‫[رویاهای دیوانه‌وار بتنی]
‫[تابستان ۲۰۲۰]
‫[لطفاً ماسک بزنید]
‫[باهم به این بیماری غلبه می‌کنیم]
‫[ایستگاه تستِ پی‌سی‌آر کرونا]
‫[کارزار صاحب‌ملک خوب]
‫[۳۰ درصد تخفیف اجاره!]
‫[سه‌جونگ-رو] ‫[اتحادیه ساختمان‌های تجاری]
‫[گالری]
‫[شما الگوی صاحب‌ملک‌ها هستی]
‫[شما مرد متشخصی هستی، آقای گی!]
‫آقای گی.
‫- یه قهوه‌ی سرد خوشمزه بخور. ‫- آقای اوه.
‫ممنون.
‫- چرا انقدر خوشمزه‌ست؟ ‫- آره؟
‫نمی‌دونستی لاته‌ی ما توی کل دنیا دوم شده؟
‫پس کی اول شده؟
‫ما اول شدیم
‫ولی دارم شکسته نفسی می‌کنم.
‫خیلی متأسفم که درست وقتی که ‫کافه‌ات رو باز کردی کرونا شروع شد.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم پشت سرش بذارم.
‫شانس آوردم با یه صاحب‌ملک خوب آشنا شدم
‫که اجاره رو کم کرد ‫و این کمکِ بزرگی بود.
‫در واقع تو داری بهم کمک می‌کنی.
‫یه مستأجر عالی مثل تو پیدا کردم
‫و کافه‌ات به ساختمون سه-یون کمک می‌کنه ‫در مرکز توجه قرار بگیره.
‫خیلی قوت قلب می‌گیرم.
‫- راست میگم. ‫- به تمام مستأجرهای این ساختمون تخفیف میدم
‫خیلی ممنون.
‫- انبار توی زیرزمین رو دیدی. ‫- آره.
‫می‌تونی راحت از اون فضا استفاده کنی.
‫اگه هر بخشی مشکلی ایجاد کرد ‫یا مانع کسب و کارت شد
‫می‌تونی هر وقت خواستی بیای پیشم.
‫توی یه چشم به هم زدن ‫برات درستش می‌کنم.
‫پسر، صاحب‌ملکِ ما بهترینه.
‫زنده باد ساختمانِ سه-یونگ!
‫زنده باد.
‫- چطوره یه عکسِ یادگاری بگیریم؟ ‫- واقعاً؟
‫بذار ببینیم.
‫مرد خوش‌قیافه‌ای هستی.
‫خیلی خب. یک، دو، سه.
‫- خوب شدیم. ‫- برات می‌فرستمش.
‫- باشه. ‫- بزنیمش روی دیوارِ کافه؟
‫- واقعاً؟ ‫- به عنوان سوغاتی؟
‫به نظرت بنر زیادی کوچیک نیست؟
‫باید بزرگ‌ترش می‌کردم؟
‫نه، به اندازه‌ی کافی بزرگه.
‫هیچکس انقدر احمق نیست ‫که متوجهش نشه.
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫- امیدوارم مرکز توجه بشه. ‫- میشه.
‫ساختمانت مرکزِ محله‌ست.
‫[رویاهای دیوانه‌وار بتنی]
‫[قسمت پنجم]
‫الان از این روی آقای اوه استفاده می‌کنم.
‫این آمپول چند ساعتی می‌خوابونتش.
‫الان نوبتِ توئه.
‫تموم شد.
‫خیلی خب.
‫- باید دست‌هات رو بشوری. ‫- باشه.
‫دونگ-کی چیزیش نمیشه؟
‫زیاد خونریزی نکرد
‫و زخمش چندان عمیق نیست، ‫پس مشکلی براش پیش نمیاد.
‫چرا همه چی برای من خراب میشه؟
‫باز چی شده؟
‫اگه اون همه چی رو بدونه چی؟
‫مثلاً چی؟
‫در مورد ربودن یی-گیونگ.
‫بیا یکم وقت بذاریم ‫و بهش فکر کنیم.
‫و حرف بزنیم.
‫در مورد چی حرف بزنیم؟
‫چرا بهش پول نمیدی که ساکتش کنی؟
‫اگه بعد از گرفتنِ پول حرف بزنه چی؟
‫مجبورش کنیم یه قرارداد رازداری امضا کنه؟
‫ببینم می‌تونم راهی پیدا کنم
‫که در آرامش در موردش حرف بزنیم.
‫تو کلاً یه آدمِ دیگه شدی.
‫وقتی با هوال-سونگ هم بودی ‫اینجوری بودی؟
‫یادت نمیاد در مورد چی حرف می‌زدیم، نه؟
‫بعداً در موردش بحث می‌کنیم.
‫الان وقتِ مناسبی نیست.
‫چه بهانه‌ی خوبی.
‫پس چی می‌خوای؟
‫طلاق بگیریم؟
‫بیا از اینجا بریم بیرون.
‫یالا. بیا بریم.
‫[دایره‌ی جرائم خشونت‌آمیز]
‫[کافه جینسیم، قهوه‌ی روبوستای برزیلی] ‫[بلوک ۵۲ منطقه سه‌جونگرو، یونگدامون]
‫[بلوک ۵۲ منطقه سه‌جونگ-رو]
‫[گزارش پرونده] ‫[ربایش جئون یی-گیونگ]
‫[اداره پلیس یونگدامون]
‫[یادداشت]
‫[اطلاعات شخصی]
‫[جونگ چانگ-سو]
‫[قبلاً مالک ماشینی بود که خانم جئون داخلش بود] ‫[مالک ساختمان چانگشیم]
‫[ساختمان چانگشیم]
‫[فیلم‌های دوربین‌های نظارتی]
‫[فیلم دوربین صحنه‌ی حادثه]
‫[منطقه‌ی ۴ بازسازی سه‌جونگ-رو] ‫[محل ساختمان چانگشیم]
‫[ساختمان چانگ-شیم]
‫[سئول، یونگدامون، بلوک ۲۴۷ سه‌جونگ-رو]
‫[درخواست رؤیت یا چاپ سند ملک]
‫[بلوک ۲۴۷ سه‌جونگ-رو]
‫"ریل کپیتال."
‫[مالک: ریل کپیتال و شرکای جهانی]
‫کنار اسمت رو امضا کن، لطفاً.
‫[رسید انتقال لوازم شخصی]
‫[انتقال از کوه جو-ران ‫به جئون یی-گیونگ]
‫[لوازم شخصی] ‫[گوشی و سوئیچ مین هوال-سونگ]
‫بابتِ دفعه‌ی پیش معذرت می‌خوام.
‫ببخشید؟
‫وقتی از سو-جونگ بازجویی می‌کردی.
‫تو فقط داشتی کارت رو انجام می‌دادی.
‫فکر کنم زیاده روی کردم.
‫به هیچ وجه.
‫من زود قضاوت کردم.
‫می‌تونید مجرم رو بگیرید، درسته؟
‫تمام تلاشمون رو می‌کنیم، ‫ولی توی چنین پرونده‌هایی
‫اگه ظرف ۴۸ ساعت نتونیم مجرم رو بگیریم
‫پرونده احتمالاً حل‌نشده باقی می‌مونه.
‫خدایا. سلام.
‫خیلی زود اومدی.
‫خیلی خب...
‫حال آقای مین چطوره؟
‫- مثل قبله. ‫- آهان.
‫چرا براش چایی یا قهوه نمیاری؟
‫نه، ممنون. باید برم.
‫مادرم امروز با رئیس پلیس قرار شام داره.
‫آره، شنیدم.
‫- سه میلیارد وون. ‫- چی؟
‫مامانم هنوز بیخیالش نشده.
‫اون آدمی نیست که بتونه ‫با ضرر کنار بیاد.
‫[اداره پلیس]
‫[لوازم شخصی] ‫[گوشیِ مین هوال-سونگ]
‫الو؟
‫[پیشنهاد وام]
‫[وام فوری، بهشتِ وام]
‫"بهشت وام"؟
‫الو؟
‫با بهشت وام تماس گرفتم؟
‫ما مشتریِ عمومی قبول نمی‌کنیم.
‫فقط مشتری‌های خصوصی قبول می‌کنیم.
‫شرایط خاصی داره؟
‫- مشاوره می‌خوام. کجا... ‫- بیخیال.
‫خانم.
‫ما فقط با معرفی‌نامه مشتری قبول می‌کنیم.
‫به یه جای دیگه زنگ بزنید.
‫مین هوال-سونگ.
‫این شماره رو از آقای مین گرفتم.
‫این همه چی رو عوض می‌کنه.
‫خودتون میاید پیشمون؟
‫[ورود افراد متفرقه ممنوع]
‫[جونگ چانگ-سو]
‫[معاون سیاسی نام سانگ-هو]
‫"نام سانگ-هو"؟
‫گمونم وقتی ساختمون تخریب شده ‫هنوز داخل بوده.
‫حتماً زیادی نوشیدنی خورده بوده.
‫گروهبان.
‫مالکیتِ ساختمان چانگ-سو
‫به ریل کپیتال منتقل شده.
‫تقریباً همون زمانی که مُرده.
‫اگه بهم یه حکم تفتیش بدید...
‫هی.
‫دوباره داری به شمّت تکیه می‌کنی، نه؟
‫به خاطر گیونه؟
‫وقتی خودم کلی مشغله دارم ‫بار جدیدی روی دوشم میذاری؟
‫هی.
‫فقط پرونده رو به عنوان حادثه ببند.
‫بهم گفتی جنازه‌ی جونگ چانگ-سو رو پیدا کنم، ‫منم این کارو کردم.
‫چرا اجازه نمیدی تحقیق کنم؟
‫هنوز ازم کینه داری چون ‫به بازرسیِ داخلی...
‫- گزارشت کردم؟ ‫- احمق! اون...
‫- اون خیلی وقت پیش بود! ‫- پس چیه؟
‫جو-ران.
‫بیا با جریان پیش بریم.
‫باید بعضی از پرونده‌ها رو ببندی ‫و ترفیع بگیری.
‫بیخیال.
‫فراموشش کن.
‫معاون نام سانگ-هو رو می‌شناسی؟
‫[معاون سیاسی نام سانگ-هو]
‫اون توی شهرداری کار می‌کنه.
‫نه.
‫اون کیه؟
‫روی جسد جونگ چانگ-سو پیداش کردم.
‫هی، بیا اینجا.
‫یه نگاه به این بکن.
‫به کارت‌های ویزیتی که از سیاستمدارهای ‫بزرگ و کوچیک دارم نگاه کن.
‫این رو می‌بینی؟
‫یه محقق سیاسی.
‫یه بازرس.
‫این رو از روی نگرانی برات میگم.
‫دنبال یه سیاستمدار نرو.
‫شاید توی دردسر بزرگی بیفتی.
‫خدایا.
‫بیا بخور.
‫باشه.
‫(چیزی شده، بابا؟)
‫اصلاً.
‫(تخم‌مرغ بخارپز خیلی خوشمزه شده.)
‫امروز عالی طعم‌دارش کردم.
‫سئون.
‫اشتها ندارم.
‫دا-ره، من میرم سرِ کار.
‫(چرا قبلش غذا نمی‌خوری؟)
‫نه، یکی توی ساختمونمون هست
‫که بی‌صبرانه منتظره من رو ببینه.
‫ببخشید.
‫(بابا چِش شده؟)
‫بهش توجه نکن.
‫بابات.
‫گروه خونیش اوئه، درسته؟
‫(گروه خونیِ بابا اوئه.) ‫(گروه خونی من و تو ب.)
‫چرا می‌پرسی؟
‫خیلی خب.
‫اینم آمریکانوی سردتون.
‫- چرا امروز انقدر طول کشید؟ ‫- شرمنده.
‫- سلام. ‫- دوتا آمریکانوی سرد.
‫دوتا؟
‫سفارش رو نمی‌گیری؟
‫یه لحظه صبر کنید، لطفاً.
‫من زیاد وقت ندارم.
‫میشه یه لاته‌ی شکلاتی بهم بدید؟
‫بله، ببخشید. یه لحظه.
‫رئیسم کدوم گوریه؟
‫اون احمق دوباره خواب مونده؟
‫[رئیس]
‫[کارگر پاره‌وقت ۷]
‫بیچاره.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫کدوم صاحب‌ملکی به مستأجرش چاقو می‌زنه ‫و حبسش می‌کنه؟
‫اصلاً این درسته؟
‫واقعاً متأسفم، آقای اوه.
‫به خدا حادثه بود.
‫آقای گی، الان...
‫سردمه و سرم گیج میره. ‫واقعاً باید برم اورژانس.
‫باشه.
‫گرسنته؟ برات غذا آوردم.
‫می‌دونی شلوارم رو خیس کردم؟
‫ای وای.
‫اشکالی نداره. خشک شده.
‫اگه الان بازم کنی
‫وانمود می‌کنم همچین اتفاقی نیفتاده ‫و فراموشش می‌کنم.
‫آقای اوه.
‫یه تیکه ساندویچ بخور.
‫شاید چون به پشت خوابیدی ‫خوردنِ نون سخت باشه
‫برای همین کالباس و محتویاتش رو بخور.
‫یالا بخور.
‫بیا.
‫مواظب باش.
‫و با قیچی زخمیت کردم نه چاقو.
‫وای نه.
‫یکم آب بخور.
‫سرت رو یه ذره بیار بالا.
‫یواش. عجله نکن.
‫الان چی به خوردم دادی؟
‫از کافه‌ام گرفتی؟
‫آره، همینطوره.
‫اونجا وضعیت چطوره؟
‫خب، کارگر پاره‌وقتت تمام تلاشش رو می‌کنه.
‫لعنتی.
‫باهام چیکار می‌کنی؟
‫من رو که نمی‌کشی، نه؟
‫بیخیال.
‫چطور می‌تونی همچین ‫چیز وحشتناکی بگی؟
‫بیشتر از این جلو نرو.
‫بذار برم بیمارستان.
‫باشه، یکم دیگه تحمل کن.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫- میذاری برم؟ ‫- آره.
‫در این صورت
‫به کسی نمیگم
‫زنت با دوستت در ارتباط بوده.
‫این رو از کجا شنیدی؟
‫دیروز بعد از این که من رو بستید ‫در موردش حرف زدید.
‫نه، صبر کن. من هنوز دارم می‌جوم...
‫[بهشت وام]
‫خانم.
‫ما قبلاً همدیگه رو دیدیم، مگه نه؟
‫نمی‌تونم بگم.
‫شما همسرِ آقای مین هستی.
‫آره.
‫اون توی بیمارستانه؟
‫بله.
‫ای وای. امیدوارم به زودی خوب شه.
‫تا بتونه پولم رو پس بده.
‫شوهرت اعتبار ضعیفی داره.
‫اعتبار همه چیزه.
‫موافق نیستی؟
‫چقدر بهتون بدهکاره؟
‫با احتساب بهره و اصل پولی که بدهکاره
‫۸۰۰ میلیون وون.
‫اون فقط پول نقد قرض گرفته؟
‫یعنی چی؟
‫بهش پول قرض دادی یا ماشین فروختی؟
‫من وام نقدی میدم.
‫توی کار خرید و فروش ‫ماشین دست دوم نیستم.
‫ماشین‌های ثبت نشده چی؟
‫ماشین ثبت نشده؟
‫باید باهات چیکار کنیم؟
‫خانم. معامله‌ی ماشین‌های ‫ثبت نشده غیرقانونیه.
‫پول قرض دادن قانونیه.
‫می‌تونی پول رو پس بدی؟
‫از آقای مین بی‌خبر بودم
‫برای همین می‌خواستم ‫دارایی‌هاش رو توقیف کنم.
‫- شماره حساب. ‫- چی؟
‫شماره حسابت.
‫مگه پولت رو نمی‌خوای؟
‫۹۴۰۲۸-۱۱۹-۵۷۲-۳۸
‫بانک نارا.
‫موجودیت رو چک کن.
‫[بانک نارا] ‫[واریز مبلغ ۸۰۰ میلیون وون]
‫چی؟ از اخلاقت خوشم اومد.
‫خانم.
‫اگه چیزی لازم داشتی
‫حتماً به ما زنگ بزن.
‫[درمانگاه داخلی یئون هوا-جین]
‫ای-سو.
‫چیه؟ یه نخ می‌خوای؟
‫مثل قدیم‌ها؟
‫نه، مرسی.
‫همیشه به خاطر دارو فروختن سرم غُر می‌زدی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫یه مشکلاتی پیش اومده.
‫مطمئنی این خطری نداره؟
‫آره.
‫دکتر رو به موته ‫و هیچی براش مهم نیست.
‫زندگیت چطوره؟
‫فوق‌العاده عالیه.
‫گیر نیفت.
‫نگران نباش.
‫- پولش... ‫- ولش کن.
‫رفاقتِ ما قدیمی‌تر از اونه ‫که بخوایم مدیونِ هم بشیم.
‫مرسی.
‫روشنش کن.
‫باورم نمیشه خون دادم.
‫سرم خیلی گیج میره.
‫اون چیه؟
‫بهش دستبند می‌زنم.
‫اگه بخوایم به توافق برسیم ‫نیاز دارم راحت باشه.
‫باید بتونه غذا بخوره
‫و به میل خودش دستشویی کنه.
‫اینم کلیدش.
‫تو نگهش دار.
‫دستبند رو از کجا آوردی؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫از فروشگاه خریدم.
‫از اسباب بازی فروشی خریدی؟
‫هوال-سونگ این چیزها رو یادت داده؟
‫اون عوضی آدمِ درستی نیست.
‫اون از دستبند استفاده می‌کرد...
‫لعنتی.
‫دیوونه شدی؟
‫الان این چیزیه که می‌خوای بگی؟
‫تو دیوونه نیستی؟
‫چطور تونستی با دوستم بهم خیانت کنی؟
‫واقعاً متأسفم.
‫اگه نمی‌تونی من رو ببخشی، طلاقم بده.
‫ولی بیا اول مشکلی رو که داریم حل کنیم.
‫می‌خوام اول مشکل خودمون رو حل کنیم.
‫برات مهم نیست من چه احساسی دارم، نه؟
‫صحنه‌های اون فیلم هنوزم ‫از ذهنم پاک نمیشن.
‫معذرت می‌خوام.
‫دیگه تکرار نمیشه.
‫سئون.
‫خیانت زن‌ها با مردها فرق می‌کنه.
‫زن‌ها با مردی خیانت می‌کنن ‫که واقعاً بهش احساس دارن.
‫اونطوری نبود.
‫من اشتباه کردم و تو هم اشتباه کردی.
‫الان فهمیدیم و تموم شده رفته.
‫ولی من هیچوقت به تو خیانت نکردم.
‫تموم شد.
‫امروز صبح که باهاش حرف زدی چطور بود؟
‫گفت اگه بذارم بره، ‫همه چی رو فراموش می‌کنه.
‫حرفش رو باور کردی؟
‫چطور می‌تونستم باور کنم؟
‫حتی نمی‌تونم حرفِ زنم رو باور کنم.
‫بیا سعی کنیم قانعش کنیم، ‫اگه نشد...
‫اگه نشد چی؟
‫باید انتخاب کنیم.
‫خانواده‌مون یا اون؟
‫هوال-سونگ.
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫[خانم جونگ]
‫[این روزها خیلی بی‌حوصله‌ام]
‫[بیا باهم یه نوشیدنی بزنیم ‫حالت خوب شه]
‫[داری از راه به درم می‌کنی؟]
‫[نه جدی میگم]
‫[درمانگاه داخلی یئون هوا-جین] ‫[پرستار جو]
‫[پول رو واریز کردی؟]
‫[پول واریز شد]
‫این چیه، هوال-سونگ؟
‫تو بهم خیانت کردی؟
‫چی...
‫[پستی منتشر نشده]
‫[امروز خیلی خوش گذشت.] ‫[هفته‌ی بعد وقتت آزاده؟]
‫[وقتی کنارِ توام احساس سرزندگی می‌کنم] ‫[زنم غُر می‌زنه و جذابیت نداره]
‫[اون پخمه‌ست ولی تو پخته‌ای]
‫الو؟
‫کجایی؟
‫توی بیمارستانم.
‫چرا؟ مشکلی پیش اومده؟
‫نه، فقط خسته بودم.
‫کِی اون جلسه رو که گفتم ‫با مالکِ ساختمان سه-یون ترتیب میدی؟
‫یکم دیگه بهم وقت بده، مامان.
‫لازم نیست کشش بدیم.
‫سریع انجامش بده.
‫باشه.
‫فهمیدم، دیگه کافیه.
‫[چطور آدم بکشیم؟]
‫[مافیا چطور آدم می‌کشد؟]
‫[چگونه بدون درد آدم بکشیم؟]
‫[مرگِ طبیعی و بدون درد] ‫[دارم یه رمان می‌نویسم...]
‫باید انتخاب کنیم.
‫خانواده‌مون یا اون؟
‫نه.
‫این یکم سنگینه.
‫(چیکار می‌کنی؟)
‫یه چیزی توی ساختمونم خراب شده.
‫(داغون به نظر میای، بابا.)
‫بیخیال.
‫حالم خیلی خوبه. کاملاً خوبم.
‫دا-ره.
‫بیخیال.
‫(چه مسخره. تازگی‌ها رفتارت عجیب شده.) ‫(باید خودت رو جمع و جور کنی.)
‫آره، درسته. تازه یادم اومد.
‫بابا دوستت داره، دا-ره.
‫ممنون.
‫آوردینش؟
‫بدشون به من.
‫همین‌جاست.
‫خدایا، چه زشت.
‫زیپش رو بکش.
‫فکر می‌کردم اون با منه
‫ولی دور از چشمِ من ‫کارهای مشکوکی می‌کرد.
‫بگذریم.
‫خیلی عالی کارش رو یکسره کردید.
‫کارِ مهمی نبود.
‫شوخی می‌کنی...
‫توجیه جالبی بود.
‫چقدر جوان.
‫صبر کن.
‫واسه معاون چه اتفاقی افتاد؟
‫اون برگشت آمریکا.
‫بدون خداحافظی کردن؟
‫آدمِ خیلی بی‌ادبیه.
‫عالیه.
‫اون همیشه خودنمایی می‌کرد ‫ولی هیچوقت کارش رو انجام نمی‌داد.
‫هیچوقت ازش خوشم نمی‌اومد.
‫گفتی اسمت چی بود؟
‫جونا، قربان.
‫کره‌ایِ خارج‌نشینی؟
‫یه همچین چیزی.
‫یه همچین چیزی؟
‫خب؟
‫تو یه جور کارچاق‌کنی؟
‫خب، هرچی که هستی، ‫از این به بعد برام خوب کار کن.
‫من از اونا نیستم که سن ‫یا جنسیت آدم‌ها برام مهم باشه.
‫تنها چیزی که برام مهمه لیاقتِ یه نفره.
‫فهمیدی؟
‫می‌تونید بهم اعتماد کنید.
‫چقدر جَوون و پرانرژی.
‫مورگان؟
‫تو رو به اون عوضیِ آب زیر کاه ترجیح میدم.
‫بگذریم.
‫بی سر و صدا حسابش رو برسید، خب؟
‫نمی‌دونیم مورگان لی کجاست.
‫هنوز دنبالش می‌گردیم.
‫و...
‫پروژه‌ی سه‌جونگ-رو.
‫دارم قضیه رو حل می‌کنم
‫و با مسئولش توی شهرداری ارتباط گرفتم.
‫به نظر میاد به زودی خبر خوبی می‌گیریم.
‫بازم می‌خوای واسه اون یارو دوک‌بوکی کار کنی؟
‫تا وقتی که همه چی رو ‫از نووئو سیتی بگیریم.
‫اون چی؟
‫جنازه‌اش رو قاتیِ اونا می‌کنیم.
‫یه جوری که هیچکس متوجه نشه.
‫چقدر دقیق هستید.
‫زنت زیاد از این کارها می‌کنه؟
‫کِی میذاری برم؟
‫آدم‌های توی زندگی‌ام فکر می‌کنن ‫یه جای کار می‌لنگه.
‫آره، برای همین می‌خواستم امروز ‫باهات در این مورد حرف بزنم.
‫می‌خوام تضمین کنی
‫که وقتی از اینجا رفتی بیرون ‫هیچ حرفی نمی‌زنی.
‫آره.
‫منم دلم می‌خواد همین کارو بکنم.
‫پول‌ها رو دیدی، مگه نه؟
‫آره.
‫و سعی کردی برشون داری.
‫باهام روراست باش.
‫آره، یکم گذاشتم توی جیبم.
‫می‌دونی اون پول چیه؟
‫باید امروز باهام رُک و راست باشی.
‫باج آدم‌رباییه.
‫پس اینطور فکر می‌کنی.
‫اون دفعه رو یادته
‫که کمکت کردم چمدون رو جابجا کنی؟
‫کمکت کردم از پله‌ها ببریمش بالا، درسته؟
‫زیرش رو بگیر.
‫اون یه آدم بود، درسته؟
‫من فقط باهات صادق بودم.
‫قسم می‌خورم رازت رو نگه می‌دارم.
‫چرا باید این رو به کسی بگم؟
‫چه نفعی برام داره؟
‫اگه از این قضیه حرفی نزنم ‫بیشتر به نفعم نیست؟
‫اگه بهم پول بدی دهنم رو می‌بندم.
‫صبر کن.
‫چقدر؟
‫نمی‌دونم. یه میلیارد وون؟
‫همینجوری یلخی رقم نگو. واقع‌بین‌تر باش.
‫من همچین پولی ندارم.
‫داری!
‫با نگاه کردن می‌تونم تشخیص بدم.
‫خیلی خب، فرض کنیم من همچین پولی دارم.
‫حتی اگه پوله رو بهت بدم
‫بازم سرِ قولت نمی‌مونی.
‫می‌مونم...
‫آره، می‌تونی اینطور فکر کنی.
‫ولی توی این وضعیت، ‫باید بهم اعتماد داشته باشیم.
‫می‌خوای من رو بکشی؟
‫نمی‌خوای، درسته؟
‫الان دارم باهات حرف می‌زنم ‫چون می‌دونم تو اینجوری نیستی.
‫یه لحظه، آقای اوه.
‫یه لحظه.
‫- الو؟ ‫- سلام، من الان دارم میام ساختمون.
‫یی-گیونگ هم با مادرش میاد.
‫می‌خواد قرارداد ببنده.
‫- الان؟ ‫- آره، عجله داره.
‫حتماً حرفت در مورد پروژه‌ی بازسازی درست بوده.
‫آره، بارها بهت گفتم.
‫چندین بار بهت گفتم که ‫نباید اینجا رو بفروشیم.
‫خیلی خب. الان میام اونجا.
‫من الان برمی‌گردم، آقای اوه.
‫گفتی می‌خوای حرف بزنی...
‫به دخترت فکر کن!
‫به آینده‌ی دخترت فکر کن.
‫می‌خوای قاتل بشی؟
‫به دا-ره فکر کن.
‫اگه این رو می‌دید چی می‌گفت؟
‫خب؟
‫باید حرف بزنیم!
‫دا-ره! دا-ره!
‫[قرارداد فروش ملک تجاری]
‫من طفره نمیرم.
‫بهت ۳۰ درصد بیشتر از نرخ فعلی بازار میدم.
‫چرا؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- چرا بیشتر از قیمت بازار میدی؟
‫پس می‌خوای بدونی.
‫آره، این اواخر خیلی‌ها به این ساختمون ‫علاقه نشون دادن.
‫این ساختمون بزرگ‌تر از اونه ‫که تو بتونی مدیریتش کنی.
‫باید کنار بکشی.
‫پول خوبی بهت میدم.
‫مامان، چیکار می‌کنی؟
‫من همیشه ازت ممنونم که چطوری ‫از دخترم و شوهرش مراقبت می‌کنی.
‫در آینده بازم هوات رو دارم
‫پس ساختمون رو به من بده.
‫[قرارداد فروش ملک تجاری]
‫- [گی سو-جونگ] ‫- [جئون یی-گیونگ]
‫وقتِ زیادی نداریم. ‫امضاش کن تموم شه بره.
‫- شما از هوال-سونگ خبر دارید. ‫- چی؟
‫می‌دونستید اون دنبال این ساختمون بود؟
‫من می‌خوام
‫یه مدت دیگه این ساختمون رو نگه دارم.
‫حتماً یه دلیلی داره که همه ‫دنبال این ساختمون هستن.
‫چطور جرأت می‌کنی حسنِ نیتم رو نادیده بگیری؟
‫تو راه و روش این دنیا رو نمی‌دونی.
‫الان بهت گفتم.
‫این کاری نیست که تو از پسش بربیای.
‫مامان.
‫بله، متوجهم منظورتون چیه.
‫ولی اول باید با همسرم صحبت کنم.
‫امروز یکم زیادی بهم فشار میارید.
‫و این من رو معذب می‌کنه.
‫چه فشاری؟
‫من ۳۰ درصد بیشتر از ارزشش بهت پول میدم.
‫من هیچوقت ازتون این رو نخواستم.
‫بعداً پشیمون میشی.
‫تو واقعاً از پسش برنمیای.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫خب...
‫بذارید بعداً دوباره صحبت کنیم.
‫ما هم باید فکرهامون رو بکنیم.
‫آره، مامان. امروز خیلی عجله داشتی.
‫شما حتی جایگاه خودتون رو نمی‌دونید.
‫ببخشید. باید باهاش حرف بزنم.
‫- اشکالی نداره. ‫- اشکالی نداره.
‫اشکالی نداره.
‫مامان!
‫مامان.
‫باید بهش فکر کنیم.
‫مامان، تو رو خدا!
‫باید خودت رو جای دیگران بذاری.
‫حتماً باید این کارو بکنی؟
‫دختره‌ی ابله.
‫برای همین آدم‌ها ازت سوءاستفاده می‌کنن.
‫چی؟
‫تو بدهیِ شوهرت رو دادی.
‫از کجا فهمیدی؟
‫عجب احمقی.
‫صبر کن، تو می‌دونستی ‫و با این حال کمکش نکردی؟
‫چرا باید بهش کمک می‌کردم؟
‫اون شوهرمـ...
‫لعنتی.
‫بله.
‫باید امشب ببینمت.
‫یه لطفی ازت می‌خوام.
‫آره.
‫خدافظ.
‫چیه؟
‫تو من رو خراب کردی.
‫بعداً می‌فهمی که همیشه حق با من بوده.
‫نه.
‫من هیچوقت مثل تو نمیشم.
‫این واقعاً کافیه؟
‫ایده‌ی دیگه‌ای داری؟
‫نه، واقعاً نه.
‫چرا یکم قیمت رو پایین‌تر نمیاریم؟
‫نه.
‫بیا چیزی رو که می‌خواد بهش بدیم.
‫خیلی خب. بیا این کارو بکنیم.
‫همین‌جا.
‫"من، اوه دونگ-کی، در ربایش یی-گیونگ
‫با کیم سئون و گی سو-جونگ همدست بودم.-
‫و در عوض از آنان پول گرفتم.
‫بدین وسیله قول می‌دهم به هیچ نحوی ‫این اطلاعات را برای اشخاص ثالث فاش نکنم
‫و قسم می‌خورم با جانم ‫این راز را حفظ کنم."
‫خیلی خب.
‫ممنون.
‫اگه زیر قولت بزنی، ‫همه‌مون باهم به فنا می‌ریم.
‫با جونم نگهش می‌دارم.
‫یه ضربه‌ی چاقو و دو روز حبس
‫در ازای یک میلیارد وون خیلی خوبه.
‫- می‌تونی... ‫- سلام، یی-گیونگ.
‫چطور مگه؟
‫من برگشتم باهاتون حرف بزنم.
‫توی زیرزمین هستید، درسته؟
‫اون اومده ما رو ببینه.
‫باید بری بالا. منم میام.
‫خدافظ.
‫- من میرم. ‫- باشه.
‫تو کارو تموم کن.
‫- کمک! ‫- هی!
‫چرا این کارو می‌کنی، آقای اوه؟
‫واقعاً می‌خوای بمیری؟
‫آقای اوه، خون دماغ شدم. لعنتی.
‫یی-گیونگ.
‫یه صدایی نشنیدی؟
‫چه صدایی؟
‫فکر کردم صدای داد زدن یکی رو شنیدم.
‫چون این ساختمون قدیمیه
‫گاهی یه صداهایی از طبقه اولش میاد.
‫بگذریم، واسه چی اومدی اینجا؟
‫خب...
‫می‌تونیم خصوصی حرف بزنیم؟
‫حتماً.
‫- بریم بالا پشت بوم؟ ‫- باشه.
‫معذرت می‌خوام. می‌تونی آزادم کنی؟
‫چرا این در باز نمیشه؟ لعنتی.
‫باز نمیشه؟
‫کارت تمومه، عوضی.
‫منظورت چیه که کارم تمومه، آقای اوه؟
‫درست صحبت کن.
‫کلید دستبندت دستِ منه.
‫ایناهاش.
‫چی؟
‫وایسا ببینم.
‫- کجاست؟ ‫- اونجا نیست؟
‫کلید رو نداری.
‫اولاً
‫بذار از طرف مامانم معذرت خواهی کنم، سئون.
‫تقصیرِ تو نبود.
‫ولی بازم من اون قرار رو گذاشتم.
‫خیلی متأسفم و احساس خیلی بدی دارم.
‫خانواده اینجوریه دیگه.
‫شاید خجالت‌آور و خسته‌کننده به نظر بیان
‫ولی به زندگی باهاشون ادامه میدی.
‫نمی‌دونم چطوری زندگی‌ام این شکلی شد.
‫هیچکس بهتر از تو زندگی نمی‌کنه، یی-گیونگ.
‫هوال-سونگ با یه زنِ دیگه در ارتباطه.
‫یه زن متأهل که یه بچه داره.
‫و اون...
‫پیش اون زنه ازم بدگویی کرده.
‫اون گفت من پخمه‌ام
‫و جذابیت و پختگی ندارم.
‫احتمالاً به خاطر پول خانواده‌ام ‫باهام ازدواج کرده، درسته؟
‫من جوون، پولدار و احمق بودم
‫پس حتماً فکر کرده طعمه‌ی آسونی‌ام.
‫اینجوری نگو، یی-گیونگ.
‫تو زنِ خیلی خوشگلی هستی.
‫یی-گیونگ.
‫می‌خوای بریم یه نوشیدنی بخوریم؟
‫آره.
‫ول کن، لعنتی.
‫ول کن!
‫ول کن. لعنتی.
‫لعنتی.
‫هی، ولم کن.
‫ول کن.
‫- ولم کن، اوه دونگ-کی! ‫- سو-جونگ مرد درستی به نظر میاد.
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫اون مرد شریفیه.
‫آهان، فهمیدم.
‫فکر می‌کنی با کی رابطه‌ی پنهانی داشته؟
‫فکر می‌کردم هیچوقت کنجکاو نشم
‫ولی حالا توی این وضعیتم
‫خیلی مشتاقم بفهمم
‫اون زنه کیه و چه شکلیه
‫که باعث شده شوهرم با یه زن متأهل ‫که بچه هم داره وارد رابطه شه.
‫دارم می‌میرم که بدونم.
‫اون خوشگله؟
‫جذابه؟ باهوشه؟
‫اصلاً اینطور نیست.
‫چی؟
‫فقط این که...
‫اون نمی‌دونه چیزی که داره چقدر ارزشمنده.
‫وقتی آدم‌ها از زندگیِ واقعی‌شون راضی نیستن
‫چیزی رو می‌خوان که مالِ خودشون نیست.
‫آدم‌ها اینجورین.
‫بحث این نیست که کی بهتره و کی بدتره.
‫فکر نکنم این مهم باشه.
‫مشکل از تو نیست، یی-گیونگ. ‫مشکل از هوال-سونگه.
‫سئون.
‫باید چه کتابی رو بخونم که بتونم ‫انقدر قشنگ حرف بزنم؟
‫بهم بگو.
‫بس کن. من قشنگ حرف نمی‌زنم.
‫- آقای اوه. ‫- ول می‌کنم.
‫- باشه. ‫- ولت می‌کنم!
‫پس آروم باش. پنج دقیقه استراحت.
‫بیا پنج دقیقه استراحت کنیم.
‫هی، یادته؟
‫چی رو؟
‫صاحب‌ملکِ خوب.
‫زمانِ کرونا؟
‫آره، وقتی تازه کافه‌ام رو باز کرده بودم.
‫روزهای خیلی خوبی بود.
‫اون موقع بهترین لاته رو درست می‌کردی.
‫اون موقع
‫اون کارو کردی که معافیت مالیاتی بگیری، درسته؟
‫از چی حرف می‌زنی؟ ‫روالِ قانون همینه.
‫چیکار می‌کنی؟
‫گورِ بابای قانون.
‫تاکتیک صرفه‌جوییت خیلی پیش رفت.
‫گرفتمت، نه؟
‫هی، آقای اوه. بس کن.
‫ولم کن.
‫ممنون که وقت گذاشتی و باهام حرف زدی.
‫خواهش می‌کنم. ‫هر وقت نیاز داشتی باهام حرف بزن.
‫بیا از این به بعد بیشتر همدیگه رو ببینیم.
‫باشه.
‫بمیر.
‫بمیر!
‫چی؟ نیومده بیرون؟
‫[سردخانه]
‫در چی شده؟
‫مگه من چه اشتباهی کردم؟
‫سو-جونگ!
‫فقط کافی بود بهم پول بدی.
‫ولی اینجا ولم کردی ‫شلوارم رو خیس کنم. بمیر!
‫این کارو نکن، آقای اوه.
‫سو-جونگ، بیا بریم.
‫خدایا.
‫لعنتی.
‫[ساختمان هانمیوم]
‫میگم باید یه بار دیگه کاری رو بکنیم ‫که اون موقع انجام دادیم.
‫می‌خوای بریم ساختمون سه-یون ‫و توش خرابکاری کنیم؟
‫زیاد سخت نیست.
‫فقط باید چندتا لوله بترکونی.
‫فکر نمی‌کنی
‫ما برای همچین کاری پیر شدیم؟
‫ما خیلی بهتر از اون جَوون‌هاییم.
‫حتماً باید تا این حد پیش بری؟
‫اگه می‌دونستی امروز چجوری تحقیر شدم ‫نمی‌تونستی این حرف رو بهم بزنی.
‫می‌تونم بذارم از ابزارها استفاده کنی.
‫ولی فقط همین.
‫خودت دست‌هات رو کثیف نمی‌کنی؟
‫من با اون صاحب‌ملک آشنام.
‫همچنین یه سری اصول اخلاقی دارم.
‫باشه.
‫به هر حال خیلی راحت‌ترم ‫که خودم این کارو بکنم.
‫من مجبور بودم تمام کارهای کثیف، ‫ناخوشایند و خطرناک رو...
‫تنهایی انجام بدم تا به جایی ‫که امروز هستم برسم.
‫و چرا؟
‫چون هرگز نباید به آدم‌ها اعتماد کنی.
‫از این کار پشیمون میشی.
‫من مدت‌هاست که با پشیمونی زندگی می‌کنم.
‫یکم می‌سوزه.
‫به نظرت اوه دونگ-کی خوب میشه؟
‫آره، ولی یکم درد می‌کشه.
‫تموم شد.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫بیا زیر نظرش بگیریم.
‫وقتی هوال-سونگ نقشه‌ی آدم‌ربایی رو بهم گفت ‫باید پیشنهادش رو رد می‌کردم.
‫عقلم رو از دست داده بودم.
‫تنها چیزی که بهش فکر می‌کردم ‫محافظت از این ساختمون بود.
‫این رو نگو.
‫تو تمام تلاشت رو کردی.
‫و به خاطر ما این کارو کردی.
‫اگه بیفتم زندان، ‫برام پول می‌فرستی خوراکی بخرم؟
‫فقط تو نمیری زندان. منم زندانی میشم.
‫تو نمی‌تونی زندانی شی.
‫باید از دا-ره مراقبت کنی.
‫اون باید گوشش رو جراحی کنه، ‫بره دانشگاه و حتی ازدواج کنه.
‫می‌تونیم همه‌ی این کارها رو بکنیم ‫تا وقتی که از پول محافظت کنیم
‫بیا تا تهش بریم
‫مهم نیست ما رو به کجا می‌رسونه.
‫بیا باهم تا تهش بریم.
‫چیزیمون نمیشه، درسته؟
‫آره.
‫[دفتر مدیریت]
‫بمیر! عوضی.
‫ببخشید.
www.Doostihaa.com
‫[رویاهای دیوانه‌وار بتنی]
‫فقط همین رو دارید؟
‫ما از دیشب از دوربین‌های مداربسته ‫استفاده می‌کنیم.
‫قبلش ازشون استفاده نمی‌کردیم ‫چون یه سری ایراد داشتن.
‫به نظرت عجیب نیست؟
‫ اتفاقاتی که توی این ساختمون می‌افته.
‫بیدار شو!
‫می‌ترسید گیر بیفتم و حرف بزنم؟
‫تا همه چی رو لو ندادم ‫پول‌ها رو برام بیارید!
‫تو یه چیزی در مورد اون جایی که ‫وقتی دزدیده بودنم توش حبس بودم نگفتی؟
‫یی-گیونگ سراغ سردخونه رو گرفت؟
‫شما پیدا کردن آدم‌ها رو خوب بلدید، درسته؟ ‫اون آدم رو پیدا کن.
‫ما تا وقتی که پول بگیریم ‫هر کاری می‌کنیم.
‫- بگیرش! ‫- احیاناً ما مظنون هستیم؟
‫اگه تو اون پیشنهاد رو نداده بودی
‫من تا اینجا پیش نمی‌اومدم.