‫انگار اصطلاح «خانه‌ی امن» ‫دیگه معنایی نداره، نه؟
‫هر چیزی که تو بهش دست ‫بزنی دیگه امن نیست، نه؟
‫- گفتم که دیگه نیای دنبالم. ‫- جیمز.
‫اون از تمام...
‫سلیقه‌ات توی گروگان‌گیری خیلی مزخرفه.
‫ونت‌ورث نفوذی بود.
‫می‌تونستم خیلی راحت چند ‫سانتی‌متر بالاتر رو نشونه بگیرم.
‫و اصلا واست مهم نبود، نه؟
‫فقط می‌خوای ارباب‌هات رو راضی کنی.
‫بگو ببینم...
‫وقتی خودت تنهایی...
‫چطوری با خودت کنار میای؟
‫اصلا می‌دونی که کی هستی؟
‫دیالوگم چی بود؟
‫- کات! ‫- شرمنده. شرمنده.
‫شرمنده هلن.
‫- عیبی نداره. عیبی نداره. ‫- خیلی‌خب.
‫فقط ما داریم با یه برنامه‌ای پیش می‌ریم.
‫آره. واسه همین گفتم یه لحظه ‫برگردیم سر سکانس اول...
‫- که این سری بترکونمش. ‫- چطور می‌تونی مصاحبه رو خراب کنی؟
‫دیالوگ رو بلدم.
‫- در اعماق وجودم بلدمش. ‫- آره.
‫هر بار دقیقا همون لحظه گند زدی توش.
‫چی شده؟ دوربین مخفیه؟ ‫یه جا دوربین قایم کردی؟
‫بامزه بود. نه، من... ‫صرفا یه پروسه خاصی دارم.
‫الان دیگه تموم شده. حاضرم.
‫- شرمنده. ما باید بریم. ‫- یه لحظه.
‫شرمنده. آخر هفته‌ات چطور بود؟
‫- خوب بود، مرسی، آخر هفته‌ی تو چطوری بود؟ ‫- عالی.
‫- آره، چیکارها کردی؟ ‫- فقط... آره، مرسی. مرسی جیم.
‫- هولش نکن. ‫- اینجا صحنه‌ی منه. بس کن!
‫شرمنده.
‫می‌دونی چیه؟
‫اون‌ها نمی‌خواستن ببیننت.
‫من مجبور شدم قانعشون کنم. ‫ یعنی مسئولیت با منه.
‫باید یه اعترافی بکنم.
‫یکم بخاطر روزه گرفتن سرگیجه دارم.
‫بخاطر ماه مبارک مسلمان‌هاست.
‫بهش می‌گن رمضان.
‫نباید در طول روز چیزی بخوری و بنوشی.
‫یکم بخاطرش سرگیجه دارم. ‫اگه یکم درک فرهنگی داشته باشن...
‫خب دیدم که طی شش برداشت ‫پشت هم آب سیب خوردی.
‫من تلاشم خودم رو کردم.
‫حیف که تو نکردی.
‫خیلی ممنون که اومدی شاه، ‫باهات تماس می‌گیریم.
‫می‌خوای بدونی چه حسی ‫داره کارهای سخت رو بکنی...
‫و با همه درگیر باشی و هیچکس خاصی نباشی؟
‫من با خودم کنار نمیام.
‫با کسی کنار میام که تو بخوای.
‫خونی که روی دست‌هامه، خون خودمه...
‫چون هر روز بخشی از وجود خودم رو می‌کشم.
‫اگه من نمی‌دونم کی هستم...
‫بخاطر اینه که تو نخواستی بدونی من کی هستم.
‫می‌دونستی.
‫می‌دونستی!
‫چه مرگته؟
‫می‌دونی کی هستی؟
‫بذار بهت بگم کی هستی.
‫یه بازنده‌ی به تمام‌معنایی...
‫که گند زد به آخرین فرصت موفقیتش.
‫باید از خودت خجالت بکشی.
‫از خودت خجالت می‌کشی، ‫چون مایه‌ی آبروریزی خانواده‌ای
‫هیچکس خاصی نیستی، هیچی نیستی. ‫فقط یه پاکستانی احمق هستی.
‫هم...
‫بیا داخل.
‫چیزه...
‫من...
‫یادم رفت میکروفونت رو ببرم.
‫حتما.
‫هام.
‫محض اطلاعت بگم، یه عکاس اون بیرون منتظره...
‫واسه همین از در بغلی می‌برمت.
‫باشه، خوبه.
‫مطبوعات از هر کسی که ‫مصاحبه کرده عکس گیرشون بیاد...
‫کل شایعات مربوط به جیمز باند اوج می‌گیرن.
‫ببخشید، الان یادم اومد که شارژرم ‫رو توی اتاق لباس‌ها جا گذاشتم.
‫- همراهت میام. ‫- میارمش. بلدم کجا برم.
‫- مطمئنی؟ ‫- ولی ممنون. خیلی ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫خوبی؟
‫- هی، رفیق. ‫- بله؟
‫- چیه؟ ‫- من می‌شناسمت.
‫رفیق!
‫خیلی طرفدارتم.
‫واقعا بااستعدادی.
‫- نه، نه، نیستم. ‫- چرا، هستی.
‫بازیگر محشری هستی، خواستم بهت بگم.
‫- مرسی رفیق. ‫- گوش کن.
‫می‌شه یه کلیپ واسه نامزدم هدر بگیرم؟ ‫خیلی ازت خوشش میاد.
‫- جدا؟ ‫- آره. آره.
‫عزیزم، ببین. داشتم ‫توی خیابون راه می‌رفتم...
‫حدس بزن کی رو دیدم؟
‫دو پتل کوفتی.
‫- چی؟ ‫- دو پتل داشت توی خیابون قدم می‌زد.
‫از زاغه‌نشین بگو. عاشق زاغه‌نشینه.
‫افتخار بزرگی بود که بخشی ‫از میلیونر زاغه‌نشین باشم.
‫فیلم عالی‌ای بود که مردم دوستش داشتن، ‫خودم هم دوستش داشتم.
‫عاشق اون فیلم بودم. ‫یعنی، من، خانواده‌ام و جامعه‌ام.
‫- یعنی از لحاظ بین‌المللی. ‫- اون که دو پتل نیست.
‫- چی؟ ‫- اون دو پتل نیست.
‫ببین چقدر قدش کوتاهه.
‫دو قدش بلنده، قویه و خوشتیپه، ‫قهرمان گجراتیمون.
‫سلام شاه‌جهان لطیف.
‫شاه‌جهان لطیف شمایی؟
‫- شاز... شازپان کیه؟ ‫- شاه لطیف.
‫شاه. تا...
‫منم.
‫- می‌شه بریم؟ ‫- حتما قربان.
‫سلام علیکم آقای لطیف قربان.
‫امیدوارم از تجربه‌اتون از موبا لذت ببرید...
‫و دما مورد پسندتون باشه.
‫توی برنامه درخواست سفر در سکوت داده بودم...
‫خب یه چیزی آقا، اهل کجایید؟ ‫چون خیلی پاکستانی به نظر میایید.
‫ولی لهجه‌ات خیلی عجیب‌وغریبه‌ می‌دونی؟
‫و تو هم شبیه آسیایی‌ها هستی، ‫ولی دهنت مثل دهن شتره.
‫- شتر؟ قشنگ بود. ‫- خوشت اومد؟
‫- معلومه خوشم اومد. دهن شتر؟ ‫- یهویی به ذهنم رسید.
‫- مرسی که اومدی دنبالم. ‫- آروم باش.
‫- ممنونم. ‫- مواظب وسایلم باش.
‫- باسنت رو از روی شونه‌ام بردار. ‫- چشه مگه؟
‫گوش کن، ساعت رو آوردی؟
‫- پیداش نکردم. ‫- پیداش نکردی یا نگشتی؟
‫نگاه نکردم. سرم شلوغ بود. چی می‌خوای بگم؟
‫خیلی عوضی هستی.
‫- این اینجا چیکار می‌کنه؟ ‫- می‌خواستم بهت بگم.
‫ولی ساده بخوام بگم، اون رو ‫واسه ماشینم لازم دارم رفیق.
‫عروسک با پوست قهوه‌ای واسه فروش نداریم. ‫عجیبه.
‫عروسک نیست رفیق، یه اکشن فیگور...
‫کمیاب از خودم واسه فیلممه.
‫باید قبل استفاده ازش، از من اجازه بگیری.
‫آروم بگیر بابا. اولا که اصلا شبیه تو نیست.
‫دوما صد تا از این عروسک‌ها توی گاراژت داری.
‫- عروسک نیست. ‫- به نظر من که شبیه عروسکه.
‫- در هر صورت من واسه ناوگانم لازمشون دارم. ‫- «ناوگان». باشه بابا.
‫کدوم؟ خودت و شش نفر دیگه؟
‫- در واقع بیست و شش نفر دیگه. ‫- گمشو بابا!
‫آره، اوضاع خیلی خوب پیش رفته.
‫یه سری جدا به سرمایه‌گذاری علاقه‌مند شدن.
‫- هوم. ‫- یعنی چی که «هوم»؟
‫چیه؟ گفتم «هوم» دیگه.
‫- بگو ماشالله. ‫- ماشالله.
‫اگه می‌خوای بگی، درست بگو.
‫- ماشالله. درسته. ‫- حالا شد.
‫سرمایه‌گذارت نمی‌گه چرا ‫نسخه خاورمیانه‌‍ای اوبر لازمه؟
‫اوبر لندن خاورمیانه‌ای شده. ‫همه راننده‌ها اسمشون عبدیه.
‫گوش کن.
‫اونجا ما راننده‌ایم، ‫ولی باید خودمون مالک باشیم.
‫- می‌خوام خودمون مالکش باشیم، خب؟ ‫- باشه.
‫و اگه الان پول کم داری...
‫می‌تونم به عنوان راننده استخدامت کنم. ‫مشکلی ندارم.
‫- به پول تو نیاز ندارم. ‫- که اینطور؟
‫- من که اینطوری نشنیدم. ‫- یه سری برنامه دارم.
‫- چه برنامه‌ای داری؟ ‫- نمی‌تونم بهت بگم.
‫مخفیانه است. پیمان عدم افشا امضا کردم.
‫- چیزی امضا نکردی. ‫- چرا. پیمان عدم افشا امضا کردم.
‫- امضا کردم. ‫- می‌دونم یعنی چی...
‫ولی امضا نکردی. هیچ خبری نیست.
‫- اینجا باید می‌پیچیدی. ‫- نه.
‫- می‌ریم خونه‌ی مامان و بابا. ‫- چی؟
‫- آره. ‫- نه.
‫یعنی چی که نه؟
‫یعنی نه.
‫آره، می‌ریم داداش، خب؟
‫خیلی وقته به مامانت سر نزدی.
‫از دیدنت خوشحال می‌شه.
‫الان حوصله‌اش رو ندارم. می‌شه دور بزنی؟
‫واسم مهم نیست که حوصله نداری.
‫اگه بخوای رایگان سوار شی، ‫باید توقفگاه پیاده بشی.
‫پیمان عدم افشا.
‫[ومبلی]
‫بیا.
‫باشه، من یکم دیگه میام.
‫گاهی‌اوقات همین که بیای اینجا هم کافیه، خب؟
‫خیلی‌خب، یه لحظه صبر کن. الان میام.
‫تاهیرا، باقی کباب‌ها رو فردا میارم. خب؟
‫فردا باید برم هرودز تا با یه ‫خریدار خصوصی صحبت کنم.
‫فردا ظرف‌های نقره‌ای رو لازم داری؟
‫ظرف‌های نقره‌ایت؟ نه مرسی.
‫ولی قشنگ‌تر می‌شه.
‫من یه سری دارم. یه سری خودمون داریم.
‫آره، ولی مال تو قدیمین.
‫سلام علیک خاله.
‫شاجو، پسرم.
‫ببینش، چقدر بزرگ شدی. قوی شدی.
‫ماشالله.
‫دیرت نمی‌شه نایلا؟
‫- خداحافظ زولفی. ‫- خداحافظ خاله.
‫ببین کی اومده! کسی می‌شناسش؟
‫بیا پایین آینی، اعلی‌حضرت اومد!
‫نه، نه مهم نیست. وقتی مردم، بیا سر قبرم.
‫- دو هفته شده. ‫- دو ماه.
‫- آره. ‫- چند هفته.
‫چیزی خوردی؟
‫نمی‌تونم. واسه یه نقشی رژیم گرفتم. ‫ یه مصاحبه دارم.
‫رژیم می‌گیری ولی روزه نمی‌‌گیری.
‫خدا ببخشت.
‫شکم خودت رو دیدی؟
‫باید کل سال روزه بگیری.
‫می‌دونی اینجا چه خبره؟
‫نایلا سرم رو با داستان‌های ‫سلیم توی دبی درد آورده.
‫ماشین خریده، خونه خریده، همین چیزها.
‫مامانش رو هم برده بوتاکس کنه؟
‫وقتی اومدم توی خونه فکر کردم مایکل جکسونه.
‫من هم به همین فکر می‌کردم.
‫نگرانشون نباش.
‫سرکارت اوضاع خوب پیش می‌ره؟
‫خیلی وقته از گوگل هشداری دریافت نکردم...
‫یه سری مسائل هست. فقط، اجازه ‫ندارم در موردشون حرفی بزنم.
‫در موردش حرف نزن، خب؟
‫فقط بگو چی شده.
‫ولی من...
‫فقط دعا. واسم دعا کن.
‫من شب و روز واست دعا می‌کنم پسرم!
‫همیشه واست دعا می‌کنم.
‫باشه، فقط دعا.
‫بابا، یه کیف چرم قهوه‌ای این اندازه ندیدی؟
‫روش اسمم رو طلایی نوشته.
‫اصلا کارت چیه؟
‫من دائما تلویزیون می‌بینم، ‫اصلا نمی‌بینمت.
‫درگیر یه سری کارها هستم. ‫فیلم درست کردن زمان می‌بره.
‫حتما کل وقتت رو می‌گیره.
‫همش پیش اون دخترهای سفیدپوست ‫ خودشیرینی می‌کنی.
‫اون یه سکانس توی یه فیلم بود.
‫کل روز همین اخبار رو نگاه می‌کردی.
‫خانمه موهاش رو صاف کرده، ‫دیگه به خوبی قبل نیست.
‫بابا، چرا واسه نوبت‌های دکترت نمی‌ری؟
‫گرونن.
‫نوبت گرفتم که ببینیم مشکل چیه.
‫اگه انقدر بهشون پول بدی...
‫معلومه یه مرضی پیدا می‌کنن.
‫- هی پسر. ‫- وای.
‫تو چی می‌گی؟
‫- هیچی رفیق. سلام. ‫- خوبی؟
‫- این چیه؟ ‫- چی چیه؟
‫- یادت رفته برچسب لباست رو بکنی؟ ‫- عه.
‫- وای، که اینطور؟ ‫- بده... بده من.
‫بابا، می‌بینی پسرت چقدر خرج می‌کنه؟
‫بده من.
‫خونه چیکار می‌کنی؟
‫از کارم استعفا دادم. مدیرم عوضی بود.
‫از این حرف‌ها نزن! ‫برادر رفیق خیلی مرد خوبیه.
‫آدم عجیبی بود.
‫اگه دنبال تجربه‌ی کاری هستی ‫می‌تونم به فلیشا بگم. بهت که گفتم.
‫نه ببین. اگه می‌خوای کمکم ‫کنی، امشب ببرم نمایش تیز.
‫امشب اجرا داره؟
‫آره. چطور؟
‫گفتم که، بیا واسه من کار کن.
‫داداش! من در جوابت پیشنهادم رو فرستادم.
‫نصف سهام کسب‌وکارم؟
‫آره، ولی به برابری جنسیتی باور داری دیگه؟
‫نه، نه راستش.
‫وای خدا.
‫داداش شاه، قراره جیمز باند بعدی باشی؟
‫چی؟
‫- صبر کن، ممکنه شوخی باشه. ‫- می‌شه ببینم؟
‫وای نه! نه، نه، نه! ‫واقعیه! واقعیه!
‫یعنی چی؟ وای!
‫نه! عجب داستانی. عجب داستانی.
‫- می‌شه ببینم؟ می‌شه؟ ‫- صبر کن، صبر کن! وایستا بابا.
‫ببین سایتش چیه. اگه ‫بی‌بی‌سی بود معتبر نیست.
‫مگه دنیل کریگ مرد؟
‫چرا بهم نگفتی مرموز عوضی؟
‫صرفا یه مصاحبه بود.
‫همیشه نگفتم؟ ابر جیمز باند. ‫شاجوی خودم!
‫گوش کنین! مصاحبه است. ‫عکس از مصاحبه‌ی امروزه.
‫همین.
‫منطقی نیست بابا. جیمز باند سفیدپوسته.
‫خفه شو عوضی! همیشه به پسرم حسادت کردی!
‫عوضی منم؟
‫دیدی جیمز باند چیکار می‌کنه؟
‫هیچ کارش درست نیست!
‫خب که چی؟
‫کار اشتباه رو اون می‌کنه و عوضی منم؟
‫کشور خودشونه، تحریکشون نکن!
‫ببین. اشکالی نداره که ‫یکم هیجان‌زده باشی بابا.
‫همین که فرصتش پیش اومده خیلی خوبه.
‫قضیه‌ی مهمیه. جیمز باند با پوست قهوه‌ای.
‫باید افتخار کنین دیگه...
‫عکسش رو همه‌جا می‌زنن.
‫فکرش رو بکنین. فکرش رو بکن!
‫دنیل کریگ واسه فیلم آخری بیست میلیون گرفت.
‫شاجوی من بیست و یکی می‌گیره!
‫فقط... آروم باشید. صرفا مصاحبه‌ است.
‫سر صحنه‌های اکشنت اگه ‫بدلکار خواستی خبرم کن.
‫ساکت.
‫می‌شه بهش بگی به محض ‫این که برگشت بهم زنگ بزنه؟
‫آره، حتما.
‫خیلی‌خب، خداحافظ.
‫هی، یه لحظه صبر کن.
‫نمی‌دونم این چیز خوبیه یا بد.
‫صرفا باید بهش رسیدگی کنم و حلش کنم.
‫پسرعمو! هی، هی من رو ببین.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫خب؟
‫جیمز باند شدی. رفیق. بزن بریم!
‫- بریم ببینیم چی می‌شه. ‫- حتما، انشالله.
‫ولی از قدت خبر دارن؟
‫یعنی چی؟
‫بهت کفش مخصوص می‌دن؟ ‫آخه جیمز باند... بلنده، نه؟
‫همینطوری گفتم... واسه خودت.
‫[لدبروک گروو]
‫سلام فلیشا، می‌شه بهم زنگ بزنی لطفا؟
‫صرفا خواستم بدونم که خب...
‫درز خبر مصاحبه بهم کمک ‫کرده یا گند زده توی کارم.
‫مرسی.
‫[آخرین هشدار]
‫[جایزه‌ی بازیگر ستاره‌ی نوظهور سال ۲۰۱۵]
‫[آگهی فروش شما با موفقیت ثبت شد!]
‫آره. الو
‫کجا بودی تا حالا؟
‫ناخن‌هام رو زیر آفتاب لاک می‌زدم. ‫خودت چه فکری می‌کنی؟
‫گوش کن، خودت به خبرنگارها گفتی؟
‫انقدرها هم باهوش نیستم.
‫چی می‌گن؟ عصبانین؟
‫- خب خیلی غافلگیر شدن... ‫- وای.
‫که چقدر خبرش پیچیده.
‫- چی؟ ‫- و بخاطر واکنششون...
‫ممکنه یه فرصت دوباره واسه مصاحبه بهت بدن.
‫وای! ایول! اوه!
‫تو و یه کارگردان زن بین ۱۸ تا ۳۴ سال ‫که خیلی موفقه...
‫می‌دونی که تنوع رو چقدر دوست دارن.
‫خدایا.
‫خب گوش کن، منتظر باش که پیش بریم.
‫خدایا.
‫مرسی. محشره. واقعا خفنه.
‫- مرسی. ‫- خدا اینترنت رو حفظ کنه.
‫آره.
‫خب یه چیزی، نباید ببینیم چی می‌شه.
‫باید نهایت تلاشمون رو بکنیم که ‫یه فرصت دیگه واسم جور کنیم.
‫شاه، بهت که گفتم، خوبه.
‫- الان معروفی. ‫- ببین...
‫صرفا فکر کردم، شاید بد نباشه ‫آهنگ‌های قدیمی رو پاک کنم.
‫یعنی اون‌هایی که سیاسین. نظرت چیه؟
‫به عنوان مدیر برنامه‌هات...
‫اون‌ها رو بسپر به من، تو ‫صرفا نقشت رو بازی کن.
‫ببین، فیلم‌هایی از من توی اینترنت ‫هست که به پرچم بریتانیا توهین می‌کنم.
‫دیگه منتشر شده. صرفا باید باهاش پیش بری.
‫اینطوری یه کاندید رنگین‌پوست سرسخت می‌شی.
‫آره. تازگی داره. و طرفدارهای ‫جدیدی واسه این نهاد قدیمی بزرگ میاره.
‫با چیزی که تو رو تا اینجا آورده مبارزه نکن.
‫آهان. باشه. باشه.
‫خب حرفت چیه؟ یعنی این که...
‫باهاش پیش برم؟ یا...
‫چون تیز و بچه‌ها امشب یه اجرا دارن.
‫مثلا می‌تونم اونجا یه کاری بکنم.
‫چیزی نیست که باهاش پیش بری. بهش رسیدی دیگه.
‫ببین، الان کاری نکن و خونه بمون.
‫آره، آره، آره، قبوله.
‫[کنتیش تاون]
‫ای وای.
‫- سلام! ‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من؟ خودت اینجا چیکار می‌کنی؟
‫امروز همه‌جا می‌بینمت.
‫خوبه دیگه، نه؟
‫هوم.
‫- چی می‌بینم؟ ‫- هی! چطوری؟
‫ببین کی برگشته!
‫- رفیقم تیز! ‫- ریک‌ شاه!
‫- چه خبر؟ ‫- اینجا چقدر خفن شده.
‫- آره، خیلی روش کار کردم. ‫- ببین چه جمعیتی اومده.
‫عالیه رفیق!
‫- چه خبر؟ ‫- آمیت! حرف نداری.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ مگه الان ‫نباید مشغول مراقبت از گاتهام باشی؟
‫- چی؟ ‫- نه، گاتهام نیست.
‫خبر نداری؟ بازیگر جدید بتمن شده!
‫بتمن نیست. جیمز بانده.
‫هی، قضیه‌ی هالیوود و ‫این داستان‌ها رو ول کنین.
‫صرفا یه مصاحبه است دیگه.
‫چیزه، بیایید یه عکس واسه اینستاگرام بگیریم.
‫مراقبت کن رفیق خب؟
‫خوشحال شدم دیدمت، ولی یه چیزی.
‫- چیه؟ ‫- ولش کن. چیزی نیست رفیق.
‫- نه، بگو! ‫- نه، فقط...
‫بگو.
‫یهویی یه فکری به سرم زد. ‫خفن نمی‌شه اگه...
‫امشب واستون اجرا کنم؟
‫فکر کنم ملت خوششون بیاد. ‫مثل یه تجدید خاطره می‌شه.
‫- چی؟ ‫- هیچی. آخه یهویی برگشتی...
‫یه طوری رفتار می‌کنی انگار مالک اینجایی.
‫اومدی اینجا خودنمایی می‌کنی.
‫داداش، همچین منظوری نداشتم.
‫منظورم...
‫وای. «منظوری نداشتم.»
‫خیلی عوضی‌ای. عوضی‌ای.
‫نمی‌تونم جلوی کارت رو بگیرم رفیق.
‫شاید، آره.
‫داشتم فکر می‌کردم اگه ‫می‌شه از بین جمعیت بیام...
‫می‌دونی، مثل قدیم‌ها.
‫- روی صحنه با میکروفون می‌بینمت. ‫- شاه رفیق.
‫الان توی اینترنت خیلی دارن بهت فحش می‌دن.
‫فقط بهش توجه نکن خب؟ مزخرفاته.
‫[ بدترین چیزی نیست ‫که تا حالا دیدم. چرا هست.]
‫[شبیه یه میرکت متعجبه.]
‫[-شاه لطیف دیگه کدوم خریه؟] ‫[- برید رپ‌های مسخره‌اش رو ببینید.]
‫[- راننده اوبر شده مامور ۰۰۷؟] ‫[- مگه دو پتل مرده؟]
‫[این که کبابی محل ماست.]
‫آره، آره لندن.
‫یه مهمون افتخاری داریم.
‫رپر ریک‌ شاه!
‫یه نشونه، یه نشونه‌ای بده خدایا...
‫که مسیر درست رو پیدا کنیم. ‫مسیری که ازش منحرف شدیم.
‫ما رو ببخش خدایا.
‫ما رو از بدبختی دور کن.
‫«کثافت لجن...»
‫- «بمیر.» ‫- «بمیر.»
‫«بمیر ۰۰۷.»
‫[با مسئولین جیمز باند حرف زدم. ‫می‌خوان یه شانس دیگه بهت بدن. حال کن.]
‫گندش بزنن!
‫شاه لطیف، به پادکست کوچیک من خوش‌اومدی.
‫مفتخرم که اینجام.
‫خبرش توی اینترنت پیچیده که ‫ممکنه نقش جیمز باند رو بازی کنی.
‫- بوم! ‫- ایول!
‫- بسه. روی فرش قرمز این کار رو نکن. ‫- قول نمی‌دم.
‫چند روز دیگه باهام تماس می‌گیرن.
‫خیلی می‌خوانش!
‫می‌دونم به تو هم خیلی توهین می‌کنن.
‫نه جدا.
‫تو مجبورش کردی وارد این ماجرا بشه.
‫فشارش.
‫هیچ شانسی نداری.
‫تو چی می‌خوای شاه؟
‫مادیات واقعا واسم مهم نیستن.
‫من یه هنرمندم.
‫- ناامید شدم. ‫- خدایا.
www.Doostihaa.com