‫هی، جون‌ته، نگاه کن.
‫توی دعوا مهم اینه که برتری رو ‫هر جوری شده به دست بیاری. فهمیدی؟
‫فقط یه لگد اینطوری...
‫حتماً طرف مقابلت رو می‌ترسونه.
‫بیا امتحان کنیم.
‫لعنتی.
‫هی، جون‌ته.
‫بدنت چه مشکلی داره؟
‫واسه این پسره...
‫نمی‌شه کاری کرد.
‫مربی‌گریش افتضاحه.
‫پس چرا خودت بهش یاد نمیدی؟
‫نه.
‫من دیگه به هیچ‌کس یاد نمیدم ‫چطوری دعوا کنه.
‫می‌دونی چیه؟
‫گوتاک، اون عوضی.
‫قبلاً ورزشکار تکواندو بود.
‫ولی وقتی با من می‌گشت آسیب دید.
‫زانوش آسیب دید و بستری شد.
‫"متأسفانه دوران ورزشکاریت تموم شده."
‫دکتر این حرف رو بهش زد...
‫در حالی که مادرش کنارش گریه می‌کرد.
‫حسابی عصبانی بودم.
‫می‌خواستم اون کثافت‌هایی که ‫این بلا رو سر گوتاک آوردن رو بکشم.
‫خیلی بعدتر، فهمیدم...
‫که سخت‌ترین قسمتش...
‫اینه که همش تو فکرم بود که ‫تقصیر من بوده.
‫به هر حال، اون موقع چه حسی داشتم؟
‫خب...
‫پسر، یهو کلمات از ذهنم پریدن. ‫چی بود؟
‫عذاب وجدان.
‫آره، همون.
‫منم یه دوستی مثل اون داشتم.
‫سوهو.
‫متأسفم.
‫خوب خوابیدی؟
‫هی، خیلی وقته خوابیدی.
‫وقتی با تو روی کولم می‌دویدم ‫چیزی نمونده بود بمیرم.
‫چرا اینقدر سنگینی؟
‫چی شد؟
‫خب، سونگ‌جه بدشانسی آورد و گیر افتاد.
‫ما تونستیم فرار کنیم.
‫مشکلی نیست.
‫هی، به هر حال...
‫ممنون، و معذرت می‌خوام.
‫مطمئن می‌شم دیگه این اتفاق نیفته.
‫میری دوباره دعوا کنی؟
‫چی؟
‫اگه اینکار رو بکنی...
‫چیزی عوض می‌شه؟
‫این وضعیت فقط تکرار می‌شه.
‫آخرش، یکی آسیب می‌بینه.
‫و درضمن...
‫چرا نا بک‌جین...
‫با تو اینجوری رفتار می‌کنه؟
‫دوباره بزنش.
‫- هی، محکم‌تر بزنش! ‫- هی!
‫عوضیا!
‫مگه نگفتم کاری به بک‌جین نداشته باشید؟
‫حالت خوبه؟
‫باکو.
‫ما فقط...
‫دوستای دوران بچگی همیم.
‫[نا بک‌جین]
‫کجایی؟
‫سونگ‌جه توی کلانتریه.
‫من باختم، بک‌جین.
‫چی؟
‫این همون چیزیه که می‌خواستی، مگه نه؟
‫تو واقعاً به اونجانگ اهمیت نمیدی.
‫فقط می‌خواستی من بگم که باختم.
‫که من ضعیف‌ترم، نه؟
‫چیزی که می‌خوام؟
‫باشه.
‫فهمیدم.
‫لعنتی، به درک.
‫هی.
‫چه خبره؟
‫اومدی من رو ببینی؟
‫از اینجا متنفر نیستی؟
‫منظورت چیه؟
‫اینجا کثیفه،
‫ولی تو یه وسواسی لعنتی هستی.
‫اون لاشیایی که حرف گوش نمیدن رو ‫میاری اینجا و تا سرحد مرگ می‌زنی‌شون.
‫شرط می‌بندم اینجا کُلی لکه خون پیدا بشه.
‫تازه اینجا بوی گندی میده. ‫لعنتی.
‫به پلیس‌ها چی گفتی؟
‫چی؟
‫حساب بانکی یکبار مصرف‌مون.
‫فقط ما دو نفر بهش دسترسی داریم.
‫فقط گفتم...
‫داشتم از لاشیای اونجانگ پول می‌گرفتم...
‫و دعوام شد.
‫راضی شدی؟
‫ولی توئه لعنتی نپرسیدی...
‫که حالم خوبه یا نه.
‫درسته.
‫می‌دونستم چرا من رو آوردی اینجا.
‫اگه با پلیس گند می‌زدم،
‫می‌خواستی تا سرحد مرگ کتکم بزنی؟
‫ها؟
‫خب که چی؟
‫هر دومون عوضی هستیم، ‫ولی فکر می‌کردم توی یه جبهه‌ایم.
‫یه مدت می‌خوام از همه‌ی این ماجراها دور باشم.
‫دنبالم نگرد.
‫رئیس می‌خواد ببینتت. ‫سوار شو.
‫خودم باهاش تماس می‌گیرم.
‫می‌تونی بری.
‫عوضی لعنتی.
‫هی، دبیرستانی.
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫کثافت عوضی.
‫ای لاشی لعنتی!
‫عوضی. هی!
‫پست‌فطرت.
‫عوضی لعنتی.
‫تیکه آشغال لعنتی.
‫فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟
‫خودم باهاش تماس می‌گیرم.
‫گوشت شکم خوک. ‫می‌خوای گوشت شکم خوک بخوری؟
‫هی، جای خوبی می‌شناسی؟
‫من یه جای تا می‌تونی بخور رو می‌شناسم.
‫- تا می‌تونی بخور؟ ‫- با ۱۳،۰۰۰ وون.
‫گوتاک، اگه نتونی بهش برسی تو حساب می‌کنی.
‫جدی؟
‫به چی برسه؟
‫- گفتی می‌تونی به اون برسی. ‫- هی!
‫یون شی‌اون!
‫شی‌اون، خیلی وقته منتظرتم!
‫چی شده؟
‫می‌خوای چی شده باشه؟ ‫منتظر بودیم با تو بریم!
‫خیلی کُندی! بریم!
‫بیا دیگه.
‫بریم، شی‌اون.
‫بزن بریم!
‫- زود باش! ‫- آره، زود باش.
‫بریم.
‫بریم تو کارش!
‫بالاخره، پرنسس یخی عزیزمون رو ‫آب کردیم.
‫پرنسس؟
‫- مقدار این تابع... ‫- سلام. سلام برادرای من.
‫داری درس می‌خونی؟
‫باز داری شی‌اون رو اذیت می‌کنی، پسر.
‫وقتی شی‌اون داره درس می‌خونه ‫اذیتش نکن.
‫باشه، این ۲XL چیه؟ ‫داری سایز‌گیری می‌کنی؟
‫این جعبه‌ی اسلحه‌ست؟
‫شی‌اون چان، بریم یه چیزی بخوریم؟
‫- آره؟ ‫- هی!
‫هنوز زنگ اوله.
‫آره، می‌دونم.
‫ولی امروز چه روزیه؟
‫روزیه که گوتاک همه رو مهمون می‌کنه!
‫این چرت و پرتا چیه؟
‫نه، خودت گفتی که مهمون توییم!
‫- راه جون‌ته رو سد کن! ‫- شی‌اون زیر توره.
‫اینجا!
‫هی، شوت کن!
‫- لعنتی. ‫- آفرین!
‫با بدنت برو جلوش!
‫شوتش کن!
‫- شی‌اون نمی‌تونه کولش کنه. ‫- شوت کن! بزن بریم!
‫هی، دیدی؟ ‫لازم نبود کسی بره جلوش.
‫هیچ‌کس جلوت نبود و بازم گلش نکردی!
‫وای خوبه.
‫مرد، تقریباً زیادی آرومه.
‫اون عوضیای اتحادیه...
‫مطمئناً همین‌طوری بی‌خیالش نمی‌شن.
‫همه چی رو حل کردم.
‫پس نگرانش نباش.
‫فقط از آرامش لذت ببرین.
‫نا بک‌جین رو دیدی؟
‫نه، ندیدمش، احمق.
‫به هر حال، دیگه نباید نگران چیزایی ‫مثل اتحادیه باشین، باشه؟
‫اوه مرد، این عالیه!
‫چیه؟
‫الو؟
‫از کلانتری یونگ‌دونگ‌پو تماس می‌گیرم. ‫شما پسر آقای پارک جین‌چول هستین؟
‫بله، متوجه شدم.
‫هی، چی شده؟
‫چی؟
‫چیزی نیست.
‫هی، یه چیزی پیش اومده، من میرم.
‫- باشه. ‫- خداحافظ.
‫چی شد؟ ‫یهویی؟
‫تو گفتی چیزی نیست، احمق!
‫هی، پارک هومین!
‫بچه‌ها حرفشون رو عوض کردن.
‫حالا ادعا می‌کنن آقای پارک ‫هرگز کارت شناسایی‌شون رو چک نکرده،
‫پس اظهارات‌شون رو امضا نمی‌کنن.
‫پدرت هم کنترلش رو از دست داد، و خب...
‫درست نیست که افراد زیر سن قانونی رو ‫توی کلانتری بزنی.
‫[کلانتری یونگ‌دونگ‌پو سئول]
‫[نا بک‌جین]
‫شماره‌ای که با آن تماس گرفته‌اید ‫در دسترس نمی‌باشد...
‫[بک‌جین: به اتحادیه ملحق شو] ‫[خواسته‌م اینه]
‫[اون‌وقت با پدرت، کسب و کارش، ‫یا دوستات کاری ندارم]
‫اون پیرمرد عوضی محکم بهم سیلی زد.
‫لعنتی. ‫گفتم الاناست که بمیرم.
‫مگه می‌تونه چقدر بد باشه؟ ‫اون مرغ سوخاری می‌فروشه، احمق.
‫هی، اون الان باکو بود؟
‫باکو یا هر کی، ‫مثلاً چیکار می‌خواد بکنه؟
‫- بله؟ ‫- بک‌جین.
‫شنیدم پارک هومین ‫دوباره پسرای ما رو زده.
‫با اون عوضی چیکار کنم؟
‫بیش‌تر آدم بفرستم؟
‫ولش کن.
‫چی؟
‫فقط ولش کن.
‫باکو داره کارش رو خوب انجام میده.
‫آره!
‫نوبت منه، داداش.
‫اون کثافت عوضی.
‫آقای چوی اینجاست.
‫اون پست‌فطرتا.
‫حالت چطوره؟
‫چرا اومدین اینجا؟
‫چرا اومدم اینجا؟
‫لازمه واسه دیدن کسب و کار خودم...
‫اجازه بگیرم؟
‫بشین.
‫مشکلی هست؟
‫نه.
‫اگه مشکلی نیست، ‫پس چرا از کلانتری بهم زنگ زدن؟
‫اسمش چی بود؟
‫گوم سونگ‌جه؟ ‫لعنتی.
‫کارت رو درست انجام بده، بک‌جین،
‫قبل از اینکه من دخالت کنم، فهمیدی؟
‫کاری نکن دوباره برگردم اینجا.
‫یه لحظه بشین اینجا.
‫کبودی‌های روی صورتت، ‫و غیبتت از کلاس کنکور.
‫فکر کردی متوجه نمی‌شم؟
‫داری تو مدرسه چه غلطی می‌کنی؟
‫آماده شو بری خارج درس بخونی.
‫می‌دونم که اتفاق مدرسه‌ی قبلیت ‫تمرکز کردن رو واست سخت کرده.
‫خیلی به این موضوع فکر کردم.
‫بیا فقط از کره بریم و...
‫نمی‌خوام.
‫نگرانی یه مادر واسه پسرش ‫کار اشتباهیه؟
‫میری خارج درس می‌خونی.
‫بحث تمومه.
‫می‌تونی برگردی...
‫به زندگی خودت ‫بدون اینکه به من اهمیت بدی.
‫فکر می‌کردم...
‫اتفاقی که توی مدرسه‌ی قبلیت افتاد...
‫همش تقصیر من بود.
‫چون یه مادر افتضاح بودم.
‫نمی‌تونم اجازه بدم همچین چیزی ‫دوباره برای پسرم اتفاق بیفته، می‌تونم؟
‫چرا درک احساسات من این‌قدر برات سخته؟
‫سوهو.
‫اگه اینجا بودی...
‫الان بهم چی می‌گفتی؟
‫تو...
‫همیشه می‌دونستی چی بگی.
‫مامانم.
‫و تو.
‫و کُل این وضعیت.
‫انگار همش تقصیر منه.
‫اصلاً نمی‌دونم...
‫باید چیکار کنم.
‫شنیدم مامانت قراره مدارک تحصیلیت رو ‫ردیف کنه.
‫درسته؟
‫مدرک دیپلم‌ دبیرستان از اکثر مدارس بین‌المللی...
‫توی کُره پذیرفته نمی‌شه.
‫باید سخت درس بخونی.
‫اگه دوباره درگیر آدمای بد بشی ‫تو دردسر میفتی.
‫- شنیدی؟ ‫- چی رو؟
‫باکو دوباره تو دردسر افتاده.
‫دوباره؟
‫یه سری عوضی از اتحادیه رو...
‫تا سرحد مرگ جلوی کلانتری کتک‌ زده.
‫ولی اون تازه از تعلیق قبلیش برگشته.
‫می‌دونم.
‫پس، حتماً تقصیر باکوئه، ‫نه اتحادیه.
‫اگه اتحادیه‌ی لعنتی ‫دوباره بیاد سراغمون چی؟
‫"دعوا ممنوع،" مزخرفه. ‫خودت به قوانینت عمل کن.
‫پسر، چقدر راحت بودیم آرامش داشتیم. ‫دوباره همه چی به هم می‌ریزه.
‫[دبیرستان اونجانگ، دعوا ممنوع] ‫[- باکو- ]
‫[بک‌جین: به اتحادیه ملحق شو] ‫[خواسته‌م اینه]
‫[اون‌وقت با پدرت، کسب و کارش، ‫یا دوستات کاری ندارم]
‫باز مدرسه نمیری؟
‫حالم خوب نیست.
‫چرا حالت خوب نیست؟
‫فقط سرما خوردم.
‫پسره‌ی احمق.
‫هی، بچه.
‫وقتی بزرگ شدی می‌خوای چی بشی؟
‫تو نباید این حرف رو بزنی، بابا.
‫چی گفتی؟
‫پسره‌ی عوضی.
‫باشه، احمق.
‫باز برو دعوا کن.
‫از مدرسه بیا بیرون.
‫برو درعوض یه کم پول دربیار.
‫می‌دونی...
‫سیر کردن شکم و سقف گذاشتن بالای سر ‫یه احمقی مثل تو چقدر برام آب می‌خوره؟
‫به درک! واقعاً!
‫ای احمق کوچولو.
‫لعنتی، اصلاً نمی‌فهمی ‫این کارا رو دارم واسه کی می‌کنم.
‫چی می‌خوای؟
‫به قدر کافی وقت واسه فکر کردن بهت دادم.
‫همین‌الان تصمیم بگیر.
‫دیگه نمی‌پرسم.
‫امنیت بابات و دوستات...
‫تنها کسی که می‌تونه چیزی که ‫می‌خوای رو بهت بده...منم.
‫گفتی کاری که من می‌خوام رو انجام میدی.
‫منم در عوض کاری که تو می‌خوای رو ‫انجام میدم.
‫هی، ساکت باش.
‫سر به سر من نذار.
‫خفه شو، احمق.
‫تو گوریل سوک‌نام هستی؟
‫تو کی هستی؟
‫پرسیدم تو کی هستی.
‫ببخشید.
‫چه زری داری می‌زنی؟ ‫آشغال احمق.
‫خیلی خنده‌داره!
‫لعنتی، چیکار می‌کنه؟
‫هی.
‫پست‌فطرت.
‫بگیرش.
‫[نا بک‌جین]
‫الو؟
‫سوک‌نام الان بخشی از اتحادیه‌ست.
‫بیا دفترم.
‫باید حرف بزنیم.
‫بذار با اون پسره حرف بزنم.
‫می‌خواد با تو حرف بزنه.
‫بیا. ‫برو چندتا چسب مسکن بگیر.
‫[انگیزه‌تون برای درخواست دادن به این مدرسه چیه؟]
‫هی، اینجا درسته؟
‫شاید رفته کلاس تقویتی؟
‫آره، شاید.
‫چه‌جوری آدرسم رو پیدا کردین؟
‫صبر کن. ‫شی...
‫شی‌اون... ‫خب، معلم سرخونه‌مون آدرست رو بهم داد...
‫هی، الان این مهم نیست.
‫یون شی‌اون، بیا بیرون!
‫چی؟
‫هی، بیا بیرون!
‫بریم بگردیم.
‫هی، خیلی محکم میندازی. ‫عوض کن.
‫حالا، شی‌اون، یه امتحانی بکن.
‫- عالیه! ‫- آفرین، شی‌اون.
‫- بد نیست. ‫- یه بار دیگه.
‫دوباره امتحان کن.
‫چی بود؟
‫- امکان نداره! ‫- هی، تمرین کردی!
‫داری میری خارج درس بخونی؟
‫کی میری؟
‫هنوز دقیقاً مطمئن نیستم.
‫شاید برم.
‫هی، خوب به نظر میاد.
‫من هیچ‌وقت سوار هواپیما نشدم.
‫مدت زیادی نیست که همدیگه رو می‌شناسیم،
‫ولی من...
‫بابت خیلی چیزا شرمنده‌تم...
‫و بابت خیلی چیزا هم ازت ممنونم.
‫خیلی حیف شد، پسر.
‫چه اتفاقی برای هومین افتاده؟
‫شایعه‌های عجیبی شنیدم.
‫اولین باری نیست ‫که دعوا کرده.
‫نگران نباش.
‫وقتی برگرده، ‫یه درسی بهش میدم بیا و ببین.
‫بی‌خیالش.
‫بریم یه دست دیگه بازی کنیم.
‫هی، جون‌ته!
‫- جدی با این بدنت چیکار داری می‌کنی؟ ‫- سه تا شوت زدم.
‫- سه تا؟ ‫- آره.
‫آفرین. ‫ولی خیلی خشکی.
‫این رو ببین.
‫یک، دو، بشکن.
‫- خوبه، نه؟ ‫- آره.
‫وقتی دستت بالاست بشکنش. ‫خیلی سفت نه.
‫[پارک هومین]
‫یک، نگهش دار.
‫- یک، دو، نرم! ‫- یک، دو، بشکن.
‫اوه، حیف شد. ‫یه بار دیگه. می‌تونی.
‫- یه بار دیگه؟ ‫- می‌تونی انجامش بدی.
‫[یون شی‌اون از خود راضی]
‫هی، دریبل زدن رو بس کن. ‫باید توپ رو تو سبد بندازی!
‫کجایی؟
‫عالی!
‫یه بار دیگه.
‫- این دفعه، من شوت می‌زنم. ‫- باشه.
‫به تو ربطی نداره.
‫- دو یک شدیم. ‫- باشه، زود باش.
‫هر جا باشم برات دردسر درست نمی‌کنم.
‫هی، اگه اینجوری بپری...
‫منظورم این نبود...
‫عالی!
‫- می‌دونستم می‌تونی گل بزنی. عالیه. ‫- عالیه!
‫بزن!
‫خوبه. دوباره انجامش بده. ‫یه بار دیگه.
‫دوباره امتحان کن! ‫همینه.
‫منتظرت بودیم.
‫کارت خوب بود.
‫خوش اومدی،
‫باکو.
‫هواپیمایی اسکای اعلام آخرین فراخوان سوار شدن...
‫برای پرواز 9111 را دارد.
‫سوار شدن برای سنگاپور ‫به زودی بسته خواهد شد.
‫مسافران عازم سنگاپور، ‫لطفاً به گیت 23 مراجعه کنند...
‫روی چمدونت روبان زدم ‫تا راحت‌تر پیداش کنی.
‫این رو توی پرواز بخور.
‫شی‌اون.
‫بیا مثبت فکر کنیم.
‫کارم رو تموم می‌کنم و زود میام اونجا.
‫و...
‫ممنونم...
‫که درکم می‌کنی.
‫[سو جون‌ته]
‫یه لحظه.
‫سلام، جون‌ته. ‫چی شده؟
‫سلام، شی‌اون. ‫چطوری؟
‫خوبم.
‫چی شده؟
‫خب، دفعه‌ی قبل یادم رفت این رو بهت بگم.
‫باکو،
‫گوتاک...
‫و من،
‫همه‌مون می‌دونیم ‫تو به دوستت توی بیمارستان سر می‌زنی...
‫و اینکه چرا اونجاست.
‫ولی به نظر من...
‫تقصیر تو نبوده.
‫فقط می‌خواستم بهت بگم...
‫تقصیر تو نبوده.
‫شی‌اون، چی...
‫چی شده؟
‫نمی‌خوام برم.
‫چی؟
‫دوستام میگن...
‫تقصیر من نبوده.
www.Doostihaa.com