‫[آسایشگاه جونیپر هیل]
‫[سال ۱۹۳۵]
‫دلم نمی‌خواد برم.
‫اون پایین که ترس نداره.
‫بیا.
‫دختر خوب.
‫اسمت چیه عزیزم؟
‫میبل.
‫خب میبل...
‫دلقکه گفته بود اینجا بری پیشش؟
‫می‌تونی بهم بگی.
‫چیزی نیست. عزیزم، چیزی نیست. ‫بادکنکه دیگه.
‫قایم شید و پناه بگیرید کوچولوها.
‫انگار متوجه نیستی ‫نزدیک بود اونجا بکشمت.
‫ولی به جاش مجبور شدم ‫دوست صمیمیم رو توی تابوت بفرستم خونه.
‫چون به حرفم گوش ندادی.
‫بی‌خیال بابا. انصاف داشته باش. ‫تو که می‌دونی چی عمو پالی رو کشت.
‫من در این حد می‌دونم ‫که پسرم ذره‌ای عقل نداره.
‫- باشه لیروی. ‫- شارلوت، ببخشید.
‫لطفا دخالت نکن. ‫تو که اونجا نبودی.
‫این موجود می‌تونه تغییر شکل بده.
‫توی سرم می‌تونستم ببینمش.
‫- آخه چطور ممکنه لی؟ ‫- من هم نمی‌دونم.
‫ولی می‌دونم بازی روانی نبود.
‫واقعی بود. عین حقیقت بود.
‫- چند تا سرباز آموزش‌دیده رو کشت. ‫- بابا، می‌دونم باید چیکار کرد.
‫چند بار سراغ ما اومده، ‫به این کارش ادامه می‌ده.
‫خب، اگه اینجا نباشی دستش بهت نمی‌رسه. ‫بیرون از دری باشی.
‫از این به بعد بدون اجازه من ‫از اتاقت بیرون نمیای.
‫متوجه شدی؟
‫نه.
‫- نه... ‫- عزیزم، به حرف بابات گوش کن.
‫نه! خودت همیشه می‌گفتی ‫مرد نباید از مشکلاتش قایم بشه.
‫دوست‌ها و خطراتی که آدم می‌کنه...
‫زندگیش رو ارزشمند می‌کنن. ‫الان هم من دوست دارم بابا.
‫دوست‌هایی دارم که بهم نیاز دارن،
‫و می‌خوام عین تو کنارشون باشم.
‫تو من نیستی.
‫آره، می‌دونم. می‌دونم تو نیستم. ‫چون نمی‌ذارم دوست‌هام بمیرن.
‫لیروی!
‫- ببخشید پسرم. ‫- توی جلد تو هم رفته.
‫- ذهنت رو به بازی گرفته. ‫- نه.
‫- بیا اینجا پسرم. ‫- نزدیکم نشو!
‫[پایگاه هوایی دری]
‫[گم‌شده]
‫[گم‌شده - لین جونز]
‫[گم‌شده - تئودور یوریس]
‫[تحت تعقیب - هنری گروگن]
‫این چیه؟
‫وقتی دلقکه اومد دنبالم ‫این زیر آب بود.
‫یهو روشن شد و...
‫یه جوری بهش نگاه کرد انگار...
‫ازش می‌ترسید.
‫می‌ترسید؟ واقعا؟
‫آره.
‫بعدش رفت عقب و...
‫غیب شد.
‫می‌شه ببینمش؟
‫خودم نگهش می‌دارم.
‫باشه.
‫- شبیه هیروگلیفه. ‫- مگه اون‌ها مصری نبودن؟
‫همه تمدن‌های باستانی هیروگلیف داشتن. ‫یه کلمه یونانیه.
‫دقیقا.
‫هر چی که هست، ‫اگه از این ترسیده...
‫شاید بتونیم ازش استفاده کنیم.
‫همه‌مون با هم برمی‌گردیم اون پایین...
‫بعد می‌کشیمش.
‫واقعا انتظار داری ‫به حرف تو گوش کنیم؟
‫تو بودی که اول از همه ‫ما رو کشوندی اون پایین.
‫نزدیک بود بمیریم. ‫حالا می‌خوای دوباره برگردیم؟
‫دیوونه‌ای.
‫بهم چی گفتی؟
‫لیلی؟
‫- بده... ‫- دست نزن!
‫فکر کردین من خواستم اینطوری بشه؟
‫اگه برمی‌گشتم عقب اصلا ‫وارد اون خونه نمی‌شدم.
‫شما توی اتاقک بودین. ندیدین چی شد.
‫فقط من بودم که از سینما بیرون اومدم.
‫وقتی که متی برگشت و گفت احتمالش هست...
‫که فیل زنده باشه...
‫چیکار باید می‌کردم؟
‫اگه اون روز خونه من نیومده بودی،
‫احتمالا الان زنده بودن.
‫پلیس‌ها هم یه جوری دنبال بابام نبودن ‫که انگار حیوون فراریه.
‫من فقط می‌خواستم کمکتون کنم.
‫خیلی هم ناموفق بودم. ‫کاش اصلا تلاشی نمی‌کردم.
‫- بچه‌ها... ‫- من هم کاش باهات آشنا نمی‌شدم.
‫- لیلی بین‌بریج! ‫- نمی‌بینین؟
‫اون همین رو می‌خواد! ‫که ما رو علیه هم کنه.
‫اصلا نباید می‌ذاشتن ‫از جونیپر هیل بیرون بیای!
‫می‌رم مطمئن شم حالش خوبه.
‫- منظوری نداشت. ‫- نکن.
‫فقط... دست از سرم بردارین.
‫هالوران؟ کجا بودی؟
‫نمی‌تونم بهت بگم.
‫خیلی‌خب. ‫جای خوبیه، نه؟
‫آره، واسه فرداشب یه‌سری برنامه‌ها داریم.
‫مهمون میاد، آهنگ می‌ذاریم. ‫اینجا رو راه می‌ندازیم.
‫آره، حسابی خوش می‌گذره.
‫گندش بزنن.
‫این رو می‌خوای؟
‫بیشتر از اونکه تصور کنی.
‫خوبی؟
‫آره.
‫این یخچال لعنتی چکه می‌کنه. ‫باید عوضش کنیم.
‫تخته کف زمین پوسیده.
‫می‌خوام یه گلویی تازه کنم و...
‫اگه بشه یه‌کم بخوابم.
‫نمی‌شه.
‫باید درباره یه موضوعی صحبت کنیم.
‫می‌شنوم.
‫باورت می‌شه؟ ‫انگار تا یکیمون نمیره...
‫قصد نداره بی‌خیال بشه.
‫به زور از توی تونل زنده بیرون اومدیم،
‫حالا می‌خواد دوباره ما رو ‫با اون موجود روبه‌رو کنه؟
‫یه تخته‌اش کمه!
‫تو باهام موافقی دیگه؟
‫آره. کاملا.
‫به نظرت زیاده‌روی نکردم؟
‫آخه...
‫شاید هم زیاده‌روی بود، ولی...
‫فقط خسته‌ام.
‫از ترسیدن خسته‌ام.
‫می‌دونم.
‫من هم همینطور.
‫ویلیام دوبوا هانلون؟
‫بیا سوار شو آقای حرف‌گوش‌نکن.
‫دوبوا؟
‫تو هم همینطور خانم کوچولو.
‫من؟ چرا؟
‫فکر کردین بزرگ شدین؟
‫- گندش بزنن. ‫- نکنه...
‫- همونه که فکر می‌کنم؟ ‫- آره، ولی...
‫رجی، پوستر این رو توی کل شهر زدن.
‫واسه تحویل دادن این بابا جایزه گذاشتن.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫- لطفا، لطفا... ‫- نه، نه، نه، نه!
‫خانم هانلون ازمون خواست ‫اینجا قایمش کنیم.
‫می‌خواستی چی بگم؟
‫به نظرم حضور تو به ضرر اینجا تموم می‌شه.
‫می‌گه یه نقشه داره ‫که از شهر خارجش کنه.
‫فقط چند روز طول می‌کشه تا ردیف بشه.
‫انتظار داری چیکار کنم؟ ‫بفرستمش دست جوخه اعدام؟
‫ببین... توی چشم نمی‌مونم.
‫توی چشم نیستم. ‫قول می‌دم آقا.
‫از این اتاق بیرون نمیام. ‫خواهش می‌کنم.
‫خواهش کردم.
‫حوصله این حرف‌ها رو ندارم.
‫کجاست؟ بابا؟
‫- رانی؟ ‫- بابا!
‫رانی! رانی!
‫- بابا! ‫- وای خدا! خدایا!
‫عزیز دلم.
‫دلم برات تنگ شده بود! ‫بذار ببینمت.
‫- خوبی؟ بذار ببینمت. ‫- دلم برات تنگ شده بود.
‫- خیلی دلم برات تنگ شده بود. ‫- من هم همینطور.
‫همه‌جا رو دنبالت گشتیم.
‫اشکال نداره عزیزم. ‫هیچ‌کس اینجا رو بلد نیست.
‫فقط چند تا رنگین‌پوست ‫از پایگاه اینجا رو بلدن.
‫معذرت می‌خوام.
‫- ببخشید از پیشت رفتم. ‫- راستی.
‫مرسی که قبول کردی.
‫پای من رو به قضیه وا نکنین.
‫معذرت می‌خوام.
‫چطوری پیدات کردن؟
‫یکی از دوست‌هام رفت ‫به خانم هانلون گفت.
‫- کی؟ ‫- داستانش مفصله عزیزم.
‫مهم اینه که قراره پیش هم باشیم ‫و کنار همدیگه می‌مونیم.
‫دیگه هیچ‌کس نمی‌تونه ‫ما رو از هم جدا کنه.
‫دیگه جدا نمی‌شیم، خب؟
‫بذار زورشون رو بزنن.
‫دلم برات تنگ شده بود. ‫دلم برات تنگ شده بود.
‫می‌خوای درباره اتفاق امروز حرف بزنی؟
‫من پیشتم. کنارتم.
‫دختر قشنگم.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫جات امنه. جات امنه، خب؟
‫چیزی نیست. ‫چیزی نیست عزیزم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- ترسوندیم. ‫- ببخشید.
‫فکر نمی‌کردم کسی اینجا باشه.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- هنوز نتونستم تا خیابون مین بندازمش.
‫- می‌خوای امتحان کنی؟ ‫- باید چشمم رو دوباره ببندم.
‫- این چسبه سخت باز می‌شه. ‫- کمک می‌خوای؟
‫چند سال عضو وبلو بودم.
‫یه ترفند بلدم که بدون درد ‫بانداژ عوض کنم.
‫خیلی چندشه‌ها.
‫چیکار می‌کنی؟
‫چیه؟ اگه یه‌کم خیسش کنی، ‫خودش جدا می‌شه.
‫- اینطوری که نمی‌شه. ‫- چیزی نیست.
‫آب دهان خاصیت ضدعفونی‌کننده داره.
‫- فکر نکنم اینطور باشه. ‫- از کجا معلوم؟
‫علم دائم در حال تغییره. ‫ویل که اینطور می‌گه.
‫باید حرف‌های خودش رو بشنوی.
‫دیدی؟ راحت و...
‫بدون درد.
‫خیلی بده، نه؟
‫نه، باحال‌ترین چیزیه که تا حالا دیدم.
‫از اینجا به بعدش رو خودم می‌تونم. ‫مرسی.
‫دعوای عجیبی بود، نه؟
‫لیلی و رانی به جون هم افتاده بودن.
‫آره.
‫آره، من هم...
‫صرفا یه حس بدی دارم. انگار...
‫هنوز کارش باهامون تموم نشده.
‫اگه بخوایم تنها باهاش روبه‌رو بشیم...
‫می‌دونم.
‫نکنه لیلی راست می‌گه؟
‫درباره چیزی که پیدا کرد.
‫نکنه فقط با اون می‌شه جلوش رو گرفت؟
‫اگه کنار هم باشیم ‫شانس بیشتری نداریم؟
‫من رو که نباید قانع کنی.
‫رانی هم یه‌دنده به نظر میاد.
‫فهمیدم.
‫امتحان می‌کنیم.
‫گندش بزنن!
‫هالوران، اونجایی؟
‫سرگرد.
‫کجا بودی؟
‫می‌خوای گلو تازه کنی؟
‫بفرما، بفرما، بفرما، بفرما.
‫از شاو دستور جدید داریم.
‫چه سربازها مرده باشن چه نمرده باشن، ‫هنوز دنبال ستون‌هاست.
‫منطقیه دیگه.
‫ولی من اگه جای شاو بودم، ‫قبل اینکه قضیه بیخ پیدا کنه...
‫بعدا یه نگاه بهش می‌ندازم.
‫دیک، اون پایین چی شد؟
‫گمونم عصبانیش کردیم.
‫خودت رو می‌گم.
‫چند ساعت توی تونل بودی.
‫چی شد؟
‫من یه چیزی دارم...
‫از وقتی بچه بودم. ‫باعث می‌شه یه چیزهایی ببینم.
‫خب.
‫مثلا چه چیزهایی؟
‫مرده‌ها رو می‌بینم.
‫مامان‌بزرگم هم این قابلیت رو داشت.
‫انقدر قوی نبود، ‫ولی کمابیش داشتش.
‫متوجه شد بی‌خوابی دارم، واسه همین...
‫یه ترفندی یادم داد. بهم گفت...
‫گفت: «دیک، به یه جعبه بزرگ فکر کن.»
‫«فرض کن همه چیزهایی که نمی‌خوای...»
‫«دیگه به چشم ببینی رو توی ‫این جعبه گذاشتی و درش رو بستی.»
‫همین کار رو کردم.
‫همه موجودات مرده رو برداشتم،
‫انداختمشون توی جعبه ذهنیم،
‫بعدش محکم درش رو بستم.
‫نه سالم بود.
‫از اون موقع دیگه ندیدمشون.
‫تا همین دیروز...
‫وقتی اون موجود لعنتی...
‫به زور وارد ذهنم شد ‫و درش رو باز کرد...
‫و به همه ترس‌هام خندید.
‫الان اینجان؟
‫می‌بینیشون؟
‫مامان‌بزرگم همیشه می‌گفت...
‫که مرده‌ها همیشه جایی که مردن پرسه می‌زنن.
‫انگار یکی دو نفر همین‌جا مردن.
‫باهات حرف هم می‌زنن؟
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫تا وقتی بهشون توجه نکنم، ‫اصلا متوجه حضورم نمی‌شن.
‫ولی پسر، اگه دهنم رو باز کنم...
‫صداهاشون قطع نمی‌شن.
‫یه چیزهایی می‌دونن که ما نمی‌دونیم. ‫چیزهایی که زنده‌ها نباید بدونن.
‫مثلا چی؟
‫اینکه چطور چیزی که ‫دنبالشیم رو پیدا کنیم؟
‫نشنیدی چی گفتم؟
‫ببین... من تازه خلبانم رو دفن کردم.
‫خب؟ بهترین دوستم بود. ‫نزدیک بود پسر خودم رو هم بکشم.
‫جسارت نباشه‌ها، ‫ولی پای جفتمون توی این قضیه است.
‫می‌دونم درخواستم زیادیه، ‫ولی اول و آخرش...
‫تو سرباز نیروی هوایی ارتش آمریکایی.
‫وقتی اوضاع خراب می‌شه، ‫وظایف خودت رو داری.
‫اگه کمک می‌کنه ماموریت رو تموم کنیم، ‫همین یه بار بهش عمل کن.
‫بعدش می‌تونی... می‌تونی...
‫عین قدیم‌ها دوباره بذاریش کنار.
‫خب، ولی چی می‌شه اگه نتونم ‫عین قدیم کنار بذارمشون؟
‫نمی‌دونی. نمی‌دونی، نه؟
‫یا اصلا برات مهم نیست. ‫چون فقط خواسته خودت مهمه.
‫- موضوع انجام دادن کار درسته. ‫- از این چرت و پرت‌ها جلوم نگو.
‫می‌دونی چیه؟ شاو اومده سراغ تو...
‫و از توی خدنگ می‌خواد ‫چکمه‌هاش رو برق بندازی.
‫حق نداری اینطوری باهام حرف بزنی. ‫من افسر مافوقتم.
‫برام مهم نیست! گم شو بیرون!
‫گم شو!
‫خوب به وظایفی که بهشون ‫سوگند خوردی فکر کن،
‫وگرنه با دستبند از اینجا می‌برمت.
‫استراحت کن.
‫شارلوت؟
‫شار؟
‫چی شده؟ ویل کو؟
‫احتمالا پیش دوست‌هاشه.
‫لابد الان فقط پیش اون‌ها ‫احساس امنیت داره.
‫می‌دونی چیه؟ ‫تقصیری هم نداره.
‫- خیلی‌خب، یه لحظه وایستا. ‫- نه، تو یه لحظه وایستا.
‫روی پسرمون دست بلند کردی.
‫می‌دونم.
‫معذرت می‌خوام شار... ‫ولی تو که می‌دونی توی حال خودم نبودم.
‫خودم نبودم. انگار ذهنم...
‫از بس بابت اتفاقی که...
‫توی فاضلاب افتاد ذهنم آشفته بود.
‫به خاطر بلایی که سر پالی اومد.
‫معذرت می‌خوام.
‫معذرت می‌خوام شار.
‫صرفا... می‌خوام از این ‫کشور وامونده محافظت کنم.
‫- این کشور؟ ‫- چیه؟
‫تو ما رو با یه هیولا زندانی کردی!
‫من که نمی‌دونستم.
‫اصلا نمی‌دونستم.
‫- آره، خیلی چیزها هست که نمی‌دونی. ‫- وایستا، وایستا، وایستا.
‫الان این حرف یعنی چی؟
‫هنک گروگن توی پاتوق سیاهه.
‫- چطوری سر از اونجا در آورده شارلوت؟ ‫- من گذاشتمش اونجا.
‫تو...
‫داد بزن، جیغ بزن، پا بکوب، ‫هر کاری دلت می‌خواد بکنه،
‫ولی ذره‌ای فرق نمی‌کنه.
‫فردا اول وقت می‌خوام ‫صحیح و سالم از شهر خارجش کنم.
‫بعدش من و ویل برمی‌گردیم شریوپورت.
‫چه تو بیای، چه نیای.
‫یه ماموریت دارم که باید تمومش کنم، شارلوت. ‫نمیشه همین‌ جوری ولش کنم.
‫پس هر زمان وقت پیدا کردی
‫بیا پیشمون تا اوضاع رو درست کنیم.
‫مگه نمی‌بینی دارم همین کار رو می‌کنم؟
‫با من نه.
‫با پسرت.
‫تو همه رو راضی کردی بیان منو ببینن.
‫چون دوست خیلی خوبی هستی!
‫ولی دختر خیلی بدی هستی!
‫کتاباتونو باز کنین و برین صفحه ۶۱.
‫خب، پس سالی دو برابر سیب داره.
‫حالا کی می‌خواد کمکت کنه، دیوونه؟
‫اگه سعی کنی می‌میری!
‫ازم دور شو!
‫لیلی بین‌بریج!
‫همین الان بشین سر جات!
‫کجا داری می‌ری، دخترجون؟
‫باباش؟ جدی می‌گی؟
‫به همین خاطر اینجا نیست.
‫ویل گفته مامانش دیروز بردش اونجا،
‫و رانی از اون موقع کنارش بوده.
‫گفته بعداً می‌برتمون، ولی نباید به کسی بگیم.
‫- فکر می‌کنی بتونیم نظرشو عوض کنیم؟ ‫- نمی‌دونم. باید امتحان کنیم.
‫دیشب اصلاً نتونستم بخوابم.
‫وقتی داشتم مسواک می‌زدم، ‫فکر کردم تو لوله‌ها
‫- صدا شنیدم. ‫- تو لوله‌ها صدا شنیدی؟
‫تو هم شنیدی؟
‫اصلاً می‌ترسیدم برم دستشویی.
‫پس چی، نگه داشتی؟
‫شوخی می‌کنی؟ ‫حتی اگرم می‌خواستم نگه دارم نمی‌تونستم.
‫فقط...
‫بی‌خیال، مهم نیست.
‫- بیا دیگه. لطفاً. ‫- تو تنها کسی هستی
‫که دلمه چشم چرکی‌مو بهش نشون دادم.
‫باشه.
‫یه شیشه کنار تختم گذاشتم، صبح خالیش کردم.
‫تو قرون وسطی بهش می‌گفتن آفتابه لگن.
‫همه توش جیش می‌کردن، حتی شوالیه‌ها.
‫شوالیه؟ ایولا!
‫اونا دوئل هم می‌کردن و پرنسس نجات می‌دادن.
‫راستی یه چیزی برات گرفتم.
‫ایناهاش.
‫از زیرشیرونی درآوردم.
‫می‌گن مال یه دزد دریایی بوده ‫که اجدادم تو کوبا می‌شناختنش.
‫فکر کردم شاید خوشت بیاد.
‫عاشقشم.
‫همیشه دلم می‌خواست دزد دریایی بشم.
‫نگاه کن. یه دزد دریایی و یه شوالیه.
‫فکر کنم هالووین بعدی‌مونو برنامه‌ریزی کردیم، نه؟
‫قراره!
‫نه، می‌دونم.
‫- نمی‌خواستم بگم... ‫- منم فکر نکردم منظورت...
‫ببخشید.
‫هی مارجی، اگه نمی‌شناختمت
‫فکر می‌کردم داری ازمون دوری می‌کنی.
‫سلام، پتی.
‫همه هنوز دارن در مورد اینکه چطور
‫از چنگال مرگ فرار کردی حرف می‌زنن.
‫حداقل لیلی دیوونه هر دو چشمتو در نیاورد.
‫این اتفاق نیفتاد.
‫چرا نمیای سر ناهار برامون تعریف کنی؟
‫سر میز ما.
‫مگه اینکه ترجیح بدی ‫با ریکی ریکاردو و بقیه عجیب‌الخلقه‌ها بمونی.
‫پتی؟
‫مارگارت؟
‫من خودم عجیب‌الخلقه‌م.
‫بس کن!
‫ران؟ وای خدای من، راندا. ‫نفس بکش! وای خدای من!
‫چقدر دیگه مونده؟
‫فکر کنم دیگه داریم می‌رسیم.
‫ویل! صبر کن!
‫رسیدیم.
‫حالا باید رانی رو راضی کنیم ‫که باید با هم بمونیم
‫تا باهاش بجنگیم.
‫یه سوال سریع. اگه گفت نه چی؟
‫- دعا کن نگه. ‫- چی بگم، پسر.
‫آخرین بار که دعا کردم، ‫عموی مرحومم نزدیک بود بکشتمون.
‫خب... پس دیگه دعا نمی‌کنیم.
‫وای خدایا.
‫اینجا کجاست؟
‫یه کلاب برای بعضی از خلبانای پایگاهه.
‫مثل استندپایپ، ولی برای بزرگ‌ترا.
‫کیه؟
‫ویلم.
‫ریچ، بیا.
‫سلام؟
‫خانم کرش؟
‫لیلی؟
‫این بالا چی کار می‌کنی؟
‫در باز بود.
‫اشکالی نداره. فقط منتظر کسی نبودم.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم. فقط...
‫رفتیم تو تونلا و...
‫لیلی...
‫- التماس کردم نرین. ‫- چاره‌ای نداشتیم.
‫و متی...
‫متی...
‫عزیزم.
‫چیزی نیست.
‫هر چی هست، همه ‌چی درست می‌شه.
‫فقط... نمی‌دونستم پیش کی برم.
‫جای درستی اومدی. باشه؟
‫اشکالی نداره.
‫آروم باش.
‫لیلی، اینجا پیش من در امانی.
‫لیلی، چی شده؟
‫تو دیدیش؟
‫دیدیش.
‫وای خدای من. موفق شدی.
‫عزیزم، تو این کار رو کردی.
‫لیلی، معلومه که تو بودی.
‫می‌دونم نمی‌فهمی،
‫ولی تو برش گردوندی.
‫لباس قدیمی‌مه.
‫تو دنبالمون کردی؟
‫آره. آره.
‫فکر کردم شاید اون شب تو قبرستون پیداش بشه.
‫شما بچه‌ها سوار دوچرخه بودین،
‫و نگران بودم اگه خودشو به شما نشون بده
‫از دستش بدم.
‫پس تو بودی.
‫آخه چرا؟
‫بابام تو کارناوال کار می‌کرد.
‫به خودش می‌گفت «پنی‌وایز دلقک رقصان».
‫عاشقش بودم.
‫و ازم گرفتنش.
‫کارناوال رفت، ‫ولی من تو دری موندم.
‫فکر کنم می‌تونم بگم یه جورایی... کشیده شدم.
‫پدر و مادرت خیلی نگرانتن.
‫باورم نمی‌کنن... در مورد پنی‌وایز.
‫می‌گه می‌خواد کارناوالشو بهم نشون بده.
‫تو لوله‌هاست.
‫شبا بهم می‌گه برم تو زیرزمین.
‫دلقک تو لوله وجود نداره.
‫دلقکا تو سیرک زندگی می‌کنن.
‫دختر خوب.
‫چیزی نیست، عزیزم. فقط یه بادکنکه.
‫سلام، میبل.
‫بالاخره اومدی.
‫و یه دوست آوردی.
‫بابا؟
‫نگاه نکن!
‫اونجا، میبل!
‫- کمک! ‫- می‌خوام! گیر کرده!
‫لطفاً در رو باز کن!
‫در رو باز کن!
‫وای خدا! نه!
‫ولش کن! نه، لطفاً! تو رو خدا!
‫میبل...
‫نه!
‫عزیزکم، منم، بابا.
‫این همه سال چقدر دلم برات تنگ شده بود.
‫نه، نه، نترس.
‫می‌تونم همه ‌چی رو توضیح بدم.
‫فقط در رو باز کن و بذار بیام تو.
‫درسته.
‫بازش کن.
‫بذار بیام تو.
‫همه ‌چی درست می‌شه.
‫خودش بود.
‫شاید فرق کرده، عوض شده
‫از هر چیزی که پشت سر گذاشته ‫یا هر جایی که بوده.
‫ولی همون بود.
‫آدم باباشو می‌شناسه.
‫و...
‫یهو دوباره...
‫برای اولین بار بعد اون روز وحشتناک
‫احساس کامل بودن کردم.
‫ولی هر بار که برمی‌گشت،
‫این سایه بابامو ازم می‌دزدید.
‫باید یه راهی پیدا می‌کردم آزادش کنم.
‫پس هر کاری لازم بود کردم تا دوباره ببینمش.
‫اگه فقط یه بار دیگه منو ‫به‌عنوان پروانه کوچولوش می‌دید،
‫یاد عشقی که داشتیم می‌افتاد،
‫می‌دونم می‌تونست آزاد بشه.
‫لطفاً بهم آسیب نزن.
‫آسیب؟
‫هیچ‌وقت نمی‌ذارم چیزی بهت آسیب بزنه.
‫دوستام چی؟
‫لیلی...
‫تو از همه بهتر باید بفهمی.
‫اگه می‌تونستی دوباره باباتو ببینی، بغلش کنی،
‫دختر کوچولوش باشی...
‫هر کاری نمی‌کردی که این اتفاق بیفته؟
‫بابام مرده.
‫می‌دونی که در مورد دری چی میگن، عزیزم.
‫می‌گن تو دری هیچ‌ کی واقعاً نمی‌میره.
‫امشب دنبالم بیا.
‫بذار نشونت بدم.
‫لیلی!
‫اگه قراره دنبال اون موجود بریم، ‫باید همه‌مون باشیم.
‫تا مطمئن نشم بابام سالمه جایی نمی‌رم.
‫هی، بابات حالش خوبه. ‫هیچ‌ کس نمی‌دونه اینجاست.
‫دیگه ازش جدا نمی‌شم.
‫شما هر کاری می‌خواین بکنین. ‫من می‌مونم.
‫- چقدر لجبازه. ‫- بهت گفتم.
‫آره، خب...
‫منم هستم.
‫ویل...
‫باشه، حالا. شروع می‌کنیم.
‫شاید بهتره بیرون منتظر بمونیم.
‫نه، فکر کنم همین جا خوبه.
‫اگه چیزی که لیلی تو فاضلاب ‫پیدا کرده واقعاً می‌ترسونتش،
‫شاید بتونیم برای همیشه متوقفش کنیم.
‫ولی اگه همه با هم باشیم ‫شانس بیشتری داریم تا...
‫بس کن.
‫واقعاً فکر کردی بابام می‌ذاره باز برم پایین؟
‫نه، تو جایی نمی‌ری، ولی می‌فهمم.
‫نگرانته.
‫درسته؟
‫آره، آقا. ولی این...
‫واقعاً به دخترم اهمیت می‌دی، نه؟
‫بله، آقا.
‫نقطه مشترکمون همینه. ‫به همین خاطر نمی‌تونم بذارم بره.
‫پس شما دوتا خیلی با هم بودین؟
‫- بابا. ‫- آروم باش.
‫یه دوست جدید پیدا کردی.
‫من باباتم. باید یه کم بیشتر بشناسمش.
‫یه سوال ازت بپرسم، ویلیام.
‫فیلم مورد علاقه‌ت چیه؟
‫قاتل بچه‌ها هنوز اون بیرونه.
‫- کجای دیگه رو باید بگردیم؟ ‫- تا حالا همه بیابون رو گشتیم.
‫کل سیستم فاضلاب هست ‫که می‌تونه توش قایم شده باشه.
‫می‌گم بریم توش، جدا شیم ‫و دوباره همه‌ جاشو بگردیم.
‫اون منطقه بیرون ایستگاه راه‌آهن چی
‫که قبلاً بی‌خانمانا توش بودن؟
‫فردا بقیه رو هم بیاریم، ‫شاید برادران بون،
‫- چند تا سگ... ‫- اونجا نیست.
‫گروگن.
‫می‌دونم کجا قایم شده، و راه‌آهن نیست.
‫- جدی می‌گی؟ ‫- آره.
‫یه خانم زنگ زد خبر داد.
‫اسمشو نگفت ولی...
‫با توجه به جایی که گفت هست
‫فکر کنم همونجا باشه.
‫- می‌خوای دستگیرش کنی؟ ‫- یه مشکلی هست.
‫وقتی خبر رسید، ‫داشتم میزمو خالی می‌کردم
‫چون معاون شهردار
‫تازه منو از کار برکنار کرده.
‫انگار دیگه به توانایی من برای...
‫خدمت و حفاظت اعتماد ندارن.
‫پس نه. حتی نمی‌تونم...
‫یه جریمه پارکینگ براش بنویسم.
‫پس برای چی به ما میگی؟
‫بفرما. مراقب باش، یه کم تنده.
‫مرسی.
‫دارن چی کار می‌کنن؟
‫ممنون.
‫فکر کنم نوشابه‌ش یه جوریه.
‫نه، این...
‫نوشابه نیروی هواییه.
‫مزه‌ش یه جوریه.
‫این مزه آزادیه، پسرم.
‫مزه آزادی عجیبه.
‫پارسال تو سالن پایگاه ‫«جنگ دنیاها» رو نشون دادن.
‫من... دوست داشتم.
‫جواب خوبیه.
‫راستش...
‫اگه برام اتفاقی بیفته...
‫خوب می‌شه بدونم یکی مثل تو
‫از دخترم مراقبت می‌کنه.
‫اتفاقی برای شما یا رانی نمی‌افته، آقا.
‫تا وقتی من باشم.
‫لعنتی.
‫حتی طنازی قدیمی هنلون هم جواب نداد؟
‫سعی کردم. کوتاه نمیاد.
‫وای بد شد.
‫- حالا چی کار کنیم؟ ‫- هی، استیکس، تو می‌زنی؟
‫نمی‌دونم. یه کم بلدم.
‫داریم می‌ریم، ولی درامرمون یه کم...
‫ناخوش‌احواله.
‫چی می‌گی؟ میای بشینی جاش؟
‫برو دیگه.
‫تا حالا ندیدم ساز بزنی. ‫یه چند دقیقه بیشتر چیزی نمیشه.
‫چی می‌زنیم؟
‫بلدی از اینا استفاده کنی؟
‫اینجا خوبه، نه؟
‫امشب مهمون دیگه‌ای دارین؟
‫نه.
‫لعنتی.
‫هی، چراغاتو خاموش می‌کنی، رفیق؟
‫اینا دارن چه غلطی می‌کنن؟
‫برو پشت سرم. الان!
www.Doostihaa.com