‫[قسمت چهارم: اون‌سو هی‌سو]
‫به این زودی برگشت؟
‫یعنی چی؟
‫چیزی شده؟ زود اومدی.
‫جریان بلیت هواپیما چیه؟
‫کدوم بلیت هواپیما؟
‫به مقصد شانگهای. واسه فردا.
‫بلیت یه‌طرفه گرفتی. علتش چیه؟
‫نمی‌فهمم چی میگی.
‫راستشو بگو. واقعا نمی‌دونی؟
‫یه کاسه‌ای زیر نیم کاسه‌تون هست.
‫اون‌سو داشت میرفت.
‫عزیزم، چی شده؟
‫اینجا رو ببین. این چیه؟
‫شما دو تا چی توی سرتون دارید؟
‫بس کن!
‫خدا لعنتت کنه.
‫گمشو بیرون.
‫باورم نمیشه.
‫پاشو.
‫وایسا ببینم.
‫عجب.
‫پاشو. هی، درد تو چیه؟
‫تو روحت!
‫بس کن! تمومش کن.
‫شما دو تا چیکار می‌کنید؟
‫هی، جو اون‌سو. منو نگاه کن.
‫مگه بهت هشدار ندادم ‫سرت تو کار خودت باشه.
‫مسائل مربوط به زندگی مشترک ‫رو به خود زن و شوهر بسپر.
‫هی.
‫می‌خواستید منو با این بکشید؟
‫دقیقا چطوری؟ اینطوری؟
‫- اینطوری؟ ‫- ول کن!
‫- هی. ‫- ول کن!
‫می‌دونی چیه؟
‫من نامیرام، شنیدی؟
‫زود باش. منو بکش.
‫تو باید بمیری. بمیر، عوضی!
‫بمیر!
‫نه، هی‌سو! هی‌سو، بس کن.
‫لعنتی.
‫اون‌سو، تو باید بری. ‫تو اصلا اینجا نبودی.
‫- منظورت چیه؟ ‫- تنهایی این کار رو کردم.
‫نه، با هم این‌کار رو کردیم.
‫اون‌سو!
‫این هیچی رو عوض نمی‌کنه.
‫آقای جانگ طبق نقشه فردا راهی میشه.
‫بعد جین‌پیو رو دفن می‌کنیم ‫و همه‌چی تموم میشه.
‫خودتو جمع کن.
‫سلام.
‫چند تا نارنگی توی خونه داشتم، ‫واست آوردم
‫تازه خریدم،
‫ولی امروز تاریخ‌شون تموم میشه، ‫گفتم تقسیم کنم.
‫ببخشید، اما من سرما خوردم.
‫میشه لطفا دم در بذاری؟ ممنون.
‫[ببخشید، روی ماشین‌تون خط انداختم ‫لطفا باهام تماس بگیرید، واحد ۱۴۰۱]
‫اگه به‌خاطر کاری که کردیم ‫اومده بود چی؟
‫چطور ممکنه؟
‫می‌دونه من کتک می‌خورم.
‫با این‌حال، مطمئنم اومده بود بهت سر بزنه.
‫حتی شماره‌شو گذاشته.
‫اگه اومده باشه حالمو بپرسه ‫و الان فهمیده باشه و به پلیس زنگ بزنه چی؟
‫چیزی ندیده که بخواد خبر بده.
‫باید طبق نقشه پیش بریم.
‫دوباره شروع کردن؟
‫نه، امروز فرق داشت.
‫رفتم دم خونه‌شون، و مهمون داشت.
‫چرا رفتی؟
‫بهش نارنگی دادم.
‫عزیزم. بریم تئوکبوکی بخوریم.
‫- یه‌دفعه؟ ‫- یه‌دفعه هوس کردم.
‫من تازه رفتم حموم.
‫داغ باشه خوشمزه‌تره.
‫هیون‌جی! بریم تئوکبوکی بخوریم!
‫من تمیز می‌کنم.
‫باشه.
‫[تا همیشه و تا ابد ۲۰۲۰.۰۲.۲۶]
‫آماده، شروع، حرکت.
‫♪ دوستان در زندگی همدیگه رو همراهی می‌کنن ♪
‫♪ هرچند روزهای گذشته برای همیشه از دست رفته ♪
‫♪ ک کلمه می‌تونه یه عمر باهات بمونه ♪
‫♪ و یه لیوان نوشیدنی... ♪
‫زود باش. برگرد بشین.
‫من رفتم!
‫من حساب می‌کنم، تعارف نکن.
‫چشم قربان. ‫به همه داره خوش می‌گذره.
‫خدا می‌دونه دفعه بعد کِی ‫یه غذای خوب کره‌ای گیرت بیاد.
‫چرا یه‌دفعه می‌خوای بری خونه؟
‫خونه‌تون اتفاقی افتاده؟
‫دلم واسه پسرم تنگ شد.
‫خب هر چی بگم، قانع نمیشی.
‫قایقت؟
‫سالمه؟
‫از کجا میری؟ پیونگتک؟
‫گونسان؟
‫اینچون؟
‫بله.
‫تدابیر امنیتی اونجا خیلی شدیده.
‫حتی شروع کردن به گشتن اسکله‌ها.
‫بندر اینچون رو میگی دیگه، ‫نه فرودگاه اینچون، درسته؟
‫معلومه که نه.
‫حتی اگه هم می‌خواستی، ‫نمی‌تونستی سوار هواپیما بشی.
‫اگه داری از دردسر فرار می‌کنی، ‫نمی‌تونم واست کاری کنم.
‫اینجوری نیست.
‫به جو اون‌سو گفتی...
‫که داری میری؟
‫جو اون‌سو کیه، قربان؟
‫انبارمون بود، فکر کردم اونو دیدی.
‫برو تو. ‫من یه نخ دیگه می‌کشم و میام.
‫چشم قربان.
‫[آقای جین سوبک]
‫[امکان برقراری ارتباط وجود نداره. ‫لطفا...]
‫[آقای جانگ کانگ]
‫[خاموش کردن]
‫[ریستارت]
‫همه‌چیز رو دیشب شستیم.
‫گفتم دوباره بشورم.
‫خونه بوی عطر گرفته.
‫گفتم اسپری بزنم. خیلی قویه؟
‫دیروز همه‌جا رو اسپری زدیم.
‫خب، خونه بوی خوب بده ‫روحیه آدم باز میشه.
‫موبایلت رو تمیز کردی؟
‫آره.
‫الو؟
‫به این زودی؟
‫تازه بیدار شدم.
‫بیا تو.
‫فکر کنم خونه‌های قشنگ
‫بوی خوبی هم میدن.
‫گفتم بیای تا یه دست کت‌شلوار دیگه بهت بدم.
‫بهت میاد.
‫ممنون.
‫بابت کیف هم ممنونم.
‫توی فرودگاه بهت پاسپورت میدم. ‫وسایلت همینه؟
‫آره. جز چیزهایی که شما بهم دادید ‫چیز خاصی ندارم.
‫واست تاکسی خبر می‌کنم. ‫اینو هم با خودت ببر.
‫باشه.
‫تاکسی باید بزودی بیاد.
‫این...
‫خدای من.
‫اجازه بده.
‫وای.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫تا بعد.
‫باشه.
‫طبقه اول. درب‌ها در حال بسته شدن است.
‫اونجا.
‫من اون سمت پیاده میشم.
‫کارم تموم شد، زنگ نمیزنم.
‫[برگه جریمه]
‫پلاستیک زباله سیاه.
‫اون‌سو؟
‫منم.
‫جین‌یونگ.
‫منتظر کسی بودی؟
‫منتظر همسایه طبقه پایین بودم. ‫ظرف غذام دست اونه.
‫حتما خیلی نزدیک بودی
‫که با پای برهنه در رو باز کردی.
‫جین‌پیو از این مدل کتونی‌ها می‌پوشه؟
‫وقت‌هایی که داوطلبانه میره سر کار ‫کتونی می‌پوشه.
‫از اون بعید نیست.
‫می‌تونم برم دستشویی؟
‫احتمالا یه‌کم کثیف بشه. ‫ایراد نداره؟
‫راحت باش.
‫کِی لباسم خونی شد؟
‫بوی چیه؟
‫امروز دستم خورد ‫و پخش‌کننده هوا افتاد زمین.
‫باشه.
‫بیا روی مبل بشین.
‫باید برم.
‫- جوراب‌هام تمیزه. ‫- قهوه می‌خوری؟
‫آره.
‫جین‌پیو سر کاره، آره؟
‫داشتم می‌اومدم بهش زنگ زدم،
‫اما فکر کنم سرش شلوغ بود.
‫چیزی شده؟
‫نه راستش.
‫زنگ زدم حالشو بپرسم.
‫قبل اینکه برم بهتره یه لیوان آب بخورم.
‫انگاری تقصیر اینه.
‫اینجا.
‫ترک خورده و یه تیکه‌اش افتاده.
‫میرم واست آب بیارم.
‫راستی،
‫چند تا قاب عکس اینجا نبود؟
‫دعواتون شده؟
‫آب که خواسته بودی.
‫سوار شو.
‫[نو جین‌پیو]
‫حتما یه فرصت ‫سرمایه‌گذاری عالی پیدا کردید، جناب.
‫رمز چمدون.
‫[ربات جنگی]
‫جین‌پیو، من در حال بررسی ‫برای اعزام به دفتر ریاست جمهوری هستم.
‫سابقه اعضای خانواده رو هم درمیارن. ‫لطفا دردسر درست نکن.
‫[حذف پیام]
‫امکان نداره.
‫امکان نداره با گوی شیشه‌ای اونو زده باشه.
‫مخصوصا زندگی شخصی آدم رو می‌گردن.
‫[حذف پیام]
‫بله؟
‫وقتی رسیدی شانگهای، ‫یادت نره از خط مهاجرهای خارجی استفاده کنی.
‫باشه.
‫همین که فرود اومدی، ‫گوشی رو خاموش و روشن کن و بندازش دور.
‫باشه.
‫و پشت سرت رو نگاه نکن.
‫خداحافظ، آقای نو جین‌پیو.
‫- الو؟ ‫- آقای جانگ رفت.
‫باشه.
‫و خواهر کوچیک نو جین‌پیو ‫به موبایلش پیام داد
‫اومده بود اینجا.
‫چی؟ چرا؟
‫گوی برفی رو هم دید.
‫خب، پیامی که داد ربطی به این موضوع نداشت، ‫پس نگران نباش.
‫گفته بود برای ارزیابی خودش ‫یه مدت زندگی شخصی آرومی داشته باشه.
‫حتی گفته بود احتیاط کنه.
‫باشه.
‫صبر کن، داشتم میرفتم.
‫آدم‌های زیادی دیدم که این حرف رو میزنن ‫و هیچ‌وقت نمیرن.
‫اگه مدیر ساختمون ببینه توی کارم ‫کوتاهی می‌کنم، منو اخراج می‌کنه.
‫[برگه جریمه]
‫متوجه‌ام، ولی دوستم داره میاد پایین.
‫کدوم بلوک و واحد چنده؟
‫این یکی. واحد دو.
‫قسم می‌خورم، داره میاد پایین.
‫لطفا؟ فقط...
‫چیکار می‌کنی؟
‫- ببخشید آقا. لطفا. ‫- هی...
‫اون‌سو.
‫خانم جو. لطفا سوار بشید.
‫بذارید برگه رو بردارم.
‫ما باید راه بیفتیم. ممنون آقا.
‫خواهش می‌کنم خانم.
‫یه لحظه وقت بده.
بریم.
‫سریع‌تر برو.
‫نباید یه‌وقت تصادف کنیم ‫چون نمی‌تونیم به بیمه زنگ بزنیم
‫یا بریم بیمارستان.
‫می‌خوام از شرش خلاص بشیم.
‫می‌خوام فورا تموم بشه.
‫هی‌سو، چی شده؟
‫چیه؟
‫چیزی تو دستت رفته؟
‫کف دستم عرق کرده.
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫آره.
‫اینطوری نکن، هی‌سو.
‫دستت کثیف نیست.
‫باشه، تمومش می‌کنم.
‫چی انقدر خنده‌داره؟
‫لعنتی. پاتوق‌مونه.
‫حتما دیشب دیر وقت اومده.
‫شما از مسیر خارج شدید.
‫میریم نوشیدنی بخرم بخوریم.
‫ببخشید. حساب می‌کنید؟
‫این چنده؟
‫اونو میگی؟ پنج هزار وون.
‫حسابی تشنه بودی.
‫آره فکر کنم.
‫خیلی‌خب.
‫- نوش جان. ‫- ممنون.
‫مجبور نیستم کفِ روشو بگیرم، نه؟
‫آخه کی همچین کاری می‌کنه؟
‫دقیقا.
‫بیا بخوریم.
‫فکر کنم برنجش محلی باشه.
‫- برنجش عالیه. خیلی خوشمزه‌ست. ‫- عجله نکن.
‫فکر کنم شاید بعدا بگم ‫یه کاسه برنج دیگه بیاره.
‫بخور.
‫هی‌سو.
‫هی‌سو؟
‫مطمئنی کمک نمی‌خوای؟
‫آره، خوبم.
‫میشه در رو ببندی؟
‫خانم، بی زحمت حساب می‌کنید.
‫الان.
‫میشه ۲۵ هزار وون.
‫باشه.
‫بفرمایید.
‫حالت خوب شد که برگردیم؟
‫فکر کنم اما...
‫دلم نمی‌خواد برگردم.
‫خوب خوابیدی؟
‫آره.
‫باید برگردیم.
‫آره.
‫از اینجا به بعد، ‫باید تنها با چیزهای زیادی مواجه بشی.
‫می‌دونم.
‫ولی شماره ۳۵، جو اون‌سو، کنار توئه.
‫و شماره ۳۶، جو هی‌سو، کنار تو.
‫موبایل‌مون رو روشن کنیم؟
‫باشه.
‫[تماس از دست رفته، پیغام]
‫[آقای جانگ کانگ]
‫[منطقه پودونگ، شانگهای]
‫آقای جانگ کانگ به سلامت رسیده.
‫خدای من، خیالم راحت شد.
‫- بو میده. ‫- کفش‌های خیلی قشنگیه.
‫اما اون‌ها... اون چیه؟
‫چی شده، عزیزم؟
‫چیه؟ چرا میره پایین؟
‫مراقب باش.
‫جدا، چی...
‫واقعا می‌خوای بری خونه؟
‫[پسرم]
‫جلوتر تصادف شده. ‫لطفا برای آمبولانس راه رو باز کنید.
‫لطفا برید کنار!
‫حتما تصادف شده.
‫آمبولانس نزدیکه؟
‫ماشین‌تون خونیـه.
‫آره، خون گوزنه.
‫خون گوزن؟
‫آره، وقتی داشتیم میرفتیم آرامگاه خانوادگی ‫به یه گوزن زدم.
‫باید صندوق عقب رو نگاه کنم.
‫نه.
‫ازتون می‌خوام همکاری کنید، خانم.
‫لطفا در صندوق عقب رو باز کنید، خانم.
‫خانم؟
www.Doostihaa.com