‫آنچه گذشت...
‫ببخشید.
‫مردم خیلی نگرانن ‫شما اونجا از گرسنگی بمیرین.
‫اگه این رو روش بذارین، ‫تاکوی سرخ‌پوستی درست می‌شه.
‫نباید این‌جوری خطابش کنین. ‫نژادپرستانه است.
‫دخترها، وقتی یکی می‌خواد ‫کمکتون کنه،
‫شما در جایگاهی نیستین ‫که اصلاحش کنین.
‫یکی باید بکنه.
‫چه زنیکه‌های لوس ننری تربیت کردیم.
‫اون‌ها بچه‌های تو نیستن.
‫حق نداری اون‌جوری ‫باهاشون صحبت کنی.
‫اون‌ها رو نمی‌گفتم، ‫شما رو می‌گفتم!
‫خودت و خواهرت. ‫ما نیومدیم تعطیلات!
‫جای چادرها یه کلبه می‌سازم...
‫و یکی دیگه هم با آشپزخونه می‌سازم ‫که توش جمع بشیم.
‫می‌خوام اینجا خاکش کنم.
‫اینجا دیگه خونه منه. ‫من هم اینجا می‌میرم.
‫می‌دونی وقتی مرد چی شد؟
‫کل خانواده‌مون باهاش مرد.
‫به خدا قسم هر بار...
‫از شهر می‌ری، ‫این دخترها یه بحران ابداع می‌کنن.
‫خب، هر بار از شهر می‌رم نیست.
‫هر بار می‌رم تعطیلاته.
‫اگه تو جلسه سهام‌داران تو بوستون ‫شرکت کرده بودم،
‫هیچ مشکل پیش نمی‌اومد.
‫خب، الان مشکل پیش اومده ‫و تو اینجا نیستی.
‫یه دقیقه وایستا. ‫وایستا.
‫- داره برف می‌باره. ‫- برف می‌باره؟
‫- تو ژوئن؟ ‫- تو ژوئن.
‫نظر ماهی‌ها راجع بهش چیه؟
‫ای بابا، به هر حال ارتفاع رود ‫واسه ماهی‌گیری خیلی زیاد بود.
‫خب، پس تو چرا...
‫وای نه، ولش کن. ‫یادم اومد.
‫باید به کلبه‌ها رسیدگی کرد.
‫واقعا باید رسیدگی کرد.
‫نمی‌تونم قانعت کنم ‫پرده‌های اینجا رو عوض کنی،
‫ولی هزار و ششصد کیلومتر پرواز می‌کنی...
‫تا دوباره اونجا لکه بندازی.
‫خب، تو می‌تونی هر وقت خواستی ‫پرده‌ها رو عوض کنی.
‫ولی نمی‌تونی مجبورم کنی ‫راجع بهش نظر بدم.
‫آها، وقتی خودت حرفم رو اثبات می‌کنی...
‫بحث کردن خیلی سخته عزیزم.
‫نمی‌دونستم داریم بحث می‌کنیم. ‫خیلی خوش‌آیند بود.
‫می‌شه لطفا دوباره از بحران بگیم؟
‫می‌تونیم از هرچی تو می‌خوای بگیم.
‫خب، امروز با ابیگیل ناهار خوردم.
‫وای، اسم کاملش رو گفتی.
‫آره. بهم گفت داره از دالاس...
‫طلاق می‌گیره.
‫خب، غافلگیر شدم ‫که این همه مدت دوام آوردن.
‫از همون اولش محکوم به فنا بود.
‫خب، در واقع دالاس از همون اولش ‫محکوم به فنا بود.
‫هر کسی که اسم یه شهر رو ‫روی بچه‌اش می‌ذاره،
‫مخصوصا شهری که اصلا بهش نرفته...
‫هنوز بهترین بخشش رو نشنیدی.
‫دالاس تو واحدشون می‌مونه...
‫و درخواست حمایت مالی داره.
‫آها، باشه، خب، موفق باشه.
‫دالاس.
‫خیلی‌خب، ابی کجا می‌مونه؟
‫خب، مایله در این باره باهات صحبت کنه.
‫به نظرم وقتشه...
‫بذاریم خودش مشکلاتش رو حل کنه.
‫عزیزم، متأسفانه دیگه وقتش گذشته.
‫اگه ولش کنیم ‫تا خودش ردیفش کنه،
‫بچه‌هاش رو هم باهاش بدبخت می‌کنیم.
‫چه بدونم. فقط یاد جوانی‌هامون افتادم...
‫که تو یه واحد قوطی کبریتی جمع می‌شدیم،
‫اثاثیه‌ای نداشتیم ‫و نودل رامن رو جیره‌بندی می‌کردیم.
‫وای، دوران خوش قدیم.
‫آره، واقعا خوش بود. ‫حاضری با چی عوضش کنی؟
‫یه واحد با گرمایش خوب می‌شد.
‫نه، جدی می‌گم. ‫اگه تو والدینی داشتی...
‫که می‌تونستی هر بار زندگی سخت شد ‫بپری بغلشون،
‫الان چنین مردی می‌شدی؟
‫احتمالا نه، ولی ابی که مرد نیست.
‫عـ... عه، وایستا ببینم، ‫منظورت چیه؟
‫آروم باش، من دنبال دعوا نیستم.
‫آها، خب، تصمیم اونش با منه.
‫پیج از پسش بر میاد. ‫یه راهی پیدا می‌کنه.
‫ولی ابی اصلا توانش رو نداره عزیزم. ‫رویاپردازه.
‫رویاهای بزرگی داره، ‫ولی اصلا توان عملی کردنشون رو نداره.
‫اگه ما فقیر می‌موندیم، ‫این وضع تغییری نمی‌کرد.
‫خب، نمی... ‫منظورت چیه؟
‫یعنی تا آخر عمرش بچه بمونه؟
‫مسئولیتش با ما می‌مونه،
‫آخه باور نداره که مسئولیتش...
‫با خودش باشه. ‫هیچ‌وقت نداشته.
‫نه، کلمه مد نظرت «نظمه.»
‫نه عزیزم. منظورم «باوره.» ‫اول باید باور داشت.
‫مگه می‌شه واسه عملی کردن...
‫رویایی که آدم باور نداره...
‫توان دست‌یابیش رو داره، ‫نظم داشت؟
‫می‌تونیم هرچقدر بخوایم ‫دوستش داشته باشیم عزیزم.
‫ولی هیچ‌وقت کاری نمی‌کنیم ‫خودش رو دوست داشته باشه.
‫داری نقشه‌ام رو واسه ‫مقصر نشون دادن خودمون خراب می‌کنی.
‫آها، خیلی بهش سخت نگیر عزیزم.
‫خودش به حد کافی ‫به خودش سخت می‌گیره و مشکلش همینه.
‫کسی جز خودش نمی‌تونه درستش کنه.
‫خارق‌العاده است.
‫سوسیس یا پنکیک؟
‫- جفتش. ‫- جفتش.
‫از کی تا حالا دخترهام اشتها دارن؟
‫- تو صبحانه می‌خوری؟ ‫- چه گزینه‌هایی دارم؟
‫سوسیس گوزن شمالی یا پنکیک.
‫وای خدا.
‫دوراهی خیلی سختیه.
‫گوشتخوار درونت رو قبول کن...
‫یا با هیولای گلوتن روبه‌رو شو.
‫نمی‌دونم از کی تا حالا...
‫خانم «خانه کوچک در چمنزار» شدی...
‫آشغال دو رویی ‫که روزه آب‌میوه می‌گرفتی.
‫آهای. دیوانه شدی؟
‫جلوی دخترهام این‌جوری صحبت نکن.
‫آها، دخترهات. ‫انگار تو صاحبشونی.
‫عزیزم، باید این جوش شیرین رو امتحان کنی.
‫چشم من رو ببـ...
‫من می‌رم قدم بزنم.
‫لطف می‌کنی دخترهام رو ببری؟
‫می‌شه بعد از صبحانه بریم؟
‫می‌تونین الان برین.
‫بیا.
‫وای، دیگه بدبخت شدم. ‫می‌خوای چیکار کنی ابی؟
‫می‌خوای من رو خم کنی و...
‫دیگه هیچ‌وقت...
‫جلوی دخترهام اون‌جوری حرف... آخ!
‫دیگه هیچ‌وقت دست کثیفت رو ‫به من نزن!
‫می‌خواین قشقرق ببینین؟
‫آخه واقعا قراره ببینین.
‫مشخصه که همگی...
‫کاملا یادمون رفته چرا اینجاییم.
‫یا شاید من چنان مادر افتضاحی بودم...
‫که هیچ عشق یا احترامی...
‫برای همدیگه یا هیچ‌کس دیگه‌ای...
‫تو وجودتون ایجاد نکردم.
‫اینجا خونه شما نیست.
‫اینجا خونه منه.
‫برعکس اون یکی خونه‌ام،
‫اگه این یکی رو کثیف کنین،
‫خودتون تمیزش می‌کنین.
‫کید؟ ‫استیسی‌ام.
‫ببخشید مزاحمت شدم،
‫ولی باید وانت پال رو...
‫از کلانتری تحویل بگیرم و...
‫می‌خواستم ببینم...
‫مطمئنی؟
‫ممنون.
‫باید اعتراف کنم ‫تازگی داره که می‌بینم شما دوتا...
‫به یه کاری علاقه نشون دادین، ‫حتی اگه نفرت از همدیگه باشه.
‫حالا کاش بتونم کاری کنم ‫نصف این احساس رو...
‫بابت فوت پدرتون...
‫بروز بدین.
‫من جارو می‌کشم. ‫می‌خوای تی بکشی؟
‫آره.
‫از میز و بشقاب‌ها شروع کنیم؟
‫همه‌چی مرتبه؟
‫نه،
‫راسل، گمون نکنم.
‫چی شد؟
‫وای، خیلی احساساتی شدن راسل.
‫اصلا بلد نیستن درست بروزش بدن.
‫من اگه جات بودم ‫تنهاشون می‌ذاشتم...
‫تا سعی نکنن سر تو خالیش کنن.
‫آره، خودم تجربه‌اش کردم.
‫خوش‌آیند نیست.
‫بفرمایین.
‫وای.
‫دقیقا!
‫خلوتگاه مردونه واقعی.
‫چه‌جوری این همه وسیله رو ‫از نردبون بالا آوردن؟
‫خیلی باحاله، مگه نه؟
‫گمون کنم بهتره این بالا نباشیم دخترها.
‫نمی‌دونم استحکام کفش چقدره.
‫استحکامش واسه میز بیلیارد کافیه.
‫- خب... ‫- این چیه؟
‫خب، می‌شه گفت...
‫اون یه بازی کامپیوتری عتیقه است.
‫یعنی مال غرب قدیمه؟
‫مال...
‫خب، قطعا مال غرب جدید نیست.
‫ممنون.
‫ابی، می‌خوام باهام بیای.
‫پیج، مواظب دخترها باش، ‫خوب مواظبشون باش.
‫چشم خانم.
‫اون کارتی که دخترهات ‫واسه همسایه‌هامون درست کردن رو بردار.
‫وای خدا.
‫ممنون که این کار رو می‌کنی.
‫خواهش می‌کنم. ببخشید شلخته است. ‫وانت کاریه.
‫نه، ما با شلختگی غریبه نیستیم.
‫پس راحت باشین.
‫عه، ببخشید.
‫بیا ببینم.
‫آره.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫یه چیزی از طرف دخترهام ‫بابت تشکر برات آوردم.
‫ای بابا، از من تشکر نکنین. ‫من که کاری نکردم.
‫ولی زنم خیلی خوشحال می‌شه.
‫اگه وقت دارین، ‫می‌تونیم بهش بدیم؟
‫وقت داریم.
‫- سلام عزیزم. ‫- سلام مامان.
‫امیدوارم ازش کار بکشین.
‫عین سگ گاوچرون می‌مونه.
‫وقتی خسته باشه ‫خیلی بهتر اطاعت می‌کنه.
‫ببینیم چه کاری از دستمون بر میاد.
‫دخترهام این رو برای شما درست کردن.
‫مسخره است، ولی می‌خواستن ‫بابت غذا ازتون تشکر کنن.
‫خب، این که اصلا مسخره نیست. ‫ممنون.
‫از اون تاکوهای سرخ‌پوستی ‫خوشتون اومد؟
‫معمولا تو پیک‌نیک بیشترین خواهان رو دارن.
‫اون‌ها رو گذاشتیم آخر.
‫عادت داریم.
‫کید می‌گه دختر ما هم‌سن دختر توئه.
‫خیلی خوشحال می‌شم ‫پیش هم باشن.
‫آره، خب، نمی‌دونم ما چقدر می‌مونیم،
‫- ولی بهتره... ‫- خیلی خوب می‌شه.
‫مدرسه اینجا چه‌جوریه؟
‫عین قدیم‌هاست، ‫همه‌شون تو یه اتاق می‌چپن.
‫واسه کوچک‌ترها عالیه ‫چون بچه‌های بزرگ‌تر کمکشون می‌کنن.
‫واسه بزرگ‌ترها هم عالیه،
‫- چون کمک کردن رو یاد می‌گیرن. ‫- اوهوم.
‫قبل از شام برمی‌گردم.
‫عجله نکن. ‫من همین‌جام.
‫خداحافظ.
‫دوستت دارم.
‫خب، شما کجا آشنا شدین؟
‫تو نمایش گاوبازی.
‫من گاوسواری می‌کردم چون احمقم...
‫و اون هم دونده بود...
‫آخه از خرگوش صحرایی هم وحشی‌تره.
‫اصلا نفهمیدم الان چی گفت.
‫گمون کنم منظورش اینه ‫که واسه هم ساخته شدن.
‫بله خانم. ‫منظورم همین بود.
‫[مرکز نیروی انتظامی]
‫ببخشید.
‫ای بابا. عیبی نداره.
‫[کلانتری شهرستان بانویل] ‫[آیداهو فالز]
‫سلام رفیق.
‫هنوز اون زرده رو ‫که سه جوراب داشت داری؟
‫نه، دارمش. ‫گمون نکنم ازش خوشت بیاد.
‫بیرون ردیفه،
‫ولی تو فضای بسته می‌رقصه.
‫از اون سالن‌ها خوشش نمیاد.
‫- می‌شه بیام امتحانش کنم؟ ‫- آره، هر وقت خواستی بیا.
‫این آخرهفته میام اونجا.
‫نوشیدنی نیاری‌ها. ‫زنم جفتمون رو می‌کشه.
‫اصلا قول نمی‌دم.
‫می‌شه یه چیزی بپرسم؟
‫بله خانم.
‫الان داشتین راجع به چی حرف می‌زدین؟
‫یه اسب.
‫یه اسب رقاص؟
‫واقعا رقاصه.
‫خیلی‌خب.
‫فقط باید از گواهی فوت ‫یه کپی بگیرم.
‫باشه.
‫مرکز کفن و دفن باید آماده‌اش می‌کرد...
‫آها. اِم...
‫عه، ببخشید.
‫این یکی اشتباهه.
‫براتون آوردیمش جلوی کلانتری.
‫ممنون.
‫براتون دعا می‌کنیم خانم کلایبرن.
‫دعا می‌کنین؟ واسه چی؟
‫واسه آرامش.
‫اثر نداره.
‫[مرکز نیروی انتظامی کلانتری لری فولر]
‫می‌خوای بهش بگم بره؟
‫باقیش رو خودمون ردیف می‌کنیم، ‫ولی ممنون.
‫راه رو بلدین؟
‫روی گوشیم می‌زنم دیگه.
‫پس یعنی بلد نیستین.
‫چطوره دنبال من بیاین؟
‫باشه.
‫[مرکز نیروی انتظامی کلانتری لری فولر]
‫وای، مردهای اینجا...
‫واقعا فرق دارن، مگه نه؟
‫پدرت تنها مرد واقعی‌ایه که به عمرت دیدی،
‫پس گمون نکنم داده‌های مورد نیاز ‫این مقایسه رو داشته باشی.
‫خیلی‌خب، می‌دونی چیه؟
‫این محبت زورکی رو ‫بیست سال دیر شروع کردی.
‫واقعا راست می‌گی!
‫واسه همین ازم خواستی بیام؟
‫امروز صبح خودت رو خالی نکردی؟
‫خیلی‌خب، می‌دونی چیه؟ ‫قبوله مامان.
‫بزن کنار، با تمام قوا بهم حمله کن.
‫برنامه‌ات چیه؟
‫- برنامه‌ام؟ ‫- آره.
‫تو نیویورک، واسه آینده‌ات.
‫چه بدونم، دخترهام رو بزرگ کنم؟
‫اون رو که هر جایی انجام می‌دی.
‫روی خودم کار کنم؟
‫عزیزم، این حرف یعنی چی؟
‫چه بدونم.
‫سعی کنم به خوشحالی برسم.
‫یکی رو پیدا کنم که خوشحالم کنه.
‫چه بدونم. ‫دنبال عشق بگردم؟
‫- نمی‌دونم، سعی می‌کنم... ‫- هیچی بلد نیستی.
‫نه.
‫بهتره پیش من بمونی.
‫نه. من به آپر ایست ساید ‫نقل‌مکان نمی‌کنم...
‫که همه متأهلن و...
‫- نه، نه، نه، منظورم اینجاست. ‫- اینجا؟
‫من که بهتون گفتم چیکار می‌کنم.
‫- مامان. ‫- ابی،
‫تو به عمرت اصلا چالش نداشتی.
‫- مامان. ‫- این چالشه.
‫مامان، بس کن. بس کن.
‫تو هم دقیقا چالش نیاز داری.
‫تو بدون آب لوله‌کشی ‫به مونتانا نقل‌مکان نمی‌کنی.
‫آب لوله‌کشی داریم. ‫فاضلاب نداریم.
‫چه‌جوری می‌خوای اینجا زندگی کنی؟ ‫تو که دوستی نداری.
‫تا فروشگاه مواد غذایی یه ساعت راهه،
‫اصلا زمستون می‌خوای چیکار کنی؟
‫خودت می‌خوای هیزم بشکنی؟
‫می‌دونم درد می‌کشی. ‫همه‌مون درد می‌کشیم.
‫من بلد نیستم بعد از زندگی مشترک ناموفق ‫به زندگیم ادامه بدم.
‫ادامه زندگی بعد از زندگی مشترک بی‌نقص ‫از تصورم خارجه،
‫ولی این ادامه دادن نیست.
‫این قایم شدنه.
‫تو بی‌شمار دوست نیویورکی داری.
‫خانواده‌ات اونجاست.
‫کل خیریه‌هایی که کلی براشون زحمت کشیدی...
‫بحث سر کار من تموم شده.
‫این بحث سر کار تو...
‫و کار من در نتیجه کار توئه.
‫خونه‌ات رو که خونه خودمه می‌فروشم...
‫و چون مجری صندوق مالی‌ام،
‫کل پرداختی‌هات رو قطع می‌کنم.
‫می‌خوای تو نیویورک زندگی کنی؟ ‫خودت ردیفش کن.
‫بچه‌هام چی می‌شن؟
‫یه مدرسه شبانه‌روزی انتخاب کن. ‫پولش رو می‌دم.
‫آها، پدرشون هم باید...
‫- تو این تصمیم دخیل باشه. ‫- وای نه، نه، نه.
‫خونه اون رو هم می‌فروشم.
‫دیگه به هیچ‌کس ‫مفتی سواری نمی‌دم.
‫گزینه‌هات از این قراره: ‫اینجا پیش من می‌مونی...
‫یا خودت تنهایی زندگیت رو ردیف می‌کنی.
‫من چه غلطی کردم...
‫که این‌قدر ازم متنفر شدی مامان؟
‫ابی، تو نمی‌فهمی که...
‫من به عمرم این‌قدر بهت محبت نکردم.
‫بذار از این ماشین پیاده بشم.
‫می‌خوام از این ماشین کوفتی پیاده شم. ‫می‌خوام از این ماشین کوفتی پیاده شم.
‫این دیگه چه کاریه؟ ‫این دیگه چه کاریه؟!
‫تف به این زندگی.
‫سلام رفیق، سرت شلوغه؟
‫آره، یه مرسوله گم‌شده ‫تو جاده ۸۹ دارم.
‫می‌شه بیاریش دم خونه‌مون؟
‫مرسی رفیق. آره.
‫خیلی بزرگه.
‫یه سالن انتظار براش هست...
‫که دقیقا دم سالن سینماست...
‫و نمایش فیلم ۸:۵۲ تموم می‌شه،
‫بعدش واسه پرسش و پاسخ ‫همراهیش می‌کنیم...
‫که قراره بیست و پنج دقیقه باشه.
‫اگه بخواد عکس بگیره، می‌تونه.
‫بعدش واسه جشن می‌بریمش...
‫سوهو هاوس.
‫نه، نمیام.
‫یکی از اعضای خانواده‌ام مرده.
‫ممنون.
‫- بیا، برو تو آب. ‫- زود باش.
‫خیلی باحاله.
‫وای، سرده.
‫خیلی‌خب بیاین.
‫بندازین.
‫شاید سه‌تا.
‫وای خدا.
‫اون راه‌حلی دائمی ‫واسه مشکلی موقتیه.
‫من...
‫من نمی... نمی...
‫می‌دونستین من تجربه اون راه‌حل رو دارم؟
‫پدرم انتخابش کرد.
‫یکی از خصوصیات خودکشی ‫که هیچ‌کس ازش نمی‌گه اینه که...
‫مسریه، متوجهین؟
‫یه داداش و عمو هم ازم گرفت ‫تا دست از سرمون برداره.
‫من اصلا چنین کاری نمی‌کنم. ‫فقط...
‫عمرا اگه دخترهام بدون من ‫زنده بمونن.
‫همین الان هم به زور زنده‌ان.
‫اون‌ها وقتی خرس رو غافل‌گیر کنین ‫خیلی به درد می‌خورن،
‫ولی به درد دیگه‌ای نمی‌خورن.
‫آره.
‫نظرتون چیه اون دست من بمونه...
‫تا یه گریزلی خیلی عصبانیتون کنه؟
‫باشه.
‫وقتی پدر من مرد،
‫بیشترین تعجبم از اون همه کار اداری بود.
‫کار اداریش باید وظیفه یکی دیگه باشه.
‫آره.
‫وظیفه شما فقط دل‌تنگیشه.
‫آره.
‫این‌دفعه من دنبالتون میام.
‫جاده ۲۸۷ رو مستقیم برین ‫تا به جاده خودتون برسین.
‫باشه.
‫ممنون.
‫ولی فقط...
‫اِم...
‫سلام عزیزم. یه لحظه صبر کن، باشه؟ ‫دارم می‌رم بیرون.
‫حالت خوبه؟ من کلی زنگ زدم ‫و پیام دادم و...
‫تو دوست منی؟
‫من...؟ ‫استیسی، معلومه.
‫قبل از جوابت خوب فکر کن.
‫استیسی، تو بهترین دوست منی.
‫سوار هواپیما شو. ‫بهت نیاز دارم.
‫آدرس رو برام بفرست، ‫من هم صبح...
‫اول وقت میام.
‫نه.
‫اصلا نمی‌شه یکی برام ‫ماشین اجاره‌ای بیاره؟
‫خودم دوباره می‌رسونمش.
‫خیلی‌خب، می‌دونین چیه؟
‫چطوره من پول دو ماشین اجاره‌ای رو بدم...
‫و یکی دنبال اون یکی تا پیش من بیاد؟
‫می‌دونین چیه؟
‫بیاین از اول بگیم. ‫چطوره...؟
‫یه لحظه.
‫این کارتون خیلی امن نیست.
‫نه بابا؟
‫خیلی هم قانونی نیست.
‫لطف می‌کنین بازداشتم کنین؟
‫احیانا می‌شه یه ماشین اجاره‌ای...
‫بیاین دم کلانتری؟
‫امکانش هست؟
‫من یه فکری دارم ‫که اون‌قدر داستان درست نشه.
‫چطوره من برسونمتون؟
‫- حاضرین چنین کاری بکنین؟ ‫- بله خانم.
‫پشت ماشین؟
‫فقط اگه دردسر درست کنین.
‫امروز کل دردسرهام رو بروز دادم.
‫واسه جفتمون خبر خوبیه.
‫مرسی.
‫ساکن مزرعه میسون هستین؟
‫هستم؟
‫محل کار کید؟
‫آها. آره، کید.
‫کید گاوچران.
‫واقعا درسته.
‫اینجا همه همدیگه رو می‌شناسن، ها؟
‫خب، دستاورد خیلی بزرگی نیست.
‫وای پسر.
‫ببخشید.
‫شاید خیلی مهم نباشه،
‫ولی الان من رو در بدترین روز عمرم می‌بینی.
‫معمولا کسی رو در بهترین روزش نمی‌بینم خانم.
‫کارم این نیست.
‫ببینین چی می‌گم،
‫اگه یکی از عزیزان من ‫تو نیویورک از دنیا می‌رفت،
‫وضعم خیلی بدتر از شما می‌شد.
‫تو این ماشین آهنگ نداری؟
‫آهنگ تنها چیزیه که ندارم.
‫ولی می‌تونم آژیر رو روشن کنم...
‫و اگه حالتون بهتر می‌شه، ‫با تمام سرعت برونم.
‫به امتحانش می‌ارزه.
‫وای، مردم راحت می‌رن کنار، مگه نه؟
‫آره، آژیر چنین تأثیری داره.
‫گمون نکنم اخلاقیات من ‫واسه چنین قدرتی کافی باشه.
‫اسمت چیه؟
‫ابی.
‫آدم خوبی هستی ابی.
‫راستی، می‌تونیم اون تاکوهای...
‫بومی رو امتحان کنیم. ‫نظرت چیه؟
‫کل لازانیا رو خوردیم؟
‫آره. لازانیا تموم شد.
‫تو فریزر چی داریم؟
‫اِم...
‫هرچی تو فریزره سم داره.
‫خیلی‌خب، این تاکوها رو امتحان کنیم.
‫مامان کجاست؟
‫اِم...
‫چراغ کلبه‌اش روشنه.
‫من برمی‌گردم.
‫سلام، با ابی تماس گرفتین. ‫پیغام بذارین.
‫مامان.
‫بهمون نگفتی برگشتی.
‫باید دوباره برم بیرون ‫و خواهرت رو پیدا کنم.
‫پیش همسایه‌مونه.
‫کدوم همسایه؟
‫همون گاوچرانه.
‫اصلا منطقی نیست.
‫گاوچرانه که دنبال من ‫تا اینجا اومد.
‫الان همون‌جاست.
‫داریم شام درست می‌کنیم. ‫گرسنه‌ای؟
‫چه‌جوری تونست بره اونجا؟
‫من کلمات «خوش‌قیافه» ‫و «لباس‌فرم» رو شنیدم.
‫شام چی داریم؟
‫همون تاکوها. ‫جرئت نداریم اسمشون رو بیاریم.
‫خیلی مشتاقم اون دخترها ‫زنی که درستشون کرده رو ببینن.
‫چیکار می‌کنین دخترها؟
‫این رو تو کلبه‌مون پیدا کردیم.
‫اینترنت دیگه وصل نمی‌شه.
‫خب، چرا مامان رو از وانتت بیرون کردی؟
‫- چون پیج رو کتک زده بود؟ ‫- عه.
‫من بیرونش نکردم. مادرتون خودش خواست ‫از وانت پیاده بشه.
‫اون این‌جوری نگفت.
‫خب، رابطه‌اش با حقیقت عین سابقه.
‫خیلی‌خب، گمون کنم حاضره.
‫تونی...
‫سگ رو با طناب نگیر.
‫تو چیکار می‌کنی؟
‫- نیزه درست می‌کنم. ‫- آهای،
‫یه‌کم کمکم می‌کنی؟
‫آهای پسرها!
‫- بفرما عزیزم. ‫- وای، ممنون.
‫- بفرمایین. ‫- ممنون.
‫لازم نیست دو بار بهشون بگیم.
‫مرسی مامان.
‫خواهش می‌کنم.
‫موقع پیچیدن پات رو عوض کن کیلا.
‫ظاهرا اسبت دیگه خسته شده.
‫بیا بشوریمش و بهش غذا بدیم.
‫اوف.
‫خب، به گله‌داری بچه‌های وحشی ما ‫کاری نداشته باشین.
‫- وای خدایا. ‫- اسپید، نه‌خیر.
‫اون مار رو ول کن. ‫اون که کاریت نداره.
‫باز هم از اون‌ها اینجا هست؟
‫ای بابا، هرچی بیشتر باشن بهتره.
‫چرا؟
‫جونده‌ها رو دور می‌کنن.
‫اگه جونده نباشه، ‫مار زنگی هم نیست.
‫- خوب شد فهمیدم. ‫- هوم.
‫انگار اون‌ها... ‫بهتر نیست بریم؟
‫ای بابا، اون بچه‌ها رو می‌خوابونن ‫و بعدش برمی‌گردن بیرون.
‫عه، مرسی. تو بچه داری؟
‫دو پسر دارم.
‫چند سالشونه؟
‫چهارده و یازده.
‫من وقتی تو بیست سالگی باردار شدم ‫مایه ننگ نیویورک بودم.
‫ای بابا. اینجا همرنگ جماعتی.
‫زنت کجاست؟
‫از دنیا رفت.
‫- تسلیت می‌گم. ‫- نه، چند...
‫چند سال پیش فوت شد.
‫سرطان داشت؟
‫یه موتور چهارچرخ روی سرش چپ کرد.
‫داشت باهاش از تپه‌ای بالا می‌رفت ‫که اصلا نباید روش می‌بود،
‫ولی حرف تو گوشش نمی‌رفت.
‫عین آتش وحشی بود.
‫- تو چی؟ ‫- هوم.
‫شوهر سابق من کاملا زنده است.
‫فقط آرزو می‌کنم مرده بود.
‫چنین آرزویی نمی‌کنی.
‫شوخی کردم، نـ...
‫نباید چنین حرفی می‌زدم. ‫داشتم...
‫پدر خوبیه؟
‫سوال جالبیه.
‫خب، سوال خیلی مهمیه. ‫نصف کار با اونه.
‫فقط جالبه که این سوال به ذهنت رسید.
‫جالب اینجاست...
‫که تو هنوز جواب ندادی.
‫امیدوارم باشه. ‫به نفع بچه‌هاته.
‫داره دیر می‌شه.
‫می‌خوای ببرمت خونه؟
‫وای، خیلی خوشحال می‌شم،
‫ولی فعلا به مزرعه همسایه راضی‌ام.
‫خب، پس بریم مزرعه همسایه.
‫مرسی.
‫چیه؟
‫چی چیه؟
‫چیکار می...؟
‫خب، می‌خوای برگردی، مگه نه؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب.
‫- ولی تو راه نیفتادی. ‫- منتظر توئم.
‫آها. می‌خوای اول من حرکت کنم.
‫بعدش من باهات حرکت می‌کنم. ‫این‌جوریه دیگه.
‫خیلی‌خب. باشه. فقط...
‫هنوز قوانین اینجا رو یاد نگرفتم، اینه که...
‫یاد گرفتنشون خیلی سخت نیست.
‫آره.
‫- مرسی. ‫- خواهش.
‫[کلانتری شهرستان مدیسون]
‫عه، مرسی.
‫تا کی تو دره می‌مونین؟
‫سوال اصلی همینه ‫و من هیچ جوابی ندارم.
‫آها. یه سوال دیگه می‌پرسم. ‫کی برمی‌گردین؟
‫این سوال هم جوابی نداره.
‫چرا؟
‫چطور مگه؟
‫می‌دونم مشکلات زیادی داری...
‫و الان وقتش نیست...
‫من کلا وقت مناسب نداشتم.
‫باید هر وقت فرصت شد استفاده کنم.
‫دارم سعی می‌کنم ‫منظورت رو بفهمم.
‫تفسیر خاصی نداره. ‫جوابم مثبته.
‫من که هنوز سوالی نپرسیدم.
‫همچنان جوابم مثبته.
‫باشه.
‫پسرهای روستایی در این زمینه...
‫باید ادب بشن. ‫خودکار داری؟
‫- آره. ‫- چیزی داری که روش بنویسم؟
‫خیلی‌خب، باشه، پس من...
‫وای خدایا.
‫بهتره بری،
‫وگرنه نمی‌ذارم بری.
‫این تهدید واسه رفتنم کارساز نیست.
‫اِم...
‫من می‌رم... ممنون...
‫می‌رم آسیب وارده به دخترهام رو ‫جبران کنم.
‫بعد از این که قبرستان رو ثبت کردیم ‫و مراسم ختم رو برگزار کردیم،
‫تقریبا وقتم خالیه، ‫پس بهم زنگ بزن.
‫می‌زنم.
‫[سگ شکاری]
‫وای خدایا، خیلی خوشگله.
‫خوشگل رو نمی‌دونم. ‫اندامش متناسبه.
‫خوش‌هیکله، ولی کارش همینه دیگه، ‫پس آروم باشین.
‫خیلی نازه مامان.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫همین‌جوری تو خیابون پیداش کردی؟
‫- خب، راستش اون پیدام کرد. ‫- خیلی باحال بود.
‫چیکار می‌کنین؟
‫مرد جذابی بود.
www.Doostihaa.com