‫جمع شید دور من، رفقای کوچولو! ‫جمع شید و چشماتون رو بدوزید
‫به «پنی‌وایز» شگفت‌انگیز، ‫دلقک رقصنده!
‫چه جمعیت پرشوری.
‫- شرط می‌بندم امشب شلوغ‌ترم می‌شه. ‫- اوه، حالا دیگه شرط می‌بندی، آره؟
‫دیگه خبری از گشتن با قماربازا نیست.
‫کاش می‌شنیدی چطوری دارن ‫در موردت حرف می‌زنن، بابا.
‫بابا، تو اونا رو خیلی خوشحال می‌کنی.
‫آره، این خودش چیزیه.
‫این خوبه. خوبه.
‫خب، اون پشت داری چیکار می‌کنی، ‫عزیز دل بابا؟
‫داشتم رو صورتم کار می‌کردم. ‫می‌خواستم غافلگیرت کنم.
‫دختر خوشگل من! نگاش کن!
‫تعظیم کردنت رو نشونم بده.
‫خانم‌ها و آقایان!
‫جهت سرگرمی شما،
‫کارناوال برادران سانتینی ‫با افتخار تقدیم می‌کند
‫اولین اجرای پدر و دختری ‫در تاریخ خود،
‫نمایش پنی‌وایز و پری‌وینکل.
‫پری‌وینکل؟
‫این اسم هنری مامان بود.
‫آره. خب، اگه دوست داشته باشی ‫می‌تونی عوضش کنی.
‫نه. عاشقشم.
‫- خوبه. ‫- بابا، دلت هیچ‌وقت واسه سیرک تنگ می‌شه؟
‫بعضی وقتا.
‫دلم واسه جمعیت زیاد تنگ می‌شه. آره.
‫واسه هیاهو.
‫یه روزی...
‫دوباره سر و کله‌ی چادر بزرگ پیدا می‌شه. ‫می‌بینی.
‫ولی، این بار، نمایش من فرق خواهد کرد.
‫یه چیز جدید. ‫یه چیزی که هیچ‌کس تاحالا ندیده.
‫تو. خب، این معرکه نیست؟
‫جمع شید، رفقا. جمع شید.
‫نمایش دلقک رقصنده پنی‌وایز ‫قراره شروع بشه
‫حدود نیم ساعت دیگه، ‫نمی‌خواید از دستش بدید.
‫برید مادرا و برادراتون رو بیارید.
‫برید مادربزرگ‌تون رو بیارید ‫و به نمایش بزرگ بپیوندید.
‫لعنتی! همه‌ش داره کنده می‌شه. ‫داره کنده می‌شه.
‫گندش بزنن. گندش بزنن.
‫سلام؟
‫کی اونجاست؟
‫سلام کوچولو.
‫به چی نگاه می‌کنی؟ نمایش اون‌وره.
‫بزن به چاک.
‫به نظر میاد بچه‌ها جذبت می‌شن.
‫این حرف عجیبیه ‫که یه مرد جوون بزنه.
‫پدر و مادرمو پیدا نمی‌کنم.
‫منم همین‌طور.
‫اونا مُردن.
‫کمکم می‌کنی پیداشون کنم؟
‫نه.
‫نمی‌بینی سرم شلوغه؟
‫اون چی بود؟
‫اون مادرمه.
‫پدرم رو ندیدید؟
‫- یعنی همین‌جوری غیبش زده؟ ‫- بیاید خونسرد باشیم.
‫ما دقیقاً نمی‌دونیم چه اتفاقی افتاده.
‫- مطمئنی مال اونه؟ ‫- یا خدا. همین‌جاست.
‫- کار کی می‌تونه باشه؟ ‫- من هیچی نمی‌دونم
‫- تا وقتی یه ردی ازش پیدا کنیم. ‫- جسد نیست؟
‫- وای خدای من. ‫- سپردم آدمام جنگل رو بگردن،
‫ولی به احتمال زیاد ‫یه چیزی اونو با خودش برده.
‫- یا خدا. ‫- هیچ ایده‌ای ندارم.
‫رئیس، رئیس.
‫تو جنگل پیداش کردیم.
‫شاید کار گرگاست.
‫تو این منطقه زیادن.
‫بابا! بابا!
‫هی، رِج. دردسر درست شد.
‫عصر بخیر.
‫ببخشید که مزاحم شدیم، دوستان.
‫خب...
‫من خیلی ساده‌ش می‌کنم.
‫چیزی که می‌خوایم رو بهمون بدید، ‫ما هم می‌ذاریم می‌ریم.
‫نورما؟ نورما پرایس؟
‫باید خجالت بکشی.
‫برو خونه. همین الان!
‫یالا برو.
‫چی می‌خواید؟
‫هنک گروگان. ‫می‌دونیم یه جایی همین‌جا قایم شده.
‫تحویلش بدید، ‫و می‌تونید برگردید سر جشن‌تون.
‫نه، نه، نه.
‫به نظر میاد اطلاعات غلط بهتون دادن. ‫ببینید، اینجا فقط یه مرکز تفریحی
‫برای پرسنل ارتشه.
‫خب، پس اشکالی نداره ‫اگه یه نگاهی بندازیم؟
‫- فرض کن اشکال داشته باشه. ‫- اجازه نگرفتیم.
‫- ببینید، من اینجام. ‫- بابا، نه!
‫- دختر عزیزم. عزیزم. ‫- نه! نه!
‫ببینید، نمی‌خوام به خاطر من خونریزی بشه!
‫من میام. فقط کاری ‫به کار این مردم خوب نداشته باشید.
‫کار درستی می‌کنی.
‫من این‌طور فکر نمی‌کنم.
‫نیازی نیست قضیه بیخ پیدا کنه، پسرجان.
‫حالا، اینو ببین. ‫ما هم اسلحه داریم.
‫فقط مال ما مال دولته.
‫پیشنهاد می‌کنم شماها برید.
‫امروز قرار نیست کسی دار زده بشه.
‫بیارید پایین، بچه‌ها. ‫بیارید پایین. بیارید پایین.
‫راست می‌گه.
‫این راهش نیست.
‫همه برید بیرون. یالا.
‫حالا باید با تو چیکار کنیم؟ ‫می‌دونی که برمی‌گردن.
‫یه کامیون پشت داریم. ‫ببریدش اونجا، یواشکی ردش کنید بره.
‫- لعنتی. با زنجیر بستنش. ‫- راه خروجی دیگه‌ای هست؟
‫پشت رو چک کن. پشت رو چک کن!
‫زنا و بچه‌ها ‫برن وسط سالن، همین الان!
‫هی، به بچه‌های پایگاه زنگ بزن. ‫من تلفن‌ها رو چک می‌کنم.
‫نه، تلفن کار نمی‌کنه. ‫یه مشکلی داره.
‫خونسرد باشید. خونسرد باشید.
‫- هوشیار باشید. هوشیار باشید. ‫- مراقب خودتون باشید، رفقا.
‫- انجامش بدید! ‫- یه خبراییه.
‫- خونسرد باشید. ‫- مراقب باش!
‫ببریدشون بیرون! ببریدشون بیرون!
‫برو، برو! پشت رو چک کن. پشت رو چک کن.
‫- رجی، برو، برو، برو، برو! ‫- بزن بریم! عجله کنید، یالا! یالا!
‫یالا! هی! در هم بسته‌ست!
‫لعنتی!
‫هی، مهمات می‌خوام. مهمات!
‫بخوابید رو زمین!
‫- بیاید اینجا! ‫- بخوابید!
‫برو! برو، برو، برو! حرکت کن!
‫اون‌وری نرید. دو طرف رو گرفتن.
‫لعنتی!
‫بخوابید! بخوابید!
‫- رانی! ‫- بابا!
‫ویل، پاشو. حالت خوبه؟
‫- خوبی؟ ‫- هیچی نمی‌بینم!
‫- رانی! ویل! ‫- رانی!
‫بابا؟
‫بابام کجاست؟
‫خواهش می‌کنم! بابام کجاست؟
‫- بابا! ‫- گرفتمت!
‫ولم کن!
‫دستم!
‫ریچ! داغه!
‫تکون نخور!
‫وای خدا! وای خدا! وای خدا!
‫فرانکی! فرانکی!
‫فرانکی! به خودت بیا!
‫یالا.
‫خودشه. برو عقب.
‫لعنتی.
‫بابا! بابام کجاست؟
‫هی!
‫اینجا! هی!
‫نه، نه، نه.
‫نورین. اینجا.
‫دستمو بگیر.
‫من یه راه خروج بلدم.
‫بابا! ویل!
‫مشکل چیه؟
‫مگه صورتم مشکلی داره؟
‫هی. آروم باش. آروم باش. ‫حالت خوبه. حالت خوبه.
‫گرفتمت. می‌اریمت بیرون.
‫سلام، دیکی.
‫چی شده؟
‫چیزمیز می‌بینی؟
‫فکر کنم اونا هم تو رو می‌بینن.
‫بچه‌ها کجان؟ نشونم بده.
‫وقت رفتنه.
‫نه تا وقتی که مطمئن شم گروگان مرده.
‫هیچ‌کس از اونجا زنده بیرون نمیاد.
‫راست می‌گه. کارشون تمومه.
‫یالا. بیاید تو، بیاید تو.
‫- اینجا، سریع. برو، برو، برو! ‫- عزیزم.
‫پس ریچ و مارج چی؟
‫- سقف داره می‌ریزه، پسر! ‫- من میارمشون.
‫- من می‌رم دنبال‌شون. شما برید. ‫- نه! نه!
‫وایسا! وایسا! لعنتی، پیداشون می‌کنم.
‫برو!
‫برید تو!
‫بچه‌ها! بچه‌ها! اینجا! بیاید این‌ور! بیاید.
‫باشه، برو تو.
‫مارج، بیا کمکم کن.
‫یالا، کمکم کن.
‫کمکم کن!
‫بریم اینجا.
‫تنها راهیه که بتونیم زنده بمونیم.
‫- خیلی کوچیکه. ‫- کلی جا داره.
‫سقف داره می‌ریزه! یالا، مارج!
‫باشه، باشه.
‫واسه هردومون جا نیست...
‫- نه! ‫- مارج... مارج، بس کن!
‫نه، ریچ! خواهش می‌کنم، نه!
‫بذار بیام بیرون! خواهش می‌کنم!
‫مارج، گوش کن!
‫بذار بیام بیرون!
‫- مارج! ‫- بذار بیام بیرون!
‫یادته چی گفتی؟
‫درباره شوالیه‌ها؟
‫- چی؟ ‫- شوالیه‌ها.
‫که با یه چیزی کنار تخت می‌خوابن؟
‫آره.
‫خب، ما فقط تو لگن جیش نمی‌کنیم.
‫ما از دوشیزه‌های زیبا هم محافظت می‌کنیم.
‫اون روز رو یادته،
‫روزی که همه‌ی خوکچه‌های هندی ‫تو راهرو ول شده بودن
‫چون رابی مولر، ‫یواشکی رفته بود تو آزمایشگاه علوم؟
‫هفته‌ی اول مدرسه‌م بود، ‫و همه رفتن بیرون تماشا کنن.
‫تو با یه ژاکت زرد و دامن خاکستری ‫از کلاس اومدی بیرون
‫با یه نخ که دور انگشتت بسته بودی.
‫یادت میاد؟
‫خیلی خوشگل بودی.
‫یادمه با خودم گفتم، «اون کیه؟»
‫و تو دیدی که زل زدم و گفتی،
‫«عکس بگیر، بیشتر می‌مونه.»
‫با بدجنسی نگفتی یا همچین چیزی. ‫من حتی معنیش رو نمی‌دونستم.
‫بعداً که فهمیدم،
‫یادمه فکر می‌کردم ‫باید در جواب چی می‌گفتم.
‫«کاش می‌تونستم.»
‫دوستت دارم، ریچ.
‫منم دوستت دارم، مارج.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه. ‫نه، نه، یالا. نه، یالا!
‫بچه‌ها، بچه‌ها، صبر کنید!
‫لعنتی.
‫نه، نه، نه. نه، الان نه. الان نه! لعنتی!
‫یالا. یالا.
‫اینگرید؟
‫سلام، استنلی.
‫تویی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫این چه کوفتیه پوشیدی؟
‫این منم، استنلی.
‫این کسیه که واقعاً هستم.
‫سیاه و کبود می‌شی اگه برنگردی خونه
‫و این آشغالا رو از صورتت پاک نکنی!
‫شنیدی؟
‫سلام، بابا.
‫چی؟
‫چه خبره؟
‫تو دیگه کدوم خری هستی...
‫می‌دونستم اگه فکر کنن اون اینجاست میان.
‫و خون به پا می‌شه، ‫و... و درد، و ترس.
‫و می‌دونستم که تو ‫نمی‌تونی جلوش مقاومت کنی.
‫و برمی‌گردی.
‫و بهم می‌گی که دختر خوبی بودم.
‫تعظیم کردنت رو نشونم بده.
‫بیا پیش بابا.
‫بابا. بابا.
‫دوستت دارم.
‫کارت عالی بود. کارت خیلی، خیلی عالی بود.
‫حالا، می‌خوام بخوابم.
‫چی؟
‫نگران نباش.
‫برمی‌گردم.
‫- نه، نه، نه. ‫- همیشه برمی‌گردم.
‫نه. نه، تنهام نذار. خواهش می‌کنم. نه.
‫ولم نکن.
‫تو اون نیستی.
‫تو کی هستی؟
‫خب، من پنی‌وایزم، بابای رقصنده‌ی تو.
‫تو پدر من نیستی.
‫- چرا، هستم. ‫- چه بلایی سرش آوردی؟
‫من... خوردمش.
‫ولی هنوز درون من زنده‌ست!
‫- نه! ‫- چرا، هست!
‫چون، من... الان می‌تونم حسش کنم، آره.
‫بس کن.
‫- داره دستشو دراز می‌کنه سمت دختر کوچولوش. ‫- خفه شو!
‫تمومش کن! خفه شو! خفه شو!
‫تمومش کن!
‫خفه شو!
‫بیا پیش بابا.
‫کمک!
‫هی، هی. حالت خوبه؟
‫بیا، عزیزم. خوبی؟
‫بیا، مراقب باش. جلو پاتو نگاه کن.
‫صبر کن، صبر کن.
‫باشه، خوبم. برو.
‫ویل!
‫پسرم.
‫وای خدای من.
‫پسرم.
‫پسرم، ممکن بود خودتو به کشتن بدی.
‫می‌دونم. من... متأسفم.
‫- صدمه دیدی؟ ‫- خوبم.
‫آقای هالورن، اون ما رو آورد بیرون.
‫- هالورن؟ ‫- هنلون!
‫شما همینجا بمونید. ‫من زود برمی‌گردم، باشه؟
‫بابام. جنگل.
‫باشه.
‫چیزی نیست. چیزی نیست. ‫فقط منم. چیزی نیست. همه چی خوبه.
‫- لیروی؟ لیروی؟ ‫- همه چی خوبه. آره. بله.
‫خوبی؟
‫نه. نه.
‫باید با یکی‌شون حرف می‌زدم.
‫مجبور بودم.
‫صدا.
‫داره چه اتفاقی می‌افته؟
‫- مثل چی درد داره. ‫- دارم باهات حرف می‌زنم.
‫ببین با همنوع‌هامون چیکار کردن، برادر. ‫با ما چیکار کردن؟
‫باید درستش کنم.
‫درستش کنم...
‫- بابا. ‫- عزیزم.
‫فکر کردیم بهتره همین‌جا قایمش کنیم ‫تا وقتی که شما برسید.
‫زخمی شدید، آقای گروگان؟
‫نه، جون سالم به در بردم.
‫من فقط بیشتر نگران اوناییم ‫که زنده نموندن.
‫باید از اینجا ببریمش بیرون.
‫- اگه بابا ببینه چی؟ ‫- اون می‌دونه.
‫واقعاً؟
‫اگه اشکالی نداره لباس‌هاتون رو بدید به من، ‫آقای گروگان.
‫ببخشید؟
‫ما باید بهش کمک کنیم.
‫ما با برگردوندن خودمون و اون به پایگاه ‫می‌تونیم بهش کمک کنیم.
‫اون... موجود هنوز اون بیرونه،
‫و منم مایل نیستم ‫اینجا منتظر بمونم تا پیدامون...
‫دیگه اینجا نیست.
‫- چی گفتی، سرباز؟ ‫- دیگه اینجا نیست.
‫قبلاً همیشه می‌تونستم حسش کنم، ‫ولی الان انگار...
‫انگار یه چراغ خاموش شده. انگار...
‫انگار این حرومزاده ‫همین الان خوابش برد.
‫خواب یا بیدار، ‫ژنرال می‌خواد ما رو ببینه.
‫هفده تا نیروی هوایی کشته شدن، غیرنظامیا بیشتر، ‫و هیچ ایده‌ای نداریم ستون‌ها کجان.
‫- بدبخت شدیم، سرگرد! ‫- باشه، سرهنگ. باشه.
‫نه، نه، شایدم نه.
‫من می‌تونم کمک کنم یکی از اون ستون‌ها رو پیدا کنیم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫چطور؟
‫تو سر اون پسر سرخ‌پوست، دیدمش.
‫اونا یکی از اون ستون‌ها رو جایی گذاشتن ‫که رئیس جنگجویان‌شون مرد.
‫دقیقاً نمی‌دونستم کجاست، ولی حالا...
‫حالا فقط باید دنبالش بریم.
‫دنبال کی؟
‫اون زن...
‫باید با هنک چیکار کنیم؟
‫نمی‌دونم عزیزم. ‫یه فکری به سرم می‌زنه.
‫ولی فعلاً، شاید بهتر باشه ‫ببریش خونه.
‫- خونه‌ی خودمون؟ ‫- آره.
‫- دِری؟ ‫- آره.
‫کسی اونجا دنبالش نمی‌گرده.
‫- اون موجود... ‫- دیک به نظر فکر می‌کنه
‫که این موجود خوابه، ‫یا زمستون‌خوابی رفته، یا یه همچین چیزی.
‫- زمستون‌خوابی؟ ‫- حالا هر دلیلی که داره.
‫- لیروی، هر کی این کارو کرده باید تاوان پس بده. ‫- این کارِ ما نیست، شارلوت.
‫چطور انقدر خونسردی؟
‫- کارِ ما نیست. ‫- آدم‌ها مردن.
‫- غیر از محافظت... تنها کاری که می‌تونیم بکنیم... ‫- پسرمون جنازه دیده، لیروی.
‫بعد از این مأموریت،
‫این مکان، همه‌ی اینا، تموم می‌شه.
‫و خانواده‌مون رو برمی‌داریم
‫و از این شهر می‌بریم یه جای امن.
‫بدترین قسمت همه‌ی این مزخرفات پشت سر گذاشته شده.
‫بهت قول می‌دم.
‫صبح بخیر، دِری.
‫ساعت ۷:۱۵ صبحه و این ‫اخباریه که به دردتون می‌خوره.
‫گزارش‌هایی داره می‌رسه
‫در مورد یه آتش‌سوزی ناشی از برق ‫که دیشب رخ داده
‫در جایی که سخنگوی آتش‌نشانی، ‫باب مک‌کورمیک
‫اون رو «یه شیره‌کش‌خونه‌ی غیرقانونی رنگین‌پوستان» توصیف کرده
‫در حومه‌ی شهر.
‫این آتش‌سوزی جان ده‌ها نفر رو گرفت.
‫در میان اون‌ها، ‫مشتریان سیاه‌پوستِ مسئول...
‫لیلی، صبحونه‌ت رو که دست نزدی.
‫...به همراه چندین شهروند
‫که برای کمک به مجروحان ‫حضور پیدا کرده بودن.
‫از جمله قصاب محبوب محلی، ‫استنلی کِرش.
‫پلیس دِری همچنین گزارش داده ‫که در میان بقایا
‫جسد سوخته‌ی قاتل بدنام
‫و فراریِ کودکان، هنک گروگان، هم پیدا شده.
‫دمتون گرم، پلیس‌های آبی‌پوش. ‫و روحت شاد، استنلی.
‫هیچ‌کس نمی‌تونست مثل تو ‫راسته گوساله رو فیله کنه.
‫و حالا فرانک رو داریم با اخبار هواشناسی.
‫«آگوری» (فال بد) گذشت.
‫چرخه‌ی تغذیه‌اش کامل شد.
‫خوابیده.
‫چند نفر تو «نقطه سیاه» مردن؟
‫گزارش‌ها هنوز داره میاد، ‫ولی طبق گفته‌ی پزشک قانونی، ۲۳ نفر.
‫و چند تا بچه ‫برای... برای کل چرخه؟
‫هفده تا. هفده روح جوان.
‫این همه آدم.
‫و هیچ کار کوفتی‌ای از دستمون برنمیاد ‫جز تماشا کردن.
‫حس بدی داره.
‫ما تا جایی که بتونیم برای هر تعداد که بشه ‫تلاش می‌کنیم.
‫تمرکزت رو بذار رو جون‌هایی که نجات دادی.
‫اونایی که در امان موندن چون ما ‫این موجود رو تو قفسش نگه می‌داریم.
‫خب...
‫۲۷ سال دیگه می‌بینمتون عوضی‌ها.
‫نگرانش نباش. می‌دونم.
‫- کجاییم؟ ‫- از ساعت ۰۷:۰۰ مشغولیم، قربان.
‫اگه اون پایین باشه، به‌زودی می‌فهمیم.
‫- هالورن کجاست؟ ‫- تو چادره.
‫- اوضاع چطوره، سرباز؟ ‫- به نظرت چه شکلیه؟
‫ببخشید، قربان. فقط...
‫صداها، قربان. متأسفم.
‫چرا برنمی‌گردی پایگاه، سرباز؟ ‫یه کم استراحت کن.
‫کارت خوب بود.
‫خب این دوستت، ‫واقعاً فکر می‌کنی بهمون کمک می‌کنه؟
‫اگه کسی بتونه تو و خانواده‌ت رو ‫از دِری خارج کنه،
‫اون خودشه. بهم اعتماد کن.
‫این کار می‌کنه.
‫به شرطی که کسی تلفن رو جواب بده.
‫یالا دختر. یالا.
‫خودمون می‌ریم اونجا.
‫- تو نمیای. ‫- نه، می‌خواستم برم خونه‌ی لیلی
‫با رانی و مارج.
‫فکر کردیم بهتره قضیه ریچ رو ‫از زبون خودمون بشنوه.
‫فکر نکنم فکر خوبی باشه، عزیزم.
‫ولی بابا گفت اون موجود خوابیده.
‫اون موجود نبود ‫که دیشب آتیش‌سوزی راه انداخت.
‫خودِ این شهر هیولاست! ‫تو هیچ‌جا نمی‌ری!
‫رانی هم همین‌طور.
‫مطمئنی این کار لازمه؟
‫مگه اینکه بخوای همسایه‌هام تعجب کنن
‫که چرا یه مرده داره ‫تو مسیر خونه‌م قدم می‌زنه.
‫یعنی، فکر می‌کنی متوجه می‌شن؟
‫من دقیقاً شبیه آقای هنلون نیستم.
‫تو این شهر؟
‫آره، حق با توئه.
‫بریم. تو بمون. ‫من یه ساعت دیگه برمی‌گردم.
‫لیلی، عزیزم. مهمون داری.
‫سلام.
‫باید حرف می‌زدیم.
‫دیشب، یه اتفاقی افتاد.
‫ما بدون تو رفتیم سمت «نقطه سیاه».
‫آتیش‌سوزی.
‫تو اخبار شنیدم.
‫آیا تو...
‫- بابات... ‫- اون حالش خوبه.
‫ما خوبیم.
‫ویل خوبه. فقط...
‫ریچ کجاست؟
‫چی؟
‫نه.
‫خوبی؟
‫هیچ‌وقت نتونست یکی‌شون رو ‫تا خیابون اصلی ببره، نه؟
‫یه چیزی پیدا کردم!
‫لعنتی. حق با هالورن بود.
‫می‌تونید عقب بکشید، سرگرد.
‫عقب بکشم؟
‫سرهنگ، ما دستور داریم ‫ستون رو سه کیلومتر ببریم شمال.
‫نقشه عوض شد. ‫ستون برمی‌گرده پایگاه
‫- برای آزمایشات بیشتر. ‫- صبر کن.
‫نقشه همیشه این بوده که به سمت داخل حرکت کنیم. ‫به سمت مرکز دِری.
‫نه، ما این موجود رو گیر می‌ندازیم ‫ستون به ستون.
‫چیزی که شما پیشنهاد می‌کنید، ‫مثل اینه که در قفس رو باز بذاریم.
‫شنیدی هالورن چی گفت. موجود خوابیده.
‫حالا می‌تونیم ویژگی‌های فیزیکی ‫ستون رو تحلیل کنیم.
‫ببینیم دیک یا دانشمندا می‌تونن ‫از اون داده‌ها استفاده کنن
‫تا ۱۲ تا ستون دیگه رو حتی سریع‌تر پیدا کنن.
‫آروم باش، سرگرد. تو مسیر پایانی هستیم.
‫کارت خوب بود.
‫شارلوت؟
‫شما گفتید اگه به یه دوست نیاز داشتم...
‫چرا شما دوتا نمیاین تو؟
‫هنک.
‫رُز.
‫خبر خوب اینه که دیگه تحت تعقیب نیست.
‫همین الانشم فکر می‌کنن هنک مرده.
‫من دوستایی تو مک‌گیل در مونترال دارم.
‫می‌تونن برای خانواده‌ی گروگان ‫مدارک جدید و همه چی جور کنن.
‫- خبر بد چیه؟ ‫- باید از مرز ردش کنیم.
‫آخرین باری که چک کردم، ‫گمرک خیلی با...
‫...آدمای مرده راه نمیاد.
‫فقط یه خط رو نقشه‌ست.
‫مگه نه؟
‫عمه!
‫ممکنه یه مشکلی داشته باشیم.
‫فرایند زباله‌سوز رو شروع کنید.
‫همونجا نگه‌ش دارید!
‫خاموشش کنید!
‫خاموشش کنید! همین الان!
‫بیاریدش بیرون.
‫از اون تو بیاریدش بیرون!
‫فکر کردی داری چه غلطی می‌کنی؟
‫گفتی ما فقط داریم ‫ویژگی‌های فیزیکیش رو بررسی می‌کنیم.
‫دستور دستوره، سرگرد.
‫لیروی.
‫اون اسلحه‌ی لعنتی رو بذار زمین.
‫سلاح‌ها پایین. همگی.
‫همین الان!
‫یه لحظه، لطفاً، سرگرد؟
‫متأسفم که زودتر بهت نگفتم، سرگرد، ‫ولی امنیت عملیات در اولویته.
‫شما فقط باید در حد نیاز می‌دونستید.
‫این اصلاً ربطی به روسیه نداره، مگه نه؟
‫بزرگترین تهدید برای این ملت ‫از بیرون نیست، سرگرد.
‫از درونه.
‫می‌بینی اون بیرون چه خبره، لیروی؟
‫آمریکایی‌ها به جون هم افتادن، ‫و اوضاع داره بدتر می‌شه.
‫دیوونه‌های ضد هسته‌ای، ‫جنبش زنان، شورش‌های نژادی.
‫این کشور داره آروم آروم می‌شکنه
‫به هزار تیکه‌ی تیز و ناجور.
‫من فقط دارم سعی می‌کنم ‫جلوی یه جنگ داخلی دیگه رو بگیرم.
‫آمریکایی‌ها دیگه ‫حرف همو نمی‌شنون.
‫فقط می‌خوان سر اینکه کی کدوم تیکه ‫از اون کیک لعنتی رو می‌گیره بجنگن
‫در حالی که بقیه‌ی دنیا داره زنده‌زنده ما رو می‌خوره.
‫و تنها چیزی ‫که باعث می‌شه مردم واقعاً گوش کنن، ترسه.
‫گوش کنن؟ یا منظورت اطاعته؟
‫منظورم اینه که یه ملتِ قانون‌مدار نیازمند سیستمیه ‫که مردم واقعاً ازش پیروی کنن.
‫هر چیز دیگه‌ای هرج و مرجه. ‫اینو می‌دونی، سرگرد.
‫تو هیچ‌وقت نمی‌خواستی زندانیش کنی.
‫همیشه می‌خواستی آزادش کنی،
‫که تو حیاط خلوتِ لعنتی خودت رهاش کنی!
‫به این شهر نگاه کن. ‫دیشب چه اتفاقی افتاد؟
‫وحشتناک بود. ولی حدس بزن چی شد؟
‫خیابونا امروز آرومن.
‫نه شورشی، نه غارتی، نه ناآرامی.
‫ترس.
‫شاید هنوز متوجه نباشی، سرگرد،
‫مثل یه مِه می‌شینه روی هر موجود زنده‌ای ‫که لمسش می‌کنه،
‫مثل یه داروی بیهوشی لعنتی.
‫پس می‌خوای آمریکا رو تبدیل به دِری کنی؟
‫به چه قیمتی؟
‫چند تا بچه‌ی مرده‌ی لعنتی ‫تو این مسیر؟
‫کمتر از اونایی که هر سال ‫تو تصادفات رانندگی می‌میرن!
‫ما سربازیم، سرگرد! ‫ما تلفات جانبی رو می‌پذیریم.
‫تو یه دیوونه‌ی لعنتی هستی.
‫و این دقیقاً همون چیزیه که افسران بازرسی
‫تو وزارت دفاع می‌گن وقتی من در مورد این گندکاری بهشون بگم.
‫این کار مثل بستن درِ طویله‌ست ‫بعد از اینکه اسب فرار کرده.
‫تمومش کن.
‫دستور رو لغو کن.
‫انجامش بده!
‫بذارش زمین، هنلون.
‫ولی اقداماتی که امروز انجام دادی
‫خیلی احتمال داره که این کشور رو نجات بده.
‫می‌خواستی قهرمان باشی.
‫شدی، پسرم.
‫حالا برگرد به اقامتگاهت.
‫مطمئن شو که اون مرد ‫از این پایگاه خارج نشه.
‫بله، قربان، ژنرال.
‫- الو؟ ‫- سلام، منم ران.
‫ران، متأسفم. ‫مامانم نذاشت بیام بیرون.
‫اشکالی نداره.
‫همه‌مون رفتیم منبع آب،
‫فقط برای اینکه وسایل ریچ رو برداریم و...
‫هی، رو... ران، اشکالی نداره.
‫- این... ‫- نه، نداره.
‫هیچی اشکالی نداره.
‫می‌دونم.
‫متأسفم.
‫فقط نمی‌تونم با این واقعیت کنار بیام ‫که اون رفته.
‫اینکه اونجوری مرد. اونجوری که به نظر میومد.
‫جوری که حتماً خفه شده.
‫شش‌هاش مثل پاپ‌کورن ترکیدن.
‫باعث می‌شه دهنم آب بیفته.
‫چی؟
‫می‌تونم بوی ‫جسد پسرونه‌ی کوچیک و شکسته‌ و بدبوش رو حس کنم.
‫تو نمی‌تونی؟
‫خفه شو.
‫- خفه شو! ‫- صداتو نمی‌شنوم.
‫می‌دونم این کیه!
‫- نمی‌تونی منو بترسونی! ‫- بلندتر حرف بزن، ویلی پسر!
‫- شنیدی چی گفتم؟ ‫- صداتو نمی‌شنوم!
‫دیگه نمی‌ترسم!
‫صداتو نمی‌شنوم!
www.Doostihaa.com