‫اوه، جرج، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫حالت چطوره؟ چطور ما رو پیدا کردی؟
‫تو من رو ول کردی، چارلی.
‫نه.
‫بابا؟
‫بابا.
‫داشتی با کی حرف می‌زدی؟
‫هیچکس.
‫بیا.
‫بریم.
‫مادرت می‌گفت به محض اینکه تونستی راه بری،
‫نیمه‌شب نصف کیلومتر اونطرف‌تر، ‫پایین جاده پیدات می‌کرد.
‫می‌گفت پاهای بی‌قرار داری.
‫خب، امیدوارم پسر ما به تو بره، نه به من.
‫داشتم فکر می‌کردم اسمش رو...
‫جرج بذاریم.
‫قشنگه.
‫نمی‌تونه صبر کنه.
‫خبر خوبیه.
‫منتظر چی هستیم؟
‫آه! دختره! می‌دونم دختره.
‫حتماً دختره.
‫- فکر نمی‌کنی وقتش شده که پسر بیاد؟ ‫- نه.
‫می‌تونم اسمش رو انتخاب کنم؟
‫لطفاً. به نظرتون می‌تونم یه پارچه ‫و کلاه کوچیک براش درست کنم؟
‫- بذار جلو جلو تصمیم نگیریم. ‫- مامان!
‫نظرت چیه، فسقلی؟
‫پسر یا دختر؟
‫نمی‌دونم.
‫به هر حال،
‫خوش‌شانسه که خواهری مثل تو داره.
‫عمو جرج اون آهنگ رو می‌زد.
‫با هدیه اومدم.
‫قهوه، آب نبات و گل مخروطی.
‫بفرمایید.
‫آبنبات نعنایی!
‫و این‌ها
‫برای مامانتون.
‫ممنون.
‫گفتیم اول صبح، نه؟
‫درسته.
‫آره.
‫من مال خودم رو نگه می‌دارم.
‫باشه.
‫فقط تو جیبت چسبناک می‌شه.
‫تو نجار بهتری از من هستی.
‫تا حالا می‌تونستی خونه رو بسازی.
‫آه، همونطور که گفتم،
‫مطمئن نبودم می‌مونم یا نه. آماده؟
‫ولی تعریفت رو قبول می‌کنم.
‫نمی‌تونم به حرفت فکر نکنم.
‫این زمین برای سکونت، آزاد نیست.
‫من این رو گفتم؟
‫نه، من همچین حرفی نزدم.
‫گفتی مال اوسیج‌هاست.
‫گفتی برمی‌گردن.
‫خب، اگه مال اون‌هاست،
‫پس برمی‌گردن.
‫یه نگاه به اطراف بنداز، اینگالز.
‫این مهاجرها مثل آتیش چمنزار می‌مونن.
‫جلوی آتیش چمنزار رو نمی‌شه گرفت.
‫گاوچران‌ها از مکزیک اومدن بالا.
‫سرخپوست‌ها و دورگه‌ها
‫و پسرهای پولدار از شرق اومدن...
‫قاتل‌ها و خانواده‌ها،
‫خادمان کلیسا، آره و بیوه‌ها.
‫سربازهایی که جنگ
‫لهشون کرده، اینجا هستن.
‫بفرما.
‫شاید لازم نباشه مال هیچکدومون باشه.
‫شاید بتونیم آروم زندگی کنیم.
‫- امنیتش کجاست؟ ‫- هوم.
‫کی گفته اصلاً امنیتی هست؟
‫ها؟
‫جنگیدی؟
‫تو جنگ؟
‫برادرهام جنگیدن.
‫کوچیک‌ترین داداشم ۱۳ سالش بود.
‫جرج.
‫فرار کرد تا طبل‌زن بشه.
‫خب، زرنگ بودی که از کل این ماجرا دور موندی.
‫کاش منم همین کار رو کرده بودم.
‫یا می‌تونیم اسمش رو جین بذاریم،
‫مثل جین ایر.
‫دالی چی، مثل دالی واردن؟
‫و اگه چشم‌هاش آبی باشه،
‫می‌تونی روبان‌های صورتیت رو بهش بدی ‫و اگه قهوه‌ای باشن، من مال خودم رو می‌دم.
‫روبان‌هام رو به بچه‌ای که نمی‌خوایم نمی‌دم.
‫من می‌خوامش.
‫یه خواهر واقعی می‌خوام،
‫کسی که بذاره بهش خوندن و خیاطی یاد بدم
‫و بذاره موهاش رو ببافم
‫و بغلم کنه، اذیتم نکنه یا به دردسر نندازم
‫یا همیشه همه توجه بابا رو به خودش جلب نکنه.
‫بابا دختر نمی‌خواد.
‫پسر می‌خواد.
‫پس دیگه تو بچه محبوبش نمی‌شی.
‫فکر کردم شاید گرسنه‌ت شده باشه.
‫بابات می‌گه این خرگوش خوشمزه رو ‫مدیون توئه...
‫چون تو یه شکارچی درجه یکی.
‫پارسال برای تولدم یه قلاب‌سنگ بهم داد.
‫شاید بتونی چند تا راهنمایی بهم بدی
‫تا گلوله پس‌انداز کنم.
‫بابا واقعاً پسر می‌خواد،
‫پس...
‫اگه برادر داشته باشم، احتمالاً باید بهش بدم.
‫خب، اینجا کانزاسه.
‫وقتی به اندازه‌ کافی بزرگ شد،
‫خودت یه تفنگ داشته باشی،
‫شاید یه کمان و تیر.
‫تا حالا با کمان و تیر زدی؟
‫خب، تقریباً همه چی رو زدم.
‫به نظر آدم ماجراجویی میای.
‫راه مخفی رو پیدا کردی؟
‫وای.
‫یه راه اوسیج.
‫چمنزار تابستون مخفیش می‌کنه.
‫بعد از شکار ازش استفاده می‌کنن ‫تا برگردن خونه.
‫- به کجا می‌رسه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫ولی همیشه دلم می‌خواست دنبالش کنم.
‫- شاید به دنیای دیگه‌ای برسه. ‫- هوم.
‫اگه یه روز ناپدید شدم، اینجام.
‫دنبال پایان این راه اومدم.
‫دنبال اون دنیای دیگه.
‫هوم.
‫ممنون.
‫هوم.
‫همیشه فکر می‌کردم همسرم بهترین ‫نون ذرت دنیا رو درست می‌کنه،
‫ولی باید تجدید نظر کنم، مری.
‫ممنون.
‫به افتخار دوستان جدید.
‫ممنون.
‫خب، یکی بهم گفت ویولن می‌زنی.
‫♪ گندم شپش‌زده‌ت رو نمی‌خوام ♪ ‫♪ جو تو رو نمی‌خوام ♪
‫♪ نیم ساعت دیگه آرد می‌گیرم ♪ ‫♪ و برای چارلی کیک می‌پزم ♪
‫♪ چارلی، پسر خوبیه ♪ ‫♪ چارلی، پسر خوش‌تیپیه ♪
‫♪ هر بار می‌ره شهر ♪ ‫♪ برای دخترها آب نبات میاره ♪
‫♪ گندم شپش‌زده‌ت رو نمی‌خوام ♪ ‫♪ جو تو رو نمی‌خوام ♪
‫♪ نیم ساعت دیگه آرد می‌گیرم ♪ ‫♪ و برای چارلی کیک می‌پزم ♪
‫هی!
‫فردا می‌بینیمت.
‫- آقای ادواردز! ‫- سلام.
‫- سلام! ‫- هی. هی. هی. سلام. سلام.
‫بزن.
‫آره!
‫همینه. هر چی می‌تونی سفت کن.
‫نه؟
‫- آقای ادواردز! ‫- سلام!
‫کارت خوب بود.
‫مرسی.
‫وای. وای.
‫- ممنون. ‫- آره.
‫آره.
‫سلام.
‫- با اونا دوستی؟ ‫- آره.
‫اون دختر رو می‌شناسم.
‫اسمش رو نمی‌دونم، ولی عروسکش رو پیدا کردم.
‫مامان می‌گه نمی‌تونم برم ببینمش، ‫چون دردسر نمی‌خواد.
‫خب، اسمش گود ایگله.
‫و فکر می‌کنم دوست‌های خوبی بشین.
‫یه دسته بچه گربه به دنیا اومدن.
‫هنوز برای جدا شدن از مامانشون زیادی کوچیکن،
‫ولی شاید بخوای بیای ببینیشون،
‫یکی رو انتخاب کنی.
‫گود ایگل هم یه دونه می‌بره.
‫شاید بتونید با هم انتخاب کنید.
‫با بابات حرف می‌زنم، باشه؟
‫بسپرش به من.
‫کارولاین اینگالز.
‫جما جیمز.
‫شنیدم این روزها برات سخت می‌گذره،
‫واسه همین با خودم فکر کردم ‫بیام درست خودم رو معرفی کنم.
‫با هدیه اومدم.
‫خب، ممنون. این... خیلی لطف داری. امم...
‫قهوه میل داری؟
‫اوه! آره.
‫مسلما دوست نداشتم سنت لوئیس رو ترک کنم، ‫ولی شوهرم توی راه‌آهن کار می‌کنه.
‫- و هرجا بره، منم می‌رم. ‫- این حس رو می‌شناسم.
‫اینجا آدم خیلی تنها می‌شه.
‫نه جامعه‌ای، نه راحتی‌های ساده.
‫مردها انگار اذیت نمی‌شن، نه؟
‫نه.
‫به خاطر همینه که به عهده زن‌هاست ‫که این کار رو انجام بدن.
‫انجمن بانوان ما برنامه‌های بزرگی ‫برای ایندیپندنس داره.
‫یه کلیسا، یه مدرسه، یه کتابخانه امانتی
‫و یه انجمن پرهیز از نوشیدنی.
‫حتی داریم سعی می‌کنیم حق رأی بگیریم.
‫تو معلم بودی، نه؟ توی ویسکانسین؟
‫- آره. قبل از بچه‌دار شدن، آره. ‫- دلت براش تنگ نمی‌شه؟
‫دلم برای خیلی چیزا تنگ می‌شه.
‫خواهرهام، مادرم،
‫خونه‌م،
‫جایی که بهش تعلق داشته باشی،
‫کاری که بهش تکیه کنی.
‫تو تنها نیستی.
‫همه دلمون برای زندگی قدیمیمون تنگ می‌شه.
‫ولی می‌تونیم زندگی جدید بسازیم، نه؟
‫زندگی بهتر.
‫- امیدوارم. ‫- هوم.
‫اوه، فکرش هم نکن.
‫می‌بینم جان ادواردز براتون کار می‌کنه.
‫هوم. آره. اون و چارلز معامله کردن.
‫وقتی این خونه رو تموم کنن، ‫می‌رن روی خونه اون کار می‌کنن.
‫واقعاً مثل یه موهبت الهی بوده.
‫دخترهام حسابی شیفته‌ش شدن.
‫هوم. آره.
‫اگه جای تو بودم مواظب می‌بودم.
‫مطمئنم نمی‌خوام حرف‌های زشت ‫درباره مردم پخش کنم،
‫ولی از اون دست مردهایی نیست ‫که بخوای نزدیک خانواده‌ت باشه.
‫نوشیدنی درست می‌کنه.
‫خودش هم زیاد می‌خوره.
‫نمی‌تونم بگم چند بار یکی پیداش کرده
‫که تو خیابون اصلی منگ بوده.
‫فقط چون تو دل ناکجاآباد افتادیم
‫معنیش این نیست باید از آرمان‌هایی که ‫برامون ارزش دارن دست بکشیم.
‫موافق نیستی؟
‫ولی شاید اشتباه می‌کنم. ‫شاید عوض شده باشه.
‫من کی هستم که حرف بزنم؟
‫می‌ذاری دوباره بیام، کارولاین؟
‫حتماً، آره.
‫اوه.
‫نگران نباش. یه مرد جوان از یه خانواده ‫خیلی محترم تو بوستون می‌شناسم
‫که می‌تونه به شوهرت تو خونه کمک کنه.
‫فقط لب تر کن.
‫اوه.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫- خوبی؟ ‫- ببخشید، ببخشید.
‫بی‌دقتی کردم.
‫- می‌خوای استراحت کنی؟ ‫- نه. نه.
‫ادامه بدیم.
‫آره.
‫آقای ادواردز؟
‫بله؟
‫چیزی درباره اون پسر تو فروشگاه می‌دونی؟
‫کیلب؟
‫چند ماه پیش لاغر و زخمی پیدا شد، ‫واسه همین امیلی ازش نگهداری کرد.
‫زیاد حرف نمی‌زنه.
‫ولی شطرنج خوب بازی می‌کنه.
‫باید بگم که خودم شطرنج‌باز ضعیفی‌ام، ‫شاید هم بازیش متوسط باشه.
‫می‌تونی این رو بهش بدی؟
‫بسپرش به من.
‫- امروز مهمون داشتی. ‫- اوهوم.
‫جما جیمز.
‫انجمن بانوان شهر رو اداره می‌کنه.
‫دارن کلیسا می‌سازن،
‫مدرسه، کتابخانه امانتی.
‫پرسید دوست دارم عضو بشم یا نه.
‫به نفعشونه که تو رو داشته باشن.
‫دو تا دختر هم تو خونه داره.
‫گفت لورا و مری رو دعوت می‌کنه ‫بهشون سر بزنن.
‫خوبه افرادی دور و برت باشن ‫که حس خانواده رو بهت بدن، نه؟
‫اوه! فکر کنم کتم رو لازم دارم.
‫الان برمی‌گردم.
‫هوم.
‫هیچوقت روزها نمی‌خورم، ولی شب‌ها...
‫فقط یه چیزی می‌خوام ‫که لرزش رو برطرف کنه.
‫وقتی دختربچه بودم،
‫پدرم کالاها رو با قایق ‫تو دریاچه میشیگان حمل می‌کرد.
‫ناخداش همیشه به چیزی احتیاج داشت ‫که لرزش رو برطرف کنه.
‫یه شب توی طوفانی به دریاچه رفت که ‫هر آدم عاقلی می‌تونست پیش‌بینی کنه.
‫قایق از هم پاشید.
‫همه غرق شدن.
‫متاسفم.
‫نمی‌تونی تصور کنی
‫زندگیمون به چه وضعی افتاد.
‫تک و تنها.
‫گرسنه.
‫سرد تا مغز استخوان.
‫همه خیلی متاسف بودن.
‫به جون خودم قسم، هیچوقت کاری نمی‌کنم
‫که خانواده‌ت رو به خطر بندازه.
‫همون حرفی که ناخدا به مادرم گفت.
‫خب، دیگه وقتشه برم خونه.
‫واسه یه آهنگ دیگه نمی‌مونی؟
‫اوه،
‫باید برم به بچه گربه‌ها سر بزنم.
‫- چند قدم با من بیا. ‫- حتماً.
‫فردا می‌بینمت! شب بخیر!
‫شب بخیر!
‫همه چی مرتبه؟
‫زیادی بهت کار دادم؟
‫نه، قضیه این نیست.
‫می‌دونی، غیر از تو و میچل،
‫فکر نمی‌کنم کسی اینجا واقعاً بهش اهمیت بده
‫که صبح بیدار می‌شم یا نه.
‫راحت دوست پیدا نمی‌کنم.
‫خودم نمی‌ذارم راحت دوست پیدا کنم.
‫چرا نیومد، بابا؟
‫احتمالاً می‌خواست یه روز استراحت کنه.
‫شاید بهتره بریم ببینیم.
‫ممنون.
‫خیلی نازن.
‫اون یکی شبیه سیب‌زمینیه.
‫- من لورا هستم. ‫- گود ایگل.
‫کلاهت رو دوست دارم.
‫مال بچه فامیل‌مون جین بود،
‫ولی سرش زیادی بزرگ شد،
‫واسه همین کریسمس پارسال به من داد.
‫وقتی می‌ذارمش کمتر دلم براش تنگ می‌شه.
‫وقتی بزرگ شدن یه بچه گربه می‌بری؟
‫شاید.
‫نمی‌دونم سگم دوست داشته باشه یا نه.
‫خوش‌شانسی. کاش ما هم سگ داشتیم.
‫اسمش جک هست.
‫می‌تونی یه روز بیای ببینیش.
‫ادواردز چند روزه نیومده.
‫ماهی یه بار می‌ره نوشیدنی بفروشه،
‫بعضی وقت‌ها تا آزویگو می‌ره.
‫یا شاید رفته گرگ بکشه.
‫نه، نگران نباش.
‫معمولاً... پیداش می‌شه.
‫من بودم نگران
‫بچه گربه‌ها می‌شدم.
‫بچه‌م یه هفته‌ست ازشون حرف می‌زنه.
‫نمی‌دونم چی می‌شه اگه نذارم ‫حداقل دو تا برداره.
‫تو شهرمون، کسی به غیب شدن ‫چند روزه کسی اهمیت نمی‌داد.
‫ادواردز فقط عادت داره
‫طبق برنامه خودش پیش بره.
‫مطمئنم به زودی پیداش می‌شه.
‫برنمی‌گرده.
‫چی؟
‫داشت تو خونه ما نوشیدنی می‌خورد.
‫گفت وقتی کار می‌کنین، ‫این کار رو نمی‌کنه.
‫- ولی من... باور نکردم، پس... ‫- بهش چی گفتی؟
‫بهش گفتم برنگرده،
‫تا وقتی به چیزی نیاز نداشته باشه ‫که لرزش رو برطرف کنه.
‫این قضیه طوری نیست که ‫با یه اشاره انگشت از بین بره.
‫همسرش مُرده.
‫دخترهاش مُردن.
‫جنگ لعنتی لهش کرد و تف کرد بیرون.
‫- می‌دونستی؟ ‫- و...
‫- می‌دونستی و چیزی نگفتی؟ ‫- کارولاین، ما دیگه کسی رو نداریم.
‫جایی برای وسواس اخلاقی نداریم.
‫اخلاقی نیست!
‫- نمی‌خوام دوباره خانواده‌م رو از دست بدم. ‫- بدون اون نمی‌تونیم این خونه رو تموم کنیم.
‫باید ذهنت رو باز کنی، ‫وگرنه همه اینجا بیچاره می‌شیم.
‫کاری که تو می‌کنی خطرناکه.
‫خطرناکه! ببین حتی وقتی کاملاً ‫هشیاری چه اتفاقی می‌تونه بیفته!
‫نمی‌خوام ببینم
‫تو می‌میری چون می‌خوای ‫یه آدم درهم شکسته دیگه رو نجات بدی.
‫اون جرج نیست.
‫نمی‌تونی برادرت رو برگردونی.
‫- بذار باهات بیام. ‫- نه.
‫لطفاً.
‫اینجا بمون و مراقب مامانت باش.
‫سلام.
‫چارلز اینگالز هستم.
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫دنبال شوهرتون می‌گردم.
‫لورا پیش توئه؟
‫با غریبه حرف نزن.
‫غریبه نیست.
‫آقای اینگالزه.
‫اینجا نیست.
‫به کمکت احتیاج دارم.
‫می‌تونم به جستجو کمک کنم.
‫یه کم از کیک و مربایی که ‫خانم جیمز آورد نگه داشتم.
‫تو و مری برین سمت نهر، ‫آب بیارین. بقیه رو می‌خوریم.
‫باشه؟
‫بابا پیداش می‌کنه.
‫بابا همیشه می‌دونه کجا رو بگرده.
‫عمو جرج رو یادته؟
‫همیشه فرار می‌کرد
‫و بابا همیشه برمی‌گردوندش خونه.
‫آقای ادواردز همینطوری یهو ناپدید نمی‌شد.
‫چیه؟
‫این چیه؟
‫یه راه مخفی اوسیج.
‫آقای ادواردز گفت اگه یه روز ناپدید شد، ‫اینجا میاد.
‫نمی‌دونم.
‫باشه.
‫پس باید دنبالش کنیم.
‫بیا.
‫نمی‌دونستم از کی بپرسم.
‫می‌دونم تو رو دوست خودش می‌دونه.
‫یه نظری دارم که کجا ممکنه باشه.
‫فکر نمی‌کنم تأثیر خوبی ‫روی همسرت گذاشته باشم.
‫به خودت نگیر.
‫زیاد غریبه‌ها رو دوست نداره
‫که مثل دسته ملخ، زمینش رو می‌خورن.
‫حرف خودشه.
‫تو هم اوسیج هستی.
‫- درسته. ‫- تو همین حس رو نداری؟
‫دشمن درست کردن با آدم‌هایی که
‫به هر حال هر چی بخوان می‌گیرن، بی‌فایده‌ست.
‫نمی‌خوام از اینجا به اونجا منتقل بشم.
‫ترجیح می‌دم سعی کنم ‫بخشی از آینده این کشور باشم.
‫خونه‌ت قشنگ‌ترین خونه‌ایه که دیدم.
‫بابام کمکم کرد بسازش،
‫درست بعد از جنگ.
‫هر چی داشت روش گذاشت.
‫بعد از مرگ مادرم نتونست بمونه.
‫همسرم هنوز قانع نشده.
‫آینده رو می‌گم، نه خونه.
‫این حس رو می‌شناسم.
‫اوه.
‫اونجا می‌ریم؟
‫قابل اعتمادترین خریدارش،
‫در کنار چیزهای دیگه.
‫هوم.
‫تا کجا ادامه داره؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید بهتره برگردیم؟
‫آقای ادواردز!
‫اینطرف!
‫عجله کن!
‫بیا.
‫هیچکس اینجا نیست.
‫باید برگردیم.
‫لورا،
‫باید برگردیم.
‫اینگالز، درسته؟
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫یه هفته اینجا دوام بیاری.
‫ویلیام.
‫این کیه؟
‫چارلز اینگالز،
‫ایشون لیسی اوبر هستن.
‫اون و ادواردز
‫همدیگه رو می‌شناسن.
‫یه همچین چیزی.
‫بیاین پشت.
‫مواظب سرت باش.
‫اون رفته.
‫چادرش رو جمع کرد و رفت شمال.
‫نگفت کجا می‌ره.
‫هر چی داشت به من فروخت.
‫و بالاخره یه اسب خرید.
‫تنها چیزی که جا گذاشت، ‫یه جعبه بچه گربه بود.
‫واقعاً فکر می‌کردم با تو و خانواده‌ت ‫خو گرفته.
‫از ما حرف زد؟
‫همه‌ش از تو و دخترهات حرف می‌زد.
‫حس آینده‌ای که بهش امیدوار باشه بهش دادی،
‫حس اینکه برای کسی مهمه.
‫آدم خوبیه،
‫علیرغم ظاهرش.
‫- نظرت چیه، ویلیام؟ ‫- همینطوره.
‫یه دوست خوب.
‫خوبه که بدونیم حالش خوبه.
‫اینجا قضیه همینه، آقای اینگالز.
‫آدم‌ها میان و می‌رن.
‫و باید باهاش کنار بیای.
‫راه کجاست؟
‫اینطرف.
‫از این طرف اومدیم.
‫مطمئنی؟
‫مری!
‫لورا!
‫اوه...
‫با خودم گفتم کتابخانه امانتی رو برات بیارم.
‫یا منتخبی از کتابخونه.
‫حتی روزنامه هم داریم.
‫چیه؟ چی شده؟
‫دخترها رفتن آب بیارن و برنگشتن.
‫می‌رم سمت نهر پیداشون کنم.
‫همه چی درست می‌شه.
‫هیچ ایده‌ای نداری کجاییم، مگه نه؟
‫حدس می‌زنم یه خواهر واقعی ‫تو رو گمشده و گرسنه نمی‌کرد.
‫شاید اون خواهر به اندازه‌ کافی
‫شجاع نبود که از اول نگاه کنه.
‫فقط باید قبل از تاریکی، راهی پیدا کنیم.
‫آخرین کاری که می‌خواستم بکنم این بود ‫که یه آدم آشفته رو تو دردسر بیشتر بفرستم.
‫یه بار این اشتباه رو کردم.
‫هی، قبل از اینکه اینجا بیاد ‫مدت زیادی فرار می‌کرد.
‫مطمئن نیستم که اصلاً قصد موندن داشته باشه.
‫چارلز اینگالز،
‫دخترات گم شدن.
‫رفتن آب بیارن و برنگشتن.
‫دارم گروه جستجو جمع می‌کنم.
‫بفرستشون سمت نهر. از اونجا پخش می‌شیم.
‫ببخشید.
‫متاسفم.
‫پیداشون می‌کنیم.
‫- مری! ‫- لورا!
‫بقیه تا پیچ رودخونه رفتن.
‫- دخترها! ‫- مری!
‫- لورا! ‫- مری!
‫- لورا! ‫- لورا!
‫- مری! ‫- اون پایین، می‌بینی؟ رفتن اون طرف.
‫مری!
‫لورا!
‫- لورا! ‫- لورا!
‫مری!
‫لورا!
‫مری؟
‫لورا!
‫- لورا! ‫- مری!
‫لورا!
‫مری!
‫حالا، اون کیه که نگاه می‌کنه؟
‫نزدیک‌تر بیا.
‫بیا.
‫دنبال آقای ادواردز می‌گردیم.
‫اوه، حتماً! ادواردز با ماست.
‫- جدی؟ ‫- اوه آره.
‫رفته شکار،
‫ولی به زودی برمی‌گرده
‫چون داره تاریک می‌شه.
‫چرا نمیاین کنار آتیش بشینید و صبر کنید؟
‫گرسنه‌اید؟
‫بخورید.
‫خوشمزه‌ست.
‫اسمت چیه، عزیزم؟
‫مری.
‫خب، زود باش مری.
‫بیا کنار من بشین.
‫- باید برگردیم پیش بابامون. ‫- باباتون؟
‫نه!
‫با گرگ‌ها اونجا امن نیست!
‫ولم کن!
‫- بچه ناسپاس! ‫- هی!
‫برین عقب!
‫دنبال دردسر نیستیم.
‫اینجا دردسری نیست.
‫مشکلی نیست، مری. مشکلی نیست.
‫برین.
‫مری! لورا!
‫برین خونه.
‫اوه.
‫برو. من نگاه می‌کنم.
‫کجا بودی؟
‫چرا رفتی؟
‫مامانت درست می‌گفت.
‫اینجا جای من نیست.
‫چرا، جای تو اینجاست.
‫من عضو خانواده‌تون نیستم.
‫من خانواده هیچکس نیستم.
‫فکر می‌کردم با هم دوستیم.
‫به دوستی مثل من احتیاج نداری.
‫اشتباه می‌کنی.
‫می‌دونم فکر می‌کنی بابات پسر رو بیشتر ‫از تو دوست داره، ولی اینطور نیست.
‫من دخترهام رو با هیچ چیزی ‫تو دنیا عوض نمی‌کردم.
‫آقای ادواردز!
‫لطفاً... لطفاً صبر کن!
‫لطفاً.
‫متاسفم.
‫خوبی؟ خوبی؟
‫اوه!
‫- گشت رو لغو می‌کنم. ‫- بابا!
‫- زخمی شدی؟ ‫- نه.
‫ادواردز گفت نمی‌خواد عضو خانواده باشه.
‫مشکلی نیست.
‫خانواده‌مون همونطور که هست عالیه.
‫چیزیمون نمی‌شه.
‫هیچکدوم چیزیمون نمی‌شه.
‫نخوابیدی؟
‫فکرم مشغول بود.
‫دخترها رو پیدا کردن؟
‫هی...
‫خوبه.
‫آقای اینگالز، دقیقاً مرد مورد نظر رو ‫پیدا کردم که کمک کنه خونه‌تون رو بسازید.
‫با آدام اسکات آشنا شید.
‫لطف کرد به گروه جستجوی دخترهات پیوست.
‫ممنون.
‫چیز زیادی بلد نیستم،
‫ولی می‌تونم یاد بگیرم.
‫مشتاق کار کردن باهاتم.
‫اوه.
‫ممنون، خانم جیمز.
‫- قهوه میل داری؟ ‫- آره، لطفاً.
‫♪ نیم ساعت دیگه آرد می‌گیرم ♪
‫♪ و برای چارلی کیک می‌پزم ♪
‫بیشتر از نصف خونه ساخته شده.
‫در امان می‌مونیم.
‫شاد و خوشحال می‌شیم.
www.Doostihaa.com