‫یالا، لیلی!
‫لیلی، آخرین باری که حرف زدیم،
‫گفتی کاملاً مطمئن نیستی بتونی توصیف کنی
‫اون شب تو سینما چی دیدی.
‫هنوزم نمی‌تونم، ولی الان دیگه مجبور نیستم چون...
‫چون ما عکس‌ها رو داریم، رئیس باوِرز.
‫یه دونه داریم که این چیزه شبیه...
‫نسخه‌ی هیولایی تدی شده،
‫- که فوق‌العاده ترسناک بود... ‫- ریچ.
‫این کیه؟
‫ریکاردو سانتو، قربان. ‫ولی می‌تونید ریچ صدام کنید.
‫هر چی که تدی، فیل و سوزی رو کشته،
‫دیشب دوباره تو قبرستون اومد سراغ ما.
‫شماها نصفه‌شبی تو قبرستون چیکار می‌کردید؟
‫خب، پسرعموم بِمبه یه چیزی بهم گفت
‫- که عموم قدیما انجام می‌داد... ‫- ما فقط داشتیم از اونجا رد می‌شدیم.
‫آره، داشتیم از راه میان‌بُر می‌رفتیم خونه.
‫و شماها هم خیلی اتفاقی یه دوربین همراه‌تون بوده
‫که این اتفاق افتاد.
‫این دفعه آماده بودیم.
‫خب، بذار یه نگاهی بندازیم.
‫اوه خدای من.
‫کِرن، والاس، اینو ببینید.
‫یا حضرت مسیح.
‫- این دیگه چیه؟ ‫- نمی‌دونم...
‫این یه...
‫این فضله‌ی کفتره؟
‫امکان نداره.
‫این چیه؟ گل‌های پلاسیده. چه کمکی. ‫سنگ قبر عمه مری.
‫یه درخت.
‫وایسا، صبر کن. اونو نگاه کن.
‫آره، خودشه، همونجا.
‫- مجسمه؟ ‫- نه، کوری؟
‫اون یه دلقکه!
‫مواظب لحن صحبتت باش، خانم جوان.
‫پاشدی اومدی تو این اداره داری قصه می‌بافی
‫و اینو به عنوان مدرک نشونم می‌دی؟
‫این فقط یه چیز رو ثابت می‌کنه، ‫اونم اینه که تو، لیلی بِینبریج،
‫داری سعی می‌کنی برای خودت یه بلیت یه طرفه بخری
‫به دیوونه‌خونه.
‫شما بچه‌ها دماغ‌تون رو تو کار پلیس نکنید،
‫وگرنه غول‌ها و جن‌ها
‫کوچیک‌ترین مشکل‌تون خواهند بود.
‫حرفم کاملاً روشن بود؟
‫شاید یه چیزی تو مایه‌های دراکولاست.
‫می‌دونی، مثل تو فیلما، ‫که نمی‌تونیم انعکاسش رو ببینیم؟
‫ولی ما که دیدیمش.
‫می‌تونست ما رو بکشه، ولی نکشت.
‫انگار داره باهامون بازی می‌کنه.
‫اولین کاری که من می‌کنم اینه که بفهمم
‫آیا همچین اتفاقایی قبلاً هم تو دِری افتاده یا نه.
‫لیلی، مامان تو اینجا بزرگ شده، مگه نه؟
‫آره.
‫تاحالا چیزی عجیبی گفته؟
‫نه، و اگه ازش بپرسم،
‫صاف منو برمی‌گردونه جونیپر هیل.
‫ولی شنیدی که...
‫شنیدی باوِرز چی گفت.
‫می‌خوان بابامو منتقل کنن شاشانک.
‫آدم از اونجا برنمی‌گرده.
‫- خواهش می‌کنم، من فقط می‌پرسم... ‫- هیچ بزرگسالی هیچ‌وقت باور نمی‌کنه
‫ما چی دیدیم.
‫من خودم باشم باور نمی‌کنم.
‫صبر کن.
‫یکی رو می‌شناسم که شاید باور کنه.
‫سال‌ها بود بهش فکر نکرده بودم،
‫ولی حالا که گفتی،
‫یادم میاد که تو دهه‌ی ۳۰ چند تا بچه گم شدن.
‫راستش، تعدادشون کم نبود.
‫واقعاً؟
‫خب، دوره‌ی رکود اقتصادی بود،
‫و خیلی از خانواده‌ها گرسنگی می‌کشیدن، و بعضی بچه‌ها،
‫یه شبه غیب‌شون می‌زد.
‫احتمالاً فرار کردن دنبال یه زندگی بهتر
‫یا می‌خواستن باری از دوش خانواده‌شون بردارن.
‫دوران سختی بود.
‫ولی هیچی شبیه...
‫چیزی که تو توصیف می‌کنی؟ اوه نه، عزیزم.
‫نه، اصلاً شبیه اون نبود.
‫ولی نذار این جلوی تو رو بگیره
‫که سعی کنی بفهمی چه خبره.
‫پدرم همیشه بهم می‌گفت
‫که با دوستای خوب در کنارت،
‫همه‌چیز ممکنه.
‫و به نظر میاد که تو اون‌ها رو داری.
‫سلام. خب، این غافلگیرکننده‌ست.
‫گفتم زحمتت رو کم کنم و خودم برات بیارمش خونه.
‫لازم نبود این کارو بکنید.
‫فقط خوشحالم که یه خونه‌ی خوب پیدا کرد.
‫دارم قهوه دم می‌کنم، اگه مایلید.
‫من هیچ‌وقت به یه فنجون قهوه نه نمی‌گم.
‫خیلی خب.
‫- بفرمایید تو. ‫- ممنونم.
‫خب، خانواده‌ی شما اصالتاً اهل همین دور و بر هستن؟
‫اجداد من اینجا تو این دره ساکن شدن،
‫ولی سرزمین‌های ما اون موقع خیلی بزرگ‌تر بود.
‫ما گله‌های گوزن شمالی رو دنبال می‌کردیم
‫تا خودِ نوا اسکوشیا و برمی‌گشتیم.
‫البته این مال قبل از «سرنوشت آشکار» بود.
‫من خودم تاحالا کانادا نرفتم.
‫نه؟
‫من هنوزم اون بالاها فامیل دارم، اون‌ور مرز.
‫البته، چیزی که اونا بهش می‌گن مرز.
‫برای ما، اون فقط یه خط رو نقشه‌ست.
‫خب، شوهرتون چطور با محیط کنار میاد؟
‫گمونم سرشو با کار کردن روی اون خط لوله‌ی جدیده گرم کردن.
‫لیروی خلبانه.
‫شک دارم ربطی به اون داشته باشه.
‫نه اینکه اگه ربطی هم داشت بهم می‌گفت، ولی...
‫نه؟
‫هر وقت از روزش می‌پرسم،
‫همه‌ش می‌گه «امنیت ملی» اینه و «محرمانه» اونه.
‫این مرد بیشتر از مقبره‌ی توت‌عنخ‌آمون راز داره.
‫یه کم غم‌انگیز به نظر میاد.
‫می‌دونستم دارم با چی موافقت می‌کنم وقتی با یه خلبان ازدواج کردم.
‫اون دستورا رو زیر سؤال نمی‌بره. ‫من همه‌چیز رو زیر سؤال می‌برم.
‫سازش ما اینه.
‫می‌تونم یه چیزی ازتون بپرسم؟
‫البته.
‫این...
‫ماجرای سینما، بچه‌های گمشده...
‫اتفاق وحشتناکیه.
‫باید نگران باشم؟
‫دِری جای قشنگیه،
‫ولی هر از گاهی اتفاقاتی هم می‌افته.
‫هیچ‌وقت بد نیست آدمایی که دوست‌شون داری رو نزدیک خودت نگه داری.
‫بذار یه چیزی بهت بگم.
‫اگه به چیزی احتیاج داشتی، برای حرف زدن،
‫یه دوست،
‫بهم زنگ بزن.
‫بزن بریم.
‫- خودشه. ‫- هالورن!
‫- بزن بریم! ‫- شماها این...
‫- عمراً. ‫- من دیدم.
‫هی، وایسا. بذار چراغ رو اینجا پیدا کنم.
‫- پیداش کردم. وایسا. ‫- چراغا رو روشن کن.
‫- هی، هی. ‫- آها. تو...
‫- باشه. ‫- تونستی. تونستی.
‫لعنتی.
‫هی، یه کم از پایگاه دور نیست؟
‫این خوبه.
‫یعنی کسی نیست مزاحم‌مون بشه.
‫- مطمئنی مال ماست؟ ‫- سرهنگ گفت می‌تونیم ازش استفاده کنیم.
‫آها، آها.
‫و کس دیگه‌ای اینجا نمیاد؟
‫پسر، اصلاً می‌دونی «از رده خارج شده» یعنی چی؟
‫- نه. ‫- اینجا همه‌ش انبار بوده.
‫هر چی لازم داشتن، خیلی وقت پیش از اینجا بردن.
‫یالا دیگه. اینو نگاه کن.
‫- چی؟ ‫- اینجا خیلی بهم ریخته‌ست.
‫آره. ولی نکته‌ی مهم اینه که،
‫پتانسیل داره.
‫عمراً.
‫نه، نگاه کن. بار رو می‌ذاری اینجا، ضبط صوت رو اونجا.
‫هی.
‫هی، هی، هالورن. ‫شاید بتونی، مثلاً، یه...
‫یه گریل یا صفحه‌ی داغ یا یه چیزی بگیری، می‌دونی؟
‫می‌تونیم اینجا رو بکنیم آشپزخونه!
‫یه کم خوراکی برای بچه‌ها جور کنیم.
‫و قرارهاشون.
‫تو پایگاه نمی‌شه این کارو کرد.
‫تا وقتی این خراب‌شده رو تمیز نکنیم، ‫اینجا هم نمی‌شه کاری کرد.
‫یالا. طوری می‌خندید انگار ‫مجبور نیستیم این آشغالا رو تمیز کنیم.
‫- لعنتی. ‫- بیاین تمیزش کنیم، آقایون.
‫اطاعت قربان.
‫می‌تونید کمکم کنید اینو بلند کنم؟ ‫خیلی سنگینه.
‫یالا، رفیق. شاید بتونیم از چند تا ‫از این وسایل اینجا استفاده کنیم.
‫همه‌شون داغونن.
‫اینجا غذا هست.
‫اینجا غذا هست؟ ایول.
‫یه نور خیره‌کننده هست،
‫روشن‌تر از خورشید. ‫می‌تونه محکم پرتت کنه زمین،
‫یا بکوبتت به یه درخت یا دیوار.
‫اون یه انفجار خیلی بزرگه،
‫می‌تونه ساختمونا رو خرد کنه، ‫تابلوها رو بندازه،
‫و شیشه‌های کل شهر رو بشکنه.
‫ولی اگه مثل «بِرت» خم بشی و پناه بگیری،
‫خیلی جات امن‌تر می‌شه.
‫نور بمب اتمی می‌تونه بسوزونتت
‫بدتر از یه آفتاب‌سوختگی وحشتناک،
‫مخصوصاً جاهایی که پوشیده نیست.
‫خب، من و تو لاک نداریم
‫که مثل «بِرت لاک‌پشته» بریم توش،
‫پس باید به روش خودمون پناه بگیریم.
‫اول، خم می‌شی، و بعد پناه می‌گیری.
‫و خیلی محکم،
‫پشت گردن و صورتت رو می‌پوشونی.
‫خم شو و پناه بگیر زیر یه میز...
‫دنبال اینا می‌گشتی؟
‫داشتم مرتب می‌کردم، ‫و اینا رو پیدا کردم که چپونده بودی
‫تو یه پاکت ته اون کشو.
‫چه خبره، ویل؟
‫- من داشتم... ‫- و بهم دروغ نگو.
‫رانی دوست منه.
‫اون قسم می‌خوره باباش این کارو نکرده، ‫و منم باورش دارم،
‫ولی پلیس باورش نداره ‫چون اون تو سینما کار می‌کنه.
‫آره، می‌دونم، عزیزم.
‫خب...
‫من و چند تا بچه‌ی دیگه، ما...
‫دور هم جمع شدیم که بفهمیم ‫چطور بهش کمک کنیم که...
‫که چی؟
‫چی شد؟
‫تاریک بود.
‫و یکی افتاد دنبال‌مون.
‫ما ترسیدیم و فرار کردیم،
‫ولی رانی یه دوربین داشت ‫و داشت سعی می‌کرد...
‫سعی می‌کرد چند تا عکس بگیره و...
‫باشه، عزیزم.
‫باشه، دیگه از این‌ور اون‌ور دویدن خبری نیست
‫تا وقتی من بفهمم اینجا چه خبره.
‫- چی؟ ‫- از مدرسه به خونه، همین.
‫- مامان. ‫- یه کلمه‌ی دیگه هم نشنوم.
‫اگه بابات بفهمه نصفه‌شبی ‫داشتی این‌ور اون‌ور می‌دویدی،
‫تنبیهی بدتر از این در انتظارته.
‫بین خودمون نگهش می‌داریم
‫این دفعه.
‫هفته‌ی اول مدرسه چطور بود؟
‫- خوب. ‫- خوب؟
‫یه کم با جزئیات بگو.
‫یالا، عزیزم. بهش بگو.
‫آخه خدای من.
‫پای یه دختر در میونه.
‫- مامان. ‫- اشکالی نداره.
‫پسر رو خجالت نده، شار.
‫می‌تونم برم؟
‫- هنوز دسر نخوردی. ‫- مشق دارم.
‫باشه. برو.
‫خب، اون دختره...
‫منظورم اینه، اون...
‫خودت می‌دونی.
‫این آخر هفته کار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم. منتظر تماسم.
‫خب، داشتم فکر می‌کردم،
‫اگه وقتت آزاده، شما دو تا می‌تونید با هم یه کاری بکنید.
‫از وقتی اومدیم اینجا خیلی سرمون شلوغ بوده.
‫خوبه که برای تنوع یه کم از فکر و خیال بیاد بیرون.
‫آره.
‫- شاید. ‫- آره؟
‫تو فکرت چیه؟
‫قشنگه.
‫بابا؟
‫چقدر دیگه باید این کارو بکنیم؟
‫«باید»؟ داره بهم خوش می‌گذره.
‫وقت گذروندن تو طبیعت با پسرم،
‫مثل کاری که با بابام می‌کردم.
‫از این بهتر نمی‌شه.
‫از این دوست‌دختر جدیدت برام بگو.
‫اون دوست‌دختر من نیست.
‫هنوز نه؟ سال تازه اولشه.
‫سال تازه اولشه، رفیق.
‫- یه چیزی گرفت. ‫- چی؟
‫یه چیزی گرفتم.
‫باشه پسرم، آروم باش، آروم. بهش فشار نیار.
‫فقط کم کم جمعش کن.
‫- یالا، آروم. ادامه بده. ‫- دارم انجام می‌دم، بابا.
‫ادامه بده. گرفتیش. ولش نکن.
‫باید باهاش راه بیای. آها.
‫لعنتی.
‫گرفتمش.
‫گرفته بودیش. اون... رفت.
‫جمعش کن. ‫حداقل می‌دونیم که نوک می‌زنن.
‫وایسا، وایسا. طعمه‌ت در رفت.
‫آره، خب...
‫حواست به قلاب من هست؟
‫یدکی‌ها رو تو ماشین جا گذاشتم.
‫تو هم می‌سوزی!
‫ویل.
‫بابا! کمک!
‫کمک! بابا! کمک!
‫منو کشید زیر آب. ‫از آب اومد بیرون!
‫چی؟ پسرم، چی شده؟ ‫نفس بکش. نفس بکش. چی اومد؟
‫تو بودی.
‫همه‌جات سوخته بود، مثل اون عکست
‫بعد از جنگ که با اون هواپیما سقوط کردی!
‫پسرم، باید آروم باشی. ‫حرفات اصلاً معنی نمی‌ده.
‫- حقیقته! ‫- آروم باش!
‫پسرم، چت شده؟
‫یه چیزی اینجاست، تو دِری.
‫یه چیز بد.
‫گزارش‌ها حاکی از اینه که محموله‌های شوروی
‫که اخیراً به بنادر کوبا رسیده
‫ممکنه حاوی تجهیزات نظامی باشه،
‫از جمله موشک‌های زمین به هوا.
‫منابع میگن اگه تأیید بشه، ‫این یه اتفاق مهم خواهد بود...
‫رئیس، ملاقاتی دارید.
‫نه جزئیاتی، نه مشخصاتی.
‫این اطلاعات زیادی به ما نمی‌ده.
‫اونا بچه‌ان. ترسیدن و فرار کردن.
‫باشه. بررسیش می‌کنیم.
‫امر دیگه‌ای هست، خانم...
‫هنلون.
‫نمی‌خوام گستاخی کنم،
‫رئیس باوِرز، ولی اگه یه نفر
‫اون بیرون هنوز داره مزاحم بچه‌ها می‌شه،
‫این احتمال وجود نداره که ‫یه مرد بی‌گناه تو زندان شما باشه؟
‫منظورت هنک گروگانه؟ ‫عمراً.
‫عمراً. بازجوییش کردیم، ‫مچشو حین دروغگویی گرفتیم.
‫این مرد هیچ شاهدی نداره.
‫تونسته با وکیل مشورت کنه؟
‫خانم هنلون، اینجا جنوب نیست.
‫اون و خانواده‌ش تماس مرتب داشتن
‫با دفتر وکیل تسخیری.
‫نمی‌خواستم بهتون توهین کنم، قربان. ‫ببخشید.
‫می‌تونید تصور کنید من از کجا میام،
‫به چی عادت دارم.
‫می‌تونم باهاش صحبت کنم، لطفاً؟
‫شما نه وکیلش هستید نه خانواده‌ش، پس نه.
‫حالا، اگه اجازه بدید...
‫ممنون بابت وقت‌تون.
‫«گروگان.» گروگان.
‫متوجه نمی‌شم، خانم...
‫خانم. هنلون. شارلوت صدام کنید.
‫پسرم، ویل، دوست نوه‌ی شماست.
‫اون ماجرای پسرتون رو برام تعریف کرد،
‫و گفتم یه سری بزنم.
‫- وکیل هستید؟ ‫- نه خانم،
‫ولی تو جنبش [حقوق مدنی] تو جنوب فعال بودم.
‫سهم خودم رو برای کمک به بقیه‌ی رنگین‌پوست‌ها انجام دادم
‫که مجبور به اعترافات دروغین می‌شدن.
‫اگه مورد پسر شما هم همینه،
‫دوست دارم ببینم می‌تونم به اونم کمک کنم یا نه.
‫لطف دارید،
‫ولی فکر نکنم فایده‌ی زیادی داشته باشه.
‫فکر می‌کردم تو اتاقشه.
‫معلوم شد یکی اونو در حال قدم زدن دیده، پس...
‫این معنیش این نیست که به کسی صدمه زده.
‫معلومه که نه. ‫هنکِ من آزارش به مورچه هم نمی‌رسه.
‫مخصوصاً بچه‌ها.
‫خب، اگه سینما نبوده، ‫و خونه هم نبوده،
‫دیگه کجا می‌تونسته باشه؟
‫تنها کسی که می‌دونه ‫پسرم اون شب کجا بوده،
‫غیر از خودش،
‫خداست.
‫و هیچ‌کدوم‌شون هم حرف نمی‌زنن.
‫هی.
‫می‌خوای تمیزش کنی؟
‫ایول، رِج!
‫پشت به دیوار. پشت...
‫جکس، در واقع می‌خوای ‫پشتت به دیوار باشه.
‫چرا کمک نمی‌کنی؟
‫همین الانم دارم کمک می‌کنم.
‫- باشه، هالورن. ‫- من نمی‌تونم بازی کنم.
‫هی! هالورن!
‫دیک...
‫عزیزم.
‫حواست به من باشه.
‫مواظب خودت باش، می‌شنوی؟
‫اون در [ذهن] رو محکم بسته نگه دار.
‫گفتن اینجا پیدات می‌کنم.
‫خب، من اینجام.
‫هی.
‫بازم ممنون بابت اون غذای خونگی.
‫بهترین خوابی بود که ‫از مدت‌ها پیش داشتم.
‫بگو ببینم، خبری از ‫ژنرال شاو یا سرهنگ فولر شنیدی؟
‫فقط می‌خوام بدونم ‫کی دوباره [پرواز] می‌ریم بالا.
‫اوه، نه. این تو سطح اختیارات من نیست.
‫می‌فهمم. ولی می‌دونی، ‫اون «عملیات پریسِپت»،
‫شاو طوری گفت انگار یه اولویت واقعیه.
‫به عنوان یه برادر،
‫شاید نباید انقدر مشتاق باشی که خودتو
‫تو این یکی بندازی جلوی گلوله.
‫خب، داری سعی می‌کنی چی بگی؟
‫سرهنگ لطف کرد
‫این انبار تدارکات قدیمی رو بهمون قرض داد
‫که برای اوقات فراغت‌مون ازش استفاده کنیم.
‫تازه داریم داخلش رو راه می‌ندازیم. ‫می‌خوای کمکمون کنی؟
‫هی.
‫گوش کن، امروز با پسرم رفتم ماهی‌گیری،
‫و وقتی برگشتم سمت ماشین ‫که طعمه‌ی بیشتر بیارم...
‫یه چیزی بهش حمله کرد.
‫خدای من. متأسفم. حالتون خوبه؟
‫وقتی ازش پرسیدم چی، گفت،
‫گفت من بودم، ‫همه‌م سوخته و زغالی شده بودم
‫انگار از یه هواپیمای سقوط کرده خزیده بودم بیرون.
‫و از آب اومدم بیرون، ‫سعی کردم بکشمش زیر آب.
‫باورش می‌کنی؟
‫پسرک کبودی و خراش‌هایی داره ‫انگار یه حیوون چنگش زده.
‫بهم نگاه کرد، گفت،
‫«بابا، یه چیز بدی اینجا تو دِری هست.»
‫هالورن، ما دقیقاً ‫داریم دنبال چه کوفتی می‌گردیم؟
‫می‌دونم داریم سعی می‌کنیم ‫یه چیزی رو توسعه بدیم.
‫روسیه هم همینطور. ‫چی، یه چیزی گم شده؟
‫یه دستگاه که با مغزت ور می‌ره؟ ‫چیه اون؟
‫- جوابمو بده! ‫- نمی‌دونم!
‫نمی‌دونم چه کوفتیه.
‫راستش، مطمئن نیستم بخوام بدونم.
‫ببین، من کاری که بهم می‌گن رو انجام می‌دم ‫همون موقع که می‌گن، درست مثل تو.
‫برای پسرت متأسفم.
‫من قدیما کابوس می‌دیدم که بابام
‫با هواپیما سقوط می‌کنه، ‫مثل اتفاقی که تو کره براش افتاد.
‫بیشتر از هر چیز دیگه‌ای تو دنیا منو می‌ترسوند.
‫من... اون از کجا می‌دونست؟
‫می‌تونست خیلی قبل از اینکه بابام بهم برسه منو بکشه.
‫احتمالاً می‌تونه هر کدوم ما رو ‫هر وقت که بخواد بکشه.
‫مگه اینکه...
‫مگه اینکه چی؟
‫نکنه نخواد ما رو بکشه؟
‫حداقل فعلاً نه.
‫نکنه فقط داره سعی می‌کنه ما رو بترسونه، ‫همونطور که لیلی گفت؟
‫چرا باید بخواد فقط ما رو بترسونه ‫وقتی بقیه رو کشته؟
‫ما واقعاً نمی‌دونیم متی مرده. ‫مطمئن نیستیم.
‫ولی بهم گفته بود ‫که یه مدتی
‫قبل از غیب شدنش چیزای عجیب می‌دیده.
‫فیل و تدی هم همینو گفتن.
‫اَه، رفیق.
‫- از اینکه حق با من باشه متنفرم. ‫- چی؟
‫آدرنالین.
‫کورتیزول.
‫بهشون می‌گن هورمون‌های ترس.
‫وقتی می‌ترسی، ‫فقط تو نه، هر پستانداری،
‫غده‌ی فوق کلیوی‌ت اونا رو تو جریان خونت ترشح می‌کنه،
‫که بعضی شکارچیا مزه‌شو دوست دارن.
‫پس، اونا شکارشون رو تعقیب می‌کنن و می‌ترسونن
‫تا وقتی که بوی مورد نظرشون رو بگیرن.
‫- بعدش... ‫- نه، نه، نه.
‫یعنی می‌گی می‌خواد ما رو بخوره؟
‫- فقط یه نظریه‌ست. ‫- نظریه‌ی وحشتناکیه!
‫- خب، با واقعیت‌ها جوره. ‫- باشه، بیاین فقط،
‫فعلاً فرض کنیم حق با توئه.
‫نه، من نمی‌خوام همچین فرضی بکنم.
‫ولی اگه حق با اون باشه، ‫ما باید چیکار کنیم؟
‫یعنی، اینطوری نیست که بتونیم جلوی خودمون رو بگیریم
‫که نترسیم.
‫بچه‌ها...
‫نکنه بتونیم؟
‫از کجا آوردیشون؟
‫از قوطی قرص مامانم کش رفتم.
‫برای هر کدوم‌مون یکی آوردم.
‫چیکار می‌کنه؟
‫هر وقت خیلی مضطرب می‌شه
‫مثلاً بابت قبض‌ها یا، می‌دونی،
‫من،
‫فقط یکیشو می‌ذاره زیر زبونش.
‫می‌گه باعث می‌شه همه‌ی ترسا و مشکلاتش
‫مثل جادو آب بشن و برن.
‫بهش می‌گه «کمک کوچولوی مامان.»
‫به نظر خیلی خوب میاد.
‫خب، پس فکر کنم به محض اینکه ‫یه چیز عجیب شروع شد،
‫- می‌خوریمش و فقط... ‫- و امیدواریم بهترین اتفاق بیفته.
‫آره.
‫نزدیک به ۲۰,۰۰۰ گونه
‫کرم روی زمین وجود داره.
‫هر کدوم منحصربفرد، ‫هر کدوم با هدف خودش
‫در دستگاه عظیم چرخنده‌ی ‫عملکرد سیاره‌ی ما.
‫اینجا ما کرم پهن انگلی،
‫لوکلوریدیوم پارادوکسوم رو می‌بینیم، ‫که تو بدن حلزون‌های خاکی فرو می‌ره،
‫باعث می‌شه چشم‌هاشون ورم کنه
‫و تبدیل به ساقه‌های رنگارنگ بشه،
‫که در نتیجه ‫توجه پرنده‌ها رو جلب می‌کنه،
‫که بعدش شیرجه می‌زنن و اونا رو می‌کنن.
‫خب، جذاب‌ترین جنبه‌ی ‫لوکلوریدیوم پارادوکسوم
‫اینه که چطور این انگل نه تنها ‫حلزون رو از نظر فیزیکی تغییر می‌ده...
‫هی.
‫...بلکه مغزش رو هم هک می‌کنه ‫و رفتارش رو تغییر می‌ده...
‫داشتم فکر می‌کردم ‫اخیراً چقدر بد رفتار کردم.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫نمی‌دونم.
‫می‌خوای امروز با من بیای ناهار؟
‫فقط من و تو؟
‫دلم برات تنگ شده.
‫عالی می‌شه.
‫چه خوب.
‫نمی‌تونم صبر کنم.
‫خب، همانطور که ما دوام ‫عفونت‌های انگلی
‫در قلمرو حیوانات رو بررسی می‌کنیم، ‫نباید هیچ‌وقت فراموش کنیم
‫که چقدر راحت می‌تونن ‫بین گونه‌ها جهش کنن.
‫از فامیل‌هاش هستید؟
‫نه، ولی یه نامه اینجا دارم ‫که مادرش امضا کرده
‫و اجازه داده با پسرش ملاقات کنم.
‫آره.
‫باید منتظر رئیس بمونید.
‫و کی تشریف میارن؟
‫معلوم نیست.
‫این جواب اصلاً کافی نیست.
‫گوش کن، خانم.
‫پیشنهاد می‌کنم راهتو بکشی بری
‫قبل از اینکه خودت رو ‫تو سلول بغلی اون ببینی.
‫اسم من خانم نیست، ‫شارلوت هنلونه،
‫و شاید این الان برات معنی زیادی نداشته باشه،
‫ولی وقتی ببینی چه کارهای ترسناکی
‫می‌تونم با یه تلفن بکنم، معنیشو می‌فهمی.
‫- ببخشید؟ ‫- نه، فکر نکنم [ببخشمت].
‫در واقع، اگه نذاری ‫همین الان هنک گروگان رو ببینم،
‫تا فردا صبح، کاری می‌کنم ‫مارتین لوتر کینگ، جی‌اف‌کی، آر‌اف‌کی،
‫و یه عالمه «اف‌کِی» دیگه ‫بیفتن رو دستت،
‫به علاوه‌ی یه اتوبوس پر از «سواران آزادی» ‫پشت سر هم
‫از اینجا تا خود عوارضی
‫که تو خیابونا آواز «ما پیروز خواهیم شد» بخونن
‫تا وقتی که مجبور بشی ‫بزرگ‌ترین گله‌پاک‌کن دنیا رو خبر کنی
‫تا جمع‌شون کنه.
‫حالا، می‌ذاری اون مرد رو ببینم؟
‫یا باید یه تلفن بزنم؟
‫منو ببخشید، خانم هنلون، ‫ولی شما از وضعیت من خبر ندارید.
‫می‌دونم پلیس شما رو زندانی کرده
‫بدون ذره‌ای مدرک محکم.
‫با دفتر وکیل تسخیری صحبت کردم،
‫چند تا سؤال پرسیدم.
‫معلوم شد شما رو ‫بدون جلسه‌ی وثیقه متهم کردن،
‫که حق قانونی شما بوده.
‫وکیل تسخیری هیچی در این مورد نگفت.
‫فعلاً نگران اون نیستیم.
‫الان، باید اوراقی رو تنظیم کنیم
‫مبنی بر رفتار تبعیض‌آمیز، ‫نشون دادن تبعیض نژادی،
‫که تو پرونده‌ی شما باید راحت باشه.
‫این بهت اجازه می‌ده کلاً وثیقه رو ندی
‫و تا زمان دادگاه تو خونه حصر بشی.
‫حصر خانگی؟
‫پس داری می‌گی...
‫مجبور نیستم برم شاشانک؟
‫پردازش این برگه‌ها یه کم طول می‌کشه،
‫و اونطور که به نظر میاد ‫فردا دارن با اتوبوس می‌فرستنت.
‫پس شاید مجبور بشی چند روزی رو اونجا بگذرونی،
‫ولی واقعیت اینه که،
‫حق قانونی شما برای دادرسی نقض شده.
‫هر کاری که کردی،
‫یا نکردی،
‫قراره برگردی خونه.
‫حداقل فعلاً.
‫این یه قوله.
‫ممنونم.
‫ولی در یه نقطه‌ای، آقای گروگان،
‫باید حقیقت رو رسماً ثبت کنی.
‫حقیقت؟
‫حقیقت اینه که من ‫هیچ کاری با اون بچه‌ها نکردم.
‫به پلیسم همینو گفتم!
‫این حقیقت رو عوض نمی‌کنه که شما
‫اون شب اونجایی که ادعا کردی، نبودی.
‫واقعاً کجا بودی؟
‫می‌دونی که اون جواب ‫می‌تونه آزادت کنه.
‫هر کاری که داشتی می‌کردی ‫عمراً قابل مقایسه باشه
‫با چیزی که بهش متهم شدی.
‫می‌خوای دخترت بی‌پدر بزرگ بشه؟
‫می‌خوای مادرت عزادار پسرش بشه...
‫فکر می‌کنی من اینو می‌خوام؟
‫رفیق، شماها نمی‌فهمید.
‫باشه.
‫پس، بهم بگو.
‫خواهش می‌کنم.
‫فکر کنم تا الان فهمیدی که من طرف توام.
‫من...
‫من با یه زن بودم.
‫یه زن شوهردار؟
‫یه زن سفیدپوست؟
‫فقط... اتفاق افتاد.
‫«فقط اتفاق افتاد»؟
‫ببین، اگه کسی بفهمه،
‫منو نمی‌فرستن شاشانک.
‫فقط نزدیک‌ترین درخت رو پیدا می‌کنن.
‫تازه بماند ‫که شوهرش با اون چیکار می‌کنه.
‫حالا، اگه یه راهی باشه ‫که کسی صدمه نبینه،
‫من قبول می‌کنم.
‫شاید...
‫شاید برای پیدا کردنش به کمک احتیاج داشته باشم.
‫قربان، ما مناطقی که ‫اون زن سرخ‌پوست گفت
‫ازشون دوری کنیم رو گشتیم.
‫یا اون داره راستش رو می‌گه ‫یا ما رو فرستاده
‫دنبال نخود سیاه، ‫ولی هیچی اونجا نیست.
‫معلومه که هیچی اونجا نیست.
‫اون زن باهوشیه.
‫و حالا ما شک اون رو به یقین تبدیل کردیم.
‫باور کنید، سرهنگ، این مردم ‫تعهدات‌شون رو خیلی جدی می‌گیرن.
‫و قدم بعدی هر چی که باشه، ‫یه نامه‌ی اخطار ساده نخواهد بود.
‫هرچند اهمیتی هم نداره.
‫چون این چرخه به زودی تموم می‌شه،
‫و سلاح دوباره به زیر زمین برمی‌گرده.
‫شاید وقتش باشه پاکسازی رو شروع کنیم، قربان.
‫اون بچه‌ها هر چند وقت یه بار میان اونجا ‫پایگاه رو دید می‌زنن؟
‫بچه‌های «ایندیَن مارش»؟
‫نمی‌دونم، هر چند روز یه بار.
‫قربان، اونا شاید کنجکاو باشن،
‫ولی می‌دونن که باید ‫اون‌ور حصار بمونن.
‫شاید وقتشه دروازه رو باز کنیم.
‫دعوت‌شون کنیم تو.
‫خب، اوضاع با دوستای جدیدت چطوره؟
‫منظورت چیه؟
‫نمی‌دونم. فکر کنم فقط کنجکاوم.
‫رانی گروگان چجور آدمیه؟
‫مردم حرف می‌زنن.
‫اگه منو دعوت کردی که غیبت کنیم، من...
‫لیلی، نه.
‫من فقط...
‫فکر کنم فقط دیگه نمی‌دونم ‫چطوری باهات حرف بزنم.
‫همه‌چی خیلی عوض شده ‫از وقتی که از...
‫می‌دونی، برگشتی.
‫ببین، ما از کلاس اول بهترین دوستای هم بودیم.
‫«پتی‌کیک‌ها» رو فراموش کن. ‫نمی‌خوام تو رو از دست بدم.
‫می‌تونیم فقط از نو شروع کنیم؟
‫خواهش می‌کنم؟
‫خیلی دوست دارم.
‫هی، مارج.
‫هی، لیلی.
‫وای خدای من.
‫دیدی تیم فلاناگان ‫چطوری نگاهت کرد؟
‫باید باهاش حرف بزنی.
‫چی؟ عمراً.
‫اون کاملاً روت کراش داره.
‫یالا، حداقل یه سلام بکن.
‫بعد از همه‌ی چیزایی که ‫امسال کشیدی،
‫لیاقتش رو داری.
‫خب، حداقل باید اول ‫یه آبی به دست و روم بزنم.
‫باشه. الان برمی‌گردم.
‫پا داد؟
‫فکر کنم. رفت خودشو تر و تمیز کنه.
‫خوبه. چون همه‌چی آماده‌ست.
‫به محض اینکه بره سمتش، ‫اون پسره آبروشو می‌بره
‫جلوی کل مدرسه.
‫خیلی خفن می‌شه.
‫آره، خیلی خفن.
‫حالا جا نزن، ترومن.
‫برو تو کارش قبل از اینکه نظرش عوض بشه.
‫چرا معطلی؟
‫جوش زدم.
‫به زور دیده می‌شه.
‫بذار برات درستش کنم ‫قبل از اینکه بری بیرون.
‫عالی می‌شی.
‫باشه.
‫بذار اول برم دستشویی. استرس دارم.
‫باورم نمی‌شه تیم از من خوشش میاد.
‫لیلز؟
‫بله؟
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫چی؟
‫من...
‫خب...
‫حقیقت اینه...
‫مارج؟
‫مارج، تو خوبی؟
‫چی؟
‫مارج، چی شده؟
‫چشمام!
‫مارج!
‫هر کاری می‌کنی، ‫فقط بهش نگاه نکن، باشه؟
‫یکی کمکم کنه!
‫چشماتو ببند!
‫چشمام!
‫مارج، وایسا!
‫کمک!
‫مارج!
‫مارج، نه!
‫مارج، وایسا! نه!
‫وایسا! ول کن!
‫وایسا، مارج!
‫مارج، وایسا!
‫نه! نه! نه!
‫نه، مارج، وایسا!
‫ول کن!
‫ول کن! وایسا!
‫نه.
‫نه، من...
‫ترسوندیم.
‫امروز تو شهر چیکار می‌کردی؟
‫منظورت چیه؟
‫پالی گفت دیده ‫داشتی می‌رفتی تو ایستگاه پلیس.
‫قشنگ می‌تونم ببینم چرخ‌دنده‌های مغزت دارن می‌چرخن، ‫پس چرا بهم نمی‌گی، شار؟
‫همون‌طوری که تو بهم می‌گی ‫تو اون پایگاه چه خبره؟
‫اون یه مسئله‌ی امنیتیه. این چیه؟
‫مردی که تو سینما دستگیر شد؟
‫یه مرد سیاه‌پوست که به خاطر قتلی ‫دستگیر شده که قسم می‌خوره انجامش نداده.
‫و دخترش با پسر ما دوسته.
‫دخترش؟
‫دنبال دردسر نگرد.
‫هر جا که بریم دردسر قراره باشه.
‫این همون کشوریه که ‫قسم خوردی ازش دفاع کنی.
‫من فقط دارم کاری می‌کنم ارزش دفاع کردن داشته باشه.
‫تو به من قول دادی که اینجا دیگه شروع نمی‌کنی.
‫نمی‌تونم دوباره دستگیر شدنت رو تحمل کنم، شار. الان نه.
‫کاری که دارم اینجا انجام می‌دم خیلی مهمه.
‫پس، فقط لازم دارم بهم اعتماد کنی.
‫فقط بهم اعتماد کن و آتیش به پا نکن.
‫خواهش می‌کنم، فقط بهم قول بده.
‫خواهش می‌کنم.
‫لازم نیست نگران من باشی.
‫هی. چی شده؟ چه اتفاقی افتاده؟
‫خوابم نمی‌برد. ‫داشتم از تلسکوپ استفاده می‌کردم،
‫و یه نفر بیرون بود ‫داشت بهم زل می‌زد.
‫چی شده؟
‫دیدی چیکار کردی؟ ‫یکی داره خونه رو می‌پاد.
‫کی اون بیرونه؟
‫خودتو نشون بده!
‫صبر کن، نمی‌تونی همین‌جوری...
‫رسیدگی کن. بهم خبر بده.
‫ببخشید، ژنرال.
‫ما رو دنبال چه کوفتی فرستادی؟
‫اونو با دوستاش گرفتیم ‫در حالی که داشتن پایگاه رو دید می‌زدن.
‫به اصطلاح، سعی داشتن ‫از رو حصار یه نگاهی بندازن.
‫اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫دوست سرخ‌پوست جوان ما، ‫اسمش تانیل هست،
‫محل دقیق چیزی که ‫دنبالش می‌گردیم رو می‌دونه.
‫ولی از جواب دادن به سؤالات ما سر باز می‌زنه.
‫بنابراین، خلبان هالورن ‫قراره به جاش جواب‌ها رو به ما بده.
‫اونا دارن اونجا نگاه می‌کنن.
‫کاری که اونا می‌خوان من با تو بکنم،
‫خوشایند نخواهد بود.
‫پس، چرا چیزی که می‌خوان ‫بدونن رو بهشون نمی‌گی؟
‫که هردومون رو از کلی دردسر نجات بدی.
‫آره.
‫تانیل.
‫وای، خیلی بابت این موضوع متأسفم.
‫یالا.
‫تولدت مبارک!
‫تولدت مبارک، تانیل!
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫«نه! اون داره می‌خوردشون!»
‫«نه!»
‫«به خاطر این کارت حسابت رو می‌رسم.»
‫تانیل؟
‫- سلام، عمه. ‫- سلام.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- هیچی.
‫چی شده؟
‫داستان هیولای ‫جنگل غربی رو می‌دونی؟
‫«گالو»؟
‫همه‌ی بچه‌ها اون داستان رو می‌دونن.
‫بزرگ‌ترها مجبورمون کردن حفظش کنیم ‫وقتی مثلاً هفت ساله‌مون بود.
‫خب، بعضی از داستان‌های ما
‫برای اینن که بهمون درس بدن.
‫و بعضی از داستان‌های ما واقعی‌ان.
‫پس داری می‌گی «گالو» واقعیه؟
‫داستان رو برام بگو.
‫باید بدونم یادت هست ‫که همه‌ی اینا چطور شروع شد.
‫میلیون‌ها سال پیش،
‫قبل از دوران اولین انسان‌ها،
‫یه روح خبیث رانده شد
‫از تاریک‌ترین بخش آسمان شب،
‫که درون یه ستاره‌ی دنباله‌دار اسیر بود.
‫ولی وقتی ستاره به زمین برخورد کرد، ‫شکافته شد،
‫و اون روح آزاد شد.
‫برای زمستان‌های بسیار ‫و ماه‌های بی‌شمار در جنگل پرسه زد
‫تا زمان خلقت اولین اجداد ما.
‫ستاره‌ای که هیولا رو حمل می‌کرد ‫قفس اون بود،
‫و سنگی که ازش ساخته شده بود ‫هنوز قدرت داشت.
‫داناترینِ ما تکه‌ای از اون ستاره رو برداشت
‫و سلاحی تراشید تا از مردم‌مون
‫در برابر هیولا محافظت کنه.
‫که ما اسمش رو «گالو» گذاشتیم.
‫ما خنجر رو نزدیک نگه داشتیم
‫و از جنگل غربی دوری کردیم.
‫با گذشت سال‌ها،
‫افسانه‌ی «گالو» منتقل شد
‫از نسلی به نسل دیگر.
‫ما با هیولا در تعادل زندگی می‌کردیم
‫با دور موندن از دسترس اون،
‫و هیچ‌وقت تو قلمروش شکار نمی‌کردیم.
‫تا اینکه یه روز،
‫مهاجران از راه رسیدن.
‫ما بهشون درباره‌ی خطر ‫جنگل غربی هشدار دادیم،
‫ولی اونا تصمیم گرفتن نادیده‌مون بگیرن.
‫اونا تو جنگل شکار کردن.
‫و درست همونطور که هشدار داده بودیم،
‫شکار شدن.
‫«گالو» از اونا تغذیه کرد
‫و قوی‌تر و قدرتمندتر شد.
‫هیولا به زودی می‌توانست
‫بیرون از جنگل غربی هم شکار کنه.
‫سِسکی، رئیس جنگجویان بزرگ روستا،
‫توسط مادران قبیله به شورا فراخوانده شد.
‫اون موجود زیادی قدرتمند شده بود.
‫یه خنجر به تنهایی دیگه نمی‌تونست
‫از همه‌ی روستاها محافظت کنه.
‫برای نجات مردم‌مون، تصمیم گرفته شد.
‫اونا باید می‌رفتن.
‫ولی دختر سِسکی، نِکانی،
‫نمی‌خواست سرزمین‌مون رو ترک کنه.
‫اون باور داشت که یه راه دیگه هم هست.
‫اون خنجر رو برداشت
‫و به اون‌سوی جنگل بزرگ مُرده سفر کرد
‫در حالی که دوستاش کنارش بودن.
‫تا بالاخره به جنگل غربی رسید.
‫اونا وارد جنگل شدن،
‫دنبال غاری که «گالو» توش سقوط کرده بود
‫تا سنگ مقدس بیشتری جمع کنن.
‫وقتی سِسکی فهمید
‫که دخترش و خنجر گم شدن،
‫یه گروه جستجو تشکیل داد ‫تا هردوشون رو برگردونه.
‫ولی بدون خنجر،
‫اونا هیچی نداشتن
‫که از خودشون در برابر «گالو» محافظت کنن.
‫هیولا خودشو بهشون نشون داد.
‫به شکل چیزهایی
‫که بیشتر از همه ازشون می‌ترسیدن.
‫گروه جنگجویان رو جدا کرد. یکی یکی.
‫و قبل از اینکه بفهمه،
‫سِسکی خودش رو تنها دید.
‫تنها امید سِسکی ‫در دستان دخترش بود.
‫برای ملاقات با خدایت آماده شو!
‫حتی سِسکی، جنگجوی بزرگ،
‫حریف «گالو» نبود.
‫مامان؟
‫مامان!
‫مامان، نه!
‫مامان!
‫نه.
‫ولی دیگه خیلی دیر شده بود.
‫روح سِسکی داشت از بدنش خارج می‌شد.
‫- و اون پیش اجدادش رفت. ‫- مامان! نه! مامان!
‫نه!
‫اگرچه اشک‌های نِکانی ‫بند نمی‌اومد،
‫مردم‌ش هنوز در خطر بودن.
‫اون می‌دونست باید چیکار کنه، ‫براشون بجنگه،
‫درست مثل کاری که مادرش همیشه می‌کرد.
‫پس، نِکانی خنجر رو برداشت
‫و برای آخرین بار ‫به دل جنگل غربی زد.
‫اونا غار رو پیدا کردن.
‫و تکه‌هایی از ستاره‌ی باستانی ‫که «گالو» باهاش اومده بود رو شکستن.
‫نقشه‌ای شکل گرفت.
‫نه برای کشتن اون،
‫بلکه برای به قفس انداختنش.
‫اونا از تکه‌های بندهای قدیمی‌ش
‫استفاده کردن، ‫تنها چیزی که «گالو» ازش می‌ترسید،
‫تا دوباره مردم‌مون رو در امان نگه دارن.
‫بچه‌ها دور جنگل غربی حلقه زدن،
‫جایی که برای مدت‌ها ‫شکارگاه هیولا بود.
‫
‫و اون‌ها ۱۳ تکه سنگ مقدس رو
‫در اعماق زمین دفن کردن.
‫روی هر سنگ، آتشی روشن کردن
‫تا جاش رو مشخص کنه،
‫خطی که «گالو» نمی‌تونست ازش عبور کنه.
‫مردم ما یه قول مقدس دادن ‫که از ستون‌ها نگهبانی کنن
‫و مکان‌شون رو مخفی نگه دارن
‫تا هیولایی که داخلش اسیر شده
‫هیچ‌وقت نتونه فرار کنه.
‫مردم ما در امان می‌موندن،
‫و «گالو» درون این ستون‌ها باقی می‌موند
‫تا ابد.
‫آفرین، تانیل.
‫حالا، تو بخشی از...
‫عمه.
‫حالت خوبه؟
‫آفرین، تانیل.
‫داستان عالی‌ای بود.
‫خب، بهم بگو، الان کجان؟
‫ستون‌ها.
‫چطور پیداشون کنم؟
‫می‌تونی بهم بگی.
‫یالا.
‫از اونجا.
‫تونل‌های زیر چاه قدیمی رو دنبال کن...
‫و ستون‌ها رو پیدا می‌کنی.
www.Doostihaa.com