‫آنچه گذشت...
‫تام نفوذی بود، ‫همون کسی که باعث مرگ کریس شد.
‫با این همه خارجی که واسه ‫کنسرت التون جان توی شهر هستن،
‫حتماً امشب دارن توی هتل ‫یه عملیات انجام می‌دن.
‫هدف‌مون اینه که یکی از نوارهای کا‌گ‌ب رو
‫با نوار خودمون عوض کنیم.
‫تو نوار ما یه ردیاب پنهان شده.
‫خوکدونیه!
‫۵ صبحه. نزدیک بود بهتون شلیک کنم.
‫وای، وای.
‫چرا باید بهمون شلیک می‌کردی؟
‫مگه از چشمی در نگاه نکردی؟
‫- چرا. چی لازم دارین؟ ‫- نه، نه.
‫نباید اینجا حرف بزنیم. ‫باید بریم یه جای دیگه.
‫- آره. ‫- ۵ دقیقه دیگه تو اون یکی اتاق می‌بینمتون.
‫آره، عملیات خیلی بزرگتر از ‫اون چیزی بود که فکر می‌کردیم.
‫منظورم اینه که اونا حتماً ده‌ها نوار ‫اخاذی ضبط می‌کنن، نه؟
‫اونم فقط تو همین یه دونه هتل.
‫باید امروز یه جا جابه‌جاشون کنن.
‫- تحلیل خوبی بود. ‫- ممنون.
‫تو چی؟
‫واسیلیف دیشب اطلاعاتی بهت داد؟
‫مطمئن باش دیشب یه چیزی بهش داده.
‫- توایلا. ‫- چیه؟
‫نباید درباره چیزی که به بی داده حرف بزنیم؟
‫شاید یه سری اطلاعاتِ ‫به‌دردبخور داشته باشم، بله.
‫بهم فهموند که خودش یه سیستمِ ‫جداگونه واسه اخاذی داره.
‫فکر کنم شوروی‌های قدرتمند رو هدف می‌گیره
‫و با آتویی که ازشون داره ‫بازیشون می‌ده،
‫واسه همینم تونسته ‫اینقدر سریع تو کا‌گ‌ب بالا بره.
‫اگه ارتباطی وجود داشته باشه ‫شاید دلیل اینکه
‫بعضی از زنای خیابونی کشته می‌شن ‫و بقیه نه همین باشه.
‫دلیلش اینه که خودش اونا رو می‌کشه.
‫به کاری که تا حالا می‌کردی ‫ادامه بده، بی.
‫ارتباطت رو حفظ کن.
‫ارتباطش با یه قاتل روانی لعنتی؟
‫اون یه مهره ارزشمنده، ‫و ارزشمند هم باقی می‌مونه.
‫نزدیک خودت نگهش دار.
‫ری، ردیابت رو تو یه کدوم ‫از اون دوربین‌ها کار گذاشتی؟
‫بله، قربان. امروز صبح دنبالش می‌کنم.
‫نمی‌تونی. ‫نمی‌تونی برگردی به اون هتل.
‫تعقیبت می‌کنن. شما دوتا باید انجامش بدین.
‫لازمه که واحد پرونده‌سازی رو پیدا کنید. ‫همین امروز.
‫خب این دستگاه کِی بوق می‌زنه؟
‫وقتی به ردیاب نزدیک بشیم.
‫احتمالاً نوارها... تو هتل هستن
‫و بعدش می‌رن تو یکی از اون دوتا کامیون.
‫خب...
‫می‌دونی، تام و کریس ‫سرِ پیدا کردن اینجا مُردن.
‫این... مرکزه.
‫فقط خواستم بگم...
‫- ما هم می‌تونیم... آره. ‫- آره، آره، می‌دونم.
‫- هی، معذرت می‌خوام... ‫- خب، من با...
‫- چی... تو بگو. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫اصلاً و ابداً. اول تو. ‫با کی رفتید بیرون؟
‫یه زن.
‫اون زنِ بداخلاقه تو بازار؟
‫اون‌قدرها هم بداخلاق نیست.
‫یعنی هست. ‫آره، بداخلاقه.
‫- باشه. ‫- آره.
‫خب، مثلاً چطوری...
‫داشتی یه چیزی می‌گفتی.
‫- می‌خواستی چی بگی؟ ‫- آره.
‫آره، باشه، حتماً.
‫راستش باید اینو زودتر می‌گفتم.
‫من... من...
‫ببخشید.
‫همون‌طور که شاید متوجه شده باشی،
‫من یکم تو کنترل کردنِ اوضاع مشکل دارم.
‫اگه باهات موافقت کنم، ‫این لحظه رو خراب می‌کنم.
‫پس فقط ادامه بده.
‫باشه.وقتی فهمیدم بعد از این همه مدت ‫بهم دروغ گفته شده...
‫باعث شد احساس ناتوانیِ شدیدی کنم.
‫و این حالمو بد کرد.
‫بعدش سرِ تو خالیش کردم، ‫در حالی که اصلاً نباید این کار رو می‌کردم،
‫و واقعاً ازت معذرت می‌خوام.
‫باشه؟
‫منم همین‌طور.
‫یعنی... منم معذرت می‌خوام.
‫آره. می‌دونی، ‫باید درباره تام همون ثانیه‌ای که فهمیدم...
‫- نه، نه! ‫- بهت می‌گفتم.
‫- نمی‌دونم چرا نگفتم. ‫- اصلاً، نه، نه.
‫تو فقط... نمی‌خواستی تو رو ‫بخاطر کاری که اون کرد مقصر بدونم،
‫که با شناختی که از خودم دارم ‫شاید این کار رو می‌کردم.
‫مرسی که اینو گفتی.
‫می‌دونم فکر می‌کنی که من قضاوتت می‌کنم.
‫که فکر می‌کنم
‫- مثلاً از تو سرترم. ‫- می‌دونم.
‫اما واقعاً... اینطور نیست.
‫توایلا، باید بدونی ‫که من همچین فکری نمی‌کنم.
‫نه، نه. اشکالی نداره اگه این‌طوری فکر کنی.
‫چون تو واقعاً تو یه سری مسائل
‫- خب... ‫- یکم از من سرتری.
‫اگه باهات موافقت کنم ‫این لحظه رو خراب می‌کنم.
‫خب، پس حسابی مشغول بودی.
‫آره، آره.
‫- خب؟ ‫- آره.
‫می‌خوای تعریف کنیم؟
‫- آره. ‫- با جزئیات؟
‫- خب، آره، می‌تونم... ‫- می‌تونی تحمل کنی؟
‫خدای من، معلومه که می‌تونم، آره!
‫می‌دونی که دانشگاه ولزلی رفتم.
‫- زود باش. ‫- باشه.
‫- بگو. ‫- باشه.
‫- اوهوم. ‫- خب...
‫می‌دونی، تا حالا اینقدر با جاسوس‌بازی ‫حال نکرده بودم،
‫البته نمی‌خوام از خودم تعریف کنم،
‫ولی فکر کنم واسه بار اول ‫توی این کار خیلی خوب بودم.
‫- اوهوم. ‫- منظورم اینه که،
‫فعلاً که همه ازم راضی هستن.
‫وای!
‫- خب، باشه. ‫- باشه.
‫کدوم کامیونه؟ کدوم...
‫شاید... شاید هر دوتاشون باشه؟
‫- باشه. ‫- لعنتی.
‫صبر کن.
‫وای.
‫- تو کامیون‌ها نیست. ‫- تو آمبولانسه.
‫گندش بزنن.
‫باشه.
‫آره، خب.
‫آره، داره می‌ره. آره.
‫- آره، همونه. ‫- آره. برو، برو، برو!
‫باشه! لعنتی.
‫انگار یوری زیاد مشتاق نیست
‫تو بخشم بهم ترفیع بده.
‫چی از نفرت بدتره؟
‫یوری ازت متنفره.
‫به حرف تو گوش میده.
‫من چی بگم، هان؟
‫«به آندری واسیلیف ترفیع بده
‫تا اینکه برای بریدن گلوت آماده بشه.»
‫واسم مهم نیست بهش چی میگی.
‫بهش بگو براش کادیلاک می‌خری.
‫بگو کلبه تابستونیت رو بهش میدی.
‫بگو می‌تونه دخترت رو بگیره.
‫هر کوفتی لازمه بگو تا من ترفیع بگیرم.
‫وگرنه نواره
‫به دست زنت می‌رسه.
‫و دست دختر و پسرت.
‫و مادرت.
‫محتویات فیلم رو توصیف کنم؟
‫درست تو دوربین،
‫اون وسط وایسادی.
‫بسه. بسه.
‫بعدش بساط
‫خوش گذرونی جلوته.
‫و تو از خوشحالی
‫زوزه می‌کشی.
‫و بعدش میری رو ابرا.
‫می‌دونم به چی فکر می‌کنی.
‫چطور منو بکشی؟
‫ولی چه من مرده باشم چه زنده
‫اون نوارها
‫پخش میشن.
‫تو...
‫زیادی سریع داری میری بالا
‫که توجه‌هات جلب میشه.
‫پس مگه اینکه یه فرشته بی نقص باشی
‫تا پا جای پای من بذاری.
‫بابابزرگ...
‫از کسی که داره غرق میشه ‫درس شنا نمی‌گیرم.
‫مامان.
‫مامان، گفتم که گرسنه‌م نیست.
‫باید بخوری.
‫وسایل گلینا رو گشتیم.
‫یه سوییشرت هست
‫که فکر کنم از تو کِش رفته.
‫همون آبی راه‌راه.
‫پس اون برداشته بود...
‫مطمئن نیستم اگه ‫الان بپوشمش چه حالی میشم.
‫می‌پوشی و می‌بینی.
‫هنوز سوییشرتته.
‫هنوز زندگیته.
‫برو بیرون.
‫هوا بخور.
‫دوستات رو ببین،
‫شاید خورشید رو دیدی،
‫اگه شانس بیاری.
‫تو این کار واقعاً محشری.
‫تو چی؟ تو چی، چی، چی، رانندگی؟
‫آره، همون‌طوری که داری لایی می‌کشی...
‫از بین همه رد می‌شی
‫بدون اینکه حتی واست مهم باشه ‫کی رو داری کفری می‌کنی.
‫مگه مهمه که مردم کفری بشن؟
‫آخه اونا غریبه‌ان. باید...
‫تو زندگی سرسخت باشی وگرنه ‫به جایی نمی‌رسی، می‌فهمی؟
‫وای!
‫برو به جهنم، عوضی!
‫توایلا! یاد گرفتی چطور به روسی بگی ‫«برو به درک»؟
‫از خودت یاد گرفتم! ‫همون روزی که همدیگه رو دیدیم، یادته؟
‫خداحافظ، عشق من.
‫میشه با مامان بای‌بای کنیم؟
‫- بای، بای، بای! ‫- بای، بای.
‫وای. واسه کورن‌فلکس دادن به یه بچه ‫یکم زیادی شیک نکردی؟
‫می‌دونم یکم زیاده‌رویه،
‫اما نصف حقوقم رو پای این دادم
‫و هیچ‌وقت فرصت نکرده بودم بپوشمش.
‫چه دلیلی بهتر از اون؟
‫باشه.
‫التون جان؟
‫آقای ری بلیت شما واسه ‫کنسرت امشب رو به من داد.
‫امیدوارم هنوزم مشکلی نداشته باشی.
‫البته که نه.
‫آره. فکر خودم بود.
‫ممنونم، خانم زیمانسکی.
‫مرسی!
‫[فرودگاه تگل، برلین غربی] ‫[جمهوری فدرال آلمان]
‫به آلمان غربی خوش اومدین.
‫- یا خدا، خودشه. ‫- فکر می‌کنی ما رو دید؟
‫نه، فکر نمی‌کنم.
‫داره چی کار می‌کنه؟
‫صبر کن، اون زنِ آندری ـه.
‫لعنتی. عجب تیکه‌ایه.
‫اون بسته مهم به نظر می‌رسه. ‫باید بفهمیم چیه.
‫آره، اما چطوری؟ ‫باید آمبولانس رو تعقیب کنیم.
‫خب، باید هر دو کار رو انجام بدیم.
‫احتمالاً آندری از همین راه داره
‫مدارک اخاذی از روس‌ها رو رد می‌کنه بره، ‫از طریق زنش.
‫- درسته. ‫- باشه.
‫- اون قیافه منو می‌شناسه،
‫پس تو برو دنبال اون، ‫منم دنبال آمبولانس می‌رم.
‫خودمو به واحد پرونده‌سازی می‌رسونم.
‫نه بی، ببین، اگه آندری ‫حتی یه لحظه تو رو ببینه...
‫آخه دیگه می‌دونیم ‫این یارو چقدر خطرناکه.
‫- ممکنه... ‫- منو بکشه؟
‫- آره. ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫اما من واسه همین برگشتم. ‫واسه جواب‌.
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫تو باید بری دنبال اون زن.
‫- باشه. ‫- منم باید برم دنبال اون.
‫- لعنتی. زود باش. ‫- باشه. باشه. باشه.
‫خیلی خب.
‫خب، پس... امشب می‌بینمت؟
‫آره. آره، کنسرت التون جان.
‫شپ خیلی عنقی میشه
‫- اگه همه‌مون اونجا نباشیم، پس. ‫- خیلی عوضیه.
‫- آره. ‫- پس من میام.
‫منم همین‌طور.
‫اوهوم.
‫- موفق باشی. برو. ‫- باشه.
‫- باشه. مراقب باش. ‫- آره.
‫ساشا. لعنتی.
‫لعنتی.
‫ساشا.
‫ساشا!
‫ای بابا!
‫آخ! ها؟
‫ها؟
‫نه، نه، چی کار داری می‌کنی؟
‫فکر کردم مردی.
‫و اینطور برام عزاداری می‌کنید؟
‫آره.
‫کیش و مات.
‫بیشتر ترجیح میدم مرده باشی.
‫حالا چطور برام عزاداری کردید؟
‫تا خرخره نوشیدنی خوردیم.
‫از اول بازی کنیم.
‫- می‌خوای بریم سینما و بخونی؟ ‫- سینما؟
‫آره.
‫فیلم جدید گائدای رو اکران کردن
‫ناشناس از سن پطرزبورگ.
‫موضوعش چیه؟
‫اصلا فیلماش درباره چی هستن؟
‫حکومت فاسد
‫و مردی که سرشون کلاه می‌ذاره.
‫به نظرت قسر در میره؟
‫فقط تو ژانر کمدی.
‫ساشا این کاتیاس...
‫تازه یه نمایشنامه رو برای
‫انستیتو هنرهای تئاتر روسیه کارگردانی کرده.
‫واقعا؟
‫و شطرنجش خیلی خوبه.
‫ری، آخه کدوم گوری تو مسکو ‫سس کچاپ واقعی پیدا کردی؟
‫فقط کافیه فرم درخواستِ
‫تدارکات از استکهلم رو پر کنی
‫و بعدش حدود دو ماه منتظر بمونی. ‫راستش اونقدرها هم سخت نیست.
‫می‌شه یکم به ما هم بدی؟
‫آره. بفرمایید.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫ری، می‌تونم یه لحظه باهات حرف بزنم؟
‫بله، البته.
‫نه... باشه. خیلی خب، آره.
‫باشه. چه خبر؟
‫شنیدم امشب داری پرستار بچه‌مون رو ‫می‌بری سرِ قرار.
‫نه. نه، نه. این قرار نیست.
‫دقیقاً خودِ قراره.
‫مرد، زن، تئاتر، آهنگ‌های عاشقانه.
‫حتماً. بله. اما تو...
‫آخه خودت گفتی نمی‌خوای بیای.
‫گفتی و عینِ جمله‌ت این بود، ‫«من از موسیقی خوشم نمیاد.»
‫معنیش این نیست که بیرون بردنِ ‫کارمندِ نوجوان‌مون کارِ درستیه.
‫- ۲۰ سالشه. ‫- چه زود آمارِ دقیقش رو در آوردی.
‫تو رئیسشی. نه دوستش.
‫مردم جوری بهم نگاه می‌کنن
‫که به گرچن نگاه می‌کنن.
‫با دلسوزی.
‫عزیزم...
‫عزیزم، من هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت بهت خیانت نمی‌کنم.
‫مردم همین الانشم فکر می‌کنن می‌کنی.
‫متاسفم. واقعاً متاسفم.
‫سوتی دادم، باشه؟ تقصیر منه.
‫امشب باهاش حرف می‌زنم.
‫بلیت رو می‌دم به خودش. ‫با یه دوست بره.
‫نه، نه.
‫تو اون بلیت رو می‌گیری ‫و می‌دی به من.
‫من امشب میام کنسرت.
‫حقمه که یه شب برم بیرون.
‫به اون چی بگم؟
‫هر چی دلت می‌خواد. برام مهم نیست.
‫این گندییه که خودت زدی. ‫خودت جمعش کن.
‫باشه.
‫خوشحالم که صحبت کردیم.
‫کار چطوره؟
‫تو کارخونه اتومبیل‌سازی یوگسلاوی، آقای تلر؟
‫- دارم تلاش می‌کنم. ‫- شاید بهتر باشه ولش کنی.
‫دفعه قبل گفتی
‫باورت نمی‌شه که من یه کارخونه ‫ماشین‌سازی رو اداره می‌کنم.
‫من هیچ‌کدوم از داستان‌هاتو باور نکردم.
‫اما پولِ خودته، وقتِ خودته.
‫واسه من فرقی نمی‌کنه چی کار می‌کنی.
‫اما باید درباره اینکه ‫چرا دروغ می‌گی حرف بزنیم.
‫من درباره همه‌ چی دروغ نمی‌گم.
‫بله، درباره یه سری چیزها صادقی.
‫ازدواج کرده بودی.
‫دیدی؟ همه‌ش دروغ نیست.
‫اما دلیل درمانت این نیست.
‫نه.
‫من درمان رو ادامه می‌دم چون اگه ندم،
‫به این فکر می‌افتم که اسلحه رو بذارم توی دهنم.
‫درباره اینم دروغ نمی‌گم.
‫شاید فقط دروغ‌هات خیلی زیاد شده
‫و دیگه نمی‌دونی اون مَردی که زیر ‫این همه دروغه کیه.
‫من می‌دونم کی هستم ‫و می‌دونم چرا دروغ می‌گم.
‫فکر می‌کنی چرا دروغ می‌گم؟
‫فکر می‌کنم دروغ می‌گی ‫چون جاسوسی.
‫این ‌طوری فکر می‌کنی؟
‫فکر نمی‌کنم.
‫می‌دونم جاسوسی، آقای تلر.
‫دوستت، همونی که تو رو فرستاد پیش من...
‫جاسوس بود.
‫واقعاً؟
‫اون اینو بهت گفت؟
‫اون کمک می‌خواست. کمک واقعی.
‫واسه همین صادق بود.
‫دوستِ من، اون جاسوس.
‫مُرده. اینو می‌دونستی؟
‫نمی‌دونستم.
‫و خودتو مقصر می‌دونی؟
‫بخاطر اشتباهات من مُرد پس...
‫تقصیر منه.
‫اشتباهت چی بود که فکر می‌کنی ‫باعث مرگ دوستت شدی؟
‫می‌خوام برای درمان برم بالا، لطفاً.
‫واسه همینه که می‌خوای ‫اسلحه بذاری توی دهنت.
‫می‌خوام مداوا بشم.
‫همین الان.
‫اگه ازت ببرم، گزارشمو میدی؟
‫گزارشت بدم؟ چرا آخه؟
‫برای حزب کار می‌کنی؟ ‫لو گفت.
‫تو حزب هستم.
‫خواهرم تو حزب بود.
‫بعدش من ملحق شدم.
‫اما فقط برای اینکه برم سر یه کار حسابی.
‫به خودم بود حدس نمی‌زدم تو حزبی.
‫چشمات زیاد آب‌زیرکاه نیستن.
‫و زیاد بوی پیاز نمیدی.
‫واسه این... گزارشت می‌کنم.
‫خب...
‫کارتو دوست داری؟
‫گمون کنم.
‫می‌خوام مردم رو سرگرم کنم.
‫بهترین حالت اینه که به یکی کمک کردم
‫واسه سه ساعت از بدبختیاش فرار کنه.
‫سه... ‫نمایشات سه ساعته؟
‫آره، حرف زیاد دارم.
‫مثلاً
‫خیلی خوش‌قیافه‌ای.
‫و دوست دارم باهات شطرنج بازی کنم.
‫چرا با دوپهلو حرف زدن ‫زندگی رو از اینم پیچیده‌تر کنیم؟
‫به مامان بزرگ آرینا گوش کن.
‫زود باش. بریم.
‫خدافظ.
‫لعنتی.
‫می‌تونی بری.
‫کجا میری؟
‫میرم دیدن خانواده‌م تو تور.
‫مدارکت منقضی شده.
‫نمی‌تونم اجازه عبور بدم.
‫دور بزن.
‫اسمت چیه؟
‫پتروف.
‫افسر پتروف،
‫اسمت یادم می‌مونه.
‫به نامزدم میگم وقتی امشب ازم بپرسه
‫چرا نتونستم برم دیدنش.
‫نامزدت؟
‫مگه نامزدت کیه؟
‫آندری واسیلیف.
‫به اون نگاه نکن!
‫منو ببین، نه اون.
‫افسر پتروف،
‫به نظرت آندری واسیلیف چی کار می‌کنه
‫اگه تو نامزدش رو مجبور کنی
‫دور بزنه و برگرده مسکو؟
‫ببخشید، می‌تونی بری.
‫چی؟
‫ببخشید. می‌تونید رد شید.
‫ممنون.
‫بدو. آره! بریم، عزیزم!
‫آره! زود باش!
‫آره، آره!
‫باشه، باشه. آره.
‫باشه.
‫باز کن.
‫ده...
‫نه...
‫هشت...
‫هفت...
‫شش...
‫پنج...
‫چهار...
‫سه...
‫دین، می‌تونی سعی کنی از آهنگ لذت ببری؟
‫تو تماشاگرِ مایی.
‫قرار نبود بمیری.
‫تو شغل‌های ما همه قراره بمیریم.
‫اونا فقط بخاطر این کشته شدن که
‫شوروی‌ها می‌دونستن دارن میان.
‫می‌دونستیم یه نفوذی هست.
‫مطمئن نبودیم.
‫الان دیگه مطمئنی.
‫نفوذی تویی؟
‫تو به شوروی‌ آمار دادی؟
‫کار تو بود، دین؟
‫سلام.
‫تو کی هستی؟
‫چرا اون...
‫خیلی معذرت می‌خوام، من... ‫روسی بلد نیستم.
‫چرا دخترم پیش توئه؟
‫داشتم از دانشگاه می‌اومدم خونه
‫و واقعاً صحنه وحشتناکی بود.
‫داشت وسط خیابون چهار دست و پا می‌رفت.
‫آره، ولی من... نگران نباشید. ‫زدم رو ترمز.
‫پریدم بیرون و بغلش کردم.
‫اون پیرزن خرفت.
‫باید تو می‌بود.
‫می‌دونید، همسایه‌هاتون
‫حتماً داشای کوچولو رو می‌شناختن.
‫چون اونا مستقیم ‫آدرس آپارتمان شما رو بهم دادن.
‫آره.
‫ممنون که آوردیش خونه.
‫- خواهش می‌کنم! وظیفه‌م بود. ‫- هیچ‌وقت سابقه نداشته این کارو بکنه.
‫وای، خودتون رو خوش‌شانس بدونید.
‫پسر من... یه دیوونه به تمام معناست.
‫می‌دونید، کافیه دو ثانیه ‫پشتم رو بهش کنم،
‫یهو می‌بینم سر و صورتش ‫پر شده از کره بادوم زمینی.
‫مگه چیزی بدتر از اینم هست
‫که بخوای کره بادوم زمینی رو از موهای بچه پاک کنی؟
‫نه، واقعاً نیست.
‫من کره بادوم زمینی ندارم، واسه همین...
‫ممنون.
‫غیرممکنه اینو توی
‫فروشگاه‌های شوروی پیدا کرده باشی، درسته؟
‫منظورم اینه که خیلی قشنگه. این چیه؟
‫لباس‌های غربی رو از راه‌های دیگه تهیه می‌کنم.
‫بله. ‫می‌تونم یه راز کوچولو رو بهت بگم؟
‫وقتی پسرم به دنیا اومد، من واقعاً دختر می‌خواستم.
‫یه دختر کوچولو می‌خواستم. واقعاً دلم می‌خواست.
‫و کلی از این پیراهن‌ها و دامن‌های دلبر
‫توی منطقه یک پاریس پیدا کرده بودم، می‌دونی؟
‫و همه‌شون دارن توی کمدم
‫تو یه چمدان خاک می‌خورن.
‫واقعاً حیفه.
‫شما علاقه‌ای نداری، نه؟
‫آخه خیلی ترجیح می‌دم اونا رو بدم
‫به مادری مثل خودم ‫که قدر این چیزهای ظریف رو می‌دونه.
‫بذار یه فنجان چای درست کنم.
‫ممنون. خیلی ممنون. بله.
‫- شیر؟ ‫- لطفاً، بله.
‫من عاشق شیرِ شوروی‌ام.
‫ممنون. می‌دونی، خیلی راحته.
‫همیشه همین ‌جوری روی پیشخوانه، ‫همون‌جا گذاشتنش.
‫اگه زحمتی نیست یکم شکرم بهم می‌دی؟ ‫ممنون.
‫داشتم ساکِ خریدت رو نگاه می‌کردم.
‫انگار همه توی این شهر یکی از اینا دارن.
‫باید خیلی محبوب باشه.
‫این ساک زشت؟
‫آوُسکا. ساکِ «شاید».
‫تو مسکو هیچ‌وقت نمی‌دونی ‫واسه یه چیزِ دندون‌گیر
‫کی صف تشکیل می‌شه ‫پس باید همیشه آماده باشی که حملش کنی.
‫صحیح. خب، منم باید یکی بگیرم.
‫شاید اون‌طوری مردم فکر کنن محلی‌ام.
‫نه، فکر نمی‌کنم کسی تو رو ‫با یه آدم محلی اشتباه بگیره.
‫خب، کجا همدیگه رو ببینیم؟
‫واسه اینکه لباس‌ها رو بهم بدی؟
‫واسه لباس‌ها. بله...
‫دانشگاه چطوره؟ ‫می‌تونی یه سر بیای اونجا.
‫همین الان؟
‫فردا چطوره؟
‫من با شوهرم میام.
‫مطمئنم اونم دلش می‌خواد از زن آمریکایی‌ای
‫که دخترمون رو نجات داد تشکر کنه.
‫نقشه‌ی فوق‌العاده‌ایه.
‫آره، برای دیدنش لحظه‌شماری می‌کنم.
‫کدوم دانشگاه رو گفتی؟
‫همون... همون که تهِ خیابونه.
‫اون... اون بزرگه، محاله نبینیش.
‫به هرکی اونجا بود بگو منو پیدا کنه. ‫اسمم شریل زیمانسکیه.
‫املاش چیه؟ زیمانسکی؟
‫وای!
‫خیلی معذرت می‌خوام. من همیشه گند می‌زنم.
‫- بذار برات دستمال بیارم. ‫- وای، ممنون. آره...
‫لعنتی.
‫لعنت بهش.
‫شامپو.
‫برید، برید.
‫برید.
‫واسیلیف.
‫رئیس...
‫اولگ زوبکوف میگه باید ترفیعت رو تایید کنم.
‫خبر فوق‌العاده‌اییه.
‫قبول می‌کنم.
‫آفرین.
‫بگو چرا آدمی مثل اولگ
‫میگه جز این کار چاره‌ی دیگه‌ای ندارم؟
‫یه چیزی تو من دیده
‫که شما نمی‌خوای ببینی.
‫ولی امیدوارم ارزشم رو بهت ثابت کنم.
‫می‌دونم طرز فکرت چیه.
‫زودی دنبال نقطه‌ضعف ‫برای فشار آوردن به من می‌گردی.
‫راهی پیدا می‌کنی از پشت بهم خنجر بزنی ‫و بری بالا.
‫من اصلاً بهش فکر نمی‌کنم.
‫خیلی خالیبندی.
‫آندروش...
‫من...
‫قدرت و نفوذی که دنبالشی رو
‫بهت میدم.
‫چون مجبورم.
‫ولی یادت باشه...
‫تو نوار داری...
‫منم نوار دارم.
‫افسر، اونی که بهت دادم رو نشون بده.
‫یه نگاهی بنداز.
‫واسیلیف.
‫اصلاً فکر نمی‌کردم شریل
‫این‌قدر روی این قضیه حساس باشه.
‫عیبی نداره.
‫نباید گریه کنم.
‫فقط یه کنسرته.
‫نه، نه. کاملاً درکت می‌کنم.
‫بالاخره... قضیه التونه.
‫ولی می‌دونی چیه؟ سعی می‌کنم ‫برات امضا بگیرم.
‫خیلی باحال می‌شه، نه؟
‫ای وای! ایوی، منم واقعاً معذرت می‌خوام.
‫نمی‌دونستم اونا می‌خوان منم اونجا باشم.
‫- کارهای سفارت و این حرف‌ها. ‫- البته.
‫- آماده‌ای، ری؟ ‫- آره.
‫خیلی خب. ایوی؟
‫حواست باشه ترنت تا ساعت ۸ تو تختش باشه.
‫باشه.
‫ری، فکر می‌کنی از اون کنسرت‌هایی باشه ‫که همه بلند می‌شن؟
‫امیدوارم نباشه. من که می‌خوام بشینم.
‫یه لیوان.
‫گزارش فعالیتای نظارتی که خواسته بودی.
‫هنوز از شنود نوویه چریوموشکی خبری نشده.
‫یه زن اومده در آپارتمانت.
‫من نشناختمش.
‫می‌شناسیش؟
‫شاید. آشناست.
‫برو بیرون.
‫گفتم برو بیرون.
‫- دیر کردی. ‫- آره.
‫برام مهم نیست چه بلایی سرِ دستت اومده.
‫مطمئنم که نیست.
‫فقط می‌خوام اینو بهت بدم.
‫اگه بخوایش.
‫التون جان؟ امشب؟
‫من میرم.
‫می‌دونی، اونا یه بلیت اضافه بهم دادن
‫چون یادشون رفته بود شوهرم مُرده پس...
‫در ازای چی؟
‫هیچی. من فقط... بهت گفتم، ‫چیزی نیاز ندارم.
‫فقط...
‫آره.
‫می‌تونم اینو به قیمت خوبی بفروشم.
‫واقعاً؟ خوش به حالت.
‫آره. کلی روبل بکنم تو جیبت. ‫آره. عالیه.
‫حدس می‌زنم این ورا باز ببینمت.
‫سلام. منتظرت نبودم.
‫میدونم حتماً از دستم عصبانی هستی.
‫عصبانی نیستم، نادیا.
‫چرا باید عصبانی باشم؟
‫تو چشمات می‌بینم وقتی پیش خودت میگی،
‫«نادیا یه راه جدید برای عذاب دادنم پیدا کرده.»
‫[دارن گوش میدن]
‫نادیا، همچین فکری نمی‌کنم.
‫آره، فکر کنم...
‫عصبانی هستم.
‫خیلی ازت عصبانی‌ام.
‫ساشا باید قبول کنیم
‫نمیشه اینطوری ادامه بدیم.
‫چون جایی ندارم برم
‫باهات زندگی می‌کنم.
‫چی؟ چی گفتی؟
‫ساشا، به این نمیگن زندگی.
‫بعد این اتفاقات،
‫لیاقت خوشبختی رو نداریم؟
‫یعنی می‌خوای تمومش کنی؟
‫آره؟
‫می‌خوای تمومش کنی؟
‫می‌دونی...
‫راستش...
‫امروز با یکی آشنا شدم.
‫خب؟
‫تو پارک.
‫پیش دوستام بودم.
‫منو یاد روزای خوب قدیم انداخت.
‫قبل از...
‫قبل از آشناییم با تو.
‫همه چی خیلی پیچیده بود.
‫اما الان می‌بینم
‫چقدر ساده بود.
‫راحت‌تر.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫واقعاً امروز با کسی آشنا شدی؟
‫- اوهوم. ‫- و باهاش راحت‌تر بودی؟
‫اگه با اون باشم هیچ‌ کی قصد جونمو نمی‌کنه.
‫البته به جز احتمالاً یه سری منتقد تئاتر.
‫یادته هیچ ‌کدوم‌مون مطمئن نبودیم
‫ارزشش رو داره که ‫جون‌مون رو به خطر بندازیم یا نه؟
‫امروز یه چیزی فهمیدم.
‫یه چیز مهم.
‫چیزی که به دلیل کشته شدن شوهرم ربط داره
‫و بدون کمک تو هیچ‌وقت نمی‌تونستم بفهممش.
‫پس، اگه می‌خوای بذاری بری،
‫می‌تونی؛ با این اطمینان که کاری کردی
‫که به کسایی که گلینا رو کشتن ضربه بزنی.
‫رئیسات، اونا می‌ذارن من برم؟
‫نمی‌دونم، ولی نمی‌تونن جلوت رو بگیرن.
‫تو فقط با حرف زدن با من در امانی، ‫کس دیگه‌ای نیست که بتونه کمکت کنه.
‫و تو چی؟ تو می‌ذاری برم؟
‫می‌خوام که زندگیت رو بکنی.
‫هر شکلی که می‌خواد باشه.
‫پس سوال اینه، تو چی می‌خوای؟
‫چیز دیگه‌ای لازم نداری، دکتر؟
‫نه، ممنون. گرتا.
‫خودم می‌بندم.
‫شب خوش.
‫ببخشید، یه کم استرس دارم.
‫نباید داشته باشی.
‫هی.
‫فکر کردم بلیت رو فروختی.
‫هیچ‌ کی این صندلیِ مزخرف رو نمی‌خواست.
‫آره، واقعاً صندلیِ مزخرفیه. کنار من.
‫از جوراب شلواریت خوشم میاد.
‫منم از کتت خوشم میاد.
‫عزیزم، در... قفلش یکم بدقلقه.
‫هنوز عصبانی هستی؟
‫بله، چون جلوی ایوی بهم گفتی حساس.
‫و الان شبیه زن‌های حسود به نظر میام.
‫نمی‌تونستی فقط دروغ بگی ‫مثل بقیه تو این شهر؟
‫ بنداز گردن رئیسِت.
‫چه اهمیتی داره چی بهش گفتم؟
‫اون اینجا نیست. تو اینجایی.
‫مثل همیشه به چیزی که می‌خوای می‌رسی.
‫فکر می‌کنی این همون چیزیه که می‌خوام؟
‫بودن تو مسکو به خاطر شغل تو؟
‫فکر می‌کنی دلم می‌خواد خودم موهام رو رنگ کنم؟
‫فکر می‌کنی دلم می‌خواد واسه عید شکرگزاری
‫سیب‌زمینی و یه غازِ پیر رو بجوشونم؟
‫- نه شریل، این... صبر کن. ‫- همه اینا به خاطر توئه.
‫همه‌ش. هر کاری که می‌کنم!
‫شریل. شریل!
‫تست، تست. یک، دو!
‫چرا همه فرض رو بر این می‌ذارن ‫که من آمریکایی‌ام؟
‫موهات، دندونات، طرز راه رفتنت.
‫یه تیشرت پوشیدی که روش نوشته ‫«بالا و پایین بپر».
‫مگه چطوری راه می‌رم؟
‫مثل کسی که تو آزادی بزرگ شده.
‫آره خب، ولی من این‌ طوری نبودم.
‫الان آزادی؟
‫چی، دوستته؟
‫آره.
‫اوم، دوستم. ببخشید، من فقط
‫از صبح تا حالا ندیدمش.
‫باید برم باهاش حرف بزنم ‫و یه کارهایی انجام بدم.
‫ولی برمی‌گردم، باشه؟ ‫سعی کن زیاد دلت برام تنگ نشه.
‫تو زنده‌ای!
‫- تو هم همین‌طور. ‫- چه اتفاقی افتاد؟
‫اون اتفاقی اینجاست یا جریان چیه؟
‫باشه، بعداً درباره اون حرف می‌زنیم.
‫ولی اول باید درباره کارهایی که کردیم ‫حرف بزنیم.
‫دنبال تاتیانا رفتم.
‫و بعد... آره، من یه جورایی...
‫- یه جورایی بچه‌ش رو کش رفتم. ‫- دزدیدیش؟
‫خب، بیشتر یه جورایی قرضش گرفتم.
‫دقیقاً همون دخترایی که دنبال‌شون بودم.
‫- آلن! ‫- از هر دوتون می‌خوام همراه بقیه خانم‌ها
‫بیاید پشتِ صحنه.
‫- نه، واقعاً ما... ‫- نه نمی‌تونیم، ما...
‫عزیزم، این یه ماموریت رسمیِ سفارته.
‫می‌دونم برای دیدن نمایش هیجان‌زده‌اید،
‫ولی شما با هزینه دولت آمریکا اینجا هستید
‫که تماشاچی باشید.
‫خداروشکر هر دوتون هم ظاهرتون مناسبه.
‫بجنبید بریم.
‫التون عاشق‌تون می‌شه. بریم.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫[دارن گوش میدن]
‫درست سرِ وقت.
‫دکترت رو دیدم.
‫پس حل شد.
‫هنوز خرده‌کاری‌هایی مونده.
‫ولی این یکی ردیفه.
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫بله. باید بریم فرودگاه.
‫یه پیام از دوستمون توی دهکده گرفتم.
‫ازمون خواست بهش سر بزنیم.
‫- داری چی کار می‌کنی؟ ‫- من...
‫- اون چیه؟ بذارش سر جاش. ‫- داشتم...
‫- خانم شریل... ‫- بذارش سرِ جاش.
‫خواهش می‌کنم. من فقط... بذار توضیح بدم.
‫می‌دونستم نمی‌شه بهت اعتماد کرد! ‫تو واسه اونا کار می‌کنی.
‫- و هیچ ‌کس حرفم رو باور نکرد! ‫- تو متوجه نیستی!
‫نکن! نکن!
‫همگی،
‫با خانم‌های زیبای آمریکایی ‫سفارت ایالات متحده آشنا بشید.
‫خلاصه دنبالش رفتم و مجبور شدم ‫از ایست بازرسی رد بشم،
‫و بعد... رسیدم اونجا.
‫- پیداش کردی؟ ‫- مرکز رو پیدا کردم.
‫- آره. می‌دونم. ‫- لعنتی.
‫- و تقریباً مطمئنم... ‫- وای خدای من.
‫می‌دونم چطوری برگردیم اونجا.
‫ولی توایلا، اونجا خیلی وسیعه.
‫حتی نمی‌دونم چطوری می‌خوایم از پسِ...
‫- باشه. ‫- اون همه مدرک و وسیله بربیایم.
‫یه تاسیسات خیلی بزرگه و اونجا...
‫تو هم همین‌طور.
‫باشه، ولی... آره.
‫- باشه، وقتی اونجاها... ‫- و ما نیاز به...
‫- باید به ری بگیم. ‫- آره باید بگیم.
‫سلام، آمریکایی.
www.Doostihaa.com