‫همم.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫نه، نه، نه. من حساب می‌کنم.
‫همم.
‫می‌بینمت.
‫باورم نمیشه تموم شد.
‫اوان رو می‌برم بازی رد ساکس رو ببینیم.
‫اوهوم.
‫تو می‌مونی؟
‫- اوهوم. ‫- تا بعد.
‫تا بعد.
‫فکر می‌کنی سرطان پوست باشه؟
‫اوه آره. آره.
‫تام؟
‫تلفن مدام زنگ می‌خوره.
‫- میچ زنگ زد. ‫- اوهوم.
‫ری ملور زنگ زد. کرت وارتبرن زنگ زد.
‫دو روزه دنبال تو می‌گردن.
‫روث،
‫نگران نباش. همه‌چی مرتبه.
‫خیلی‌خب.
‫اوان؟
‫ساندویچ گرفتم!
‫و انگاری نامه داری!
‫خوش اومدی، تام.
‫سلام. صبح خواب بودی، من...
‫رفتی زیرزمین؟
‫نه، صندوقچه‌تو گشتم. ‫مگه تو زیرزمین چیه؟
‫اغذیه‌خوری دریفت‌وود. ‫لطفا پیغام بذارید.
‫سلام. من پاتریشیا هستم.
‫آم، من چیکن پارمیزان سفارش داده بودم ‫با یه بُرش پای خامه نارگیلی،
‫و واسم برگر بوقلمون بدون نون فرستاد ‫و یه دونه سوسیس.
‫و نمی‌خوام پس بدم،
‫فقط می‌خوام بدونم کار کی بوده.
‫و نمی‌خوام این شخص تو دردسر بیفته،
‫فقط... می‌دونید، چیزه... ‫می‌خوام درس بگیرن.
‫من...
‫- چه بهتر که به نظرم... ‫- صندوق صوتی پر شده است
‫و اکنون قادر به دریافت پیام جدید نیستیم. ‫خدانگهدار.
‫عالیه.
‫آم...
‫دوست دارم داستان پشت ‫این عکس دلگرم‌کننده رو بدونم.
‫- معلومه ماجرا چیه؟ ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫چرا بهم گفتی که ‫اون موقع زایمان از دنیا رفت؟
‫چون همین‌طور بود.
‫بعد اینکه بدنیا اومدی ‫دیگه اون آدم سابق نشد.
‫باشه.
‫یعنی چی؟
‫دچار سکته ناشی از پیش‌اکلامپسی شد.
‫و بعدِ اون، تو حال خودش نبود.
‫از چه نظر؟
‫چیزه... مغزش داغون شد.
‫ذهنش.
‫و روی رفتارش تاثیر گداشت.
‫بودن کنار اون خطرناک بود.
‫و خب، ناچار بودم...
‫ناچار بودم اونو آسایشگاه بذارم.
‫آسایشگاه چیه؟
‫یه خونه قشنگ و دل‌نشین توی جزیره بود
‫برای افرادی که با مشکلات روانی ‫دست‌وپنجه نرم می‌کردن.
‫مثل یه... بیمارستان روانی؟
‫- تیمارستان؟ ‫- نه.
‫آره.
‫دو سال بعد به علت آنوریسم مغزی فوت شد.
‫خیلی تو رو دوست داشت.
‫آره، نامه‌ها رو خوندم.
‫می‌تونم یکی‌شو بلند بخونم؟
‫«اوان عزیز،
‫به دست‌های کوچیکت نیاز دارم ‫تا کلید رو برداری
‫و انگشت‌های کوچیکت رو وارد بینیـم کنی
‫و این عقرب رو از مغزم خارج کنی.
‫مراقب باش نیشت نزنه.
‫با عشق، مادرت.»
‫قشنگه.
‫خیلی قشنگه.
‫یکی دیگه بخونم؟
‫«اوان عزیز...
‫- آ... ‫- خدای من. تو...
‫- خدای من. ترسوندیم. ‫- ببخشید. ببخشید.
‫خدای من...
‫میشه حرف بزنیم؟
‫آره. حتما.
‫- چی شده، ویک؟ ‫- خیلی‌خب.
‫خب...
‫یه چیزی هست که مدت زیادی ‫توی کیف‌پولم نگه داشتم،
‫و...
‫فکر می‌کنم وقتش رسیده دلیلشو بهت بگم.
‫- عه. ‫- اوهوم.
‫یادت میاد...
‫- آره، یادم میاد. ‫- آره.
‫سلام عزیزم.
‫- عه، سلام ویک. سلام. ‫- همم.
‫ای‌وای، نگاه کن.
‫هه! عزیزم... عشق دوران دبیرستانت، ویک‌ـه.
‫- آره. ‫- ای پیرسگ.
‫آره.
‫خب، دیگه بهتره برم.
‫عکس‌های زیادی دارم ‫که امروز باید به مردم بدم.
‫عه، باشه، باشه.
‫خب...
‫آره.
‫حواست به شیشه باشه. ‫ممکنه همه‌شو جمع نکرده باشم.
‫اینجا چی شده؟
‫احتمالا کار گردشگرهای نوجوون باشه ‫که داستان‌های لولو خورخوره رو شنیدن.
‫فکر کنم... برم.
‫خداحافظی کنم. چندش آوره.
‫خیلی‌خب. اوغ.
‫آم... آره.
‫خیلی‌خب. شاید این نیاز بشه...
‫عه، آم...
‫آره.
‫در رو باز کن!
‫در رو باز کن.
‫من...
‫نه! خدای من.
‫خدای من.
‫پاتریشیا!
‫کمک! ویک!
‫خدای من. کمک!
‫کمک! کمک!
‫کمک!
‫کمـ... کمـ...
‫هی! هی!
‫کمک! پاتریشیا هستم!
‫در طول فصل بهار، ‫آن دختر گردنبند نیمه قلب را به گردن داشت
‫و هم‌زمان ساموئل نیز نیمه دیگر ‫آن نشان عشق را با خود همراه داشت.
‫- چی؟ ‫- یادتون میاد؟
‫- اون آویزهای کوچولو رو میگی؟ ‫- این قسمت رو خیلی دوست داری؟
‫- حالا هر چی. می‌دونم... ‫- بامزه‌ست.
‫- آدم بی‌عاطفه‌ای به نظر می‌رسم اما قلب دارم. ‫- مسخره‌ست.
‫خدای من!
‫- پاتریشیا؟ ‫- چی شده؟
‫اینجا چیکار می‌کنه؟
‫می‌دونم این دفعه دعوتش نکردم.
‫- فقط... ‫- چی...
‫پاتریشیا، کمکی از دستم برمیاد؟
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- ماجرا چیه؟
‫این چه کاریه؟
‫- ببخشید. چیکار می‌کنی؟ ‫- نه. خفه شو.
‫- پاتریشیا... ‫- دهنتو ببند!
‫- خدای من. پاتریشیا. ‫- معلومه چه خبره؟
‫- من... ‫- پاتریشیا؟
‫پلیس خبر کنید! اون برگشته.
‫- کی برگشته؟ ‫- خودت می‌دونی کیو میگم.
‫لولو خورخوره! به پلیس زنگ بزنید!
‫- چی؟ باشه... ‫- پلیس خبر کن.
‫حتما شوخیت گرفته. ‫هنوز داری این ادا و اطوار رو درمیاری؟
‫- تلفن کار نمی‌کنه. ‫- خدای من.
‫- چی؟ ‫- عجیبه.
‫در پشتی دارید؟
‫- خیلی‌خب. ‫- در پشتی داری؟
‫- آره، آره. ‫- خیلی‌خب، ببین قفل باشه. زود باش!
‫- و همه چراغ‌ها رو خاموش کنید. ‫- نه، نه!
‫بازیچه دستش نشید.
‫نه... همه می‌دونن که ‫در مورد تماس‌ها دروغ گفته.
‫باشه. ‫دروغ گفتم قاتل بهم زنگ زده.
‫می‌دونستم!
‫- خدای من. ‫- نگفته بودم؟
‫- اعتراف کردی. اعتراف کردی! ‫- اعتراف کردم.
‫فقط... من... ‫حس کردم طرد شدم،
‫به یه نفر گفتم، ‫و اون همه جا جار زد،
‫و... و بعد مجبور شدم پافشاری کنم.
‫ولی به خدا قسم،
‫اون شب اومد خونه‌ام، ‫و قسم می‌خورم برگشته.
‫خیلی‌خب. خوب شد گفتی.
‫- بای‌بای. ‫- کریس، دارم راستشو میگم
‫- تا تو... ‫- برو بیرون!
‫دست بردار انقدر همه‌چی رو به خودت ربط بدی. ‫این ماجرا به تو ربطی نداره!
‫ببخشید، اما اینکه تو هیچ دوستی نداری ‫تقصیر من نیست.
‫واسه اینه که تو روانی هستی. خب؟
‫اون مهمونی کوچیکت؟ ‫نزدیک بود همه رو بکشه.
‫و الان باشگاه کتاب‌خونی رو خراب کردی.
‫خیلی رو مخی.
‫برو به سلامت، باشه؟
‫برو به سلامت.
‫بای‌بای. باشه؟
‫بای‌بای.
‫بای‌بـ...
‫خدای من. کریس!
‫اون وحشتناکه! آدم بدجنسیه.
‫و... ببخشید.
‫- کریس، حالت خوبه؟ ‫- خوبی؟
‫آهای؟
‫به ۹۱۱ زنگ میزنم و میگم چی شده.
‫خدای من. ‫نمی‌خوام جلوی خونه‌ام باشه.
‫هنوز اون بیرونه؟
‫تو خونه‌ست! ‫بیا...
‫بیاید بیرون!
‫بیاید...
‫لعـ....
‫الان شما رو می‌کشه!
‫بیاید بیرون!
‫- لعنتی! ‫- چی بود؟
‫لعنتی!
‫نه! نه!
‫صدای منو می‌شنوی؟
‫هی، هی. آروم باش.
‫انگار سرت ضربه خورده.
‫نبض داره.
‫زنده‌ست.
‫نه، نه، نه.
‫- هی. هی. ‫- سوییچ‌تو بده. می‌خوام زیرش کنم.
‫- چی ‫- سوییچ‌تو بده.
‫باید زیرش کنم.
‫خوش برگشتی رفیق.
‫فرار کن!
‫فلنگو ببند!
‫نه.
‫«اوان عزیز.
‫همه دو مادر دارن. ‫یه مادر واقعی و یه مادر پنهان.
‫من کدوم هستم؟
‫من مادر پنهان تو هستم، ‫و در خانه‌ای پنهان زندگی می‌کنم.
‫اون‌ها اجازه نمیدن بیرون بیام. ‫وقتی یه‌کم بزرگ‌تر شدی،
‫می‌تونی بیای اینجا و نقشِ ‫اون پستچی بد اخلاق رو بازی کنی.
‫برای یادآوری بگم، من مُردم، ‫من مُردم، من دیگه مُردم.
‫خیلی دیر شده. زود بیا. مادرت.»
‫خوبه.
‫این مادر تو بود.
‫و این.
‫این.
‫و این آدم...
‫نمی‌خواد بقیه رو به یاد بیاری.
‫چرا این‌ها رو ازم قایم کردی؟
‫چون نمک روی زخمم می‌پاشن.
‫خیلی متاسفم، اوان.
‫چرا هیچ‌وقت از جزیره خارج نمیشیم.
‫می‌تونیم.
‫می‌تونیم از جزیره خارج بشیم.
‫- بلیت بازی رد ساکس؟ ‫- آره.
‫- واقعیه؟ ‫- آره، واقعیه.
‫- آره... ‫- ما... نه.
‫چیزه... قراره آخر هفته رو بوستون باشیم.
‫- همین... همین آخر هفته. ‫- جدی میگی؟
‫آره، کاملا جدی‌ام.
‫چون قراره از این بعد ‫اوضاع عوض بشه.
‫- چه خبرا؟ ‫- سلام.
‫لعنتی.
‫باید اینو همین جا بخورم. ‫زنم از بوش بدش میاد. پس...
‫- میشه... ‫- خوبه.
‫پمپ ۳ رو ۲۰ دلار شارژ کن.
‫پمپ ۳ بیست دلار.
‫نباید این کار رو کنی.
‫خدای من.
‫- اوه! ‫- خدای من!
‫نه، نه، نه!
‫تو روحت.
‫نه، نکن! نه، خرابش می‌کنی!
‫خدای...
‫بذارش زمین!
‫خداوندا، بذار زنده بمونم.
‫بندازش!
‫راه خروج دیگه‌ای نداره؟
‫- نه. ‫- باشه، خیلی ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫در ادامه خبرها، آنچه در ابتدا ‫بادهای شدید به نظر می‌رسید
‫- اکنون در حال تبدیل شدن به توفان قرن است. ‫- خیلی‌خب.
‫نه، خوبم. قول میدم.
‫یه زخم سطحیه.
‫فقط می‌خواد چند هفته‌ای استراحت کنم.
‫شرط می‌بندم الان ورمونت بهتر باشه.
‫دوستت دارم.
‫- دوستت دارم. ‫- میرم دوباره واست خوراکی بیارم.
‫همم.
‫سلام.
‫آم...
‫نمی‌دونستم شل بارداره.
‫بارداره؟
‫عه.
‫ببخشید. به خاطر مورفینه. ‫می‌دونی، دکتر مورگان خیلی قاطع و جدیه.
‫فکر می‌کردم ۴۰ ساله‌اش باشه.
‫دلت می‌خواد امشب دو بار بمیری؟
‫لافتیس خبر داره؟
‫نه.
‫نه، گفتم با اوضاع زنش بهتره بی‌خبر باشه...
‫آره.
‫پاتریشیا.
‫من اون بیرون چی دیدم؟
‫گوش کن. باید از اینجا بری.
‫نه، ببین. ‫لازم نیست دو بار بگی.
‫- من... ‫- نه.
‫همین الان.
‫نباید بچه‌تو اینجا بدنیا بیاری.
‫چرا؟
‫لعنتی. خب، هیچی یاد نمی‌گیرم.
‫از هیچ‌کدوم.
‫نمیشه رفت بوستون ‫و مسیر آزادی رو نرفت.
‫بی‌صبرانه منتظرم بریم بوستون ‫و مسیر آزادی رو نرم.
‫می‌دونی وقتی اونجاییم ‫باید چیکار کنیم؟
‫چی؟
‫به چند تا دانشگاه سر بزنیم.
‫- واقعا؟ ‫- آره، واقعا.
‫عالی میشه...
‫تموم نشده.
‫نه.
www.Doostihaa.com