‫کاش هیچ‌وقت صبح نمی‌شد.
‫دوستت دارم.
‫[مزرعه لاس پالوماس]
‫دیشب خونه نیومدی.
‫نه، مامان.
‫یه لحظه رفتم و برگشتم.
‫خوابم نمی‌برد.
‫به من دروغ نگو، النیتا.
‫خوب می‌دونم کجا بودی.
‫دیگه حق نداری اون مرد بی‌عرضه رو ببینی.
‫بزودی ازدواج می‌کنی.
‫نمی‌خوام.
‫ولی قبول می‌کنی.
‫فیدل دلاگارزا ازت خواستگاری کرده.
‫نه.
‫اگه نتونم با خوزه ازدواج کنم، ‫ترجیح میدم بمیرم.
‫تو با فیدل دلاگارزا ازدواج می‌کنی.
‫مامان.
‫مامان؟
‫دکتر براون پیش روسائوراست.
‫چی شده؟ حالت خوبه؟
‫واسه مراسم غسل تعمید ‫بوقلمون با سس موله میدیم.
‫درست مثل غسل تعمید روسائورا.
‫لیست چیزهایی که لازم داری رو بهم بده.
‫گرسنه‌ات بود، آره؟
‫چطور ممکنه؟
‫نمی‌دونم.
‫وقتی روبرتیتو بدنیا اومد، ‫انگار بچه‌ی خودم دنیا اومد.
‫باورم نمیشه.
‫منم.
‫معجزه بود.
‫از نظر جسمانی حالش خوبه.
‫بعد از زایمانی به این دشواری، ‫واقعا شگفت انگیزه،
‫روسائورا خیلی زود خوب شد.
‫هرچند،
‫نگران خلق و خوی اون هستم.
‫وضعیت شیردهیش چطور، دکتر؟
‫نتونسته به بچه‌اش شیر بده.
‫- دارویی وجود داره؟ ‫- بله.
‫هر روز بهش امولسیون اسکات بدید تا قوت بگیره.
‫ولی از همه مهم‌تر،
‫باید به روال عادی ادامه بده.
‫مصرف آب زیاد و غذای سالم ‫باعث میشه حالش بهتر بشه.
‫بسیار خب.
‫روسائورا!
‫واسه غسل تعمید می‌بینمت؟
‫اگه بهتر شدم، میام.
‫باشه.
‫- ممنون، دکتر. ‫- تا بعد.
‫شنیدی دکتر چی گفت.
‫هر چقد بیشتر توی تخت بمونی، ‫حالت بدتر میشه.
‫توان ندارم، مامان.
‫امشب عمه‌هات میان. ‫نمی‌خوام تو رو توی این وضع ببینن.
‫انگار یادت نیست چقدر سخته.
‫وقتی من بدنیا اومدم خودت درد نکشیدی؟
‫خوب یادمه، روسائورا.
‫تو اولین زن دنیا نیستی که زایمان می‌کنه.
‫مطمئنم بابام همیشه حواسش بهت بوده،
‫و ازت مراقبت می‌کرد.
‫کاش اینجا بود.
‫وقتی اون مُرد بچه بودی، ‫اصلا اونو یادت نیست که دل‌تنگش بشی.
‫ولی دلم واسش تنگ شده.
‫تو دلت تنگ نشده؟
‫زانوی غم بغل کردن بسه، بلند شو!
‫یه روز دیگه، مامان! لطفا!
‫دیشب هم همینو گفتی!
‫- فقط یه شب دیگه... ‫- باید خانواده‌تو ببینی!
‫پسرت بهت نیاز داره، متوجه نیستی؟
‫روبرتو منو دوست نداره!
‫واسه همین شیر ندارم! نمی‌فهمی؟
‫روبرتیتو فقط تیتا رو دوست داره.
‫خانواده ازم خواستن جنازه رو شناسایی کنن.
‫دوستت ساعت‌ها شکنجه شده بود.
‫و...
‫از پشت سر تیر خورده بود.
‫چطور می‌تونن اینطوری آدم بکشن؟
‫اونم بدون دادگاه عادلانه!
‫مراقب باش.
‫نمی‌دونیم سانتیاگو موقع شکنجه ‫چه حرف‌هایی زده.
‫نه.
‫اون هیچ‌وقت به رفیق‌هاش خیانت نمی‌کنه.
‫صحیح.
‫یه چیز دیگه.
‫- چی؟ ‫- صرفا شایعه‌ست.
‫ولی میگن قاتل سانتیاگو...
‫عموی توئه.
‫سرهنگ فلیپه موزکز.
‫خیلی سنگینه، بابا!
‫- سنگینه! ‫- اسلحه رو درست بگیر، بچه!
‫و شلیک کن!
‫کدوم یکی رو دوست داری؟
‫برای چی؟
‫هدف بگیر!
‫واسه غسل تعمید می‌پوشم.
‫نمیریم.
‫ولی ما رو دعوت کردن.
‫و باید با برادرزاده‌ات مهربون باشیم
‫اگه می‌خوایم خولیتو توی اون مزرعه ‫به نون و نوایی برسه.
‫گفتم نمیریم.
‫چرا؟
‫چی شده؟
‫- هیچی. ‫- منظورت چیه؟
‫پسرم.
‫ببین.
‫اول اسلحه رو بلند کن.
‫و حالا هدف بگیر.
‫انگار می‌خوای آدم بکشی.
‫و شلیک کن!
‫دیدی؟
‫مثل مرد.
‫فینا، روبرتو رو پیش روسائورا ببر.
‫زود باش. دلفینو با درشکه منتظر ماست.
‫چشم خانم.
‫ولی خوابیده.
‫نباید زیاد توی آشپزخونه باشه.
‫من همین جا بزرگ شدم.
‫لیست چیزهایی که می‌خوام.
‫اینکه چایی و آتوله درست می‌کنی عیب نداره.
‫ولی وقتی بهش غذا دادی، ‫اونو به روسائورا بده.
‫باشه مامان.
‫و تختش رو از اتاقت بیار بیرون.
‫ببر اتاق گرترودیس. ‫باید نزدیک مامانش باشه.
‫- اگه از گرسنگی بیدار شد چی؟ ‫- اونوقت صدای گریه‌شو می‌شنوی.
‫خیالت راحت.
‫کنجد، فلفل،
‫فلفل مولاتو، فلفل پاسیا،
‫سیر...
‫بادوم، خانم.
‫بادوم هم می‌خوایم.
‫لیست نوشتی، ناچا؟
‫فلفل انچو،
‫آجیل، سیر،
‫شکر، دارچین،
‫فلفل،
‫حبه سیر،
‫دونه خشک‌شده.
‫این فروشگاه جدیده‌ست؟
‫آره. تازه باز شده.
‫میگن شکلات اوآخاکای خیلی خوبی داره.
‫فکر کنم بتونیم لیست‌مون رو ‫از اینجا تهیه کنیم.
‫بریم.
‫[قله شکلات‌ها و خوراکی‌های لذیذ]
‫الان میام!
‫یه لحظه.
‫صبح بخیر.
‫بفرمایید، چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫اونجا رو می‌شناسید؟
‫نه.
‫شما چی، جناب؟
‫نه، تابه‌حال نرفتم.
‫اسمش آشیانه گربه‌ست.
‫نزدیک همین‌جاست، من زیاد میرم.
‫نور صبحگاهی زیبایی داره ‫که شبیه‌ اون نداریم.
‫باید با رئيست حرف بزنم.
‫من رئيس هستم.
‫این فروشگاه منه.
‫خیلی زحمت داشت، ‫ولی بالاخره موفق شدم.
‫تبریک میگم.
‫ممنون.
‫چی شده، النا؟
‫نمی‌دونم.
‫باید به خاطر بوی اینجا باشه.
‫- یا گرما. ‫- می‌تونم بهتون آب بدم.
‫- یا چایی دارچین. ‫- نه.
‫تو خرید کن، ناچا. ‫ما بیرون منتظر می‌مونیم.
‫- چشم خانم. ‫- بریم.
‫ببینید این لیست رو دارید یا نه.
‫باید هوا می‌خوردم.
‫اون مردک دو رگه رو از کجا می‌شناسی؟
‫نمی‌شناسم.
‫از کجا بشناسم؟
‫خانم، لطفا روسائورا رو بگیرید ‫تا من خرید کنم.
‫باشه، دخترم رو بده.
‫بریم، روسائورا.
‫خانم؟
‫خانم، باید پول بدید.
‫حتما.
‫حتما یه دلیلی وجود داره ‫که نمی‌خوای واسه غسل تعمید بری.
‫اینکه خانواده‌ات خولیتو رو بپذیرن ‫مسئله مهمیه.
‫برادرزاده‌ی من خائنه.
‫خائن؟
‫نمی‌فهمم.
‫منظورت اینه شورشیه؟
‫با گروهی بود که چند روز پیش ‫به ما حمله کردن.
‫باورم نمیشه.
‫می‌دونستی و دستگیرش نکردی؟
‫- پیش خودت چه فکری می‌کنی؟ ‫- اون برادرزاده‌ی منه.
‫توقع داری چیکار کنم؟ ‫اونو دستگیر کنم و با تیر بزنمش؟
‫نمی‌تونم با برادرم چنین کاری کنم.
‫می‌تونی! باید بتونی، وظیفه‌ی توئه!
‫می‌خوای مزرعه رو دستِ یه جنایتکار بسپری؟
‫خوشحالم می‌بینم شام خوردی.
‫رفته‌رفته بهتر میشی. ‫حالا می‌بینی.
‫چرا روبرتیتو توی اتاق گرترودیس خوابیده؟
‫اونجا احساس تنهایی می‌کنه.
‫فکر مامانم بود.
‫شب بخیر.
‫امیدوارم بیدار میشی حالت بهتر باشه.
‫بوی روبرتیتو رو میدی.
‫جفت‌تون بوی تیتا رو میدین.
‫- بوی اونو میدی. ‫- مسخره‌بازی درنیاری.
‫- توی اتاق نشیمن بهتر می‌خوابی. ‫- اتاق نشیمن؟
‫الکی ادا درنیار می‌خوای اینجا بخوابی.
‫معلومه چت شده؟
‫تیتا بهت گفت من نامه‌هاشو برمی‌داشتم، آره؟
‫روسائورا...
‫چیزی بین شماست؟
‫نه. هیچی.
‫هیچی؟
‫جوری که تو به اون نگاه می‌کنی ‫حتی یه آدم احمق هم می‌فهمه عاشقش هستی!
‫- لطفا، روسائورا، گوش کن! ‫- باهام روراست باش، پدرو!
‫حتی وقتی نزدیک اون نیستی ‫یا باهاش صحبت نمی‌کنی،
‫حتی موقعی که می‌خوای بخوابی،
‫اونو دوست داری.
‫می‌دونم دوستش داری.
‫آره.
‫آره و چی؟
‫- جرئتشو نداری بگی؟ ‫- آره.
‫دوستش دارم.
‫من تیتا رو دوست دارم.
‫اما هیچ‌وقت سمتش نرفتم، قسم می‌خورم.
‫بالاخره اعتراف کردی.
‫حالا باید چیکار کنم؟
‫همون‌کاری که من می‌کنم.
‫بچه‌مون رو بزرگ کنیم.
‫- گرترودیس! ‫- سلام!
‫می‌خواستم هر چه زوتر خواهرزاده‌مو ببینم!
‫- کجاست؟ ‫- بیا.
‫چه خوشگله!
‫خیلی خوشگله! نمی‌تونم...
‫فرشته کوچولوئه!
‫دلم می‌خواد بغلش کنم.
‫اگه بیدارش کنی، می‌کشمت.
‫باشه، قبول.
‫گرترودیس؟
‫سلام مامان.
‫نگران نباش، مامان.
‫دیگه منو نمی‌بینی.
‫بیا!
‫خیلی دلم واست تنگ شده بود!
‫تیتا نتونست جلوی حسادتش ‫نسبت به گرترودیس رو بگیره.
‫چرا مادرش هیچ‌وقت اونو بغل نکرد؟
‫منشا این انکار و عدم پذیرش ‫از سوی مادرش کجا بود؟
‫خوزه!
‫- خوزه! ‫- النا!
‫چی شده؟
‫- می‌خواد منو بکشه! ‫- کی؟
‫- چی شده؟ ‫- من حامله‌ام.
‫واسه همین گریه می‌کنی، عزیزم؟
‫نمی‌دونم وقتی بفهمه ‫بچه‌ی اون نیست چیکار کنیم.
‫حاضرم به خاطر تو از همه‌چی بگذرم.
‫به خاطر خودمون. ‫دلت نمی‌خواد با همدیگه باشیم؟
‫البته!
‫تمام خواسته‌ی منه. ولی چطوری؟
‫بیا بریم.
‫فرار می‌کنیم.
‫زندگی یه فرصت دیگه به ما داده. ‫نباید از دستش بدیم!
‫روسائورا.
‫منو ببخش، عشقم.
‫خوزه.
‫نه. خوزه.
‫خوزه...
‫خوزه، نه.
‫نه.
‫خوزه...
‫هنوز می‌خوای باهاش بری؟
‫ماه‌ها گذشت،
‫تیتا تصمیم گرفت از لحظات کوچیکی لذت ببره
‫که همچنان خنده به لبش می‌آورد.
‫هنگام آشپزی تمام احساساتش رو آزاد کرد،
‫روی تمام غذاها طعم اضافه می‌کرد.
‫تمام موادی که استفاده می‌کرد
‫ناشی از عشق و شادی بود
‫که تیتا موقع مراقبت از پدرو ‫و روبرتیو احساس می‌کرد.
‫با تمام وجود آرزو می‌کرد ‫اون خانواده، خانواده خودش باشه.
‫[بوقلمون با سس موله]
‫راستی،
‫رابطه‌ات با پدرت چطوره؟
‫رابطه‌تون بهتر شده؟
‫نمی‌خواست نوه‌اش رو ببینه.
‫واسه اینکه مردم حرف درنیارن ‫واسه غسل تعمید اومده.
‫بعید می‌دونم مثل سابق بشیم.
‫خب، زمان همه‌چیز رو التیام می‌بخشه.
‫نه همه‌چیز، دکتر.
‫گریه‌اش بند نمیاد!
‫بهش بده.
‫بخور. بخور!
‫می‌تونم یه چیزی بگم؟
‫اینکه تیتا توی مراسم بچه رو بغل می‌کرد ‫خیلی قشنگ بود.
‫چیزه...
‫اینکه به اون رسیدگی می‌کنی لذت‌بخشه.
‫آره. تیتا به شدت هوای روسائورا رو داره.
‫خب، هوای همه‌مون رو داره.
‫زخم من رو التیام داد،
‫توی زایمان روسائورا کمک کرد،
‫و الان از روبرتو مراقبت می‌کنه.
‫احیانا نمی‌دونی خواستگار داره یا نه؟
‫- بهش علاقه داری؟ ‫- آره.
‫فکر کنم دارم دوباره عاشق میشم.
‫متاسفم، دکتر.
‫خانم النا اجازه نمیده.
‫- چی؟ باورم نمیشه. ‫- خب، باور کن.
‫روال اینجا اینطوریه.
‫ببخشید.
‫- تا بعد. ‫- حتما.
‫حالتون چطوره، خانم؟
‫یه چیزی بخور، لطفا!
‫بخور!
‫اینطوری نه.
‫- لطفا. ‫- یه‌کم بیشتر بلندش کن.
‫نه.
‫نمی‌خوره.
‫گرسنه‌اش نیست. بگیرش.
‫- کجا میری؟ ‫- حالم خوب نیست.
‫چی شده، روبرتو؟
‫میرم تو بهش غذا بدم.
‫- اینجا خیلی سر و صداست. ‫- اینو هم ببر.
‫بابا.
‫خیلی ممنون.
‫فکر نمی‌کردم بیای.
‫وظیفه‌ی منه.
‫عموت رو دعوت نکردی؟
‫چرا.
‫- چرا نیومده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫دعوت‌نامه رو تایید یا رد نکرد. ‫به شما چیزی نگفت؟
‫نه.
‫خیلی وقت بود خواهرهای دلاگارزا رو ندیده بودم.
‫بهت گفتن که روبرتیتو شبیه توئه؟
‫شبیه من؟
‫آره، خیلی.
‫فکر نکنم النا خوشش بیاد.
‫چرت نگو.
‫اصلا شبیه من نیست.
‫تیتا.
‫بله، دکتر؟
‫- چیزی لازم دارید؟ ‫- نه، نه.
‫فقط خواستم تبریک بگم.
‫- به من؟ ‫- بله.
‫- برای چی؟ ‫- خب...
‫اول اینکه، ‫بوقلمون بوی خیلی خوبی میده.
‫ممنون، دکتر.
‫می‌تونم یه سوال بپرسم؟
‫برای التیام زخم پدرو چه چیزی استفاده کردی؟
‫درخت پوست، .مغز گیاه آگاو و شیره کاکتوس.
‫می‌دونی، زن‌های جوانی مثل تو ‫با این نوع مرهم‌ها آشنایی ندارن.
‫من از مادربزرگم یاد گرفتم. ‫سرخ‌پوست کیکاپو بود.
‫تو از کجا یاد گرفتی؟
‫از ناچا، پرستارم.
‫بله. ناچای پیر و مهربون.
‫آره. به من خیلی چیزها یاد داد.
‫تیتا...
‫می‌دونم نباید اینو بهت بگم.
‫اما نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم ‫و حرف دلمو نزنم.
‫چی شده؟
‫به من گفتن تو حق ازدواج نداری.
‫- امروز روز جشنه. ‫- بله.
‫ولی گوش کن.
‫هیچ‌کس حق نداره ‫برای زندگی زن‌ها تصمیم‌گیری کنه.
‫هیچ‌کس.
‫خودت باید تصمیم بگیری.
‫آره. مردم چنین دیدگاهی ندارن.
‫می‌دونم. برای همین اینو میگم.
‫در حقیقت، تیتا...
‫- می‌خوام باهات حرف بزنم.. ‫- خانم!
‫خانم! خانم تیتا! ‫مادرتون منو فرستادن.
‫- مهمون‌ها دارن صبرشون رو از دست میدن. ‫- غذا همین جاست.
‫زود باشید، بریم.
‫پدریتو.
‫تیتا دلاگارزا.
‫من چندین و چند بار گفتم ‫دستور پخت‌هاتو به منم بگو.
‫و هیچ‌وقت نگفتی. ‫این‌دفعه نمی‌تونی قسر دربری.
‫چطور این سس موله خوشمزه رو پختی؟
‫ببینید، خانم لوبو،
‫آشپزی کلا یه راز داره.
‫چیه؟ بهمون بگو؟
‫عصاره‌ی وجودت رو توی هر غذا بریز.
‫- آفرین! ‫- آفرین!
‫آفرین!
‫بنوشیم.
‫من به افتخار سرزمین عزیزمون می‌نوشم، ‫که توی تگزاس خیلی دل‌تنگش بودیم.
‫- به افتخار پیدراس نگراس! ‫- به افتخار پیدراس نگراس!
‫امتحان کن، پدرو.
‫نمی‌خوای بخوری؟
‫امتحان می‌کنم.
‫بدون هشدار،
‫درست همان‌طور که طعم شیرین موله ‫حس چشایی را یک‌باره تسخیر می‌کند،
‫مهمانان غرق در خوشحالی بی‌کرانی شدن.
‫تولد روبرتیتو،
‫معجزه شیر دادن به اون،
‫و احتمال تشکیل خانواده با پدرو،
‫شادی زیادی برای تیتا بوجود آورد
‫که دستِ آخر غذاها آغشته به خودِ او شد.
‫تیتا!
‫دلم نمی‌خواد خاطرات زنمو لکه‌دار کنم،
‫ولی این خوشمزه‌ترین موله‌ایه ‫که تو عمرم خوردم!
‫ممنون، پدرو.
‫دلم می‌خواد نوه‌مو ببینم.
‫حتما. بیاید.
‫ببخشید.
‫- واقعا شبیه منه. ‫- به نظرم آره.
‫دماغش به خانواده موزکیز رفته.
‫اگه زنم زنده بود و اونو می‌دید...
‫- دماغش به من رفته! ‫- گفتم که.
‫امیدوارم عصبانیتش مثل من نباشه.
‫تیتا.
‫پسرم،
‫حرف‌های بدی بهت زدم.
‫باید به موضوع الخاندرز ‫طور دیگه رسیدگی می‌کردم.
‫- بابا، مجبور نیستی... ‫- دیدگاه من با تو فرق داره.
‫ولی سعی می‌کنم بهشون احترام بذارم.
‫از اشتباهات من درس بگیر.
‫برای روبرتیتو پدر بهتری باش.
‫چی شده؟
‫به چه حقی اینطوری وارد خونه من میشید؟
‫دنبال پدرو هستم.
‫دنبال منه. ‫مثل سانتیاگو منو هم می‌کشه.
‫نه. برو پسرم. زود برو!
‫من یه جایی رو بلدم.
‫بابا.
‫واسه حرف زدن با برادرزاده‌ات ‫این جنجال و رسوایی لازمه؟
‫اومدم اونو روانه زندان کنم.
‫شما! آغل و اصطبل‌ها رو بگردید! ‫همه‌جا رو زیر و رو کنید!
‫- چشم رئیس. ‫- چرا اونو می‌بری؟
‫چیکار کرده؟
‫پرسیدم چیکار کرده!
‫- فلیپه... ‫- نمی‌دونی پسرت کیه.
‫اونو نمی‌شناسی؟
‫اون شورشیه!
‫قاچاقچی اسلحه‌ست!
‫حقیقت داره، آقای پدرو؟
‫برید داخل و همه جا رو بگردید!
‫همه‌جا رو بگردید! یالا!
‫حداقل باید بهم می‌گفتی.
‫اگه باهام صحبت می‌کردی، ‫خودشو تحویل می‌داد!
‫چرا این کار رو با من می‌کنی؟
‫همه برن خونه!
‫یالا.
‫چی شده، مامان؟
‫شوهرت شورشیه.
‫چی؟ نه، غیر ممکنه.
‫- کجا میرن؟ ‫- صبر کن.
‫بیا بریم اتاق نشیمن، بریم.
‫بریم. هیچی اینجا نیست.
‫برادرزاده‌ام کجاست؟
‫آخرین باری که اونو دیدم، با مهمون‌ها بود.
‫روبرتیتو خوابیده.
‫میشه بریم بیرون و تنهاش بذاریم؟
‫افرادت پدرو رو توی این اتاق پیدا نکردن.
‫این خونه رو زیر نظر می‌گیرم.
‫و همین‌طور دخترهاتو.
‫یادتون باشه که پنهان کردن یه شورشی
‫خیانت به کشور محسوب میشه.
‫از این بابت چی می‌دونی؟
‫من چیزی نمی‌دونم، مامان.
‫می‌خوای همین‌طوری بری؟ بدون خداحافظی؟
‫صرفا وظیفه‌ام رو انجام میدم.
‫نه. وظیفه‌ات؟
‫وسط جشن اومدی ‫تا پسرمو جلوی همه دستگیر کنی.
‫وظیفه‌‌ی توئه؟
‫اون انقلابیه.
‫و وقتی پیداش می‌کنی باهاش چیکار می‌کنی؟
‫خانواده برای تو معنا و ارزش نداره؟
‫فکر می‌کنی من هیچ‌وقت می‌تونم ‫به پسرت صدمه بزنم؟
‫پدرو.
‫می‌تونی بیای بیرون.
‫- باید فورا بری. ‫- روبرتیتو چطوره؟ بابام خوبه؟
‫- مزرعه‌ست؟ ‫- نگران نباش.
‫- خودتو نجات بده. ‫- تیتا...
‫من اینجا پیش تو هستم. ‫نمی‌تونم ترکت کنم.
‫- ممکنه بیفتی زندان. ‫- نمی‌خوام خداحافظی کنم.
‫- همراه من بیا. ‫- روبرتیتو به من نیاز داره.
‫ازش مراقبت می‌کنم و بهت میگم.
‫منتظر می‌مونیم تا برگردی. ولی برو.
‫- خودتو نجات بده. ‫- ازم متنفر نیستی، درسته؟
‫بگو ازم بدت نمیاد.
‫تو خبر داشتی؟ ‫می‌دونستی پدرو چیکار می‌کنه؟
‫- مامان کجاست؟ ‫- حاضر شدی؟
‫- چی شده؟ ‫- بهم بگو اون کجاست!
‫- نمی‌دونم! مامان، لطفا! ‫- می‌خوای با اون بری؟
‫- من جایی نمیرم، روسائورا! ‫- میشه داد نزنی؟
‫کجا میری، مامان؟
‫باید از خواهرت محافظت کنم.
‫ممکنه ارتش برگرده و تلافی کنه.
‫اما تو نباید بری! روسائورا شیر نداره ‫و به چایی‌های من نیاز داره!
‫چایی غذا نیست.
‫همراه ما میان.
‫واسش دایه می‌گیریم.
‫بریم، روسائورا.
‫بریم.
‫- نه. لطفا، بذار من باهاش برم. ‫- تو مادرش نیستی.
‫اگه اونو از من بگیری، من می‌میرم.
‫احمق‌بازی درنیار، تیتا.
‫هیچ‌کس از عشق نمرده.
‫چشم‌هاشو داره می‌بنده. نگاه کن.
‫چشم‌هات به بابات رفته، گرترودیس.
‫باید توی تخت باشی.
‫دکتر گفت باید استراحت کنی.
‫چرا باید اهمیت بدم؟
‫چون من اهمیت میدم، و همین کافیه!
‫می‌خوام پسرم سالم باشه.
‫یه نفر دیگه میاد و قارچ جمع می‌کنه.
‫النا!
‫لطفا کمکم کن.
‫النا.
‫کمکم کن!
‫النا...
‫النا!
‫حداقل بذار باهاش خداحافظی کنم!
‫لطفا!
‫سلام.
‫سلام، روبرتیتو!
‫سلام!
‫چیه؟ باشه، باشه.
‫بچه‌ی قشنگم!
‫می‌بینی، مامان؟
‫بغل من گریه نمی‌کنه.
‫بذار باهاش برم.
‫بده به خواهرت.
‫بدش به من، تیتا.
‫- نه، روسائورا! ‫- پسرم رو بده! الان!
‫الان!
‫مامان!
‫بذار باهاش برم، مامان! لطفا!
‫تمومش کن.
‫- من نباشم چیزی نمی‌خوره! ‫- کافیه!
‫- لطفا! ‫- انقدر گریه و زاری نکن!
‫- لطفا! ‫- تمومش کن!
‫نه! نه!
‫تیتا دلاگارزا! تنهاش بذار!
‫نه!
‫کافیه! کافیه!
‫نه!
‫برو خونه!
‫جا و مکانتو یادت رفته؟
‫ناله نکن! تمومش کن
‫از دستت خسته شدم، تیتا دلاگارزا!
www.Doostihaa.com