‫- آنچه گذشت... ‫- حسش می‌کنی؟ آره؟
‫وقتی رفتم تو خرابه‌ها، فکر کنم رفتم یه جایی.
‫تو داستان‌گردی.
‫ولی نمی‌تونی داستانی که گفته شده رو تغییر بدی.
‫من و جید،
‫سعی کردیم اون بچه‌ها رو نجات بدیم ‫و آزادشون کنیم.
‫بارها و بارها برگشتیم اینجا
‫چون دفعه اول موفق نشدیم.
‫دونستن بهایی داره.
‫پدرت کجاست؟
‫هنوز برنگشته.
‫- مگه با تو نبود؟ ‫- چرا.
‫جدا شدیم.
‫آقا، صدامو می‌شنوی؟
‫- بابا! ‫- باشه. زود باش، دخترجون.
‫- بابا! ‫- حالش خوبه.
‫باید به بقیه بگیم.
‫نمی‌دونم اونجا چی شد.
‫حتی نمی‌دونیم اگه درست باشه.
‫- من، تو، جیم... ‫- جیم خونه نیست.
‫بذارش زمین. اومده کمک کنه.
‫سارا با پیچ‌گوشتی چشمشو در آورد.
‫- می‌تونی بخیه‌ش بزنی؟ ‫- آره.
‫وقتی بچه به دنیا می‌اومد، ‫باید می‌رفتیم خونه.
‫چیزی نیست. ما هستیم. من هستم.
‫خیال می‌کنی قهرمانی چیزی هستی؟
‫کاری که با اون بچه کردی،
‫یه هیولای لعنتی هستی.
‫تو یه نقش ویژه
‫تو یه داستان خیلی مهم بازی کردی.
‫با اون شکل و شمایل نمی‌تونستم برم پیششون.
‫نه با چیزایی که فهمیدن.
‫خوبی؟
‫گم شدم.
‫متاسفم که اینجا نیستی ‫ببینی بعدش چی میشه.
‫همیشه قسمت موردعلاقمه.
‫اینجاست که همه خودشون رو تیکه و پاره می‌کنن.
‫هی، سوفیا؟
‫سوفیا؟
‫نه. نه، نه، نه.
‫سوفیا!
‫هی، هی.
‫هی. باشه. برگرد تو. خب؟
‫- نه، نمی‌تونم. ‫- باید بریم تو!
‫نمی‌تونم برگردم اونجا، لطفاً.
‫کنی؟
‫باشه. برو تو!
‫هی! هی!
‫بهت چی گفتم؟
‫بهت گفتم نرو بیرون! گفتم که!
‫اون مُرده.
‫چی؟
‫پدرم مرد.
‫وای.
‫باشه، باشه. متاسفم.
‫متاسفم. ولی چیزی نیست.
‫باشه، نباید بری بیرون، خب؟
‫نمی‌خواستم برم. فقط...
‫متاسفم.
‫هی، چه خبره؟
‫- پدرم مرده. ‫- چیزی نیست. چیزی نیست.
‫نمی ‫دونم الان چی میشه. ‫مرده.
‫هیس، هیس، هیس.
‫متاسفم، ولی نباید بری بیرون، خب؟
‫دیگه ما هواتو داریم، باشه؟
‫بوید؟
‫خب...
‫میشه یه لحظه برگردی تو اتاق؟
‫چیزی که می‌خوام بگم برای خودم نیست.
‫برای همه‌س.
‫اگه مردم بفهمن چی شد،
‫اگه بفهمن چی کار کردی،
‫ما چی کار کردیم...
‫این چیزیه
‫که ممکنه اینجا رو به هم بریزه.
‫و نمی‌تونم اجازه بدم این اتفاق بیفته.
‫پس اگه کسی پرسید،
‫و می‌پرسن...
‫بهشون میگی وقتی داشتی به فاطیما کمک می‌کردی
‫چشمت رو از دست دادی.
‫و اگه نگم چی؟
‫اونوقت به همه میگم تیلی رو کشتی.
‫و بعدش میندازمت تو جعبه.
‫می‌فهمی‌ که یعنی چی؟
‫درسته؟
‫خوبه.
‫اونا می‌فهمن.
‫در هر صورت،
‫حقیقت همیشه آشکار میشه.
‫خب، اگه جات بودم... ‫مطمئن می‌شدم اینطور نشه.
‫[مسافرخونه]
‫نه، خدایا، نه.
‫وای خدا.
‫نه، نه، نه.
‫- نه، نه... ‫- اون چیه؟
‫- مامان، اون چیه؟ ‫- هی.
‫- برو تو! ‫- نه، مامان! اون چیه؟
‫- تو کیسه چیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی. چیزی نیست.
‫مامان!
‫ایتن! بیا!
‫ایتن! نه، نه، نه، نه! ایتن!
‫- نه، نه، نه! هی! ‫- اون...
‫- ایتن! نه، نه، نه، وای! ‫- اون بابای منه؟
‫- هی، نه. ‫- بابام اون توئه؟
‫هی، همه چی خوبه.
‫- هی، ببین... ‫- مامان؟
‫- باشه؟ همه چی روبراهه. ‫- نباید اینجا باشی، عزیزم.
‫اون نیست، باشه؟ بابام نیست!
‫هی، هی، هی. گوش کن، باشه؟
‫تو برو...
‫با خواهرت برو تو خونه.
‫برید طویله، باشه؟
‫به حیوونا سر بزنید.
‫- نه، نه! ‫- چرا. لطفاً، لطفاً، جولی.
‫- بابا نیست، درسته؟ ‫- ببین...
‫- اون نیست. ‫- گوش کن.
‫- جولی، خواهش می‌کنم. ‫- نه.
‫ازت می‌خوام با ایتن برید طویله.
‫باید شجاع باشی.
‫از پسش بر میای؟
‫باشه. ببرش. باشه.
‫سعی کن نفس بکشی. ‫منو ببین.
‫ایتن، بریم پیاده‌روی.
‫بابا نیست! ما پیداش می‌کنیم، آره؟
‫چیزی نیست. چیزی نیست. بیا. ‫لطفاً بیا.
‫- پیداش می‌کنیم! درسته؟ ‫- بیا.
‫تبیتا!
‫- وای خدای من، بوید. ‫- تبیتا.
‫وای خدا جون. خدا جون.
‫بیارش پایین.
‫باشه.
‫فقط... هی، جید.
‫اون نیست، درسته؟ ‫باید پیداش کنیم.
‫جولی؟
‫پیداش می‌کنیم، درسته؟
‫بابا رو پیدا می‌کنیم.
‫قول میدی؟
‫باشه.
‫- گرفتمش. ‫- باشه.
‫آروم و آهسته.
‫باشه.
‫دست نگه دار.
‫چی شده؟
‫وای خدای من.
‫نه، نه، نه. صبر کن. صبر کن. ‫نه، نه. بیا اینجا.
‫- نه! ‫- بیا اینجا، بیا اینجا.
‫وای خدای من. ‫وای خدای من. نه.
‫وای، نه!
‫جیم.
‫نه، نه، نه.
‫هی، هی.
‫خدای من!
‫چرا؟ چرا این کارو باهاش کردن؟
‫چرا؟
‫ممنون.
‫آره. خواهش می‌کنم.
‫حالا چی میشه؟
‫خب...
‫با بوید درباره مراسم خاکسپاری حرف می‌زنم.
‫بوید کیه؟
‫کلانتره.
‫کسی بود که کمکت کرد از ماشین بیای بیرون.
‫به نظر مهربون می‌اومد.
‫آره. هست. اون...
‫به‌خاطر اون اینجا سرپا مونده.
‫هی، اگه بخوای،
‫می‌تونیم یه قدمی‌ تو شهر بزنیم.
‫،می‌دونی، می‌تونم اطراف رو نشونت بدم.
‫و شاید یه عینک اضافی
‫از انبار برات بگیرم.
‫خیلی دوست دارم، مرسی.
‫باشه.
‫از اینجا متنفرم!
‫- دیگه نمی‌خوام اینجا باشم. ‫- هی! ایتن! ایتن.
‫دست نگه دار، باشه؟
‫چیکار کردی؟ چرا بابا نیومد خونه؟
‫من کاری نکردم.
‫داری دروغ می‌گی. دروغگویی.
‫شماها همیشه دعوا می‌کنید.
‫من بابا رو می‌خوام. ‫از اینجا متنفرم! و از تو متنفرم!
‫لطفاً...
‫دعوا نکردیم.
‫مهم نیست.
‫من...
‫[دونستن بهایی داره]
‫- گرفتیش؟ ‫- آره، گرفتم.
‫یه لحظه.
‫من برم به تبیتا و بچه‌ها سر بزنم.
‫- حله. ‫- باشه.
‫بابا.
‫کمک لازم دارم.
‫باشه؟
‫آره، باشه.
‫باشه.
‫بالا.
‫خوبی؟
‫خوبه.
‫همه چی خوبه؟
‫تا آخر برو.
‫باید درست و راستیش کنیم ‫قبل از اینکه تبیتا و بچه‌ها ببیننش.
‫آره.
‫«دونستن بهایی داره.»
‫اصلاً یعنی چی؟
‫باید حرف بزنیم
‫سارا؟
‫سارا، چی...؟
‫چی شده؟
‫امروز صبح جیم رو تو طویله پیدا کردن.
‫اون...
‫می‌خوام... می‌خوام برگردی کلینیک.
‫آخه گفتی باید عینک جدید بگیریم.
‫می‌رید انباری؟
‫آره.
‫چیزه...
‫من می‌تونم ببرمش.
‫نه.
‫تو سوفیا هستی، درسته؟
‫من سارا هستم.
‫قبلاً تو غذاخوری کار می‌کردم.
‫می‌دونم چیزای بدردبخور کجان.
‫باشه. آره.
‫می‌دونم شما دوتا نزدیک بودید.
‫تسلیت میگم.
‫بریم.
‫بچه‌ها،
‫هفت تا بچه، یه کلمه رو
‫پشت سر هم می‌گفتن، «آنکوئی».
‫باشه.
‫وقتی آهنگ رو کنار درخت پخش کردیم،
‫انگار یه چیزی باز شد،
‫و بالاخره فهمیدیم.
‫آنکوئی
‫یعنی «به یاد بیار»،
‫و یادمون اومد.
‫دونستن بهایی داره؟
‫برای همین نوشتنش.
‫جیم رو به خاطر ما کشتن.
‫«اگه زیادی فشار بیاریم، ‫اونام مقابله به مثل می‌کنن.»
‫یعنی چی؟
‫یه بار گفت که تو جنگل بودیم سارا گفت.
‫برادرش یه نظریه درباره اینجا داشت.
‫فکر نمی‌کرد دنبال جواب گشتن فکر خوبی باشه.
‫خب، حالا چی کار کنیم؟
‫فرض کنیم حق با توئه، که تو و تبیتا
‫بارها و بارها برگشتید اینجا،
‫که این بچه‌ها هی صداتون می‌زنن ‫که کمکشون کنید،
‫چطوری این کار رو بکنیم؟
‫یعنی چطوری چیزی رو نجات بدیم که...
‫از قبل مرده؟
‫نمی‌دونم.
‫دارم روش کار می‌کنم.
‫باشه.
‫سخت‌تر کار کن.
‫بریم.
‫- یه لحظه صبر کن. ‫- باشه.
‫هی.
‫حالت خوبه؟
‫ما دوست نبودیم.
‫جوری باهام حرف نزن انگار دوستیم.
‫باشه.
‫اینجاست. بیا.
‫ایتن؟
‫جولی؟
‫مامانم کجاست؟
‫حالا میاد.
‫فقط مجبور شد یه دقیقه بره بیرون.
‫چیزی لازم نداری؟
‫می‌خوام برم قدم بزنم.
‫می‌خوام یکی باهات بیاد.
‫وسط روزه، دانا.
‫مشکلی نیست. فقط باید...
‫باشه.
‫ایتن خوابیده.
‫جولی؟
‫اگه چیزی نیاز داشتی...
‫فقط لب تر کن، باشه؟
‫رندال؟
‫رندال!
‫چه کوفتی می‌خوای؟
‫هی، چی شده؟
‫بابام...
‫یا خدا.
‫هی، ببین، متاسفم.
‫نه، نکن، نکن.
‫به کمکت نیاز دارم.
‫آره. باشه.
‫همراهم بیا بریم به خرابه‌ها.
‫چرا؟
‫چون می‌خوام نجاتش بدم.
‫جولی؟
‫تبیتا؟
‫برو بیرون.
‫- نه، گوش کن، لطفاً، من... ‫- گفتم برو بیرون!
‫این یعنی که اون قضیه واقعیه.
‫خاطرات،
‫چیزهایی که نشونمون دادن،
‫واقعیه.
‫برام مهم نیست.
‫می‌فهمی؟ اصلاً برام مهم نیست.
‫ببین، نمی‌تونم حتی تصور کنم چی می‌کشی.
‫می‌دونم الان نمی‌خوای اینو بشنوی،
‫ولی کاری که کردن
‫این پیام،
‫فکر کنم دارن این کارو می‌کنن ‫که ما بیشتر از این کنکاش نکنیم.
‫سعی می‌کنن ما رو بترسونن.
‫خب، جواب داد.
‫چون من خیلی ترسیدم.
‫شوهرم مرده.
‫می‌فهمی؟
‫شوهرم مرده.
‫الان باید به فکر بچه‌هات باشی.
‫می‌دونی چیه؟
‫برو به جهنم.
‫تو چی می‌دونی؟ ‌ها؟
‫چی می‌دونی؟
‫می‌خوای برگردی پیش درخت بطری‌دار
‫و ویولن مسخره‌ت رو بزنی؟
‫چون چیزی برای از دست دادن نداری.
‫چون به هیچ کی جز خودت اهمیت نمیدی.
‫حقیقت نداره.
‫باید تو می‌بودی...
‫تو طویله آویزون می‌شدی.
‫باید تو می‌بودی.
‫به جهنم.
‫خاموشش کن!
‫لعنتی!
‫ماشین رو خاموش کن ‫و از آمبولانس بیا بیرون.
‫نه، نگاه کن. نکن!
‫عزیزم!
‫دیوونه شدی؟ از آمبولانس بیا بیرون لعنتی!
‫می‌خوای بری دور دور؟ ‫منم باهات میام.
‫- یا خدا. ‫- اشکالی نداره. اشکالی نداره.
‫- بیا بیرون، کریستی. ‫- چیزی نیست.
‫باشه.
‫هی! وایسا!
‫کنی.
‫درباره جیم شنیدم.
‫آره.
‫این دفعه برامون پیام گذاشتن؟ ‫تازگی داره.
‫آره. جید یه نظریه داره.
‫آره. همه نظریه دارن.
‫نه، شاید این یکی درست باشه.
‫بوید!
‫کریستی تو دردسر افتاده.
‫- چی؟ ‫- آکوستا آمبولانس رو برد.
‫کریستی هم تو ماشینه.
‫یه کم بزرگه.
‫باشه.
‫وای، نه. اینم خوب نیست.
‫این چطوره؟
‫خوبه.
‫خب... خیلی ناراحت کننده‌ست.
‫همه اینا... همه این چیزا...
‫مال کسایی بودن که اینجا گیر افتاده بودن؟
‫آره.
‫در عجبم این مال کی بوده.
‫ولی یه جورایی قشنگه.
‫یعنی یه قسمتی ازشون هنوز اینجاست،
‫قسمتی که
‫فراموش نشده
‫از این زاویه بهش فکر نکرده بودم.
‫امروز صبح چه بلایی سر اون مرد اومد؟
‫این چیزا زیاد پیش میاد؟
‫قبلاً اینطوری نبود.
‫برای مدت طولانی، ‫بعد از اینکه بوید طلسم‌ها رو پیدا کرد
‫اوضاع...
‫الان خیلی بیشتر اتفاق می‌افته.
‫ببخشید.
‫نباید اینو می‌گفتم.
‫اشکالی نداره.
‫مهمه که صادق باشی.
‫بابام همیشه اینو می‌گفت.
‫اینجا خانواده داری؟
‫نه.
‫دیگه نه.
‫باید گرسنه باشی. ‫بریم یه چیزی بخوریم.
‫آره، گرسنمه. ‫ضعف کردم.
‫بیا بریم.
‫دارن میان. ببین.
‫هی! هی! صبر کن. وایسا!
‫چه خبره؟
‫کریستی تو آمبولانس پی آکوستاس.
‫کدوم گوری میرن؟
‫دارن چی کار می‌کنن؟
‫- لعنت بهت، آکوستا. ‫- یعنی چی؟
‫باشه.
‫پس همه می‌گن هیچ راه خروجی نیست، درسته؟
‫فقط دور خودت می‌چرخی. ‫خب، من این کارو نکردم.
‫شبی که رسیدم اینجا، تو راه بودیم، ‫تو جاده وایسادیم
‫و بعد همه چی... ‫فقط همه چی منفجر شد.
‫و بعد به حرفتون اعتماد کردم.
‫چرا باید یه کلمه از حرفاتون رو باور کنم؟
‫ببین، مسئله الجینه؟ ‫ببین، باید بفهمی...
‫نه، لازم نیست چیزی رو بفهمم، باشه؟
‫لعنتی، تو دکتری!
‫باید به مردم کمک کنی. ‫واقعاً با این مشکلی نداری؟
‫من با همه‌ش مشکل دارم.
‫و تو پلیسی،
‫و کاری که داری می‌کنی ‫باعث میشه مردم آسیب ببینن.
‫نه. کاری که دارم می‌کنم ‫اینه که از اینجا برم بیرون.
‫همین الان.
‫جولی.
‫جولی، وایسا، وایسا.
‫خب که چی؟ ما وارد خرابه‌ها می‌شیم، ‫و بعدش چی؟
‫تو زمان گذر کنیم؟
‫ایتن بهش میگه داستان‌گردی.
‫خب، عالیه. ‫این اصلاً بهترش نمی‌کنه.
‫- ببین، جولی، وایسا! نمی‌تونی... ‫- چی؟
‫اتفاقی که
‫برای بابات افتاد،
‫رنجی که داری می‌کشی...
‫هی، یه نفس بکش.
‫و چی؟
‫پس چی کار کنم؟‌ ها؟
‫دارم بهت میگم
‫وقتی تو اون خرابه‌ها پا گذاشتم، یه جایی رفتم.
‫باشه؟ و اگه یه بار انجامش دادم، ‫دوباره می‌تونم انجامش بدم.
‫حتی اگه یه ذره شانس باشه،
‫باید امتحان کنم. لطفاً.
‫فقط بگو چی کار کنم.
‫چرا نیومدی خونه، جیم؟
‫منتظرت بودم.
‫چرا نیومدی خونه؟
‫از دستت خیلی عصبانی‌ام.
‫تمام شب،
‫به این فکر کردم که چه چیزایی ‫تو جنگل باید بهت می‌گفتم.
‫به این فکر کردم که...
‫از همون لحظه اول که دیدمت دوستت داشتم.
‫دعوا و ناراحتی زیاد داشتیم.
‫تو هنوزم آدم مورد علاقه‌م بودی.
‫تو همه چیز من بودی،
‫و خیلی می‌ترسم که اینو نفهمیده باشی.
‫بدون تو اینجا چی کار کنم؟
‫مشکلی برامون پیش نمیاد.
‫جولی و ایتن...
‫نمی‌دونم چطور،
‫ولی یه راهی پیدا می‌کنم ‫که ازشون مراقبت کنم،
‫که اونا رو امن نگه دارم.
‫لازم نیست بترسی.
‫دوستت دارم، جیم.
‫خداحافظ.
‫فقط... ایناهاشن.
‫هی، برید کنار.
‫هی، وایسا!
‫یواش‌تر.
‫وایسا!
‫یواش برو... یواش‌تر!
‫وایسا! وایسا!
‫هی، آکوستا!
‫لعنتی! داری خیلی سریع میری!
‫دو بار تو شهر گشتیم. ‫دیگه چیو می‌خوای ببینی؟
‫باید یه راهی باشه. ‫من نمی‌خوام فقط بشینم
‫و منتظر بمونم تا اون موجودات ‫یکی یکی ما رو بکشن.
‫شماها شب‌ها سنگ‌هاتون رو آویزون می‌کنید.
‫وانمود می‌کنید که در امانید، ‫فکر می‌کنید که کلانتر بوید
‫می‌خواد چی، یه جوری نجاتتون بده؟
‫بذار یه چیزی بهت بگم، بوید؟
‫بوید نمی‌دونه داره چیکار می‌کنه.
‫هیچ کدومتون نمی‌دونید دارید چیکار می‌کنید.
‫ولی تو می‌دونی؟
‫آره، خب، حداقل دارم تلاش می‌کنم.
‫- سرعتشون خیلی زیاد بود. ‫- آره، این الگوئه.
‫اگه دنبال راه خروج باشه،
‫فقط بیشتر و بیشتر...
‫- چی کار کنیم؟ ‫- راهبند رو بیار.
‫باشه.
‫ویکتور؟
‫اینجایی؟
‫نباید میومدی اینجا.
‫هی، من...
‫قضیه جیم رو شنیدم.
‫متاسفم.
‫نباید... نباید میومدی اینجا.
‫اصلاً نباید میومدی اینجا.
‫رفتی ایتن رو ببینی؟
‫- نه! ‫- نه؟ نه، باشه.
‫نه. نمی‌تونم.
‫نمی‌تونی؟
‫خب، ویکتور، اون دوستته.
‫و بهت نیاز داره، پس وقتی آماده بودی...
‫نه. اون کلمات روی دیوار...
‫اون کلمات، آره، حتماً.
‫می‌دونی، چیزای خوب رو می‌گیره.
‫همه‌ی چیزای خوب رو می‌گیره.
‫و بعد، اگه دفعه بعد تو رو بگیره چی؟
‫من؟ چی؟ من جایی نمی‌رم.
‫نه، نه!
‫نمی‌دونی که.
‫نه.
‫مطمئن که نیستی.
‫باشه.
‫پس، نباید می‌اومدی.
‫نباید میومدی اینجا.
‫نباید میومدی... نباید میومدی.
‫هی، هی. گوش کن.
‫هیچ کی نباید میومد اینجا.
‫درست نمیگم؟ هیچ کدوم از ما.
‫ولی می‌دونی، من و تو اینجاییم،
‫و با همیم.
‫هر روز خدا همینو می‌خوام،
‫مهم نیست روی دیوار چی نوشته میشه.
‫با همدیگه باهاش روبرو می‌شیم.
‫باشه؟ باشه؟
‫یعنی همینطوری میری داخل؟
‫آره.
‫بعدش چی؟
‫بعدش بابامو پیدا می‌کنم.
‫تو اول برو.
‫چی؟
‫فقط واردش شو.
‫- چرا؟ ‫- لطفاً برو؟
‫الان باید چی بشه؟
‫هیچی.
‫فقط باید مطمئن می‌شدم ‫که همون اتفاق برای تو هم نیفته
‫وقتی اومدی دنبالم.
‫برگرد اینجا.
‫ببین، ببین،
‫باید یه کم بهم وقت بدی ‫قبل از اینکه منو بیرون بکشی.
‫باشه؟ حتی اگه بد به نظر بیاد.
‫منظورت چیه اگه بد به نظر بیاد؟
‫- جولی، چی میشه؟ ‫- قول بده؟
‫خواهش می‌کنم.
‫باشه، باشه.
‫باید قول بدی.
‫- قول بده. ‫- باشه، آره.
‫- قول میدم. ‫- باشه.
‫بابا!
‫بچه‌ها، بیاید از اینجا بریم. برید!
‫برید! برید!
‫بابا!
‫ولم کن!
‫ولی من می‌خوام بازی کنم.
‫بیا. بیا.
‫رندال.
‫رندال، منو بکش بیرون!
‫اینجا کسی نیست که کمکت کنه.
‫نه!
‫گرفتمت. گرفتمت.
‫نه، نه، نه، نه!
‫هی، هی، هی. هیس. هیس. ‫به من نگاه کن. به من نگاه کن.
‫منو ببین. نفس بکش. ‫حالت خوبه.
‫دیدمش. رندال.
‫وای خدای من. دیدمش. دیدمش و...
‫- باید برگردم. ‫- نه، نه، وایسا.
‫نه، نه، نه. هی، وایسا، وایسا.
‫گرفتمت.
‫- باید برگردم. ‫- می‌دونم.
‫ایتن؟
‫ایتن، می‌تونم بیام تو؟
‫ایتن؟
‫ایتن‌ بالا نیست.
‫چی؟ من تمام مدت اینجا بودم.
‫ایتن!
‫تبیتا، اون بالا بود.
‫ایتن.
‫- عالیه. خوبه؟ ‫- آره.
‫هی، درست میشه.
‫مامانم، اون...
‫همیشه به جهنم اعتقاد داشت.
‫ولی می‌دونی من چی فکر می‌کنم؟
‫من فکر می‌کنم جهنم برای آدماییه
‫که فکر می‌کنن سزاوار رنج کشیدن هستن، ‫و من نیستم.
‫من آدم خوبیم و حقم نیست اینجا باشم.
‫هیچ کدوم از ما حقمون نیست اینجا باشیم.
‫من اینو نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫هیچی درباره‌ی شماها نمی‌دونم.
‫و می‌دونی، شاید دلیل واقعی ‫که شما بیشتر تلاش نمی‌کنید
‫اینه که ته دلتون فکر می‌کنید ‫که حقتونه اینجایید.
‫دلیل واقعی که ما بیشتر تلاش نمی‌کنیم اینه که
‫هر بار که تلاش می‌کنیم، یکی می‌میره.
‫می‌دونی چند نفر رو می‌شناسم
‫که فکر می‌کردن دقیقاً می‌دونن اینجا کجاست،
‫به چندتا نظریه گوش دادم ‫که چرا همه اینجان،
‫یا چه افکار خلاقانه‌ای برای فرار داشتن؟
‫می‌خوای بدونی همه‌شون چه وجه مشترکی دارن؟
‫همه‌شون رفتن سینه قبرستون.
‫هیچ راه فراری نیست. می‌فهمی؟
‫نه. باشه؟ یه راهی هست.
‫یه راهی هست. ‫همیشه یه راهی هست.
‫ایتن.
‫باشه، بزن کنار.
‫اون خوبه.
‫یه بچه لعنتی تو جنگله که پدرش تازه مرده.
‫بزن کنار.
‫نه، نه، نه.
‫- هی. بیا، ماریل. ‫- باشه.
‫بریم. بریم. بریم.
‫لعنتی.
‫وایسا!
‫کریستی!
‫حالت خوبه؟
‫هی! از ماشین بیا بیرون لعنتی.
‫گمشو بیرون!
‫- هی، خوبی؟ ‫- آره.
‫چه مرگته؟‌ ها؟
‫ممکن بود یکی رو بکشی، می‌دونی؟ ‫برگرد.
‫مثل دیوونه‌ها رانندگی می‌کنی.
‫ها؟ جواب بده.
‫بوید!
‫بریم. بریم.
‫- ایتن. ‫- چی؟
‫ایتن. تو جاده برای خودش می‌رفت.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫بابا؟
‫ایتن.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫اومدم رادیو رو ببرم.
‫خرابه.
‫فکر کردم شاید بتونم به توماس پیام بدم،
‫توماس واقعی،
‫که بیاد پیشت تا تنها نباشی.
‫چی شده؟
‫همه چی خوبه.
‫یادت میاد دفعه قبل که تو کاروان بودیم
بهت چی گفتم‫؟
‫که وقتی اتفاقای بد می‌افته
‫باید مراقب هم باشیم ‫و همیشه بهترین تلاشمون رو بکنیم؟
‫درسته.
‫و مادرت و خواهرت،
‫اونا الان بیشتر از همیشه به این نیاز دارن.
‫نمی‌مونی، مگه نه؟
‫کاش می‌تونستم.
‫بابا، چی شده؟
‫ازت می‌خوام یه کار خیلی مهم بکنی.
‫شبی که رسیدیم اینجا،
‫وقتی تصادف کردیم و تو کاروان گیر افتادیم...
‫یه خوابی دیدی.
‫یادت میاد چه خوابی دیدی؟
‫دریاچه اشک‌ها؟
‫درسته.
‫می‌دونی چرا؟
‫اینجاست و باید پیداش کنی.
‫چطوره با هم پیداش کنیم؟
‫ایتن!
‫بابا؟
‫بابا، کجایی؟
‫- ایتن. ‫- بابا، برگرد!
‫- بابا، لطفاً برگرد. ‫- ایتن، ایتن.
‫عزیزم. چرا اینجایی؟ ‫خیلی نگرانت بودم.
‫بابا رو دیدم. همین جا بود.
‫وای، عزیز دلم.
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»