشتیم واقعی باشه.
‫من هم گفتم: «صرفا می‌خوایم توسعه‌اش بدیم. ‫من که نخواستم فقط رنگش رو مشکی کنم.»
‫- اون هم گفت... ‫- پایه‌ام. بریم تو کارش.
‫موافقی دیگه، نه؟
‫- بزن بریم. ‫- ایول داداشم.
‫- آره، از خدامه... ‫- ولی نگاهش کن. نگاه کن.
‫تصور کن موتور مدل ۳۶ روی این سوار کنیم.
‫مدل‌های ۳۶ جوریه که انگار...
‫موتورهای تاریخی و افسانه‌ای هستن. ‫حتی رنگشون هم جزو آثار تاریخیه.
‫ولی من دلم می‌خواد سوار ماسماسک بشم.
‫اصلا وقتی سراغ چنین موتورهایی می‌رم،
‫دلم نمی‌خواد توی موزه روش بشینم.
‫دلم می‌خواد برونمش، آتیشش کنم، ‫از خودم فیلم بگیرم.
‫یعنی... عمر که کوتاهه. ‫واسه رسیدن به آرزوهام صبر نمی‌کنم.
‫داداش، خیلی خفنه.
‫پنجمیه. پنجمین مدل ۳۶ئه.
‫دین لانزا، سازنده‌ی این موتور...
‫یعنی آدم به وضوح می‌تونه ببینه ‫که چه باکی براش ساخته،
‫همه‌چیش از صفر بوده. ‫گلگیرش از صفر بوده.
‫آدم وقتی به طراحی و رنگ ‫این موتور نگاه می‌کنه، جوریه که انگار...
‫مثلا خودم که اولین بار دیدمش...
‫یعنی چندین سال بود ‫که توی عکس‌ها دیده بودمش، خب؟
‫ولی تا به حال نشده بود ‫جلوی چشم خودم ببینمش و...
‫فرصت کنم چندین و چند ساعت وقت بذارم...
‫و به اختراعی خیره بشم...
‫که پنجاه و اندی سال پیش ساخته شده بود.
‫خب، پس دست به کار بشیم.
‫می‌خوام موتور ناکل‌هد سوارش کنم.
‫به سبک کاریمون که میاد.
‫«شما هم موافقین؟»
‫اون هم گفت: «آره بابا، خیلی خفن می‌شه.»
‫«بعد می‌تونیم سوارش بشیم.» ‫من هم گفتم:
‫«فعلا با این اوضاعی که داره، ‫اصلا نمی‌شه سوارش شد.»
‫جوری درستش کن که بترکونه.
‫مثل آهنگ جیمی هندریکسی می‌مونه.
‫عین آهنگ خوبیه که...
‫مثلا آدم تا حالا نشنیده. یعنی...
‫یادمه در اولین مواجهه با این موتور ‫برگشتم پیش خودم گفتم: «وای...»
‫واقعا خاصه. خیلی باحاله.
‫نمی‌دونم چطور باید توصیفش کنم.
‫به جز اینکه بخوام... از ظاهرش بگم.
‫- شبیه یه چاپر مسابقه است. ‫- راهش می‌ندازیم.
‫آره بابا.
‫اینطوری بودم: «این موتور خارق‌العاده است ‫و من می‌خوام سوارش بشم.»
‫«پس... بریم تو کارش.»
‫حس می‌کنم همه تا حدی مخالف باشن.
‫یعنی شک ندارم عده‌ای از این کارمون ‫عصبانی می‌شن، ولی خب...
‫چی بگم؟
‫[کالیفرنیا، اوکلند - بهسازی ۴کیو]
‫این موتور در اصل یه گلاید پهن داشت،
‫که نزدیک به سی سال بود ‫دست نخورده مونده بود.
‫من خواستم یه اسپرینگر روش سوار کنم.
‫فکر می‌کنم موتوری که مد نظر داری...
‫- این گزینه براش بهتر باشه. ‫- موافقم.
‫خب، پس باید بازش کنیم.
‫- یعنی... ‫- ولی تمام قطعاتش گیر کرده.
‫- آره، همه‌شون گیر کردن. ‫- آره.
‫- ایول! ‫- همینه!
‫یوهو.
‫انگار داریم پتک ثور رو درست می‌کنیم.
‫نگاه کن.
‫آخ!
‫یا خدا!
‫همینه.
‫این میله‌ی اتصال دو تا چرخه.
‫ولی اینقدر قدیمی شده...
‫که نمی‌شه روی موتور سوارش کرد ‫و ازش استفاده کرد.
‫نمی‌دونم توش دیده می‌شه یا نه.
‫- جیسون داره زمین رو تمیز می‌کنه... ‫- کلی کثافت ریخته...
‫خیلی آدم خوبیه. ‫می‌دونین دیگه چی رو تمیز می‌کنه؟
‫آشغال‌های ته سینک هم جمع می‌کنه.
‫تفاله‌های توی صافی سینک رو می‌گم. ‫همون اول متوجه این اخلاقش شدم.
‫وقتی چای دم می‌کرد ‫صافی رو هم تمیز می‌کرد.
‫- مامانم بزرگم کرده دیگه. ‫- کاش زن من اینقدر وسواس داشت.
‫ولی متأسفانه نه.
‫خب، خلاصه اینکه...
‫- کرونا فراگیر شد. ‫- آره.
‫نشد که پیشت باشم. ‫ولی می‌خواستم یه موتور...
‫مدل ۴۰ داشتیم که می‌خواستیم ‫باهاش یه ۴کیو درست کنیم.
‫- چهل ۴کیو. ‫- آره، چهل ۴کیو می‌شه.
‫خلاصه کلی طراحی آماده کرده بودیم ‫که موتور رو آبکاری کنیم.
‫آره. خلاصه اینکه وقتی موتور رو درآوردم،
‫- تا روی موتور دیگه‌ای استفاده‌اش کنیم... ‫- خب؟
‫همین که مدل ۴۰ رو آوردی، ‫در جا موتورش رو سوا کردم و...
‫متوجه آسیب‌دیدگیش شدم.
‫عه، موتورهای قدیمی خیلی نیاز به کار دارن.
‫- واسه یکی از آدم‌های کاردرست فرستادمش. ‫- خب؟
‫خب، بعدش که کرونا فراگیر شد. ‫شیش ماهمون، یک و نیم سال شد.
‫برای طرف هم کلی مشکلات پیش اومد،
‫- من هم گفتم لابد پروژه لغو شده. ‫- آره.
‫یه روز دیگه که داشتم به موتورم ‫نگاه می‌کردم با خودم گفتم:
‫«اصلا همین بدنه که بهتره.»
‫کل موتورم رو باز کردم.
‫- گفتم بدنه‌اش رو به تو بدم... ‫- آره.
‫...و پروژه رو از سر بگیریم.
‫ولی این بار سبک دیگه‌ای پیش بگیریم. ‫آبکاری رو که می‌کنیم،
‫- آره. ‫- نقاشی هم می‌کنیم،
‫ولی الان مثلا، می‌شه بهش ‫حالت موتور «بی‌اِریا» داد.
‫خب، حالا که تصویب شد...
‫- می‌تونیم بریم از بین کلکسیون... ‫- آره.
‫خارق‌العاده‌ای که داری انتخاب کنیم...
‫تا سبک خفن خودت رو ‫روی موتور پیاده کنیم.
‫- آره. ‫- گمونم فریسکو مناسب باشه.
‫بذار ببینم چه گلگیری دارم.
‫ باشه. ‫- بهت نشون می‌دم، تو بگو کدوم خوبه.
‫- ردیفه. ‫- خیلی‌خب.
‫ولی محض اطلاع بگم که یه خرده...
‫مشکل گلگیر دارم.
‫مثلا این یکی... ‫شاید با این بشه.
‫می‌شه رنگش رو صورتی کرد و...
‫چند تا خط روش کشید.
‫- خط طلایی روش بکشیم. ‫- آره، طلایی مرواریدی.
‫آره، نوکش رو رنگ طلایی نقره‌ای بزنیم.
‫دروغ نگم خیلی خوشم میاد چیزهایی ‫که رنگشون آبیه رو صورتی کنم.
‫می‌دونم.
‫از آبی بدت میاد.
‫وای!
‫- آخ! ‫- وای!
‫همینه داداش.
‫- خیلی خوشگله. ‫- آره، این...
‫فکر کنم همین‌قدر کافی باشه.
‫چون نمی‌خوام بیشتر از این پز ‫کلکسیون گلگیرم رو بدم.
‫- عجب چیزیه. ‫- متوجه منظورم می‌شی؟
‫خب، قراره از اسکلت ‫نسبتا بزرگتری استفاده کنیم.
‫می‌خوام محصول نهاییمون ‫یه خرده بزرگتر باشه.
‫- آره. ‫- روی این باک رنگم رو آزمایش می‌کنم.
‫صرفا واسه اینکه ببینم ‫رنگش چطور می‌شینه.
‫تا یه وقت مشکلی پیش نیاد.
‫تو هم که عاشق باک‌های ‫مشابه مدل فریسکویی.
‫ای جونم.
‫یکی از مزیت‌های بزرگ این برنامه برای من،
‫اینه که می‌تونم به استودیوهای متفاوت برم،
‫مثلا استودیوها و کارگاه‌های ‫هنرمندان مختلفی رو ببینم،
‫و می‌تونم توی دنیایی که ساختن ‫حضور پیدا کنم...
‫و ازشون الهام بگیرم.
‫فرصتی دارم تا باهاشون چیزی خلق کنم. ‫واسه همین...
‫عین لحظه‌ای رویایی می‌مونه ‫که آدم دلش می‌خواد...
‫خودش رو نیشگون بگیره ‫تا بفهمه بیداره یا نه.
‫چون باورش برام سخته که الان دارم ‫همراه مکس یه موتور ۴کیو می‌سازم.
‫آقایون، اگه لحظه‌ی مرگم اینجا رقم خورد...
‫مواظب ریچل عزیزم باشین.
‫- ایول! ‫- آره!
‫خب، حالا که تا این بالا اومدم...
‫- یه درایو تسمه انتخاب کن. ‫- این قدیمی زنگ‌زده رو می‌خوام.
‫- این رو می‌گی؟ ‫- آره، خودشه.
‫همین؟
‫- وای، داداش. ‫- آره، خودشه.
‫به قول گفتنی چیه؟ ‫«اصل جنس» رو پیدا کردیم؟
‫بیا روی کولم.
‫ای وای!
‫دلم می‌خواد یه روز ‫چنین کارگاهی داشته باشم،
‫چون خیلی حال می‌ده که میام اینجا و...
‫- می‌گم: «وای، این پنجره چطوره؟» ‫- واقعا خوش می‌گذره.
‫فوق‌العاده است که آدم توی ‫کارگاه این آدم باشه...
‫و تک‌تک قطعات رو خودش انتخاب کنه...
‫و بذاره هر کدوم روح خودشون رو پیدا کنن.
‫افتخاریه که می‌تونم کنار الگوی ‫الهام‌بخش خودم باشم...
‫و باهاش چنین موتوری درست کنم.
‫- حس می‌کنم این لحظه نعمت خداست. ‫- خوبه؟
‫- از خوب هم بهتره. ‫- ردیفه.
‫- خیلی‌خب. ‫- پس...
‫- موتور ۴کیو مدل ۴۰. ‫- باشه، برات درست می‌کنم.
‫پس بریم که... رنگش کنیم.
‫سبک ویژه‌ی مکس توی جامعه‌ی ما ‫شروع‌کننده‌ی خیلی از سبک‌ها بود.
‫اینکه قبلا اسکیت‌سوار بوده، باعث می‌شه ‫نگاه و نگرش خاصی به همه‌چی داشته باشه.
‫حتی این امر توی کارش هم مشهوده.
‫عاشق اینم که می‌بینم چطور اون ‫نگاه رو توی کارش اعمال می‌کنه.
‫نقاشی کردنش اینقدر عمیقه که باورنکردنیه...
‫آدم می‌تونه ساعت‌ها بهش ‫خیره بشه و لذت ببره.
‫اول از همه دوست دارم ‫نقاشی کردنش رو تماشا کنم،
‫بعد دوست دارم نتیجه‌ی غایی ‫پروژه‌مون رو ببینم.
‫داره بهم نقاشی کردن یاد می‌ده.
‫و واقعا تجربه‌ی محشریه که آدم...
‫وردست یه استاد کاری رو یاد بگیره.
‫وقتی آدم کنار مکسه...
‫به وضوح می‌تونه ببینه که چقدر اشتیاق ‫خرج این کار می‌کنه.
‫طرف واقعا رودست نداره.
‫بعضی‌ها وارد زندگی آدم می‌شن...
‫و ذهنمون رو باز می‌کنن.
‫مثل انعکاسی از آینده‌ای هستن ‫که آدم دوست داره داشته باشه.
‫فکر می‌کنم جرمیا و مکس ‫برای من چنین نقشی دارن.
‫برام عجیبه که مردم وقتی ‫بازیگر یا فرد مشهوری می‌بینن،
‫می‌گن: «باورم نمی‌شه ‫چنین آدم بزرگی رو دیدم.»
‫ولی من بیشتر احساس می‌کنم...
‫دیدن چنین اساتید ماهری ‫خارق‌العاده باشه.
‫اولین بار که مکس رو دیدم،
‫روزهای اولی که بود توی ‫«دایس مگزین» مشغول شده بود.
‫اگه اشتباه نکنم سال ۲۰۰۵ بود.
‫بدجور عاشق سبک کاریش و...
‫نقاشیش شده بودم.
‫خیلی آدم خلاقیه.
‫قبلا هم اسکیت‌سوار بوده...
‫تازه هر اسکیت‌سواری هم نبوده، ‫این آدم...
‫در حد جان کاردیل خارق‌العاده بوده.
‫نقاط مختلف اسکیت‌سواری کرده و...
‫یعنی صرفا موتورساز نیست.
‫واقعا آدم خفنیه و دروغ توی کارش نیست.
‫واقعی‌ترین آدم خفن دنیا همینه.
‫اولین بار که جرمیا رو دیدم ‫توی ویدیوی یوتیوبی‌ای بود،
‫که داشت یه موتور رو استارت می‌زد.
‫یه لباس مدل ون و شلوار پاچه‌کوتاه پاش بود.
‫ولی همین که طرز راه رفتن ‫و حرکت کردنش رو دیدم،
‫در جا گفتم: «این یارو اسکیت‌سواره.»
‫خیلی براش احترام قائلم.
‫چون به چنان دستاوردی...
‫توی دنیای اسکیت‌سواری رسیده، که اصلا...
‫به شدت سخته، متوجهین؟
‫خودم هم اسکیت‌سوار بودم،
‫هنوز هم هستم. آدم که نمی‌تونه ‫اسکیت‌سواری رو کنار بذاره.
‫حالا درسته دیگه توان سابقم رو ندارم، ‫ولی مکس رو که نگاه می‌کنم...
‫با اینکه شیش سال ازم بزرگتره ‫چنان پرش‌هایی می‌کنه...
‫که دهن همه وا می‌مونه، متوجهین؟
‫به نظرم چیزی که مکس رو ‫از بقیه متمایز می‌کنه...
‫اینه که توی سبک خودش پیشگامه.
‫یعنی داره به سبکی از دهه‌ی شصت...
‫تداوم می‌بخشه که هیچ‌کس ‫تا حالا چنین کاری رو نکرده...
‫ولی این آدم زندگیش کرده.
‫از لحاظ هنری که کارش درجه‌یکه. ‫ولی حس می‌کنم...
‫منشاء علاقه‌ای که به این آدم دارم، ‫از علاقه‌ی مشترک جفتمون...
‫به اسکیت‌سواری میاد...
‫همچنین به طعم و عطر جدیدی ‫که به دنیای موتورسیکلت اضافه می‌کنه.
‫جرمیا...
‫ازم خواسته بود یه چیزی براش نقاشی کنم.
‫ازش پرسیده بودم می‌تونه برام ‫باک موتور رنگ کنه یا نه.
‫حتی لحظه‌ای توی ‫جواب دادن تردید نکرد، یعنی...
‫از لحظه‌ی اولی که با مکس صحبت کردم...
‫حالا درسته هر دوستی‌ای ‫فراز و نشیب خودش رو داره...
‫ولی دوستی من و مکس...
‫جرمیا یه مدت بعد از من...
‫به چاپرها علاقه‌مند شد.
‫بعدش «لاوسیکلت» رو باز کرد.
‫اون زمان هم کمتر آدم ‫زیر چهل سالی بود...
‫که اینقدر درگیر این مسائل باشه.
‫اولین موتور...
‫جرمیا هم باحال بود.
‫کارش خوب بود.
‫من هم کارش رو دنبال می‌کردم.
‫عملا طرفدار آثار همدیگه بودیم.
‫بعد توی مراسمی همدیگه رو دیدیم و...
‫از اون به بعد رسم شد که توی تمام ‫مراسمات با هم کشتی بگیریم.
‫اگه اشتباه نکنم ‫تمام مسابقاتمون رو بهش باختم.
‫آره، توی دوستیمون من بیشتر بهش زنگ می‌زنم، ‫چون مثلا...
‫ساعت یازده شب یهو با خودم می‌گم ‫که باید باهاش صحبت کنم،
‫اون هم می‌گه: «بذار فردا صحبت می‌کنیم.»
‫آخه راه به راه برام ‫کلی عکس می‌فرستاد.
‫یعنی از هر چیزی که می‌دید عکس می‌گرفت.
‫من هم باهاش حال می‌کنم. ‫هر سری می‌گم:
‫«ایول، جرمیا یه عکس ‫بامزه‌ی دیگه برام فرستاده.»
‫یه روز هم نبوده که برام عکس نفرسته.
‫آدم اهل دل و بامرامیه. ‫عاشق خانواده‌اشه.
‫عاشق درست کردن قطعات دستیه. ‫خیلی هم روح پاک و بی‌آلایشی داره.
‫از اسم مغازه‌اش یعنی «لاوسیکلت» ‫مشخصه که چقدر اهل دله.
‫در عین حال واقعا تأثیرگذاره. ‫چون مرد خانواده‌ی محشریه.
‫درسته مکس اسکیت‌سوار خفنیه ‫و در کل انسان خفنیه و...
‫با همدیگه در اقصی‌نقاط دنیا ‫موتورسواری کردیم و...
‫با کلی آدم باحال آشنا شدیم و...
‫رفاقتمون رو محکم‌تر کردیم.
‫یعنی درسته که رفیقیم...
‫من هم خیلی می‌خوامش، خب؟
‫ولی دلیل نمی‌شه توی کشتی ‫پوزه‌اش رو به خاک نمالم.
‫یه موتور خریدم که توی آتیش‌سوزی ‫خراب شده بود، بازسازیش کردم،
‫این موتور توی موزه‌ای در میلواکی ‫به نمایش گذاشته شده بود.
‫چند ماه زودتر سراغ این موتور رفتم ‫تا سوارش بشم.
‫در اون مقطع کارم توی تعمیر و ساخت موتور ‫داشت بهتر از همیشه می‌شد.
‫یعنی به قدری خبره شده بودم...
‫که دست به کار شدم و همه‌چیش رو ساختم. ‫می‌خواستم بهترین و سریعترین...
‫موتور ممکن رو بسازم. ‫اصلا هم به پیامدش اهمیتی نمی‌دادم.
‫تنهایی ساعت دو بامداد راه افتادم ‫و با سرعت دویست تا...
‫توی گرند اَوِنو موتورسواری می‌کردم ‫و از جاشوا تری رد می‌شدم.
‫اینقدر سرعتم زیاد بود ‫که متوجه نبودم چقدر...
‫کار احمقانه‌ای دارم می‌کنم، چون...
‫انگار به این دستگاه مکانیکی چسبیده بودم.
‫مثل اعتیاد به مواد مخدری بود. ‫اون روز انگار هر چقدر...
‫بیشتر گاز می‌دادم، بیشتر دلم می‌خواست ‫به این کارم ادامه بدم.
‫رفیقم بجنی گفت: «داداش، تو که ‫همینجوریش سریع‌ترین موتورسوار رو...»
‫«شکست دادی، حالا تا فردا صبر کن.»
‫تلفنی به مونا زنگ زدم،
‫و بهش گفتم رکورد سریع‌ترین ‫موتورسوار دنیا رو زدم،
‫دو دقیقه بعد از این حرفم، ‫می‌دونین دیگه، به فنا رفتم.
‫در لحظه متوجه خطرات احتمالی ‫اون کارم نشده بودم،
‫چون وقتی دیدم خودم این موتور رو ‫از صفر ساخته بودم،
‫احساس شکست‌ناپذیری می‌کردم.
‫احساس قدرت می‌کردم.
‫علتش عدم تجربه‌ام توی ‫موتورسواری روی شن بود،
‫علتش غرور کاذبم و حتی می‌شه گفت ‫انگیزه‌ی مفرطم بود.
‫اصلا به فکر مونا نبودم، ‫به فکر آنگوس، پالوما و جوناس نبودم.
‫به فکر هیچ‌کدوم از اطرافیانم نبودم.
‫فقط به فکر این بودم که جرمیا ‫چقدر سریع‌تر از این می‌تونه بره.
‫در اون لحظه هیچی برام مهم نبود.
‫چند سال که از اون تصادف گذشت، ‫حسابی هیجان‌زده شده بودم.
‫چون کلی بوم سفید جلوم بود...
‫ولی نمی‌تونستم به هیچ‌کدوم دست بزنم.
‫این اتفاق تقصیر موتورم که نبود.
‫تقصیر خودم بود که داشتم ‫خودم رو با این موتور به کشتن می‌دادم.
‫بخش سختش همین بود. ‫دستم به کل از کار افتاد.
‫اینقدر کله‌شق بودم و فکر می‌کردم ‫از هر کاری برمیام...
‫که به حرف دکترها گوش ندادم.
‫همچنان چشمم باز نشده بود. ‫حتی بعد از اون تصادف...
‫اونقدر سر عقل نیومده بودم ‫که به خودم بگم: «تمومش کن!»
‫فقط کافی بود به خودم بگم روی زندگیت، ‫روی لحظات و روزهای زندگیت تمرکز کن.
‫اون تصادف به نقطه‌ای توی زندگیم تبدیل شد ‫که باید تصمیم می‌گرفتم ادامه بدم یا نه.
‫مونا هم در هر شرایط ازم حمایت می‌کرد.
‫واقعا نمی‌دونم چطور تحملم می‌کنه.
‫خانواده‌ام همیشه نقطه‌ای بوده ‫که می‌تونستم بهش تکیه کنم.
‫اگرچه ارتباطمون با هم کمرنگ شد،
‫ولی در لحظاتی که تصورش هم نمی‌کردم،
‫همیشه حمایتشون رو داشتم.
‫مثل غلبه کردن به موانع ذهنی می‌مونه.
‫افسردگی بدجور آدم رو زمین می‌زنه، متوجهین؟
‫فکر می‌کنم بعد از اینکه جیسون برگشت ‫و نشون داد که به کارمون ایمان داره،
‫در طی این سالیان اخیر...
‫باعث شد جرمیا دوباره چاپر بسازه.
‫نمی‌تونستم روی آینده تمرکز کنم. ‫تمام تمرکزم روی ایامم بود،
‫همچنان هم توی تمرکز روی روزهام مشکل دارم،
‫ولی وقتی که موفق می‌شم، ‫یعنی روی یک روز از زندگیم متمرکز می‌شم،
‫می‌فهمم که عمر آدم مثل برق و باد می‌گذره.
‫کلی ایده‌ی ناب دارم و کلی بوم سفید ‫جلوم دارم تا ایده‌هام رو پیاده کنم.
‫می‌خوام با استفاده از تمام خلاقیتم، ‫چیزی خلق بکنم که...
‫برام مهم نباشه نظر فلانی چیه، ‫یا واسه کی قراره بسازمش و...
‫در آینده چی می‌شه.
‫واقعا ارزشمنده کسی که توی زندگیش ‫کلی کار خفن کرده، بیاد به آدم بگه:
‫«ببین رفیق، من بهت ایمان دارم. ‫بیا بریم تو کارش.»
‫حس می‌کنم به این سبب بود ‫که جرمیا دوباره ارزش کارش رو فهمید.
‫الان هم آماده است تا کلی ‫موتور خفن با جیسون درست کنه.
‫رد شدن از این موانع، ‫این موانع طاقت‌فرسا...
‫که آدم‌های افسرده باهاش مواجه می‌شن، ‫واقعا سخت و دشواره.
‫آخر هفته‌ای که گذشت اینجا اومده بودم...
‫و تکه‌ای از موتوری رو داشتم...
‫که یک سال تمام گذشته رو ‫داشتم روش کار می‌کردم.
‫عین حرکات تمام و کمال ‫همه‌چی سر جاش قرار گرفت.
‫یعنی تمام دانشم برگشت،
‫که چطور اندازه بگیرم، قالب بگیرم،
‫یادم اومد که چطور باید ‫با این قطعات رقصید و سوارشون کرد.
‫زندگی واقعا شیرینه، قبول دارین؟ ‫خفن‌ترین نعمت دنیاست.
‫توی این زندگی فقط دلم می‌خواد ‫بیشتر و بیشتر موتور درست کنم.
‫مهم نیست نتیجه‌اش چقدر خوب باشه.
‫نتیجه‌ی نهایی اصلا مهم نیست، ‫هیچ‌وقت از اون بخش مغزتون...
‫که دلش می‌خواد چیزی خلق کنه، ‫غافل نشین.
‫- حرکت. ‫- مرسی.
‫خیلی‌خب.
‫[کالیفرنیا، جاشوا تری]
‫خیلی وقت بود اینجا نیومده بودم.
‫دین لانزا که نقاش و هنرمند ماهری بود، ‫این رو در اواخر دهه شصت درست کرد.
‫اولین موتور نمایشیم بود. ‫نشونشون بده داداش.
‫قطعات اصلیش رو خارج کردیم و از قطعات ‫مدل ۱۹۳۶ استفاده کردیم.
‫آبکاری شده و دو کاربراتور. یا خدا.
‫داداش.
‫چه کردی جرمیا؟
‫داداش، اینجا رو باش.
‫وای پسر.
‫حس محشری بود که تونستم ‫از موتور مورد علاقه‌ی عمرم استفاده کنم...
‫تا یه موتور آبکاری شده ‫و دو کاربراتور بسازم.
‫استارت بزن داداش. ‫استارت بزن صداش رو بشنوم.
‫ببین چه جیگریه!
‫برق از سرم پریده بود. ‫بس که خوشگل بود.
‫به شدت هم پیچیده و گیج‌کننده بود.
‫جرج، رنگ رو داشته باش.
‫مدل ۱۹۶۸ئه. ‫بین موتورها حکم جیمی هندریکس رو داره.
‫این موتور یادبود دین لانزای بزرگه،
‫من هم می‌خواستم موتور ‫آبکاری شده‌ای روش سوار کنم.
‫مدل ۳۶ هم مرغوب‌ترین و نایاب‌ترین‌هاست.
‫خیلی قشنگ شده. ‫فردا می‌ریم سوارش بشیم.
‫چون امروز که خورشید غروب کرده. ‫ولی فردا حسابی می‌ترکونیم.
‫تماشای کار جرمیا واقعا قشنگه.
‫چون این موتور مثل فصلی ‫توی دوستی ماست و...
‫فصلی توی زندگی خودشه.
‫فکرش هم نمی‌کردیم درست کردن این موتور ‫بتونه بهش کمک کنه تا از این...
‫اوقات دشواری که داشت بگذره.
‫داشته باش.
‫شیش تا ۳۶ یه جا داریم رفیق.
‫گفته بودم.
‫نگفتم؟
‫مثل ضربان قلب آدم می‌مونه ‫که به طور مداوم و پشت هم می‌تپه.
‫مثلا وقتی که ایده‌های خلاقانه ‫به ذهنم می‌رسه،
‫عین وقتیه که قطعات رو سر هم می‌کنم،
‫فورا می‌فهمم در قدم بعدی ‫باید چی درست کنم،
‫مثلا یه موتور خوشگل با باک خفن ‫و لوله‌های درجه‌یک درست کنم.
‫یعنی با چشم بسته می‌تونم ‫تک‌تک جزئیاتش رو تصور کنم.
‫این پروژه مثل ادای احترامی ‫به تاریخ موتورسواری بود.
‫دین لانزا فوق‌العاده است و فکر می‌کنم ‫کوئیک‌سیلور رو خدا سر راهم قرار داد.
‫انگار تمام طبیعت و کائنات مسیر رو ‫برای ساختن این موتور هموار ساخته بودن.
‫دلم می‌خواست موتور ویژه‌ای ‫با جرمیا بسازم،
‫ولی راستش رو بگم، ‫همکاری جرمیا و مکس...
‫لازمه‌ی ساخته شدن چنین موتور خفنی بود.
‫جرمیا حسابی غرق مشکلات ذهنی شده بود، ‫دوران سختی رو سپری می‌کرد...
‫و خیلی خوشحالم که این ماجراجویی ‫باعث شد...
‫تا یکی از بهترین دوست‌هام رو ‫از چاله‌ای که توش بود نجات بدم.
‫راستش این خط داستانی پربار بود...
‫که مجابم کرد چنین برنامه‌ای بسازم...
‫چون داستان زندگی دو تا از بهترین و...
‫عزیزترین دوستانم رو شامل می‌شد.
‫آدم خیلی می‌تونه به دوستانش کمک کنه.
‫جرمیا باید از لاکش بیرون می‌اومد ‫و خودش رو پیدا می‌کرد،
‫و حس می‌کنم این موتور ‫تا حدی کمک کرد خودش رو پیدا کنه.
‫کاری کرد دوباره سر پا بشه، ‫دوباره خلاقیتش برگرده و...
‫طعم و مزه‌ی زندگیش رو برگردوند.
‫این فرآیند واقعا برای من ‫مثل نجات جون دوستم بود.
‫تونستم پشت دوستم باشم.
‫چون بهترین پروژه‌ی ممکن بود ‫تا کاری کنم به حرفه‌اش برگرده.
‫از همه بابت کمکشون در راستای ‫ساختن کوئیک‌سیلور متشکرم،
‫چون موتور به شدت مهمیه ‫و به این سبب...
‫باعث شدن یکی از بهترین دوست‌هام ‫به زندگی برگرده.
‫این موتور زندگیه، حس می‌کنم به این خاطر بود ‫که جرمیا موفق شد دوباره سر پا بشه.
‫به نظرت این مسیر بیشترین مسافتیه ‫که این موتور تا حالا رفته؟
‫توی جاده‌ی واقعی؟ آره، آخه...
‫اگه اشتباه نکنم دین لانزا ‫چند باری امتحانش کرده بود.
‫ولی فکر نمی‌کنم مثلا... ‫بیشتر از سی کیلومتر رفته باشه.
‫صرفا قرار بوده موتور نمایشی باشه.
‫- اوضاع اون پشت چطوره؟ ‫- وای، وای، وای، وای، وای.
‫دیدیش؟
‫خب جری، کمکت رو می‌خوام داداشم.
‫ای وای.
‫- باورم نمی‌شه. چقدر گنده است. ‫- آره.
‫- روش خیلی کوچیک جلوه می‌کنم. ‫- داداش.
‫بفرما. بزن بریم.
‫- گرفتیش؟ ‫- آره، دارمش.
‫وای پسر.
‫ای وای. ایول.
‫ایول. آخ!
‫نزدیک بود انگشت شستم قطع بشه.
‫وای پسر. امان.
‫همه‌چی رو هم سایز بزرگ درست کردم. ‫مثلا این شیفتر رو می‌بینی؟
‫همینه.
‫- ترمز... ‫- این...
‫این رو باید...
‫باید توی انگلستان نشون داد پسر.
‫پسر، باورم نمی‌شه.
‫به نظرم روشنش کنیم.
‫بزن بریم.
‫وای.
‫خیلی‌خب.
‫- خب... ‫- آتیش کن.
‫وای.
‫وای!
‫چه موتور گنده‌ای دارم. ‫بریم که مارهای زنگی رو له کنیم.
‫- سوئیچ هم نداره. ‫- آره، نداره.
‫تا حالا موتوری ندیدم ‫اینقدر راحت استارت بخوره.
‫واقعا می‌گی؟
‫- آره بابا، خیلی خفنه. ‫- جدی؟
‫- آره. ‫- همین؟
‫همه‌چیش ردیفه. حی و حاضره. ‫منتظره یکی سوارش بشه.
‫این سه هفته... ‫واقعا خیلی روش وقت گذاشتیم.
‫آره خب، همین ویژگی ‫این داستان رو جذاب می‌کنه.
‫می‌خواستیم کار دیگه‌ای بکنیم، ‫ولی در نهایت...
‫- با شنیدن نظرات عزیزانمون و... ‫- آره.
‫- اعتمادمون به هم منجر به این شد. ‫- آره.
‫- همچنین اعتمادمون به کائنات. ‫- دقیقا.
‫دقیقه‌نودی تونستیم درستش کنیم. ‫دقیقا ده یازده روز دیگه باید برم.
‫پس خوب موقع تموم شد.
‫- بهترینه. ‫- قبول دارم.
‫بدنه‌اش که مال موتور سابقمه. ‫چرخ جلوش...
‫تازه دستم رسیده بود. ‫دیدم به این موتور خیلی میاد.
‫- آره. ‫- پدال ترمز توش خالیه.
‫واسه همین خیلی سریع و راحت ‫سر جاش برمی‌گرده.
‫این بخشش رو از ته پایه‌های ‫یه میز عتیقه درست کردیم...
‫تا به رنگ سیاه و سفیدش بیاد.
‫ضمنا، شیفتر رو هم بزرگتر کردیم ‫تا پای گنده‌ات روش جا بشه.
‫خلاصه همه‌چی رو... تقویت کردیم.
‫داداش.
‫پس یکی بالا بدم، ‫بعدش بوم، بوم، بوم.
‫آره، مثل موتورهای جی‌پی مسابقه‌ایه.
‫روی در باک هم نوشته شده ‫وقتی شک کردی...
‫«وقتی شک کردی، یکی بالا...»
‫«یکی بالا، سه تا پایین.»
‫یکی بالا، سه تا پایین.
‫وای، چقدر خوشگله. عاشق این ‫ترکیب رنگی‌ام که استفاده کردی.
‫- آره، باحاله. ‫- دل تو دلم نیست فردا سوارش بشم.
‫خب، داشته باش داداش. ‫شیش تا مدل ۳۶ جور کردیم.
‫همگی هم سوارشون می‌شیم.
‫- چاپر ۳۶ به دل جاده می‌زنیم. ‫- دل تو دلم نیست.
‫آره، فردا می‌بینم چند مرده حلاجه.
‫مدل ۴۰ ۴کیو.
‫علاقه‌ام به موتورهای ناکل‌هد...
‫به خاطر زیبایی ظاهرشون و...
‫صداییه که تولید می‌کنن.
‫سال ۳۶ اولین بار این موتور عرضه شد.
‫درسته بهترین ناکل‌هد نیست، ‫ولی اولین ناکل‌هد بوده.
‫دقیقا همون موتوریه که وقتی ‫بچه‌ای بیش نبودم...
‫می‌گفتم این موتور رو می‌خوام.
‫موتور ویژه و تکیه.
‫خیلی هم نایابه.
‫به نظرم خوشگل‌ترین موتور دنیا هم داره.
‫این کار آدم رو اذیت می‌کنه،
‫چون مدام افراد دیگه سعی دارن ‫از کار انتقاد کنن.
‫دیدین بعضی آدم‌ها دوست دارن ‫شکست و سرخوردگی بقیه رو ببینن؟
‫من و جرمیا از این مثال‌ها ‫توی صنعت چاپرها...
‫زیاد دیدیم که عده‌ای بودن ‫که فقط می‌خواستن شکست ما رو ببینن.
‫حالا نمی‌گم کارمون درجه‌یکه، ‫ولی کارمون خوبه.
‫حتی با حضور جیسون که کنارمون بود، ‫توی این مسائل کمکی نمی‌کرد.
‫صرفا چون واسه جیسون موتور می‌سازیم، ‫کلی در موردمون جوک‌های زشت...
‫و تمسخرآمیز اینترنتی درست کردن.
‫جیسون کسیه که بهمون کمک کرد ‫تا از هنرمون محافظت کنیم.
‫بیابون واقعا جای خارق‌العاده‌ایه.
‫خوشحال شدم که جرمیا و مکس رو ‫به قلمروی خیالی خودم بردم.
‫چون بعد از اینکه بزرگ شدم و مستقل شدم، ‫همیشه دلم پیش جاشوا تری بود.
‫یکی از باحال‌ترین لحظات زندگیم بود...
‫چون تا اون لحظه فرصت نشده بود ‫همزمان با جرمیا و مکس موتورسواری کنیم.
‫آخرین بار کی بود که اینطوری ‫دور هم جمع شده بودیم؟
‫- نشده بود، نه؟ ‫- پیش نیومده بود.
‫- فکر کنم... ‫- چه عجیب.
‫- قبول داری عجیبه؟ ‫- آره، اولین بارمونه.
‫- باورم نمی‌شه. ‫- آره، واقعا عجیبه.
‫همیشه صحبت می‌کنیم. اگه پیش جرمیا باشم ‫تلفنی به مکس زنگ می‌زنیم.
‫اگه پیش مکس باشم ‫به جرمیا زنگ می‌زنیم.
‫یازده سال بود که ارتباطمون ‫این شکلی ادامه داشت.
‫هیچ‌وقت سه نفری دور هم نبودیم.
‫بخوام راستش رو بگم، ‫در طی قسمت‌هایی که ساختم،
‫ساختن این قسمت واقعا سخت‌ترین بود.
‫کلا محقق کردن این رویا که با شیش تا ‫چاپر مدل ۳۶ موتورسواری کردن، سخت بود.
‫در کل خیلی وقت بود که چنین فکری داشتم،
‫وقتی هم که جرمیا برگشت گفت: ‫«نه، نه، اصلا شدنی نیست.»
‫باعث شد بگم: «خوب هم شدنیه.»
‫این مسئله که موفق شدیم ‫شیش تا موتور نایاب جمع کنیم،
‫چیزیه که به چشم ندیده بودم.
‫حتی وقتی از قدیمی‌ها می‌پرسیدم، ‫بهم می‌گفتن تا حالا پیش نیومده بود.
‫هر کس سبک خودش رو داره.
‫عاشق کلکسیون جمع کردنم. ‫مثل اثری هنریه...
‫دقیقا عین نقاشی پیکاسو می‌مونه ‫که حسابی دوستش دارم.
‫و فرصتی پیش اومده ‫تا بتونم سوار این اثر هنری بشم.
‫من هم همیشه چنین حرفی می‌زدم. ‫می‌گفتم ما کسایی هستیم...
‫که سوار بر اثر هنریمون دور شهر می‌چرخیم.
‫چون اگه آدم نقاش باشه که نمی‌تونه ‫نقاشیش رو دستش بگیره...
‫و جلوی همه داد بزنه: «آی ملت! ‫این نقاشی رو من کشیدم! نگاه کنین!»
‫عین فرآیند درمانی می‌موند. ‫خیلی از موانع ذهنیمون...
‫با ساختن این دو تا موتور رفع شد.
‫مثال بارزش مشکل جرمیا بود ‫که من چندین و چند...
‫مستند در مورد این آدم ساخته بودم.
‫کلی موتور با هم ساخته بودیم. ‫کلی فیلم و مستند ساختیم.
‫طی سالی که گذشت، ‫جرمیا رشد چشمگیری کرده بود.
‫یکی از قشنگترین لحظات زندگیم بود ‫که دیدم تو...
‫پروژه‌ی کوئیک‌سیلور رو قبول کردی ‫و براش آستین بالا زدی، تمومش کردی،
‫و اون جرقه‌ی خلاقیتت دوباره برگشت.
‫حتی اینکه الان باهامون اومدی ‫و سالم و سرحال اینجا نشستی...
‫بابتش خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫ای داداش.
‫کوئیک‌سیلور واقعا... ‫پروژه‌ی دشواری بود.
‫اون روز رو یادمه که بهم نشونش دادی.
‫عه...
‫اینطوری بودیم که: ‫«باید این رو عوضش کنیم.»
‫من هم می‌گفتم:
‫«کسی حق نداره عوضش کنه.»
‫بعد گفتم: «باشه، قبوله. می‌تونم. ‫می‌تونم برات عوضش کنم.»
‫بعدش کارگاهم رو تعطیل کردم...
‫و به شدت درگیر عشقم...
‫به موتور شدم.
‫یهو نظرم عوض شد، می‌دونی؟ ‫یک سال و نیم گذشته بود و ناگهان...
‫گفتم باید انجامش بدم. بعد، اِم...
‫چند ماه اخیری که سپری کرده بودم ‫باعث شده بود اونقدر مشکل داشته باشم،
‫اعتیادم رو کنار گذاشته بودم،
‫خیلی اوقات وارد کارگاه می‌شدم، ‫یه گوشه می‌نشستم ولی...
‫نمی‌تونستم عشق سابقم رو پیدا کنم، ‫متوجه منظورم می‌شی؟
‫با خودم می‌گفتم چطور می‌خوام ‫از این موتور...
‫بهترین و خفن‌ترین چاپر جهان رو بسازم؟
‫می‌گفتم دیگه استعدادش رو ندارم.
‫بعد به مکس زنگ زدم و گفتم: ‫«چه خاکی به سرم بریزم؟»
‫بهم گفت: «تو که اصلا...»
‫- «فقط انجامش بده.» ‫- آستین بالا بزن.
‫- فقط آستین بالا بزن. ‫- آستین بالا بزن و...
‫من هم گفتم: «باشه، می‌تونم... ‫می‌تونم فلایولش رو بسازم،»
‫«فلایویلش رو متعادل می‌کنم، ‫بدنه رو تعمیر می‌کنم، فلان کار رو می‌کنم.»
‫انگار همه‌چی داشت جلوم صف می‌کشید، متوجهی؟
‫همه‌چی داشت عالی پیش می‌رفت، خب؟ ‫اصلا به اون شرایط عادت نداشتم.
‫خیلی وقت بود اینطوری نشده بودم، خب؟
‫صبح همون روز به مونا گفتم:
‫«فکر کنم امروز موتورم استارت می‌خوره.»
‫بعدش بوم!
‫استارت خورد.
‫اصلا باورم نمی‌شد. مثلا...
‫تا حالا نشده بود ناکل‌هدی بسازم ‫که چنین چینش قطعاتی داشته باشه،
‫روغن‌کاری نشده باشه ولی حرکت کنه. ‫حس می‌کردم...
‫انگار خودم هم باید از نو متولد بشم. ‫یعنی...
‫«مکس، پسر، دلم می‌خواد دوباره چاپر بسازم. ‫می‌شه لطفا تو رنگش کنی؟»
‫- انگار هدف زندگیم رو دوباره پیدا کردم. ‫- آره، می‌دونم.
‫بعد، اِم، فقط باید به خودم آسون می‌گرفتم ‫و به ندای قلبم گوش می‌دادم.
‫چون از این چیزی مهمتر نداریم، متوجهین؟
‫خوشحالم برگشتی.
‫تازه شما...
‫می‌دونین که موتورسیکلت دوست دارم، نه؟ ‫شما رو هم خیلی دوست دارم.
‫باعث افتخاره که روی کوئیک‌سیلور کار کردم. ‫امیدوارم زحماتم برازنده‌اش بوده باشه.
‫- محشر شده. ‫- متشکرم جیسون.
‫- غمت نباشه داداش. ‫- ممنونم که از من خواستی کمکت کنم.
‫- فدات بشم داداش. ‫- چون حسابی کیف کردم و...
‫اگه تو رو نداشتم الان اینجا نبودم.
‫دوستم سفره‌ی دلش رو پیشم باز کرده بود ‫و داشت می‌گفت که چی بهش گذشته،
‫من هم کلی تحت تأثیر قرار گرفته بودم، ‫لحظه‌ی جادویی و ماندگاری بود...
‫و خوشحالم که فرصتش پیش اومد ‫تا اون لحظه رو ثبت کنم.
‫جفتمون می‌گفتیم: ‫«خودت رو جمع و جور کن،»
‫«کاری که استعداد ذاتیش رو داری بکن.»
‫- «یکی رو داری که براش مهمه.» ‫- آره.
‫«و قراره جلوی کلی آدم به نمایش بذاریش.»
‫«پس بریم تو کارش. ‫آستین بالا بزن که وقتشه.»
‫خیلی‌هامون نمی‌خواستیم ناامیدت کنیم.
‫روحیه‌ای که فکر می‌کنم هر سه نفرمون، اِم...
‫از این دو تا موتور گرفتیم، به شدت روی ‫خودمون و دوستیمون تأثیر گذاشت.
‫چون پیوند اتحادمون با موتور گره خورده.
‫مدت زیادی بود با هم صحبت می‌کردیم، ‫ولی اینجا، برای اولین باره...
‫- آره. ‫- که زیر این درخت نشدیم و...
‫در مورد مسائلی صحبت می‌کنیم...
‫که طی این مدت چقدر اذیتمون کرده بودن.
‫- دوستتون دارم بچه‌ها. ‫- ما هم دوستت داریم داداش.
‫- خیلی ازتون یاد گرفتم. مرسی داداش. ‫- من از تو ممنونم داداش.
‫برادر نداشتمی.
‫خب، بریم که با موتور به دل جاده بزنیم.
‫خیلی حال کردم این صحبت کردنمون ‫اینقدر باعث شد حالمون بهتر بشه.
‫این صحبتمون یکی از عمیق‌ترین ‫جلسه درمانی‌ای بود که تا حالا داشتم.
‫- ای وای. ‫- قشنگ بود.
‫امان از دستت.
‫موتور سواری با شیش تا ‫مدل ۳۶ در طلوع خورشید...
‫که هر کدوم یا منحصر به فرد ‫یا عتیقه‌ای بازمانده بودن...
‫خیلی لحظه‌ی قشنگی بود. ‫ریشه‌ی وقوع این لحظه از مکالمه‌ی...
‫دو تا دوست بود که یکیشون می‌گفت: ‫«نه، امکان نداره، نمی‌شه!»
‫من هم گفتم: «ببینیم و تعریف کنیم.»
‫اتفاق باحالیه که آدم رویایی رو متصور بشه ‫و به کمک رفقاش اون رویا رو محقق کنه.
‫و بتونن با سلیقه‌ی خودشون ‫بهش سبک و حالت بدن...
‫در کل توی خیالات هیچ آدمی نمی‌گنجه. ‫برای همین شیش تا مدل ۳۶ رو جور کردیم.
‫چون به شدت برامون خاص بود.
‫برای عده‌ای از ما وقت زیادی برد...
‫تا بتونیم با خودمون کنار بیایم...
‫و به خودمون ایمان پیدا کنیم.
‫همین خودش ماجرایی پشتش داشته.
‫جفت دست‌هام روی شونه دوست‌هام بود. ‫شبیه یکی از نقاشی‌های دیوید مان بود.
‫انگار داشتیم روح همدیگه رو لمس می‌کردیم.
‫دسته‌های موتورمون با هم برخورد می‌کرد ‫و داشتیم با حداکثر سرعت می‌رفتیم.
‫خورشید داشت طلوع می‌کرد. اینقدر بهشون ‫نزدیک بودم که می‌تونستم بغلشون کنم.
‫انگار سوژه‌های یکی از اون نقاشی‌ها بودیم.
‫آدم که نمی‌دونه تا صد سال بعد ‫اصلا موتورسیکلتی وجود داره یا نه.
‫واقعا موتورهای قشنگی هستن.
‫و می‌دونم که برای ساختن این‌ها ‫چقدر زحمت کشیده شده،
‫و این دستگاه‌های مکانیکی ‫چه روزهایی رو به چشم دیدن،
‫از دوران جنگ و مصیبت گرفته ‫تا شادی موتورسواران رو دیدن...
‫من هم شیفته‌ی این تاریخچه‌ای هستم ‫که موتورها در گذشته‌شون دارن.
‫امیدوارم آدم‌های بیشتری ‫مجاب بشن که زندگی رو آروم سپری کنن...
‫و ازش لذت ببرن...
‫این وسایل نقلیه که صرفا ‫دستگاه‌های ساده‌ای هستن.
‫مهم اینه که آدم به دل جاده بزنه ‫و ارتباط کائنات رو با این دستگاه‌ها حس کنه.
‫و آدم بتونه در کنار دوستانش، ‫از این سواری لذت ببره.
‫من با تمام وجودم...
‫صرفا یه پرسه‌زن خانه به دوشم. ‫عاشق...
‫عاشق در حرکت بودنم.
‫انگار دلم نمی‌خواد هیچ‌وقت ‫از موتورم پیاده بشم.
www.Doostihaa.com