‫هی، بکشین کنار! ‫برین اون‌ور!
‫هی، یون شی‌اون!
‫نمیری خارج؟ ‫راسته؟
‫آره.
‫شنیدم هومین رفته تو اتحادیه.
‫جواب تلفنشم نمیده.
‫به خاطر ماست، مگه نه؟
‫چون شرمنده‌مون بود.
‫فکر می‌کرد به خاطر اون داریم رنج می‌کشیم.
‫ولی با این حال،
‫باید هومین رو برگردونیم.
‫هی، باکو، بک‌جین بهت گفت ‫سریع و ساده تمومش کنی.
‫این همونه؟ از هیونگ‌شین؟ ‫یه آدم تقلبی عوضیه.
‫قراره حسابی خوش بگذره.
‫لعنتی، چقدر قدش بلنده.
‫چشماش چه مرگشه؟
‫داره خودش رو سرسخت نشون میده.
‫سیگار داری؟
‫- هی، باکو رو زد. ‫- ضربه‌ی تمیزی بود.
‫تموم شد؟
‫لعنتی.
‫وای، بدبخت شدیم.
‫هی، چیکار کنیم؟
‫هی! صبر کن!
‫تمومه.
‫چرا؟
‫چی تمومه؟
‫کارت عالی بود.
‫این چیه؟
‫بده به بابات.
‫تو مگه خیریه‌ای لعنتی؟
‫قبلاً بهت گفتم.
‫باید جریمه بده.
‫این رو میدی بهم...
‫که مجبورم کنی کثافت‌کاری بیش‌تری انجام بدم؟
‫به هر حال قبولش می‌کنی.
‫وقتی اینجوری حرف می‌زنی ‫احساس بهتری داری؟
‫چطوری آخه...
‫به این روز افتادی؟
‫باکو، کجا داری میری؟
‫این پسره چشه؟
‫هی! نا بک‌جین!
‫بسه! دیگه کافیه!
‫می‌کشیش، پسر!
‫چرا جلوم رو گرفتی؟
‫همه رو از تو یاد گرفتم.
‫باید برای باکو سخت باشه...
‫که هر روز از اینجا بالا بره.
‫واسه همینه که استقامت باکو ‫اینقدر بالاست.
‫هی، باکو!
‫هی، پارک هومین!
‫بهت گفتم که اینجا نیست.
‫جدی، باکو کجاست؟
‫هی، بچه‌ها.
‫چه خبره؟
‫سلام.
‫آقای پارک، حالتون چطوره؟
‫فکر می‌کنی چطوره؟
‫چرا اینجایین؟
‫آه، خب...
‫از کِی هومین دیگه خونه نمیاد؟
‫خدایا، اون احمق بی‌عقل.
‫تو بچگی به قدر کافی کتک نخورده.
‫قشنگ شبیه مادرشه، ‫هیچ‌وقت نمی‌فهمم تو سرش چی می‌گذره.
‫هی.
‫اگه دیدینش،
‫بهش بگین یا همون‌جا بمیره ‫یا برگرده و یاد بگیره چطور مرغ سرخ کنه.
‫لعنتی، اون کودن عوضی.
‫هومین، اشتباهی در حق‌تون کرده؟
‫چی؟
‫هومین توی مدرسه یه احمق بی‌عقل...
‫و یه کودن عوضی، نیست.
‫اون واقعاً به دوستاش اهمیت میده،
‫و اونا هم خیلی دوستش دارن.
‫فکر نمی‌کنم که...
‫مشکل از هومین باشه.
‫فکر می‌کنم مشکل از شما باشه.
‫ای پسره‌ی عوضی.
‫برین بیرون.
‫برین بیرون، فسقلی‌های عوضی!
‫چشم.
‫نمیرین بیرون؟
‫بریم.
‫ببخشید.
‫می‌بینی؟
‫بهتون گفتم نباید می‌اومدیم.
‫باکو هر وقت باباش نامیزون بود ‫میومد خونه‌ی من می‌موند.
‫آقای پارک ترسناک بود.
‫نا بک‌جین.
‫چرا به هومین نیاز داره؟
‫مگه قبلاً دوست نبودن؟
‫آره، رفیقای خیلی صمیمی همدیگه بودن.
‫تو دوره‌ی راهنمایی، ‫بک‌جین کاری جز درس خوندن نمی‌کرد.
‫حتی نمی‌تونست به بچه‌ها نگاه کنه.
‫خب؟
‫باکو به بک‌جین...
‫چطوری دعوا کردن رو یاد داد.
‫من دیگه به هیچ‌کس یاد نمیدم...
‫چطوری دعوا کنه.
‫آره، وقت ناهاره!
‫[دبیرستان اونجانگ]
‫می‌دونی هومین رفته توی اتحادیه، درسته؟
‫خب که چی؟
‫نمی‌تونم باهاش تماس بگیرم. ‫می‌دونی کجاست؟
‫من از کجا باید بدونم؟
‫حتی اگه می‌دونستم، ‫چرا باید بهت بگم؟
‫از طرز حرف زدنت خوشم نمیاد.
‫تا وقتی داره با خوبی می‌پرسه، ‫جوابش رو بده.
‫لعنتی! ‫تو فقط نوچه‌ی باکویی.
‫می‌خوای دعوا کنی؟ ‫همین‌الان؟
‫باشه.
‫ببخشید.
‫پس فقط بگو باکو کجاست.
‫تو هیچی نیستی.
‫خب، احتمالاً داره تو بولینگ ‫توپ‌ها رو برق می‌ندازه.
‫اگه اونجا نباشه، ‫ممکنه تو موتورسیکلت‌های ده‌سونگ باشه.
‫"موتورسیکلت‌های ده‌سونگ"؟
‫پسر، حتی اینم نمی‌دونی؟
‫حالا...
‫اول از همه، بولینگ.
‫- نفر بعدی کیه؟ ‫- منم!
‫نا بک‌جین، مدیر سالن بولینگه.
‫ولی فقط برای پولشوییه.
‫پولشویی؟
‫پولشویی.
‫صاحبش یه جور گنگستره، ‫پس ازش برای پولشویی استفاده می‌کنه.
‫فروش‌ها رو دستکاری می‌کنه...
‫و پسرای اتحادیه رو استخدام می‌کنه ‫تا بتونه حقوقشون رو الکی ببره بالا.
‫پول‌های ده‌سونگ هم غیرقانونیه، ‫پس اون پول رو هم اونجا پولشویی می‌کنه.
‫موتورسیکلت‌های ده‌سونگ. ‫اونا چیکار می‌کنن؟
‫اون پسرای دیوونه...
‫موتورسیکلت، اسکوتر می‌دزدن،
‫در واقع هر نوع دوچرخه‌ای رو می‌دزدن.
‫رنگ‌شون و پلاک‌شون رو عوض می‌کنن،
‫قطعات رو عوض می‌کنن ‫تا غیرقابل ردیابی بشن،
‫و بعد می‌فروشن‌شون، آره.
‫تازه یه لیستی از همه‌ چی نگه می‌دارن...
‫از کلیدها کپی می‌گیرن، ‫بعداً دوباره موتورها رو می‌دزدن.
‫صبر کن. ‫منطقی نیست.
‫مگه کسی به پلیس گزارش نمیده؟
‫گزارش؟ ‫دیوونه‌ای.
‫هی، گزارش دادن فایده‌ای نداره.
‫اونا فقط از پول نقد یا حساب‌های یک‌بار مصرف ‫استفاده می‌کنن.
‫ممکنه گنگسترها هم...
‫تو کار باشن.
‫و پلیس؟
‫شنیدم چشم‌شون رو ‫روی همه‌ش می‌بندن.
‫چرا پسرهای اتحادیه برای بک‌جین کار می‌کنن؟
‫خیلی ساده‌ست.
‫پولش خیلی خوبه.
‫فقط بهش فکر کن.
‫اونا چندتا کار انجام میدن ‫و چند میلیون وون می‌گیرن.
‫واسه همینه که این پسرا دیوونه می‌شن.
‫خب باکو هم خیلی فقیره.
‫کثافت عوضی! ‫تو چی می‌دونی؟ می‌کشمت. لعنتی.
‫بریم.
‫هی.
‫می‌خواین چیکار کنین؟ ‫می‌خواین برین دنبال نا بک‌جین؟
‫منظورم اینه، می‌دونی،
‫من یه حساب تسویه نشده ‫با اون پست‌فطرت دارم.
‫می‌تونیم با هم متحد شیم، نه؟
‫وقتی تنهاست گیرش بندازیم، نه؟
‫همه با هم. ‫همه با هم بریزیم سرش، نه؟
‫پیداش کنیم و بکشیمش. ‫هی، می‌خواین چندتا تماس بگیرم؟
‫هی، شی‌اون! جدی میگم، پسر. ‫لعنتی، باید بچه‌ها رو جمع کنم؟
‫ما به کمکت احتیاج نداریم.
‫چی؟
‫احمق بدبخت.
‫چیه؟
‫یکی از پسرای اتحادیه رو بگیریم ‫و بفهمیم موتورسیکلت‌های ده‌سونگ کجاست؟
‫فکر کنم باکو اونجا باشه.
‫پس... ‫دوباره دعوا کنیم و آسیب ببینیم؟
‫نه.
‫فعلاً هیچ کاری نکن.
‫من یه نقشه دارم.
‫خواهش می‌کنم.
‫هی، نقشه‌ت چیه؟
‫قراره فقط بشینم و هیچی نگم؟
‫خدا می‌دونه الان باکو داره چیکار می‌کنه!
‫نمی‌دونم والا!
‫[خرجش کن]
‫[بک‌جین یه عکس فرستاد]
‫[سئول، منطقه‌ی یونگ‌دونگ‌پو، ‫خیابان یونگ‌دونگ‌پو-رو ۱۰-گیل، شماره ۷۶]
‫این چیه؟
‫برو به این آدرس و برش دار.
‫چی؟
‫برو بدزدش.
‫اگه می‌خوای از کسایی که ‫براشون اهمیت قائلی محافظت کنی.
‫[جایزه برای توانایی تحصیلی برجسته، ‫سال سوم، نا بک‌جین]
‫ما فقط...
‫دوستان دوران بچگی همیم.
‫لعنتی، چقدر نزدیک بود!
‫نمی‌تونی اینا رو مرتب کنی، احمق لعنتی.
‫- چرا؟ ‫- چون تو دردسر میفتیم.
‫اشکالی نداره.
‫هی، این همون پسره نیست؟
‫- چی؟ ‫- کیه اون؟
‫یه لحظه.
‫هی.
‫چی می‌خوای؟
‫نا بک‌جین کجاست؟
‫هی!
‫- این پسره دنبال بک‌جینه. ‫- چرا؟
‫این همون پسره‌ست که دفعه‌ی قبل ‫گوم سونگ‌جه رو کتک زد.
‫اونه؟
‫هی، تو همون دیوونه‌ی لعنتی هستی ‫که سونگ‌جه رو زدی؟
‫خیلی درباره‌ت کنجکاو بودم.
‫خوشبختم. ‫بیا دست بدیم.
‫نا بک‌جین کجاست؟
‫چیکارش داری؟
‫باید یه چیزی بهش بگم.
‫ولی حرفی با تو ندارم.
‫این پسره واقعاً یه دیوونه‌ی لعنتیه.
‫خب، بک‌جین به زودی میاد.
‫یه کم صبر کن.
‫اگه حوصله‌ت سر رفته ‫می‌تونی یه دست بازی کنی.
‫هی، علامت‌ها رو خاموش کن.
‫- حتماً. ‫- باز نیستیم.
‫[شرکت ده‌سونگ]
‫تاک، واقعاً باید این کار رو بکنیم؟
‫هی، بیا اول پیداش کنیم.
‫فکر کنم اینجا باشه.
‫از اون طرفه؟
‫نه، فکر کنم همینه. ‫شرکت ده‌سونگ.
‫[صنایع یونگ‌جین]
‫پس می‌تونیم بریم داخل.
‫- بیا. ‫- هی، صبر کن.
‫واقعاً همین‌جاست؟
‫هیچ موتورسیکلت ده‌سونگی وجود نداره. ‫این تنها جایی بود که پیدا کردم.
‫فکر نمی‌کنی باید به حرف شی‌اون گوش بدیم؟
‫هی، اگه اینجوری منتظر بمونیم، ‫باکو خودش برمی‌گرده؟
‫باید یه کاری بکنیم.
‫هی.
‫یه دقیقه. هی. آروم.
‫موتورسیکلت‌ها!
‫- موتورسیکلت‌ها؟ ‫- یه عالمه موتور اینجاست!
‫یه لحظه.
‫هی. لعنتی، چرا اینقدر سنگینی؟
‫خیلی سنگینی، پسر.
‫[شرکت ده‌سونگ]
‫همینه! تابلوی شرکت ده‌سونگ!
‫- همین‌جاست؟ ‫- فکر کنم آره.
‫حالت خوبه؟
‫آره، خوبم. ‫دیدیش؟
‫- آره، رو تابلو نوشته بود "شرکت ده‌سونگ." ‫- آفرین.
‫پس بیا همین نزدیکی‌ها منتظر بمونیم.
‫مطمئنم اگه به قدر کافی صبر کنیم، ‫باکو رو می‌بینیم.
‫آفرین. باشه.
‫- باشه. ‫- کارت خوب بود.
‫[اتحادیه‌ی دبیرستان‌های غرب سئول] ‫[خیابان‌های بدون دوربین مداربسته]
‫[گوتاک]
‫شماره‌ای که با آن تماس گرفته‌اید...
‫جواب نمیده؟
‫نه.
‫پسره‌ی پست‌فطرت.
‫دستگاه مشترک موردنظر خاموش می‌باشد. ‫لطفا پیام بگذارید...
‫پسر، اون عوضی لعنتی رو ببینا!
‫چی شده؟
‫هی.
‫یهویی چت شد؟
‫هی.
‫هی، پارک هومین! می‌دونم اون تویی.
‫بیا بیرون، عوضی!
‫ممکنه پسرای اتحادیه داخل باشن.
‫امکان نداره. ‫چندین ساعته هیچ‌کس رو ندیدیم.
‫هی، باکو!
‫پارک هومین! هی، باکو!
‫فکر نمی‌کنم اینجا باشه. ‫بیا از اینجا بریم و دوباره فکرامون رو رو هم بذاریم.
‫بریم داخل.
‫بریم داخل اینجا؟
‫نه، تاک! ‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫هی، این پسره خیلی دل و جرئت داره.
‫تنهایی اومده اینجا.
‫سلام، بک‌جین.
‫آره. باشه.
‫باشه. فهمیدم.
‫بریم.
‫هی، بریم.
‫- مراقب اینجا باشین. ‫- چشم، داداش!
‫فقط یه کم صبر کن. ‫بک‌جین به زودی میاد.
‫واقعاً باید وزن کم کنی.
‫- تونستی؟ ‫- صبر کن.
‫هی، تونستم!
‫تونستم!
‫هی، حالت خوبه؟
‫- دارم میام. ‫- باشه.
‫اینا چیه؟
‫- برو ببین اون بالا چیه. ‫- چی؟
‫هی، باکو.
‫پارک هومین!
‫تاک، اینجا نیست.
‫- اون لباس باکوئه! ‫- چی؟
‫همون ببریه‌ست. ‫اونجاست!
‫- چی؟ ‫- واسه باکوئه.
‫- مال باکوئه؟ ‫- آره، مال اونه.
‫لعنتی.
‫- پس واقعاً اینجا بوده. ‫- تاک.
‫- چیه؟
‫اون کاغذا اونجا.
‫این همون چیزی نیست که هومان ‫داشت درباره‌ش حرف می‌زد؟
‫مدرک جرم‌های نا بک‌جین ‫یا یه همچین چیزی؟
‫آره، فکر کنم درست میگی.
‫- هی، جون‌ته. ‫- بله؟
‫نمی‌تونم بی‌خیالش بشم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫یه کم برو اون طرف‌تر.
‫- نه، این کار رو نکن! ‫- باید نگاه کنیم.
‫- مشکلی نیست. ‫- هی!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- برین بیرون. ‫- چشم.
‫انتظار نداشتم دوباره ببینمت.
‫از یه چیزی سردرنمیارم.
‫نمی‌دونم چرا یه دانش‌آموز ممتاز با بورسیه‌...
‫درگیر کارای اتحادیه شده...
‫و برای پول درآوردن مرتکب جرم می‌شه.
‫حتماً یه دلیلی داره.
‫من دلیلش رو نمی‌دونم.
‫اما هومین می‌دونه، مگه نه؟
‫فکر می‌کنی من این کار رو می‌کنم ‫چون باکو همه چیز رو می‌دونه،
‫و می‌ترسم که حرف بزنه؟
‫نه.
‫هومین همه چیز رو در مورد تو می‌دونه...
‫برای همین اون رو تنها دوستت می‌دونی.
‫ولی...
‫باکو هم تو رو دوستش می‌دونه؟
‫پسرهای من...به زودی می‌رسن اونجا.
‫گفتی باید متغیرها رو از هم جدا کنم، درسته؟
‫ولی فهمیدم یه راه بهتری هم هست.
‫اگه متغیرها رو حذف کنم،
‫خیلی سریع‌تره.
‫دفعه‌ی قبل، باکو از اینجا رفت ‫تا همه‌تون رو نجات بده.
‫تو هم می‌تونی همین کار رو بکنی؟
‫چرا؟
‫می‌ترسی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫گفتم، داری چیکار می‌کنی؟
‫بیا بریم.
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟!
‫هیون‌تاک و جون‌ته ‫توی موتورسیکلت‌های ده‌سونگ هستن.
‫اعضای اتحادیه دارن میرن اونجا.
‫باید عجله کنیم.
‫لعنتی!
‫پارک هومین.
‫شی‌اون، بهتره تو بری.
‫من خوبم، پس برو.
‫کالاها؟
‫"کالاها"؟
‫موتور؟
‫ندزدیدمش.
‫هر بلایی که می‌خوای ‫سر آدمای زندگیم دربیار.
‫چی؟
‫هر غلطی می‌خوای بکنی بکن.
‫این دفعه، فهمیدم که...
‫من و تو هیچ‌وقت با هم کنار نمیایم.
‫پس...
‫لطفاً دیگه بهم زنگ نزن.
‫بذار راه‌ خودمون رو بریم.
‫زندگی خوبی داشته باشی.
‫- یه چیزی پیدا کن، جون‌ته! ‫- باشه.
‫واقعاً فکر می‌کنی چیزی پیدا می‌کنیم؟
‫لعنتی.
‫[سوابق خرید موتور]
‫[تاریخ، شماره پلاک، خریدار] ‫[تعداد دفعات فروش]
‫- پیداش کردم. ‫- چی؟
‫- پیدا کردی؟ ‫- آره.
‫بذار ببینم.
‫شبیه لیست موتورهای دزدی‌ایه که فروختن.
‫اگه این رو ببریم پیش پلیس، ‫اتحادیه از هم نمی‌پاشه؟
‫اینجوری همه‌ی مشکلات باکو حل می‌شه.
‫ایول، جون!
‫عالیه. ‫بگیرش. بزن بریم.
‫- چیزی رو جا ننداختیم، نه؟ ‫- نه.
‫- هی. ‫- چه خبره؟
‫این بچه سوسولا از پنجره اومدن تو.
‫هی، در پشتی رو ببند.
‫هی، موش‌های کوچولو. ‫خوش گذشت؟
‫جون‌ته، عقب وایسا.
‫چیکار می‌کنین؟
‫بگیرین‌شون.
‫عوضی!
‫لعنتی.
‫خدا لعنتش کنه.
‫هی، همونه، نه؟ ‫نوچه‌ی باکو.
‫گو هیون‌تاک.
‫جون‌ته، خوبی؟
‫مرتیکه.
‫هی، برو اون‌ور. ‫برو اون‌ور.
‫کثافت عوضی رو ببین.
‫چشمای کوفتیش رو ببینین.
‫خوبی؟
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫لعنتیا.
‫- جون‌ته. ‫- بله؟
‫- قشنگ پشت سر من بمون. ‫- باشه.
‫بریم.
‫بدو، جون‌ته! ‫در رو باز کن!
‫- باشه! ‫- دیوونه‌ی عوضی رو ببینا!
‫بگیرینش!
‫هی، زود باش!
‫- بگیریدشون. ‫- در رو باز کن!
‫- بیا اینجا، دیوونه‌ی عوضی! ‫- باز شد!
‫- گوتاک! ‫- جون‌ته، فرار کن!
‫- بدو! ‫- پست‌فطرت!
‫- بیا اینجا، آشغال! ‫- هی، پست‌فطرت!
‫هی، همون‌جا وایسین!
‫هی! عوضیا! پست‌فطرتا! ‫گیرتون بیارم کشتم‌تون!
‫- بیاین اینجا، عوضی! ‫- هی، جون‌ته، بدو!
‫عوضیا سریعن.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫- زود باشین! از روش بپرین! ‫- لعنتی!
‫الو؟
‫شماره‌ی آقای یون شی‌اون رو گرفتم؟
‫بله، خودمم.
‫من از بیمارستان دانشکده‌ی سون‌گانگ تماس می‌گیرم.
‫بیمار آن سوهو وضعیتش بحرانی شده.
‫نتونستم با کسی تماس بگیرم ‫و شماره‌ی شما رو تو دفتر ملاقات‌کننده‌ها پیدا کردم.
‫چی؟
‫می‌دونین چطور با سرپرست ‫یا اعضای خانواده‌ش تماس بگیرم؟
‫یا شاید شما بتونین بیاین؟
‫الو؟
www.Doostihaa.com