‫این زن خواهرته؟
‫- کی این کار رو کرده؟ ‫- کی این کار رو کرده؟
‫مطمئنم می‌دونی.
‫- نیم ساعت پیش باید می‌رسید. ‫- می‌دونم. نمی‌دونم باید چی بگم.
‫آبرومون رفت.
‫می‌دونم.
‫آقای پوئت، میشه توضیح بدید ‫چرا شاهدتون هنوز نرسیده؟
‫جناب قاضی، واقعاً شرمنده‌م. ‫ما هم نیم ساعته...
‫ببخشید، قربان.
‫جناب قاضی، دادستانی سلطنتی همین ‫الان خبر داد
‫که دکتر موناری یک ساعت پیش به ‫اتهام آدم‌کشی دستگیر شده.
‫جناب قاضی، دروغه.
‫دکتر موناری از شاهدهای اصلی این جلسه‌ست.
‫این که همین امروز دستگیر شده،
‫در بهترین حالت یه تصادف اتفاقی و مشکوکه.
‫اینم یکی دیگه از تئوری‌های توطئه شماست، جناب؟
‫نه. توطئه نیست. فقط...
‫بگو جلسه رو بندازه دو هفته دیگه.
‫درخواست میدم جلسه رو موکول کنید ‫به دو هفته دیگه.
‫پیشنهاد خیلی خوبیه، خانم پوئت.
‫من که اعتراضی ندارم.
‫تنها هدف ما
‫اینه که اجازه بدیم هیئت منصفه خودش ‫به یه حکم قانونی و شفاف برسه.
‫دادگاه تصمیم گرفت جلسه دادرسی ‫رو به هفته بعد موکول کنه.
‫جلسه دادرسی دوشنبه بعدی ساعت ‫نُه صبح ادامه پیدا می‌کنه.
‫- کمک بزرگی نیست، ولی از هیچی بهتره. ‫- همه‌ش هفت روزه، ولی...
‫من تولیو رو می‌شناسم. ‫هیچوقت همچین کاری نمی‌کنه.
‫صد در صد سوءتفاهم شده.
‫- من رو تبرئه نمی‌کنن. اعدام میشم! ‫- گراتزیا.
‫تسلیم نشو. حلش می‌کنیم.
‫بذارینشون سر جاشون! ‫بذارین سر جاشون!
‫باید ببینمش!
‫بگید کجا بردینش، خواهش می‌کنم!
‫به من نگاه کنید!
‫خواهش می‌کنم!
‫وسایلش رو برگردونید سر جاشون!
‫نباید بهشون دست بزنید!
‫باید با شوهرم صحبت کنم.
‫خانم موناری.
‫- آروم باشید، خانم. ‫- دو ساعته اینجان.
‫- نمی‌دونم کجا بردنش. ‫- میشه صحبت کنیم؟
‫من رو یادتونه؟ من لیدیا پوئت هستم.
‫شما دیدینش؟ حالش چطوره؟
‫دادستان هنوز اجازه ملاقات نداده.
‫- با پلیس صحبت کردید؟ ‫- بله.
‫میگن تولیو خواهرش الوییزا رو کشته، ‫ولی غیرممکنه.
‫هیچوقت همچین کاری نمی‌کنه.
‫بعد از دادرسی دیروز، رفت بیمارستان ‫سر کارش.
‫دیر وقت برگشت، ساعت یازده شب. ‫مثل همیشه خسته بود.
‫میونه‌ی دکتر موناری و خواهرش ‫چطور بود؟
‫زیادی خوب بود.
‫تولیو مرد خیلی مهربونیه.
‫خواهرش همیشه ازش سوءاستفاده می‌کرد.
‫از اون زن‌هاییه که اهمیتی به ‫کسی نمیده.
‫منظورتون چیه؟
‫این خواهر و برادر چند سال درگیر ‫دادگاه بودن.
‫الوییزا سر تقسیم ارث و میراث ‫یه وکیل مدنی استخدام کرده بود.
‫ببخشید، آقا، میشه نگهش دارید؟ ‫طفلک نمی‌تونه راه بره.
‫خواهرش تونست یه سری از املاکی ‫که برادرش نزدیک جنوا داشت و
‫چند هزار لیره رو از چنگش دربیاره.
‫موناری حتماً عصبانی شده بوده ‫ولی باهاش قطع ارتباط نکرد.
‫اتفاقاً برعکس، زیاد می‌رفت دیدنش،
‫تو خونه‌ای که خواهرش تنهایی زندگی می‌کرده.
‫شب قتل،
‫یه همسایه دیده که تند تند داره از ‫پله‌ها میاد پایین.
‫در واقع، بهش سلام هم داده، ‫ولی موناری برنگشته جواب بده.
‫اگه برنگشته، چطوری شناختتش؟
‫میشه حداقل جنازه خانم موناری رو ببینیم؟
‫- منظره دلخراشیه. ‫- مطمئنم همینطوره.
‫موناری برای تخلیه خشم سرکوب‌شده‌ش ‫از یه چکش استفاده کرده بوده.
‫جناب، می‌دونم موناری برای شما ‫شاهد مهمیه.
‫متاسفانه، برای جامعه یه تهدید به حساب میاد. ‫مجبور شدیم بلافاصله دستگیرش کنیم.
‫ولی اگه اجازه بدید ببینیمش می‌خوایم
‫حقایق رو از زبون خودش هم بشنویم.
‫همه چی به وقتش.
‫قاضی تحقیقات درخواست داده که ‫خودش ازش بازجویی کنه.
‫بعدش می‌تونید ببینیدش.
‫بله، اما دادگاه جنایی همه‌ش هفت ‫روز به ما وقت داد.
‫جناب، تو هفت روز،
‫خداوند کل دنیا رو خلق کرد و باز وقت کرد ‫استراحت کنه. یعنی روز یکشنبه.
‫ممنون. بیا بغلم، عزیزدلم.
‫با اجازه.
‫ارادتمندم.
‫صد در صد توطئه‌ست، عزیزم.
‫می‌دونی هر چند وقت یک بار ‫همچین اتفاقی میفته؟
‫- حالا پادشاه رو که نکشتم. ‫- شوهرت یکی از نوکرهاش بوده.
‫لیدیا قول داد حقیقت رو کشف کنه.
‫گراتزیا، میشه به خودت بیای؟ ‫خودت باید خودت رو نجات بدی.
‫من تو این قفس زندانی شدم، ویرجینیا.
‫همیشه می‌تونی از یه قفس فرار کنی.
‫ممنون.
‫بعداً می‌بینمت.
‫ممنون.
‫چرا تلفن من دستت بود؟
‫داشتم تماس می‌گرفتم.
‫- مسخره نکن. ‫- صبح تو هم بخیر، خوش اخلاق.
‫- ولی روز خوبی نیست. ‫- مشخصه.
‫پلک روی هم نذاشتم.
‫شهادت دکتر موناری کل پایه و اساس
‫دفاعیه‌ی ما بود. بدون اون...
‫دستمون خالیه.
‫ولی تا وقتی موناری رو تبرئه کنیم، ‫باید یه استراتژی دیگه پیدا کنیم.
‫درسته. واسه همین بعد از چند ‫ساعت فکر کردن،
‫تنها راه منطقی...
‫اینه که به یه دکتر دیگه برای ‫شهادت دادن زنگ بزنیم
‫که بیاد و گراتزیا رو معاینه کنه ‫و با اعتبارش اعلام کنه
‫که گراتزیا آدم آرومیه و اصلاً خشن ‫و دروغگو نیست.
‫پس اسم دکتر معروف رو هم بگو.
‫باشه. استاد لومبروسو. ‫ظهر باهاش وقت ملاقات داریم.
‫عمراً. امکان نداره قبول کنه.
‫راستش من که فکر می‌کنم قبول کنه.
‫امروز خیلی احساس خوشبینی می‌کنم، انریکو. ‫احساس خوشبینی می‌کنم!
‫نه، خانم. غیرممکنه.
‫شما حتماً صدتا از این ارزیابی‌ها ‫انجام دادید.
‫البته، برای تحقیقات مقدماتی.
‫ولی دادگاه شما که شروع شده.
‫نمی‌تونم یه گزارش روانپزشکی رو فقط
‫به خاطر این بنویسم که شما به ‫بن‌بست خوردید.
‫اینطور نیست.
‫اگه زودتر ازم کمک می‌خواستید،
‫وقت می‌کردم شرایط رو درست و حسابی ‫بررسی کنم.
‫الان دیگه وقت ندارم.
‫فکر نکنم دلیل امتناع شما از کمک به ‫ما این باشه.
‫جدی؟ پس دلیلم چیه؟
‫نظرات مردمی.
‫رفتن تو تیم زنی که شوهرش رو کشته ‫کار سختیه.
‫دل‌نگرانی قابل درکیه.
‫مطبوعات با ما هم سر لج افتاده،
‫ولی فکر می‌کنم اعتبار شما می‌تونه ‫یه تفاوتی توی پرونده ایجاد کنه.
‫فکر نکنم کافی باشه.
‫استاد، حق دارید. ‫ما دیر اومدیم.
‫ولی اگه دختر خودتون متهم این دادگاه بود،
‫هر کاری از دستتون برمیومد برای ‫نجاتش انجام نمی‌دادید؟
‫به دخترم بستگی داره.
‫دختر اولم پائولا می‌خواد ترک تحصیل کنه ‫و داره دیوونه‌م می‌کنه.
‫فردا صبح می‌بینمتون. ‫نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫خیلی ممنون، استاد.
‫ما با هم بزرگ شدیم. ‫خواهر و برادر دیگه‌ای نداشتیم.
‫پس آره، خیلی بهش وابسته بودم.
‫شما می‌دونید الوییزا با کسی در ‫ارتباط بوده یا نه؟
‫با یه آدم مشکوک؟
‫من فقط می‌دونم که همیشه عاشق ‫مردهای عوضی میشد.
‫میشه گفت من و خانمم تصمیم گرفتیم ‫به خاطرش بیایم تورین زندگی کنیم.
‫البته خوشمم نمیومد که هر شب
‫بره اونجا اجرا کنه.
‫متوجه منظورتون نمیشم.
‫الوییزا خواننده‌ی اپرای کمیک بود، ‫ولی همیشه نقش کوچیک و دومی داشت،
‫بعدش تو کنسرت‌هایی که تو کافه‌ها ‫برگزار می‌شدن دنبال کار گشت.
‫اسم هنریش الوییز مونیه بود.
‫و می‌دونم که این اواخر تو کافه والی ‫کار می‌کرد.
‫یه کافه‌ی فاسد.
‫ممکن بوده با یه آدم عوضی ‫آشنا شده باشه.
‫نمی‌دونید چند بار ازش خواستم ‫کارش رو عوض کنه.
‫ولی خیلی لجباز بود.
‫من رو یاد یکی می‌اندازه.
‫فکر می‌کرد که توجهات من
‫به قصد کنترل کردنشه،
‫واسه همین تصمیم گرفت با شکایت از من ‫سر ارث خانوادگیمون از دست من فرار کنه.
‫متاسفانه همین مسئله
‫به چشم دادستان به عنوان انگیزه قتل کافیه.
‫اینطور نیست. ‫ما با هم به توافق رسیدیم.
‫قرار شد شکایتش رو پس بگیره و ‫در عوض مقرری سالانه دریافت کنه.
‫این توافق رو به صورت کتبی ‫ثبت کردید؟
‫انگیزه هنوز سر جاشه.
‫ممکن بوده برای اینکه دیگه به خواهرش ‫مقرری سالانه نده کشته باشدش.
‫همسایه‌ها هم که میگن مدام با هم ‫دعوا می‌کردن و...
‫اصلاً با عقل جور درنمیاد.
‫من همیشه پول خواهرم رو می‌دادم
‫و مشکلی با این قضیه نداشتم
‫چون پول اصلاً برام مهم نیست.
‫فقط خودم رو سرزنش می‌کنم که نتونستم ‫مراقبش باشم.
‫مراقبت ازش وظیفه شما نبوده، دکتر.
‫خیلی خب، میریم کافه والی چندتا ‫سوال بپرسیم.
‫شما رو در جریان قرار می‌دیم.
‫باز هم تسلیت میگم، دکتر.
‫ممنون.
‫ما آدم‌های محترمی هستیم.
‫هیچکدوممون هیچوقت پا تو اون ‫کافه‌ی لعنتی نمی‌ذاریم.
‫کونسوئلو، تو خودت استادی،
‫برادر من عاشق فیلم بازی کردنه، نه؟
‫عزیزم، یه چیزی بهش بگو.
‫کونسوئلو جان،
‫میشه به شوهرم بگی پای من رو تو مسائلی ‫که به من مربوط نیست باز نکنه؟
‫- خانم ترسا نمی‌خواد... ‫- ممنون، کونسوئلو، شنیدم.
‫چیکار می‌کنی؟ داری مثل ماریانا ‫رفتار می‌کنی؟
‫بگذریم، باید بریم، حالا چه ‫بخوای چه نخوای.
‫انریکو، اگه به نظرت درست نیست که ‫بری والی، من میرم.
‫البته بار اولی نیست که میرم.
‫شوخی نکن.
‫ممنون، یاکوپ. لطف داری.
‫منم میام.
‫عاشق خوانندگی تو اینجور جاها هستم،
‫عشق من.
‫جان؟
‫عالیه.
‫چرا من نمی‌دونستم همچین ‫جای قشنگی وجود داره؟
‫چون یه خانم جوون مودب از یه ‫خانواده سطح متوسط رو به بالایی.
‫سلام. اجازه هست ازتون تعریف کنم؟
‫خیلی لطف دارید. ببخشید.
‫وایسید.
‫اول از همه، کارتون عالی بود.
‫این خانم جوون همکار من هستن.
‫من یاکوپ باربریس هستم، ‫ویراستار ال مارتلو.
‫می‌خواستیم درباره مرگ یکی از
‫همکارهاتون، الوییز مونیه چندتا ‫سوال بپرسیم.
‫من با روزنامه‌نگارها صحبت نمی‌کنم.
‫الوییز طفلک. اتفاقی که براش افتاد ‫خیلی ترسناک بود.
‫با هم دوست بودید؟
‫الوییز زن رها و یه حرفه‌ای باتجربه بود.
‫خیلی خوب بلد بود با توجهات ‫ناخواسته سر و کله بزنه،
‫با اینکه چند وقت پیش یکی ‫تهدیدش کرده بود.
‫میشه توصیفش کنید؟ ‫چیزی ازش یادتون هست؟
‫یه مرد چهل و خورده‌ای ساله بود که ‫دست چپش فقط سه‌تا انگشت داشت.
‫گفت بعد از اجرا بهش نزدیک شده بود. ‫خیلی ترسیده بود.
‫- چیز دیگه‌ای هم گفت؟ ‫- به من نه.
‫ولی می‌دونم روز بعدش رفت اداره پلیس
‫کورسو ماجنتا که شکایت کنه.
‫شب بخیر، آقایون. ‫من کونسوئلو وگا دل کارمن هستم.
‫ببخشید.
‫و اسم این آهنگ عاشقانه، «مالیا...»
‫کورسو ماجنتا؟
‫متعلق به مردیه که قلبم رو ‫به تپش درمیاره.
‫استاد لومبروسو اومده شخصیتت ‫رو ارزیابی کنه.
‫و اگه اطلاعات مفیدی برای دفاعیه ‫به دستمون رسید،
‫از ایشون می‌خوایم بیاد و از طرف ‫تو شهادت بده.
‫شما تا حالا چیزی به اسم خلسه هیپنوتیزم شنیدی؟
‫موثرترین روش
‫برای آماده‌سازی یه گزارش تخصصی ‫تو همچین زمان کوتاهیه.
‫البته.
‫البته نمی‌تونیم مجبورت کنیم،
‫ولی قول میدم که جونت تو خطر نیست.
‫ولی
‫همه‌ش به خودت بستگی داره.
‫باشه.
‫آماده‌م.
‫دم.
‫بازدم.
‫تمرکزت رو بذار روی تنفست و ‫این پاندول.
‫خودت رو از هر چیزی که اطرافته ‫جدا کن.
‫فقط به صدای من گوش کن.
‫حالا وارد خلسه شدی.
‫اگه می‌تونی واضح و شفاف حرفام رو ‫بشنوی، سرت رو تکون بده.
‫حالا به شادترین لحظه زندگیت ‫فکر کن.
‫خودت رو در اون خاطره غرق کن.
‫میشه بگی کجایی؟
‫خونه.
‫دارم به دوست جدیدم نگاه می‌کنم.
‫اسمش لیدیاست.
‫درباره‌ش برام بگو. ‫چرا اینقدر مهمه؟
‫من همیشه آدم تنهایی بودم.
‫ولی کنار اون همه چی فرق داره.
‫خوب همدیگه رو درک می‌کنیم. ‫مثل خواهرم می‌مونه.
‫چرا خواهر؟
‫آخه سوگند خوردیم.
‫که رازی بینمون نباشه.
‫الان چی شد؟
‫نگران به نظر میای.
‫بابای لیدیاست.
‫در رو براش باز می‌کنم. ‫میاد تو.
‫می‌خواد با دخترش صحبت کنه.
‫بهش میگم لیدیا خونه نیست.
‫براش یه یادداشت گذاشت.
‫چی توش نوشته؟
‫«باید به صورت فوری باهات صحبت کنم.»
‫نگران چی هستی؟
‫می‌ترسم بخواد ازش عذرخواهی کنه.
‫مگه خوب نیست؟
‫اگه عذرخواهی کنه، لیدیا می‌بخشتش.
‫نمی‌خوام لیدیا برگرده خونه.
‫نمی‌خوام دوباره تنها بشم.
‫چی داری میگی، گراتزیا؟
‫پدرم اومده بود دنبالم و بهم نگفتی؟
‫از زیر زبونم چی کشیدی بیرون؟
‫وایسا، لیدیا!
‫- وایسا، لیدیا! ‫- لیدیا!
‫سلام.
‫ببخشید، من نباید اینجا باشم.
‫- خوبی؟ ‫- نه.
‫لیدیا، اتفاقی افتاده؟
‫من کل عمرم فکر می‌کردم ‫بابام ازم متنفره.
‫امروز فهمیدم وقتی داشتم با ‫گراتزیا زندگی می‌کردم،
‫اومده بوده دنبالم و اون بهم نگفته بود. ‫بعدش...
‫لیدیا، آروم باش.
‫آروم باش.
‫نمی‌دونستم باید کجا برم.
‫خوب کردی اومدی اینجا.
‫کسی ما رو دید؟
‫نمی‌دونم، لیدیا.
‫من میرم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫از امروز، هم‌سلولی هستیم. ‫سلول من رو دادن به یه آدم مهم‌تر.
‫خب؟ خوشحال نشدی؟
‫با لیدیا بحثم شد.
‫و همه‌ش تقصیر منه.
‫میشه با هم صحبت کنیم؟
‫به شرط اینکه مشکلات مهمی که
‫نمی‌ذاشتن مثل آدم رفتار کنی رو ‫حل کرده باشی.
‫ترسا، تو نور زندگی منی.
‫می‌خوام با هم صلح کنیم.
‫پس باز هم خواسته‌ی من اهمیت ‫زیادی برات نداره.
‫متاسفانه تو دنبال یه چیز جدیدی می‌گردی ‫که سر ذوق بیاردت،
‫یه هدف که به روزهات معنا بده.
‫ولی ممکنه اشتباه کنم.
‫پس چی که اشتباه می‌کنی.
‫- تو خبر داشتی؟ ‫- لیدیا.
‫حالت چطوره؟ نگرانت بودیم.
‫خوب نیستم. چطور باشم؟
‫تنهاتون می‌ذارم.
‫لیدیا، به خدا قسم نمی‌دونستم ‫بابا اومده دنبالت.
‫کلاً همیشه اهل پنهان‌کاری بود، نه؟
‫اواخر عمرش که مریض بود، خیلی ‫ضعیف شده بود. عذاب وجدان داشت.
‫نیاز نیست کارهاش رو برام توجیه کنی.
‫کار گراتزیا خیلی زشت بود.
‫و ارزیابی استاد لومبروسو هم به ‫دردمون نمی‌خوره.
‫- اونم فکر می‌کنه گراتزیا یه دروغگوی مزمنه. ‫- باید یه راه دیگه پیدا کنی.
‫- من دیگه نمی‌خوام کمکش کنم. ‫- منظورت چیه؟
‫حتی نمی‌تونم تو چشمش نگاه کنم. ‫چه برسه بخوام ازش دفاع کنم.
‫من دارم واسه این دادرسی روی همه چیز ‫ریسک می‌کنم، فقط به خاطر تو.
‫متاسفم، ولی من تصمیمم رو گرفتم.
‫نمی‌خواستم بیشتر از این نگرانت کنم، ‫ولی وقتی زناردلی رو دیدم...
‫اگه ببازم، امکان نداره بتونم به عنوان ‫معاون وزیر انتخاب بشم.
‫و قانون ما تا ابد دفن میشه.
‫اگه به خاطر گراتزیا نه، به خاطر من ‫این کار رو بکن.
‫به خاطر هدفی که اینقدر براش زحمت ‫کشیدیم این کار رو بکن.
‫ازت متنفرم.
‫می‌تونم کمکت کنم موناری رو تبرئه کنی ‫و برش گردونی به جایگاه شاهد،
‫ولی چیز دیگه‌ای ازم نخواه. ‫نمی‌تونم.
‫فردا صبح، میرم اداره پلیس.
‫اگه الوییزا از مزاحمش شکایت کرده باشه، ‫شاید اطلاعات بیشتری بهمون بدن.
‫متاسفم، آبجی.
‫منم ازت متنفرم.
‫می‌دونم.
‫[پلیس سلطنتی]
‫جسارت نباشه،
‫ولی شما خیلی همچین مسئله جزئی‌ای ‫رو دست بالا گرفتید.
‫و اگه از طرف موکلتون اومدید اینجا،
‫قاتل همین الانش هم دستگیر شده.
‫نگران نباشید. دادستان کار خودش رو انجام ‫میده، منم کار خودم رو.
‫اگه گزارش شکایت چند هفته پیش ‫خانم موناری رو نشونمون بدید،
‫ممنون میشیم.
‫گزارشی در کار نیست. ‫متاسفم که وقتتون تلف شد.
‫پس راضیش کردید بره؟ ‫بدون شکایت کردن؟
‫مردی که تهدیدش کرده بود رو ‫می‌شناسید،
‫و دارید ازش محافظت می‌کنید، نه؟
‫من می‌تونم توی روزنامه‌م بنویسم
‫که یه پلیس سخت‌کوش گزارش یه خانم ‫رو نادیده گرفت
‫و اون خانم هم چند روز بعدش به شکل ‫بی‌رحمانه‌ای به قتل رسید.
‫حالا
‫کی بیشتر مقصره؟ قاتلش
‫یا مسئول دولتی
‫که باید ازش محافظت می‌کرده ‫ولی نکرده؟
‫سوال خوبیه!
‫الوییزا موناری مورد مزاحمت قرار نگرفته بود.
‫یکی از همکارهای قدیمیم رفته والی ‫پیشش و گفته از تورین بره. همین.
‫خب چرا تهدیدش کرده؟ ‫من نمی‌فهمم.
‫تهدید کجا بود.
‫اون زن می‌خواسته آبروی یه مرد ‫خوب رو ببره.
‫ما با دلیل و منطق قانعش کردیم.
‫آها.
‫یه پیشنهاد دارم.
‫شما اسم و آدرس این آقا رو به ‫ما بگید،
‫و من هم چیزی درباره این حادثه ‫تلخ نمی‌نویسم.
‫یکی دیگه از دلایلش اینه که
‫اگه بنویسم آبرو و حیثیت مسئولین میره.
‫خانم ورگا دل کارمین اومده.
‫«وگا.»
‫یاکوپ اینجاست؟
‫نه، عزیزم.
‫نیم ساعت پیش با لیدیا اومدن ‫دنبال انریکو.
‫البته. اون و لیدیا، مثل همیشه.
‫این چه حرفیه.
‫من قلب برادر خودم رو می‌شناسم، ‫اینقدر بهش مشکوک نباش.
‫وقتی تکلیف یاکوپ با خودش مشخص نیست ‫تو چطوری قلبش رو می‌شناسی؟
‫می‌دونم یاکوپ آدم خوبیه، ‫ولی حس می‌کنم یه احساسی به لیدیا داره.
‫باید می‌دیدی اون شب چطوری ‫بهش نگاه می‌کرد.
‫ازدواج مثل قاره می‌مونه، عزیزم.
‫زمین‌های بزرگی هستن که دست به دست ‫همدیگه
‫ازش رد می‌شید،
‫ولی کوه‌هایی هم هستن که باید ازشون صعود ‫کنید و بیابون‌هایی که شما رو با تشنگی می‌کشن.
‫ما که فعلاً نامزدیم.
‫- آلبرتینا؟ ‫- بله؟
‫گلدون رو ببر.
‫اوه. بدینش به من.
‫خدای من، ببخشید. ‫حالم یه دفعه بد شد.
‫بارداری.
‫- نه، نه. ‫- خدای من، باردار شدی؟
‫به یاکوپ نگو. ‫التماس می‌کنم.
‫نمی‌خوام به خاطر بارداریم تاریخ ‫عروسیمون رو بندازه جلو.
‫اگه یه نفر دیگه رو دوست داره، ‫باید با همون آدم باشه.
‫نه. تو رو دوست داره.
‫بچه نعمت خداست.
‫ولی به شرط اینکه خودش هم ‫بچه رو بخواد.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫آقای گلاکو بونتی اینجا زندگی می‌کنه؟
‫بابا رفته شیر بخره. ‫می‌تونید اینجا منتظرش بمونید.
‫- کسی خونه نیست؟ ‫- نه، نه، نه.
‫سلام.
‫نه، نه، نه. گریه نکن.
‫گریه نکن.
‫- آروم نمیشه. ‫- تو بگیرش.
‫- یکی باید بگیرتش دیگه. ‫- بدش من.
‫بیا اینجا. اوه. آفرین، پرنسس.
‫دست نزن!
‫فکر کنم خرابکاری کرده.
‫- آره. ‫- آره.
‫میشه حداقل یه پوشک پارچه‌ای ‫پیدا کنی؟
‫زود باش.
‫پسر جون؟ پوشک پارچه‌ای؟
‫تو اتاق.
‫آره، گریه نکن. چیزی نیست.
‫الان این دوتا احمق میرن برامون ‫پوشک پارچه‌ای بیارن،
‫بعدش تمیزت می‌کنیم. آره.
‫ایناها.
‫سنجاق سینه‌ست.
‫آره.
‫می‌دونم مال کیه.
‫تو کی هستی؟
‫من انریکو پوئت هستم، ‫وکیل و عضو پارلمان.
‫شما آقای گلاکو بونتی هستی؟
‫- برید تا پلیس خبر نکردم! ‫- آقای بونتی، شما این رو دزدیدی؟
‫یا مارگریتا موناری داده بهت؟
‫من دزد نیستم. اتهام نزن!
‫پس این باید پاداش شما برای کشتن ‫خواهرشوهرش باشه.
‫من کسی رو نکشتم.
‫باید از اینجا برید!
‫نمی‌خوام تهدیدت کنم، ‫ولی یا میگی چی شده
‫یا این سنجاق سینه رو تحویل ‫مسئولین می‌دیم،
‫و منظورم از مسئولین دوستات تو ‫اداره همین ناحیه نیستن.
‫از وقتی مجبور شدم از پلیس ‫جدا بشم،
‫برای پول بیشتر کارهای امنیتی ‫کوچیک رو قبول کردم.
‫دوستم گفت خانم مارگریتا به یکی ‫نیاز داره و پول خوبی میده.
‫کافی بود اون دختر خواننده رو ‫بترسونم و مجبورش کنم از تورین بره.
‫کار دیگه‌ای نکردم.
‫مشکل اینه که اون دختر خواننده‌ای ‫که میگی مُرده.
‫خب؟
‫خانمه خودش اصرار کرد. ‫گفت اون زنه مثل انگل می‌مونه.
‫نمی‌دونم چرا اینقدر ازش متنفر بود. ‫آخرش ازم خواست بکشمش.
‫ولی من قاتل نیستم.
‫ببخشید، خودش ازت خواست بکشیش؟
‫به خدا قسم، آقا.
‫و گفت اگه من نکشمش، ‫خودش شرش رو می‌کنه.
‫اگه لازم باشه، می‌تونم این رو ‫به دادستان هم بگم.
‫شهادت آقای بونتی ضروری بود.
‫بعدش همسرتون اعتراف کرد.
‫چرا این کار رو کرد؟
‫میگه کم‌کم،
‫الوییزا داشته تمام ثروت ‫خانوادگی رو می‌دزدیده.
‫خسته و درمونده بود. ‫نمی‌دونم.
‫اون شب، با لباس مردونه رفته بوده خونه‌ش.
‫به امید اینکه همسایه‌ها فکر کنن ‫مردیه که باهاش قرار می‌ذاشته.
‫بعدش که الوییزا راهش داده داخل...
‫با چکش بهش ضربه زده.
‫بله، تو سرش.
‫می‌خواسته شبیه یه جرم احساسی ‫به نظر برسه.
‫مشخصه که نمی‌خواسته تقصیرش ‫بیفته گردن شما.
‫دکتر موناری، می‌فهمیم که دوره سختیه،
‫ولی یه خواهشی ازتون داریم.
‫دادرسی خانم فونتانا.
‫اگه هنوز حاضر باشید شهادت بدید.
‫حق گراتزیا نیست که تا آخر عمرش ‫تو زندان بپوسه.
‫حق با تو بود.
‫از وقتی ماریانا رفته، ‫حس می‌کنم هدفی تو زندگیم ندارم.
‫ولی از وقتی با میلا آشنا شدم،
‫هی دلم یه بچه‌ی دیگه می‌خواد.
‫- اگه واقعاً می‌خوای... ‫- به شرط اینکه خودت هم بخوای.
‫وگرنه انصاف نیست.
‫دوستت دارم، ترسا.
‫فقط می‌خوام کنارت زندگی شادی ‫داشته باشم.
‫چند ساعت پیش تو خونه‌ی یه ‫غریبه بودم،
‫و یه دختر کوچولوی خوشگل
‫مدام گریه می‌کرد.
‫تونستم آرومش کنم.
‫تحملش برام سخته.
‫فکرت رو درگیرش نکن.
‫خسته‌ای؟
‫نه، یاکوپ. ناراحتم.
‫خواهش می‌کنم، عشق من. ‫بیا از اینجا بریم، خواهش می‌کنم.
‫چرا نمیای مثل اوایل آشناییمون با هم ‫بریم سفر؟ آزاد و بی‌خیال؟
‫عشق من، فردا یه جلسه دادرسی ‫خیلی مهم داریم.
‫باید تو جلسه شرکت کنم، ‫و باید سرمقاله رو بنویسم.
‫البته.
‫باید کنار لیدیا باشی.
‫کونسوئلو، چه ربطی به لیدیا داره؟
‫هر وقت بحث لیدیا میاد وسط، ‫تبدیل به ال سیدِ قهرمان میشی.
‫اون فردا نمیاد.
‫با دوستش قطع ارتباط کرده. ‫نمیاد.
‫تو باور می‌کنی؟
‫میشه توضیح بدی چرا هر پنج دقیقه،
‫هر ده دقیقه،
‫یه دفعه حالت از خوشحالی به عصبانیت ‫و غصه تغییر می‌کنه،
‫بعد دوباره خوشحال میشی؟ من نمی‌فهمم.
‫دیگه مثل قبل دوستم نداری.
‫لیدیا نمی‌خواد من رو ببینه.
‫هر کاری از دستش برمی‌اومد انجام داد ‫که دکتر موناری برسه به دادگاه،
‫ولی خودش نتونست بیاد.
‫برخیزید. شروع جلسه.
‫دکتر موناری، میشه تایید کنید که ‫هفده ژوئیه سال پیش،
‫حین یه معاینه پزشکی روی ‫گراتزیا فونتانا،
‫متوجه آسیب‌های مشکوکی شدید؟
‫بله، تایید می‌کنم، جناب قاضی.
‫وقتی خانم اومد مطب،
‫مچ دست چپش شکسته بود
‫و روی دست‌ها، پاها و گردنش ‫زخم‌های عمیقی بودن.
‫وقتی ازش سوال پرسیدم که متوجه ‫علتشون بشم،
‫گفت که این زخم‌ها در اثر یه سقوط ‫اتفاقی وارد شدن،
‫ولی تجربه من به عنوان یه دکتر باعث شد ‫به نتیجه متفاوتی برسم.
‫یعنی شوهرش هُلش داده؟
‫دقیقا، جناب قاضی.
‫جناب قاضی، میشه از شاهد بپرسم ‫که آیا متهم پیشش
‫قبول کرده که ناخدا فونتانا از ‫پله‌ها هلش داده پایین؟
‫گراتزیا از شوهرش می‌ترسید و از ‫انتقام وحشیانه‌ش وحشت داشت،
‫و مثل اینکه حق داشته.
‫شما تمام بیمارهاتون رو با اسم اول ‫صدا می‌کنید، دکتر؟
‫نه، نه. عذر می‌خوام. ‫روزهای خیلی سختی رو...
‫نه، من عذر می‌خوام.
‫اتفاقاً می‌خوام از این فرصت استفاده کنم ‫و بهتون تسلیت بگم.
‫هرچند، در این مورد،
‫می‌خوام توجه اعضای دادگاه رو
‫به مدارکی که حین تحقیقات درباره
‫قتل خواهرتون پیدا شده جلب کنم،
‫یعنی خانم الوییزا موناری.
‫دادستانی از منزل تورینِ دکتر تولیو موناری
‫سوابق پزشکی، اسناد و حتی ‫نامه‌های خصوصی پیدا کرده.
‫و فهمیدیم که
‫شما و خانم فونتانا
‫چندین نامه با هم رد و بدل کردید.
‫راستش من و این خانم...
‫سوال ساده‌ایه، دکتر موناری. ‫بله یا خیر؟
‫بله.
‫ولی من فقط از ایشون خواستم که ‫من رو در جریان حالش قرار بده...
‫جناب قاضی، مدارک در جلسه دادرسی اولیه
‫در اختیار وکیل‌ها قرار نگفته بود. اعتراض دارم.
‫من با شهادت دادن کامیلا فونتانای ‫کودک موافقت کرده بودم.
‫شما الان نمی‌تونی با به دست آوردن ‫مدارک مخالفت کنی.
‫اینجا نوشته،
‫«با اینکه ما نمی‌تونیم بدون ازدواج کردن ‫به عشقمون پر و بال بدیم،
‫بیشتر از همه از خروج و رفتنت ‫از جنوا ناراحتم.»
‫خیلی حال بهم زنی!
‫ساکت! بشینید!
‫خیلی حال بهم زنی!
‫ساکت! بشینید!
‫شما و خانم فونتانا
‫زیاد با هم صحبت می‌کردید، نه؟
‫گراتزیا دور از همه تو خونه‌ش ‫زندگی می‌کرد.
‫ما فقط چندتا نامه با هم رد و بدل کردیم...
‫دکتر موناری، باز هم تکرار می‌کنم، ‫سوالم خیلی ساده‌ست.
‫شما هم عاشق خانم فونتانا بودید؟
‫و هنوز عاشقش هستید؟
‫و فقط واسه همین تصمیم گرفتید
‫امروز به نفعش شهادت بدید؟
‫آقایون هیئت منصفه،
‫این تنها شاهدیه که حاضره ادعا کنه،
‫علی‌رغم اینکه خطری جون ‫خانم فونتانا رو تهدید نمی‌کرده،
‫ایشون مجبور شده برای دفاع مشروع
‫آقایون هیئت منصفه،
‫این تنها شاهدیه که حاضره ادعا کنه،
‫علی‌رغم اینکه خطری جون ‫خانم فونتانا رو تهدید نمی‌کرده،
‫ایشون مجبور شده برای دفاع مشروع
‫شوهر خودش رو بکشه.
‫مردی که عاشق متهم بوده و ‫برای همین،
‫نمی‌تونه نگاه بی‌طرفانه‌ای در ‫ارزیابیش داشته باشه.
‫در کمال احترام، دادستان، ‫الان وقت اظهاریه پایانی شما نیست.
‫اگه سوال دیگه‌ای ندارید، ‫می‌خوام دکتر رو مرخص کنم.
‫جناب قاضی، شما دارید حقیقت رو تحریف ‫می‌کنید تا به نتیجه‌ای که می‌خواید برسید.
‫پایان جلسه. ببرینش به سلولش.
‫یاکوپ، من چندین و چند سال فکر می‌کردم ‫بابام ازم متنفره و خودم رو عذاب دادم.
‫هر شب به خودم می‌گفتم که شاید ‫باید براش نامه می‌نوشتم،
‫ولی هیچوقت ننوشتم چون منتظر بودم
‫اون قدم اول رو برداره.
‫بعدش هم مُرد و دیگه دیر شده بود.
‫و الان فهمیدم که بابام اومده بوده دنبالم،
‫و می‌تونستیم برای بار آخر ‫با هم صحبت کنیم.
‫شاید می‌خواسته ازم طلب بخشش کنه.
‫شاید در اون صورت من الان زنی بودم ‫که اینقدر از احساسات
‫یا ایده‌ی رها شدن نمی‌ترسیدم.
‫و فکر می‌کنی اگه می‌فهمیدی الان ‫آدم بهتری بودی؟
‫نه.
‫لیدیا، تو فداکارترین آدمی هستی
‫که تو زندگیم دیدم.
‫راحت می‌تونی نظرت رو عوض کنی.
‫از گفتن حرف دلت نمی‌ترسی،
‫- می‌تونم باز هم... ‫- نکن.
‫فکر خوبی نیست.
‫ممنون.
‫رسوایی در دادگاه!
‫در گازت پیدمونت، داستان کامل ‫پرونده‌ی فونتانا رو بخونید!
‫رسوایی در دادگاه!
‫در گازت پیدمونت، داستان کامل ‫پرونده‌ی فونتانا رو بخونید!
‫[دادستان و وکیل: داستان عاشقانه ‫یا استراتژی دادگاهی؟]
‫لعنتی.
www.Doostihaa.com