‫[آنچه گذشت]
‫آباکا. یه اسم هائیتی واسه یه ساختمون توی میامی؟
‫واسه یه آسمون‌خراش توی لیتل هائیتی.
‫واسه قطعی کردن پیشنهاد ۲۰ میلیون دیگه نیاز دارم.
‫- وام بگیر. ‫- من ۵۱ درصد سهام آرآرجی رو کنترل می‌کنم.
‫کسب‌وکار املاک من پول تو رو می‌شوره، ‫پس می‌دونی چیه؟
‫به من ربط داره.
‫فکر می‌کنی چرا خانواده جونز ازت نافرمانی کردن؟
‫یه قضاوت اشتباه؟
‫اشتباهی که به قیمت جونشون تموم شد؟
‫خانواده جونز ازت نافرمانی کردن
‫چون بهت احترام نذاشتن.
‫پلیس زن‌هایی که تو و تئو قاچاق می‌کردین رو گرفته
‫و اونا رو به خانواده جونز ربط داده.
‫اینه.
‫اون ما رو آورد.
‫کی قراره ما رو لو بده؟ خانواده جونز مُردن.
‫نه، اون دختره‌ی لعنتی ممکنه زنده باشه.
‫اون یارو که روی گردنش تتو داشت،
‫فامیل خوان چیه؟
‫آکونا.
‫اون با خانواده روهاس کار می‌کنه.
‫[خوان آکونا]
‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫خوان رو پیدا می‌کنم و می‌کشمش.
‫هی، شرمنده دیر کردم.
‫ممنون که گذاشتی وانتت رو قرض بگیرم.
‫خواهش می‌کنم.
‫تولدت مبارک!
‫از طرف من و لاولی.
‫همون صفحه‌ای که می‌خواستی
‫به کلکسیونت اضافه کنی.
‫یه گنجینه‌ست.
‫خوشحالم که خوشت اومده.
‫اوه! اوه.
‫یه آرزو کن.
‫آرزوی یه پناهگاه حیوانات رو دارم
‫که هیچ گربه‌ای توش کشته نشه.
‫آرزوی خیلی خوبیه، استنلی.
‫اگه بخوای می‌تونی اونجا کار کنی.
‫تو هم همین‌طور.
‫من داوطلب میشم.
‫منم دارم رویاهای خودمو می‌سازم.
‫اوه، آره؟ مثلا چی؟
‫یه سالن زیبایی.
‫جایی که زن‌ها بتونن بیان
‫و من باعث بشم احساس زیبایی کنن.
‫توی این کار می‌ترکونی.
‫واسه تو هم یه چیزی گرفتم.
‫تولد من که نیست.
‫اینو به عنوان یه تشکر کوچیک در نظر بگیر
‫واسه بیرون کشیدنم از توی اقیانوس.
‫ازشون بدت میاد؟
‫نه، عاشقشونم.
‫مرسی.
‫منم واست یه هدیه گرفتم.
‫دیگه لازم نیست از مال من استفاده کنی.
‫این عالیه. ممنون.
‫اوهوم.
‫در مورد خوان پیشرفتی داشتی؟
‫اون و شیش نفر از اون دوازده نفر رو
‫توی شرکت حمل و نقل دریایی جگوار پیدا کردم.
‫همون لونه‌ی کوفتی که توش کار می‌کنن.
‫- حالا چی؟ ‫- اونارو می‌کُشه.
‫یکی‌یکی. کار آسونی نیست.
‫خوان توی یه مجتمع حفاظت‌شده زندگی می‌کنه.
‫و لونه‌شون نگهبان مسلح و دوربین مداربسته داره.
‫شبیه یه قلعه به نظر می‌رسه.
‫درسته.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫اول فقط روی خوان تمرکز می‌کنم.
‫الگوهای رفتاریش رو یاد می‌گیرم.
‫تنها گیرش میارم.
‫سریع ضربه می‌زنم...
‫وقتی هیچ‌کس حواسش نیست.
‫کلاد لویی فکر می‌کنه کیه؟
‫من اونقدر سرمایه‌گذاری کردم که حالا یه عضو شورا
‫با این غرور کاذبش نتونه سر راهم قرار بگیره.
‫- هرکسی یه قیمتی داره. ‫- کلاد لویی نداره.
‫اون فکر می‌کنه که پروژه‌ی تو
‫اولین برج از بین یه عالمه برج توی این محله میشه.
‫اون نمی‌خواد لیتل هائیتی تبدیل به بریکل بشه.
‫قصد منم این نیست.
‫مهم نیست. اون کوتاه نمیاد.
‫- پس متقاعدش کن. ‫- سعی خودمو کردم.
‫متاسفم.
‫من تا الان ده‌ها ملک خریدم.
‫و به عنوان نماینده‌ی لیتل هائیتی،
‫به عنوان یه صاحب ملک بهت خوشامد میگم.
‫من سرمایه‌ی یه مجتمع فوتبال رو واست تامین کردم.
‫منبعی که جوون‌ها واسه نسل‌های آینده
‫قدرش رو خواهند دونست.
‫من راه‌هایی واسه رسیدن به خواسته‌هام دارم.
‫متاسفانه این دفعه نه.
‫اگه ببخشید، باید توی یه رویداد انتخاباتی شرکت کنم.
‫ممنون که این‌قدر زود اومدی، سم.
‫منو واسه نوشیدنی خوردن احضار نکردی.
‫بابت یه مشکلی به کمکت نیاز دارم.
‫مگه واسه این کار نانسی رو نداری؟
‫مشکلیه که با پول حل نمیشه.
‫می‌خوام یکم فشار بیاری.
‫- کی باید بشکنه؟ ‫- یه آرمان‌گرای شورای منطقه‌بندی
‫که جلوی پروژه‌ی لیتل هائیتی ما رو گرفته.
‫پروژه‌ی لیتل هائیتی «ما»؟
‫یکی دیگه رو پیدا کردین که پول‌هاتونو بشوره؟
‫- نه. چرا به ماتئو زنگ نمی‌زنی؟ ‫- من این مرد رو زنده می‌خوام
‫تا به آباکا رای مثبت بده.
‫ماتئو نمی‌تونه جلوی خودشو بگیره.
‫غرورش کورش می‌کنه.
‫می‌دونی که این اتفاق باید به خاطر همه‌مون بیفته.
‫کِی می‌خوای این کار انجام بشه؟
‫امروز.
‫دنی، یالا، به کمکت نیاز دارم.
‫کارم تقریبا تمومه.
‫چطورن؟
‫شبیه مواد مخدرن.
‫باید قبل از اینکه خاله کارمن بفهمه گم شدن
‫اینا رو برگردونم.
‫دستا بالا!
‫- دستای لعنتی‌تون رو بیارین بالا! ‫- باشه! باشه!
‫- آروم باش. ‫- خفه شو! دستا بالا!
‫بخوابین روی زمین!
‫نیازی به این کار نیست.
‫دهنت رو ببند!
‫وقتت رو تلف نکن. این دخترها خدمتکارن.
‫من بهشون پول خرد میدم.
‫پول‌ها رو رد کن بیاد، زود باش!
‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم. ‫من فقط صاحب یه کسب‌وکار کوچیکم.
‫- دارم سعی می‌کنم توی این اقتصاد دووم بیارم... ‫- بهت شلیک می‌کنم، لعنتی!
‫نه. خواهش می‌کنم.
‫پول‌ها رو میارم.
‫- من پول‌ها رو... ‫- بجنب!
‫داد نزن.
‫تو. می‌بینم از اون مدل آدم‌هایی هستی که ‫می‌پری توی ساختمون در حال سوختن.
‫گمونم یه واکنش غیرارادیه.
‫جالبه. کارت بزنید و برید.
‫حوصله دردسر ندارم که وقتی پلیس میاد
‫شما دو تا اینجا باشین.
‫هی! هی!
‫کیف پولم توی جیب عقبمه. برش دارید.
‫به پروژه‌ی آباکا رای مثبت بده.
‫من نمی‌ترسم.
‫نه، نه، نه، نه!
‫خواهش می‌کنم منو نکشید!
‫پس بهونه دستمون نده.
‫باشه! هر کاری بخواین می‌کنم!
‫مسدود کردن آباکا ایده‌ی من نبود.
‫ایده‌ی کی بود؟
‫ماتئو حرفی از این ماموریت نزد.
‫اینو به عنوان یه لطف در حق من در نظر بگیر.
‫فدروف می‌خواد که بری پیشش.
‫برادرم از این قضیه خوشش نمیاد.
‫اون همین الانم پیش فدروفه.
‫خوبی؟
‫آره. دارم احتمال زنده موندنمون رو حساب می‌کنم.
‫بیاین! به ما ملحق بشین، ها؟
‫بیا، پسر دوم. بشین.
‫بیاین، بخورین.
‫رد کردن مهمون‌نوازی من نشونه‌ی بی‌احترامیه.
‫فکر می‌کنین بهتون زهر میدم؟
‫چون روس هستم؟ همم؟
‫ملت من بدنام شدن.
‫دنیا فقط قساوت‌ها، ترورها و قحطی‌ها رو یادشه.
‫مردم فراموش می‌کنن که ما هم ‫فرزندان متفکران و شاعران بزرگیم.
‫تزارها.
‫که پسرخاله‌های خاندان وینزر بودن.
‫واو.
‫یه آمریکایی همه‌چیز‌تموم.
‫خوشم اومد.
‫خب...
‫دیدین؟ زهری در کار نیست.
‫بخورید.
‫ما واسه چی اینجاییم؟
‫کارتون رو توی بخش زن‌ها گسترش دادین، ‫یعنی قلمروی من.
‫اونم بدون اجازه‌ی من.
‫من قاچاق زن‌ها رو توی فلوریدای جنوبی کنترل می‌کنم.
‫اگه می‌خواید زن وارد میامی کنید، ‫باید به من پول بدید.
‫به تو پول بدیم؟
‫من دارم هزینه‌ها رو میدم، ‫تمام ریسک‌ها رو به جون می‌خرم.
‫اینو با مذاکره اشتباه گرفتید.
‫واو، واو، واو، واو! چقدر؟
‫- پنجاه درصد. ‫- داری باهام شوخی می‌کنی، لعنتی؟!
‫- ترجیح میدم ببینم تو... ‫- می‌تونیم این کار رو بکنیم. می‌تونیم جورش کنیم.
‫می‌تونی جورش کنی؟ همم؟
‫باید از زبون رئیس بشنوم.
‫از چیزایی که درباره‌ی عملیات کوچیکتون می‌دونم،
‫تو رئیسی، همم؟
‫تو تصمیم نهایی رو می‌گیری.
‫پنجاه درصد واسمون حاشیه سود ده درصدی می‌ذاره.
‫فقط یه پول بخور و نمیره.
‫در صورتی که از فروشنده‌ی جدیدمون ‫واسه محموله‌های ورودی
‫۳۰ درصد بیشتر بگیریم، نه.
‫افزایش قیمت رو می‌ندازیم ‫گردن کمبود زنجیره‌ی تامین،
‫قیمت‌های نفت.
‫توی سود می‌مونیم.
‫سر پا می‌مونید...
‫و نفس می‌کشید.
‫ماتئو.
‫باشه.
‫پنجاه درصد.
‫آدم‌های من هر سه‌شنبه میان پول رو می‌گیرن،
‫چه زیر بارون، چه زیر آفتاب، ها؟
‫اگه محموله رو از دست بدین، ‫مهم نیست، باید پول بدین.
‫هر سه‌شنبه.
‫حله؟
‫متوجه شدم.
‫تو چی؟
‫تو چی میگی؟
‫رئیس؟
‫متوجه شدم.
‫حله.
‫می‌تونید برید.
‫پسر دوم.
‫کدومش بیشتر باب میلت بود؟
‫- گوشت گاو. ‫- همم.
‫نه، نه. گوشت گاو نیست.
‫گوشت بدنِ
‫مردی بود که نتونست به شرایط من احترام بذاره.
‫شوخی کردم، شوخی کردم، شوخی کردم.
‫هی!
‫قبلا راجع بهش حرف زدیم.
‫دفتر من اتاق استراحت نیست.
‫برو مثل بقیه توی سالن استراحت کارکنان استراحت کن.
‫متاسفم. فقط می‌خواستم یه لحظه تنها باشم.
‫حالت خوبه؟
‫خوب میشم.
‫فقط یکم شوکه شدم. با اسلحه خفتم کردن.
‫- کجا؟ ‫- مسافرخونه.
‫می‌دونی، یه کوچولو یاد گرفتن مبارزه‌ی تن‌به‌تنِ
‫نیروی دریایی ضرری نداره.
‫بهترین راه واسه پیروزی توی یه مبارزه ‫اینه که اصلا دعوا نکنی.
‫[اسپری فلفل]
‫ممنون.
‫کارتم رو می‌زنم، لباسم رو واسه کار عوض می‌کنم.
‫این چیه، نوه‌های خوشگل من؟
‫مشق.
‫بذار ببینم.
‫«احساسات من چه رنگیه؟»
‫بنفش!
‫نه، نیستن.
‫- «رنگ شریک شدن چیه؟!» ‫- صورتی!
‫نه.
‫شریک شدن یعنی اهمیت دادن.
‫نه!
‫شریک شدن واسه آدم‌های ضعیفه.
‫آدم‌های فقیر و کثیفی که مثل ‫موش‌های کوچولو زندگی می‌کنن.
‫شما می‌خواین مثل یه موش کوچولو زندگی کنین؟
‫یا ترجیح میدین یه شیر بزرگ و قوی باشین؟
‫- یه شیر بزرگ و قوی! ‫- یه شیر!
‫آره.
‫و شیرها چه صدایی درمیارن؟
‫چقدر عالی!
‫شما توی کشوری به دنیا اومدین
‫که به شیرها پاداش میدن.
‫هر چیزی که رویاش رو داشته باشین، ‫می‌تونین انجامش بدین.
‫مال منه.
‫بفرما.
‫دیگه هیچ‌وقت این‌طوری از طرف من حرف نزن!
‫چی، جایگزینش رو ترجیح میدی؟
‫این تصمیم رو من باید می‌گرفتم.
‫آره، با یه گلوله توی سرت، کار سختیه.
‫- فکر می‌کنی جونمو نجات دادی؟ ‫- اگه با فدروف همکاری نمی‌کردی،
‫زنده از اونجا بیرون نمی‌اومدی.
‫با اون وحشی روس معامله کردین؟
‫فدروف هیچ حق انتخابی برامون نذاشت، مامان.
‫بهش گفتی؟
‫معلومه که بهم گفته.
‫- باید حمله کنیم. ‫- حمله؟
‫باید پول بدیم.
‫ما نبردهایی رو انتخاب می‌کنیم ‫که توشون پیروز شیم، مامان.
‫پول میدیم.
‫جای تعجب نداره که اون وحشی اومد سراغت.
‫می‌دونه که طعمه‌ی آسونی هستی.
‫دیگه هیچ کوفتی رو بهش نمیگی.
‫ایده‌ی اون بود که خط تولیدمون رو گسترش بدیم،
‫باید بدونه با چی روبه‌رو هستیم.
‫تو یادت رفته وفاداریت به کیه!
‫تو باید به من جواب پس بدی!
‫باشه. دیگه چیزی بهش نمیگم.
‫برو کارای سهم فدروف رو ردیف کن.
‫ما باید...
‫حالا که می‌دونیم فدروف داره ما رو می‌پاد
‫مسیرهای بون رو عوض کنیم.
‫انجامش بده.
‫پیش سم بمون.
‫آدم‌های بیشتری ببرید.
‫چطور پیش رفت؟
‫کلاد به نفع تو رای میده.
‫احتمالش هست دردسر بشه؟
‫نه، فکر کنم به توافق رسیدیم.
‫خوبه.
‫اما یه مشکل دیگه داری.
‫- چیه؟ ‫- بهش رشوه دادن
‫که علیه تو رای بده.
‫کی بهش پول داده؟
‫دومینیک پیِر.
‫اگه ببخشید،
‫باید توی یه رویداد انتخاباتی شرکت کنم.
‫می‌خوای یه سر بهش بزنم؟
‫نه.
‫خودم میرم سراغش.
‫بعیده بون بخواد اینجا قرار بذاره.
‫بون انتخابش نکرد. من کردم.
‫می‌خواستم اینو ببینی.
‫وقتی بچه بودم، قبل از اینکه ‫پدرتون منو استخدام کنه،
‫میومدم اینجا و ساعت‌ها
‫فقط بهش خیره می‌شدم.
‫- نمی‌دونم چرا. ‫- روحیه‌بخشه.
‫به خاطر رنگ‌های روشنش.
‫باعث میشه سختی‌ها قابل‌تحمل‌تر به نظر برسن.
‫می‌دونی، پدرت این توانایی رو داشت.
‫- نمی‌تونی ما رو با هم مقایسه کنی. ‫- می‌دونم.
‫آیزاک یه مرد بی‌نظیر بود.
‫منظورم من و ماتئو بود.
‫جای مقایسه‌ای وجود نداره، ساموئل.
‫تو ازش حمایت می‌کنی، اون از تو حمایت نمی‌کنه.
‫به‌علاوه، تو از اون باهوش‌تری.
‫و واسه همینه که به کمک من نیاز داره.
‫اون شایسته‌ی این جایگاه نبوده!
‫پدر در این مورد بهمون هشدار داده بود.
‫در مورد چی؟
‫روزی که ما رو زیر سوال ببری.
‫من شما رو زیر سوال نمی‌برم.
‫افراد باید فقط از یک رهبر پیروی کنن، ‫دو رهبر باعث دودستگی میشه.
‫آره، اما سون تزو هم به جنگجوهاش اسلحه می‌داد.
‫بهشون قدرت می‌داد.
‫سون تزو با خائن‌ها چیکار می‌کرد؟
‫گفتن حقیقت خیانت نیست.
‫و برادر و مادرت واست دردسرن.
‫تو واسه اداره‌ی کسب‌وکار پدرت شایسته‌تری.
‫- حالت خوبه؟ ‫- خوبم.
‫مطمئنی؟ اون پیرمرده...
‫آره، با منه.
‫مجبور نیستی باهاش باشی. ‫می‌تونم یواشکی از پشت ببرمت بیرون.
‫منو از توی قایق یادت میاد؟
‫من نیازی به کمک تو ندارم.
‫تنهام بذار.
‫ببخشید، خانم.
‫دو تا بطری نوشیدنی.
‫این شیطون‌بلا از حباب خوشش میاد.
‫هی.
‫اونجا یه آدم چندش هست که باید بندازیش بیرون.
‫این که جرم نیست.
‫اگه چیزی توی نوشیدنی دختره ریخته باشه، چرا.
‫خوان آکونا اینجاست.
‫خدای من.
‫امشب دخلش رو میارم.
‫حتما داری شوخی می‌کنی.
‫پس نقشه‌ات چی شد؟
‫نقشه‌ها عوض میشن.
‫از یه ساقی مواد، داروی بی‌هوشی خریدم.
‫می‌ریزم توی نوشیدنیش، تو می‌کشونیش پشت ساختمون...
‫و من کارشو تموم می‌کنم.
‫- اون مرد گنده‌ایه. ‫- این مواد بهم برتری میده.
‫اگه با من نیومد چی؟
‫تا حالا کدوم مردی بهت دست رد زده؟
‫این تنها شانس منه.
‫نه قلعه‌ای در کاره، نه قلچماقی.
‫- اسلحه نداره... ‫- دنی...
‫ترجیح میدم درگیرش نشم.
‫نمیشی.
‫وقتی بردیش توی کوچه،
‫تو برمی‌گردی داخل، و بقیش با من.
‫حواسم به همه‌چی هست.
‫لاولی، خواهش می‌کنم.
‫باشه.
‫زنیکه‌ی عوضی!
‫بس کن! تمومش کن!
‫هی، لعنت بهت!
‫زنیکه‌ی عوضی!
‫نه، حالت خوبه. حالت خوبه.
‫یالا. زود باش.
‫می‌تونم توضیح بدم.
‫الان نه.
‫اونو گم نکنی. باید از شرش خلاص بشی.
‫من محوطه رو می‌بندم و فیلم‌ها رو پاک می‌کنم.
‫هی، وقت این کارها نیست.
‫خودتو جمع‌وجور کن، ‫از این مخمصه نجات پیدا می‌کنی.
‫اینو بپوش.
‫وسایل لازم رو بیار و برگرد.
‫هیچی به کسی نمیگی.
‫اینجا رو تمیز کن، همه‌جا رو.
‫بجنب.
‫تو همینجا بمون.
‫کجا داری میری؟
‫میرم یه گاری بیارم که جابه‌جاش کنیم.
‫همینجا می‌ندازیمش.
‫دهانه‌ی گلف استریم.
‫می‌بردش توی اقیانوس اطلس.
‫پاهاشو بگیر.
‫متاسفم، باشه؟
‫- قصد نداشتم... ‫- تا حد مرگ چاقو بهش بزنی؟
‫ممکن بود خودتو به کشتن بدی.
‫چیکار کرد؟
‫- بهت دست زد؟ ‫- نه.
‫- لاولی؟ ‫- نه.
‫پس چرا این کار رو کردی؟
‫اون بی‌شرف خانواده‌مو کشت.
‫پس حالا تو هم یه قاتلی؟
‫- می‌فهمم که ناراحتی. ‫- ناراحت؟!
‫دنی، این آدم‌ها الان فکر می‌کنن تو مُردی.
‫اما وقتی آدم‌های خودشون غیب بشن،
‫میان دنبالت.
‫و تو توانایی لازم رو
‫واسه محفاظت از خودت نداری.
‫- همینجا تموم میشه! ‫- نه، نمی‌شه.
‫- چرا؟ ‫- تقصیر منه.
‫این عذاب وجدان بازمانده‌هاست که داره...
‫نه، نیست!
‫کل خانواده‌ام به خاطر من از بین رفتن،
‫به خاطر کاری که من کردم.
‫چیکار کردی؟
‫دنی، تو چیکار کردی؟
‫من و بابام رفتیم تا یه محموله رو تحویل بگیریم.
‫و قرار بود مواد مخدر باشه.
‫اما نبود. دخترها و زن‌ها بودن.
‫و زن‌ها ترسیده بودن. منم واسشون ترسیدم.
‫واسه همین آزادشون کردم. گذاشتم برن.
‫فکر می‌کردم کار درستی کردم.
‫فکر می‌کردم دارم یه تغییری ایجاد می‌کنم.
‫فکر می‌کردم که دارم نجاتشون میدم.
‫اما اون لعنتی‌ها رو نجات ندادم.
‫و... بابام می‌دونست. برادرام هم می‌دونستن.
‫مامانم و همه به جز من می‌دونستن
‫که مردهایی که واسشون کار می‌کردن، میان سراغمون.
‫و حق با اونا بود.
‫اونا اومدن. و ۱۲ نفر اومدن
‫و... تمام کسایی رو که دوست داشتم، به خاطر من کشتن.
‫به خاطر کاری که من کردم.
‫نه، اگه من... اون زن‌ها رو آزاد نمی‌کردم...
‫خانواده‌ام الان هنوز زنده بودن.
‫گوش کن.
‫تو کار درستی کردی.
‫اتفاقی که افتاد تقصیر تو نیست.
‫پدر و مادرت اون زندگی رو انتخاب کرده بودن.
‫- اینکه چطور تموم شد تقصیر خودشونه. ‫- ولی کار منو توجیه نمی‌کنه.
‫کشتن آدم‌های مسئولش هم توجیه‌پذیر نیست.
‫دنی... اگه توی این مسیر بمونی
‫طوری تاوانش رو پس میدی که ‫نمی‌تونی تصورش رو بکنی.
‫روی بدنت خراش داری.
‫میرم چسب زخم بیارم.
‫نه، پیشم بمون.
‫خواهش می‌کنم.
‫من نیاز به عدالت رو
‫وقتی قانون شکست می‌خوره، درک می‌کنم.
‫وقتی مادر دوستم توسط یه گانگستر کشته شد...
‫دوستم و پدرش رو دیدم
‫که اونو زنده زنده سوزوندن.
‫اون گانگستر از درد فریاد می‌کشید...
‫و من حس کردم که حقشه.
‫اما اینکه توی گرفتن جون یه نفر دست داشته باشم؟
‫اینکه حس کنم یه روح داره ‫از یه بدن خارج می‌شه؟
‫اون به دنی آسیب زد.
‫درسته.
‫این باعث نمیشه واسه من کار درستی باشه.
‫هی. می‌دونم من...
‫- گند زدم... ‫- با من حرف نزن!
‫تو اشک لاولی رو درآوردی.
www.Doostihaa.com
‫هی. خوشحالم که زنگ زدی.