‫پل رو ببین.
‫وای...
‫قراره اینجا بازی کنیم بابا؟
‫می‌خوای بریم از کارگردان بپرسیم؟
‫- سلام، حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫نزدیک به بیست سال می‌شه...
‫که کار من قصه گفتنه.
‫مسیر زندگیم باعث شده تا با هنرمندان ‫و افراد مستعدی در سراسر دنیا آشنا بشم.
‫هر نفر این فرصت و افتخار رو داره...
‫تا کنار این هنرمندان زبردست، ‫در روایت داستانی شریک بشه.
‫قصد دارم به سراغ چند هنرمند محبوبم برم،
‫تا ببینم در کارشون از چی الهام می‌گیرن.
‫همچنین قراره ازشون بخوام...
‫تا آثار و قطعات منحصر به فردی، ‫برای داستانی که می‌خوام روایت کنم بسازن.
‫♪ حالا با جاده ازدواج می‌کنم ♪
‫♪ جز غرور، همه‌چی رو کنار گذاشتم ♪
‫♪ واسه همین به جاده اعتماد می‌کنم ♪
‫♪ در مسیرهای پر پیچ و خم حکمرانی می‌کنم ♪
‫♪ پرسه‌زن، سرگردان ♪
‫♪ بی‌خانمان، خانه به دوش ♪
‫♪ هرچی می‌خواین صدام کنین ♪
‫♪ هر جا بخوام پرسه می‌زنم ♪
‫♪ آها ♪
‫[هاوایی، کایلوا]
‫[نیل کامیمورا]
‫از بچگی هر جایی که می‌رفتم،
‫من رو «پسر ریکی» معرفی می‌کردن. ‫اینقدر که روی مخم می‌رفت.
‫توی همون عالم بچگی هم...
‫برگشتم به بابام گفتم: ‫یه روز همه تو رو «بابای نیل» صدا می‌زنن.
‫از اول چنین اراده و خواسته‌ی عجیبی داشتم.
‫پدر پدربزرگم،
‫اولین آهنگری بود که چاقوهای دست‌سازش رو...
‫به مزارع آناناس و جزایر دیگه توزیع می‌کرد.
‫آخرش هم کارگاه آهنگری توی هیلو باز کرد.
‫از سال ۱۹۳۲ این کارگاه رو داشت، ‫تا ۱۹۹۰ که فوت کرد...
‫تنها آهنگر زنده از اون نسل هاوایی بود.
‫بعد از اینکه من به دنیا اومدم، ‫اسمم رو «نیل تیجی کامیمورا» گذاشتن،
‫اسم آهنگر معروف رو به ارث بردم. ‫یعنی از اول این بار رو به دوش می‌کشیدم.
‫این تابلو در واقع...
‫نمونه بازسازی شده‌ای از تابلوی ‫کارگاه آهنگری پدربزرگم توی هیلوئه.
‫[کارگاه آهنگری تیجی کامیمورا]
‫وای.
‫رفیقم از روی عکسی که...
‫توی روزنامه چاپ شده بود، ‫این نمونه رو برام درست کرد.
‫این آدم شمشیرهای فصل یکم و دوم...
‫سریال «دیدن» رو درست کرده بود.
‫نسخه‌ی پلاستیکی ازشون تهیه کردیم.
‫تا بتونیم اون شکلی که نشون دادیم ‫باهاشون مبارزه کنم، نه؟
‫دسته‌های چرم مار هم خودت درست کردی عمو؟
‫آره.
‫چه باحال.
‫از بهترین چاقوهاییه که درست کردم.
‫من که چاقوی واقعی درست می‌کنم. ‫این کار من نیست.
‫به خدا این کار من نیست.
‫این نرمه رو می‌گی؟
‫- نه، کار من نیست. ‫- قبولت داریم.
‫جیسون توی اینستاگرام بهم پیام داد و پرسید ‫می‌تونم در عرض چهل و هشت ساعت...
‫براش شمشیر درست کنم...
‫و براش به مائونا کیا بفرستم یا نه؟ ‫من هم درست کردم.
‫می‌خواستم سریع کار جمع بشه.
‫صرفا پیشنهادش رو بهش دادم. ‫چون اصلا شمشیر آماده نداشتیم.
‫گفتم می‌خوام این مدلی باشه، ‫فورا هم بهش نیاز دارم.
‫می‌تونی برام درستش کنی؟
‫طرف هم در عرض چهل و هشت ساعت...
‫سریع یه شمشیر درست کرد.
‫باهاش تا مائونا کیا اومد. ‫گفتم حرف نداره. با همون شمشیر...
‫قسمت آخر «دیدن» رو ضبط کردیم.
‫اونقدر قشنگ شده بود که به بعدش ‫واسه هر شخصیتی که بازی می‌کردم،
‫سراغ هنرمند دیگه‌ای می‌رفتم ‫تا از این به بعدش باهاش رفیق بشم.
‫تا با همدیگه... ‫آثار دستی درست کنیم.
‫وقتی فیلمبرداری شروع می‌شه،
‫انواع و اقسام لباس و سلاح‌های ‫جعلی رو در اختیار آدم قرار می‌دن...
‫یعنی بهترین هنرمندان رو استخدام می‌کنن.
‫واقعا عاشقشم. نمونه‌های لباس ‫و سلاح‌های جعلی رو خیلی دوست دارم.
‫با پیدا کردن این قطعه‌های منحصر به فرد ‫می‌تونم شخصیتی خلق کنم.
‫چون عاشق این فرآیندم.
‫ولی اگه یکی از دوستان عزیزم ‫به صورت دست‌ساز درستش کرده باشه،
‫حتی برام ارزشمندتر می‌شه.
‫[هاوایی، کایلوا - کارگاه نیل]
‫من و نیل جفتمون ریشه‌ی اصالتمون ‫به هاوایی برمی‌گرده.
‫قطعا این مسئله به نگرشمون ‫روی دنیا و هنر تأثیر می‌ذاره.
‫با وجود اینکه زاده‌ی هاوایی بودم ‫ولی توی آیووا بزرگ شدم،
‫فارغ از علاقه‌ی عمیقی ‫که به آیووا داشتم...
‫خیلی دلم می‌خواست به هاوایی برگردم.
‫آدم حس می‌کنه به خاطر ریشه‌ی ‫پدر پدربزرگش، یا پدربزرگش و عموهاش،
‫به این برمی‌گرده که آثار و قطعات ‫دست‌ساز درست کنه،
‫چون همگی کارشون توی ‫کارگاه‌های تولیدی بوده.
‫مثلا مادرم به شدت به وسایل عتیقه ‫و عکاسی علاقه‌منده،
‫پدربزرگم و عموهام هم ‫موزیسین‌های زبردستی هستن.
‫علایقی که در سنین کودکی داشتم ‫باعث می‌شد از این مسیر خارج بشم.
‫مثلا وقتی مجذوب صخره‌نوردی ‫یا اسکیت‌سواری شدم، باعث شد...
‫شخصیتی درون خودم بسازم که به طور مداوم ‫دلش می‌خواد به نقاط مختلف بره...
‫و ماجراهای جدید خلق کنه. اصلا...
‫اسم خود این برنامه هم پرسه‌زنانه دیگه.
‫♪ عازم نقطه‌ای از غرب شدم ♪ ‫♪ که توش بادهای شدید می‌وزه. ♪
‫♪ چون ناپدریم تونی فرنسیوسا بوده. ♪
‫[تگزاس، فورت‌ورث]
‫- ایام به کامه داداش؟ ‫- رسیدن به خیر.
‫نوکرتم.
‫- داداش گلم! باورم نمی‌شه! ‫- چند سال بود ریختت رو ندیده بودم؟
‫[ریچارد باگت]
‫در کنار ماجراجوییم برای تهیه‌ی ‫ابزار منحصر به فرد،
‫عازم تگزاس شدم تا رفیقم، ‫ریچارد باگت رو ببینم.
‫سازنده‌ی چاقو و جواهرات ‫ماهر و زبردستی بود.
‫جونم!
‫دلم می‌خواد تا حد امکان ‫در مورد فرآیند خلاقیتش بدونم.
‫یا اینکه توی کارش از چی الهام می‌گیره.
‫وای، نکنه از این نما ‫می‌شه غروب خورشید رو تماشا کرد؟
‫- دقیقا اینجا غروب می‌کنه، نه؟ ‫- آره.
‫وای پسر، خیلی خوشگله.
‫تمام این قطعات رو از جواهرات ‫مردم ناواهو الهام گرفتم،
‫ولی نه خودم اصالت ناواهویی دارم، ‫نه اصلا ادعا می‌کنم...
‫- که جواهراتم ناواهوییه. ‫- می‌دونم.
‫صرفا حال و هوای غرب وحشی و...
‫فرهنگ کوه‌نشینان بومی رو دوست دارم.
‫خیلی نازه داداش.
‫برام ارزشمنده.
‫پشتش توماهاک تومولو هم داره. ‫ضمنا این قطعات رو...
‫از هدایای دوستانم جمع کردم.
‫یادته دقیقا چی شد که باهات تماس گرفتم؟
‫فکر کنم آشناییمون ‫از طریق شرکت قطعات موتور بود.
‫آره.
‫- گمون کنم که با کنی و جاستین آشنا شدی. ‫- دقیقا.
‫یکی هم اسم من رو بهت داد، ‫بعدش بهم زنگ زدی.
‫گفتم: سلام داداش!
‫«عجب صدایی! چطوری رفیق؟»
‫«می‌خوام یه چیزی برام درست کنی.» ‫من هم گفتم باشه.
‫کلا عادت دارم به همه زنگ بزنم.
‫لابد خیلی‌ها چنین خاطره‌ای دارن.
‫مثلا بهشون زنگ می‌زنم و می‌گم: ‫«سلام، جیسون موموآ هستم.»
‫«واقعا با کارت حال می‌کنم.»
‫«می‌شه این و این و این مورد رو ‫تا شش ساعت دیگه برام آماده کنی؟»
‫از اولین باری که با ریچارد تماس گرفتم،
‫یه ارتباط هنری بینمون ایجاد شد ‫که هنوز ما رو به هم پیوند زده.
‫طی دو سال اخیر این‌ها رو درست کردم.
‫- آره. ‫- این رو واسه اولین سال ترکم درست کردم.
‫- خب؟ ‫- این هم واسه دومین سالگرد ترکمه.
‫وای داداش. عجب دست‌ساز خفنیه.
‫خیلی جا داشت که ازش یاد بگیرم.
‫به قدری که این آدم دانش و اطلاعات داره ‫و دوست داره با بقیه به اشتراک بذاره.
‫ایشون دوشادوش جرونیمو مبارزه می‌کرد،
‫از حرکت دست‌هاش می‌تونست بفهمه ‫که دشمنانش در کدوم سمت هستن.
‫- جدی؟ ‫- آره، آوازه قدرت‌های این خانم پیچیده بود.
‫- یعنی با دست‌هاش حس می‌کرد؟ ‫- آره.
‫- از این استفاده می‌کنم. ‫- ایول.
‫عاشق این فرآیندم. کلی نکته یاد می‌گیرم ‫و توی شخصیت‌هام استفاده می‌کنم.
‫هنوز هم عین قدیم ‫چاقو و زیورآلات درست می‌کنم.
‫- خب؟ ‫- ولی سعی دارم کارهای جدید یاد بگیرم.
‫اینجا...
‫ای وای!
‫اینجا هم کارگاه نقره‌ی خودمه.
‫من و ریچارد علاقه‌ی مشترک و خاصی ‫به چیزهای معیوب داشتیم.
‫نگرش جهان پیرامونمون ‫تا حدی شبیه همدیگه است.
‫سبک کاریمون هم مشابهه.
‫آره.
‫همیشه سعی کردم با تمام مشتریانم...
‫ارتباط شخصی و عمیقی داشته باشم.
‫البته با مکالمه توی اینترنت ‫تا حدی می‌شه این ارتباط رو گرفت،
‫ولی در کل می‌خوام حس کنن ‫دارن بابت چیزی پول می‌دن...
‫که به شدت برای خودم حائز اهمیته.
‫وقتی هم براشون درست می‌کنم، ‫سلیقه مشتری رو لحاظ می‌کنم.
‫باورت هم نمی‌شه ملت ‫چقدر این ویژگی کارم رو دوست دارن.
‫همین به تنهایی لذت‌بخشه که ببینم ‫چطور با تکه‌ای فلز...
‫قطعه‌ای دست‌ساز با خلاقیت ‫منحصر به فردش درست می‌کنه.
‫بفرما.
‫مادرم خیلی به جمع‌آوری ‫عتیقه‌جات علاقه‌مند بود.
‫همیشه من رو با خودش به عتیقه‌فروشی می‌برد، ‫من هم می‌گفتم: «وای، حوصله‌ام سر رفت!»
‫ولی بعدش که حسابی ‫به تنگ‌های شیشه‌ای عتیقه و...
‫قاشق‌های عتیقه نگاه کردم...
‫به قدری روی نگرش خودم تأثیر گذاشت ‫و متوجه شدم...
‫که در زمان خودشون ‫چقدر زرق و برف داشتن و...
‫چطور طبیعت روی...
‫ابزار دست‌ساز بشر تأثیر گذاشته. ‫از سنین کم به عتیقه‌جات علاقه‌مند شدم.
‫امیدوارم این بخش سیاهش قشنگ بشه.
‫انگار خیلی وقته این وجود داشته.
‫قبول داری؟
‫برای همین سر چنین زیورآلاتی ذوق می‌کنم.
‫خیلی قشنگه. نگاهش کن، وای!
‫تازه می‌دونی چیه؟ ‫راستش رو بخوام بگم...
‫اینکه برای تو چنین قطعاتی درست کردم، ‫روی هنر خودم تأثیر گذاشته.
‫چون نمی‌دونستم تو هم عین خودم...
‫اینقدر به اشیاء عتیقه علاقه‌مندی.
‫خبر نداشتم کسایی هستن ‫که از این عتیقه‌جات باحال و زنگ‌زده...
‫به همون اندازه لذت می‌برن. ‫یعنی برای حیطه‌ی فعالیتم...
‫انگیزه‌ای بهم می‌ده ‫که همین کار رو ادامه بدم.
‫اتفاقی با فلسفه‌ی وابی‌سابی ژاپنی برخوردم،
‫این نگرش به آدم نشون می‌ده ‫که می‌شه کمال رو در نقص پیدا کرد.
‫جوری که شکوفه‌های زیبای بهاری رو ‫می‌شه به اندازه‌ی گل‌های تابستان زیبا دید.
‫مثلا وقتی کیف پول یا شلواری می‌بینم...
‫نمی‌دونستم که کسی مثل من ‫می‌تونه کمال رو در نقص اون‌ها ببینه.
‫مادامی که به جهان پیرامونم نگاه کنم ‫و از جزئیات خارق‌العاده زندگی غافل نشم...
‫اجزای ریز و درست زیادی می‌بینم ‫که باعث می‌شه هیجان‌زده بشم.
‫فکر می‌کنم اگه به خاطر مادرم نبود...
‫الان به این نگرش نمی‌رسیدم.
‫این قدردانی از جزئیات زندگی به حدی رسیده...
‫الان می‌تونم همه‌شون رو شناسایی کنم ‫و توی هنرم ازشون استفاده کنم.
‫برای مثال هنرمندانی بودن ‫که تو باهاشون کار کردی...
‫- و ما هم به نوعی می‌شناسیشمون. ‫- آره.
‫به همین ترتیب پیوندی بین ما شکل می‌گیره ‫که مثل سیستم حمایتی عمل می‌کنه،
‫یعنی از آثار همدیگه حمایت می‌کنیم، ‫و چقدر خوبه که...
‫آدم بدونه، برای مثال، ‫چنین جامعه‌ای از هم‌صنفی‌هاش وجود داره.
‫مثلا هر چیزی که من درست می‌کنم، ‫چه بخواد نقاشی باشه،
‫یا زیورآلات و قطعه‌ای فلزی باشه،
‫سعی می‌کنم به سبک خودم...
‫به اون اثر شکل و فرم بدم. ‫برای همین وقتی تو می‌بینیش،
‫- با خودت می‌گی این کار ریچارد باگته. ‫- گل گفتی.
‫متوجه منظورم می‌شی؟ ‫حالا شاید خوشگل‌ترین و بهترین نباشه،
‫ولی به خداوندی خدا، ‫اون اثر چیزیه که...
‫من با تمام انگیزه و وجودم ‫و با به کار گیری کل توانایی‌هایی...
‫- که در اون مقطع داشتم، درستش کردم. ‫- آره.
‫برای همین هر چیزی که خلق می‌کنم، ‫بخشی از زندگی خودمه.
‫من و ریچارد برای تهیه‌ی سلاح‌های...
‫سریال‌ها و فیلم‌هام همکاری کرده بودیم.
‫ولی دلم می‌خواست چیز منحصر به فردی...
‫برای «بابا واس» از سریال «دیدن» درست کنه.
‫خب، ما کلی سلاح برای ‫سریال «مرز» درست کرده بودیم.
‫الان هم می‌خوام پنجه‌های گرگینه‌ای ‫برای سریال «دیدن» درست کنم.
‫می‌خوام اینقدر تیز باشه که شبیه ‫نوک شاخه‌ی گوزن کوهی یا شمالی جلوه کنه.
‫خب، چیزی که مد نظرمه اینطوریه.
‫می‌خوام یه چاقوی گنده اینجا باشه.
‫تا بتونم باهاش...
‫ترسونـ... ترسوندیم بابا.
‫همین خوبه.
‫از غلاف درش میارم.
‫- قشنگ شد، نه؟ ‫- آره.
‫متوجه منظورم شدی؟
‫[کالیفرنیا، نوادا سیتی]
‫هر کدوم نسبت خاص خودش رو داره.
‫مثل پیوند مقدس ریاضیاتی می‌مونه.
‫ولی وقتی گیاهی قرار باشه رشد کنه...
‫همیشه در بهترین نسبت و مقیاس رشد می‌کنه.
‫تقریبا مثل...
‫الگویی می‌مونه...
‫که در خلقت جهان هستی هم می‌شه دید.
‫[جودیکال ولس]
‫یه نکته‌ی باحالی که متوجه شدم،
‫این بود که من بدون احتساب این نسبت،
‫می‌تونم از طریق احساسم درکش کنم.
‫معموال فرآیند خلاقیتم اینطوری شروع می‌شه. ‫یه تصور محو و سریعی ازش دارم.
‫عین برق و باد از ذهنم می‌گذره.
‫انگار یه نفر عکسی توی ذهنم ‫نمایان می‌کنه و سریع حذفش می‌کنه.
‫بعد که می‌بینمش با خودم می‌گم: «آها!» ‫و سعی می‌کنم همون تصور رو تجسم کنم.
‫مشابه هنر دستی این آدم رو هیچ‌جا ندیدم.
‫نمی‌دونم چطوریه. چون وقتی ‫که خودم دارم چیزی خلق می‌کنم،
‫هیچ‌وقت به کمال نمی‌رسم.
‫ولی هنر دستی این آدم، ‫کامل و دقیقه.
‫جیسون ازم خواسته که...
‫اِم، زخمی براش درست کنم. ‫مثل زخمی که خودش روی چشم چپش داره.
‫من هم...
‫قصد داشتم چیزی پیدا کنم تا...
‫شکل و شمایل زخم رو داشته باشه...
‫ولی این به خودی خود، ‫دقیقا مشابه زخم چشمش بود.
‫این که اینجا دیده می‌شه هم ‫در واقع رگه‌های طبیعی...
‫خود سنگه.
‫شغل من به عنوان یه بازیگر ‫ایجاب می‌کنه تا...
‫رفتارشناسی بلد باشم. ‫و به نظرم جودیکال...
‫به شدت شخصیت جالبی داره.
‫به شدت خیال‌پردازه. من که به هیچ عنوان ‫این حجم از هنر و خلاقیت رو توی ذاتم ندارم.
‫از بس که این آدم... نقاش ماهریه.
‫روی ارزشمندترین سنگ‌ها ‫و جواهرات کار می‌کنه.
‫یعنی اگه ذره‌ای غفلت کنه ‫و نتونه کار رو درست در بیاره،
‫می‌شکنه و چند تیکه می‌شه.
‫سنگ قیمتی مثل گیلاس روی کیک می‌مونه.
‫یعنی زیبایی نهایی رو ‫این سنگ‌ها قراره به اثر بدن.
‫هر کدوم هم فرکانس‌ها ‫و انرژی متفاوتی ساطع می‌کنن.
‫بعضی وقت‌ها این انرژی از بو، ‫بافت یا رنگشون ممکنه ساطع بشه.
‫طرفدار پروپاقرص آثار جودیکالم.
‫دلم می‌خواست برای شخصیتی ‫که قرار بود نقشش رو ایفا کنم،
‫باهاش سر زیورآلات شخصیتم ‫همکاری داشته باشم.
‫سلام جیسون.
‫وای، نگاهش کن.
‫آره، به خلوتگاه دنجم خوش اومدی.
‫وقتی جیسون باهام تماس گرفت،
‫فکر می‌کنم طی فیلمبرداری «لیگ عدالت» بود.
‫جیسون هم نقش آکوامن، یا همون...
‫پادشاه آتلانتیس رو بازی می‌کرد، درسته؟
‫که دست بر قضا اتفاق جالبی افتاد.
‫چون اسکلت‌هایی که می‌ساختم،
‫به‌خصوص انگشتر اسکلتی که خودش انتخاب کرد، ‫به نام یکی از پادشاهان آتلانتیس باستان بود.
‫یعنی بدون اینکه اطلاعی داشته باشیم، ‫ناگهان به نتیجه‌ای منطقی رسیدیم.
‫وقتی یکی از آثارش رو دیدم...
‫که از قضا قصیده‌ای برای پادشاهی ‫از آتلانتیس بود، تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫با خودم گفتم: وای، خیلی خفن می‌شه ‫اگه بتونیم مثلا چنین چیزی درست کنیم.
‫دلم سنگ آتش‌فشانی یا...
‫سبز یشمی می‌خواست. واسه همین ‫باید مواد اولیه‌اش رو آماده می‌کردیم.
‫بعد تصمیم گرفتیم سنگ ‫سبز یشمی‌ای سفارش بدیم...
‫تا از نیوزیلند دستمون برسه.
‫داشتن چنین انگشتر ارزشمندی...
‫واقعا احساس خاص بودن می‌ده.
‫اتفاقا این‌ها رو هم سر صحنه ‫نشون دادم و گفتم:
‫«وای، این خیلی به آکوامن میاد، قبول دارین؟»
‫نکته‌ی جذابش اینجاست ‫که خودم باید این شخصیت‌ها رو...
‫با ریزجزئیاتشون خلق کنم و ارائه بدم.
‫ولی شخصیتم توی فیلم ‫«سریع و خشن ۱۰» فرق داره.
‫خب؟
‫اونجا شخصیت شرور ‫و پرزرق و برقی بازی می‌کنم...
‫که به شدت خطرناک و صبوره.
‫می‌خواستم این شخصیت رو خیلی...
‫جوری نشون بدم که انگار ‫همه‌چیزش رو از دست داده.
‫عملا به شرورترین آدم دنیا تبدیل شده.
‫بعد داشتیم دور همدیگه ایده می‌دادیم.
‫به نظرم جالب می‌شه اگه مثلا...
‫- می‌خوام جلوی پیرهنم باز باشه... ‫- خب؟
‫یه گردنبندی شبیه رزاری گردنم باشه، ‫ولی خود رزاری که نباشه،
‫می‌خوام مفهوم برعکسش رو داشته باشه. ‫می‌تونیم یه تیکه استخوان دور گردنم بندازیم.
‫واقعا قشنگه. ضمنا به نظرم ‫این ویژگی ساختن شخصیت خیلی جذابه،
‫چون پیش خودم می‌گم: «آها، ‫با این و اون می‌تونم فلان چیز رو بسازم.»
‫فکر می‌کنم افتخار بزرگی باشه ‫که بتونم با استعداد و توانایی‌های دوست‌هام،
‫توی فیلم یا سریال دیگه‌ای استفاده کنم.
‫یعنی با آثار اون‌ها شخصیت رو به تصویر بکشم. ‫دروغ نگم...
‫برای من از بیشترین اهمیت برخورداره.
‫همیشه دلم می‌خواد سربلندشون کنم، ‫اون‌ها هم متقابلا چنین خواسته‌ای دارن.
‫یه جا نشستن برام اذیت‌کننده است.
‫یعنی خیلی آدم...
‫باید همیشه در حرکت باشم.
‫[تگزاس، فورت‌ورث]
‫در این راستا، بالاخره با چند ‫چاقوساز جدید آشنا شدم.
‫کسایی که مدت زیادی بود ‫کارشون چشمم رو گرفته بود.
‫تری شنکس و جیسون کین رو می‌گم.
‫می‌خوام ایده‌ی چالش‌برانگیزی بهشون بدم ‫که توی سریال «دیدن» استفاده کنم.
‫اگه دوست داشتی بهم بگو منتشرش کنم.
‫پس کل قطعاتت رو اینجا می‌سازی.
‫اینجا که صرفا گاراژ خرابه‌ای بیش نبود،
‫ولی تبدیل به کارگاه چاقوسازیم شد.
‫پس کارگاهت اینجاست. ‫چند وقته اینجا کار می‌کنی؟
‫راستش خونه خانوادگیمون اینجا بود. ‫بعد فوت والدینم اینجا بهم ارث رسید.
‫- آها، پس اینجا بزرگ شدی؟ ‫- آره.
‫من و خانمم هم از اون موقع ‫اینجا مشغول به کاریم.
‫دقیقا چیزی بود... ‫که در تصوراتم دنبالش بودم.
‫تری و جیسون دقیقا همون آدم‌هایی بودن ‫که دنبالشون می‌گشتم...
‫کسایی که می‌خواستم توی تگزاس ببینم ‫و باهاشون چاقویی بسازم.
‫اولش فکر می‌کردم همه با خودشون بگن: ‫«این بابا دیگه کیه؟»
‫از اینکه کنارشون بودم خیلی ذوق داشتم. ‫واسه همین می‌گفتن: «حالا آروم باش داداش.»
‫همه‌شون از بچه‌های گل تگزاس بودن، ‫واسه همین...
‫خیلی سریع آشنا شدیم...
‫و دیگه من رو شناختن و با هم رفیق شدیم.
‫از همین بابت ذوق داشتم ‫که کنارشون باشم و وقت بگذرونیم.
‫فکر نمی‌کنم تا حالا سازنده‌ای ‫مثل تری دیده باشم.
‫تمام آثاری که درست می‌کنه ‫در لحظه نظر آدم رو جلب می‌کنن.
‫تک‌تک قطعاتی که می‌سازه ‫داستان خودشون رو دارن.
‫جوریه که آدم عمرا حدس بزنه...
‫که این قطعات از گاراژ کوچیکی ‫تو دل تگزاس اومده باشن.
‫من نقش‌های متفاوتی بازی می‌کنم ‫و دلم می‌خواد...
‫برای هر کدوم ویژگی متفاوتی قائل بشم.
‫برای همین گذرم به شما افتاد،
‫تا برام دسته‌ی پنجه‌بکسی درست کنین.
‫دلم می‌خواد از این چاقو ‫توی سریال «دیدن»م استفاده کنم.
‫چون دوست دارم جوری باشه...
‫که انگار توی جنگ ازش استفاده شده ‫و دسته‌ی مخصوص داشته باشه.
‫اون موقع که از وایومینگ تا اینجا اومد...
‫جفتمون ایده‌ای برای چاقوی جنگی داشتیم...
‫که خیلی وقت بود توی فکرش بودیم و...
‫بعد از اینکه ساختش رو تموم کردیم، ‫اولین حرفی که بهش زدم...
‫این بود که گفتم: ‫«می‌دونی کی حاضره این رو بخره؟»
‫اون هم گفت: «خب معلومه، جیسون موموآ. ‫طرف عاشق این چیزهاست.»
‫بعد یه شب داشتیم شام می‌خوردیم.
‫تا اینکه از مشتری‌های ثابت...
‫- هر سه نفرمون تماس گرفت. ‫- آره، آره.
‫دروغ نمی‌گم، بعدش سریع گفتم:
‫«ببین چاقو رو چطور به همین یارو می‌فروشم.»
‫الان طرف خودش پیام می‌ده. ‫دروغ نمی‌گم...
‫- بعدش خودت پیام دادی و... ‫- وای خدا.
‫آخه من پیش خودم می‌گفتم: ‫«واسه چی باید...»
‫«این رو پست کنی و به من نگی؟»
‫چون اونطوری می‌تونستم ‫با همه‌تون یه جا وقت بگذرونم.
‫خیلی باحال می‌شد.
‫ولی بگذریم، خطاب به کسی که چاقو رو خریده، ‫می‌خوام بگم خیلی خوش‌شانسی.
‫پیدات می‌کنم.
‫معذرت می‌خوام.
‫[جیسون کین]
‫انگار آدم توی کوره قرار می‌گیره.
‫اینجا خونه‌ایه که توش بزرگ شده.
‫ولی تمام رفقاش جمع شده بودن.
‫همگی داشتیم پای کار عرق می‌ریختیم.
‫واقعا صحنه‌ی سورئالی بود.
‫شش سال پیش...
‫درگیر این بودم... ‫یعنی قبلش کلا درگیر این بودم...
‫که از مادرم...
‫نگهداری و مراقبت کنم. ‫یعنی از وقتی که هجده سالم شد.
‫مادرم مشکلات ذهنی داشت و...
‫می‌شه گفت آدم زودجوشی بود و...
‫من هم باید مدتی ازش فاصله می‌گرفتم.
‫چون بعدش خودم هم با خانمم ‫به اختلاف خوردیم و زمان طلاقمون...
‫بچه‌ای نه ساله به اسم مادیکس داشتیم.
‫واسه همین خیلی...
‫سختی و دشواری داشتیم و...
‫در نهایت مادرم، اِم...
‫مادرم دست به مرگ خودخواسته زد.
‫عه، حتی برام...
‫نامه‌ای گذاشته بود. ضمنا...
‫برام پیغام صوتی هم گذاشته بود و...
‫خلاصه، خیلی... ‫ازم ناراضی بود.
‫بعد از اون اتفاق...
‫زندگیم به دو بخش تقسیم شد.
‫در همون حین زندگی خودم...
‫کم مشکل و دغدغه نداشت، مثلا...
‫در اون مقطع از زندگیم...
‫حداقل ده باری اقدام به خودکشی کرده بودم.
‫دست بر قضا...
‫اون زمان یکی از رفیق‌هام ‫کوره‌ی آهنگری در اختیارم گذاشت...
‫و سندانی بهم داد و گفت...
‫«داداش، این زندگی که تو ‫دست‌وپا کردی که نمی‌شه.»
‫«مثلا، می‌دونی، باید...»
‫«با این کوره سلاح درست کنی ‫تا با مشکلاتت بجنگی.»
‫من هم قطعه‌ی سامانه‌ی ‫تعلیق فنری که واسه...
‫کادیلاک مدل ۴۹ام بود رو...
‫توی کوره انداختم ‫و باهاش چاقویی درست کردم...
‫در آنی از لحظه...
‫که این چاقو رو ساختم...
‫به این نتیجه رسیدم که دلم می‌خواد...
‫تا آخر عمرم مشغول چه کاری باشم.
‫♪ از بس که ذهنم درگیره... ♪
‫♪ چاره‌ی کاری جلوی پام نمی‌بینم... ♪
‫♪ جز اینکه مثل همیشه... ♪
‫♪ درد دل‌هام رو با سقف بالای سرم بکنم. ♪
‫♪ اگه ذهنم رو مشغول کار کنم... ♪
‫♪ غم توی سینه‌ام رو فراموش می‌کنم. ♪
‫♪ چون احساساتم... ♪
‫♪ واسه کار معنا و مفهومی ندارن. ♪
‫♪ ولی لحظه‌ای که کارم تموم می‌شه... ♪
‫♪ و تنها با خودم خلوت می‌کنم... ♪
‫♪ درست حدس زدین... ♪
‫چاقو ساختن...
‫و تیغه‌سازی باعث شد...
‫در زندگیم به هویت...
‫و هدفی برسم.
‫اینکه هویتم با این هنر گره خورده،
‫باعث شد تا...
‫اینقدر خودم رو دوست داشته باشم...
‫تا خودم رو از خوشبختی محروم نکنم.
‫♪ منم که با این حجم از غم... ♪
‫♪ بردباری به خرج می‌دم ♪ ‫♪ و به راهم ادامه می‌دم. ♪
‫♪ با این حجم از غم، ♪ ‫♪ بردباری به خرج می‌دم و... ♪
‫♪ به راهم ادامه می‌دم. ♪
‫خیلی‌خب.
‫- ایول. ‫- بریم چاقو بسازیم.
‫می‌خوام اولین چاقوی...
‫مخصوص خاندان موموآ رو درست کنم.
‫چون تا حالا فرصت نشده با شما...
‫اِم، چاقویی درست کنم.
‫بنابراین باید اینقدر بکوبیمش...
‫تا به این شکل در بیاد.
‫و در نهایت چنین جلوه‌ای به کار بده.
‫خب.
‫هم من، هم اون...
‫صاحب خانواده‌ای هستیم...
‫و بچه‌هامون توی هاوایی‌ان.
‫با همدیگه مشغول سریال ‫«فرمانده‌ی جنگ» بودیم.
‫اینطوری فرصت می‌شد ‫بچه‌هام رو تا کارگاهش ببرم.
‫با همدیگه آهنگری می‌کردیم و...
‫چاقوهای مخصوص درست می‌کردیم.
‫من هم همیشه دوست داشتم ‫چنین کاری بکنم.
‫باید چکش رو بلند کنی...
‫بعدش باید تا بالای شونه‌ات ببری...
‫و با تمام قدرتت تا جایی که می‌تونی ‫دقیق به آهن ضربه بزنی.
‫چون اگه به جای اشتباه بزنی...
‫باعث خمش و شکستگی می‌شه، ‫حتی ممکنه تکه‌ای ازش جدا بشه...
‫و مثلا با دندونت برخورد کنه.
‫خلاصه خطرناک می‌شه. متوجه شدی؟
‫من همیشه به مردم می‌گم...
‫هر چاقویی که ازم می‌گیرین...
‫به خاطر مشکلی بوده...
‫که ذهنم رو درگیر کرده و...
‫و با ساختن این چاقو خودم رو تخلیه کردم. ‫یعنی...
‫ساختن چاقو مستلزم اینه ‫که آدم تا حد زیادی...
‫به خودش و ابزار فشار بیاره، خب؟
‫برای همین در مراحلی لازمه...
‫تا حد امکان با تمام قوا ضربه بزنین.
‫یعنی با تمام وجود باید چکش رو بردارین ‫و روی فولاد بکوبین.
‫تمام هدف این کارمون اینه که...
‫توی انجام کاری دور هم باشیم.
‫پسرم که خیلی چاقو دوست داره.
‫ولی دخترم هم...
‫خیلی پوست‌کلفته. ‫واسه همین جالب بود...
‫که می‌دیدم چطور با تمام قدرت ‫داره به فولاد ضربه می‌زنه.
‫در کل با تمام...
‫عشق و قدرتمون کار می‌کردیم.
‫واقعا به نظرم خارق‌العاده است ‫که هر کدوممون...
‫چاقوی خانوادگی مخصوصمون رو داریم.
‫در دنیایی که ما زندگی می‌کنیم، ‫طوریه که آدم‌ها...
‫اگه نیاز به چاقوی آشپزخانه‌ای داشته باشن...
‫می‌رن از فروشگاه محلشون...
‫ارزون‌ترین چاقوی دسته‌آبی رو می‌خرن.
‫یا واسه بریدن گوشت چاقوی دسته‌آبی ‫و برای سبزیجات دسته‌سبز می‌گیرن.
‫تا وقتی کند نشده ازش استفاده می‌کنن...
‫و بعدش هم می‌ندازنش دور، ‫چون چاقوی ده دلاری بوده.
‫ولی برای اینکه آدم‌ها ‫چاقو یا ابزار دست‌سازی بگیرن،
‫باید عمیقا بهش علاقه‌مند باشن...
‫و ازش به خوبی نگهداری کنن.
‫بدین ترتیب رابطه‌‌ای احساسی ‫بین خودشون و ابزار می‌سازن و...
‫فکر می‌کنم بعضی وقت‌ها ‫آدم‌ها متوجه این وجه زندگی نمی‌شن.
‫من عملا زندگی غارنشینی دارم. ‫انگار توی دهه‌ی پنجاه زندگی می‌کنم.
‫یعنی همچنان هر شب...
‫خودمون غذا درست می‌کنیم. ‫دسترسی به اینترنت و تکنولوژی نداریم.
‫واسه همین می‌خوام بقیه‌ی آدم‌ها...
‫عناصری از این نوع زندگی رو ‫وارد خونه‌ی خودشون بکنن.
‫عاشق چیزهاییم که، اِم...
‫روحی درونشون وجود داشته باشه و...
‫بشه به نسل بعدی، مثل بچه ‫یا نوه‌ی آدم دادشون.
‫امیدوارم مخاطبان این برنامه ‫ترغیب بشن تا...
‫وسایلی بخرن که تا آخر عمر، ‫یا حتی بیشتر از عمر خودشون بمونه.
‫[کانادا، صحنه‌ی فیلمبرداری «دیدن»]
‫خب، این از طرف ریچارد باگت اومده.
‫اونجا که بودیم، همه‌چی رو...
‫از شاخی که می‌خواستم ‫روی دسته باشه...
‫تا حالتی که می‌خواستم ‫چاقوم باشه رو انتخاب کردیم.
‫بالاخره به دستم رسید. ‫قراره توی سریال «دیدن» استفاده بشه.
‫توی سکانس نبرد ازش استفاده می‌کنیم.
‫وای!
‫جونم!
‫اینجا رو باش.
‫از اول دلم ساطوری می‌خواست که اینطوری...
‫عالی و بی‌نقص باشه.
‫عشقمی ریچارد.
‫پسر.
‫ریچارد باگت. اینجا رو باش.
‫وای.
‫وای پسر.
‫تری شنکس.
‫این چاقو از طرف...
‫جیسون کین و...
‫تری شنکس بود.
‫واقعا خارق‌العاده است.
‫ببین چطور به جای انگشت ‫روی دسته‌اش حالت داده.
‫اصلا واقعا...
‫ته هنر دستیه.
‫عاشقش شدم. ‫از دست تو تری.
‫یوهو!
‫ببین چه خوشگله.
‫وقتی دوست‌هام رو دور خودم جمع می‌‌کنم،
‫و همکاری‌ای بینمون شکل می‌گیره...
‫که می‌تونم ازش توی فیلم‌ها ‫و سریال‌هام استفاده کنم...
‫و چند هنر رو با هم تلفیق می‌کنیم...
‫تا سکانس‌های نبرد رو بسازیم و...
‫در کل اثری بسازیم که همه...
‫بتونن بهش افتخار کنن.
‫خلاصه بتونیم چند فرم هنری رو ‫با هم ترکیب کنیم. پس...
‫چند تا ایده واسه این به ذهنم رسیده.
‫وای پسر! توی دست چقدر خوبه!
‫[بریتانیا، صحنه‌ی فیلمبرداری ‫سریع و خشن ۱۰]
‫بفرما.
‫اعماق ذهن رو شاهد هستیم.
‫وای.
‫این رو جودیکال فرستاده.
‫در کنارش ازش خواسته بودم ‫نسخه‌ی دام رو برام درست کنه.
‫رزاری مخصوص دام...
‫نماد قوچ و بز روش داره. پس...
‫قطعات دست‌ساز جودیکال رو برداشتم،
‫بدون اینکه نظرشون رو بپرسم نشون دادم، ‫همه‌شون عاشقش شدن.
‫می‌گفتم نظرت در مورد این چیه؟ ‫دادم این رو برام ساختن.
‫می‌گفتن: «وای خدا، از کجا آوردیشون؟ ‫واقعا محشرن!»
‫باعث افتخاره که از دوستانم ‫و هنرمندان صنایع دستی حمایت کنم.
‫- حال کردی داداش؟ ‫- عاشقش شدم.
‫- جدی؟ ‫- واقعا.
‫تا حالا دیده بودی بازیگری ‫اینقدر درگیر ریزجزئیات شخصیتش بشه؟
‫واقعا ندیدم.
‫- تو اولیش بودی. ‫- واقعا عجیبم.
‫- کلا علایق عجیبی دارم. ‫- واقعا هستی.
‫متشکرم. خیلی‌خب.
‫عاشق این هنرمندانم.
‫عاشق اینم که قطعات و آثارشون رو...
‫توی حیاط خلوت خونه‌شون درست می‌کنن. ‫ضمنا دوست دارم به تمام دنیا...
‫استعدادشون رو نشون بدم.
‫افتخاریه که هنرشون رو به نمایش بذارم.
‫نه اینکه صرفا توی محصول نهایی ‫ازشون استفاده کنم...
‫بلکه بتونم توی سریال تلویزیونی ‫نشونشون بدم...
‫توی نبرد ازشون استفاده کنم...
‫تا به این سبب ذوق هنریشون رو افزایش بدم.
‫بفرمایید.
‫جیسون کین. تری شنکس.
‫جرلامارل!
‫وقتی چاقو درست می‌کنم...
‫یعنی من واسه ثروتمندترین ‫افراد دنیا چاقو درست می‌کنم...
‫حسابی هم عاشق کارمم.
‫از این بابت واقعا باید ‫دست‌بوس بخت و اقبالم باشم.
‫ولی از بینشون فقط تو هستی ‫که این‌ها رو توی تلویزیون استفاده می‌کنی.
‫یعنی... تا ابد ماندگار می‌مونن.
‫الان مشغول فیلمبرداری سکانس پایانی ‫سریال «فرمانده‌ی جنگ» هستیم.
‫اینجا هم عزیزانم هستن... ‫نظرت چیه؟
‫واقعا محشره.
‫تمام عزیزان و رفقام اینجا هستن.
‫عه، تقریبا تمام دوستانم هستن. ‫بعد هم...
‫ولی در همین حین که اینجا بودیم...
‫فرصت شد تا...
‫این چاقوهای رویاهام رو درست کنم.
‫عمو هم بالاخره برامون تمومش کرده.
‫چاقوهای...
‫دست‌ساز موموآ اوهانا رو داریم.
‫- که کارش کاملا تموم شده. ‫- کی می‌خواد درش بیاره؟
‫- بفرما... ‫- وای خدا! داداش!
‫وایستا ببینم. ‫همونه که درست کرده بودیم؟
‫- آره. ‫- همونه که با هم درست کردیم؟
‫آره.
‫- جان؟! ‫- وای!
‫خودم با چشم‌های خودم ‫داشتم تماشا می‌کردم...
‫که تک‌تک این برآمدگی‌ها رو درست کردین.
‫- چقدر باحال شده. ‫- نگاه کن.
‫روش نوشته «موموآ».
‫پونزده سال بود که می‌خواستم ‫«فرمانده‌ی جنگ» رو بسازم.
‫روزهای آخر هفته که کار نداشتم، ‫کارگردانیش می‌کردم.
‫وقتی هم که مشغول کارگردانی نبودم، ‫با بچه‌هام می‌رفتیم چاقو می‌ساختیم.
‫بعد از اینکه تموم می‌شد، ‫برامون می‌آوردش.
‫درست بعد اینکه کارمون تموم می‌شد.
‫خیلی از اتفاقات از این قبیل ‫من رو احساساتی می‌کنه.
‫چون می‌تونم بچه‌هام رو بغل کنم ‫و با هم نتیجه‌ی...
‫ابدی کارمون رو ببینیم.
‫به نظرم خیلی از آدم‌ها ‫ممکنه زیر این فشار که...
‫جیسون موموآ ازشون خواسته توی مدت کمی ‫شمشیری درست کنن، جا می‌زنن.
‫خیلی‌ها جا میزنن ‫و پیشنهادش رو قبول نمی‌کنن.
‫چون نمی‌خوان هول‌هولکی باشه.
‫من قبول کردم چون...
‫اولا که فشار کاری رو دوست دارم، ‫دوما که...
‫چون چشم پسرهام به منه.
‫همیشه‌ی خدا به این موضوع فکر می‌کنم.
‫هر روز از زندگیم.
‫با خودم می‌گم بچه‌هام ‫چشمشون به منه.
‫الان رابطه و احساسی...
‫که نسبت به مادرم دارم...
‫این‌جوریه که سعی می‌کنم ‫فکر کنم...
‫که داره من رو تماشا می‌کنه.
‫واسه همین نمی‌خوام ناامیدش کنم.
‫برای همینه که همیشه ‫عکسش روی میز کارمه.
‫چون وقت‌هایی که کلافه می‌شم،
‫با خودم می‌گم دیگه نمی‌تونم کار کنم...
‫و هیچی باب میلم پیش نمی‌ره...
‫همچنان پای کارم می‌ایستم و جا نمی‌زنم.
‫شده تا دو صبح توی کارگاه می‌مونم...
‫ولی خرابکاری خودم رو درست می‌کنم.
‫حالا به این درک رسیدم...
‫با وجود اینکه اوضاع خوبه...
‫بچه‌هام سالم هستن ‫و حسابی دوستشون دارم...
‫و با همدیگه همکاری می‌کنیم ‫و زندگی خوبی داریم...
‫همچنان می‌دونم که باید ‫حواسم به همه‌چی باشه.
‫باید همچنان به خودم فشار بیارم.
‫نباید از حرکت وایستم ‫و به چیزی که دارم قناعت کنم.
‫چه توی زندگیم باشه، ‫چه بزرگ کردن بچه‌هام،
‫یا توی حرفه‌ی کاریم.
‫به نظرم تمام عناصری که توی زندگی...
‫مسیرمون رو تعیین می‌کنن...
‫قطعا تأثیر و ارتباط مستقیمی ‫با گذران زندگیمون دارن.
‫اِم... عده‌ای توش غرق می‌شن، ‫عده‌ای شنا می‌کنن،
‫کاری که نیل با زندگیش کرده...
‫و اینکه چقدر باعث تغییرش شده، ‫از تمام این عناصر...
‫این اتفاقات ناگوار استفاده کرده...
‫تا در جهت مثبتی استفاده‌شون کنه.
‫تا باهاشون نه‌تنها بچه‌های خودش،
‫بلکه یکی مثل من رو تحت تأثیر قرار بده. ‫همچنان تلاش کنه و...
‫واقعا این مسائل توی آثارش مشهوده.
‫وای پسر.
‫بغل رو بده ببینم.
‫- می‌خوامت. ‫- من هم می‌خوامت.
‫من یه رفیقی داشتم.
‫اصلا واسه همین بود...
‫که به واسطه‌اش تونستم ‫همه‌چی رو یکپارچه کنم.
‫مثلا، وقتی که...
‫ویروس کرونا همه‌گیر شد...
‫من و رفیقم دیگه شغل نداشتیم، ‫به همین خاطر...
‫اون که توی گاراژ خونه‌اش ‫چاقو درست می‌کرد.
‫بعد یه روز داشتیم با هم می‌گشتیم، ‫برگشت گفت:
‫«داداش، دارم بی‌خانمان می‌شم. ‫زندگی خانواده‌ام از هم پاشیده.»
‫- درکش می‌کنم. ‫- آره.
‫بعدش بهش گفتم: ‫«داداش، یه چاقو برام درست کن.»
‫«توی صفحه‌ام پستش می‌کنم. ‫کارت تبلیغ می‌شه.»
‫«واسه بچه‌هام هم یکی درست کن. ‫از خدامونه چاقوهات رو بخریم.»
‫بعد درستشون کرد و...
‫من هم یه کمک کوچولو بهش کردم.
‫بعد که دوباره اون رفیقم رو دیدم...
‫با هم صمیمی‌ایم دیگه...
‫با یه حالتی اومد کنارم...
‫بعد یهو زد زیر گریه.
‫- آره. ‫- می‌گفت پنجاه و دو تا سفارش گرفتن.
‫واقعا ماجراهای جالبی با هم داشتیم.
‫و اینکه...
‫باید به صورت عمومی... ‫از خودت که بارها و بارها...
‫- تشکر کرده بودم. ولی... ‫- آره بابا.
‫...واسه اینکه یکی در جایگاه تو...
‫بیاد و...
‫افرادی مثل من رو کشف کنه،
‫حالا چه آهنگساز، چه هنرمند، ‫کلا کسی که جایگاهش مثل تو باشه...
‫آره.
‫خیلی برای ما حائز اهمیته. ‫چون ما که در هر صورت...
‫زندگی‌هامون می‌چرخه. ‫البته بخوام واقع‌بین باشم...
‫عده‌ای از ما زندگی‌هاشون ‫بهتر و راحت‌تر می‌چرخه. ولی...
‫آدم دلش می‌خواد احساس کنه ‫که تونسته هنرش رو به مردم ارائه بده.
‫- آره. ‫- متوجه منظورم می‌شی؟
‫واقعا محشره که کلی آدم ‫از آثارت لذت ببرن و دوستش داشته باشن.
‫حتی اگه یک نفر هم باشه، ‫همچنان قشنگه.
‫ولی همچنان چالشه که آدم ‫هنرش رو به افراد بیشتری ارائه بده.
‫مخصوصا توی عصر امروزی ‫که چنین امکانی فراهم شده.
‫ولی دستت درد نکنه که...
‫- مثلا، تبلیغ کارمون رو کردی. ‫- وظیفه بود.
‫به نظرم هر کسی ‫علایق خاص خودش رو داره...
‫و دلش می‌خواسته کارهای خاصی بکنه...
‫ولی سراغشون نرفته.
‫خب، افرادی توی دنیا هستن ‫که می‌تونن اون کار رو بهتون یاد بدن.
‫احتمالا توی شهر خودتون هم پیدا بشه.
‫آدم می‌تونه سراغشون بره و... ‫کار جدیدی یاد بگیره.
‫امیدوارم این برنامه ‫الهام‌بخش مردم باشه، چون...
‫فکر می‌کنم مهمه که چنین هنرهایی...
‫نسل به نسل بچرخه.
‫یادمه پوستری از جانی کش ‫به دیوار اتاقم چسبونده بودم.
‫بعد به نظر همه خیلی عجیب بود...
‫که یه بچه‌ی محلی...
‫پوستر جانی کش رو به دیوار اتاقش زده.
‫برای همین وقتی شروع ‫به چاقو ساختن کردم،
‫با خودم گفتم دلم می‌خواد...
‫که جانی کشِ چاقوسازها بشم. ‫همه هم می‌گفتن:
‫«عه، عه، تند نرو.»
‫«حالا اینقدر... رویاپرداز نباش.»
‫چون مفهومی که آثار جانی کش ‫برای یکی مثل من داشت...
‫آخه ترانه‌هاش ساده بود.
‫هر کسی می‌تونست گیتاری برداره ‫و آهنگش رو بزنه.
‫ولی آیا می‌تونن شبیهش رو بسازن؟ اصلا.
‫آدم باید از ذوق کاری خودش و...
‫استعدادی که پرورش داده، ‫به خوبی محافظت کنه.
‫من هم همیشه به بقیه می‌گم:
‫«با پول می‌شه هر چیزی خرید، به جز زمان.»
‫امیدوارم تأثیری روی زندگیتون بذارم...
‫که مجاب بشین و بگین:
‫«می‌خوام فلان کار رو بکنم.»
‫«می‌خوام اون کاری رو بکنم ‫که همیشه آرزوش رو داشتم.»
‫چون شخصا خیلی کار هست ‫که خودم دلم می‌خواد انجام بدم.
‫احتمالا هم فرصت نکنم ‫همه‌شون رو یاد بگیرم.
‫ولی به هر کسی که یاد می‌گیردشون ‫یه «دمت گرم» اساسی می‌گم.
‫اینجا رو باش.
‫آرزوم به حقیقت پیوسته.
‫هر کدوم از این چاقوها رو...
‫دوستان عزیزم درست کردن.
‫این از هاوایی اومده.
‫این از تگزاس اومده.
‫این‌ها هم از تگزاس اومده.
‫واقعا محشره.
‫حرکت!
www.Doostihaa.com