‫الماس ارزش ذاتی نداره. ‫ما اینو می‌دونیم.
‫و با این حال، گردنبند ‫برف‌دانه ون کلیف و آرپلز
‫تقریباً هم‌قیمت یه ‫رولزرویس به فروش می‌رسه.
‫چرا الماسا این‌قدر گرونن؟
‫این نتیجه کار موفق‌ترین ‫کارتل در تاریخ مدرنه
‫که کربن فشرده رو به عشق ابدی ربط داده.
‫می‌گن الماس جاودانه‌ست.
‫ولی همون‌طور که اتفاقات اخیر نشون دادن، ‫جاودانگی اون معنای سابقشو نداره.
‫اینجا چه‌کار می‌کنی؟
‫- ما اینجا زندگی می‌کنیم. ‫- برای صبحونه میای، کوپ؟
‫تو اینجا زندگی نمی‌کنی.
‫تو هم همین‌طور.
‫مذاکره‌کننده.
‫شیره رو بده.
‫- شیره. ‫- شیره.
‫برید به درک.
‫باید یاد بگیری بهتر چیزاتو با بقیه شریک شی.
‫از اینجا گورتو گم کن.
‫آروم باش، کوپ. همه‌ی ما یه خانواده‌ایم.
‫می‌کشمت.
‫نمی‌تونی منو بکشی، کوپ.
‫چون تو دیگه مُردی.
‫هی. ببین کی بیدار شده.
‫سلام، بچه.
‫حالت چطوره؟
‫راستش خیلی خوبم.
‫چون دکترا بهت یه عالمه مورفین دادن.
‫- عزیزم. ‫- چیه؟ خودم دیدم. زیادی بود.
‫چیزی برات بیاریم؟
‫آب بیارین ممنون میشم.
‫دکتر اومد ببینتت،
‫- ولی نخواستیم بیدارت کنیم. ‫- ممنون، رفیق.
‫چه مدتی بیهوش بودم؟
‫دوازده ساعت.
‫عجب. باید بیشتر کتک بخورم.
‫دوریتوس نداشتن، ولی من...
‫ای وای. سلام. آقای کوپر.
‫فکر کردم ولش کردی.
‫بابا.
‫- هنوز خیلی گیجه، پس... ‫- آره.
‫- من حالم خوبه. ‫- همه‌چیز روبراهه.
‫سلام.
‫وقت بدیه؟
‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫ببخشید. من کارآگاه ربکا لین هستم.
‫امیدوار بودم یکی دو دقیقه ‫با آقای کوپر صحبت کنم.
‫یه مصدومیت تنیس دیگه‌ست؟
‫نه راستش.
‫اونو می‌شناسی؟
‫درباره پاول باهام مصاحبه کرد.
‫چطور؟
‫چند تا سوال درباره دیشب دارم.
‫اگه حالشو داری.
‫یا می‌تونم بعداً برگردم؟
‫خب، بچه‌ها، چطوره پدربزرگ ‫و مادربزرگتون رو ببرین ناهار بخورن.
‫میلی قبل ظهر باز نمی‌کنه.
‫پس ما اولین مشتری‌هاشون هستیم.
‫همه بیاین.
‫معمولاً ترجیح می‌دم ‫این مصاحبه‌ها رو تنها انجام بدم.
‫می‌رم بارنی رو ببینم.
‫حالش چطوره؟
‫بهت می‌گم.
‫خانواده قشنگی داری.
‫لطف داری. چه‌کار می‌تونم برات بکنم؟
‫چطوره درباره دیشب بهم بگی.
‫چیز زیادی یادم نیست.
‫خب، چی یادته؟
‫یادمه که بهم حمله شد.
‫ولی یه جورایی عجیبه، نه؟
‫چیز زیادی برای مقایسه ندارم، پس...
‫خب، اولا، مهاجما چیزی بر نداشتن.
‫که یه کم غیرعادیه.
‫باشه.
‫شاید تصادف بارنی با ماشین یه کم ‫برنامه‌ریزی‌شونو بهم ریخته باشه.
‫پس یه چیزی یادته. ‫و بعداً با آقای چوی صحبت می‌کنم.
‫آقای کوپر، اگه بخوام صادق باشم
‫این حمله اصلا تصادفی به نظر نمیاد.
‫به نظرم تو هدف قرار گرفتی.
‫چرا یکی بخواد منو هدف قرار بده؟
‫چرا یکی باید بخواد پاول لویت رو بکشه؟
‫ارتباطشو نمی‌فهمم.
‫می‌دونی، من قبلاً تو برانکس پلیس بودم.
‫جرایم خشن مثل نقل و نبات ریخته بود.
‫ولی اینجا نه. اینجا یه شهر خیلی آرومه.
‫ما اینجا اصلاً جرایم خشن زیادی نمی‌بینیم.
‫و تو چند روز گذشته، یه مرد تو ‫خونه‌اش به طرز وحشیانه‌ای کشته شد.
‫- مردی که اخیراً باهاش دعوا کردی. ‫- اون دعوا نبود.
‫و بعد تو مورد حمله قرار گرفتی و ‫حسابی کتک خوردی، درست تو خیابان اصلی،
‫بدون هیچ انگیزه واضحی.
‫و ته راهرو دارن از لای دندونای دوستت ‫تیکه‌های آسفالت رو در میارن.
‫باز هم ارتباطشو نمی‌فهمم.
‫اون تویی، آقای کوپر.
‫تو اون ارتباطی.
‫به نظرم دوست تو بودن ‫چیز خطرناکیه.
‫این یعنی قرار نیست با هم دوست شیم؟
‫شنیدم یه ماه پیش کارتو ول کردی.
‫این یه مسئله‌ی کاملا معمولیه.
‫تو گفتی کارتو به‌عنوان یه پلیس تو ‫برانکس ول کردی. چرا این کارو کردی؟
‫- کیفیت زندگی. ‫- منم برای همین بوده.
‫با این تفاوت که تو اخراج شدی.
‫چه فرقی می‌کنه.
‫دیشب از کجا داشتی برمی‌گشتی؟
‫جرسی. بچه‌ی بزرگمونو بردیم ‫دانشگاه‌ها رو ببینه.
‫ببین، همین جا حرفتو قطع می‌کنم.
‫من تو رو خوب نمی‌شناسم.
‫حسی که ازت می‌گیرم اینه که تو ‫یه مرد در مسیر سراشیبی هستی.
‫که به شدت به یه طناب نجات نیاز داره.
‫حالا، من الان اینجام و دارم اون ‫طناب نجاتو بهت پیشنهاد می‌دم.
‫هر چیزی که خودتو درگیرش کردی، ‫من می‌تونم کمک کنم.
‫موضوع اینه...
‫یه جایی قراره از یه خط رد بشی
‫و دیگه نمی‌تونم بهت کمک کنم.
‫و وقتی اون موقع برسه، تنها کاری ‫که می‌تونم بکنم اینه که نابودت کنم.
‫خب، این چیزیه که باید روش فکر کنم. ‫ممنون که اومدی، کارآگاه.
‫ممنون از وقتی که گذاشتی.
‫خوب پیش رفت؟
‫آره. چیزای معمول رو پرسید. ‫جاهای خالی رو پر کرد.
‫بارنی چطوره؟
‫داغون شده، ولی خوب می‌شه.
‫گوش کن، می‌تونیم درباره ‫اتفاق دیشب حرف بزنیم؟ من...
‫- می‌خوام... ‫- شاید الان وقت خوبی نباشه.
‫آره. باشه.
‫من می‌رم.
‫دارن آماده می‌شن که مرخصت کنن.
‫می‌تونم برگردم و بیام دنبالت.
‫نه. می‌تونم به الی بگم بیاد. ‫تو برو با بچه‌ها باش.
‫هی، ملی.
‫فکر کنم واقعاً باید تو جهت ‫مخالف خونه رانندگی می‌کردیم، نه؟
‫یه کم استراحت کن.
‫- ...متفاوته. می‌تونم یه چیزی رو امتحان کنم. ‫- خوبه.
‫- ببخشید، باید... ‫- باشه.
‫چرا بوی خوبی می‌دی؟
‫دارم یه چیز جدید امتحان ‫می‌کنم. ازش بدت میاد؟
‫نه. منظورم این نبود. ‫چی دستگیرمون شد؟
‫گزارش‌های آزمایشگاه.
‫سلاح قتل کالیبر ۳۸ میلی‌متری داشت. ‫هر سه گلوله مال یه تفنگ بوده.
‫و کالیبر تفنگ زنش ۲۲ میلیمتری بوده؟
‫آره. و راست می‌گفت، ‫تفنگش هیچ‌وقت شلیک نشده.
‫حالا چی هست؟
‫- یه تاروس تی‌ایکس۲۲ بود. ‫- نه، نه.
‫بو رو میگم. مشک‌ماننده.
‫نسیم بالسام. از روغن بالسام ‫واقعی درست شده. و سدر.
‫باشه. دیگه چی؟
‫و فکر کنم نت‌های مرکباتی هم حس می‌کنم.
‫آره.
‫گزارش باقی‌مونده باروت نشون داد ‫که قربانی هم با یه سلاح شلیک کرده.
‫ولی هیچ گلوله یا پوکه ‫اضافی تو صحنه نبود.
‫پس یا تیرش به جایی خورده، ‫یا یکی فرار کرده.
‫یا...
‫- یه چیزی رو نمی‌دونیم. ‫- آره.
‫دفتر داره با بیمارستان‌های ‫محلی تماس می‌گیره
‫تا ببینه مصدوم تیرخورده‌ای ‫بستری شده یا نه.
‫قاتلا معمولاً خودشونو ‫به اورژانس نمی‌رسونن.
‫مظنونت کوپره؟
‫فکر نکنم برای این مظنونم باشه، ‫اما برای یه چیزی مظنونمه.
‫بوی درخت کریسمس می‌دی.
‫اونا به همه‌ی فروشگاه‌های ‫بست‌بای توی شهر میرن.
‫و هارد اکسترنال می‌خرن.
‫بعد اونا رو با مدل‌های قدیمی‌تر ‫که نو به نظر می‌رسن عوض می‌کنن
‫و برمی‌گردونن.
‫بعد دوباره بسته‌بندی می‌کنن و جدیداشو ‫تو اینترنت با قیمت کامل می‌فروشن.
‫این داستان با این تموم می‌شه که دوستت ‫میگی برای مامانش یه خونه جدید می‌خره؟
‫نه، معلومه که نه.
‫شماره سریال‌ها رو ردیابی ‫کردن و به کارتش رسیدن.
‫و دستگیرش کردن.
‫و تو تعجب کردی؟
‫اون زیادی توی این کار موند.
‫احتمال لو رفتنش بالا رفت.
‫بخاطر حماقتش دستگیر شد.
‫لعنتی.
‫هنوزم خوشگلی.
‫چه خبر، ای؟
‫نه.
‫چیه؟
‫آروم باش، شوخی کردم.
‫ولی واقعاً خوب به نظر می‌رسی.
‫چی می‌خوای، فلیکس؟
‫هیچی.
‫فقط باید پولمو از بزغاله کوچولومون بگیرم،
‫تا همه چیز رو به راه بشه.
‫اون درباره چی حرف می‌زنه؟
‫نمی‌دونی؟
‫عجب.
‫یه چند تا معامله کردم. همین.
‫درست میگه.
‫ولی دوستت موقع تحویل خراب کرد.
‫پلیسا دنبالم بودن.
‫اون صدای آژیر می‌شنوه،
‫و به قدری می‌ترسه که ‫کل جنسا رو پرت می‌کنه.
‫کجا پرتش کرد؟
‫این بهترین بخششه.
‫بهش بگو.
‫رودخونه ایست.
‫شموی کوفتی حتماً یه جایی حسابی نئشه‌ شده. ‫[نهنگ قاتل معروف]
‫این باعث میشه که تو بدهکار بشی.
‫خیلی خب، چقدر؟
‫می‌خوای بهش بگی، یا من بگم؟
‫۱۵۰ هزار دلار.
‫چه احمقی.
‫در واقع ۱۷۵ هزار دلار بدهی داری.
‫و هفته‌ی بعد میشه ۲۰۰ هزار تا.
‫این نرخ بهره خیلی رو مخه.
‫من کاملاً مطمئنم این عدد ‫برای تو زیادی بالاست.
‫ولی نمی‌تونم بیخیال این قضیه بشم.
‫می‌تونم؟
‫- می‌تونم؟ ‫- خیلی خب.
‫مشکلی نیست.
‫من درستش می‌کنم.
‫- تو درستش می‌کنی؟ ‫- آره، درسته.
‫طبق چیزی که شنیدم تو توالت می‌شوری.
‫چطور می‌تونی این مقدار پولو جور کنی؟
‫این به تو ربطی نداره.
‫من همیشه ازت خوشم می‌اومد، النا.
‫وقتی شهر خودمون بودیم خیلی جذاب بودی.
‫و چون ما آشنا هستیم بهره رو حذف می‌کنم.
‫اگه تا...
‫تا هفته بعد
‫اصل پول رو بهم بدی، می‌ذارم ‫بزغاله‌مون زنده بمونه.
‫چرا اینا این‌قدر خوبن؟
‫می‌دونستی روزی یه میلیارد از اینا ‫رو درست می‌کنن؟
‫اقتصاد کلان و از این صحبتا.
‫بخاطر اینه.
‫خیلی خب.
‫می‌بینمت، بزغاله.
‫و النا،
‫اگه بخوای پول درست حسابی در بیاری،
‫می‌دونی همیشه برات جا دارم.
‫باشه؟
‫گمشو، فلیکس.
‫ترسوی لعنتی.
‫۱۵۰ هزار دلار؟
‫چی با خودت فکر کردی؟ ‫چه مرگته؟
‫خب که چی؟
‫تو سال‌ها برای جیزل و رف معامله کردی.
‫اون تو سانتیاگو بود، لعنتی. ‫اینجا ما می‌تونیم کارای دیگه بکنیم.
‫چرت نگو.
‫شاید تو بتونی.
‫این غذای بیمارستان خوب نیست.
‫- اینو تو درست کردی؟ ‫- معلومه که نه.
‫[دانشگاه پرینستون]
‫سلام، اندی.
‫سلام. ممنون که اومدی.
‫این چه حرفیه.
‫من دیگه هیچ‌وقت رانندگی نمی‌کنم. ‫و یادم رفته بود چقدر باحاله.
‫- اصلاً گواهینامه داری؟ ‫- معلومه.
‫البته منقضی شده، ولی آره.
‫می‌خوای برگشتنو تو برونی؟
‫نه.
‫فقط سعی کن ماشینو توی جاده نگه داری.
‫- اون کارآگاه... ‫- لین، آره.
‫آره. اومد خونه.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫بهش گفتم تو شب مرگ پاول لویت اومدی خونه.
‫گفتم با من بودی.
‫باشه.
‫گوش کن، می‌دونی من هیچ ربطی ‫به مرگ پاول نداشتم، درسته؟
‫معلومه. می‌دونم تو قاتل نیستی.
‫و حتی اگه باشی، تو تنها چیزی هستی که دارم.
‫تابلوی ایسته.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫وای، خدای من. شوخی نمی‌کردی.
‫می‌دونم.
‫مقدار کاغذبازی لازم برای خاک کردن ‫یه آدم...
‫واقعاً حیرت‌آوره.
‫خب، یه کاری به من بده.
‫باشه، خب...
‫- چیزی میل دارین؟ ‫- سلام، من...
‫همون چیزی که اون گرفته رو می‌خوام.
‫می‌دونی چیه؟ همه اینا رو بگیر.
‫آره.
‫نمی‌دونستم باید برای گواهی فوت درخواست بدی.
‫آره. خیلی افتضاحه.
‫فکر کنم همه اینا یه حواس‌پرتی ‫خوب برای بیوه‌های سوگواره،
‫ولی راستش فکر نکنم سوگوار باشم.
‫منصفانه‌ست. ‫چقدر باید اینجا بمونی؟
‫پلیسا هنوز کارشون توی خونه تموم نشده.
‫هی.
‫حالت چطوره؟
‫من فقط... من...
‫واقعاً نمی‌تونم درست درکش کنم.
‫همه می‌دونن که من و ‫پاول رابطه خوبی نداشتیم.
‫و حالا باید مراسم یادبودشو برگزار کنم؟ ‫مردم قراره به من چی بگن؟
‫«می‌دونم ازش متنفر بودی، ‫ولی بیا این کاسرول رو بگیر؟»
‫می‌دونی، من از کاسرول متنفرم.
‫متوجه شدم. برات کاسرول نمیارم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫فکر می‌کنی چیزی به اسم ‫سندرم بیوه‌ی نمایشی وجود داره؟
‫اوه، آره. فکر می‌کنم برای هر ‫چیزی سندرم نمایشی وجود داره.
‫- البته یه بخشی از وجودم ناراحته. ‫- معلومه.
‫ولی...
‫هر وقت به این فکر می‌کنم ‫که همه برام دل می‌سوزونن،
‫دلم می‌خواد برم جلوی یه اتوبوس.
‫حتی نمی‌تونه بمیره بدون اینکه ‫یه تحقیر دیگه بهم تحمیل کنه.
‫دمت گرم، پاول. حرکتت قوی بود.
‫ولی... ببخشید، نمی‌خواستم اینا رو ‫روت خالی کنم. می‌دونم چون شنیدم...
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- نه، درباره کوپ شنیدم.
‫- این چه حرفیه. ‫- نه، حالش چطوره؟
‫یه کم کتک خورده، ولی زنده می‌مونه.
‫وای خدا. کی می‌خواد به کوپ صدمه بزنه؟
‫به جز من؟
‫صبر کن، چه‌کار کرده؟
‫شوخی کردم.
‫راستش نگرانشم. حس می‌کنم ‫داره یه چیزی رو از سر می‌گذرونه.
‫وظیفه تو نیست که درستش کنی.
‫می‌دونم،
‫ولی وقتی به اندازه کافی با یه نفر ‫زندگی کنی، یه زبان خصوصی پیدا می‌کنی.
‫و فقط بخاطر اینکه دیگه باهاش ‫زیر یه سقف نیستی
‫این‌جوری نیست که یه روز صبح بیدار شی و ‫یهو یادت بره چطور باید به اون زبان حرف بزنی.
‫ما برای تور دانشگاه توری توی پرینستون بودیم
‫و می‌دونی...
‫مثل یه سفر در زمان بود. «اس‌اس‌ای-۷۲۱»
‫خب... نمی‌فهمم.
‫مدیر تشییع جنازه... ‫نباید مدیر تشییع جنازه این کارو بکنه؟
‫آره. این می‌ره تو اون دسته. ‫بهش می‌گن کارهای بقیه.
‫وای خدا. اینجا رو ببین.
‫درخواست اثبات وصیت. به زبان ‫حقوقی، یعنی به الکل بیشتری نیاز داریم.
‫آره، حالا من متخصص شدم.
‫ببخشید؟
‫پنجاه دلار شرط می‌بندم ‫هیچ‌کس بلد نیست با اون پیانو بزنه.
‫موهات رو عوض کردی؟
‫بعدا یه قراری دارم.
‫خوبه که اون بو رو حذف کردی.
‫می‌دونستم ازش بدت می‌اومد.
‫آره، بدم می‌اومد.
‫نامزدش جدیدش چی گفت؟ میستی بود اسمش؟
‫چیز مهمی نبود. یه زن دوم کلیشه‌ای بود.
‫ظاهرا بخاطر متوفی خیلی ناراحت بوده.
‫اگرچه احتمالاً داره برای رنج‌روور جدیدی که ‫هیچ‌وقت نمی‌تونه سوارش بشه عزاداری می‌کنه.
‫تو چی؟ چیزی گیرت اومد؟
‫پزشکی قانونی تو آمونیاک رد خون پیدا کرد.
‫با خون پاول همخوانی نداشت.
‫به نظر می‌رسه قربانی‌مون حسابی مقاومت کرده.
‫بیمارستان‌ها چی؟
‫هیچ زخم گلوله‌ای نبوده.
‫ولی با این حال، یکی دیگه ‫تو صحنه جنایتمون خونریزی کرده.
‫و بعد تمیزش کرده.
‫اصلا نمی‌فهمم چرا باید کسی بچه بخواد.
‫بیخیال. هیچ‌وقت بهش فکر نکردی؟
‫نه.
‫من کلی بچه می‌خوام.
‫خب، اول بذار برات ‫یه زنی پیدا کنیم که بتونی
‫بیشتر از دو ماه باهاش بمونی.
‫این منصفانه نیست. گاهی اونا منو ول می‌کنن.
‫اون چیه؟
‫فکر کنم بهش می‌گن عروسک.
‫این یه دوربین پرستاره.
‫به نظرت چی توش پیدا میشه؟
‫احتمالاً هیچی ولی به تماشا کردنش می‌ارزه.
‫سلام، هکتور.
‫وای! یا خدا!
‫تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫جواب تماس‌هام رو ندادی.
‫نمی‌دونی تو چه مخمصه‌ای افتادم.
‫از اون قتل به بعد،
‫یه سره بهم زنگ میزنن که سیستم امنیتیشون ‫رو به روز رسانی کنم.
‫اونم تو وستمونت ویلج.
‫انگار کسب و کارت گرفته.
‫عزیزم، چیزی شده؟
‫چی مثلاً؟
‫گفتن یه دزدی شکست‌خورده بوده.
‫من تا حالا نزدیک اون خونه هم نشدم.
‫کسی رو هم نکشتم. دیوونه بازی درنیار، هکتور!
‫جرج کلونی چی؟
‫معلومه که نه.
‫کوپ هم اون رو نکشته.
‫از کجا می‌دونی؟
‫چون می‌شناسمش.
‫عاشقشی؟
‫خدای من! بس کن.
‫من فقط می‌دونم از بس ذهنم
‫مشغول اینه که داری با اون سفیدپوست چیکار ‫می‌کنی که شب‌ها خوابم نمی‌بره.
‫به سقف زل میزنم، هی به این فکر می‌کنم ‫که یه روز گند بزنی و گیر بیفتی.
‫نیاز نیست نگران من باشی.
‫نگران تو نیستم.
‫نمی‌دونم چطوری گذاشتم راضیم کنی ‫باهاتون کار کنم.
‫ما مجرم نیستیم، النا.
‫ببین، می‌فهمم که ترسیدی.
‫ولی قول میدم همه چی تحت کنترلمه.
‫نه، نیست.
‫اگه من جات بودم، دیگه تمومش می‌کردم.
‫چیوو صد و پنجاه هزار دلار به فلیکس بدهکاره.
‫لعنتی.
‫و تو خبر داشتی.
‫شنیده بودم چیوو باز داره دور و برشون ‫می‌پلکه. همین.
‫حس نکردی باید به منم بگی؟
‫تو زندگیت خوبه. نمی‌خواستم بدبختت کنه.
‫اگه می‌گفتی جلوش رو می‌گرفتم.
‫پس شد تقصیر من؟
‫برو خونه، النا.
‫خب، خانم لویت.
‫گفتم شاید بخواید اظهاراتتون رو اصلاح کنید.
‫باید یه کم بیشتر درباره کوپ تحقیق کنیم.
‫آره.
‫از دست این آدم‌ها.
‫به نظرت بیشتر از اونی که نشون میده ‫اطلاعات داره؟
‫خیلی خب.
‫- هی، اجرای خیلی خوبی بود. ‫- ممنون.
‫برسونمت؟
‫باشه.
‫- اجرا چطوره؟ ‫- خوبه.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫بینگو.
‫آره.
‫اول از همه، وست‌لیک بود. ‫نه بایرام هیلز.
‫- از کجا یادت می‌مونه؟ ‫- تو چطوری یادت نمی‌مونه؟
‫تنبیه شدن رو یادمه.
‫به من نگاه نکن. من که نگفتم گیر بیفتی.
‫لاستیک ماشین مامانم پر علف و گِل بود.
‫خب، خدا رو شکر مامانت لومون نداد.
‫همیشه فکر می‌کرد رفیق نابابم.
‫متنفرم از اینکه حرفش درست از آب دراومد.
‫هی، اینطور نیست.
‫چیزهایی که تجربه کردی، داری تجربه می‌کنی...
‫تقصیر تو نیست.
‫لطف داری.
‫و هی، اگه تو نبودی،
‫تو دبیرستان اصلاً بهم خوش نمی‌گذشت.
‫یه بازیکن فوتبال و عاشق ریاضیِ حوصله سر بر بودم.
‫و تو...
‫تو بی‌باک بودی.
‫دارو نمی‌خوردم دیگه.
‫تحسینت می‌کردم.
‫مثل الان.
‫واسه همین میای تماشای اجراهام؟ که ‫تحسینم کنی؟
‫لعنتی.
‫لعنتی. گندش بزنه.
‫آره. گرون‌ترین چیزی بود که مغازه سوغات داشت.
‫یا این بود یا دسته گل بادکنکی، پس...
‫چیزی می‌خوای واسه‌ت بیارم؟
‫اونا کی بودن؟
‫نمی‌دونم.
‫گور بابات.
‫بارنی، دست بردار. باور کن. ‫نمی‌دونم کی بودن.
‫مسئله اینه که، کوپ،
‫حرفت رو باور نمی‌کنم.
‫یه مرگته، رفیق.
‫نمی‌دونم چته، هیچی هم نمیگی.
‫ولی سعی کردم کمکت کنم، اما فقط دروغ میگی.
‫- هی، ببین، بارن، اونطور نیست. ‫- یه کیسه پول نقد بهم دادی.
‫- بارنی، بیخیال... ‫- دروغ به ریش من نبند!
‫دارم سعی می‌کنم ازت محافظت کنم.
‫خب، خسته نباشی.
‫بهتره بری.
‫- منظورت چیه؟ ‫- ممنون میشم تشریفت رو ببری.
‫صبح بخیر. بابا. هرناندز.
‫- صبح بخیر. ‫- می‌دونستی رایان دیشب قرار داشته؟
‫آره. ژل مو.
‫چطور بود؟
‫- نرفت. ‫- عیب نداره، آرت.
‫گاهی اوقات مجبوریم تا دیروقت کار کنیم، بابا.
‫میشه بریم سر کار؟
‫هی.
‫نیمرو زدم. بشین.
‫نیمرو زده.
‫خب،
‫از تو آشغالی چیز به درد بخوری پیدا نشد؟
‫چرا. نمونه خون پیدا کردم.
‫خون اندرو کوپر با رد خونی که تو آمونیاک ‫صحنه جرم مونده بود می‌خوند.
‫- یه بار دیگه بگو. ‫- از آزمایشگاه زنگ زدن. خون خودشه.
‫اونوقت اینجا نشستیم درباره قرارت صحبت می‌کنیم؟
‫باید بریم. مسئله خیلی مهمیه.
‫البته من نرفتم سر قرار.
‫هرناندز، بدو.
‫خانم لویت؟
‫مهمون‌ها دارن می‌رسن.
‫سلام، عزیزدلم. تسلیت میگم.
‫تسلیت میگم. ما پیشتیم.
‫- اوه، عزیزم. ‫- من خوبم.
‫یه چیز قشنگ بنویس.
‫- هی. ‫- خدا رو شکر اومدی.
‫تسلیت میگیم، سم.
‫- ممنون، نیک. ‫- چطوری؟
‫هنوز الکل دستم نگرفتم.
‫پس دیر کردی؟
‫مامان پاول از فلوریدا اومده.
‫یا فراموشی گرفته
‫یا بهش نگفته بود داریم طلاق می‌گیریم.
‫- بهرحال اصلاً باهاش راحت نیستم. ‫- عوق.
‫آره.
‫خب، حداقل من بهتر از یه سری‌ها ‫با مرگش کنار اومدم.
‫ممنون.
‫- لطف داری. ‫- خواهش می‌کنم.
‫گمونم نمی‌تونم میستی رو سرزنش کنم.
‫آخه اینجا پر آدم‌های پولداره و اونم تو چشمه.
‫وقتی دارن روی مرد قبلی زندگیش خاک می‌ریزن، ‫چرا نباید دنبال مرد بعدی زندگیش باشه؟
‫باریکلا به این عرضه‌ش.
‫می‌دونی چیه، فکر کنم آماده‌ی نوشیدنم.
‫چیزی نگو.
‫آره. ما میاریم.
‫سلام.
‫مراسم زیبایی بود.
‫ممنون.
‫چطوری؟
‫خوبم، کوپ.
‫به چیزی نیاز داری؟
‫عزیزم.
‫اگه نوشیدنی قوی‌تر می‌خواستی صدام کن.
‫- باشه. ‫- کوپ.
‫یه لحظه میای؟ باید صحبت کنیم.
‫- عالیه. ‫- ممنون که تشریف آوردید.
‫خانم کوپر.
‫- کارآگاه. ‫- آقای کوپر خونه‌ست؟
‫نه.
‫حکم جستجوی ملک رو داریم.
‫لباسم مناسب نیست.
‫دارم می‌بینم.
‫- شما؟ ‫- دوستشم.
‫صحیح.
‫- آره. ‫- کسی خونه‌ست؟
‫- نه. ‫- بسیار خب.
‫بیاید تو.
‫اگه نتونم دوستام رو بیارم نمیام.
‫کل سوئیت رو بردار. ما کل ماه اوت رو ‫تو همپتنز می‌مونیم.
‫باورم نمیشه تا حالا نرفتی ورزشگاه یانکی.
‫من طرفدار تیم مِت هستم.
‫شرمنده.
‫خیلی بیشعوری.
‫- دوستان. ‫- کوپ.
‫- سلام. ‫- وای پسر.
‫چطوری؟
‫بدجور درد دارم.
‫لعنتی.
‫یه جایی رو تو شهر می‌شناسم. ‫واسه سرمادرمانی. عالیه.
‫لینکش رو برات می‌فرستم.
‫چی هست؟ حموم یخ؟
‫از اونم بهتر. هوکایدو بودم شروعش کردم.
‫ژاپنی‌ها از این کارها سر درمیارن.
‫حالا این عوضی‌ها چه شکلی بودن؟
‫شبیه دو نفری که مثل سگ کتکم زدن.
‫می‌دونی، با اونهمه پولی که پای مالیات میدیم
‫فکر می‌کنیم پلیس بیشتر واسه این پرونده‌ها ‫وقت بذاره.
‫اول پاول، الانم این.
‫قیمت ملک بدجور میاد پایین.
‫می‌دونم. دایان هر یک ساعت سایت زیلو رو چک می‌کنه.
‫عادت کرده.
‫کسی از بارنی خبر نداره؟
‫- دیدیش، کوپ؟ ‫- آره، بدک نیست.
‫خب، با توجه به اتفاقی که افتاد،
‫ممکنه سامانتا دیگه دلش نخواد تو خونه ‫به اون بزرگی زندگی کنه.
‫به نظرت خونه رو می‌فروشه؟ ‫خونه خیلی قشنگیه، رفیق.
‫نمی‌دونم، ولی خونه‌هایی که توشون آدم‌کشی شده ‫بیست و پنج درصد ارزون‌تر فروش میرن. شاید هم کمتر.
‫- خدای من. ‫- بیخیال.
‫قبل جداییشون یه اتاق استراحت به اون ‫بزرگی رو گذاشته بود تو زیرزمین.
‫فکر کنم دلم نمی‌خواد تو یه خونه قتل زندگی کنم.
‫وقتی بیست و پنج درصد ارزون‌تر بخریش، ‫عادت می‌کنی.
‫- مک‌نیل، روسو. ‫- بله، خانم.
‫با من بیاید بالا. ‫از اتاق‌خواب شروع می‌کنیم.
‫- چشم. ‫- الان میایم.
‫بیا.
‫خدای من، حتماً ازم متنفری.
‫منم جات باشم از خودم بدم میاد.
‫گفته بود جداییتون قطعیه. منم...
‫واقعاً دوستش داشتم، می‌دونی؟
‫آره.
‫فکر می‌کردم قراره تا آخر عمرمون با هم ‫زندگی کنیم. و الان...
‫آره، سخته.
‫هنری چطوره؟ می‌تونم ببینمش؟
‫سامانتا، نون خامه‌ای داره تموم میشه.
‫پاول دلش می‌خواست دسر به همه ‫مهمون‌هاش برسه.
‫آره. ممنون، پملا. بهشون میگم.
‫پملا! مشتاق دیدار.
‫من واقعاً پسرت رو دوست داشتم.
‫خیلی خوشحال میشد اگه می‌فهمید ‫ما بالاخره همدیگه رو دیدیم.
‫متاسفم، عزیزم.
‫شما؟
‫پملا، ایشون میستیه،
‫خانمی که پسرت قبل مرگش باهاش قرار می‌ذاشت.
‫رئیس، کجایی؟
‫زیرزمین.
‫بیا اینجا رو ببین.
‫کارآگاه لین.
‫چیه؟
‫عجب.
‫آره.
‫- هی، کوپ. ‫- هی.
‫میای قدم بزنیم؟
‫باشه.
‫- کارآگاه بهم زنگ زد. ‫- خب؟
‫فکر نمی‌کنه یه سرقت ساده باشه.
‫آره، می‌دونم.
‫کی تو ماشین بود، کوپ؟
‫- نمی‌دونم. ‫- خیلی خب.
‫الان هر مرگیت که هست
‫وقتش نیست من رو از خودت برونی.
‫ممنون، ولی نیاز نیست نگرانم باشی.
‫- بچه‌هات... ‫- بچه‌هامون.
‫...شاهد کتک خوردن پدرشون بودن.
‫به این زودی‌ها این آسیب روحی روانی ‫رو فراموش نمی‌کنن.
‫خیلی خب، من چی؟ ‫آسیب روحی روانی من چی؟
‫- آره، پس بگو. ‫- نه؟
‫بگو. چه خبره؟
‫دارم سعی می‌کنم کمکت کنم، ولی ‫باید یه چیزی بهم بگی.
‫مل...
‫خیلی خب.
‫- باید جواب بدم. ‫- باشه.
‫خدای من.
‫الو، الی. الان وقتش نیست.
‫نمی‌دونستم چیکار کنم. خودشون اومدن تو.
‫کی؟ چی میگی؟ یواش‌تر حرف بزن.
‫پلیس‌ها. حکم داشتن و... نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫چی؟ پلیس چیه؟
‫اندی.
‫دارن میان.
‫شما فیشر رو می‌شناسین؟
‫انگار فرق کرده.
‫من به چونه‌ش ژل تزریق کردم.
‫خوب شده.
‫هی، کت، یه لحظه میشه صحبت کنیم؟
‫شنیدم چی شده. خوبی، کوپ؟
‫آره، خوب میشم.
‫- بدجور کتکت زدن، ها؟ ‫- آره. آره.
‫کت، میای؟
‫باشه. چی شده؟
‫اینجا نه.
‫چیه؟
‫یه وکیل می‌خوام.
‫من مظنون به قتل پاولم.
‫یعنی چی؟
‫قضیه‌ش پیچیده‌ست.
‫- من شغلم وکالته، کوپ. ‫- آره.
‫من با سم قرار می‌ذاشتم.
‫و چند روز
‫قبل از مرگ پاول باهاش جلوی همه درگیر شدم.
‫تو مهمونی نیک. دام گفته بود.
‫پس باید وکیلم بشی.
‫اگه فرقی داره باید بگم بی‌گناهم.
‫- کوپ، نمی‌تونم پرونده‌ت رو قبول کنم. ‫- معلومه که می‌تونی.
‫نه، جدی میگم. من و سم دوستیم.
‫خب، مگه ما دوست نیستیم؟
‫- البته، ولی... ‫- خب پرونده کوفتی رو قبول کن.
‫کمکت می‌کنم.
‫ولی خودم وکالتت رو قبول نمی‌کنم. ‫خیلی خب، فردا به دفترم زنگ بزن.
‫وصلت می‌کنم به راب بارو، همکارمه.
‫نه، خودت باید قبولش کنی.
‫- کوپ... ‫- آخه...
‫تو بهترین وکیلی.
‫- باید پرونده رو قبول کنی. ‫- به عنوان دوست سم،
‫بحث تعارض منافع در میونه.
‫خیلی خب، کت...
‫فکر نکنم واضح حرفم رو زده باشم.
‫وقتی میگم باید پرونده رو قبول کنی، ‫خواهش نمی‌کنم، دستور میدم.
‫پرونده‌م رو قبول می‌کنی
‫وگرنه در غیر این صورت،
‫به دام میگم که پشت سرش داری با پول‌هاش ‫چیکار می‌کنی.
‫فکر نکنم آلیسا هم از شنیدنش خوشحال بشه، نه؟
‫چیکار می‌کنی، کوپ؟
‫کاری که لازمه.
‫در ضمن نمی‌تونم جلوجلو دستمزدت رو بدم،
‫ولی بزن به حسابم واسه وقتی پرونده بسته شد.
‫برو بمیر.
‫پس قبول کردی.
‫هی. یه لیوان از اون بطری بریز.
‫زیباست.
‫نوش جان.
‫اندرو کوپر،
‫شما به جرم قتل پاول لویت بازداشتی.
‫برگرد سمت راست.
‫[میای اینجا؟]
‫جالبه که وقتی چند ماهه هر هفته دارم دزدکی
‫وارد خونه مردم میشم
‫اتهام جرمی بهم بخوره که مرتکبش نشدم.
‫ولی چند وقته که افسرده شدم.
‫پس حتماً
‫اون عوضی‌های لیمن تو سال ۲۰۰۸ این حس رو داشتن،
‫یا پونزده سال بعدش بنکمن فرید هم
‫وقتی تو باهاما منتظر این بود که یکی بفهمه
‫یه سوراخ هشت میلیارد دلاری تو اقتصاد ‫ایجاد کرده همین حس رو داشت.
‫کت رزنیک. وکیل آقای کوپر هستم.
‫چیزی که دست شماست یه مشت ‫مدارک تصادفیه.
‫در ضمن حکم رو برای زنی صادر کردید که
‫از مشکلات روانی رنج می‌بره و وضعیتش مناسب ‫دریافت همچین حکمی نبوده.
‫خونه به اسم ایشون نیست. حتی اجاره هم نمیده.
‫تا آخر این هفته پرونده رو می‌بندیم.
‫این رو تو ماشین آقای کوپر پیدا کردیم.
‫- این مال من نیست. ‫- حرف نزن.
‫می‌دونستم فردا قراره به بچه‌ها، به مل
‫و احتمالاً بیست و پنج سال حبس فکر کنم.
‫ولی بدترین اتفاقی که ممکن بود بیفته ‫بالاخره افتاد.
‫و گذروندن یک شب تو سلول صادقانه‌ترین کاری بود
‫که بعد از مدت‌ها انجام دادم.
‫یا شاید از تمام تلاش و زحماتی که کشیدم ‫خسته شده بودم. نمی‌دونم.
‫بهرحال، اون شب اولین شبی بود که ‫بعد از مدت‌ها...
‫تونستم بخوابم.
www.Doostihaa.com