‫هیچی رو به اندازه سر زدن به بیمارها ‫با اینترن‌هام دوست نداشتم،
‫مخصوصاً وقتی به یه مورد عجیب بر می‌خوردیم.
‫خیلی خب، خاک رس‌های شکل نگرفته ‫و زیبای من،
‫کسی می‌تونه علت فرق کردن دفع ‫آقای بیلینگز رو بگه؟
‫ممکنه سنگ کلیه داشته باشه.
‫- نه. ‫- یا مجراش تنگ شده باشه.
‫- نه. ‫- ممکنه اعضای بدنش بزرگ شده باشن؟
‫همه‌شون حدس‌های خوبی بودن، بچه‌ها، ‫ولی غلط هم بودن.
‫آماده باشید. عفونت کرده.
‫تو این دوره و زمونه ساکنین خانه سالمندان ‫هم مثل شرکت‌کننده‌های جشنواره عفونت می‌کنن،
‫- نه، آقای بیلینگز؟ ‫- آره.
‫- آره، درک می‌کنه. ‫- عوق.
‫وایسا ببینم، واسه همین مادربزرگم ‫نمی‌خواد بهش سر بزنم؟
‫آره، تاش، مادربزرگت هم همین مشکل رو داره.
‫- آره. ‫- آره.
‫بزن قدش پدربزرگ.
‫- عوق. ‫- واقعاً هم عوق.
‫وقتی داشتن به مشکلات سالمندان ‫فکر می‌کردن،
‫من مجبور بودم سعی کنم رئیس ‫زن سابقم باشم.
‫- اوه، جی‌دی. یه سوال سریع. ‫- اوه اوه.
‫یعنی چی؟ ترتیب بیمارهام رو ‫عوض کردی؟
‫خب، از نظر فنی، چون من رئیست هستم ‫اون بیمار منم به حساب میاد.
‫- بیمار تو نیست. ‫- همه‌شون بیمارهای منن، الیوت.
‫جدی؟ خیلی خب.
‫بدون اینکه به نمودار خانم گلدبرگ نگاه کنی، ‫بگو ببینم مشکلش چیه؟
‫طبق چیزی که امروز دیدم، ‫فکر می‌کنه بارداره.
‫خنده‌دار نیست، جی‌دی. نمی‌تونی به همین ‫راحتی ترتیب بیمارهام رو عوض کنی.
‫الیوت، من رئیس بخش داخلی این بیمارستانم، ‫و می‌خوام یه چیزهایی رو اینجا عوض کنم.
‫خیلی خب. برام مهم نیست رئیس چی هستی.
‫- چون ده سال اینجا نبودی. ‫- فکر کردی وظیفه من چیه؟
‫کم‌کم دارم به این نتیجه می‌رسم ‫فقط با یکیشون می‌تونیم وقت بگذرونیم.
‫اگه اونا نمی‌تونن دوست زن و شوهری ‫ما باشن، پس با کی بگردیم؟
‫آبجیم و شوهرش.
‫از اونا که متنفریم.
‫فقط من متنفرم؟
‫ولی به خدا داره از ریاستش ‫علیه من استفاده می‌کنه.
‫ببین.
‫اینا رو تازه گفته نصب کنن، و می‌دونه ‫نمی‌تونم باهاشون کار کنم.
‫شاید نمی‌تونم از ریتمشون سر دربیارم؟
‫شاید اصلاً هیچ ریتمی نداری.
‫به خدا، جی‌دی گفته نصبشون کنن ‫تا من دیوونه بشم.
‫منم نمی‌تونم باهاشون کار کنم.
‫فکر می‌کردم نژادپرستن و برای سیاه‌پوستا ‫و آسیایی‌ها دستمال نمیدن بیرون.
‫اوه، اینجا رو باش.
‫الیوت، تو و جی‌دی دارین اجازه میدین ‫نفرتی که تو ازدواجتون
‫شکل گرفته بود دوباره خودش رو ‫نشون بده.
‫به خودت بیا.
‫اوه، نمی‌تونم. چون دستام خیسن.
‫ببین، می‌دونم باید میونه‌م با ‫الیوت رو کنترل کنم،
‫مخصوصاً الان که رئیسشم.
‫وای پسر، وقتی این رو بهش میگی ‫دیوونه میشه.
‫اصلاً خوشش نمیاد.
‫گوش کن، کارلا فکر می‌کنه باید یه رفیق ‫زن و شوهری جدید پیدا کنیم،
‫پس بهتره صلح بینتون رو حفظ کنید که باز ‫بتونیم چهار نفری وقت بگذرونیم.
‫در بدترین حالت، هر کسی که ‫بینمون قرار می‌گیره رو نابود می‌کنیم.
‫- آره. ‫- خیلی خب.
‫دقیقاً چه بلایی سر اونی میارید که ‫میاد بینتون؟
‫ببین، عزیزم، می‌دونی که تو دنیای منی،
‫ولی اینی که می‌بینی،
‫یه رفاقتیه که تا آخر عمر ما ‫سر جاش می‌مونه، نه؟
‫از خورشید درخشان‌تره.
‫جی‌دی، تو تلاش‌های آینده‌ت برات ‫آرزوی موفقیت دارم.
‫ترک!
‫♪ تنهایی از پسش برنمیام ♪
‫♪ نه، من سوپرمن نیستم ♪
‫♪ من سوپرمن نیستم ♪
‫تو تمام هشت ماهی که شاغل بودم، ‫تا حالا اینجوری ازم سوءاستفاده نشده بود.
‫خوبه. امیدوارم امشب تو ماشینت ‫گریه کنی.
‫من هر شب تو ماشینم گریه می‌کنم.
‫پرستار، میشه آقای شارپ رو ببری تو اتاقش ‫یا تو یه چاه آسانسور خالی؟
‫واو، واو، واو. ‫نمی‌تونی اینجوری با بیمار صحبت کنی.
‫ولی این یارو خیلی گیر میده.
‫بهش گفتم چربیش بالاست، ‫و بهم گفت یه دکتر مرد براش بیارم.
‫و تو بخش نظر گذاشتن برای دکترها ‫بهم یک ستاره داد.
‫دکترها بیشتر از همیشه تو سایت «به دکترت ‫نمره بده» مورد بررسی قرار می‌گیرن.
‫این یکی نوشته، «یک کلمه هم از ‫حرفاش نفهمیدم.
‫ای کاش زیرنویس داشت.»
‫متوجه منظورتون نمیشم. ‫همه به من سه ستاره دادن.
‫سیستم پنج ستاره‌ایه، بلیک.
‫حالم گرفته شد.
‫ببین، تا آخر دوران حرفه‌ایتون قراره ‫ازتون انتقاد بشه.
‫به خودتون نگیرید، همونطوری که گلوله‌ها از ‫دستبند واندر وومن منعکس می‌شدن.
‫پیو، پیو، پیو.
‫ای کاش می‌تونستم استعاره مردونه‌تری ‫براشون بیارم.
‫خب، سایه این نظرات مردم تا ابد دنبال ‫آدم میاد. شما این چند وقت نظرات خودت رو خوندی؟
‫تاش، من یه دکتر باتجربه‌م، خب؟
‫چند سالی میشه نخوندمشون، و ‫قصد ندارم الان شروع کنم.
‫همین که ازشون دور بشم می‌خونمشون.
‫ببینید، رفقا، پزشکی یه صنعت خدماتیه،
‫و همیشه حق با مشتریه.
‫بذار بمیرم.
‫می‌دونم نارسایی قلبی سطح آخر ‫ترسناک به نظر میاد، اما...
‫متخصص قلبم میگه باید قلبم رو بذارم تو ‫کوله‌پشتی و همه جا با خودم ببرم.
‫اینطور نیست. ‫دستگاه کمک بطنی چپ تو قلبتون جاگذاری میشه.
‫هرچند، سیستم عملیاتی بیرونیش ‫تو این کوله‌پشتی گذاشته میشه.
‫اوه.
‫یا... تو یه کیف پیغام‌رسونی شیک
‫برای بیمارهای باکلاسی که نارسایی قلبی دارن.
‫واو، من که خوشم اومد.
‫من زیاد از حمل وسیله خوشم نمیاد.
‫ببین، بدون اون، ممکنه هر لحظه ‫یه سکته قلبی مرگبار بزنی.
‫خواهش می‌کنم به فکر خانواده‌ت باش.
‫میونه‌ی من و شوهرم افتضاحه. ‫بچه هم نداریم.
‫حالا فکر کن بیشتر زنده موندم. ‫اون دیگه چه مدل زندگی‌ای میشه؟
‫الان زنگ می‌زنم آسایشگاه که ‫کارهای اداری رو شروع کنیم.
‫ام، ولی اول یه چیزی نوشتم که ‫شاید نظرت رو عوض کنه.
‫اه، «اگه جهنم واقعی باشه چی؟»
‫میشه باهاش مهربون‌تر باشی؟
‫می‌خوام بهش فرصت بدم تجدید نظر کنه.
‫شرمنده، ولی بیمارستان زیاد ‫اهداکننده اعضای بدن نداره،
‫و به نظر میاد بقیه اعضای بدنش ‫سالم باشن.
‫من جرجیا رو درک می‌کنم.
‫کی دوست داره بقیه عمرش رو به یه
‫دستگاه پزشکی عجیب و بزرگ ‫بچسبه؟
‫رباتم رسید!
‫هی، عه عه، دست نزنید.
‫ببخشید، ممنون. ‫واو، چه خوشگله.
‫اسمش رو از روی ستاره بسکتبال زنان لیسا لسلی ‫برداشتم چون دستاش خیلی بلندن.
‫هی، چه فکر خوبی، آقای پدر.
‫اینقدر چاپلوسی نکن. ‫هنوز تصمیم نگرفتم کی قراره اول باهاش تمرین کنه.
‫منتظرم زودتر از بینش سه بعدی و باکیفیتش، ‫دستگاه فیلتر ارتعاشش،
‫و دستگاه مچ دستش که از مچ دست ‫انسان پیشرفته‌تره استفاده کنم.
‫منم منتظرم زودتر یکی رو باهاش ‫عمل کنم.
‫آمارا. اول از همه نوبت آماراست.
‫ممنون.
‫هی، تبریک میگم، آمارا.
‫برات خوشحالم.
‫چرا داری اینجوری حرف میزنی؟
‫صدای رباتیمه.
‫اوه... چه جالب. ممنون.
‫واو. بلد نیستی با دخترها حرف بزنی؟
‫نه زیاد.
‫چند سالی میشد نظراتی که مردم درباره‌م ‫نوشتن رو نخونده بودم،
‫ولی تا حالا اونقدرا هم...
‫یک چهارم ستاره؟ ‫اصلاً چطور همچین گزینه‌ای وجود داره؟
‫شما رو هم تخریب کردن، دکتر دوریان؟ ‫فقط یادتون باشه:
‫«پیو، پیو، پیو.»
‫نه، نه، نگران نباش، تاش، ‫برام مهم نیست
‫که یه احمق به اسم «پیکل‌پای۳۲۱۴»
‫نوشته که من، «یه احمقی هستم که به درد ‫ریاست بیمارستان یا شرکت تو دوی ماراتن نمی‌خورم.»
‫مشخصه ناراحتت کرده، ‫ولی همونطور که خودت بهم گفتی...
‫خیلی عصبانی بودم،
‫واسه همین تو ذهنم صدای تاش رو به صدای ‫آدم بزرگ‌ها تو کتاب مصور بادام‌زمینی‌ها تبدیل کردم.
‫هی. مثل چارلی براون رفتار نکن. ‫[شخصیت کتاب مصور بادام‌زمینی‌ها]
‫ایمیلت رسید دستم. چرا گیر دادی که ‫بیمار نارسایی قلبیم رو مرخص کنم؟
‫چون حاضر نیست درمان بشه،
‫بیمارستان تخت‌هاش پُره، ‫و به تخت نیاز داریم، الیوت.
‫دارم سعی می‌کنم نظرش رو عوض ‫کنم، جی‌دی. یه کم بهم وقت بده.
‫به خودت نگیر، خب؟
‫ولی حس می‌کنم کارهات منظوردارن، جی‌دی، ‫مثل اون دستگاه‌های دستمال کاغذی جدید.
‫- می‌دونی که نمی‌تونن... ‫- دستکش‌های مرگ سرد و خمیریت رو حس کنن؟
‫دقیقاً.
‫ببین... قبلاً خودت میومدی تو دستشویی ‫و برام دستمال می‌آوردی،
‫الان تبدیلشون کردی به یه سلاح ‫علیه من.
‫باید یه مقدار بودجه‌ها رو کمتر کنم، الیوت.
‫ممنون که برام ماشین جدید خریدی، ‫رئیس.
‫حتی همون صندلی حرارتی که می‌خواستم ‫رو هم داره. واقعاً ممنونم.
‫وقتی رنگ سبز زمردیش رو انتخاب می‌کنیم ‫این ویژگی همراهش میاد.
‫اه!
‫مراقب باش، همه جا رو خیس کرده.
‫اینم منظوردار بود، جی‌دی!
‫خیلی خب، عالیه، آمارا. ‫کلمپ رو بذار.
‫آفرین. بیمار رو می‌فرستیم خونه ‫پیش خانواده‌ش.
‫یادت نره، مهم حرکات کوچیک هستن.
‫- مثل روندن ماشین. ‫- فهمیدم.
‫گاز بده.
‫خیلی خب، زیادی گاز دادی. ‫ترمز بگیر.
‫- ترمز بگیر. ‫- ترمز کو؟
‫- ترمز! ‫- ترمز کو؟
‫اوه.
‫قتل‌عامش کردی.
‫فکر کردم گفتی درباره‌ش ‫تحقیق کردی.
‫آره. فقط استعاره‌های مربوط به ‫رانندگی گیجم می‌کنن.
‫کی از استعاره‌های رانندگی سر درنمیاره؟
‫کسی که بلد نیست رانندگی کنه.
‫خب، تو مدرسه ما رانندگی ‫یادمون ندادن،
‫چون مدرسه کوچیکی بود، دانش‌آموزهاش ‫من و داداش‌هام بودیم.
‫و مدرسه خونه‌مون بود.
‫اوه، تو خونه درس خوندی.
‫منطقیه. ‫من فکر می‌کردم کلاً آدم عجیبی هستی.
‫شماها فکر می‌کنین بچه‌هایی که تو خونه ‫ادامه تحصیل میدن عجیبن؟
‫- آره. ‫- نه.
‫- آموزش تو خونه خیلی باحال بود.
‫هیچوقت کسی برام قلدری نکرد، ‫و دو بار نزدیک بود برنده ملکه مراسم رقص بشم،
‫ولی داداش‌هام هر دفعه به مامانم ‫رای می‌دادن.
‫- دومی هم بد نیست. ‫- حتماً مامان خوشگلی داری.
‫بیخیال، زیادی حرف‌های خصوصی زدم.
‫اوه، هی، تاش.
‫فکر کن برای یکی نظر بدی نوشتن،
‫و اون دکتر هم می‌خواد نظر رو حذف کنه،
‫- باید چیکار کنه؟ ‫- نمیشه.
‫اوه، عالیه. فوق‌العاده‌ست.
‫اوه، پس فقط من نیستم که از
‫ریاستت راضی نیستم.
‫من نظرات رو نمی‌خونم، الیوت. ‫من از تمام دشمن‌هام بهترم.
‫ببین... اگه اینقدر اذیتت می‌کنه،
‫از تکنیکی که تو مشاوره زوجین ‫یاد گرفتیم استفاده کن.
‫تمام حرفایی که دوست داشتی بزنی رو ‫تو یادداشت صوتی بزن.
‫باز هم میگم که این چیزها برام مهم نیست.
‫یادداشت صوتی:
‫خیلی بدم میاد که الیوت بهم امر و نهی کنه.
‫رئیسم دستور داد جرجیا رو مرخص کنم. ‫می‌تونی فرم‌های دیجیتالش رو آماده کنی؟
‫اول این رو گوش کن. ‫سیبی داره با نزدیک‌ترین خانواده‌ش حرف می‌زنه.
‫اسمش آرتوره. خیلی بامزه‌ست.
‫به عنوان اون کوچولوئه از انیمیشن ‫بالا تصورش کردم.
‫ام، پیرمرده رو میگم، ‫نه پسربچه خپل آسیاییِ پیشاهنگ.
‫من و جرجیا چند سال زن و شوهر بودیم. ‫الان که داره می‌میره،
‫دلم نمیاد برای بار آخر
‫نبینمش و بهش نگم چه حسی دارم.
‫دارم سوار اتوبوس میشم.
‫آرتور، سوار اتوبوس شو و زود ‫خودت رو برسون.
‫اوه. شبیه یه رمانتیک کمدی واقعیه، ‫خوشم اومد.
‫اوه، مطمئنم مثل رایان گاسلینگ تو فیلم ‫دفترچه خاطرات
‫- یه کلاه کوچولو هم گذاشته. ‫- اوه.
‫خیلی خب، توافق کردیم که آرتور شبیه ‫پیرمرد تو انیمیشن بالاست.
‫هوم.
‫شاید دیدن آرتور به جرجیا یه دلیل برای ‫زندگی بده. نمی‌تونیم مرخصش کنیم.
‫آره، وگرنه نمی‌فهمه که اون پیرمرد ناز ‫چقدر دوستش داره.
‫چطوری وقت تلف کنیم؟
‫اوه، بیخیال، من پرستارم، بلدم یه کاری کنم ‫مرخص کردن بیمار تا شب طول بکشه.
‫ولی اگه جی‌دی بفهمه عصبانی میشه.
‫- اه. عالی شد. ‫- خیلی خب. برو دیدن متخصص فنی بیمارستان.
‫به عنوان دکتر چیزهای زیادی دیدی، ولی ‫تا حالا آدمی مثل رافی رو ندیدی.
‫پس انتظار داری یه به روز رسانی نرم‌افزاری ‫یک دفعه‌ای انجام بدم،
‫و باعث بشم سیستم پرونده‌های پزشکی ‫چند ساعت از کار بیفتن،
‫و بیمارستان به صورت متوقف از کار بیفته؟
‫آره. ببین، می‌دونم عجیب به نظر میاد، ‫ولی همه‌ش برای کمک به یه پیرزنه.
‫به خودت نگو پیر، عزیزم. ‫تو که خیلی خوشگلی.
‫ممنون.
‫نه، خودم رو نمیگم. ‫برای یه پیرزن واقعیه.
‫قبول.
‫مشکلات زیادی دارم. ‫واسه همین اجازه ندارن اخراجم کنن.
‫با شمارش سه، دو، یک.
‫خلاصه بخوام بگم، پیکل‌پای۳۲۱۴، ‫من آدم خودخواهی نیستم.
‫من همه کاره‌ی بیمارستانم، ‫کل مردم دنیا دوستم دارن،
‫و تمام اتفاقات اینجا رو کنترل می‌کنم.
‫- چه خبر شده؟ ‫- کل سیستم دیجیتال خوابید.
‫- چی؟ چقدر... ‫- بد.
‫- می‌دونم چون من... ‫- یه آدم خودخواهی.
‫مسئول بیمارستانم!
‫خیلی خب، دوستان، سیستم خوابیده،
‫ولی نگران نباشید، ‫من و ترک حلش می‌کنیم.
‫- چرا پای من رو وسط می‌کشی؟ ‫- وسط نکشیدم، دارم التماست می‌کنم.
‫خیلی خب.
‫یکی هست، ولی باید زبونش رو بفهمی. ‫بهتره منم باهات بیام.
‫خیلی خب.
‫آرتور، از اتوبوس پیاده شدی؟
‫آره. بیرون بیمارستان سنت وینسنتم.
‫- نه! ‫- نه! اون بیمارستان نه.
‫- بیمارستان سکرد هارت. ‫- خیلی خب.
‫یه عالمه بادکنک دم دستت نیست؟
‫همونجا بمون، آرتور. ‫یکی رو می‌فرستم دنبالت.
‫تاش، بیمارم به کمکت نیاز داره. ‫شوهرش باید بیاد اینجا.
‫برام نظر مثبتی می‌نویسه؟
‫نارسایی قلبی داره.
‫بهش میگم قبل مرگ برات یه ‫نظر مثبت بنویسه.
‫ایول. مطمئنم از اموجی قلب باندپیچی‌شده ‫استفاده می‌کنه.
‫خیلی خب، دوستان، گوش کنید. یک ساعت ‫و بیست دقیقه دیگه سیستم درست میشه.
‫تا اون‌موقع، از نمودارهای کاغذی استفاده می‌کنیم.
‫با دست بنویسیم؟ من از دوران مدرسه ‫ابتدایی با دست ننوشتم، ولی جای نگرانی نیست.
‫رفیق، جمع کن خودت رو، خب؟ ‫یا حداقل کاغذ رو بگیر جلوی صورتت.
‫این حرفا چیه. دارم تحسینش می‌کنم.
‫دعوتش کن سر قرار، وگرنه یکی دیگه ‫دست به کار میشه. شاید هم من.
‫غلط کردی.
‫واقعاً این کار رو می‌کنی؟ بلیک؟
‫هی.
‫اه، ببین، ممکنه متفاوت از بقیه ‫بزرگ شده باشی.
‫ولی الان اینترن جراحی هستی، ها؟ ‫و زندگی فوق‌العاده‌ای داری.
‫نه زیاد. با عمه‌م زندگی می‌کنم.
‫چه خفن. ‫عمه باحالت دیگه.
‫مجرده؟ یه کوچولو مواد می‌کشه؟ ‫منم یکی از این عمه‌ها دارم.
‫نه. یه مادره.
‫دوتا بچه کوچیکش برام قلدری می‌کنن،
‫و کلاً دو بار صدای حرف زدن ‫شوهرش رو شنیدم.
‫داشانا، اگه اون انگور یه آدم ‫واقعی بود چی؟
‫ببین، آمارا، بس کن. ‫یه انگور بود دیگه.
‫دست بردار، خیلی رفتی تو فکر.
‫نه. من حتی بلد نیستم رانندگی کنم.
‫چطوری باید نحوه کار کردن با یه ‫ربات رو یاد بگیرم؟
‫شاید باید مثل همین شوهرعمه ساکتم ‫مرده‌شور بشم.
‫چون وقتی آدم‌ها مُرده باشن که ‫نمیشه دوباره کشتشون.
‫هی، یادته یه بار بردمت پیش ‫آرایشگرم
‫و ازت خواستم هیچی نگی؟
‫آره، منم یه چیزهایی گفتم. ‫چند بار هم گفتم، «داداشم.»
‫دقیقاً. الان دیگه حق ندارم برگردم به ‫اون آرایشگاه و خودم باید موهام رو کوتاه کنم.
‫نکته قضیه اینجاست که وقتی رفتیم تو، ‫تو رو خدا حرف نزن.
‫چشم.
‫رافی، بهت هشدار داده بودن که با ‫شبکه بیمارستان ور نری،
‫و الان از موقعیت خودم، باید ‫مجازاتت کنم.
‫بعدش ترک یه چیزی گفت که تا ابد ‫یادم می‌مونه.
‫به عنوان ارباب سیاه‌چال‌ یکشنبه بعد از ‫ظهرها که سیاه‌چال‌ها و اژدهایان بازی می‌کنیم،
‫- طلسم ایرزاد رو باطل می‌کنم. ‫- واو، واو، واو.
‫اون که به علاوه یازده امتیاز بهم داده بود. ‫باید باهاش الهه درفمور رو گول بزنم.
‫اوه، اون دیگه نزدیکت نمیشه.
‫نمی‌دونم چرا انداختیش تقصیر من. ‫زن سابق خوشگلش ازم خواهش کرد.
‫و وقتی دخترهای خوشگل خواهشی دارن، ‫رافی کی باشه نه بیاره.
‫فکر کنم باید برم با اون ‫خوشگل خانم صحبت کنم.
‫هی، هی، رفیق.
‫چیزی که اون داخل دیدی هستا،
‫خانمم فکر می‌کنه یکشنبه‌ها بعد از ظهر ‫میرم گلف بازی می‌کنم.
‫لطفاً چیزی بهش نگو.
‫- راز احمقانه‌ت رو به کسی نمیگم. ‫- ممنون.
‫خیلی خب، آرتور رو سوار کردم. ‫آرتور، سلام بده.
‫- سلام. ‫- آخی. دیگه چی می‌تونه بگه؟
‫ای وای. جی‌دی داره میاد. ‫عصبانی به نظر میاد.
‫شرمنده، تحمل دعوای دیگه‌ای رو ندارم. ‫خیلی جیغ می‌زنید.
‫- منظورت چیه؟ ‫- اوه، دختر، نه.
‫من همه چی رو می‌دونم، الیوت، ‫و به عنوان رئیست...
‫اوه، باز شروع شد.
‫وقتی من و الیوت دعوا می‌کنیم، ‫خیلی سریع از صفر به صد می‌رسیم.
‫به مراسم اصلی خوش اومدید،
‫جایی که یه اختلاف نظر ساده ‫تبدیل به نبرد سلطنتی میشه.
‫مهم‌ترین نکته ازدواج ما هیچی ‫جز بازی‌های روانی نبود.
‫هی! واو.
‫دکتر دوریان، یواش‌تر.
‫جی‌دی، جی‌دی!
‫به من یه توضیح بدهکاری، الیوت.
‫چرا برای مرخص نشدن بیماری که گفته بودم ‫مرخصش کنی اینقدر خودت رو به زحمت انداختی؟
‫خب به حرفم گوش نکردی دیگه، جی‌دی.
‫گفتم یه ذره وقت بده کمکش کنم.
‫من تمرین نمی‌کنم. اه... ‫می‌خوام آمارا انجامش بده.
‫آره، می‌دونی، درکت می‌کنم، چون ‫تو دوران خودم،
‫فرصت داشتم که اولین جراحی لاپاراسکوپی ‫کیسه صفرام رو انجام بدم،
‫ولی تاد دلش می‌خواست انجامش بده،
‫- منم سپردمش به اون. ‫- جدی؟
‫نه، داشانا. ما جراحیم. ‫هر کاری بخوایم می‌کنیم.
‫- می‌دونید چیه؟ حق با شماست. ‫- آره.
‫- کاری که بخوام رو می‌کنم. ‫- آره.
‫- می‌خوام آمارا جراحی رو انجام بده. ‫- نه.
‫دکتر ترک، ببینید، من و شما اعتماد به نفس ‫انجام دادن کاری که می‌خوایم رو داریم،
‫ولی آمارا... به اون اعتماد به نفس ‫نیاز داره.
‫و به عنوان استادش، ‫وظیفه‌تونه که کمکش کنید.
‫گولم زدی.
‫آره.
‫برای این کارت احترام قائلم.
‫اینقدر تعقیبم نکن.
‫کارم چندش نیست. ‫داریم درباره کار صحبت می‌کنیم...
‫تو دستشویی زنونه.
‫قضیه چیه، الیوت؟
‫من فقط می‌خواستم به مریضم ‫بفهمونم که برای یکی مهمه.
‫شاید اون‌موقع اجازه می‌داد ‫درمانش کنیم.
‫می‌فهمم، ولی تو که اینترن نیستی.
‫گاهی اوقات بیمارها خودشون تصمیم ‫می‌گیرن بمیرن. این رو خودت می‌دونی.
‫آره، البته که می‌دونم، ولی به گمونم ‫جرجیا به من مراجعه کرد چون...
‫من فکر می‌کردم من و تو قراره ‫تا ابد با هم باشیم،
‫و الان برام سوال شده که وقتی پیر شدم ‫کسی قراره کنارم باشه یا نه.
‫حتماً خیلی ترسیده، جی‌دی.
‫شاید می‌خواستم اون زوج یه پایان ‫خوش داشته باشن
‫چون به نظر نمیاد من و تو پایان ‫خوشی داشته باشیم.
‫و یه دفعه حالیم شد.
‫باید به خاطر می‌آوردم که چقدر به ‫الیوت اهمیت میدم.
‫اون همیشه یکی از مهم‌ترین آدم‌های ‫زندگیم باقی می‌مونه.
‫ببخشید که به حرفت گوش نکردم، الیوت.
‫نمی‌خوام اینقدر نفرت بینمون باشه.
‫منم متاسفم.
‫برام مهمی، جی‌دی، تا ابد برام ‫مهمی. تو خانواده‌می.
‫فقط نمی‌دونم چطوری قراره ادامه بدیم.
‫یه کاریش می‌کنیم.
‫و علی‌رغم زوجی که داری بهشون ‫کمک می‌کنی،
‫قرار نیست منتظر آخر عمرمون باشیم تا ‫کنار هم باشیم.
‫بیا بریم به بیمارت کمک کنیم.
‫آرتور داره استرس می‌گیره، ‫ترافیک هم خیلی سنگینه.
‫فقط با یه راه قطعی میشه از ‫ترافیک رد شد.
‫ببخشید، قربان. ‫یه اینترن جوون داریم...
‫وقتی به یه بیمارستان فکر می‌کنیم،
‫اولین چیزی که به ذهنمون می‌رسه ‫بیماری، مرگ، درد و مریضیه.
‫ولی اگه به جاهای درستش نگاه کنید، ‫عشق رو هم می‌بینید.
‫- چه خبر شده؟ ‫- داریم کمکت می‌کنیم با دنیای واقعی روبرو بشی.
‫اوهوم.
‫جراح فوق‌العاده‌ای میشی، ولی باید ‫روی اعتماد به نفست کار کنیم.
‫بپر بالا. رانندگی رو یادت میدم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫تازه صندلی گرم‌کن هم داره.
‫یه وقت فکر نکنی بدن من اینقدر گرمه.
‫- اگه تصادف کنم چی؟ ‫- من به دوتا از دخترهام رانندگی یاد دادم.
‫به هیچ عنوان نمی‌تونی ‫غافلگیرم کنی.
‫ترمز بگیر، ترمز، ترمز!
‫یه بار دیگه امتحان کن. ‫این‌دفعه، یواش گاز بده.
‫داری رانندگی می‌کنی، آمارا! ‫موفق شدی.
‫آره!
‫ببین، رفیق، از پسش برمیای، خب؟
‫در ضمن، شنیدم آمارا یه جورهایی آدم ‫عجیب و درون‌گراییه،
‫پس تو میشی اولین مرد زندگیش.
‫- فرصت موفقیت داری. ‫- آدم عجیبی نیست.
‫آره، آره، کاملاً عادیه.
‫آمارا! آمارا! ‫می‌خواستم بدونم میای...
‫- درسته، عشق گاهی اوقات تلخه. ‫- آره.
‫آرتور، من دکتر رید هستم. ‫خوشحالم اومدی.
‫- بله، کجاست؟ ‫- از این طرف.
‫ولی عشق درست همون چیزیه ‫که ما رو درمان می‌کنه.
‫می‌دونستم. درست شبیه ‫شخصیت انیمیشن بالاست.
‫آرتور. اینجا چیکار می‌کنی؟
‫جرجیا.
‫- بیست سالی میشد ندیده بودمت. ‫- آره.
‫نتونستم بذارم بری و نگم که...
‫تو یه گاو بدبختی.
‫تو رو خدا بگو که این یه لقب بامزه‌ست.
‫همیشه بودی و همیشه باقی می‌مونی.
‫نه، فکر نکنم.
‫آشغال فاسد. ‫مثل همیشه‌ای، ولی چاق‌تر.
‫می‌خواستم بمیرم، ولی از روی حرص هم ‫که شده زنده می‌مونم.
‫قلبم رو بذارید تو کوله‌پشتی! ‫من هیچوقت نمی‌میرم.
‫امیدوار بودم همین رو بگی.
‫حتی به خاطر تنفر از من هم ‫که شده زنده بمون.
‫واو، غافلگیر شدم.
‫مردک دوست‌داشتنی بی‌ریخت بدجنس.
‫خیلی خب، پس کلاً میونه‌شون ‫عادی نیست.
‫- اوهوم. من کی باشم قضاوت کنم. ‫- هوم.
‫کارت عالی بود، گاو بدبخت.
‫همچنین، آشغال فاسد.
‫خیلی خب، می‌خواستم به یه چیزی ‫اعتراف کنم.
‫من بودم که اون نظر بد رو درباره‌ت نوشتم.
‫تو پیکل‌پای۳۲۱۴ هستی؟
‫من که اصلاً ناراحت نشدم.
‫سریع و خشن. ‫چرا نفهمیدی؟
‫خب چرا اینجوری ادای آدم‌های عصبانی رو ‫درنیاوردی و بعدش نگفتی «پیو؟»
‫پیو که به معنی سریع نیست. سریع یعنی این. ‫باد داره موهام رو می‎بره. من خیلی سریعم.
‫- اوه، به نوشیدنی بیشتری نیاز داریم. ‫- دارن مثل پیرمردها دعوا می‌کنن.
‫می‌دونی چیه، ترک؟ ‫خسته‌م کردی.
‫کارلا، یکشنبه‌ها که فکر می‌کنی ‫میره گلف بازی می‌کنه...
‫- نه! ‫- پِی یه زندگی کاملاً متفاوته.
‫- نه! ‫- ارباب سیاه‌چاله‌ست.
‫- قسم خوردی نمیگی! ‫- فرمانده یه گردان احمقه.
‫واسه همین داشتی اون شنل ‫رو اتو می‌کشیدی؟
‫اون یه رداست.
‫خشم ارباب سیاه‌چال رو حس کن!
www.Doostihaa.com