‫[رویاهای دیوانه‌وار بتنی ]
‫کیم سئون.
‫دا-ره خوابیده.
‫آهان، یادم افتاد.
‫اون ناشنواست.
‫اومدم چیزی رو که مال منه بگیرم.
‫کجاست؟
‫می‌تونم امروز بگیرمش، درسته؟
‫[گی سو-جونگ]
‫[سئون]
‫سلام، سئون. چه خبر؟
‫چی می‌خوای؟
‫[گی سو-جونگ]
‫بدش به من.
‫- گوشی‌ات رو بده. ‫- چرا...
‫نه.
‫[سئون]
‫خدایا، گی سو-جونگ.
‫چه خبره؟
‫سلام، آقای گی.
‫- الو؟ ‫- چی می‌خوای؟
‫سئون کجاست؟
‫الو؟
‫[سئون]
‫[خاموش کردن]
‫چیه؟
‫دنبال چیزی می‌گردی که باهاش من رو بزنی؟
‫اینطوری؟
‫تو اتاق خواب اصلیه.
‫اتاق خواب اصلی.
‫اونجا؟
‫فقط وسیله‌ات رو می‌خوای، درسته؟
‫آره.
‫امروز خیلی سرم شلوغه. یه قرار دارم.
‫سریع ردش کن بیاد.
‫دستگاه مشترک مورد نظر خاموش می‌باشد.
‫لعنتی.
‫حالت خوبه؟
‫توی خونه مشکلی پیش اومده؟
‫فکر کنم باید برم خونه.
‫می‌فهمم.
‫از اینجا به بعدش رو بسپار به من.
‫باشه، می‌زنم کنار.
‫- زود برو خونه. ‫- باششه.
‫قبل از این که اون رو بهت بدم.
‫یه سؤالی دارم.
‫چیه؟
‫کیم گیون.
‫تو کشتیش، مگه نه؟
‫من؟
‫چرا باید بکشمش؟
‫من نکشتمش. یه کامیون زیرش کرد.
‫همین.
‫خانم.
‫همه چیز یه علت و معلول داره.
‫خوب فکر کن.
‫اگه اون کارآگاه
‫سعی نکرده بود فایل‌هام رو برداره
‫تصادفی رخ می‌داد؟
‫اگه تو خیانت نکرده بودی
‫من می‌تونستم ازت اخاذی کنم؟
‫من فقط یه دنده‌ی کوچیک ‫توی چرخ علت و معلولم.
‫داری گریه می‌کنی؟
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫گریه نکن.
‫این روشِ راحتی برای فکر کردنه.
‫وقتی به دیگران آسیب می‌زنی ‫احساس گناه نمی‌کنی.
‫اگه
‫نخوام فلش رو بهت بدم چی؟
‫گفتم که علت و معلوله.
‫خوب فکر کن.
‫این کارت چه تأثیری داره؟
‫- دا-ره! ‫- اوه، نه.
‫ما سرمون شلوغه، پس زود برو بیارش.
‫برو بیارش.
‫برام بیارش.
‫(از آشنایی باهات خوشحالم.)
‫اول بذارید دا-ره بره.
‫تو کارها رو به طور غیرضروری سخت می‌کنی.
‫من یه قرار دارم.
‫باید زود برم.
‫سلام، آقای گی.
‫زنت چیزی رو که مالِ منه بهم نمیده.
‫چیه؟
‫بده ببینم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫الان تموم شد؟
‫آره، کارت عالی بود.
‫تو خیلی کارآمدتر از زنت هستی.
‫اگه شوهرت دیرتر می‌اومد ‫قرارم رو از دست می‌دادم.
‫از شوهرت یاد بگیر، خانم.
‫بیا بریم.
‫آهان، راستی.
‫حدس بزن چیه، کیم سئون؟
‫وقتی برادرت مُرد
‫شوهرت سرِ صحنه بود.
‫اون می‌تونست نجاتش بده
‫ولی ولش کرد و رفت.
‫تو خیلی سریع وضعیت‌ها رو ارزیابی می‌کنی.
‫لباس دکتر خیلی بهت میاد.
‫ما رفتیم.
‫خوبی؟
‫حقیقت داره؟
‫واقعاً وقتی گیون مُرد پیشش بودی؟
‫نه.
‫حقیقت نداره.
‫اینطور نبود.
‫همه چی رو توضیح میدم.
‫چرا راستش رو بهم نگفتی؟
‫گفتم اونجوری نبود.
‫می‌دونم چی میگی
‫ولی برای بحث کردن وقت ندارم.
‫بیا در مورد یه چیزی صادق باشیم.
‫الان اینا همه مربوط به گذشته‌ست.
‫نمی‌تونیم تا ابد توی گذشته گیر کنیم.
‫گیون نمی‌خواست اینجوری باشی.
‫فکر می‌کنی همش گذشته؟
‫این برای منم سخته، سئون.
‫بیا فراموشش کنیم.
‫چطور می‌تونی همچین حرفی بزنی؟
‫الان فقط همین رو می‌تونی بگی؟
‫من می‌خواستم زندگی‌مون رو بهتر کنم.
‫هر مسئله یا مشکلی که بوده
‫به خاطر آینده و خانواده‌مون
‫تا الان همه چی رو حل کردم.
‫آره، حتماً.
‫برای همین مداکی رو که گیون ‫به جا گذاشته بود از بین بردی؟
‫عجب راه حل خوبی بود.
‫من به خاطر خانواده‌مون اون کارو کردم.
‫به خاطر تو و دا-ره.
‫از شنیدن این خسته شدم.
‫انقدر ما رو بهونه نکن!
‫بیا بشینیم و حرف بزنیم.
‫می‌تونی از ساختمون بگذری؟
‫به خاطر خانواده‌مون
‫می‌تونی از همه چی بگذری
‫و ما رو انتخاب کنی؟
‫دیدی؟
‫تو عوض شدی.
‫نگاه توی چشم‌هات عوض شده.
‫تو ساختمون رو انتخاب می‌کنی، نه ما رو.
‫گی سو-جونگی که می‌شناختم دیگه نیست.
‫الان ازت می‌ترسم.
‫گی سو-جونگ.
‫بیا تو زمانِ حال زندگی کنیم، لطفاً.
‫دیگه نمی‌تونم ادامه بدم.
‫بیا طلاق بگیریم.
‫چی؟
‫دیگه نمی‌تونم اینجا بمونم.
‫بهت گفتم فضولی نکن.
‫داری اشتباه می‌کنی، گروهبان.
‫این چه وضعیه؟
‫نمی‌خوام یکی از همکارهام رو تهدید کنم.
‫فقط دیگه...
‫دیگه نمیشه کمکی بهت کرد.
‫اسلحه رو بنداز، گروهبان.
‫فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟
‫شما به جرم رشوه‌خواری ‫و کسب مال نامشروع بازداشتی.
‫اسلحه رو بندازش.
‫- کوه جو-ران، تو... ‫- تویی که نمیشه کمکی بهت کرد.
‫این دفعه خیلی زیاده روی کردی.
‫کوه جو-ران، حروم‌زاده!
‫گروهبان!
‫کافیه، گروهبان.
‫تو...
‫شرمنده‌ام.
‫به لطفت نفوذی رو گرفتیم.
‫می‌تونی مدارک رو تحویل بدی.
‫فلش مموری گیون
‫دیگه دستم نیست.
‫[رویاهای دیوانه‌وار بتنی.]
‫[قسمت آخر]
‫یکم دیگه ببرش سمتِ راست.
‫آره، همون‌جا.
‫[فروش فوری] ‫[بازسازی تأیید شده]
‫[به یانگ‌چئون خوش آمدید]
‫یی-گیونگ حالش خوبه؟
‫خوابیده.
‫بیا بریم داخل حرف بزنیم.
‫چشم.
‫کاری رو که خواستی انجام دادم.
‫زمین‌های پیونگ‌بوک‌گوان ‫به نووئو سیتی اضافه میشه
‫و در عوض سهامت تضمین میشه.
‫هر سودی که در آینده ‫از تجارت کسب شه
‫به یی-گیونگ منتقل میشه.
‫چون پلیس‌ها دنبالش هستن
‫نمی‌تونه بیرون آفتابی شه.
‫من پیونگ‌بوک‌گوان رو می‌گردونم.
‫به این کار ادامه میدی؟
‫چیزی رو فراموش کردم؟
‫منظورم این نبود.
‫تو در خطری.
‫ممنون که نگرانید.س
‫لطفاً هر نقصی که داشتم بهم بگید.
‫نگران نباش، آقای کیم.
‫اون گفت مدیریتش می‌کنه.
‫حالت خوبه، یی-گیونگ؟
‫تو الان همه چی داری، درسته؟
‫همه رو از سر راهت برداشتی.
‫اون مرد شگفت‌انگیزیه، آقای کیم.
‫اولش نمی‌دونستم.
‫به مرور زمان چیزهای زیادی فهمیدم.
‫خوندنِ ذهنش حتی از هوال-سونگ هم سخت‌تره.
‫ما هم باید مواظب باشیم.
‫سو-جونگ.
‫تو چجور آدمی هستی؟
‫نمی‌دونم چطور جواب بدم.
‫دا-ره حالش خوبه.
‫محض اطمینان انقدر بهت میگم.
‫اون ذره‌ای تو رو مقصر نمی‌دونه.
‫بابت همه چی حسِ بدی داره و دلتنگته.
‫سو-جونگ.
‫اون رو بهونه نکن.
‫خاکسترِ هوال-سونگ کنار مادرت قرار می‌گیره
‫به محض این که پرونده بسته شه.
‫من ترتیب همه چی رو میدم
‫و مطمئن میشم انجام شه.
‫دیگه به اینجا برنگرد.
‫قراره سرت شلوغ‌تر شه.
‫من دیگه میرم اتاقم.
‫و تو.
‫نمی‌دونم حرف‌هام روت اثر میذارن یا نه
‫ولی این رو میگم.
‫اگه یه پشیمونی توی زندگی‌ام داشته باشم
‫اینه که نتونستم از خانواده‌ام محافظت کنم.
‫تنها چیزی که برات می‌مونه خانواده‌ته.
‫ممنون از نصیحتت.
‫یادم می‌مونه.
‫[فروش فوری] ‫[بازسازی تأیید شده]
‫چه خبره؟
‫- می‌تونی بزنی کنار؟ ‫- حتماً.
‫[فروش فوری] ‫[بازسازی تأیید شده]
‫چرا بنر رو آوردی پایین؟
‫من قبلاً به مشاور املاک زنگ زدم.
‫چی فکر می‌کنی؟
‫خوشحالم که همدیگه رو دیدیم. ‫می‌خواستم بهت زنگ بزنم.
‫این دیگه چیه؟
‫[توافق طلاق]
‫این یه توافق طلاقه.
‫ملک رو بفروش و سهمِ من رو بده.
‫[علتِ طلاق] ‫[تقسیم دارایی‌ها]
‫صبر کن.
‫"علت طلاق"؟
‫"تقسیم دارایی‌ها"؟
‫من چیکار کردم که باعث شده طلاق بخوای؟
‫حتماً باید بهت بگم؟
‫تو آدم‌ربایی کردی، باعث مرگِ آدم‌ها شدی
‫و ساختمونمون رو به آتیش کشیدی.
‫تو بهم خیانت نکردی؟
‫می‌تونم بگم تو باعث طلاق ما شدی.
‫خیانت؟
‫آره. من بهت خیانت کردم.
‫می‌خوای خطاهامون رو مقایسه کنیم ‫تا ببینیم کی کارش بدتر بوده؟
‫سئون.
‫بیا این کارو نکنیم.
‫واقعاً می‌خوای ازم طلاق بگیری؟
‫باشه، فرض کنیم طلاق بگیریم.
‫الان نباید این کارو بکنیم.
‫چند دفعه باید بهت بگم؟
‫یکم تحمل کنی بارمون رو بستیم.
‫می‌تونیم کلی پول در بیاریم.
‫سئون.
‫جدی میگم.
‫وقتی همه چی تموم شه، ‫فقط یه خاطره میشه.
‫هیچ ارزشی نداره.
‫سو-جونگ.
‫واقعاً نمی‌دونی واسه چی می‌خوام ‫ساختمون رو بفروشم و تو رو ترک کنم؟
‫اون چیزی که داری میگی.
‫معامله‌ای که داری با ریل کپیتال انجام میدی.
‫می‌خوام خرابش کنم.
‫گی سو-جونگ.
‫تو کنترلت رو از دست دادی.
‫من خیلی نگرانتم.
‫ممکنه واقعاً توی دردسر بیفتی.
‫منظورت چیه؟
‫این یه تهدیده؟
‫نه، تهدید نیست.
‫آدم‌های ریل کپیتال رو که می‌شناسی.
‫مواظب باش با کی طرف میشی.
‫چطور می‌تونی بعد از تمام بدبختی‌هایی ‫که از سر گذروندیم این رو بگی؟
‫به هیچ وجه.
‫بیا اول این کارو تموم کنیم
‫بعد از طلاق حرف بزنیم.
‫کاری رو که میگم بکن.
‫اگه نمی‌خوای توافق رو امضا نکن.
‫می‌کشونمت دادگاه.
‫لعنتی.
‫خیلی سریع بود. ‫تو تمام املاک جدید رو به دست آوردی.
‫حالا باید در مورد چیزی که مهمه صحبت کنیم.
‫چی مهم‌تر از اینه؟
‫جئون یی-گیونگ.
‫اگه اون پیداش بشه
‫و با استفاده از حقوقش معامله رو خراب کنه
‫برامون دردسر میشه، ‫پس من ترتیبش رو میدم.
‫ما روش اهرم فشار داریم، ‫در نتیجه این کارو نمی‌کنه.
‫اگه یی-گیونگ الان بمیره
‫ما زمین پیونگ‌بوک‌گوان رو از دست می‌دیم.
‫ناگفته نمونه که
‫هیچکس پیونگ‌بوک‌گوان رو به ارث نمی‌بره.
‫پای دادگاه وسط کشیده میشه.
‫می‌خوای این اتفاق بیفته؟ ‫این که دردسرِ بزرگ‌تریه.
‫مدیریت اوضاع به همین شکلی که هست آسون‌تره.
‫تو واقعاً پیشرفت کردی.
‫خدایا.
‫ببخشید.
‫سلام، گی سو-جونگ هستم.
‫اون ملک فروشی نیست.
‫نمی‌فروشم.
‫خدافظ.
‫ساختمون سه-یون؟
‫بنر روش رو دیدم.
‫کارِ زنته؟
‫یه مشکل کوچیکه.
‫یکم بار عاطفی داره.
‫لازم نیست نگران باشی.
‫چطور می‌تونم نگران نباشم؟
‫در صورت طلاق، ‫بخشی از سهامت به زنت می‌رسه.
‫مشکل کیم سئون بود، ‫نه جئون یی-گیونگ.
‫خب چیکار کنیم؟
‫نباید بذاریم کیم سئون زنده بمونه، درسته؟
‫ما کارهای زیادی داریم.
‫از چی حرف می‌زنید؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫[سئون]
‫چرا برنمی‌داره؟
‫چی؟
‫چرا کار نمی‌کنه؟
‫سئون.
‫کیم سئون.
‫دا-ره.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫(مامان بهم گفت باهات حرف نزنم.)
‫به حرفم گوش میدی؟
‫من به خاطر تو و مامانت این کارو می‌کنم.
‫برای محافظت ازت، خب؟
‫مامان کجاست؟
‫(نمی‌دونم.)
‫(باید برم، هنوز کلاس دارم.)
‫ریل کپیتال دنبال سئونه.
‫از این مطمئنی؟
‫تو فلش مموری گیون رو از بین بردی.
‫چرا باید همچین کاری بکنن؟
‫دارن پروژه رو نهایی می‌کنن
‫و سئون رو آخرین مانع می‌دونن.
‫خب که چی؟
‫می‌دونی اونا چطوری کار می‌کنن.
‫مطمئنم می‌کشنش.
‫می‌فهمم چی میگی.
‫می‌خوای چیکار کنیم ‫وقتی هنوز هیچ اتفاقی نیفتاده؟
‫یه تله بذارید.
‫که خط قرمز رو رد نکنن.
‫مگه تو تله نذاشتی که ‫اوه دونگ-کی کشته بشه؟
‫نه.
‫اون...
‫بعد از این که جلوشون رو بگیریم ‫همه چی رو بهت میگم.
‫به کمکت نیاز دارم، کارآگاه.
‫باید انتقام گیون رو بگیریم.
‫از این کار مطمئنی؟
‫ما مجوز نداریم.
‫وقتی گروهبان توی زندانه ‫کی قراره مجوزش رو بده؟
‫آره، ولی بازم...
‫وقتی اونا رو بگیریم تموم میشه.
‫این دفعه می‌گیرمشون.
‫باشه.
‫هی، سئون.
‫چرا جواب تلفنم رو نمی‌دادی؟
‫خدایا.
‫سلام.
‫زنت و دا-ره رو بردیم به جایی که گفتی.
‫سلام.
‫لطفاً مراقبش باش.
‫بریم؟
‫آره.
‫خیلی خب.
‫این میکروفن داره.
‫توی جیبت نگهش دار.
‫سعی نکن اونا رو به حرف بیاری.
‫توی سؤال پرسیدن احتیاط کن.
‫[سند مالکیت ساختمان جمعی]
‫[منطقه ۳ سه‌جونگ-رو، پیونگ‌بوک‌گوان]
‫[مالک: مین هوال-سونگ و گی سو-جونگ] ‫[توسعه نووئو سیتی]
‫یه تأخیر کوچیک بود
‫ولی ملک هیچ مشکلی نداره.
‫دفتر مرکزی می‌خواد بدونه
‫چرا مرگِ معاون نام رو گزارش نکردید.
‫اون خیانت کرده بود و خودکشی کرد.
‫چرا باید گزارشش می‌کردم؟
‫نام سانگ-هو هنوز یه نقشی داشت.
‫ما الان گیر کردیم.
‫کاری رو که بهت گفتم انجام بده ‫و همه چی رو گزارش کن.
‫متوجه شدم
‫ساختمون سه-یون برای فروش فوری گذاشته شده.
‫اون که مشکلی ایجاد نمی‌کنه، درسته؟
‫دفتر مرکزی به اندازه‌ی کافی منتظر مونده.
‫بیا زودتر جمع و جورش کنیم.
‫چرا این وقت شب اومدی اینجا؟
‫قبلش بهت پیاک دادم.
‫- بهم پیامک دادی؟ ‫- آره.
‫اوه، آره دادی. ببخشید.
‫فوریه؟
‫نه، می‌خواستم یه چیزی رو باهات هماهنگ کنم.
‫اون یارو وکیل بود؟
‫آره.
‫بیا.
‫چون خوشگل بود گرفتمش.
‫من شیرینی نمی‌خورم.
‫فقط غذای بدون شکر می‌خورم.
‫هر از گاهی دسر خوبه.
‫کمکت می‌کنه شارژ شی.
‫یهویی چت شد؟
‫سعی داری بهم دسر بدی؟
‫باهام حرف بزن. مشکل چیه؟
‫اگه از مشکلات می‌پرسی
‫یه چندتایی دارم.
‫زندگی‌ام داره به فنا میره.
‫دیگه کارم تمومه.
‫کارت تموم نیست.
‫اگه یه سری مسائل پیش پا افتاده رو حل کنی
‫پولدار و موفق میشی.
‫"مسائل پیش پا افتاده؟"
‫حل کردنشون زیادم آسون نیست.
‫زنم طلاق می‌خواد
‫و ممکنه ساختمون رو از دست بدم.
‫یه حسی بهم میگه ممکنه ‫معامله‌مون رو خراب کنه.
‫اصلاً چرا تشکیل خانواده دادی؟
‫یکم برای پرسیدنش تردید دارم، ولی...
‫می‌تونی زنم رو بکشی؟
‫تو جونگ چانگ-سو،
‫برادرزنم،
‫و معاون نام رو کشتی.
‫تو همه‌شون رو کشتی.
‫بازم هست.
‫کی؟
‫مردی به اسم مورگان لی.
‫مافوقِ سابقم.
‫من کشتمش.
‫تا ریسک رو از بین ببرم.
‫این تجارته.
‫فردا شب
‫زنم قراره توی خونه تنها باشه.
‫دخترم سفره و منم قراره بیرون باشم.
‫راحت می‌تونی از شرِ یه نفر خلاص شی.
‫مگه همینجوری ریسک‌ها رو از بین نمی‌بریم
‫تا پروژه رو پیش ببریم؟
‫ببخشید که وقتی جدی بودی می‌خندیدم.
‫خوشحالم که تصمیم گرفتم ‫با تو کار کنم.
‫خب چی؟ حله؟
‫می‌تونی انجامش بدی؟
‫می‌تونم همین امروز انجامش بدم.
‫نه، امروز نه.
‫دوستِ پرستارش قراره بیاد پیشش.
‫میگی دارید طلاق می‌گیرید، ‫ولی تمام برنامه‌هاش رو می‌دونی.
‫ما هنوز با هم زندگی می‌کنیم، ‫پس حرکاتش رو می‌دونم.
‫می‌خوای بمیره؟
‫تو آدم بدی هستی. یه روانی!
‫آدم خوب یا بد وجود نداره.
‫همه‌مون برای بقا تلاش می‌کنیم.
‫بذار یه ذره بچشم.
‫- این رو بپوش. ‫- باشه.
‫بیا آماده شیم.
‫[مالک باشگاه بادوک طبقه‌ی سوم]
‫دا-ره حالش خوبه؟
‫دا-ره خوابیده.
‫[پنجشنبه، ۲۳ آوریل]
‫یه مشکلی پیش اومده. ‫زیاد طول کشید.
‫به خاطر کاری که توی دفتر مرکزی دارم ‫یکم دیر میام.
‫فعلاً بهش نیازی ندارم.
‫بله، الو؟
‫گُمش کردیم، سو-جونگ.
‫یعنی چی که گُمش کردید؟
‫بیا اینجا.
‫وقت ندارم کیک بخرم.
‫[پیونگ‌بوک‌گوان]
‫[بابا]
‫سلام.
‫یی-گیونگ.
‫تو جئون یی-گیونگ هستی، درسته؟
‫کجا میری؟
‫کلی حرف باهم داریم.
‫قلبم داره تند می‌زنه.
‫یی-گیونگ!
‫یی-گیونگ.
‫لعنتی.
‫ده، بیست، سی، چهل، پنجاه، شصت، ‫بهم بگو کدوم وری برم؟
‫اینجایی؟
‫اینجوری بازی می‌کنی؟
‫چی؟
‫لعنتی.
‫اون دیگه کی بود؟
‫خیلی حال میده.
‫نفسم بند اومده.
‫هی.
‫(چیه؟ صدایی شنیدی؟)
‫(یی-گیونگ، من تنهات نمیذارم.)
‫سلام، بالأخره اومدی.
‫همونطور که انتظار داشتم به موقع رسیدی.
‫خوشحالم که دیر نرسیدم.
‫نگران نباش.
‫دخترت رو نمی‌کشم.
‫به هر حال نمی‌تونه حرف بزنه.
‫ولی خب بازم خدا رو چه دیدی؟
‫شاید نظرم عوض شه و...
‫بنگ!
‫بیا همین‌جا تمومش کنیم.
‫من سهامم از نووئو سیتی رو بهت میدم.
‫چرا؟
‫ما فقط به خاطر اون اینجاییم.
‫خب، قضیه اینه که
‫من توانش رو ندارم.
‫ناامیدکننده‌ست.
‫آقا.
‫من همیشه فکر می‌کردم ‫ما مثل هم هستیم.
‫واقعاً فکر می‌کردی ‫امروز گول می‌خورم؟
‫هی.
‫من از نووئو سیتی می‌گذرم.
‫همش مالِ خودت.
‫داری از سهامت توی نووئو سیتی می‌گذری؟
‫این خیلی ناامیدکننده‌ست.
‫درسته؟
‫بیا یه معامله کنیم.
‫تو می‌تونی جئون یی-گیونگ رو بکشی.
‫بعدش میذارم دخترت ‫صحیح و سالم بره بیرون.
‫صبر کن.
‫قبل از اون کار یه سؤالی دارم.
‫چقدر دیگه پول سعی داری ‫از این کار در بیاری؟
‫فقط واقعاً کنجکاوم بدونم.
‫پول زیادی در نمیارم.
‫همچنین
‫یه چیز مهم‌تر از پول هست.
‫یه چیز باحال‌تر.
‫تو هنوز زنده بودی.
‫دیر رسیدی.
‫اوضاع چطوره؟
‫خب، الان آقای گی ازم پرسید ‫چقدر دیگه قراره پول در بیارم.
‫این انقدر مهمه؟
‫منم یه جورایی کنجکاوم بدونم.
‫برام مهم نیست.
‫بیا جمعش کنیم و بیرون حرف بزنیم. ‫گشنمه، آقای گی.
‫باید دخترت رو هم نجات بدی.
‫دخترِ عزیزت.
‫ده.
‫نُه.
‫هشت.
‫هفت.
‫شش.
‫انقدر طولش نده
‫تا نظرم عوض نشده.
‫مرده‌شور، خودت بهش شلیک می‌کنی؟
‫چشم.
‫[اتاق بازجویی]
‫مطمئنی فقط صدای تیراندازی شنیدی؟
‫آره.
‫وقتی که رسیدم سرِ صحنه
‫دیدم آقای کیم چون-گیل و جونا مُردن.
‫از کجا فهمیدن تله بود؟
‫نمی‌دونم.
‫ممکنه اطلاعات درز کرده باشه.
‫مطمئن نیستم.
‫فکر می‌کنی چرا این همه آدم مُردن؟
‫نمی‌دونم.
‫آهان.
‫همش به خاطر ساختمونِ سه-یون بود.
‫ببخشید؟
‫ربایش یی-گیونگ
‫مرگِ اوه دونگ-کی، خانم جئون ‫و دوستم هوال-سونگ
‫همش به خاطر ساختمون سه-یون اتفاق افتاد.
‫من شاید از نظر قانونی مسئول نباشم
‫ولی معتقدم که گناهکارم.
‫سؤال دیگه‌ای هم داری؟
‫یه لحظه.
‫منظورت از تعریف کردن همه چی ‫از اول تا آخر اینه؟
‫همه چی حادثه بود.
‫هیچکس انتظار نداشت ‫این اتفاقات رخ بدن.
‫تو با تفنگت به اوه دونگ-کی شلیک کردی.
‫اونم حادثه نبود؟
‫اگه کمکِ دیگه‌ای خواستی بهم زنگ بزن.
‫چی شد؟ دا-ره چطوره؟
‫حالش خوبه.
‫الان توی بیمارستانه.
‫همچنین، جونا هم مُرد.
‫مُرد؟
‫اون مُرد؟
‫چطوری؟
‫به ضرب گلوله کشته شد.
‫به نظر می‌اومد یه حرفه‌ای اون رو کشته
‫ولی الان داریم در مورد جزئیاتش ‫تحقیق می‌کنیم.
‫شک دارم الان اتفاق خطرناکی بیفته.
‫ولی نمیشه مطمئن بود، پس مراقب باش.
‫ما هم زیر نظرتون می‌گیریم.
‫چرا گذاشت زنده بمونی؟
‫نمی‌دونم.
‫روحمم خبر نداره.
‫چی می‌خوای؟
‫اومدم در مورد کار صحبت کنم.
‫ولی چیزی که می‌خوام بگم
‫نباید به بیرون درز کنه.
‫باشه.
‫امشب، یکی از کارکنانِ شما
‫قصد داره همسرم رو بکشه.
‫ولی، یه تله‌ست.
‫پلیس مخفی قراره اونجا باشه.
‫چرا این رو بهم میگی؟
‫اگه کارمندتون دستگیر شه ‫توی دردسر بزرگی می‌افتید.
‫برای همین یکم بهش فکر کردم.
‫فقط...
‫فقط؟
‫فقط بذارید کارمندتون بمیره.
‫وانمود می‌کنم این رو نشنیدم.
‫برام مهم نیست.
‫بعد از دیدن این علاقه پیدا می‌کنید.
‫تو جونگ چانگ-سو،
‫برادرزنم،
‫و معاون نام رو کشتی.
‫تو همه‌شون رو کشتی.
‫بازم هست.
‫کی؟
‫مردی به اسم مورگان لی.
‫مافوقِ سابقم.
‫من کشتمش.
‫شما یه شریکِ کاری ‫توی کره لازم دارید.
‫و اینم می‌دونید که من مسئول نووئو سیتی هستم.
‫خب؟
‫بین کارمندتون و من انتخاب کنید.
‫می‌تونید کارمندی رو حذف کنید ‫که ریسکِ بالایی داره
‫و راحت با من کار کنید.
‫یا می‌تونید با اون ریسک سقوط کنید.
‫چطور می‌تونیم بهت اعتماد کنیم ‫و انتخابت کنیم؟
‫نیازی نیست بهم اعتماد کنید.
‫وقتی توی کره کار می‌کنید ‫چه دلیلی برای اعتماد کردن هست؟
‫فقط ازم استفاده کنید.
‫من چقدر به درد می‌خورم؟
‫ریسک‌هاش چیه؟
‫فقط از نظر تجاری به قضیه فکر کنید.
‫حداقلش من آدمی‌ام که ‫قانون رو رعایت می‌کنم
‫پس قدرش رو می‌دونید.
‫یه لحظه بهم وقت بده.
‫توی این وضعیت خودم نمی‌تونم تصمیم بگیرم.
‫ولی می‌دونی
‫الان داری چجور معامله‌ای می‌کنی دیگه؟
‫از پسش برمیای؟
‫آره، از پسش برمیام.
‫همچننین نقشیه که دوست دارم.
‫خب؟
‫هستید؟
‫حتماً.
‫سو-جونگ.
‫بذار یه سؤالی ازت بپرسم.
‫تو قول دادی دیگه بهم دروغ نمیگی.
‫یادته؟
‫توی صحنه‌ی تصادف گیون
‫فقط اونجا وایسادی و نگاه کردی؟
‫آره.
‫من واقعاً هیچی نمی‌دونم.
‫من سرِ صحنه نبودم.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫[مرحوم جئون یانگ-جا]
‫[مرحوم کیم چون-گیل]
‫[مرحوم مین هوال-سونگ]
‫یی-گیونگ.
‫خانواده‌ی ما به پلیس گفتن ‫نمی‌خوایم تو مجازات شی.
‫متوجهم. ممنون.
‫باید مراقب خودت باشی.
‫اونا با تخفیف محاکمه‌ام می‌کنن ‫و تحقیقات رو بدون بازداشتم انجام میدن.
‫برای همین می‌تونم در ادامه‌ی دادگاه ‫از بچه‌ام مراقبت کنم.
‫اگه کمک خواستی بهم خبر بده.
‫تو تونستی از همه چی محافظت کنی.
‫هم ساختمونت و هم خانواده‌ات.
‫من همه چی رو از دست دادم ‫به جز این بچه.
‫تبریک میگم.
‫[باید زودتر این رو بهت می‌دادم، ببخشید.]
‫[می‌تونی هر کاری می‌خوای باهاش بکنی.]
‫دیگه لازمش ندارم.
‫من کینه‌ای نیستم.
‫ولی دیگه هیچی مثل قبل نمیشه.
‫یی-گیونگ.
‫می‌تونم معذرت خواهی چیزی رو برنمی‌گردونه
‫ولی شرمنده‌ام.
‫می‌دونی چقدر تحسینت می‌کردم؟
‫می‌خوام یه سؤالی ازت بپرسم.
‫فکر می‌کردم تو هم از من خوشت میاد.
‫داشتی نقش بازی می‌کردی؟
‫نه، یی-گیونگ.
‫این چیزی نیست که بتونم بهش تظاهر کنم.
‫من همیشه ازت خوشم می‌اومد
‫و هنوزم ازت خوشم میاد.
‫این رو آوردم به تو بدم.
‫پیش هوال-سونگ بود.
‫دیگه خداحافظ.
‫[یک سال بعد]
‫سلام.
‫آیس لاته‌تون بدون شربت.
‫تخفیف مستأجری چی؟
‫رئیسم گفته شما همیشه مهمونِ ما هستید.
‫خدافظ.
‫سلام.
‫[شرکت توسعه نووئو سیتی]
‫خیلی خب.
‫[مدیر عامل گی سو-جونگ]
‫قربان.
‫برای ضبط مصاحبه حاضرن.
‫باشه.
‫این روزها وقت ندارم ورزش کنم.
‫کجا می‌ریم؟
‫- این طرف، قربان. ‫- باشه.
‫من خودم رو از صفر ساختم ‫و صاحب‌ملک شدم.
‫یه مرد عادی توی دهه‌ی پنجم عمرش، ‫گی سو-جونگ.
‫خیلی خوشحالیم که اینجایید.
‫شما خودتون رو یه مرد عادی
‫توی دهه‌ی پنجم عمرش معرفی کردید ‫که از صفر شروع کرده.
‫چطوره برگردیم سراغ این که ‫چرا ساختمونتون رو خریدید؟
‫- یکی از دوست‌های نزدیکم ‫- صحیح.
‫بهم پیشنهاد کرد.
‫رویای هر کارمند عادی اینه که ‫صاحب‌ملک بشه، درسته؟
‫ولی برای من مناسب نبود
‫چون من خانواده داشتم.
‫به آینده‌ی خانواده‌ام و دخترم فکر می‌کردم.
‫می‌خواستم آینده‌ی بهتری براشون فراهم کنم
‫بنابراین می‌دونستم درآمد بیشتری لازم دارم.
‫با خودم گفتم: "چیکار می‌تونم بکنم؟"
‫باید توی املاک سرمایه‌گذاری کنم.
‫گمونم همینجوری شروع کردم.
‫بهترین سرمایه‌گذاری که ‫توی عمرتون کردید چیه؟
‫خانواده‌ام بهترین سرمایه‌گذاری عمرمه.
‫دخترم...
‫مشکل شنوایی داره.
‫شنیدن و ارتباط برقرار کردن براش سخته.
‫ولی توی هاروارد درس می‌خونه.
‫وقتی می‌خواستم صاحب‌ملک بشم
‫بزرگ‌ترین منبع قدرتم دخترم بود.
‫و...
‫اون بزرگ‌ترین انگیزه‌ی من بود.
‫مطمئنم حمایتِ زیادی داشتید.
‫[کی بیشترین حمایت رو ازتون کرد؟]
‫فکر کنم خیلی شانس آوردم.
‫من از افراد زیادی کمک گرفتم
‫که به این سطح از موفقیت برسم.
‫مخصوصاً همسرم.
‫اون ازم حمایت کرد
‫و در تمام راه کنارم بود.
‫برای همین خیلی ازش ممنونم.
‫چشم تمام مردم به دنیای نویسنده کیم ‫دوخته شده.
‫چرا یه پیام برای همسر عزیزتون نمیذارید؟
‫- یه پیام غافلگیرکننده. بله. ‫- به این دوربین؟
‫عزیزم.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫فقط همین.
‫الان این کارو نمی‌کنید؟
‫نه، بعداً بهش زنگ می‌زنم.
‫خیلی خب.
‫این قسمت رو در خدمت ‫مدیر عامل گی سو-جونگ بودیم.
‫ممنون که وقتِ ارزشمندتون رو ‫در اختیار ما گذاشتید.
‫مثل همیشه، ارائه شده توسط نویسنده کیم.
‫- مصاحبه‌ی خوبی بود. ‫- ممنون.
‫- ممنون، جناب. ‫- آقای کیم.
‫- ممنون. ‫- ممنون.
‫مرسی.
‫ممنون که وقت گذاشتید، قربان.
‫خواهش می‌کنم.
‫البته، می‌تونم این کارو برات بکنم.
‫تولدتون مبارک، آقای گی.
‫خدایا، این لازم نیست.
‫با دخترتون حرف زدید؟
‫بعداً بهش زنگ می‌زنم ‫چون الان دیر وقته.
‫باید با همسرتون هم حرف بزنید.
‫اگه به نفقه فکر می‌کنید، ‫باید طلاق رو نهایی کنید
‫قبل از ساختن یه ساختمون دیگه.
‫باید زودتر جمعش کنید و...
‫متوجه منظورت میشم.
‫ولی خودم یه کاریش می‌کنم.
‫ببخشید که حرفش رو پیش کشیدم.
‫خب، تولدتونه، پس لطفاً از روزتون لذت ببرید.
‫- لطفاً من رو ببخشید. ‫- خدافظ.
‫[دخترم]
‫چی؟
‫[سئون]
‫مشترک مورد نظر پاسخگو نمی‌باشد.
‫چرا جواب نمیدن؟
‫خدایا، همیشه همین مشکل رو دارم.
‫- آقای گی. ‫- چیه؟
‫احیاناً کارتون تموم نشده؟
‫چطور مگه؟ چی شده؟
‫مهمون دارید.
‫مهمون؟ کی؟
‫نماینده یونگ و یکی دیگه.
‫- بیا بریم. ‫- چشم.
‫[آخرین هفته قبل از توسعه]
‫سوپ محشره.
‫[از مشتریان عزیز ممنونیم] ‫[بهتر از قبل برمی‌گردیم]
‫به‌به، آقای گی.
‫- توسعه رو تبریک میگم. ‫- ممنون.
‫اول نوشیدنی، بعد نودل؟
‫الان مشغول کردم، ‫پس شاید یه وقت دیگه.
‫باشه.
‫نوش جان، آقا.
‫حالت خوبه؟
‫مطمئن نیستم حالم خوب باشه.
‫تو چی؟
‫منم مثل تو هستم.
‫فقط دارم زندگی می‌کنم.
‫اون هر هفته میاد.
‫همیشه سوپِ گوشت بزرگ ‫به حساب رستوران می‌گیره.
‫شما دوتا صمیمی هستید؟
‫آره.
‫یه ضرب‌المثل قدیمی هست که میگه:
‫"دوستت رو نزدیک نگه‌دار، ‫ولی دشمنت رو نزدیک‌تر."
‫اوه، که اینطور؟
‫نوش جان.
‫- بیا یه جای دیگه حرف بزنیم. ‫- بریم.
‫[پیونگ‌بوک‌گوان]
‫خدای من.
‫ببین جماعت چقدر بی‌فرهنگ شدن.
‫ته‌سیگارها رو ببین.
‫چند بار باید این کارو بکنم؟
‫خدایا.
‫باید سطل سیگار رو جمع کنم.
‫چی؟
‫[کارت اعتباری نارا: تولدت مبارک]
‫تولدتون مبارک باشه، ‫جناب گی سو-جونگ.
‫سه تا از اینا.
‫میشه ۱۵ میلیون وون.
‫[یادآور بازپرداخت] ‫[ممنون بابتِ استفاده از بانک نارا...]
‫دخل و خرجم به زور باهم می‌خونه
‫[بیمه‌ی آتش‌سوزی ایدن]
‫فقط دارم توی مقیاس بزرگ‌تر کار می‌کنم.
‫لعنتی.
‫[قبض برق: ۸۶۲.۳۰۰ وون]
‫[هزینه‌ی زندگی دا-ره: ۴.۰۰۰.۰۰۰ وون]
‫دا-ره، سعی کن یکم پول پس‌انداز کنی.
‫خدایا.
‫[جئون یی-گیونگ]
‫همه تموم شد.
‫[پسرت این ماه ۱۰۰ روزه میشه، درسته؟]
‫[برات یکم بیشتر واریز کردم]
‫مرسی. تولدت مبارک، سو-جونگ.
‫[یی-گیونگ]
‫هی، یی-گیونگ. منم، سو-جونگ.
‫خیلی وقته باهم حرف نزدیم، سو-جونگ.
‫حالت خوبه؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫باید اوضاعت خوب باشه.
‫خوبم.
‫بهتر از این نبودم.
‫متوجهم. خوشحالم که این رو می‌شنوم.
‫لوگان، می‌خوای به صدای سو-جونگ گوش بدی؟
‫سلام عزیزم. تویی، لوگان؟
‫می‌تونی حرف بزنی، لوگان؟
‫من عمو سو-جونگتم، لوگان.
‫اون آدمِ ترسناکیه
‫ولی داری بهش می‌خندی.
‫سئون و دا-ره خوبن؟
‫آره.
‫حالشون خوبه.
‫ماهی یه بار باهام تماس می‌گیرن.
‫بگذریم، چی شده؟
‫هیچوقت بهم زنگ نمی‌زنی.
‫خب...
‫از بین همه، حداقل باید به تو زنگ بزنم.
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫بگو.
‫با جابجایی پیونگ‌بوک‌گوان
‫می‌تونی عکسِ مامانم رو توی سالن غذاخوری ‫رستورانِ جدید آویزون کنی؟
‫عکسی رو که برات فرستادم داری، درسته؟
‫آره، معلومه.
‫حتی یه بنر آماده کردیم.
‫وقتی جابجا شیم، ‫با کیفیتِ بالا چاپش می‌کنم
‫و توی بهترین مکان آویزونش می‌کنم.
‫مرسی.
‫می‌خوام همه اون رو به عنوان ‫یه آدم خوب به یاد بیارن.
‫آره، البته.
‫خانم جئون لایقشه که اینطوری به یاد بیاد.
‫من هنوز گی سو-جونگ رو نبخشیدم.
‫من تا آخر عمر بابتِ اون بدهی عاطفی ‫بهت غرامت میدم، یی-گیونگ.
‫ولی مهم‌تر از اون
‫نباید دا-ره و لوگان رو ‫به خاطر اشتباه‌هامون اذیت کنیم.
‫می‌خوام برای آینده زندگی کنم
‫به جای فکر کردن توی گذشته.
‫البته.
‫برات دعا می‌کنم، یی-گیونگ.
‫مرسی.
‫بیا اینجا.
‫سلام.
‫سئون.
‫امروز تولدمه.
‫شاید الان از هم خیلی دور باشیم
‫ولی مطمئنم دوباره همدیگه رو می‌بینیم.
‫نه، این خوب نیست.
‫حرفِ خیلی ضایعی بود.
‫چطوره از نو شروع کنیم ‫و توی پرده‌ی دوم زندگی‌هامون باهم باشیم؟
‫لعنتی. این جواب میده؟
‫این حرف هم جالب نبود...
‫سعی خودم رو می‌کنم.
‫یعنی هنوز خوابه؟
‫می‌دونستم اینجا پیدات می‌کنم.
‫سلام.
‫دوستِ من.
‫چرا تک و تنها ماتم گرفتی؟
‫هوال-سونگ.
‫امکان نداره تولد بهترین دوستم رو فراموش کنم.
‫اگه می‌خواستی نوشیدنی بخوری، ‫باید به من زنگ می‌زدی.
‫آهان، راستی.
‫یه چیز عالی فهمیدم.
‫می‌خواستم این رو پیش خودم نگه دارم.
‫می‌خوای بدونی؟
‫آره.
‫یه لحظه صبر کن.
‫برام یه کارت ویزیت درست کردم. بگیرش.
‫[گی سو-جونگ]
‫من؟
‫جلبک به زبونِ اشاره چی میشه؟
‫این. این رو نگاه کن.
‫داشتم این رو درست می‌کردم.
‫(جشن تولد گرفتی؟)
‫با دوست‌هام رفتم بیرون نوشیدنی خوردم.
‫(ببخشید که برای تولدت کادو نگرفتم.)
‫نه بابا.
‫تو خودت کادوی تولدی، دا-ره.
‫برای من همین کافیه.
‫بگذریم، مامانت کجاست؟
‫(با دوست‌هاش رفت بیرون.)
‫چی؟
‫با کی؟
‫(آقای ریشو و یکی دیگه.)
‫آقای ریشو؟
‫اون دیگه کیه؟
‫تادا!
‫تولدت مبارک، گی سو-جونگ.
‫تولدت رو بهونه کردیم که کیک بخوریم.
‫- خدای من. ‫- تولدت مبارک.
‫اون سوپ جلبکه؟
‫حالا که تنهایی، بالأخره شروع به آشپزی کردی.
‫به خاطر اون نیست.
‫از فروشگاه خریدم.
‫بگذریم.
‫تولدم یادت بود. ‫ممنون که باهام جشن گرفتی.
‫دا-ره یادشه.
‫دخترِ خودمه.
‫فردا میایم سئول.
‫- می‌دونی؟ ‫- آره.
‫میام فرودگاه.
‫نه، اشکالی نداره.
‫خودمون میایم خونه. ‫تو سرت شلوغه.
‫اشکالی نداره. احتمالاً کلی چمدون دارید.
‫باشه.
‫این دفعه که میایم سئول
‫بیا طلاقمون رو نهایی کنیم.
‫خدایا، عجب کادوی تولدی.
‫زمان‌بندیش یه جورایی عجیبه، آره؟
‫ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫اسنادش آماده‌ست.
‫اگه الان جدا شیم، ‫فکر کنم بتونیم دوست بمونیم.
‫اینجوری برای دا-ره بهتر میشه.
‫خیلی خب.
‫ممنون، مامانِ دا-ره.
‫سو-جونگ.
‫تو خوب پیشرفت کردی.
‫متأسفم و ازت ممنونم.
‫و کسی رو که هستی تغییر نده.
‫باید سرت شلوغ باشه. ‫بیا قطع کنیم.
‫فردا می‌بینمت.
‫آره، خیلی خب. خدافظ.
‫[تولدت مبارک.]
‫[وکیل رابرت]
‫باید راجع به یه چیزی باهات صحبت کنم، ‫پس لطفاً بهم زنگ بزن.
‫[وکیل رابرت]
‫چرا جواب نمیده؟
‫[شرکت سرمایه‌گذاری گلد راش]
‫این دیگه چیه؟
‫[آقای گی سو-جونگ]
‫[یک ایمیل تایید شده حاوی اطلاعات ‫فرآیند حراج سهام نووئو سیتی]
‫[ساختمان‌های سه-یون، هانمیوم ‫و پیونگ‌بوک‌گوان برای شما ارسال شده]
‫این کلاهبرداری فیشینگه؟
‫لطفاً توجه کنید.
‫حراست فرودگاه...
‫[وکیل یانگ]
‫[لینک باز شود؟]
‫گلد راش؟
‫[تصاحبِ خصمانه‌ی شرکت ریل کپیتال ‫توسط شرکت سرمایه‌گذاری گلد راش]
‫این دیگه چیه؟
‫[سرمایه‌گذاری گلد راش]
‫[یک ایمیل تایید شده حاوی اطلاعات ‫فرآیند حراج سهام نووئو سیتی]
‫[ساختمان‌های سه-یون، هانمیوم ‫و پیونگ‌بوک‌گوان برای شما ارسال شده]
‫[اگر تبعیت نکنید، جریمه خواهید شد]
‫[وکیل رابرت]
‫این احمق هم که جواب نمیده.
‫تو باید گی سو-جونگ باشی.
‫(بابا گفت دمِ گیت منتظرمون می‌مونه.)
‫حق با توئه.
‫یعنی...
‫این دفعه کجا رفته؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫من؟
‫یه شغل جدید پیدا کردم.
‫آقای صاحب‌ملک.
‫چطوره بریم سرِ بحث کاری؟
‫حتماً.
‫با کمال میل.
‫[رویاهای دیوانه‌وار بتنی]
« زردفیلم را به خاطر بسپارید - ZardFilm.in»