وبسایت دوستی ها تقدیم میکند
‫سلام، بابابزرگ.
‫میسِ بزرگ. ‫حالت چطوره؟
‫فکر کردم دوباره میره ‫روی صندوق صوتی مامانت. چطوری؟
‫- خوبم. ‫- بیس‌بال چطور پیش میره؟
‫عالی. ‫پستِ سنتر فیلد بازی می‌کنم.
‫اوه! وای. ‫پست خیلی مهمیه.
‫از جناح راست خیلی بهتره. ‫بدبخت‌ها رو اونجا می‌ذارن.
‫اجازه ندارم بگم بدبخت‌ها.
‫اجازه نداری؟
‫چه مسخره.
‫بچه‌جون، مامانت هست؟ ‫می‌شه گوشیو بدی به مامانت؟
‫- الو؟ الو؟ ‫- پاول.
‫پاول. سلام. ‫سلام، دیو هستم.
‫ببین. ‫مگ رفته دوش بگیره،
‫ولی فعلا علاقه‌ای نداره ‫باهات حرف بزنه.
‫خب، یه لطفی در حقم بکن، دیو.
‫بهش می‌گی این کارش بچگونه‌ست؟
‫از صحبت باهات خوشحال شدم، پاول.
‫خب، منم از صحبت کردن ‫باهات خوشحال شدم، دیو.
‫خداحافظ.
‫یکی دو هفته، ‫دانی رفتارش عالی بود.
‫ولی الان هر کاری می‌کنم ‫یه چیزی بارم می‌کنه.
‫خب، گریس،
‫نظر حرفه‌ای منو می‌دونی.
‫شوهرت خیلی عوضیه.
‫ببخشید،
‫ولی اون مثل آدم شرورهای ‫فیلم‌های دهه هشتاد می‎مونه، متوجهی؟
‫جوری که فِلفور به پات حمله می‌کرد
‫اگه استادش بهش دستور می‌داد.
‫خب، تموم‌بشو نیست. ‫و من هر کاری می‎کنم.
‫اون فقط و فقط ‫قهوه درست می‌کنه.
‫می‌گه «تخم‌مرغ‌هات خیلی شل و ولـن، گریس، ‫ولی به‌به، قهوه‌ی من حرف نداره.
‫دوباره توی شستن لباس‌ها گند زدی ‫ولی قهوه‌ی من خیلی سفت و سخته.»
‫ببخشید برای نوشیدنی ‫میگه سفت و سخت؟
‫می‌دونی، بعضی‌وقت‌ها دلم می‌خواد
‫قهوه‌ی عزیز دردونه‌شو ‫از میز بندازم پایین.
‫بندازم روی توپ‌های عجیبش.
‫از چه نظر عجیبه؟
‫خیلی بزرگن، و کف خونه‌ست...
‫خیلی‌خب، نمی‌خوام بدونم. ‫باید انجامش بدی، گریس.
‫نه این‌که بری توپ‌هاشو پاره کنی، ‫چون دردسر می‌شه، ولی آره،
‫توی سینک آشپزخونه‌ای چیزی.
‫به این رفتار می‌گن ‫الگوی اختلال.
‫یعنی بهش بگم؟
‫بگو. هیچ‌کس بدون متوجه شدن عواقب کارش ‫رفتارش رو تغییر نمی‌ده.
‫خربزه خوردی، گریس، ‫حالا پای لرزش هم بشین.
‫در حقیقت، خودِ من امروز ‫می‌خوام پای لرز خربزهام بشینم.
‫چرا؟ چیکار کردی؟
‫ببخشید که با خاله گبی مراوده داشتم.
‫خدای من.
‫رفیق، از وقتی دنیا اومده
‫یه بار هم به من نگفته خاله گبی.
‫چرا همچین حرفی زدی؟ ‫می‌خوای واسه طفلک اوضاع رو عجیب‌تر کنی؟
‫نمی‌خوام، خودش اومد.
‫خیلی‌خب، من میرم.
‫صبر کن. لطفا، لطفا، لطفا. ‫فقط...
‫حس می‎کنم تنها راهِ موجود ‫برای گذشتن از این مسئله
‫- صحبت صادقانه‌ست. ‫- درسته.
‫نمی‌خوام بشنوم ‫چطوری به گبی بی‌حرمتی کردی.
‫صبر کن. ‫بی‌حرمتی دو طرفه بود.
‫درسته. ‫اون خیلی وزنه میزنه.
‫و منو می‌شناسی. ‫واقعا فکر می‌کنی من هیچ حرفی ندارم؟
‫همم؟ فکر می‌کنی همه‌چی ‫بر اساس کاریزما و نقشه‌ی اون بود؟
‫قیافه باباتو نگاه کن.
‫این قیافه‌ی آدمیـه که دورش شلوغه؟
‫همم؟ ‫نهایت دو سه نفر.
‫- قیافه‌ام اینطوریه. ‫- خیلی‌خب.
‫خدای من. ‫باشه، تو بردی، گبی. راحت شدی؟
‫از دستِ تو هم عصبانی‌ام. ‫دلت می‌خواد مامان صدات بزنم؟
‫هی، از این حرفت خوشم نیومد. ‫دیگه نبینم اینطوری بگی.
‫من و بابات، ‫نشستیم صحبت کردیم،
‫و نتیجه گرفتیم ‫که اشتباه بزرگی مرتکب شدیم.
‫کاملا درسته. ‫هر دویِ ما توی...
‫یه جایگاه حساس بودیم، و...
‫- نه. ‫- خیلی‌خب.
‫- و هیچ معنایی نداشت. ‫- هیچی.
‫خب، ببینم درست فهمیدم،
‫با یکی صمیمی شدی ‫که واست هیچ معنایی نداره،
‫ولی برای مامان خیلی ارزشمند بود، ‫و اونم توی خونه‌ی مامان؟
‫خونه‌ی منم هست، خب؟ ‫وسایل اینجا برای بچگی‌هاش هست؟ درسته.
‫هدیه‌ی بابابزرگ ‫بعد فوتِ مامان‌بزرگ بود؟ درسته.
‫اما فقط خونه‌ی اون نیست، ‫خونه‌ی منم هست.
‫تازه، مگه فقط خونه بوده.
‫همم؟ بس کن. هیچی نگو، ‫بس کن، بس کن، بس کن.
‫- بیرون هم رفتیم. ‫- خدای من.
‫میرم بالا بیارم.
‫آره. راست میگی. ‫حرفت حق بود.
‫تو چه مرگته؟
‫گفتیم قراره روراست باشیم، ‫و منم همه‌چی رو گفتم.
‫سر کار می‌بینمت.
‫چطوری این آشغالو می‌خوری؟
‫تا حالا آبنبات این مدلی نخوردی؟
‫نه، آبنبات این مدلی نخوردم.
‫با چوب تیکه‌های شکریـش رو بخور
‫و بعدش خودِ چوب هم بخور.
‫- جدا؟ ‫- آره.
‫چرا باید جای پول ‫بهت آبنبات بدم؟
‫چون آه در بساط نداری ‫و منم آبنبات دوست دارم.
‫سامر یه‌کله پیام میده ‫و درباره مهمونی باغ امشبش حرف میزنه.
‫مهمونی باغ چیه؟
‫مثل نوشیدنی خوردن ‫زیر پل می‌مونه،
‫با این تفاوت که همه یواشکی وارد باغ‌های ‫کینولا میشن و تا سر حد مرگ چیزی می‌زنن.
‫سامر خوب بلده اسم بذاره.
‫شاید بد نباشه بره. همه آدم‌های زندگیم ‫هر کاری دلشون بخواد می‌کنن.
‫می‌دونی، همین هفته پیش، ‫رفته بودم ساحل و یه دانشجو اومد سمتم
‫و ازم پرسید کجا دانشگاه رفتم، ‫و می‌خواست مخمو بزنه.
‫شاید همون‌موقع باید سوار وسپاش می‌شدم ‫و میرفتیم دور دور.
‫درباره پسرهایی که موتور وسپا دارن ‫اصلا شوخی نکن.
‫می‌شه خوردش؟
‫همم. ‫چوب خوشمزه‌ایه.
‫تو تنها آدم بزرگسال نرمال ‫توی زندگیم هستی.
‫آره.
‫بابام خیلی بیشعور و بی فکره.
‫چرا راحتش نمی‌ذاری؟
‫شما جوون‌ها فکر می‌کنید توی این دنیا ‫فقط خودتون مشکل و بدبختی دارید.
‫باباتم بدبختی‌های خودشو داره.
‫عالم و آدم دارن.
‫زندگی حول محور تو نمی‌چرخه، می‌دونی؟
‫- هیچ‌وقت نگفتم بوده. ‫- چی...
‫ولی خودت گفتی ‫این صحبت‌ها برای بروز احساسات
‫راجع به مسائلی که اذیتم می‌کنه، ‫پس...
‫خدای من. ‫نمی‌دونم چه‌ته ولی دیگه نمی‌خوام.
‫خیلی‌خب. ‫ببین، ببخشید.
‫من...
‫درگیر مشکلات خودم هستم.
‫نباید سر تو خالی می‌کردم.
‫لطفا نرو. ‫خواهش می‌کنم.
‫اگه بری، من... ‫افسرده میشم.
‫خداحافظ.
‫خوب بلدی با خانم‌ها حرف بزنی، ‫مگه نه، پاول؟
‫لعنتی.
‫لباس پیاده‌روی ناجوری پوشیدی.
‫اوه، جدا؟ ‫هیچی نشده کل بدنم خیس عرق شده.
‫امیدوار بودم قبل پیاده‌روی ‫بتونیم حرف بزنیم.
‫ببخشید رفیق. نمی‌تونم برنامه ورزش ‫مخصوص عروسیم رو به تاخیر بندازیم.
‫چند هفته مونده تا حسابی فیت بشم ‫و همه‌جا بدون پیراهن برم.
‫حتی سر کار و رستوران ‫هم بدون پیراهن میرم.
‫واسم مهم نیست می‌خوای چیکار کنی.
‫گوش کن، چارلی. ‫با برایان...
‫درباره رفتارم ‫توی مهمونی صحبت کردم،
‫ولی می‌خواستم ‫از تو هم عذرخواهی کنم.
‫- ایرادی نداره. دوستت داریم، جیمی. ‫- آره.
‫- ضمنا، تاریخ عروسی رو جلو انداختیم. ‫- اوه.
‫ماه آینده بهترین موقع‌ست ‫تا بتونم مرخصی بگیرم.
‫تازه، اگه سریع برگزار کنیم
‫می‌تونیم وانمود کنیم یادمون رفته ‫آدم‌هایی که بدمون میاد رو دعوت کنیم.
‫بن.
‫و رفیق. ‫یه لحظه وایسا، باشه؟
‫می‌دونیم به هم قول دادیم ‫عروسی همدیگه رو تدارک ببینیم...
‫آره.
‫ولی مطمئنم آخرین چیزی که می‌خوای ‫این باشه که درباره عشق و ازدواج
‫یه سخنرانی جانانه انجام بدی.
‫نه، چی؟ شوخی می‌کنی؟ ‫من خیلی هیجان زده‌ام.
‫می‌خوام سنگ تموم بذارم ‫درست مثل سخنرانیت توی جشن من و تیا.
‫اوه.
‫هی، من دیگه برمی‌گردم. ‫چون از رون‌هام
‫داره خون میاد ‫و می‌ریزه تو شلوارم،
‫- بعدا می‌بینمـتون. ‫- خیلی‌خب. خداحافظ.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ. خداحافظ، رفیق.
‫خوب شد گفتی ‫نمی‌خواد کشیش مراسمت باشه.
‫هیچی نگو.
‫- خداحافظ! ‫- خداحافظ!
‫- لعنتی. ‫- چیزی نیست.
‫یه سوال. نظرت درباره گالری هنر چیه؟
‫ترجیح می‌دم بمیرم.
‫خیلی‌خب. دوست داری ‫بیای بریم گالری؟
‫باشه، من می‌رونم. ‫خیلی تشنه‌ای؟
‫آره، ولی جواب می‌ده. ‫بخشی از برندمونـه.
‫برند داریم؟
‫خیلی هیجان دارم ‫که برند داریم.
‫ولی گوش کن، ‫قضیه اینه،
‫نیکو منو به گالریش دعوت کرده ‫و می‌خوام حمایتش کنم.
‫کارش چطوره؟
‫نقاشی‌هاش شکل و قیافه داره،
‫یا خط‌خطیـه؟
‫بعضی‌هاش خط‌خطیـه ‫ولی بعضی‌هاش قشنگه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫لیز، ظرفتو آوردم ‫که واسه باربیکیو قرض داده بودی.
‫دستت درد نکنه.
‫شان. دوست داری... ‫دوست داری بیای بریم گالری؟
‫- گالری نقاشی؟ ‫- بعضی‌هاش خط‌خطیه بعضی‌هاش خوبه.
‫به‌نظرم خوشت بیاد.
‫تازه، می‌دونی که نمی‌تونم ‫یه زن سفید پوست پولدار رو ببرم گالری
‫اونم بدون این‌که یه سیاه‌پوست بیاد ‫و تعادل ایجاد کنه.
‫- همین کافیه. هواتو دارم. ‫- ممنون، رفیق.
‫بقیه دوست‌های سیاه‌پوستم ‫بدون تعادل‌سازی منو می‌برن اینور اونور.
‫لیز، تو دوست سیاه‌پوست دیگه‌ای نداری.
‫- تو خواب ببینی. ‫- می‌دونم.
‫ولی خیلی دلم می‌خواد داشته باشم.
‫آره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫دارم استفراغ‌های ‫روی پیانو رو پاک می‌کنم.
‫- اوه. ‫- همونطور که می‌بینی،
‫نت های سی ‫هنوز کار نمی‌کنه.
‫خب. ‫می‌دونی، در بدترین حالت
‫باید پیانو رو بذاری سر کوچه.
‫آم...
‫- باید یه چیزی بهت بگم. ‫- جونم؟
‫اومده بودم واست یادداشت بذارم.
‫ماشینت رو ندیدم.
‫صبر کن، ببخشید. ‫ماشینـم کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫چی؟
‫شاید آلیس برده؟
‫اون گواهینامه نداره. ‫آ...
‫آلیس؟
‫خونه‌ای؟ آلیس!
‫خوب نیست.
‫نگران نباش. سگ منم همیشه گم می‌شه. ‫بهش ردیاب وصل کردی؟
‫آره.
‫خیلی خفنه.
‫همینو بگو. تازه، باید ‫از اون سفید پوست‌های پولدار فاصله می‌گرفتی.
‫به‌نظرتون مجوز دارن؟
‫- تا همین‌جاش هم خوش گذشت. ‫- آره.
‫ای وای.
‫- چی؟ چیه؟ ‫- نگاه کن.
‫- اونجا، اون‌ زن‌ها رو ببین. ‫- اونور؟ همم.
‫دوستای قدیمی نیکو هستن.
‫فکر نمی‌منم خیلی از من خوششون بیاد.
‫خب، پس عقل ندارم. ‫از کدوم یکی بیشتر بدمون میاد؟
‫رِند باش. ‫جا کلیدیم لیزر هم داره.
‫نمی‌دونم. انتخابش سخته. ‫همه‌شون گند دماغن.
‫شرط می‌بندم ‫این از همه‌شون بدتره.
‫- هی! بس کن. ‫- چی؟ چیه؟
‫- تحمل اون عفریته رو ندارم. ‫- عفریته.
‫انگاری داری پشت سرتم حرف میزنه.
‫- همینطوره، نه؟ ‫- اوهوم
‫احتمالا میگه...
‫با اون قد ۱۸۲ ‫و مدرک دکتراش نگاهش کن.
‫چه پوست مرطوبی داره، ‫حتما زندگی خیلی خوبی هم داره.
‫یعنی الان تنها چیزی که توی ذهنتـه ‫اینه که پوست مرطوبی داره؟
‫نگفتم که کوره، شان.
‫گفتم عفریته‌ست. ‫کنار بیا، رفیق.
‫باشه.
‫دوستان، نباید میومدیم.
‫نه، نیکو خواست بیای.
‫راستش، نمی‌خواست.
‫قبلاها که گالری برگزار می‌کرد،
‫خیلی اضطراب می‌گرفت ‫که بیماریش عود می‌کرد.
‫گمونم خودم خواستم بیام ‫که ببینم حالش خوبه.
‫خواستم حالشو چک کنم.
‫اوه. پس فداکاری کردی. ‫فهمیدم.
‫چی‌چی؟ از زندگی من خبر نداری. ‫منو که نمی‌شناسی.
‫خیلی‌خب. اوضاع داره جدی میشه. ‫پنج دقیقه دیگه میام.
‫اوه، نرو.
‫گوش کن، لیز. ‫الان حس می‌کنم آسیب‌پذیرم
‫و خیلی وقت داریم ‫تا بدبختی‌هامو به روم بیاری،
‫ولی فعلا، ‫حمایت بی‌قید و شرط می‌خوام،
‫و ازم چند تا تعریف ظاهری کن
‫اگه دیدی دارم گیج میزنم.
‫فهمیدم. ‫می‌تونم آدم عوضی باشم.
‫واسه همین ‫همه‌ی دوستام سفت و سختن.
‫ولی خیلی ممنونم که اومدی، خب؟
‫راستش، از بعد طلاق ‫دیگه نیکو رو ندیدم.
‫اگه ببینه اومدم ‫و از دستم عصبانی بشه چی؟
‫اگه وسط جمعیت ‫دعوا کنیم چی؟
‫خیلی خوشگلی‌ها.
‫هی، عالی بود. ‫سریع یاد می‌گیری.
‫دختره شش‌تیکه‌ی خوبی داره.
‫آره، ولی کله نداره.
‫حاضرم واسه شش‌تیکه داشتن ‫کله‌مو بدم بره.
‫سلام، جیمی. ‫چیکار کردی؟
‫چرا همچین حرفی میزنی؟
‫چون تا دلت بخواد ‫کارهای احمقانه می‌کنی.
‫بی‌راه نمی‌گی، ولی این دفعه زنگ زدم ‫فقط سلام کنم.
‫- جدا؟ ‫- نه. بچه و ماشینم گم شده.
‫چند ساعت پیش کنارت بوده، درسته؟
‫می‌دونی ممکنه کجا رفته؟
‫ای خدا.
‫واقعا نیازی نبود بیای، پاول.
‫چند دقیقه راه بیشتر نیست.
‫آره، درست میگی. ‫ولی این مهمونی باغ... تقصیر من بود.
‫توی این وضعیت من جیمی‌ام.
‫- چی؟ ‫- گند زدم.
‫البته.
‫البته؟ جدا؟
‫از دست دخترم ناراحت بودم ‫و سر آلیس خالی کردم.
‫گناه کبیره برای روان‌شناس.
‫بی‌خیال. حالا یه روز تو حال خودت نبودی. ‫من خیلی واسم پیش اومده.
‫یه بار به یه بیمار گفتم ‫واسه تخلیه اضطراب،
‫جا مراقبه، بره هر چی پول داره ‫رو باهاش خرید کنه.
‫دو تاش جواب میده.
‫چرا کوین اینجاست؟
‫ماشین منه‌ها. اگه واست سوال شده ‫چرا صندلی عقب نشستم،
‫- احتمالا واسه عزت‌نفس باشه. ‫- اینطور فکر می‌کنی؟
‫خونه‌ی من بود چون... ‫چون می‌خواست بهم یه چیزی بگه.
‫- می‌خواستی چی بگی؟ ‫- بی‌خیال. بهتره دنبال آلیس باشیم.
‫بد بود؟
‫نه. نه.
‫بد بود.
‫بی‌خیال. ‫فقط... فقط بهم بگو.
‫باشه. نمی‌خوام کشیش عروسی‌م باشی.
‫آخه چرا باید الان بگی؟
‫خودت گفتی. جیمی، وسط مهمونی ‫نامزدی‌مون دچار فروپاشی شدی.
‫امکان نداره کل جشن عروسی ‫بتونی خودتو کنترل کنی.
‫دچار فروپاشی نشدم، خب؟
‫گندش بزن! آره، درسته. ‫خیلی‌خب، باشه. لعنتی
‫رفیق، شرمنده. ‫مسئله مهمی نیست.
‫پاول، مهم نیست، درسته؟
‫فکر می‌کردم شما دو تا ‫دوست صمیمی هستید.
‫وای، جدا از این نقاشی بدت میاد.
‫نه. نه، این... این، ‫این قیافه‌ی نفرت از خوده.
‫- راستش واقعا... ‫- اوه.
‫واقعا این یکیو دوست دارم.
‫الیا هستم. ‫راستش مدیر گالری هستم.
‫- اوه، عالیه. من گبی هستم. ‫- آره.
‫- از آشناییت خوشوقتم. ‫- منم از آشنایی باهات خوشوقتم، گبی.
‫چرا خودتو سرزنش می‌کنی، گبی؟
‫می‌دونی، آدمی که دیگه باهاش نیستم
‫به‌جای توجه به خودم ‫اولویت قرار دادم.
‫- آره. آشنایی کامل دارم. ‫- می‌دونی؟ آره.
‫اگه حالت رو خوب می‌کنه، دوست دارم ‫هر مرد آسیب‌دیده‌ای رو التیام بدم.
‫- همم. همم. ‫- حتی وقتی خودشون نمی‌خوان.
‫گاهی اوقات ازم دزدی می‌کنن.
‫- ای‌وای. عجب بدشانس. ‫- آره. آره.
‫- وضعت خرابه. ‫- خیلی ممنون. متشکرم.
‫خب، میرم ببینم هنرمند این گالری ‫می‌خواد بیاد یا نه.
‫- خب، از دیدنت خوشحال شدم. ‫- همچنین.
‫- می‌بینمت. ‫- آره، حتما.
‫- این زشته. ‫- اوه، دست بردار.
‫- کجا بودی؟ ‫- همین‌جا. دوست جدید پیدا کردم.
‫اونـه؟
‫هی. بس کن.
‫دختر خوبیـه؟
‫خدای من، هنوز نمی‌دونم.
‫خیلی‌خب، احتمالا سمت آلاچیق باشن.
‫فکر می‌کنی هنوز عصبانی باشه؟
‫هشت دقیقه‌ست تموم شده. ‫احتمالا به‌کل فراموش کرده.
‫- یا خدا. ‫- خدای من. طاووسـه؟
‫این لعنتی‌ها همه‌جا هستن.
‫اوه.
‫صبر کن، وقتی پرشون رو باز می‌کنن ‫معنیش چیه؟
‫یادم نمیاد. ‫می‌خوان حمله کنن یا ترسیدن.
‫مطمئن نیستم ‫کدوم رو ترجیح می‌دم.
‫برای همین به حواس‌پرتی نیاز داریم.
‫به پاس تشکر و قدردانی ‫داوطلب می‌شم.
‫اگه بتونی ببخشیم، ‫واسم مهم نیست چشمم رو از دست بدم.
‫ببین، می‌دونم گند زدم.
‫فقط... واقعا هیجان‌زده بودم.
‫ببخشید. نمی‌تونم.
‫فقط... می‌خوام اون روز ‫عالی و بی‌نقص باشه...
‫ببخشید، حوصله‌ام سر رفت.
‫خیلی‌خب. بیا بریم.
‫خب، وضعیت کار پیدا کردنت ‫چطور پیش میره؟
‫به اندازه‌ی همین کیک خرچنگ بده.
‫چقدر بدمزه‌ست. ‫امتحان کن.
‫نطق فروش خیلی خوبیه، شان. ‫دستت درد نکنه.
‫من دستپختم خیلی بهتره.
‫راستش، خیلی دوست دارم ‫وارد حیطه‌ی پذیرایی بشم،
‫ولی همین الانـش تا دلت بخواد ‫تو پاسادینا هست.
‫آره، ولی یه هدف داری. ‫نه تنها می‌تونی آشپزی کنی،
‫بلکه همه دوست‌های افاده‌ای من ‫از خداشونـه بتونن بگن،
‫«تدارکاتچی غذامون یه کهنه‌سرباز سیاه‌پوستِ ‫کم و سن‌ساله. من پیداش کردم. اون محشره.»
‫- افاده‌ای‌های زیادی می‌شناسی؟ ‫- جماعت من هستن.
‫هی. دوستان.
‫طاووس‌های لعنتی.
‫دوستان، بی‌خیال. ‫گفتم مواد قدغنه. مضره.
‫- سلام سامر. ‫- سلام، آقای لیرد.
‫آلیس اینجاست؟
‫پیچوند. خودش ضرر کرد. ‫یه مهمونی خفن رو از دست میده.
‫جدا؟ این طرف با موبایلش ‫وردل بازی می‌کنه.
‫هی، کجا رفت؟
‫نمی‌دونم. شرمنده.
‫دروغ میگه.
‫- آره. قبلا سامر رو دیدم، پاول. ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫ببین چی میگم.
‫وقتی فکر کردم که آلیس پیش توئه ‫اصلا نترسیدم.
‫راستش اصلا ناراحت شدم ‫که فهمیدم ماشینمو بلند کرده.
‫می‌دونی چرا؟ ‫چون رانندگی بلده.
‫وقتی مجوزشو می‌گرفت ‫خودم یادش دادم.
‫اما گواهینامه‌شو نگرفت ‫چون مامانش به‌خاطر تصادف فوت کرد.
‫احتمالا باید مجبورش می‌کردم، می‌دونی،
‫اما خیلی سردرگم بودم.
‫راستشو بگم، ‫خیلی راحت و بی‌دغدغه بود
‫وقتی که بی‌حس بودم ‫و به هیچی توجه نمی‌کردم.
‫ولی الان توجه می‎کنم.
‫و بچه‌ام اینجا نیست، ‫و واقعا نگرانشـم.
‫خب، نظرت چیه در حقم لطف کنی ‫و بگی کدوم قبرستونیه؟
‫رفت دانشگاه کالیفرنیای جنوبی.
‫ای خدا. گفت با یه پسر دانشگاهی آشنا شده ‫که موتور وسپا داره.
‫تو رو خدا نگو.
‫می‌دونم. ‫منم همینو گفتم.
‫واسم آدرس پسره رو فرستاده.
‫واسم آدرسشو فرستاد ‫اگه یه‌وقت پسره اونو کشت
‫- و باید جنازه‌شو پیدا کنیم. ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. ‫الان خیلی اضطراب دارم.
‫نیازی نیست، رفیق.
‫آره، بریم.
‫شما لوک می‎شناسید؟ ‫اینجا لوک داریم؟
‫انقدر معلم زبانتو اذیت نکن.
‫باید بی‌خیال بشی.
‫سلام. از دیدنت خوشحالم. ‫من لیز هستم. تعریفتو زیاد شنیدم.
‫چی؟ نه... زیاد نه. ‫مقدار عادی.
‫- درسته. اشتباه گفتم. ‫- شان هستم.
‫- سلام. ‫- وقتی تابلوتو خوندم باهات آشنا شدم.
‫از آشنایی با هردوی شما خوشحالم.
‫بیا بریم. بیشتر از تو می‌دونم ‫کِی باید برم دنبال نخود سیاه.
‫می‎دونم. ‫این کار رو خوب بلد نیستم.
‫- عجیبه. ‫- آره.
‫آره. دلم می‎خواست ‫دعوتت کنم بیای
‫اما فکر نمی‌کردم بیای.
‫اوه، خب، من حس می‌کردم نمی‌خوام بیام ‫و دعوت نشدم ولی به‌هرحال اومدم.
‫نه، خوشحالم اومدی. ‫اگه نمیومدی بد می‌شد.
‫تازه، می‌خواستم ببینی پیشرفت کردم.
‫واقعا بهت افتخار می‌کنم.
‫باید برم به بقیه سلام کن.
‫بهتره به کارت برسی. ‫برو با همه سلام و علیک کن.
‫خدای من. ‫این بچه‌ها خیلی کم سن و سالن.
‫توی سن ما، ‫همه جوون میزدن.
‫سن ما؟ ‫ما هم‌سن نیستیم.
‫خیلی‌خب، اینجاست. ‫می‎خوام یه کاری کنم طرف خواب به چشمش نیاد،
‫پس بهتره قیافه‌ی قلدری بگیریم.
‫تو نقطه ضعف گروهی.
‫می‌دونم. داشتم به خودم ‫قوت قلب می‎دادم، پاول.
‫چِت تویی، درسته؟
‫آلیس کجاست؟
‫فکر می‌کنم بابابزرگ ‫و بابا و عموت اومدن.
‫- اوه. ‫- خدای من. از کجا پیدام کردین؟
‫بعدا صحبت می‌کنیم. ‫بیا بریم.
‫من وکیلم. ‫می‌دونی اون زیر سن قانونیه، درسته؟
‫- نه. نه، گفتی نوزده سالته. ‫- بهت بگم اون دوازده سالشه.
‫- چی؟ ‫- دوازده ساله‌ام نیست.
‫نمیای، پاول؟
‫هنوز خوب نترسوندمش.
‫همینه. ‫شب بخیر، چت.
‫ببخشید. ممنون.
‫آب سیب گازدار؟
‫خب، ظاهرا فقط آبمیوه دارن.
‫به خشکی شانس.
‫ببخشید. ‫فقط... نگاهش کنید.
‫زندگیش خوب پیش نمیره. ‫عالی پیش میره.
‫و این قضیه عصبانیت می‌کنه؟
‫آره. توضیح بده.
‫خیلی عصبیه، شان. ‫متوجه نیستی؟
‫خیلی سخت تلاش کردم، شان. ‫هشت سال تمام.
‫هشت سال، شان.
‫جدا شدیم و بعد تصمیم گرفت ‫به حدِ اعلا برسه؟
‫الان می‌فهمم. ‫الان با عقل جور در میاد.
‫صبر کن، نمی‌دونستی چرا عصبانی‌ام، ‫ولی پابه‎پام پیش میومدی؟
‫- اوهوم. ‫- دوستت دارم.
‫- خیلی‎خب، حالا فهمیدم. نیکو عوضیه.
‫نیکو عوضیه.
‫نه شان. ‫نیکو آدم خیلی خوبیـه.
‫آره، شان خنگ.
‫خیلی‌خب، پنج دقیقه دیگه برمی‌گردم. ‫شاید ده دقیقه دیگه.
‫دارم چیکار می‎کنم؟ باید خوشحال باشم ‫که خودشو جمع و جور کرده.
‫نمی‌تونم تا آخر عمرم ‫یه عفریته‌ی بدبخت باشم، می‎دونی؟
‫اوه، حالا یه شب هزار شب نمی‌شه.
‫سلام به همه. ‫از همه‎تون سپاسگزارم که امشب تشریف آوردین.
‫راستش، از ته قلبم میگم، ‫خیلی واسم ارزشمنده.
‫دوستان، همکاران، عزیزان، ‫افرادی که کیف پولشون رو آوردن.
‫و مخصوصا آدم‌هایی ‫که کمک کردن به اینجا برسم.
‫تف توش.
‫تو ماشین حرف زد؟
‫نه. هیچی نگفت.
‫ای خدا. ‫می‎دونی، بابای من آدم خشن و وحشتناکی بود.
‫- نگو. ‫- الکی نگو.
‫اگه یکی از این کارهایی ‫که آلیس امشب کرد رو انجام می‎دادم
‫زنده‌ام نمی‌ذاشت.
‫مجازاتش چیه؟
‫هیچی. ‫جیمی کاری به کارش نداره.
‫بی‎خیال. ‫تو که نمی‌دونی.
‫چرا، می‌دونم.
‫تا دلت بخواد گند بالا آوردی،
‫فکر می‌کنی حق نداری ‫از دست کسی ناراحت باشی.
‫خدای من. ‫این یارو رو نگاه کن.
‫از دستش عصبانی بودی، ‫و حالا داره یخچالتو خالی می‌کنه.
‫راستش خیلی خوشمزه‌ست. ‫مارکش چیه؟
‫بوپ.
‫- بوپ؟ ‫- آره، بوپ.
‫ببین رفیق. ناراحتـم کردی. ‫به زمان نیاز دارم.
‫- به خودت می‌بالی؟ ‫- همیشه.
‫آره، شب بخیر برایان.
‫خیلی‎خب. باشه.
‫- اجازه هست... ‫- شب بخیر، برایان.
‫باشه.
‫بوپ؟ ‫آخه کی میگه بوپ؟
‫آره.
‫- چه حالی داشت؟ ‫- جیگرم حال اومد.
‫ولی چون می‌دونم ‫دو روز دیگه آشتی می‎کنه.
‫با آلیس فرق داره. ‫رابطه... رابطه‌مون متزلزله.
‫اینم یه دلیل دیگه.
‫صحبت کردن سخته، پاول. ‫اوضاع با مگ چطور پیش میره؟
‫افتضاح تمام.
‫متاسفم.
‫حاضرم آدم بکشم ‫تا دوباره باباش بشم.
‫هنوز با آلیس شانس داری.
‫ولی نباید انقدر بزدل باشی.
‫گاردتو کنار بذار. ‫خوشحال می‌شه.
‫نه، نمی‌شه.
‫شاید نشه.
‫ولی خودت خوشحال می‌شی.
‫می‎دونی چرا؟ ‫چون کار توئه.
‫ولی هی، من چی می‎دونم؟
‫یه نفر باید منو برسونه خونه.
‫فقط من اینجام، پاول.
‫تو میرسونی.
‫میرم خداحافظی کنم.
‫- منتظرت هستیم. ‫- ممنون.
‫راستش، یه نفر هست، ‫و بدون اون الان اینجا نبودم.
‫شاید ضایع به‌نظر برسه، ‫ولی منبع الهام منه.
‫- به موقع اومدی. ‫- در مورد من حرف میزنی؟
‫شاید.
‫راستش، یه‌کمی خجالت آوره،
‫ولی نیکو بهم گفت ‫این نقاشی در واقع من هستم.
‫بریم؟
‫- هنوز نه. ‫- ای خدا.
‫هی، نیکو. سلام.
‫اون نقاشی، منم.
‫منبع الهام روی کاناپه منم. ‫نگاه کن. این چیه؟
‫نگاه کن. یه خال‌ـه
‫که از اونجایی که با هم بودیم ‫می‌دونی همچین خال‌ـی دارم. و...
‫- لیز، یه‌کم کمک کن. ‫- هواتو دارم. هـ... هواتو دارم.
‫- شب بخیر. ممنون. ‫- مزخرفه.
‫مراسم خیلی خوبی بود.
‫خیلی خوب. ‫شما فقط...
‫- ترکوندین. ‫- اون نقاشی در مورد منه.
‫هی. دیر اومدی.
‫آره، مجبور شدم،
‫سه تا پمپ بنزین وایستم ‫تا واسه پاول آبنبات بخرم.
‫مثل... مثل معتادا شده.
‫همه‌اش می‌خواد چوبشو بخوره.
‫آره، تقصیر منه. ‫گمونم کل جریان امشب تقصیر من بود.
‫ببخشید. ‫تکرار نمی‌شه.
‫نه تکرار نمی‌شه. حداقل نه تا دو ماه، ‫چون تنبیه‌ای اجازه نداری بری بیرون.
‫تنبیه‌ام؟ ‫شوخی می‎کنی دیگه.
‫- امتحانم کن. ‫- نمی‌تونی منو تنبیه کنی.
‫خودت توی این یه سال گذشته ‫وضعت داغون بود.
‫خیلی‌خب، می‌دونی چیه؟
‫شاید درست باشه، ولی من پول قبض‌ها ‫رو میدم پس قانون خونه با منه.
‫از الان به بعد، میری مدرسه، ‫میری تمرین فوتبال،
‫و بعدش میای خونه. ‫جای دیگه نمیری.
‫خب... هفته بعد ‫میرم صبحونه ژاپنی.
‫خب، انگاری باید از توی خونه بخوری.
‫اسم گروه موسیقیه، احمق.
‫خب، با همچین اسم مسخره‌ای، ‫حتما کارشون معرکه‌ست.
‫معرکه‌ان. و می‌دونی چیه؟ ‫مامان هیچ‌وقت چنین کاری نمی‌کرد.
‫چرا، می‌کرد.
‫آره، می‌کرد، ‫و خودتم خوب می‌دونی.
‫ازت بدم میاد!
‫خب، من دوستت دارم!
www.Doostihaa.com