‫نیهال، حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫واقعاً میگم، خوبم.
‫یه ذره رنگت پریده.
‫فقط خسته‌م، همین.
‫این رو می‌خورم.
‫حالا که انقدر زحمت کشیدی.
‫خب، بعدش برنامه چیه؟
‫می‌خوای اتاقم رو ببینی؟
‫لازم نیست. می‌تونم تصورش کنم.
‫عایق صدا، تهویه‌ی مطبوع ‫و از این‌جور چیزها.
‫نه واقعاً، ولی...
‫باشه.
‫- خب، می‌خوای چی‌کار کنیم؟ ‫- فرقی نمی‌کنه.
‫می‌خوای بریم؟
‫کجا؟
‫تائورمینا؟
‫درسته؟
‫عثمان مثل یه تعطیلات فوق‌العاده‌ست.
‫منظورت چیه؟
‫فراموشش کن. بیا این ماجرا رو کشش ندیم.
‫چی رو کشش ندیم؟
‫این رو. ما رو. هر چی که این هست.
‫ما فقط با هم وقت می‌گذرونیم، درسته؟
‫آره، همین‌طوره.
‫- به‌هر‌حال، من میرم. ‫- می‌خوای بری؟
‫آره، می‌خوام برم. در واقع، همین الآن می‌رم.
‫- باشه، می‌رسونمت... ‫- لازم نیست.
‫لازم نیست من رو برسونی.
‫ممنون بابت همه‌چی، باشه؟
‫واقعاً برای من یه تعطیلات فوق‌العاده و کوتاه بود.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫هیچی؟
‫- عثمان، منو نگاه کن. ‫- چیه؟
‫عثمان...
‫وقتی چند لحظه پیش اومدی تو، اولین بار بود ‫که می‌دیدم انقدر خوشحالی.
‫و الآن، برای اولین بار،
‫قیافه‌ت یه‌جوری شده که انگار داری می‌میری.
‫توی یه چاله‌ی بی‌انتها.
‫تا آسمون‌ها بالا رفتی.
‫از بالاترین نقطه‌ی خودت ‫به پایین‌ترین نقطه افتادی.
‫به‌خاطر همین ولش کردی؟
‫که از اینا فرار کنی؟
‫از این می‌ترسیدی؟
‫حق با تو بود.
‫اشکالی نداره.
‫ما که می‌دونیم، مگه نه؟
‫همین که ما رو کنار هم نگه می‌داره.
‫ما می‌دونیم.
‫معلومه.
‫می‌دونیم که از دست دادن ‫همه‌چیز توی یه لحظه چه حسی داره.
‫می‌دونیم چطور توی همچین خونه‌ای ‫و توی چادر زندگی کنیم.
‫می‌دونیم چطور بخاری رو روشن کنیم ‫و سر و ته بخوابیم.
‫هی به خودم می‌گم ‫نمی‌ذارم گذشته‌ام من رو تعریف کنه.
‫ولی شاید این زخم‌ها هیچ‌وقت از بین نرن.
‫شاید هیچ‌وقت خوب نشیم.
‫صبح بخیر.
‫هنوز داری کار می‌کنی، هان؟
‫کل این مدت هی قطع و وصل می‌شد،
‫ولی الآن دیگه واقعیه.
‫داریم انجامش می‌دیم.
‫پولش رو هم پیدا کردیم.
‫کار رو جمع می‌کنیم،
‫و تمومش می‌کنیم.
‫قهوه‌ی آیریش؟
‫نه.
‫فقط قهوه‌ی ساده.
‫داریم قایق رو تحویل می‌دیم.
‫حتماً داری مثل دیوونه‌ها کار می‌کنی.
‫فقط می‌خوام تموم بشه.
‫- و بعدش؟ ‫- بعدش؟
‫نمی‌دونم. بدهی داریم.
‫وام‌هایی داریم که باید پرداخت بشن.
‫نمی‌دونم.
‫انگو اون روز می‌گفت ‫که شاید یه قایق بخواد.
‫شاید یکی براش بسازیم ‫و بعدش هم برای بقیه.
‫بالأخره پرداختش می‌کنیم.
‫پس نگران نباش، من اینجا هستم.
‫یه کاریش می‌کنیم.
‫من این خونه رو ول نمی‌کنم.
‫یه‌کم شکسته به نظر میای.
‫شکسته‌م.
‫تیکه‌تیکه شدم،
‫ولی اشکالی نداره.
‫من مشکلات دیگه‌ای دارم. نگرانش نباش.
‫به‌خاطر انگینه؟
‫انگین؟
‫نه.
‫نمی‌دونم. اون مشکلات خودش رو داره.
‫نمی‌دونم مشکلاتش چی‌ان، ‫اونم حرفی نمی‌زنه.
‫پس ربطی به شما دوتا نداره؟
‫نه. اصلاً و ابداً.
‫به گمونم می‌خواد کارش رو گسترش بده، ‫می‌خواد یه‌کم تهاجمی‌تر پیش بره.
‫احتمالاً همینه.
‫اون مرد خوبی شده.
‫واقعاً تحسین‌برانگیزه.
‫کارش فوق‌العاده‌ست.
‫می‌دونی که راجع به...
‫نسل دوم یا سوم خانواده‌های پولدار چی میگن.
‫ولی تو و انگین اصلاً اون‌جوری نیستید.
‫خیلی‌خب. من میرم. بعداً حرف می‌زنیم.
‫جدی؟
‫ببخشید؟
‫تمام صبح رو اینجا بودی؟
‫هنوز دارم سعی می‌کنم فکرهام رو مرتب کنم.
‫فقط اومدم به عثمان نشون بدم ‫که از زیر کار در نمی‌رم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- منظورم اینه که...
‫خب، خودت که می‌دونی...
‫هنوز می‌خوای این قضیه رو مخفی نگه داری.
‫فکر کنم دلایلم رو واضح توضیح دادم.
‫باشه.
‫باشه. گرفتم.
‫پس من می‌رم بیرون.
‫باشه.
‫خیلی‌خب. من آب لیموها رو می‌گیرم ‫و سریع برمی‌گردم.
‫این چند روز گذشته کجا بودی؟
‫خب، سر کار.
‫کار. آره. ‫باور نمی‌کنم، ولی باشه. اگه تو اینطور می‌گی.
‫تو چت شده؟
‫اون همه ذوق و شوق چی شدن؟
‫تموم شدن. ولی همون‌طور که همیشه می‌گم، ‫باید ادامه داد.
‫اون یه شاهزاده‌ی واقعیه.
‫یادته کلاس دوم، ‫فرستادنش اون مدرسه‌ی جنتلمن‌ها؟
‫از اون‌موقع تا حالا عوض نشده.
‫همون حال‌وهوا رو داره.
‫کجایی؟ گفتی صبح میای.
‫توی دفتر نتونستم پیدات کنم. ‫تازه رسیدم خونه.
‫- برگرد بیرون. ‫- چی؟
‫قضیه‌ی قایق.
‫برو به خانم نیهال بگو ‫تو مسئولیت پروژه رو به عهده می‌گیری.
‫ازش در مورد پیشرفت کار بپرس.
‫- زود تصمیم بگیر و جمعش کن. ‫- چه تصمیمی بگیرم؟
‫فقط تصمیم‌ها رو بگیر. برو.
‫چرا هنوز تموم نشده؟ مگه نمی‌دونیم ‫چطور با ازبک‌ها معامله کنیم؟
‫تا حالا نباید فهمیده باشیم؟
‫هر کی مشکل‌تراشی می‌کنه رو بیرون کنید.
‫دیگه داریم معامله رو تموم می‌کنیم.
‫داریم تمومش می‌کنیم؟ زودتر جمعش کنید دیگه! بسه.
‫عثمان، آروم باش. ‫داریم سعی می‌کنیم با شرایط خودمون تمومش کنیم.
‫- دارم عصبانی می‌شم. ‫- می‌دونم.
‫ولی ربطی به کار نداره.
‫آره، همین الآن برام یه نوشیدنی بیار
‫چون امروز چهارتا عمل جراحی داشتم.
‫سرویس سریع و عالی می‌خوام. ‫حسابی بهم برسید.
‫حتماً، خانم پینار.
‫چه مهمونی خوبیه.
‫عصر بخیر.
‫سلام، اوضاع چطوره؟
‫- خوبه، نیهال. تو چطوری؟ ‫- خوبم.
‫سلام.
‫- سلام، من پینار هستم. ‫- می‌دونم، عزیزم.
‫قبلاً نتونستیم حرف بزنیم، واسه همین...
‫من فقط... ما...
‫به گمونم تو آبمیوه دوست داری.
‫منم بدم نمیاد.
‫صبر کن، منم باهات میام.
‫خب...
‫خیلی‌خب، دیگه بسه.
‫نه، منظورم اینه که، اگه کسی بیاد...
‫باشه.
‫می‌فهمم.
‫معلومه که این دیگه ربطی به کار ‫یا مدیر بودن نداره.
‫منظورت چیه؟
‫- نمی‌فهمم منظورت چیه. ‫- نمی‌فهمی؟
‫به نظرم تو می‌دونستی، ‫ولی من تازه دارم می‌فهمم.
‫تو از من خجالت می‌کشی.
‫این چیزی که بین ماست، این...
‫نمی‌دونم چرا انگار ارتباط‌مون به دلت نمی‌شینه.
‫تو از این ارتباط خجالت می‌کشی.
‫و این برای من خیلی تحقیرآمیزه.
‫آردا، من...
‫فرض کنیم من غرورم رو ‫برای یه لحظه کنار بذارم.
‫خب...
‫تو اصلاً اهمیت نمی‌دی.
‫بی‌خیال.
‫تمرین تنیس چطور پیش می‌ره؟
‫- ولش کردم. ‫- چی رو ول کردی؟
‫- تنیس رو. ‫- معلومه.
‫یعنی چی؟
‫بعد شما دوتا چتون شده؟
‫رفتم و باهاش حرف زدم.
‫- خب... ‫- صبر کن. بیا اینجا.
‫عالیه.
‫مامان، صبر کن. رفتم اونجا، باهاش حرف زدم.
‫فایده نداره.
‫کلی سؤال ازم پرسید.
‫هیچ جوابی نداشتم.
‫اگه بخوای می‌تونم حلش کنم، ‫ولی چند ماه طول می‌کشه.
‫به نظرم اگه می‌خوای این قضیه رو زود جمع کنی،
‫خودت باید تصمیم‌ها رو بگیری.
‫به‌عبارت دیگه، ‫باید با خانم نیهال سر و کله بزنی.
‫باشه.
‫حلش می‌کنم.
‫پس من سه‌تا جلسه طی یه مدت تنظیم می‌کنم.
‫سه‌بار همدیگه رو ببینید ‫و بیا این قضیه رو جمع کنیم.
‫ممنون.
‫قضیه الان چیه؟
‫نمی‌دونم، ولی از پسش برمیایم.
‫طبیعیه که بخوان ‫در مورد جزئیات خدمات صحبت کنن.
‫بهش می‌گن هیولا.
‫- تو چی فکر می‌کنی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫شاید واقعاً باشه.
‫ازش می‌ترسی؟
‫خیلی.
‫پس اون یه هیولاست.
‫می‌شه ادامه داد، ولی باید دید.
‫باید ببینیم شرایطش جور میشه یا نه.
‫داریم در مورد یه فرایند دوساله حرف می‌زنیم.
‫باید ببینیم. پروژه‌ها رو بررسی می‌کنیم. ‫ادامه می‌دیم.
‫روز بخیر.
‫برای این ساعت بهمون وقت دادن.
‫آره.
‫من سؤالم‌هام رو آماده کردم.
‫اگه می‌شه بهمون بگید که...
‫بهمون بگید چی لازم دارید،
‫بعد ما قایق‌تون رو ‫در اسرع وقت تحویل می‌دیم.
‫دعوت‌تون کنیم روی عرشه؟ بفرمایید.
‫از این طرف.
‫این آسانسورمونه.
‫اینجا هم اون قسمت سرگرمیه ‫که طبقه بالا گفتم.
‫شما بفرمایید. من الآن میام.
‫فعلاً همین.
‫و یه چیز دیگه.
‫- یه شیء ارغوانی یه جایی... ‫- ببخشید؟
‫برای آخر روز. ‫که نگاه‌تون تازه بشه.
‫یه شیء ارغوانی.
‫حتماً.
‫باشه. منطقیه.
‫عالی می‌شه.
‫بیا همین کار رو بکنیم. آره.
‫تموم شد؟
‫تقریباً.
‫به‌زودی تموم می‌شه.
‫فعلاً تموم شد.
‫معمولاً موی فر رو ترجیح می‌دم، ‫ولی این موج‌ها خیلی بهت میاد.
‫- ممنونم. ‫- با رنگ قرمزش هم خوب جور شده.
‫خیلی ممنونم، آقای آردا.
‫دیر کردم. معذرت می‌خوام. ‫ارائه طول کشید. شروع کنیم؟
‫من باید برم، ‫ولی امیدوارم توی کارتون موفق باشید.
‫اوه، منتظر گزارش خروج هم هستم.
‫حیف که نمی‌تونید بمونید.
‫- تبریک می‌گم، خانم آصله. ‫- عالیه.
‫امیدواریم این تک‌آهنگ مقدمه‌ای باشه ‫برای یه پروژه‌ی بزرگتر در آینده‌ی نزدیک.
‫قبل از اینکه تموم کنیم، ‫بگید چه چیزی الهام‌بخش این آهنگ احساسی بود.
‫صادقانه بگم، همه‌ش رو مدیون یاووز هستیم.
‫من اومدم پیشش،
‫با چند کلمه که روم تاثیر گذاشته بودن ‫و یه آهنگ ناقص.
‫- تبریک می‌گم. ‫- ممنونم.
‫- می‌شه یه‌بار دیگه بهش گوش بدیم؟ ‫- حتماً.
‫و اون رفت.
‫[فردا تنیس؟]
‫[اگه بخوای می‌تونم یه مربی برات پیدا کنم.]
‫[ترجیح می‌دم با خودت بازی کنم.]
‫[نمی‌تونم این کار رو بکنم.]
‫[کاش می‌فهمیدی این هیچ مشکلی نداره...]
‫[یه چیزی بگو که قانعم کنی...]
‫- خانم سونگول، سفارشتون رسیده. ‫- الآن چک می‌کنم عزیزم.
‫یه لحظه صبر کن.
‫دارم گوشیم رو چک می‌کنم.
‫[جوابش رو پیدا می‌کنی و میای پیش من. ‫هر وقت آماده بودی.]
‫خیلی وقت ندارم.
‫- باشه، بیا سریع جمعش کنیم. ‫- آره. سریع.
‫به هر حال.
‫یه‌جورایی مهم نیست.
‫یه‌جوری که ما نمی‌تونیم بفهمیم.
‫چی رو می‌خوای بفهمی؟ ‫بپرس تا جواب بدم.
‫هیچی. حتی کنجکاو هم نیستم.
‫باشه.
‫اهمیت ندادن، نپرسیدن، نگفتن.
‫- همه‌ی اینا رو یاد گرفتیم. ‫- دقیقاً.
‫مشکلی نیست.
‫مشکلی نیست. موافقم.
‫بریم؟
‫شما اول بفرمایید.
‫خیلی‌خب.
‫سؤال دیگه‌ای هست؟
‫نه، همین بود.
‫ایتالیا چطور بود؟
‫چی؟
‫تائورمینا.
‫نمی‌فهمم.
‫مهم نیست. فراموش کن پرسیدم.
‫به‌هر‌حال، ممنونم.
‫موقع تحویل دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫برای آخرین بار.
‫امیدوارم از قایق لذت ببرید.
‫می‌خوام در مورد نیهال باهات حرف بزنم.
‫به نظر حالش خوب نیست.
‫پروژه‌ی قایق تقریباً تموم شده، مگه نه؟
‫آره. تحویلش می‌ده. ‫واقعاً ما رو نجات داد.
‫ولی هنوز قضیه‌ی وام هست.
‫پس نمی‌تونه برگرده.
‫منظورت چیه؟
‫فکر می‌کنی من دخترم رو مجبور کردم ‫از زندگی‌ش دست بکشه؟
‫نه، البته که نه.
‫منظورم این نبود.
‫تو برای ما خیلی عزیزی.
‫در واقع، حق با توئه، انگین.
‫من به‌جای اینکه یه والد باشم، ‫مثل یه بچه‌ی نابالغ بودم.
‫تمام زندگی‌ش روی دوشش بار گذاشتم.
‫و اون هیچ‌وقت شکایت نکرد.
‫فکر کنم برای همین رفت فرانسه.
‫بعد از اینکه نرمین رو از دست دادیم، ‫از زیر بار من فرار کرد.
‫آره. اون سال‌ها رو خوب یادمه.
‫وقتی شنیدم داره می‌ره، نابود شدم.
‫تازه فارغ‌التحصیل شده بودیم.
‫زندگی تازه داشت شروع می‌شد.
‫بالأخره می‌خواستیم اون زندگی‌ای رو بسازیم ‫که هی به تعویقش مینداختیم.
‫ولی... اون رفت.
‫گوش کن. ازت می‌خوام که کاملاً باهام صادق باشی.
‫تو و نیهال همدیگه رو دوست دارید؟ ‫دقیقاً بین شما چه خبره؟
‫نمی‌ری دفتر؟
‫باید به چندتا کار رسیدگی کنه.
‫آه، نیهال... منظورم قایقه.
‫اگه بخوای می‌تونیم باهات بیایم.
‫بذار تنها بره. به ما ربطی نداره.
‫عجب خبری. انگین ناز.
‫ما رو چهارشنبه شب ‫به خونه‌ش دعوت کرده.
‫- به درک. ‫- برای چی؟
‫ظاهراً یه شام تشکره ‫برای آشتی‌مون یا یه همچین چیزی.
‫می‌گم کار داریم.
‫بهش زنگ بزن.
‫می‌ریم.
‫چی؟
‫ببینیم چی می‌خواد.
‫شام خونه ناز؟
‫- اگه بهمون زهر بده چی؟ ‫- بامزه نبود.
‫پنج دقیقه وقت داری؟
‫نه. چطور؟
‫دارم دیوونه می‌شم. ‫نمی‌تونم خودم رو جمع‌وجور کنم.
‫می‌دونستم یه چیزی شده، ‫ولی تو در موردش حرف نمی‌زدی.
‫باشه، گوش می‌دم. بگو.
‫- من عاشق آردا هستم. ‫- چی؟
‫همدیگه رو دوست داشتیم.
‫گفتم برای کار رفتم، ‫ولی در واقع رفتیم ایتالیا.
‫رفتیم تائورمینا.
‫فقط می‌خواستم یه‌کم بی‌سروصدا زندگی کنم.
‫نمی‌خواستم کسی بفهمه، ‫برای همین عثمان برامون هماهنگش کرد.
‫وای. تو چت شده؟
‫خوبی؟
www.Doostihaa.com