WEBVTT
X-TIMESTAMP-MAP=LOCAL:00:00:00.000,MPEGTS:0


00:27.560 --> 00:29.880
‫کنتس اومدن شما رو ببینن، خانم هارت.

00:30.880 --> 00:32.520
‫مامان!

00:32.520 --> 00:35.560
‫چه هفته وحشتناکی رو گذروندی.
‫اصلاً طاقت دیدنش رو ندارم.

00:35.560 --> 00:37.960
‫به گلفروش گفتم، بهترین دسته‌گلتون رو می‌خوام،

00:37.960 --> 00:39.600
‫البته بدون گل رز.

00:39.600 --> 00:41.200
‫و اون دختر فوراً فهمید که لابد این‌ها برای شماست.

00:41.200 --> 00:42.880
‫نظرت چیه؟

00:42.880 --> 00:44.360
‫اون روزنامه‌های ملعون.

00:44.360 --> 00:46.320
‫خیلی خوشحال شدم وقتی پیشنهاد ناهار دادی.

00:46.320 --> 00:47.480
‫داری دوام میاری؟

00:47.480 --> 00:49.240
‫کی دیدی که کم بیارم؟

00:49.240 --> 00:50.640
‫سلام، عزیزم.

00:50.640 --> 00:52.600
‫رستوران پتسی رو واسه
‫ساعت ۱:۳۰ رزرو کردم. خوبه؟

00:52.600 --> 00:54.680
‫جانت قسم می‌خوره که همین سه‌شنبه پیش
‫سیناترا رو اونجا دیده.

00:54.680 --> 00:56.120
‫محبوب‌ترین حرف مامان

00:56.120 --> 00:57.680
‫واسه زدن اینه که همه این کارها رو
‫واسه خانواده‌ش کرده،

00:57.680 --> 00:59.320
‫که البته مضحکه،

00:59.320 --> 01:01.760
‫واسه زنی که تمام لحظات زندگی بزرگسالیش رو

01:01.760 --> 01:04.080
‫صرف فرار از خانواده‌ش کرده
‫و سخنرانی‌های غرایی

01:04.080 --> 01:06.200
‫درباره انتقام لعنتی سر داده.

01:06.200 --> 01:07.960
‫واقعاً مایه‌تاسفه.

01:07.960 --> 01:09.880
‫البته این قضیه یه روی دیگه هم داره،

01:09.880 --> 01:11.800
‫اینکه مطمئن بشی بچه‌هات

01:11.800 --> 01:14.640
‫هیچ‌وقت محتاج هیچ ‌چیزی تو زندگی‌شون نمی‌شن؛

01:14.640 --> 01:18.440
‫و اون روی سکه اینه که مجبوری
‫تماشا کنی چطور بی‌خیال تو زندگی قدم می‌زنن

01:18.440 --> 01:21.040
‫و هر چیزی که سر راه‌شونه رو وظیفه آدم می‌دونن.

01:21.040 --> 01:22.560
‫مامان، واقعاً معذرت می‌خوام. من...

01:22.560 --> 01:25.160
‫اول از همه کدومو می‌خوای توضیح بدی،
‫عشق من؟

01:25.160 --> 01:26.840
‫افشاگری با جزئیاتت توی مطبوعات

01:26.840 --> 01:29.400
‫درباره پرونده پزشکی محرمانه من،

01:29.400 --> 01:33.480
‫یا استفاده‌ت از کلمه «جادوگر پیر»
‫جلوی آقای فیرلی؟

01:34.640 --> 01:36.360
‫می‌تونم توضیح بدم.

01:36.360 --> 01:38.720
‫خب، خیلی مشتاقم بشنوم، عزیزم.

01:38.720 --> 01:40.360
‫واقعاً میگم.

01:40.360 --> 01:43.280
‫خیلی دلم می‌خواد بفهمم،

01:43.280 --> 01:47.040
‫چون هر کاری که تا حالا کردم
‫واسه خانواده‌ام بوده.

02:20.400 --> 02:23.240
‫- برگه‌های ساعات کاری، آقای فیرلی.
‫- ممنون.

02:23.240 --> 02:27.080
‫توی خونه... همه ‌چی روبراهه؟

02:32.200 --> 02:33.840
‫چطور مگه؟

02:33.840 --> 02:36.640
‫می‌دونم بعضی از کارکنان عمارت در عجب بودن

02:36.640 --> 02:39.560
‫که شاید اما خبری از خودش داده باشه...

02:39.560 --> 02:40.960
‫حدوداً همین روزها.

02:44.680 --> 02:46.640
‫ماه‌هاست که ندیدیمش.

02:48.360 --> 02:49.800
‫شش... شش ماه می‌شه.

02:51.520 --> 02:52.760
‫شش ماه و نیم.

02:56.320 --> 02:58.360
‫اون هر ماه پول می‌فرسته.

02:59.480 --> 03:00.960
‫با مهر پست لیدز.

03:00.960 --> 03:04.000
‫دختر عاقل و فهمیده‌ایه، آقای فیرلی.

03:04.000 --> 03:07.720
‫کار خودش رو پیش می‌بره.
‫نه آدرسی، نه خبری.

03:07.720 --> 03:09.120
‫نمی‌خواد ما نگران بشیم.

03:10.200 --> 03:12.560
‫به‌هر‌حال، بهم گفتن که باید

03:12.560 --> 03:13.920
‫بابت نامزدیتون تبریک بگم.

03:17.360 --> 03:19.440
‫یه شیفت شب دارم که باید بیدار بمونم.

03:46.360 --> 03:48.360
‫مترجم: مریم سهرابی

03:52.640 --> 03:55.600
‫خب خانم فرودر، من تمام شب رو بیدار بودم

03:55.600 --> 03:57.960
‫تا این لباس رو فقط واسه شما تموم کنم.

03:57.960 --> 04:00.560
‫بنابراین فکر کنم این دقیقاً
‫همون چیزی باشه که دنبالشید.

04:00.560 --> 04:03.480
‫با این وضعیتت چطور وقت می‌کنی، خانم هارت؟

04:03.480 --> 04:06.640
‫واسه وضعیت خانم هارت
‫فقط یه اسم می‌شه گذاشت، «خستگی‌ناپذیر».

04:06.640 --> 04:09.240
‫راستش خانم هارت، منم پا به ماهم.

04:09.240 --> 04:11.440
‫تبریک می‌گم، خانم فرودر.

04:11.440 --> 04:13.120
‫شاید بتونم یه دامن مثل مال خودم براتون بدوزم

04:13.120 --> 04:14.360
‫که کمرش بنددار باشه.

04:14.360 --> 04:16.160
‫ببینید؟ این‌طوری دور شکمم جمع می‌شه.

04:16.160 --> 04:17.920
‫یه سر بیایید پیشم تا اندازه‌هاتون رو بگیرم.

04:17.920 --> 04:19.200
‫به‌زودی می‌بینمتون.

04:24.560 --> 04:27.840
‫من تا حالا هیچ فروشنده‌ای نداشتم
‫که مثل تو این‌قدر مشتری جذب کنه.

04:27.840 --> 04:29.040
‫همه‌ چی داره جور می‌شه.

04:29.040 --> 04:30.880
‫سه چهارمش واسه شما، آقای لوتر.

04:32.920 --> 04:35.120
‫و یک چهارمش واسه...

04:35.120 --> 04:37.520
‫برنامه‌ت. با ب بزرگ.

04:37.520 --> 04:39.360
‫ب بزرگ، واسه بچه.

04:39.360 --> 04:41.000
‫دارم پس‌انداز می‌کنم.

04:41.000 --> 04:43.040
‫خب، ولی انرژیت رو ذخیره نمی‌کنی.

04:43.040 --> 04:45.240
‫وقتی بچه به دنیا اومد می‌شینم استراحت می‌کنم.

04:45.240 --> 04:47.240
‫وقتی مادر می‌شی روال کار همین‌طوریه، مگه نه؟

04:47.240 --> 04:48.760
‫کاری جز استراحت نداری.

04:48.760 --> 04:50.760
‫خب، مطمئن نیستم که روال کار این‌طوری باشه.

04:50.760 --> 04:52.640
‫خانم بارلو! امیدوار بودم بیایید.

04:52.640 --> 04:54.000
‫عاشق این می‌شید.

05:21.840 --> 05:23.480
‫خدا رو شکر.

05:28.400 --> 05:30.600
‫اون تو جات کاملاً امن و امانه.

05:32.600 --> 05:34.080
‫منم همین‌طوری نگه‌ت می‌دارم.

05:46.800 --> 05:47.800
‫[کالسکه‌ی بچه برای فروش]

05:55.400 --> 05:56.400
‫[نیازهای هر هفته]

06:08.240 --> 06:09.240
‫[کسر بودجه]

06:19.120 --> 06:20.560
‫نه!

06:22.880 --> 06:23.880
‫[بعد از به دنیا اومدن بچه]

06:34.240 --> 06:37.320
‫اون تو همه‌ چی خوبه؟
‫داری واسه خودت بازی می‌کنی؟

06:43.000 --> 06:45.000
‫وای!

06:45.000 --> 06:48.000
‫- بفرمایید، جناب.
‫- زیاد طولش نمی‌دم.

06:52.280 --> 06:54.360
‫امیدوارم تنبلی نکنی، خانم هارت.

06:54.360 --> 06:57.120
‫ناهارمه. ولی نگران نباش.
‫دست از کار نکشیدم.

06:57.120 --> 06:58.880
‫خدا اون روز رو نیاره.

07:05.320 --> 07:08.160
‫به این زودی داره واسه امروز تعطیل می‌کنه؟
‫هیچ‌وقتِ خدا باز نیست.

07:13.040 --> 07:14.640
‫فکر کنم از چیزی که امروز

07:14.640 --> 07:16.280
‫براتون آوردم خیلی خوشحال بشید.

07:16.280 --> 07:19.280
‫ابریشم‌های جدید! بی‌نظیرن.

07:19.280 --> 07:22.120
‫و واسه شما،
‫متری فقط سه شیلینگ و شش پنس.

07:22.120 --> 07:24.080
‫پس مایه شرمساریه که من فقط دو شیلینگ و شش پنس می‌دم.

07:24.080 --> 07:25.800
‫- سه شیلینگ.
‫- دو شیلینگ و نه پنس.

07:27.240 --> 07:29.040
‫ای ظالم.

07:33.640 --> 07:35.920
‫اون‌ها جای سوزنه روی اون انگشت‌ها؟

07:35.920 --> 07:38.320
‫خانم هارت، چند وقته که واسه جو لوتر کار می‌کنی؟

07:38.320 --> 07:39.960
‫شش ماه می‌شه، نه؟

07:39.960 --> 07:41.680
‫و تمام این مدت رو مثل سگ جون کندی.

07:41.680 --> 07:43.320
‫مردم دوست دارن مدام بهم بگن کار رو لفتش بدم،

07:43.320 --> 07:45.360
‫اما بچه‌ها از قبل نامه نمی‌فرستن
‫و وقت قبلی نمی‌گیرن.

07:45.360 --> 07:47.840
‫و وقت منم داره تموم می‌شه.

07:47.840 --> 07:50.360
‫پول به اندازه کافی سریع جور نمی‌شه.

07:50.360 --> 07:53.240
‫همسرتون مشکلی نداره که این‌قدر سخت کار می‌کنید؟

07:54.400 --> 07:56.920
‫بهتون که گفتم، اونم داره کار می‌کنه.
‫نیروی دریایی نمی‌تونه ازش بگذره.

07:58.520 --> 08:00.760
‫خب، تنها چیزی که می‌تونم بگم
‫اینه که اون داره ضرر می‌کنه.

08:02.720 --> 08:05.520
‫توقع دارم تو هم دلت براش تنگ بشه،
‫چون از خونه دوری.

08:05.520 --> 08:08.520
‫دلم واسه پدرم و برادرم تنگ می‌شه.

08:08.520 --> 08:10.280
‫وقت ندارم واسه کس دیگه‌ای دلتنگ بشم.

08:10.280 --> 08:11.760
‫به‌هر‌حال، دارم پس‌انداز می‌کنم،

08:11.760 --> 08:14.120
‫تا وقتی بچه به دنیا اومد،
‫بتونم دو ماه مرخصی بگیرم.

08:14.120 --> 08:17.280
‫شاید حتی سه ماه،
‫اگه تو این چند هفته آخر حسابی کار کنم.

08:17.280 --> 08:20.200
‫به نظر می‌رسه امروز یه روز رکوردشکن دیگه باشه.

08:20.200 --> 08:23.960
‫- کار تیمی، آقای لوتر.
‫- فکر نکنم این‌طور باشه.

08:23.960 --> 08:26.000
‫وقتی فروشت رو تماشا می‌کنم،

08:26.000 --> 08:28.720
‫ذهنت اصلاً شبیه ذهن یه زن کار نمی‌کنه.

08:28.720 --> 08:30.400
‫مال تو بیشتر شبیه مردهاست.

08:31.880 --> 08:34.120
‫مگه فرقی هم داره؟

08:34.120 --> 08:36.240
‫الان دیگه اینجا زندگی می‌کنی، آره؟

08:36.240 --> 08:37.960
‫کار دارم که باید انجام بدم.

08:41.040 --> 08:43.120
‫این پارچه جدیدیه؟ گرون‌قیمت به نظر می‌رسه.

08:43.120 --> 08:45.480
‫قرارم بود همین باشه!

08:45.480 --> 08:47.520
‫این قراره جایگزین جنس‌های فیرلی بشه، آقای لوتر.

08:47.520 --> 08:49.440
‫راستش مشتری‌ها متوجه قضیه می‌شن.

08:49.440 --> 08:51.680
‫پارچه‌های کارخونه فیرلی فقط کیفیت‌شون افتضاحه؛

08:51.680 --> 08:53.200
‫به قول بعضی‌ها، پوسیده‌ست.

08:57.280 --> 08:59.080
‫یه سفارش پارچه دیگه رو از دست دادیم.

08:59.080 --> 09:01.040
‫شکایت‌های بیشتری بابت کیفیت رسیده.

09:02.400 --> 09:05.520
‫خیلی از اون تجهیزات قدیمی و فرسوده‌ان،

09:05.520 --> 09:07.960
‫و نمی‌تونیم مدام از کارگرها بخوایم ۲۴ ساعته کار کنن.

09:07.960 --> 09:10.360
‫گله همیشگی تو اینه که ما
‫به این اراذل و اوباش پول کافی نمی‌دیم.

09:10.360 --> 09:11.840
‫حالا که داریم ساعات شب‌کاری رو بهشون پیشنهاد می‌دیم،

09:11.840 --> 09:13.560
‫یهو باید واسه شام خونه باشن.

09:13.560 --> 09:15.040
‫اونا اراذل و اوباش نیستن.

09:15.040 --> 09:16.440
‫آدمیزادن...

09:16.440 --> 09:18.040
‫کسایی که حق و حقوق و احساسات دارن.

09:18.040 --> 09:19.160
‫هوم!

09:19.160 --> 09:20.720
‫پریا.

09:20.720 --> 09:22.360
‫برگشتی.

09:24.880 --> 09:26.760
‫ببخشید. روز طولانی‌ای بود.

09:28.000 --> 09:29.880
‫باید خسته باشی.

09:33.640 --> 09:36.240
‫ادوین، من و پریا امیدوار بودیم که فردا بتونیم

09:36.240 --> 09:38.240
‫برسیم به کارهای اصلی این هفته.

09:38.240 --> 09:40.360
‫برنامه‌ریزی عروسی.

09:40.360 --> 09:45.440
‫قطعاً توی یه مرحله‌ای باید
‫درباره کلیسا صحبت کنیم.

09:45.440 --> 09:47.720
‫امیدوار بودم حداقل تا وقتی اینجام بتونیم

09:47.720 --> 09:49.240
‫روی یه تاریخ به توافق برسیم.

09:49.240 --> 09:51.040
‫چون پدرت آدم پرمشغله‌ایه‌.

09:51.040 --> 09:53.600
‫سر ویکرام باید برنامه‌ریزی کنه.

09:54.920 --> 09:58.320
‫پس ما باید تمام جزئیات عروسی رو هماهنگ کنیم،

09:58.320 --> 09:59.640
‫مگه نه، ادوین؟

10:01.320 --> 10:04.920
‫- فکرش بدجور درگیر کاره.
‫- ادوین پرکار قدیمی،

10:04.920 --> 10:06.760
‫هر کاری از دستش برمیاد می‌کنه
‫تا کسب‌و‌کار رو نجات بده.

10:37.200 --> 10:39.600
‫تو اصلاً فکر کردی چه خری هستی؟

10:39.600 --> 10:41.400
‫باید از خودت خجالت بکشی.

10:41.400 --> 10:42.640
‫نمی‌تونی همین‌طوری سرت رو بندازی
‫پایین بیای اینجا،

10:42.640 --> 10:44.400
‫اونم وقتی ماه‌هاست حتی نزدیکش هم نیومدی.

10:44.400 --> 10:48.560
‫خب، معلومه، الان اینجام چون...
‫می‌بینم که حسابی سرش شلوغ بوده.

10:51.880 --> 10:55.000
‫ماورنین، چه غلطی داشتی می‌کردی؟

10:55.000 --> 10:57.440
‫آقای هارت، شما باید بدونید که همسرتون

10:57.440 --> 11:00.240
‫تک‌تک دقایق رو خستگی‌ناپذیر کار کرده.

11:02.080 --> 11:03.640
‫توی غیاب هر کس دیگه‌ای
‫که به خودش زحمت بده...

11:03.640 --> 11:07.280
‫آقای کالینسکی، دیوید، این همسر من نیست.

11:07.280 --> 11:09.280
‫این فقط یه دوسته،

11:09.280 --> 11:11.840
‫یه دوست عزیز. مک.

11:11.840 --> 11:13.080
‫اون اصلاً شوهر منو نمی‌شناسه.

11:13.080 --> 11:15.000
‫تعجب می‌کنی اگه بدونی چقدر کم می‌شناسه.

11:17.440 --> 11:19.520
‫اما من اصلاً روحمم خبر نداشت.

11:19.520 --> 11:22.560
‫موقع تعطیل کردن مغازه می‌بینمت. بعدش.

11:22.560 --> 11:24.120
‫می‌بینمت.

11:38.800 --> 11:41.400
‫شرمنده‌ام. ما... تعطیلیم.

11:41.400 --> 11:43.800
‫سگ نگهبانت همراهت نیست، نه؟

11:43.800 --> 11:46.360
‫آقای کالینسکی فقط کار تحویل بار رو انجام میده.

11:46.360 --> 11:49.160
‫- اون فقط داره لطف می‌کنه.
‫- لطف می‌کنه، آره؟

11:49.160 --> 11:50.840
‫و لابد خوش‌تیپ هم هست؟

11:56.080 --> 11:58.360
‫انگار اصلاً به دنیا اومدی که اینجا کار کنی.

12:05.520 --> 12:09.000
‫اما هارت، قراره تا آخر عمرت

12:09.000 --> 12:11.400
‫از نگاه کردن بهم فرار کنی؟

12:11.400 --> 12:13.200
‫چی شده، عزیزم؟

12:15.280 --> 12:16.600
‫بده.

12:23.680 --> 12:25.960
‫بابا نمی‌دونه من اینجام.

12:25.960 --> 12:27.960
‫و نبایدم بفهمه.

12:27.960 --> 12:30.080
‫نمی‌خوام پام به خونه‌ش باز بشه
‫و دردسر درست کنم.

12:32.600 --> 12:34.080
‫نه بعد از اون بلایی که سر مامان اومد.

12:35.760 --> 12:37.040
‫من ندیدمش.

12:38.560 --> 12:40.160
‫نه اون رو دیدم و نه فرانک رو.

12:41.160 --> 12:43.880
‫چطور تنهایی از پس خرج
‫و مخارج بزرگ کردن این بچه بربیام؟

12:47.360 --> 12:48.840
‫عزیزم...

12:52.560 --> 12:55.280
‫آخه چطور خودتو توی
‫این دردسر بزرگ انداختی؟

13:03.000 --> 13:04.560
‫کار یه پسره تو ولایت خودمون بود.

13:06.040 --> 13:08.160
‫نمی‌شناسیش.

13:08.160 --> 13:09.400
‫پشتم رو خالی کرد.

13:11.120 --> 13:12.840
‫پس حسابش رو می‌رسم
‫و تا می‌خوره می‌زنمش.

13:12.840 --> 13:14.960
‫نیازی نیست.

13:14.960 --> 13:17.800
‫اولش گفت باهام ازدواج می‌کنه،
‫اما بعدش فرار کرد و رفت نیروی دریایی.

13:22.160 --> 13:23.360
‫و این چیه؟

13:25.560 --> 13:27.280
‫واسه اینکه کسی درباره‌م فکر بد نکنه.

13:29.760 --> 13:32.800
‫- در ضمن، چون دوست دارم یادم بمونه.
‫- یاد اون بمونی؟

13:32.800 --> 13:34.160
‫یادم بمونه که دیگه هیچ‌وقت تو زندگی

13:34.160 --> 13:35.840
‫به کسی اجازه ندم باهام کاری کنه
‫که اون کرد.

13:38.280 --> 13:39.920
‫تا روزی که بمیرم.

13:41.000 --> 13:43.800
‫و یادم بمونه که الان انگیزه‌م چیه.

13:43.800 --> 13:45.640
‫چیزی که تمام عمرم بهم انگیزه میده.

13:47.120 --> 13:48.400
‫انتقام.

13:53.120 --> 13:56.160
‫اما، چطور می‌خوای هم کار کنی
‫و هم از بچه مراقبت کنی؟

13:57.800 --> 14:00.360
‫دارم لباس می‌دوزم.

14:00.360 --> 14:02.480
‫کارم هم خوبه. واقعاً خوبه.

14:02.480 --> 14:05.200
‫دیدن اینکه پول‌هام داره روی هم جمع می‌شه
‫بهم انرژی میده.

14:05.200 --> 14:07.880
‫واسه دو ماه هم پس‌انداز کردم،

14:07.880 --> 14:10.960
‫این یعنی وقتی بچه به دنیا بیاد،
‫می‌تونم یه مدت دست از کار بکشم.

14:15.120 --> 14:16.960
‫چیزی از دستت افتاد؟

14:16.960 --> 14:20.480
‫خودت می‌دونی که باهات ازدواج می‌کنم، اما هارت.

14:20.480 --> 14:22.560
‫با کمال میل هم این کار رو می‌کنم.

14:23.720 --> 14:25.240
‫باعث افتخارمه.

14:26.960 --> 14:28.600
‫اما، با من ازدواج می‌کنی؟

14:32.880 --> 14:35.040
‫تو بهترین مردی هستی که می‌شناسم.

14:35.040 --> 14:37.680
‫مطمئنم ازدواج با تو یه امتیاز بزرگه.

14:37.680 --> 14:38.960
‫بیشتر شبیه یه بار سنگینه.

14:38.960 --> 14:41.000
‫این شونه‌ها رو دیدی؟

14:41.000 --> 14:42.560
‫می‌تونم از پس مخارج هر دوتاتون بربیام.

14:44.040 --> 14:46.440
‫می‌دونم.

14:46.440 --> 14:48.080
‫می‌دونم این کار رو می‌کنی.

14:49.960 --> 14:51.680
‫اما من واسه‌ش برنامه‌ریزی کردم.

14:51.680 --> 14:54.160
‫خودم یه جوری از پس زندگی خودمون برمیام.

14:54.160 --> 14:55.720
‫یه جوری درستش می‌کنم.

14:55.720 --> 14:58.720
‫من دارم مادر می‌شم، مک، یه مامان واقعی.

14:58.720 --> 15:00.240
‫دارم صاحب یه بچه واقعی می‌شم.

15:00.240 --> 15:02.640
‫ارزشمندترین چیزی که یه آدم می‌تونه داشته باشه.

15:02.640 --> 15:04.560
‫و بیشتر از هر کاری که تا حالا تو زندگیم کردم،

15:04.560 --> 15:06.160
‫دلم می‌خواد خودم مراقبش باشم.

15:07.160 --> 15:09.200
‫خب، حداقل می‌تونم هواتون رو...

15:09.200 --> 15:11.120
‫مک...

15:11.120 --> 15:12.960
‫تو بزرگ‌ترین قلبی رو داری که تا حالا دیدم.

15:14.160 --> 15:15.880
‫داری از مهربونی منفجر می‌شی.

15:15.880 --> 15:18.120
‫واسه همینم هست که می‌خوام این قلب رو

15:18.120 --> 15:20.560
‫به کسی بدی که واقعاً عاشقشی،

15:20.560 --> 15:22.320
‫نه به دختری که فقط دلت واسه‌ش سوخته.

15:22.320 --> 15:24.720
‫- اما، ولی...
‫- جوابم منفیه.

15:26.000 --> 15:28.720
‫ولی این یه جواب منفی
‫همراه با بزرگ‌ترین تشکر دنیاست.

15:39.440 --> 15:42.520
‫شاید بهتر باشه... با جارو

15:42.520 --> 15:44.640
‫زیر صندلی رو تمیز کنی.

15:44.640 --> 15:46.960
‫وضعیت گرد و خاک... واقعاً افتضاحه.

15:59.920 --> 16:01.280
‫صبح بخیر!

16:31.280 --> 16:32.920
‫بذار مغازه بغلی رو اجاره کنم.

16:32.920 --> 16:35.080
‫بذار ازت اجاره‌ش کنم
‫و یه مغازه لباس‌فروشی راه بندازم.

16:35.080 --> 16:37.440
‫مغازه خود خودم، پر از لباس‌هایی که خودم دوختم.

16:37.440 --> 16:39.080
‫فقط یه دلیل بیار که چرا نباید این کار رو بکنم.

16:39.080 --> 16:41.240
‫فقط یه دلیل می‌خوای؟

16:41.240 --> 16:43.160
‫خب، کدوم دلیل رو می‌خوای بشنوی؟

16:43.160 --> 16:45.600
‫اینکه هیچ تجربه‌ای تو چرخوندن مغازه نداری؟

16:45.600 --> 16:48.480
‫اینکه اصلاً هیچ تجربه‌ای تو اداره کردن
‫هیچ نوع کسب‌و‌کاری نداری؟

16:48.480 --> 16:50.920
‫اینکه به زور ۱۹ سالت شده؟
‫تازه باردار هم هستی.

16:50.920 --> 16:53.640
‫آقای لوتر، جواب همه اینا یکیه.

16:53.640 --> 16:54.840
‫من از پسش برمیام.

16:54.840 --> 16:56.480
‫خانم هارت، این حرفت در بهترین حالت فقط یه رویابافیه.

16:56.480 --> 16:58.160
‫همین امسال دو نفر توی اون مغازه ورشکست شدن.

16:58.160 --> 16:59.640
‫دو تا آدم بی‌عرضه و نابلد.

16:59.640 --> 17:01.400
‫خانم کلیولند؛ جنس‌هاش بی‌کیفیت بود

17:01.400 --> 17:03.000
‫و نسبت به کیفیت‌شون خیلی گرون بود.

17:03.000 --> 17:04.480
‫اون مشتری‌هاش رو نمی‌شناخت.

17:04.480 --> 17:06.920
‫اما من می‌شناسم.
‫می‌دونم چه جور لباس‌هایی دوست دارن.

17:06.920 --> 17:09.200
‫کارم هم خوبه. خودت هم این رو می‌دونی.

17:09.200 --> 17:11.600
‫خودت هم گفتی که من اهل کارم.
‫می‌تونم خوب بفروشم.

17:11.600 --> 17:14.280
‫واسه همینم هست که نمی‌تونم از دستت بدم
‫و بذارم از مغازه‌م بری.

17:14.280 --> 17:15.800
‫از دستم نمیدی.

17:15.800 --> 17:17.680
‫کسب‌و‌کار همدیگه رو رونق می‌دیم.
‫همین الان،

17:17.680 --> 17:20.160
‫وقتی مردم میان تو، فقط طاقه‌های پارچه می‌بینن.

17:20.160 --> 17:21.760
‫اما با وجود مغازه لباس‌فروشی من بیخ گوشت،

17:21.760 --> 17:24.040
‫یه نمایشگاه داری که نشون میده
‫اون پارچه‌ها قراره تبدیل به چی بشن.

17:24.040 --> 17:26.160
‫سودت توی یه ماه دو برابر می‌شه.
‫شاید حتی سه برابر.

17:26.160 --> 17:27.800
‫تازه، من بهترین مشتریت می‌شم.

17:27.800 --> 17:29.120
‫واسه هر لباسی که می‌فروشم،

17:29.120 --> 17:30.720
‫پارچه‌ش رو از خودت می‌خرم.

17:30.720 --> 17:34.120
‫اون مغازه هم که خالی افتاده، آقای لوتر،
‫داره خاک می‌خوره.

17:34.120 --> 17:37.000
‫من همین امروز، همین الان، همین لحظه تحویلش می‌گیرم،

17:37.000 --> 17:38.560
‫تا حتی کرایه یه روز رو هم از دست نداده باشی.

17:38.560 --> 17:41.480
‫خانم هارت، انگار یادت رفته من از شرایطت باخبرم.

17:41.480 --> 17:43.760
‫توی اتاق بالای مغازه من زندگی می‌کنی.

17:43.760 --> 17:46.720
‫پول پیش اون مغازه سر به فلک می‌کشه.

17:58.800 --> 18:00.760
‫توی این، به اندازه پول پیشت پول هست.

18:00.760 --> 18:02.480
‫و چون می‌دونم بابت من نگرانی،

18:02.480 --> 18:05.560
‫هر چند همین که سود کار رو ببینی
‫این نگرانیت برطرف می‌شه...

18:05.560 --> 18:08.280
‫می‌دونم معمولاً کرایه چهار هفته رو جلوجلو می‌گیری،

18:08.280 --> 18:10.040
‫اما من اینجا به اندازه هشت هفته پول دارم.

18:11.760 --> 18:13.400
‫همه‌ش همین‌جاست.

18:14.920 --> 18:17.080
‫- بگیرش.
‫- خانم هارت...

18:18.200 --> 18:21.920
‫نیازی هست بهت یادآوری کنم
‫که داری بچه‌دار می‌شی؟

18:21.920 --> 18:23.640
‫مراقب اونم هستم.

18:24.840 --> 18:27.320
‫اصلاً واسه همینم هست که کاملاً مطمئنم
‫این کار درسته.

19:37.600 --> 19:39.440
‫- ببخشید.
‫- نه، اشکالی نداره. من فقط...

19:39.440 --> 19:40.680
‫فقط داشتم پیاده می‌رفتم خونه.

19:40.680 --> 19:42.720
‫هر جا که دلت بخواد می‌تونی پیاده‌روی کنی.

19:45.680 --> 19:47.080
‫هدف‌گیریت حرف نداره.

19:47.080 --> 19:48.960
‫الان سه روزه که دارم اونجا تحمل می‌کنم؛

19:48.960 --> 19:50.760
‫خاله‌ت مدام داره درباره دسته‌گل عروس حرف میزنه،

19:50.760 --> 19:52.040
‫تو و پدرت هم مدام دارید

19:52.040 --> 19:54.240
‫سر دستگاه‌های بافندگی سر همدیگه داد می‌کشید.

19:54.240 --> 19:55.840
‫باید یه جوری خودم رو خالی می‌کردم.

20:04.720 --> 20:06.440
‫خب، بذار ببینم.

20:07.920 --> 20:10.520
‫- بد نیست، بد نیست.
‫- بد نیست.

20:11.960 --> 20:14.560
‫- افتضاحه.
‫- وحشتناکه.

20:16.680 --> 20:18.760
‫خب، لابد الان دارن دنبال‌مون می‌گردن
‫که شام بخوریم.

20:18.760 --> 20:20.280
‫بله.

20:23.640 --> 20:26.160
‫اون موقعی که ازم خواستگاری کردی رو یادت میاد؟

20:26.160 --> 20:27.760
‫فکر می‌کردم یه تفاهمی بین‌مونه.

20:28.760 --> 20:31.600
‫اینکه تو هم مثل من خوش‌بینی.

20:31.600 --> 20:34.760
‫چشم‌هات پر از امید و آرزو به نظر می‌رسید،

20:34.760 --> 20:36.840
‫و مطمئن نبودم که دل‌هامون
‫واسه همدیگه پر می‌کشه یا نه،

20:36.840 --> 20:38.480
‫نه اون‌جوری که توی کتاب‌ها

20:38.480 --> 20:40.600
‫درباره پر کشیدن دل حرف می‌زنن...

20:40.600 --> 20:43.160
‫تو لابد از این‌جور کتاب‌ها نمی‌خونی.

20:43.160 --> 20:45.480
‫نه واقعاً.

20:45.480 --> 20:48.320
‫اما مفهومش رو که می‌دونی...
‫پر کشیدن دل رو؟

20:50.880 --> 20:52.280
‫بله.

20:52.280 --> 20:55.120
‫به‌هر‌حال، فقط می‌خواستم بگم...

20:55.120 --> 20:56.480
‫قسمت همه نمیشه...

20:56.480 --> 20:58.600
‫این پر کشیدن دل.

20:58.600 --> 21:01.480
‫فکر نکنم زندگی اصلاً این‌طوری باشه.

21:01.480 --> 21:04.960
‫اما این اواخر،
‫اون ستاره‌ها از توی چشم‌هات رفتن.

21:04.960 --> 21:08.360
‫و... می‌دونم این نامزدی پدرت رو خوشحال می‌کنه،

21:08.360 --> 21:10.640
‫اونم مردی که خوشحال کردنش
‫اصلاً کار راحتی نیست، اما...

21:12.840 --> 21:14.760
‫می‌تونیم بی‌خیال همه‌ چی بشیم و بریم.

21:19.360 --> 21:21.600
‫خوشحال کردن آدم‌ها خیلی ارزش داره.

21:23.920 --> 21:25.440
‫و نه فقط پدر و مادرها.

21:26.640 --> 21:29.960
‫پریا، من اگه نمی‌خواستم،
‫ازت خواستگاری نمی‌کردم...

21:32.120 --> 21:35.560
‫اگه قصدش رو نداشتم،
‫اصلاً بهش فکر هم نمی‌کردم...

21:35.560 --> 21:36.800
‫...یه جوری پیش می‌بریمش.

21:39.040 --> 21:41.160
‫تمام تلاشم رو می‌کنم تا تو رو هم خوشحال کنم.

21:43.480 --> 21:44.960
‫خب، پس بهم خبر بده، باشه؟

21:46.960 --> 21:48.720
‫اینکه این تلاش واسه خوشحال کردن من
‫کِی قراره شروع بشه؟

22:13.600 --> 22:15.240
‫مامان.

22:15.240 --> 22:17.400
‫حالت چطوره؟

22:18.800 --> 22:21.160
‫فکر کنم...
‫دلم می‌خواست ببینمت.

22:23.600 --> 22:25.120
‫اگه اشکالی نداره؟

22:36.880 --> 22:41.480
‫چون همه‌ چی یه جوری...
‫اشتباه به نظر می‌رسه.

22:42.800 --> 22:44.880
‫پریا از خیلی جهات دختر نازنینیه.

22:44.880 --> 22:46.400
‫پدرت کجاست؟

22:49.880 --> 22:51.560
‫اون هیچ‌وقت نمیاد دیدنم.

22:51.560 --> 22:53.760
‫پدرت هیچ‌وقت حتی نزدیک منم نمیشه.

22:53.760 --> 22:55.080
‫کجاست؟

22:56.080 --> 22:58.840
‫اون... هنوز برنگشته.

22:58.840 --> 23:01.120
‫نمی‌دونم. توی کارخونه سرش شلوغ بوده.
‫سر همه‌مون شلوغ بوده.

23:01.120 --> 23:03.280
‫اما اون یعنی نمی‌دونه من اینجام، ادوین؟

23:05.280 --> 23:06.920
‫منم واسه خودم کسی هستم.

23:09.120 --> 23:10.520
‫من بی‌ارزش نیستم.

23:15.040 --> 23:16.680
‫دستت رو از روم بردار!

23:19.880 --> 23:21.040
‫مامان...

23:24.440 --> 23:25.720
‫تمومش کن!

23:27.560 --> 23:28.840
‫برو بیرون!

23:30.520 --> 23:32.000
‫ببخشید.

23:32.000 --> 23:34.600
‫معذرت می‌خوام.

23:47.720 --> 23:49.400
‫یک، دو...

24:16.680 --> 24:20.080
‫قفسه‌ها اینجا،
‫رگال‌های لباس اینجا و اینجا،

24:20.080 --> 24:21.440
‫و اتاق پرو هم اینجا.

24:21.440 --> 24:23.560
‫و همین‌طور، یه سری دامن‌های بنددار

24:23.560 --> 24:25.200
‫واسه زن‌های باردار.

24:25.200 --> 24:27.160
‫و یه صندلی واسه اون‌ها،
‫و البته واسه آدم‌هایی مثل تو.

24:28.520 --> 24:30.560
‫مرد جماعت.

24:30.560 --> 24:33.200
‫و یه شومینه هم روشن می‌شه.
‫مغازه همیشه گرم می‌مونه.

24:33.200 --> 24:34.920
‫و قراره خودت پول هیزمش رو بدی، آره؟

24:34.920 --> 24:36.240
‫بله. و ارزشش رو هم داره،

24:36.240 --> 24:37.800
‫چون مردم دل‌شون می‌خواد بیان اینجا،

24:37.800 --> 24:39.640
‫و با تک‌تک مشتری‌ها با اسم خودشون احوالپرسی می‌شه.

24:39.640 --> 24:41.920
‫اما،

24:41.920 --> 24:45.000
‫چند هفته دیگه... بچه به دنیا میاد.

24:46.080 --> 24:47.400
‫از پسش برمیام.

25:21.520 --> 25:22.880
‫اوه...

25:28.920 --> 25:31.280
‫آتیش! آتیش!

26:06.000 --> 26:08.200
‫خدا!

26:15.960 --> 26:17.600
‫برو کنار! برو کنار!

26:17.600 --> 26:19.080
‫برو کنار.

26:19.080 --> 26:22.080
‫- چی شده؟
‫- بیش از حد داغ شد.

26:22.080 --> 26:23.960
‫داخلش خالیه؟ کسی اون تو نیست؟

26:26.200 --> 26:27.840
‫کی اون توئه؟ کی؟

26:27.840 --> 26:29.960
‫برادرم. ادوین.

26:29.960 --> 26:31.640
‫ادوین رفت اون تو.

26:31.640 --> 26:33.440
‫ارباب ادوین!

26:43.640 --> 26:44.760
‫ما از پسش برمیایم.

26:45.800 --> 26:48.840
‫می‌تونیم این کار رو بکنیم.
‫مگه نه؟

26:48.840 --> 26:51.200
‫مگه نه؟

26:51.200 --> 26:52.200
‫معلومه که می‌تونیم.

26:53.640 --> 26:55.160
‫من کنارتم.

26:55.160 --> 26:56.920
‫ما تنهاییم.

26:56.920 --> 26:58.880
‫اما می‌تونیم با کمک همدیگه از پسش بربیایم.

28:22.320 --> 28:23.960
‫ادوین!

28:23.960 --> 28:25.760
‫خدای من!

28:40.760 --> 28:41.800
‫اما هارت.

28:50.000 --> 28:54.240
‫کاری توی این دنیا هست
‫که تو نتونی انجامش بدی؟

29:14.160 --> 29:16.600
‫مادرم همیشه دوست داشت بگه روز غسل تعمیدم

29:16.600 --> 29:18.160
‫داشتم واسه کشیش شکلک درمی‌آوردم.

29:21.320 --> 29:24.320
‫مامانم هم حتماً همین حس رو نسبت به من داشته.

29:24.320 --> 29:27.600
‫اگه بود خیلی غصه می‌خورد
‫که الان از غسل تعمید خبری نیست.

29:27.600 --> 29:29.880
‫کشیش‌ها به مادرهایی مثل من روی خوش نشون نمی‌دن.

29:33.200 --> 29:36.800
‫آخه کی به کلیسا نیاز داره؟
‫یا به ظرف آب مقدس؟

29:39.880 --> 29:42.120
‫خب، اسمش رو چی می‌ذاری؟

29:42.120 --> 29:44.040
‫چون، دختر قشنگم، خوش به حالت،

29:44.040 --> 29:46.040
‫تصمیم‌گیری کاملاً با خودته...

29:46.040 --> 29:48.960
‫به این خاطر که پدرش،

29:48.960 --> 29:51.880
‫همون پسر اهل ولایت‌تون،
‫گذاشته رفته روی کشتیش.

29:54.880 --> 29:57.560
‫اسمش ادویناست.

30:08.280 --> 30:09.400
‫خب...

30:12.000 --> 30:13.080
‫چه اسم شیکی.

30:14.400 --> 30:16.560
‫ادوینا شین هارت.

30:19.040 --> 30:20.880
‫به یاد دایی مَکش.

30:22.480 --> 30:24.080
‫بهترین مردی که می‌شناسم.

30:30.360 --> 30:33.360
‫ادوینا شین...

30:35.320 --> 30:37.000
‫هارت.

30:38.400 --> 30:41.560
‫به نام خدا،

30:41.560 --> 30:44.520
‫پسر و روح‌القدس...

30:46.200 --> 30:50.280
‫امیدوارم سلامت، ثروتمند و عاقل باشی.

30:51.520 --> 30:54.720
‫نیازی نیست زیبایی رو هم بهش اضافه کنم،
‫چون یه نگاه به مادرش بنداز.

31:00.680 --> 31:03.200
‫حتی گریه هم نکرد.

31:05.840 --> 31:07.600
‫معلومه، مگه واسه چی باید گریه کنه؟

31:11.120 --> 31:12.600
‫وقتی مامور ثبت احوال

31:12.600 --> 31:14.880
‫اسم پدرش رو بپرسه، می‌خوای چی بگی؟

31:18.120 --> 31:19.440
‫نامشخص.

31:19.440 --> 31:23.600
‫اما، نذار هویتش نامشخص بمونه.

31:23.600 --> 31:25.000
‫این کار رو باهاش نکن.

31:27.720 --> 31:28.760
‫اسم منو بنویس.

31:31.160 --> 31:34.200
‫مک، این مسئولیت خیلی بزرگیه.

31:34.200 --> 31:36.080
‫حالا، حتماً باید دوباره داستان

31:36.080 --> 31:37.480
‫این شونه‌ها رو برات تعریف کنم؟

31:49.480 --> 31:52.880
‫خب عزیزم، چه حسی داری؟

31:57.160 --> 31:58.960
‫حس امنیت.

31:58.960 --> 32:00.080
‫کم‌وبیش.

32:01.360 --> 32:03.960
‫دارم حس می‌کنم که من و ادوینا
‫شاید جفت‌مون در امان باشیم.

32:06.000 --> 32:08.920
‫مطمئن باش این دختر کوچولو
‫خوش‌شانس‌ترین دختر دنیاست.

32:10.920 --> 32:13.400
‫هیچ‌کس توی خانواده من قرار نیست سختی بکشه.

32:13.400 --> 32:14.760
‫دیگه هیچ‌وقت.

33:38.360 --> 33:39.800
‫اشکالی نداره، عزیزم؟

33:44.920 --> 33:47.600
‫بمون، اولیویا. خواهش می‌کنم.

33:54.720 --> 33:58.040
‫تا وقتی پسرم بهم نیاز داشته باشه،
‫توی این خونه می‌مونم.

33:58.040 --> 34:01.400
‫بعدش، همون لحظه‌ای که حال ادوین خوب بشه،
‫منم باید خوب بشم.

34:03.120 --> 34:04.280
‫باید اینجا رو ترک کنم.

34:18.360 --> 34:20.080
‫عزیزم.

34:22.400 --> 34:24.480
‫من اون مادری که لیاقتش رو داشتی، نبودم.

34:26.320 --> 34:27.800
‫و واقعاً متاسفم.

34:30.040 --> 34:32.360
‫اما قول میدم که همه‌ چی رو درست کنم.

34:34.800 --> 34:36.560
‫بهت قول میدم.

34:50.240 --> 34:51.840
‫چیزی نیست. الان میام.

34:53.320 --> 34:55.200
‫فقط لازمه...

35:26.160 --> 35:27.560
‫نکن.

35:29.000 --> 35:30.480
‫نکن.

36:09.000 --> 36:10.760
‫تو دختر کوچولوی منی.

36:12.560 --> 36:14.760
‫آره، خودتی.

36:14.760 --> 36:17.440
‫و ادوینا، تو خیلی عزیزی.

36:17.440 --> 36:18.560
‫خیلی عزیز.

36:20.040 --> 36:22.280
‫و نمی‌ذارم هیچ اتفاقی واست بیفته.

36:23.880 --> 36:25.520
‫خودم مراقبت هستم.

36:28.080 --> 36:30.760
‫و تو بهترین هر چیزی رو خواهی داشت.

36:32.600 --> 36:33.880
‫بهت قول میدم.

36:36.120 --> 36:39.640
‫می‌دونی، اون فیرلی‌ها بهمون پشت کردن

36:39.640 --> 36:41.560
‫چون فکر می‌کنن از ما بالاترن.

36:41.560 --> 36:42.880
‫این‌جوری فکر می‌کنن.

36:44.240 --> 36:46.320
‫و اگه قرار باشه تمام عمرم طول بکشه،

36:46.320 --> 36:48.280
‫تمام انرژی و هر چی که دارم رو بذارم،

36:48.280 --> 36:50.400
‫بهشون ثابت می‌کنم که اشتباه می‌کنن.

36:54.400 --> 36:56.400
‫صحیح و سالم نگهت می‌دارم.

36:59.280 --> 37:01.840
‫و اگه مجبور بشم فداکاری کنم،

37:01.840 --> 37:04.720
‫و از یه سری چیزها بگذرم،
‫حتماً این کار رو می‌کنم.

37:04.720 --> 37:07.240
‫اگه این به معنی تامین بودن تو باشه،

37:07.240 --> 37:09.840
‫حاضرم هر چیزی رو توی دنیا فدا کنم.
‫واقعاً فدا می‌کنم.

37:32.400 --> 37:34.040
‫بابا؟

37:41.120 --> 37:42.920
‫بابا...

37:52.480 --> 37:54.040
‫بابا...

38:20.320 --> 38:22.760
‫یه ساک کنار در هست
‫که تمام وسایل ضروریش توشه.

38:22.760 --> 38:24.960
‫خوب خوابیده

38:24.960 --> 38:27.800
‫و امروز صبح هم دو تا شیشه شیر خورده.

38:29.120 --> 38:30.880
‫پس شیشه شیر رو خوب می‌خوره.

38:32.280 --> 38:34.640
‫یه نامه هم اونجا واسه دخترعمو فریدا گذاشتم،

38:34.640 --> 38:36.320
‫و ازش تشکر کردم.

38:36.320 --> 38:38.920
‫یه سری لیست هم گذاشتم،

38:38.920 --> 38:41.480
‫آهنگ‌هایی که ادوینا دوست داره
‫براش خونده بشه و این‌جور چیزها،

38:41.480 --> 38:44.400
‫چون فریدا شاید ندونه
‫اون چه جور آهنگ‌هایی دوست داره.

38:48.880 --> 38:52.320
‫مطمئنی این کار رو می‌کنی؟

38:52.320 --> 38:55.080
‫شک نداری؟

38:55.080 --> 38:57.040
‫باید فداکاری کرد.

38:57.040 --> 38:58.720
‫اگه این به این معنیه که تا وقتی من این کار رو

38:58.720 --> 39:00.920
‫راه بندازم و به سوددهی برسه،
‫باید از هم دور باشیم...

39:02.400 --> 39:04.400
‫و همه این‌ها واسه خاطر اونه.

39:04.400 --> 39:06.680
‫یه روزی ادوینا واسه این کار ازم تشکر می‌کنه.

39:06.680 --> 39:07.960
‫مطمئنم.

39:09.400 --> 39:11.360
‫دخترعمو فریدا روحیه مادری داره.

39:12.960 --> 39:15.600
‫بهش میگی که آخر هفته دیگه میام دیدنش؟

39:15.600 --> 39:18.000
‫و بعد از اون هم، یک‌روز‌در‌میان یکشنبه‌ها.

39:18.000 --> 39:19.680
‫و پول هم می‌فرستم.

39:20.840 --> 39:22.320
‫و بهش میگی...

39:24.000 --> 39:26.920
‫- اما...
‫- بهش بگو مجبورم این کار رو بکنم.

39:26.920 --> 39:28.560
‫خواهش می‌کنم.

39:28.560 --> 39:31.360
‫مطمئن میشی که اینو درک می‌کنه؟

39:31.360 --> 39:35.000
‫- بهش بگو چاره دیگه‌ای نیست.
‫- لعنتی!

39:35.000 --> 39:37.800
‫همین که دوباره سر پا بشم

39:37.800 --> 39:39.440
‫و بتونم درست و حسابی ازش مراقبت کنم،

39:39.440 --> 39:40.720
‫برش می‌گردونم پیش خودم.

39:41.840 --> 39:43.760
‫حالا دیگه فقط ببرش.

39:43.760 --> 39:45.200
‫خواهش می‌کنم فقط ببرش.

39:50.680 --> 39:51.800
‫اما...

39:53.080 --> 39:55.480
‫خدا می‌دونه که داری همه این کارها رو
‫واسه این بچه می‌کنی.

39:55.480 --> 39:58.320
‫اون رو نمی‌دونم،
‫اما فقط امیدوارم ادوینا خودش این رو بفهمه.

39:58.320 --> 39:59.840
‫حالا دیگه لطفا برو.

40:03.200 --> 40:04.480
‫فقط برو. خواهش می‌کنم.

40:57.320 --> 40:59.240
‫همه‌ش واسه من؟

40:59.240 --> 41:01.600
‫همه این کارها واسه خانواده‌ت بوده؟

41:01.600 --> 41:03.600
‫خب، شرمنده‌م که اینو بهت میگم مامان،

41:03.600 --> 41:06.600
‫اما از اون‌جایی که من نگاه می‌کنم،
‫خیلی به نظر می‌رسه

41:06.600 --> 41:08.000
‫که همه‌ش رو فقط واسه خودت انجام دادی.

41:08.000 --> 41:11.040
‫و تو اصلاً کجا نشسته بودی، ادوینا؟

41:11.040 --> 41:12.840
‫روی کدوم صندلی‌های نرم،

41:12.840 --> 41:16.600
‫روی کدوم مبل‌های مخملی
‫و پشت کدوم میز براق

41:16.600 --> 41:19.200
‫تمام عمرت رو نشسته بودی؟

41:19.200 --> 41:21.600
‫به نظرت اگه کمتر کار می‌کردی
‫و بیشتر خونه می‌موندی،

41:21.600 --> 41:23.680
‫از گرسنگی می‌مردیم؟

41:23.680 --> 41:25.880
‫یا فقط پنیرهای ارزون‌تر می‌خوردیم؟

41:25.880 --> 41:30.160
‫دارم دست و پا می‌زنم
‫تا حس شرمندگی بهم دست نده!

41:36.320 --> 41:40.560
‫اگه تا حالا ذره‌ای شک داشتی

41:40.560 --> 41:43.200
‫که عاشقتم، ادوینا،

41:43.200 --> 41:46.280
‫- با تمام وجودم...
‫- با تمامش؟

41:46.280 --> 41:48.200
‫یا فقط یه تیکه کوچیک از اون قلبته

41:48.200 --> 41:52.480
‫که از من کینه داره، از همه ما کینه داره،
‫چون شبیه تو نیستیم؟

41:52.480 --> 41:55.840
‫معلومه که ما تو زمینه سختی کشیدن
‫نمی‌تونیم باهات رقابت کنیم.

41:55.840 --> 41:57.960
‫نون خشک، سوراخ توی کفش‌هات.

41:57.960 --> 41:59.680
‫و اگه مادرت فقط دستش می‌رسید

41:59.680 --> 42:01.920
‫که یکی دو تا مسکن بخره، شاید زنده می‌موند!

42:04.560 --> 42:06.040
‫و اینم از این.

42:07.960 --> 42:10.440
‫حالا واقعاً احساس شرمندگی می‌کنم.

42:10.440 --> 42:12.480
‫من تنها بچه سرکشت نیستم،

42:12.480 --> 42:14.160
‫اما چون اولی بودم،

42:14.160 --> 42:16.320
‫اولین بچه‌ای که پاسش دادی به یه فامیل،

42:16.320 --> 42:18.280
‫اولین بچه‌ای که درباره پدرش بهش دروغ گفتی...

42:21.840 --> 42:24.600
‫خب، قدم بعدی توی این دنیای جسورانه و جدیدت

42:24.600 --> 42:27.640
‫توی کلاه‌برداری و ابتکار عمل چیه، ادوینا؟

42:27.640 --> 42:29.800
‫خب، قراره به خواهروبرادرهای سرکشم زنگ بزنم.

42:29.800 --> 42:31.440
‫که بهشون بگی گند زدی؟

42:31.440 --> 42:34.320
‫نه. که بهشون بگم شاید نقشه دیگه مخفی نباشه،

42:34.320 --> 42:36.440
‫اما هیچ‌ چیزی عوض نشده.

42:36.440 --> 42:38.320
‫ما ادامه می‌دیم.

42:41.760 --> 42:44.240
‫و بعدش دیگه کی رو داری؟

42:45.960 --> 42:47.720
‫پائولا رو خواهم داشت.

43:06.240 --> 43:07.840
‫پائولا؟

43:22.960 --> 43:25.280
‫- اون جیم فیرلیه؟
‫- بله، خانم هارت.

43:25.280 --> 43:26.800
‫اومده بود تا کارهای اداری

43:26.800 --> 43:28.680
‫واسه راه‌اندازی مجدد مجله‌ش رو تحویل بگیره.

43:54.760 --> 43:56.760
‫من تا حالا زنی مثل تو ندیدم.

43:56.760 --> 43:59.160
‫شوهر نامرئی، بچه نامرئی.

43:59.160 --> 44:01.520
‫فکر می‌کنی این علاقه‌ش به تو

44:01.520 --> 44:02.640
‫اتفاقیه؟

44:04.960 --> 44:07.440
‫باید برگردم تا خانواده‌م رو ببینم.

44:07.440 --> 44:08.480
‫بابا؟

44:09.760 --> 44:11.760
‫- همه اینا واسه انتقامه.
‫- بله، همین‌طوره.

44:11.760 --> 44:13.640
‫و حس فوق‌العاده‌ای داره!

44:14.664 --> 44:20.664
www.Doostihaa.com