‫وبسایت دوستی ها تقدیم میکند
‫بیاین دیگه هیچ وقت همو نبینیم
‫خداحافظ
‫از جونم بگذر لطفاً از جونم بگذر
‫برادر
‫قسمت پنجم
‫خیلی خب اونجا
‫بکش وای
‫خیلی خب اوه
‫بگیرش باشه
‫خدایا! کجاست؟
‫مطمئنی با این کشتی میاد؟
‫!خودشه
‫بریم سراغش
‫هی ناک چون هی ناک چون
‫به «هانیانگ» خوش اومدی
‫!دلم برات تنگ شده بود
‫فکر نکنم
‫خودش باشه
‫شنیدم مُرد و دوباره زنده شد
‫روحش وارد جسم دیگه ای شده؟
‫انگار دوباره جوون شده
‫چی؟ !خودشه
‫هی، تو همون سئونوی معروفی؟
‫وای
‫«روستای دونگجوکجون»
‫بیا اینجا قربان
‫چطور جرأت کردی؟ لطفاً عفو کنید، قربان
‫بیا اینجا لطفاً
‫دنبالم بیا چشم، قربان
‫خدایا. عفو کنید، قربان
‫با چه جرأتی تخلف کردی؟ عفو کنید، قربان
‫لطفاً
‫دست نگه دارید
‫!مردی که داشتن می بردن رو ندیدی؟
‫اینجا زمین شکار اعلی حضرته
‫نباید از اینجا رد بشی، برو
‫لعنتی
‫از دستور سلطنتی سرپیچی می کنی؟
‫جرأت همچین کاری ندارم، قربان
‫خدایا، پاهام منو به دردسر می اندازن
‫چرا از این طرف اومدم؟
‫زمینِ پادشاه؟
‫زمینِ برادرم؟
‫برادر، من دنیاتو از هم می پاشم
‫تاج و تخت
‫رو ازت می گیرم
‫«سال دهم سلطنت پادشاه یون سان»
‫اعلی حضرت
‫ما پارچه ی سیاه و پارچه ابریشمی سفید نداریم
‫چی شد؟
‫بهت گفته بودم برای امروز آماده اش کن
‫عذر می خوام، اعلی حضرت
‫چون تو فصل بارونیم
‫کشتی کالا و اجناس
‫هنوز به «هانیانگ» نرسیده
‫پس باید قبل از
‫شروع این فصل آماده اش می کردی
‫آماده کردنشون از قبل سخت بود
‫چون اون فصل، فصل سختی برای کشاورزا بود ‫و محصول چندانی کشت نکردن
‫برای
‫شما هم
‫فصل کم محصولی بود؟
‫شما هم سرتون شلوغ بود؟
‫بفرما
‫بپوشش
‫خیلی وقته که دارمش
‫اعلی حضرت
‫لطفاً رداتون رو از تن من دربیارید
‫از آخرین باری که دیدمت خیلی وقته می گذره
‫یه هدیه برای تو
‫شنیدم، نوه ات
‫ماه دیگه عروسی می کنه
‫ممنون که یادتون بود، اعلی حضرت
‫اینو میدم بهش
‫بیا. این کادوی عروسیه
‫از سخاوتمندی بی حد و مرزتون تشکر می کنم
‫!تشکر، تشکر
‫فقط به زبون نیارین
‫اگر واقعاً ممنونین، با عملتون نشون بدین
‫اعلی حضرت اعلی حضرت
‫فکر می کنم بیماریش برگشته
‫می خوام بدونم این دفعه چقدر طول می کشه
‫وزیر اعظم
‫حرفی برای گفتن داری؟
‫باید چیکار کنیم تا شاه راضی بشه؟
‫دوست دارم نظرتو بشنوم
‫مثل همیشه
‫دوباره حالش خوب میشه
‫کجا؟
‫.تکون بخور...برو کنار
‫!از سر راهم برو کنار وای
‫برو کنار وای
‫!ولم کن. ولم کن
‫!ولم کن
‫(ملکه عزل شده، ملکه یون)
‫قراره شاه بشی
‫باید همیشه خوب لباس بپوشی
‫مادر اعلی حضرت
‫به خاطر بیماری نمردن
‫کشته شدن، اعلی حضرت
‫وای
‫بریم سریع
‫بجنب، زود باش
‫سریع تر
‫وای هل نده
‫!قربان وای
‫!اینجا لطفاً بهم نگاه کن
‫اینجا بهم نگاه کن
‫!اینجا
‫!اینجا !لطفاً بهم نگاه کن
‫باید منو ببینه وای
‫قربان وای
‫!ارباب
‫هی، بس کن
‫ارباب ارباب
‫شک دارم. حتماً اشتباه کردم
‫اعلی حضرت
‫اونجاست اونجاست
‫اون مرده اونجاست
‫ارباب ارباب
‫ارباب منتظر ما بمون
‫ارباب
‫ارباب وایسین همونجا وایسین
‫ارباب ارباب
‫مَرده داره میره ارباب
‫ارباب ارباب
‫!نمی تونید برین
‫ارباب
‫ارباب ارباب
‫اعلی حضرت
‫تو کی هستی؟
‫از کجا می دونی من کیم؟
‫منم
‫چه کیونگ
‫دقیقاً دوباره بیا
‫دوتا کاسه سوپ برنج باشه
‫سلام بشینید
‫.خدای من
‫حالت چطوره؟ بریم اونجا بشینیم
‫ببخشید
‫«عادیه؟ چرا هربار که میام «هانیانگ
‫به جای قصر شما رو تو خیابون می بینم؟
‫یعنی هروقت من برای هوا خوری میام
‫«تو میای «هانیانگ
‫اونا چیه رو صورتت؟
‫اوه، اینا؟
‫می خوام شایعه کنم که زشتم
‫نمی خوام ازدواج کنم
‫بیخودی تلاش نکن
‫به نظر نمیاد با قیافه عادیت هم به این ‫زودی ها کسی بخواد باهات ازدواج کنه
‫پس چطور نتونستین
‫همچین دختر زشتی رو بشناسین؟
‫چون خیلی زشتی
‫خیلی خب پس
‫هیونگ نیم، حالا که انقدر ازم تعریف می کنی
‫امروز همراهیت می کنم
‫تو که نمی دونی چیکار می خوام بکنم
‫چرا فکر کردی نمی دونم؟ می دونم
‫شرط ببندیم؟
‫برای اینکار باید زندگیتو گرو بذاری
‫اگه نمی دونستم بحثشو پیش نمی کشیدم
‫هرکاری میخوای بکن، ولی
‫انقدر منو هیونگ نیم صدا نکن ‫(هیونگ: برادر، پسرا به پسرا میگن)
‫وایسا باهم بریم، اورابونی ‫(اورابونی: برادر، دخترا به پسرا میگن)
‫از وقتی که ملکه و پادشاه توبیخش کردن می گذره
‫چرا هنوزم اخم و تخم کرده؟
‫اگه همینطوری ادامه بدی
‫اینو بهت نمی دم
‫اون
‫!اگه به یه نفر آسیب بزنی باید عذر بخوای
‫همه مردای هانیانگ مثل تو هستن؟
‫همه چی مفته. از این زاغ ماهی زرد ببر
‫ببخشید خانم جوان. یکم از این زاغ ماهی زرد بخرین
‫وای، خیلی خب، در ازای دو نیانگ بهت می فروشم
‫کدوم کیک برنجی رو می خوای؟ اونی که عسل داره؟
‫دو نیانگ
‫دو نیانگ؟ خیلی جنسش خوبه
‫یه خط روشه
‫یه نیانگ ازت می خرم
‫هیچ خطی روش نیست اینا
‫این می بینیش؟
‫اگه نمی خوای برو. من اینا رو سه نیانگ می فروختم
‫وای، ممنون
‫زود بدش من
‫!همونجا وایسا
‫باورم نمیشه
‫بهت تخفیف میدم
‫یه نیانگ چطوره؟
‫یکم خرما هم بگیریم؟
‫وای، خیلی بزرگه
‫عین صورت تو
‫چی شده؟
‫می خواستم بدونم روی صورتت طلا میذاری؟
‫چی شده؟
‫همینجوری. داشتم اداتو درمیاوردم
‫ببخشید، شنیدم می تونم اشیا رو با برنج معاوضه کنم
‫برای گرفتن برنج چی می تونم بهت بدم؟
‫من فقط یه قاشق و یه جفت چوب غذا خوری آوردم
‫هیچی نمی خوایم
‫فقط اطلاعات می گیریم
‫اول از همه، اسمت رو بگو و بگو از کدوم خانواده ای
‫اطلاعاتی که از هرکس می خوایم باهم فرق داره
‫میزان برنج هم فرق داره
‫من فقط خدمتکار یه خانواده اشرافیم
‫خیلی واجد شرایطی
‫بیا تو
‫بیا تو. بیا
‫اون اتاق لطفاً
‫برای کدوم خانواده کار می کنی؟
‫سِمَتت چیه؟
‫(اسرار زندگی مردم هانیانگ)
‫من خدمتکار ارباب یون هستم
‫خاندان یون
‫ببخشید ارباب. به همین راحتی؟
‫پس می خوای سختش کنم؟
‫نه، خیلی ممنونم، همین
‫وای
‫ممنون ارباب
‫برای اطلاعات ممنون
‫همه خدمتکارای شهرو می فرستم پیشتون
‫ممنونم، ممنونم
‫بیرون منتظر باش
‫برو بله. میرم
‫احیاناً
‫این همونیه که می گفت امروز قراره بیاد؟
‫فکر کنم
‫قشنگه
‫ببخشید خودمونو معرفی نکردیم. من
‫معرفی بمونه برای وقتی که رفتیم تو
‫مشتری ممکنه بیاد
‫از کجا می دونست؟
‫نمی دونم
‫تو کی هستی؟
‫جوری رفتار می کنه انگار اینجا خونه شه
‫بانوی من
‫خیلی درموردتون شنیدم
‫ولی اولین باره که شخصاً ملاقاتتون می کنم
‫بذارید ادب رو به جا بیارم
‫نمی دونم مردای چوسان چرا انقدر نگران
‫ادبن
‫نمی دونی من کیم؟
‫خیلی زیبایین
‫انتظار نداشتیم که انقدر
‫سرکش باشین سرکش باشین
‫سونو هستم
‫وای
‫هی
‫فقط دارم تلافی می کنم
‫ناک چان ممکن بود به خاطر این بمیره
‫اتفاقاتی که براش افتاد از مرگ هم بدتر بود
‫یک سیلی
‫در مقابل اون چیزی نیست
‫حتی اگه به قیمت جونت هم باشه، باید دِینتو ادا کنی
‫یادم
‫می مونه
‫فکر کنم احوال پرسی دیگه تموم شده
‫معرفی من هم تموم شده
‫ولی
‫ناک چون کجاست؟
وبسایت دوستی ها تقدیم میکند
‫دستور سلطنتی؟ پادشاه دستور داده؟
‫دیگه از چوسان تو اطاعت نمی کنم، برادر
‫یه کاسه سوپ برنج بهم بده
‫امروز کار نمی کنیم
‫بریم یه جای دیگه
‫می تونین از آشپزخونه و بقیه چیزا استفاده کنین
‫ولی چیزی رو نشکونین
‫باشه
‫برادر
‫این منو یاد اولین باری که همو دیدیم می اندازه
‫این دفعه می تونیم به صاحب مسافرخونه اعتماد کنیم؟
‫چه اهمیتی داره اگه دزد باشه؟
‫بازم دوباره نجاتتون میدم
‫و ازتون می خوام خواسته امو برآورده کنین
‫قوی ای
‫برادر، درو باز کن
‫وای
‫(لوح یادبود ملکه عزل شده، ملکه یون)
‫اگر مادر شماست
‫پس مادر منم هست
‫(لوح یادبود شاهزاده جین سونگ)
‫همونطور که مرگ مادرم تقصیر من نبود
‫مرگ یوک هم تقصیر تو نبود
‫خودتو سرزنش نکن. به جاش از اون گله کن
‫که چرا انقدر زود از دنیا رفت
‫چرا
‫تنهات گذاشت
‫شما ازشون
‫گله می کنین؟
‫خیلی
‫دلتون براش تنگ شده، نه؟
‫شنیدین؟
‫اعلی حضرت
‫دلشون برات تنگ میشه
‫یوک
‫چه کیونگ دلش برات تنگ شده
‫خوبه
‫هردومون حرفایی رو زدیم که ‫از گفتنشون خجالت می کشیم
‫خانواده داشتن خوبه، نه؟
‫برای من، خانواده
‫مثل گلوله ی آتیشه
‫نه می تونم قورتش بدم، نه می تونم تفش کنم
‫فقط به خودم آسیب می زنه
‫تمام زندگیم ازشون فرار می کردم
‫و الان
‫برای گرفتن یه مراسم یادبود ازشون قایم شدم
‫می تونین پادشاه حکیمی بشین
‫پادشاه حکیم؟
‫بله
‫اگه پادشاه حکیمی بشین
‫در مقابل شاه سابق سربلند میشین
‫روزی می رسه که لوح یادبود مادرتون رو
‫جلوی همه ی مقامات نگه می دارین
‫و یک مراسم یادبود با افتخار براش می گیرین
‫شاهزاده مرحوم هم
‫بهتون افتخار می کنن
‫اینو یادتونه؟
‫این آره
‫شاهزاده اینو براتون خرید
‫مردم میگن مارمولک، اژدهای رودخونه هاست
‫و مسئول بارونه
‫ولی مارمولکا دیوانه شدن و سیل بزرگی به راه انداختن
‫انقدر نخند و قدرتتو بهشون نشون بده
‫برای اینکه پادشاه حکیمی بشی باید آسمان رو کنترل کنی
‫درسته؟
‫شاهزاده
‫شما اون نیستی
‫روح نیستی. آدمی
‫فکر می کردم
‫وایسا
‫احیاناً نه
‫حتی نمی دونی چی می خواستم بگم
‫شام خوردی؟
‫میگن باید غذای مراسم یادبود رو با بقیه تقسیم کرد
‫نمیشه نری؟
‫عیب نداره. بخورید
‫امروز سالگرد عزیزمه
‫خیلی شبیهشی
‫حتی اگه روح باشه هم برام مهم نیست
‫نباید لااقل یه بار بیاد دیدنم؟
‫حتی اگه روح باشی هم تعجب نمی کنم
‫اگه اینجا اومدی بهم میگی؟ لطفا؟
‫میشه حداقل بگی که اینجایی؟
‫به مرده توهین نکن
‫فکر نکنم مرده باشه
‫تا شما براش دلتنگی کنید
‫چطور می تونی همچین چیزی بگی؟
‫دلتنگی؟ توهین؟
‫تو چی می دونی؟
‫پس تو چی می دونی؟
‫احساسات یه آدم مرده رو؟
‫دردشو؟ عذابشو؟
‫چی می دونی؟
‫چه خبره؟
‫همسر
‫باید به نامزد جدیدت وفادار باشی
‫با معاشرت با هرکسی
‫شأن خودتو پایین نیاز
‫بازم، حق ندارین منو همسر خودتون صدا کنین
‫چطور ممکنه متأهل باشم
‫همین چند ساعت پیش گفته بودی
‫نمی خوای ازدواج کنی
‫بین نخواستن و نتونستن فرقه
‫تموم شد؟
‫نمی تونم اینا رو بخورم
‫مریضم می کنه
‫بازم؟
‫کس دیگه ای هم هست که نتونه اینا رو بخوره؟
‫نمی دونم
‫یوک هم عادت داشت اینا رو بیرون بریزه
‫اون وقتا که همش می خواست از من تقلید کنه
‫ناک چون؟
‫میونگ هه
‫چرا؟ کسی دنبالته؟
‫آه
‫نه
‫حتماً عادتم شده
‫چه کیونگ
‫چی شده؟
‫چیزی نیست
‫(بنگاه)
‫کی گفته ما پنج نفر خواهر و برادریم؟
‫همه امون از نظر سطح اجتماعی، جنسیت
‫و حتی خصوصیات اخلاقی، باهم فرق داریم
‫با قلبت ببین
‫روی قلبت چشم داری؟
‫فکر کن این دوتا نقطه سیاه
‫چشماتن
‫برای من صورتین
‫گوانگ اوه، بهت نمی خوره
‫ولی خیلی منحرفی
‫هی، کتابمو برگردون
‫چته؟ داخلن؟
‫خیلی خب، آروم بگیرین. یه قلپ بخوریم
‫وای، عالیه
‫انگشتت چی شده؟
‫چیزی نیست
‫بذار ببینم
‫یادت نره
‫بدنت برای منه
‫جونمو نجات دادی ولی صاحبم نیستی
‫بنوشیم
‫چه کیونگ
‫خدای من
‫!تو
‫تا الان کجا بودی و چیکار می کردی؟
‫چیکار می کردی که
‫که از دایه ات مخفی کردی؟
‫مادر
‫فکر کردم یه بلایی سرت اومده
‫چه بلایی آخه ممکنه سر من بیاد؟
‫تو همیشه این موقع سال دردسر درست می کنی
‫برای همینم ناراحته
‫ببخشید
‫اگه حالت خوب باشه، عیب نداره
‫پدر
‫خوبی؟
‫خوبه
‫یه جارو بهم بدین
‫بانو، بسپارینش به من
‫بیا اینجا
‫بانو از سر راهم برین کنار
‫برو !برگرد ببینم
‫!بگیرینش
‫لطفاً بس کنید خانم بیارینش اینجا
‫تا وقتی که منو با خودت ببری
‫مهم نیست که کجا میری
‫هربار که اینکارو می کنی
‫حس می کنم از عمرم کم میشه
‫یعنی به خاطر همین دایه شدم؟
‫اون دیگه چیه؟
‫ردِ یک روح
‫روح؟
‫بله
‫من
‫تصمیم گرفتم به روح اعتقاد داشته باشم
‫فقط اینجوری میشه توجیهش کرد
‫این
‫و این
‫بیا
‫حس می کنی؟
‫آره
‫بانوی من
‫قبل از اینکه خیلی دیر بشه
‫ازدواج کنید
‫کجا رفتن؟ دایه
‫تو هیچ وقت نمی دونی چه اتفاقی قراره بیفته
‫باز کجا میری؟
‫دختره ی تُخس
‫باور کردنی نیست
‫من هنوز تو اوج خودمم
‫یوک هم عادت داشت اینا رو بیرون بریزه
‫اون وقتا که همش می خواست از من تقلید کنه
‫باید خیلی وقت پیش می مرد
‫پسره ی احمق
‫برای چی می جنگی؟
‫با مشت گره کرده به زندگی می چسبی؟
‫همه اینا رو پشت سر بذار
‫احساس گناه و کینه توزی هیچ سودی برات نداره
‫من...نباید بمیرم
‫لطفاً... نجاتم بدین
‫زنده می مونم
‫و
‫شاه میشم
‫نه
‫برادر
‫نمی تونم نفس بکشم
‫پدربزرگ، کمکم کنید
‫نمی تونم راه برم
‫پاهام خیلی ضعیفن
‫نمی تونم راه برم. پاهام خیلی ضعیفن
‫نمی تونم راه برم
‫!نه.نه. هرگز
‫!نمی میرم. نمی میرم
‫نجاتم بده
‫نجاتم بده، چه کیونگ
‫برمی گردم. قول میدم
‫منتظرم بمون
‫منتظرم بمون، چه کیونگ
‫می خوام درباره شین چه کیونگ اطلاعات بدست بیارم
‫و از امروز به بعد
‫نمی خوام
‫دیگه هیچ وقت اسمشو بشنوم
‫من می تونم راجع بهش بگم
‫ولی خیلی سخته که بخواین
‫بانو چه کیونگ رو کاملاً از ذهنش پاک کنید
‫می دونم هرکاری از دستت برمیومد کردی
‫تا مداواش کنی و کمکش کردی دوباره راه بره
‫ولی درمان تو به تنهایی
‫بهش جون نداد
‫حتماً انگیزه عمیق تری وجود داره
‫نه
‫هدف چیزیه که آدمو زنده نگه می داره
‫خشمش نسبت به پادشاه
‫اونو زنده نگه می داره
‫فکر نکن می تونی
‫با عشق و هوس، هدفشو عوض کنی
‫اگه همچین کاری کنی
‫خودم می کشمت
‫اینا بودن؟
‫نمی دونم از کجا اومدن
‫فقط من و چند تن از مردام تونستیم به سلامت فرار کنیم
‫همه چی رو با خودشون بردن
‫ده روز وقت داری
‫یا اجناس رو دوباره میاری، یا سرشون رو
‫اگه اینکارو نکنی
‫اون وقت سر تو و خانواده اته که برباد میره
‫فهمیدم
‫باید
‫با پادشاه صحبت کنی
‫و ازش بخوای یه پیام بنویسن
‫بازم می خوای از مردم چیزی جمع کنی؟
‫خزانه شخصی پادشاه خیلی پر نیست
‫و تو هم آویز مو می خوای
‫باید با گیونگسانگ، جولا و تامرا ارتباط برقرار کنیم
‫و ازشون بخوایم دوباره برامون جنس بفرستن
‫من نگران غذایی ام که برای اولین سال تولد نوه ام
‫می خواستم بدم
‫اگر پادشاه حکیمی بشین
‫در مقابل شاه سابق سربلند میشین
‫روزی می رسه که یادبود مادرتون رو
‫جلوی همه ی مقامات نگه می دارین
‫و یک مراسم یادبود با افتخار براش می گیرین
‫خوش آمدید، اعلی حضرت خوش آمدید، اعلی حضرت
‫چهار بار درمقابل پادشاه تعظیم کنید
‫تعظیم کنید
‫بلند شید
‫تعظیم کنید
‫بلند شید
‫تک تک وزرا
‫به نوبت گزارششون رو با صدای بلند بخونن
‫این گزارش از اویجانگبو ئه
‫سیل اخیر
‫فرمانده سونگ خیلی شدید بوده
‫کسی رو برای تحقیق بفرست خیلی ناگهانی بوده
‫تا مراقب مردمت باشه
‫هدیه آوردی؟
‫وقت اینکارا رو نداشتم
‫فرمانده ها
‫سیل اخیر.
‫زمین های برنج را از بین برد و به مردم ‫صدمات جانی زد
‫حتی شنیدم که حدود چهارصد خونه، ویران شدن
‫و آب اون ها رو با خودش برده
‫آمار اونایی رو که درحد مرگ آسیب دیدن ‫و یا غرق شدن
‫و اونایی که خونه هاشون رو ‫از دست دادن، رو حساب کن
‫هرکاری می تونی برای راحتیشون انجام بده
‫از سخاوت بی اندازه اتون از سخاوت بی اندازه اتون
‫ممنونیم ممنونیم
‫فرمانده سونگ، چش شده؟
‫تو این گرما خیلی زحمت می کشین
‫وظیفه است
‫چرا مثل همیشه رفتار نمی کنه؟
‫به نظر وزرا خیلی سردرگم شدن و تعجب کردن
‫خیلی وقته از محیط قصر دور بوده
‫و علاقه ای به سیاست نداشته
‫علیاحضرت
‫چی شده؟
‫برادرزاده ی بانو یون
‫درخواست ملاقات با شما رو دارن
‫حتماً میونگ هه است
‫بذار بیاد تو
‫خوش اومدی، عروس آینده
‫سلام عرض می کنم، علیا حضرت
‫یوک خوبه؟
‫درد نداره؟
‫حالشون خوبه
‫چرا تو رو به قصر فرستاده؟
‫خیلی محتاط بود
‫یک کشتی دولتی از جنوب رو هدایت می کردن
‫که اجناس مربوط به پادشاه، بانو جانگ
‫و وزیراعظم رو حمل می کرده
‫اون و مردانش اجناس رو دزدین و من رو فرستادن
‫تا واکنش وزیراعظم رو ببینم
‫نباید به این زودی بعد از ‫برگشتش دردسر درست می کرد
‫نگران نباشید، علیا حضرت
‫بیشتر اجناس کشتی، رشوه ی مقامات بودن
‫وزیراعظم علناً تحقیق نمی کنن
‫پادشاه مقامات رو برای تسلی آسیب دیدگان فرستاده
‫هیچ کس نمی تونه درمورد هدایای گم شده شکایت کنه
‫مقامات رو فرستاده؟
‫نمی دونم این فکر چجوری به سرش زد
‫ولی داره سعی می کنه یه پادشاه حکیم باشه
‫برادر، من واقعاً بهت احترام میذارم
‫ماپو، گواچون، پوچان، گیمپو
‫خدای من
‫نصف استان گیونگی مال شماست
‫تمام راه های آبی مال شماست
‫و رعیت رو هم از ماهیگیری منع کردین
‫پس چرا انقدر به مهمون خونه میاین؟
‫چه خبره؟ همسر
‫مسافرخونه سه راه
‫پادشاه و شین چه کیونگ
‫اینجا همونجاست؟
‫بله
‫صاحب مسافرخونه گفت
‫حتی برای کوچیک ترین اطلاعاتی، برنج میدن
‫یعنی حتماً خیلی چیزا می دونن
‫حتی اگه خیلی بدونن
‫درباره یه روح هم می دونن؟
‫باید بپرسم تا بفهمم
‫می تونی همینجا منتظر بمونی
‫نباید اینکارو می کردم، بانوی من
‫اگه یه روح دیدی، پرت کن سمتش
‫برای اطلاعات برنج می دین
‫در ازای برنج بهم اطلاعات می دین؟
‫چی؟
‫می خوام یه چیزی بدونم. بذارین اربابتون رو ببینم
‫اینجا نیست
‫فقط یه نگاه
‫نمیشه بذارین دیگه
‫چی...چیکار می کنی؟
‫خیلی خب. نگاه نمی کنم
‫بشین. داستانم خیلی طولانیه
‫صاحب
‫بنگاه تویی؟
‫هستم
‫درسته که میگن از تمام اتفاقاتی
‫که تو پایتخت می گذره، خبر داری؟
‫چی می خوای بدونی؟
‫می تونی
‫یه روح رو برام پیدا کنی؟
‫روح؟
‫حتی اگه روح باشه هم برام مهم نیست
‫نباید لااقل یه بار بیاد دیدنم؟
‫نه، یه آدم
‫آدم؟
‫نه، یه روح
‫تصمیمتو بگیر. آخر روحه یا آدم؟
‫چطور می تونم تصمیم بگیرم؟
‫نمی دونم عاشق یه روح شدم یا یه آدم
‫یه آدم تسخیر شده توسط روح
‫می تونه خوب فکر کنه؟
‫دنبال منه
‫دنبال یه مردی
‫بله. همینقدر خوبه
‫منم همین فکرو می کنم
‫خوشحالم که روحش تصمیم گرفت در غالب یک مرد ‫ظاهر بشه
‫الان خندیدی؟
‫نه، نخندیدم
‫با صدای بلند نفس کشیدم
‫بقیه داستانو بگو
‫خب، چیزی که اتفاق افتاد این بود که
‫چند روز پیش، تو مسافرخونه بودم
‫اتفاقی اونجا بودم
‫مردی رو که از اتاق بغلی اومد بیرون رو دیدم
‫دقیقاً عین دوستم که وقتی بچه بودیم مُرد، بود
‫چشماش، لباش، صداش
‫حتی کاراش، همش عین اون بود
‫البته من بزرگ شدنش رو ندیده بودم
‫ولی دقیقاً همونجوری بود که تصور می کردم
‫گوش میدی؟
‫ببخشید، دلال
‫چی؟ چی صدام کردی؟
‫صاحب بنگاه
‫وایسا
‫تو
‫دوباره داره اتفاق میوفته
‫گوش نده
‫چیکار می کنی؟
‫از اینجا برو
‫اینجا چیکار می کنی؟
‫بهت که گفتم
‫دنبال روحیم
‫که تو رو تسخیر کرده
‫مهم نیست
‫فقط برو
‫چرا انقدر شبیهشی؟
‫چرا باید دقیقاً عین اون باشی؟
‫واقعاً کی هستی؟
‫شاهزاده ای، مگه نه؟
‫نه
‫پس
‫چرا انقدر توجه ام بهت جلب میشه؟
‫چرا قلبمو به تپش می اندازی؟
‫تقصیر منه؟
‫تقصیر خودته که انقدر خنگی
‫یه زن متأهل برای پیدا کردن یه مرد دیگه میاد اینجا؟
‫می پری بغل هرمردی که می بینی
‫و بهش می گی قلبت رو به تپش می اندازه
‫برو دردم اومد
‫برو. از اینجا برو
‫تو روحی
‫هیچ آدمی نمی تونه اینجوری باشه
‫روحی. حالا ناپدید شو
‫!برو چیکار می کنی؟
www.Doostihaa.com