‫حمل و نقل عمومی، ۴۰۰ دلار.
‫اسم اتوبوس‌های باکیفیت‌تر در شهرهای ‫کره جنوبی...
‫- ...بخش‌هایی از شهر بلژیکی هستن. کایل. ‫- ایستگاه مترو؟
‫- درسته. ‫- نماینده مجلس آمریکا و رئیس‌جمهور، هشتصد دلار.
‫اندرو جانسون از سناتورها و نماینده‌های ‫این ایالت بوده.
‫- ایالت تنسی؟ ‫- آدریانا.
‫- ایالت تنسی؟ ‫- بله.
‫نماینده مجلس آمریکا و رئیس‌جمهور، ۱۲۰۰ دلار.
‫سلام.
‫سلام، عزیزم.
‫اوه، گریسی.
‫دلم برات تنگ شده.
‫منم همینطور.
‫روزت چطور بود؟
‫نهار پیتزا خوردم.
‫- اوه، چه خوب. غذای مورد علاقه‌ت. ‫- آره.
‫میشه بیام خونه؟
‫- امروز نه. ‫- اوه...
‫ولی فردا میام دیدنت. خوبه؟
‫آره، می‌تونیم جویی رو ببریم پارک.
‫خیلی خوشحال میشه.
‫آره، بادبادک هوا کنیم.
‫- خیلی خوب میشه. ‫- آره.
‫جغد توی دیوارهاست، گریسی.
‫- جغد توی دیوارهاست. ‫- دیگه وقت خوابه، ادوارد.
‫- همه‌ش چند دقیقه دیگه. ‫- نه، دیگه وقتشه.
‫عیبی نداره. فردا صحبت می‌کنیم.
‫من که بچه نیستم.
‫- گوشی لعنتی رو بده به من، ادوارد! ‫- ادوارد، تمومش کن!
‫ولش کن!
‫- خواهش می‌کنم. ‫- نه...
‫مامان و بابام رو دیدم. بابات رو دیدم.
‫برادران ریتز رو دیدم.
‫باور کن مُرده‌شون خیلی بامزه‌تره.
‫- نمی‌برمت بیمارستان. ‫- نه.
‫چرا؟ چی؟
‫یعنی می‌خوای بگی هیچیت نیست؟
‫نه، دراز کشیدم حالم بهتر شد.
‫ماشین‌سواری تا بیمارستان ممکنه ‫حالم رو بدتر کنه.
‫راست میگه، دوروثی.
‫گاهی اوقات بی‌حرکت دراز کشیدن ‫بهترین کاریه که میشه انجام داد.
‫نه تو ماه‌عسلمون حرف درستی به نظر میومد، ‫نه الان.
‫کمک!
‫یکی کمکم کنه!
‫[بی]
‫بذارش تو جیبت. یه روز...
‫که اومدم شهر مادربزرگم بهم هدیه دادش.
‫- که کسی من رو زیر نگیره. ‫- نه...
‫این قراره ترسناک باشه؟
‫یه فیلم کلاسیکه.
‫- حوصله سر بره. ‫- میشه بازی کنم؟
‫من بازی ندارم.
‫مامان، پدربزرگ تبلت رو نمیده.
‫بابا، لطفاً؟
‫باشه بابا، بگیرش.
‫برنامه حرفه‌ای یادآور قرص بازیه؟
‫نه، بهش دست نزن.
‫اون برنامه داروهایی که پدربزرگ برای زنده موندن
‫بهشون نیاز داره رو بهش یادآوری می‌کنه.
‫وای، دستم خورد و پاکش کردم.
‫کار خوبی کردی.
‫نگران نباش، پدربزرگ.
‫همه‌ش تو فضای ابریه. ‫برات درستش می‌کنم.
‫- ممنون، نیل. ‫- خواهش می‌کنم.
‫رفقا، ببینید. رسیدیم.
‫هورا.
‫[خروجی بعدی، بوروز]
‫چندتا واحد بفرستید به منر.
‫سلام، دوستان. ‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫سلام. ام، بابام از امروز قراره اینجا زندگی کنه.
‫اسمش سم کوپره.
‫سم کوپر. اسمش اینجاست.
‫به بوروز خوش اومدید، ‫اینجا حسابی قراره بهت خوش بگذره.
‫شعار جالبی برای جاییه که مردم ‫برای مُردن میان توش.
‫خیلی خب.
‫چرا همه اینقدر پیرن؟
‫عزیزم، چون اینجا یه شهر مخصوص ‫بزرگترهاست.
‫سلام!
‫- سلام! ‫- ببخشید دیر کردیم.
‫عیبی نداره.
‫حقوقم زیاد نیست.
‫چقدر تو نازی.
‫- اسمت چیه؟ ‫- سم.
‫آقای کوپر.
‫خوشحالم که بالاخره می‌بینمتون.
‫من کیلی هستم، مدیر انتقال شما.
‫باعث افتخاره که در تک‌تک مراحل ‫اقامتتون راهنماییتون کنم.
‫امیدوارم ناراحت نشید که به ‫اکیپ اسباب‌کشی گفتم وسایل رو باز کنن.
‫تکلیف کارتن‌ها مشخصه.
‫البته نباید غافلگیر بشم، چون ‫شما مهندسید.
‫بودم.
‫الان دیگه زندانیم.
‫خیلی دوست داریم بریم داخل.
‫همه جا همین تازگی رنگ شده.
‫به درخواست خانمتون ‫کاغذ دیواری رو نگه داشتیم.
‫اوه، و صاحب اصلی یه سری از ‫خرت و پرت‌هاش رو گذاشته،
‫پس هر چیزی که خواستید رو ‫نگه دارید
‫و بقیه‌ش رو بندازید دور.
‫چرا خودشون نخواستن؟
‫چون مُردن، درسته؟
‫گریس دو ماه پیش فوت کرد، ‫و ادوارد از ساکنین منره.
‫یه خانه سالمندان بلند مدت برای ‫کساییه که به مراقبت بیشتری نیاز دارن.
‫- مشکلش چیه؟ ‫- الا.
‫- چیه؟ می‌خوام بدونم. ‫- اوهوم.
‫چه تلویزیون جالبیه.
‫عاشق تعمیر تلویزیون‌های قدیمیه.
‫چه باحال.
‫اون دیگه چیه؟
‫سرافیمه.
‫تمام خونه‌های بوروز یکی از اونا دارن.
‫اگه یه مورد فوری داشتی یا خواستی ‫وقت گلف رزرو کنی،
‫کافیه به سرافیم بگی،
‫و وصلت می‌کنه به تیم ‫شبانه روزیمون.
‫اینجوری.
‫سلام، سرافیم.
‫سلام، کیلی.
‫چطوری می‌تونم روزت رو ‫لذت‌بخش‌تر کنم؟
‫به هیچ عنوان.
‫- بابا؟ ‫- آقای کوپر.
‫چیکار می‌کنی؟
‫- آقای کوپر، لطفاً نکنید. ‫- نکن!
‫سرافیم با سیم کار می‌کنه.
‫من به پرستار برقی نیاز ندارم!
‫آقای کوپر، درک می‌کنم که ‫عصبانی هستید.
‫جدی درک می‌کنی؟
‫می‌دونم خانمتون می‌خواست ‫بیاد اینجا،
‫و واقعاً ناراحت شدم که شنیدم ‫ایشون فوت کردن.
‫ولی من نبودم که نذاشتم قراردادتون ‫رو فسخ کنید.
‫مسئول تصمیم‌گیری برای قراردادها ‫رئیس بزرگه.
‫پس بگو چطوری ببینمش.
‫من در طی این سال‌ها به خیلی‌ها ‫کمک کردم که به اینجا منتقل بشن.
‫و قول میدم، اگه دلت رو به روی اینجا ‫باز کنی،
‫می‌بینی که بوروز آخرین فصل ‫زندگی آدم‌ها نیست.
‫یه شروع جدیده.
‫وایسید!
‫آقای کوپر!
‫- این کار لازم بود؟ ‫- آره.
‫خانمه داشت کارش رو انجام می‌داد.
‫- دلم نمی‌خواد مثل بچه‌ها باهام رفتار بشه. ‫- پس بچه‌بازی درنیار!
‫- بله؟ ‫- شاید بهتر باشه همه‌مون یه نفس عمیق بکشیم.
‫- من که ازت نخواستم بیای. ‫- خودت که نمی‌تونستی ماشین بیاری!
‫هی!
‫- بیاید بریم تو گاراژ. ‫- چرا؟
‫تو گاراژ چه خبره، نیل؟
‫چه باحال.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫- ماشین گلفه. ‫- من که گلف بازی نمی‌کنم.
‫یه ماشین گلف عادی نیست، خب؟
‫مدل آیکان آ۴۰الـه.
‫با موتور پرگشتاور سه فاز ۴۸ ولتی.
‫تقریباً با سرعت پنجاه و پنج کیلومتر ‫بر ساعت حرکت می‌کنه.
‫خب، پسش بده.
‫این شعله‌ها رو دستی کشیدن. ‫پس نمی‌گیرنش.
‫حق دارن.
‫می‌دونی که اگه بخوای می‌تونی ‫بیشتر پیش ما بمونی.
‫اون خونه دو خوابه برای ‫خودتون چهار نفر هم کوچیکه.
‫کم مونده منم بیام روی مبل بخوابم.
‫تازه، هر قرونی که داشتم رو ‫خرج این... قبرستون کردم.
‫باید حواسم باشه که آتیش نگیره، ‫تا یه راه فرار پیدا کنم.
‫خب، حداقل قشنگه.
‫- هواش خشکه. ‫- بیابونه دیگه.
‫دقیقاً.
‫می‌فهمم مامان چرا اینجا رو انتخاب کرد. ‫همیشه از سرمای شیکاگو بدش میومد.
‫آره، دیگه بهتر نیست راه بیفتید؟
‫برگردید البوکرکی که به ‫ساعت ترافیک نخوردید؟
‫امروز یکشنبه‌ست، بابا.
‫آره، ترافیک آخر هفته دیگه.
‫دیگه بدتر.
‫- اگه به چیزی نیاز داشتی زنگ بزن. ‫- نگران من نباش.
‫به زودی می‌بینمت، راکون.
‫خداحافظ، پروانه.
‫[صفحه گرامافون‌های لیلی]
‫در بوروز هیچوقت بیکار نمی‌مونید.
‫تو یکی از سه زمین جایزه گرفته‌ی ‫ما گلف هجده حفره‌ای بازی کنید.
‫یا در باشگاه جدیدمون با استخرهای
‫مخصوص پیاده‌روی درمانی و خودگردان ‫سالم بمونید.
‫من مدیرعامل بلین شاو هستم،
‫و پدربزرگم این بهشت کوچولو رو
‫در سال ۱۹۵۰ تاسیس کرد.
‫رئیس بزرگ.
‫سالم و شاد نگه داشتن شما هفتاد و پنج ‫ساله که شغل خانوادگی ماست.
‫پس راحت باشید و لذت ببرید.
‫قول میدم حسابی بهتون خوش بگذره.
‫سلام؟
‫اوه! سلام، همسایه.
‫من جک هستم.
‫می‌دونستی دستگیره در خونه‌ت خرابه؟
‫من یه جورهایی مسئول خوش‌آمدگویی ‫اینجام.
‫نوشیدنی میل داری؟
‫نه. ممنون.
‫وای، دارم از پا درد می‌میرم.
‫یه مقدار نقرس دارم.
‫البته امروز رفتم گلف هجده حفره‌ای بازی کردم.
‫هشتاد و دو امتیاز گرفتم، که با ‫توجه به سطح بازیم بدک نیست.
‫گلف بازی می‌کنی؟
‫- نه. ‫- هی.
‫اسمت چیه؟
‫سم کوپر.
‫اه، آها.
‫خب، نقرس اونقدرا هم اذیتم نمی‌کنه، سمی.
‫بیشتر آپنه خواب، خواب از ‫چشمم پرونده.
‫باید روی یه صندلی متصل به ‫یه دستگاه بخوابم
‫که نفسم بند نیاد.
‫حس می‌کنم شبیه مرد فیل‌نما شدم. آره.
‫چون اونم نمی‌تونست موقع دراز کشیدن ‫بخوابه. فیلمش رو دیدی؟
‫آره. یه فیلم کلاسیکه.
‫مل بروکس ساختتش.
‫می‌بینم که تو هم فیلم‌بازی.
‫منم تو صنعت سرگرمی کار می‌کردم.
‫می‌دونی، کارشناس هواشناسی بودم.
‫♪ شبکه کی‌ابی۴ سانتافه ♪
‫بدترین بخش مشکل خوابم اینه که ‫نمی‌تونم به خانم‌ها نزدیک بشم.
‫جوون که بودم، همیشه من از ‫پشت بقیه رو بغل می‌کردم، می‌دونی؟
‫الان اگه...
‫یکی رو بغل کنم و بخوابم،
‫می‌میرم.
‫خیلی ضد حال میشه.
‫آره.
‫اشتباه نشه‌ها، سمی. ‫من آدم بی‌وفایی نیستم.
‫یک خانم.
‫برای هر قرار.
‫شعارمه.
‫ماه پیش ورود صد نفر از
‫ساکنین رو به خاطر مهمونی گرفتن ‫تو مرکز اجتماعات ممنوع کردن.
‫باورت میشه؟
‫درکشون می‌کنم.
‫اه، البته من همچین آدمی نیستم.
‫ولی درکشون می‌کنم.
‫یکی از دوستای صمیمیم هم اینجا زندگی می‌کنه.
‫ولی همیشه پماد تایگر بالم شاه‌دانه ‫به خودش میزنه.
‫واسه التهاب مفصلش.
‫بوی شیرین‌بیان سیاه میده.
‫زن زیباییه.
‫خاصه، می‌دونی؟
‫وضعیت تو چیه؟
‫زن داری؟ طلاق گرفتی؟
‫بیوه‌م.
‫متاسفم.
‫می‌دونی، من چیزی از مشکلات ‫احساسیت نمی‌دونم،
‫ولی مجردهایی مثل ما تو این شهر ‫بلیط ویلی وانکا به حساب میان.
‫یعنی طلایی.
‫ممنون که اومدی، جک، ‫ولی روز خیلی خسته‌کننده‌ای بود.
‫اه، خودت رو خسته نکن، متوجه ‫منظورت شدم.
‫ولی قبل رفتنم،
‫می‌خوام دعوتت کنم به مهمونی باربیکیویی ‫که قراره به افتخار اومدنت تو خونه خودم برگزار کنم.
‫می‌تونی با همسایه‌ها آشنا بشی.
‫- سه‌شنبه چطوره؟ ‫- بد.
‫خب، برنامه‌ت رو چک کن و بهم ‫خبر بده، خب؟
‫نوشیدنی بمونه پیش خودت.
‫یکی رو می‌برم که تو راه بنوشم.
‫بوروز جای خوبیه.
‫می‌دونی، ما مراقب همدیگه‌ایم.
‫مثل یه خانواده.
‫من از خانواده خودم راضیم.
‫آره، می‌فهمم چی میگی.
‫به باربیکیو فکر کن.
‫کباب خوشمزه‌ای می‌زنم.
‫امروز دلم می‌خواد یه سر به بازار کشاورزان ‫تو میدون لوگان بزنم.
‫هوم. آره، برای شام امشب پیازچه می‌خوام.
‫ایول، عزیزم!
‫روشن شدی!
‫اوه، عالی شد.
‫اینا دیگه کی هستن؟
‫اعلامیه زنش رو پیدا کردم.
‫- زن کی رو؟ ‫- همسایه جدیدمون.
‫ساموئل داروین کوپر.
‫متولد ایلینویِ شیکاگو.
‫در تاریخ ۱۰ دسامبر سال ۱۹۵۳.
‫اینقدر درباره مردم فضولی نکن.
‫فضولی نکردم.
‫دارم تحقیق می‌کنم.
‫تو که دیگه خبرنگار نیستی.
‫روزنامه‌نگار.
‫میشه فضولی دیگه.
‫زنش پنج ماه پیش سکته کرده و فوت کرده.
‫ای وای، چقدر جوون بوده.
‫حتی هفتاد سالش هم نبوده.
‫تو شرکت نورثروپ گرومن کار می‌کرده.
‫سی و پنج سال به عنوان ‫مهندس هوانوردی.
‫پس می‌دونیم آدم باهوشیه.
‫«تحصیل به معنای یادگیری حقایق نیست،
‫بلکه به معنی تمرین دادن ذهن برای ‫فکر کردن است.»
‫کی گفته؟
‫اینشتین.
‫نه، شاید هم آقای پیبادی.
‫یکی از اینا. یادم نیست.
‫آرت؟ داشتم فکر می‌کردم بهتره ‫امروز بریم پیاده‌روی.
‫دکترهات میگن به ورزش واقعی نیاز ‫داری، نه به گرم کردن و حرکات کششی.
‫نمی‌تونم. قراره با مکسیمو گلف بازی کنم.
‫خب، برنامه فیلم دیدن امشبمون ‫سر جاشه؟
‫قراره فیلم بعدازظهر سگی رو ‫تو پلس پخش کنن.
‫شرمنده. یادم رفته بود.
‫بازنده باید شام بخره و ‫مکس همیشه می‌بازه، پس می‌دونی...
‫پس به مکسیمو سلام برسون.
‫چشم.
‫هوم. بعداً می‌بینمت.
‫آره.
‫آخیش.
‫نه!
‫لعنتی! لعنتی!
‫اوناهاش! سم بزرگ!
‫ببین، می‌خواستم عذرخواهی کنم.
‫- دیشب زیادی پسرخاله شدم. ‫- اوه، الان نمی‌تونم صحبت کنم، جک.
‫باشه، باشه. می‌تونیم بعداً درباره ‫مهمونی باربیکیو صحبت کنیم.
‫عجله‌ای نیست.
‫راستی، چه ماشین قشنگی.
‫آره، هیچی آیکان نمیشه.
‫من نسخه سال ۲۰۲۳ رو دارم. من...
‫خیلی ماشین قشنگیه!
‫چه شعله‌های قشنگی، خوشتیپ!
‫مارکوس شاو جوون تو معدن زغال‌سنگ ‫محلی کار می‌کرد
‫که در سال ۱۹۴۹، ایده‌ی شهری ‫مخصوص بازنشسته‌ها به ذهنش رسید.
‫همه فکر می‌کردن دیوونه شده،
‫ولی در اولین بازدید عمومی، ‫صف ماشین‌ها...
‫از تجهیزات مُدرن استفاده کردن،
‫مثل اجاق گاز جدید وستینگهاوس،
‫که می‌تونید اونجا سمت چپ ببینید.
‫اوه! یه چیز خاص اینجاست.
‫بفرمایید.
‫اینی که می‌بینید...
‫می‌تونیم هماهنگ کنیم.
‫اوهوم.
‫مشکلی نیست.
‫بله.
‫درسته.
‫ممنون که با بوروز تماس گرفتید،
‫جایی که می‌تونید حسابی توش خوش بگذرونید.
‫کمکی از دستم برمیاد، عزیزم؟
‫بله، من سم کوپر هستم.
‫می‌خوام با آقای شاو صحبت کنم.
‫درباره چی؟
‫فسخ قراردادم.
‫اوه. تا حالا پیش نیومده بود.
‫متاسفانه آقای شاو امروز نیومدن دفتر.
‫بذارید برنامه‌شون رو چک کنم.
‫شانس آوردید. می‌تونم ساعت دو ظهر ‫چهارشنبه براتون وقت رزرو کنم.
‫خوبه؟
‫لیلی، پیازچه‌ای که می‌خواستم چی شد؟
‫لعنتی!
‫یادم رفت!
‫بدون پیازچه نمی‌تونم چیمیچوری درست کنم.
‫- از پیاز استفاده کن! ‫- شوخی می‌کنی دیگه.
‫خب، از نظر فنی یکی هستن.
‫وانمود می‌کنم این حرف رو نزدی.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- با من برقص.
‫باید شام بپزم.
‫شام باشه واسه بعد.
‫- اینجوری نمیشه. ‫- جدی؟
‫لیلی؟
‫لیلی!
‫به من نگاه کن، عزیزم! لیلی!
‫آقای کوپر، خوبید؟
‫بله، خوبم.
‫ببخشید.
‫انگار روح دیدید.
‫باید برم. شرمنده.
‫براتون وقت رزرو کنم یا نه؟
‫میکی منتل امتیاز می‌گیره!
‫- چه ضربه دقیقی. ‫- آفتاب زد تو چشمم.
‫خیلی خب، تازه‌وارد.
‫وقتی رفتیم تو، بذار من صحبت کنم.
‫خانمه خیلی بد قلقه.
‫[مرکز اجتماعات] ‫فهمیدی؟
‫کارتون عالیه، دوستان.
‫دایان؟ اوه، عالیه.
‫شیلا، از دستت استفاده نکن.
‫از انبردست استفاده کن، خب؟
‫فکر کنم راحت‌تر میره داخل.
‫نه، نه. به هیچ عنوان.
‫حالا خوبه به سرافیم گفتم همه رو ‫راه بده، جز تو رو.
‫جناب رئیس بی‌عرضه.
‫چه کمکی از دستمون برمیاد، رنی؟
‫باز ازم دزدی شد.
‫و... این دفعه چی رو دزدیدن؟
‫یه کیسه کوارتز صورتی.
‫چی هست؟ گرونه؟
‫نه، ده دلار بیشتر نیست.
‫ولی می‌دونم دیشب گذاشتمشون ‫روی قفسه تو انباری،
‫و امروز صبح دیدم سر جاشون نیستن.
‫پس یکی وارد شده و دزدیدتشون.
‫هاه. نشونه‌ای از ورود دزدکی دیدی؟
‫می‌تونیم گزارشش رو ثبت کنیم.
‫آره. ممنون.
‫- پاز. ‫- ممنون، پاز.
‫عالیه. بیا گزارش رو ثبت کنیم.
‫می‌دونی، هفته پیش مردیث استیدول ‫گزارش سرقت ماشینش رو داد.
‫ولی مشخص شد... ماشینش رو قرض داده ‫به دخترش و یادش رفته.
‫برای آدم‌های هم‌سن شما پیش میاد دیگه.
‫می‌دونی، یه نگاهی به اطرافت بنداز.
‫اینجا پر از سنگ‌هاییه که ارزششون ‫از ده دلار بیشتره.
‫کوارتزت رو یه جای دیگه گذاشتی ‫و فراموش کردی.
‫درست مثل مردیث استیدول،
‫و درست مثل دفعه آخری که زنگ زدی.
‫بدترین کاری که می‌تونم برات ‫انجام بدم اینه که گزارشی رو ثبت کنم که میگه،
‫«پیرزن گیج، دوباره گیج شده.»
‫قابلت رو نداشت.
‫- چی صداش می‌کنید؟ ‫- برنت‌وود.
‫شب‌ها اینجا چیکار می‌کنی؟
‫شامشون رو می‌خورن.
‫همه‌شون میان اینجا و شام ‫مفصلی می‌خورن.
‫پسر باهوشی هستی، نه؟
‫خب...
‫خدای من!
‫بس کن!
‫- چی؟ ‫- میگم بس کن.
‫یه لحظه وایسا.
‫مکانیکی؟
‫مهندسم.
‫اه. پس حدسم نزدیک بود.
‫من رنی هستم.
‫سم.
‫- تازه‌وارد محل. ‫- آره گمونم.
‫استارت بزن.
‫- به همین سادگی؟ ‫- به همین سادگی.
‫واو! ممنون.
‫هی!
‫هی! دارم سعی می‌کنم ازت ‫تشکر کنم!
‫می‌خوام برم بخوابم.
‫خب بگو خواهش می‌کنم.
‫بله؟
‫یه توصیه برات دارم.
‫وقتی یکی ازت تشکر می‌کنم، ‫باید بگی، «خواهش می‌کنم،»
‫نه اینکه مثل یه عوضی بداخلاق رفتار کنی.
‫طرف مقابلت میره پی کارش،
‫و تو هم برمی‌گردی سر کاری که ‫پیرمردهای بداخلاق عاشقش هستن.
‫یعنی تنها بودن.
‫خواهش می‌کنم.
‫باریکلا، سم.
‫تو دیگه کی هستی؟
‫لعنتی.
‫گریس کجاست؟
‫اه، آروم باش، رفیق.
‫توی دیوارهاست.
‫- چی؟ ‫- جغد.
‫جغد؟
‫اینجوری نمیشه. گریس کجاست؟
‫اوه، وایسا. وایسا، وایسا. ‫گریس اینجا زندگی می‌کرده؟
‫تو شوهرشی؟ می‌تونم کمکت کنم.
‫نه. باید در رو پیدا کنم.
‫با همدیگه می‌تونیم در رو پیدا کنیم.
‫ام، فقط چاقو رو بذار زمین.
‫تو یکی از اونایی.
‫گریس کجاست؟
‫تو ازم گرفتیش! کجاست؟
‫بردیش! برش گردون!
‫- برش گردون، لعنتی! ‫- بس کن!
‫- بهم پسش بده! ‫- گریس پیش من نیست، روانی!
‫بیارش اینجا!
‫یکی کمکم کنه!
‫کمک!
‫آروم باش!
‫ادوارد، کافیه!
‫نه، نه، نه. اونم یکی از اوناست.
‫- وقت رفتن به خونه‌ست. ‫- ولی اینجا خونه‌ی منه.
‫نه! گریسی!
‫اینم از این. شانس آوردی نیازی به بخیه نیست.
‫آره، لقبم آقای خوش‌شانسه.
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- شد مثل روز اولش.
‫حالا دیگه شلوغش نکن.
‫خب، می‌دونم صبح سختی داشتی.
‫نمی‌خوام زیاد مزاحمت بشم.
‫ولی اگه چیزی خواستی، به بخش امنیتی ‫زنگ بزن و سراغ هنک رو بگیر، میام کمکت.
‫پلیس چی؟
‫خب، از نظر حقوقی، بوروز یه شهر ‫واقعی نیست.
‫زمینیه که ثبت قانونی نشده.
‫اینجوری تاسیسش کردن که شرکت مجبور ‫نباشه مدرسه
‫یا... اداره پلیس بسازه.
‫البته کلانتر شهرستان هست، ‫ولی خودشون به اندازه کافی بدبختی دارن،
‫واسه همین سعی می‌کنیم با مشکلات ‫کوچیکمون مزاحمشون نشیم.
‫مشکلات کوچیک؟ یه مرد دزدکی وارد ‫خونه‌م شده.
‫- متاسفم. ‫- بهم حمله شد.
‫- می‌فهمم. ‫- ولی به نظر میاد نمی‌فهمی.
‫شاید کلانتر بفهمه.
‫ببینید، آقای کوپر، اگه مصمم هستید
‫کسی قرار نیست جلوی تماس شما ‫با کلانتر رو بگیره.
‫ولی اول باید با یه نفر دیگه صحبت کنید.
‫- کی؟ ‫- رئیسم.
‫بلین شاو.
‫باشه. ولی من جلو می‌شینم.
‫نمی‌تونم اجازه بدم. شرمنده.
‫- فکر کردم قراره رئیس رو ببینم. ‫- درسته.
‫- اینجا کجاست؟ ‫- «منر.»
‫دیوونه‌ها رو اینجا نگه می‌دارن. ‫مثل اونی که امروز به شما حمله کرد.
‫- چه در جالبی. ‫- ما اینجا اقدامات امنیتی رو جدی می‌گیریم.
‫جدی؟ اونی که به من حمله کرد ‫چطوری اومده بود بیرون؟
‫داریم درباره‌ش تحقیق می‌کنیم.
‫ولی قول میدم دیگه تکرار نشه.
‫مثل اینکه این فضا برای اونایی ‫که فراموشی دارن مفیده.
‫فکر می‌کنن خونه خودشون هستن.
‫عجیب و غریبه، نه؟
‫آره.
‫- آقای شاو تو کافه منتظر شماست. ‫- کافه؟
‫همین جلو منتظرتون هستیم که کارتون ‫تموم شد ببریمتون خونه.
‫ببخشید. می‌دونید ساعت چنده؟
‫- داره ده میشه. ‫- اوه، خوبه.
‫پس از اتوبوسم جا نموندم.
‫خانم تیلور؟
‫بفرمایید.
‫اوپس. ببخشید.
‫یه لحظه.
‫یه لحظه. اینم از این...
‫تموم شد.
‫خیلی خوشگل شدید.
‫آقای کوپر.
‫سلام. من بلین شاو هستم، ‫مدیرعامل بوروز.
‫می‌شناسمت. تو تلویزیون دیدمت.
‫البته. ‫ممنون که قبول کردید بیاید دیدنم.
‫نوشیدنی سرد می‌خورید؟ ‫دستگاه نوشابه و آبمیوه داریم.
‫نه، تشنه‌م نیست.
‫خب، بفرمایید.
‫سرپا راحت‌ترم.
‫ممنون.
‫اول از همه،
‫یه عذرخواهی بهتون بدهکارم، آقای کوپر.
‫وظیفه من حفظ امنیت ساکنین اینجاست،
‫و شما رو ناامید کردم،
‫واقعاً متاسفم.
‫- آره، من نیازی به عذرخواهی شما ندارم. ‫- نه.
‫شما می‌خواید قراردادتون رو فسخ کنید.
‫از کجا می‌دونی؟
‫خب، قضیه برخوردتون با مدیر انتقال
‫و منشیم رو شنیدم.
‫اینجا شهر منه، آقای کوپر.
‫یه نفر آب هم بخوره من می‌فهمم، پس...
‫با بخش مالی صحبت کردم.
‫اسناد مورد نیاز رو آماده کردن.
‫به شرط اینکه به کلانتر زنگ نزنم.
‫درسته.
‫باشه، حله.
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫چی؟
‫ادوارد می‌خواد عذرخواهی کنه.
‫ادوارد؟
‫نگران نباشید. داروی لازم رو بهش دادیم. ‫مطمئن باشید بلایی سر کسی نمیاره.
‫آره، من ترجیح میدم همینجا بمونم.
‫ادوارد؟
‫ادوارد؟ می‌شنوی؟
‫وقت شامه؟
‫نه، نه هنوز، ولی یکی اومده دیدنت.
‫گریسی؟
‫نه، نه. آقای کوپر.
‫یادته درباره چی صحبت کردیم؟ ‫درباره آقای کوپر؟
‫اوه، آره.
‫آقای کوپر...
‫متاسفم، آقای کوپر.
‫شرمنده‌م.
‫هوم؟
‫آفرین، ادوارد.
‫چشه؟ آلزایمر داره؟
‫بیماری مکسول.
‫یه جور بیماری عصب‌شناختی کمیاب.
‫باعث پژمرده شدن و مُردن ذهن میشه.
‫درمان و دارویی براش وجود نداره.
‫ادوارد و بقیه دنیا دارن رقابت می‌کنن ببینن ‫کدومشون اون یکی رو زودتر فراموش می‌کنه.
‫دوستان و خانواده‌ش چی؟
‫ادوارد و گریسی یه پسر به اسم جویی ‫داشتن، ولی متاسفانه تو سن کم فوت کرد.
‫نه، الان ادوارد جز منر چیزی رو نداره.
‫درست مثل بقیه ساکنین اینجا.
‫خب، فکر کنم به اندازه کافی وقتتون ‫رو گرفتم، آقای کوپر.
‫کارهای بهتر و مهم‌تری دارید.
‫اینم از قرارداد شما.
‫فقط کافیه امضاش کنید.
‫البته،
‫اگه بخواید می‌تونید بمونید.
‫می‌دونم انتظار زیادی دارم.
‫ما شروع خوبی نداشتیم، ولی...
‫خب، می‌دونم چی رو از دست دادی، سم.
‫و فکر کنم جایی برای رفتن نداری.
‫درسته؟
‫می‌دونی، تنهایی هم یه بیماری ‫وحشتناکه، درست مثل بیماری مکسول.
‫و تو این دوره و زمونه خیلی شایع شده.
‫ولی تو بوروز هیچوقت کسی تنها نیست.
‫خب، ام...
‫شاید بهتر باشه اول بگم وکیلم ‫یه نگاه بهش بندازه
‫بعد امضاش کنم.
‫خب، تصمیم خوبیه، آقای کوپر.
‫عجله نکنید.
‫البته زیاد طولش ندید.
‫به قول خانمم، اینجا زمان مثل ‫پول باارزشه.
‫سم بزرگ.
‫همه چی مرتبه؟
‫امروز جلوی در خونه‌ت ‫آمبولانس دیدم.
‫- نگران شدم. ‫- اوه، چیزی نیست. یه اشتباهی شده بود.
‫اوه، خوشحال شدم. آره.
‫آره. یه سر اومدم که...
‫خب، می‌دونی، داشتم به مهمونی ‫باربیکیو فکر می‌کردم.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫چیز خاصی مد نظرته؟
‫آره. می‌دونی، گفتم شاید...
‫فکر بدی نباشه.
‫می‌دونی، شاید باید...
‫آره، شاید باید با همسایه‌ها آشنا بشم.
‫منطقیه.
‫- پنجشنبه چطوره؟ ‫- نه، اون روز نه.
‫اه، جمعه خوبه.
‫با بقیه تماس می‌گیرم.
‫آره.
‫- سلام، کلیر جان. ‫- سلام.
‫یه خواهشی داشتم.
‫صفحه گرامافون «زاده‌شده برای راندنِ» ‫مامان رو داری؟ من هم‌سن الا بودم که...
‫آره.
‫الان نمی‌تونم صحبت کنم.
‫همسایه‌م برام مهمونی باربیکیو گرفته.
‫- داری میری؟ ‫- نیاز نیست اینقدر شوکه بشی.
‫نه، این محبوبیت ناگهانیت اصلاً ‫غافلگیرم نکرد.
‫آره. باشه بابا.
‫خداحافظ، پروانه.
‫به زودی می‌بینمت، راکون.
‫و بروس رو یادت نره.
‫- چی؟ ‫- آهنگ مامان رو میگم.
‫باشه. پیداش می‌کنم.
‫باید برم.
‫سرطان مرحله چهار دارم.
‫اوه.
‫احتمالاً امروز و فردا قراره بمیرم.
‫دلم نمیاد بیرون وایسم و نرم تو مهمونی.
‫البته جمع شدن شش نفر آدم ‫تو حیاط پشتی که مهمونی نیست،
‫ولی متاسفانه، چیز بهتری گیرم نمیاد
‫چون ورودم به مرکز اجتماعات ‫رو ممنوع کردن.
‫بزدل‌ها.
‫من سم هستم.
‫والی.
‫- می‌خوای تا شب همینجا وایسی، سم؟ ‫- من زیاد اهل مهمونی نیستم.
‫زنم خیلی اجتماعی بود.
‫فقط وقتی پیش زنم بودم مردم ‫از من خوششون میومد.
‫خب، من که خیلی محبوبم.
‫پس نزدیکم بمون.
‫مردم دلشون نمی‌خواد درباره ‫این بخشش حرف بزنن.
‫درباره اسناد و مدارک.
‫می‌تونی هر چقدر خواستی دیده شدن ‫گاز متان توسط کوهنوردها رو مسخره کنی،
‫ولی باید بتونی یه جوری یادداشت سال ۱۹۴۷ ‫ناتان تویئینینگ رو توضیح بدی دیگه، درسته؟
‫گل گفتی، آرت.
‫درسته.
‫ببینید کی رو دم در خونه پیدا کردم.
‫اومد.
‫سم بزرگ.
‫- خوشحالم می‌بینمت. ‫- نوشیدنی آوردم.
‫عالیه. بذار به اکیپ معرفیت کنم.
‫- آرت و جودی. ‫- حال شما؟
‫- همسایه بغلیت هستن. ‫- بدش من.
‫و اگه کمک خواستی بیا سراغ خودم.
‫ضربان این شهر تو دست خودمه.
‫کدوم ضربان؟
‫اوه، والی. که باهاش آشنا شدی.
‫- و رنی فوق‌العاده. ‫- آره، آشنا شدیم.
‫عالیه. خیلی خب. ‫بیاید شروع کنیم.
‫برید تو، بشقاب بردارید.
‫حالا چون کارلوس کاستاندا درباره
‫کارهایی که انجام داده بود دروغ گفته ‫دلیل نمیشه...
‫خب، جک، این هفته قراره
‫کدوم یکی از بیوه‌ها رو خوشحال کنی؟
‫اوه! بپا، والی.
‫جفتمون می‌دونیم تو توی بوروز،
‫لیست خانم‌های طولانی‌تری از من داری.
‫چیه؟ راست میگه.
‫راستی، من بعد از حادثه یازده سپتامبر ‫به مدت پونزده سال متاهل بودم، پس...
‫از لفظ، «لیست خانم‌ها» متنفرم.
‫گل گفتی.
‫شما باشید چی بهش می‌گید؟
‫«فهرست سابقم.»
‫- خوبه. خوشم اومد. ‫- نه؟ بهتره. آره.
‫تونستی سر و سامون بگیری؟
‫بگی نگی.
‫به چندتا مشکل بر خوردم.
‫گریس و ادوارد رو می‌شناختی؟
‫آره.
‫من و گریس با هم تنیس بازی می‌کردیم.
‫خیلی پر انرژی بود.
‫ادوارد چی؟
‫ادوارد؟
‫خیلی عوضی بود.
‫هدف جمع کردن آدم‌ها دور همه.
‫اسم این یکی بلو دریمه.
‫یه جور ساتیوای هیبریدی. ‫طعم توت شیرین میده.
‫نه، نه. نمی‌کشم.
‫هنوز ویپ می‌کشی؟
‫سالم‌تره.
‫آهاها!
‫چند روز پیش سیگار با سس سالسا کشیدم.
‫غلط اضافی کردم.
‫الان دیگه سیگار رو با همه چی ‫ترکیب می‌کنن.
‫من برای التهاب مفصلم شاه‌دانه تایگر بالم می‌زنم.
‫بوی شیرین‌بیان میده.
‫یه سری‌ها از بوش متنفرن، ولی من عاشقشم.
‫نه، من بهتره نکشم. ‫فردا عمل دارم.
‫اوه، جک. به خاطر نقرست؟
‫قراره انگشت پات رو جدا کنن؟
‫نه، نه، نه.
‫می‌خوان خال پوستم رو بردارن.
‫چی؟ مزخرف نگو. ‫برداشتن خال که فایده‌ای نداره.
‫- داره. ‫- نه.
‫نه. من دکتر بازنشسته‌م. ‫هیچ فایده‌ای نداره.
‫من جراحی فیوژن ستون فقرات انجام دادم.
‫اون یه جراحی واقعی بود. ایناها.
‫آره، ببینید.
‫اینجاست.
‫خیلی خب. می‌دونید چیه؟ ‫اون که چیزی نیست.
‫اه، خیلی ضد حالی.
‫پس زخم‌های خودت رو نشونمون بده، بچه پررو.
‫تمام زخم‌های من احساسی هستن.
‫متاسفانه باید بگم من همه‌تون ‫رو شکست میدم.
‫اینجا رو باش.
‫وای خدا، قفسه سینه‌ت رو باز کردن.
‫دو بار جراحی شدم.
‫خانم‌ها و آقایون، یه برنده داریم!
‫خواستم بدونید دیگه.
‫تو چی، تازه‌وارد؟ ‫زخم نبرد نداری؟
‫شبکیه‌م جدا شده بود.
‫شبکیه‌ت جدا شده بود؟
‫آره.
‫مثلاً به خاطر دعوا تو رستوران؟
‫نه. یه روز صبح بیدار شدم. ‫چشم چپم کور شده بود.
‫مثل اینکه ژنتیکیه.
‫بابام که هم‌سن من بود هم ‫همینجوری شده بود.
‫ماها در نهایت تبدیل به پدرهامون میشیم.
‫بدترین بخشش اینه که گواهینامه‌م ‫رو باطل کردن.
‫به بزرگترها باید احترام بذارن و قدرشون رو ‫بدونن. با ما مثل...
‫- آره، مثل بچه‌ها رفتار می‌کنن. ‫- آره.
‫- باید اعتصاب کنیم. ‫- آره.
‫- به افتخار شورش پیر و پاتال‌ها!
‫به افتخار شورش پیر و پاتال‌ها!
‫لیلی!
‫به من نگاه کن! به من نگاه کن!
‫کمک!
‫یکی کمک کنه!
‫جودی!
‫- از پشت نگهش دار. ‫- خوب میشی.
‫یه لیوان آب براش میارم.
‫خوبه، خوبه.
‫نترس. من هستم.
‫- مطمئنی؟ ‫- بیا اینجا، عزیزم. خوبی؟
‫- خدا رو شکر. ‫- بیا. بشین.
‫بشین.
‫آروم باش. خیلی خب، عزیزم.
‫خدا لعنتت کنه! بمیری! ‫احمق! آشغال!
‫لعنتی.
‫زنم مُرده.
‫متاسفم، رفیق.
‫زنم مُرده.
‫و دنیا به روال سابق ادامه داره،
‫و مردم به زندگیشون ادامه میدن.
‫میرن خرید، و... می‌خندن، می‌خورن.
‫و می‌خوابن، بیدار میشن، ‫و همه این کارها رو از اول انجام میدن.
‫واسه همین ازشون متنفرم!
‫زنم مُرده.
‫آره.
‫زن دومم...
‫خیلی کتاب‌های بهبود فردی می‌خوند.
‫البته به دردش که نمی‌خوردن، ولی...
‫حالا اینش مهم نیست.
‫یکی از حرفایی که بهم زد رو یادمه.
‫فقدان باعث میشه گذشته ما ‫خیلی بهمون نزدیک باشه
‫و از آینده‌مون
‫خیلی دور بشیم.
‫خب، زن من مُرده. ‫آینده‌ای ندارم.
‫آره، ولی خودت هنوز زنده‌ای، رفیق.
‫کجا؟ تو بوروز؟
‫در انتظار مرگ؟
‫منم یه مدت همینجوری فکر می‌کردم.
‫ولی حقیقت اینه که،
‫مردم برای زندگی میان اینجا.
‫همه دارن سعی می‌کنن بفهمن
‫با عمر باقی مونده‌شون باید چیکار کنن.
‫هم جوون‌ها، هم پیرها.
‫مهم نیست.
‫ولی اینجا،
‫اینجا جز سه‌تا زمین گلفی که
‫جایزه بردن حق انتخاب دیگه‌ای نداری.
‫گلف ورزش مزخرفیه.
‫شاید، ولی...
‫دیگه کجا می‌تونی یه چوب برداری ‫و محکم به چیزی ضربه بزنی، ها؟
‫هزینه‌ش که از...
‫شکستن در خیلی کمتره.
‫نه؟
‫خب، بهش فکر می‌کنم.
‫همینم خوبه.
‫ببین، من باید...
‫برگردم به مهمونی، ‫حال جودی رو بپرسم، پس...
‫جک.
‫ممنونم.
‫بابت همه چیز.
‫اوه، من...
‫سم بزرگ.
‫با بلین شاو در بوروز تماس گرفتید،
‫جایی که قراره حسابی بهتون خوش بگذره.
‫لطفاً پیغام خودتون رو بذارید، و در اسرع وقت ‫باهاتون تماس می‌گیریم.
‫آقای شاو.
‫من سم کوپر هستم.
‫می‌خواستم اطلاع بدم که با ‫کلانتر تماس نمی‌گیرم،
‫و نیاز نیست قراردادم رو
‫فسخ کنی.
‫تصمیم گرفتم بمونم.
‫پس...
‫همین اطراف می‌بینمت.
‫جک؟
‫جک!
‫جک؟
www.Doostihaa.com