‫گونزالو دقیقاً پروفایل ‫یه خودشیفته‌ی منحرفِ کلاسیک رو داره.
‫اگه منو روانی جلوه بده، ‫می‌تونه بچه‌ها رو ازم بگیره؟
‫سلام، روبرتو.
‫- یا اِدو. دیگه نمی‌دونم اسمت چیه. ‫- ببخشید، ما همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫این‌جا اصلاً نمی‌تونه مجوز داشته باشه.
‫کافه رد فیش
‫یه جرقه کافیه ‫تا کل محل آتیش بگیره.
‫رشوه دادن به کارمند شهرداری ‫که ارزون نیست.
‫اون پول مثل سیب‌زمینی داغه.
‫باید یه‌جوری پولشویی کرده باشه.
‫فاکتور، بیست‌وسوم اکتبر، ‫همون روزی که من بستری شدم.
‫- سی هزار یورو. ‫- سی هزار؟
‫مامان!
‫- چرا داد می‌زنی؟ ‫- چی؟
‫اون کجاست؟
‫- دوستت؟ ‫- اون دوست من نیست.
‫هی! لطفاً بیا این‌جا!
‫- روبر. ‫- گونزالو.
‫در قسمت قبل…
‫«بهانه‌ی بی‌نقص».
‫«ادواردو سیلوا».
‫این چطوره؟
‫سرگرم‌کننده‌ست، چیز خاصی نیست.
‫فهمیدم.
‫می‌بینم خیلی اهل حرف زدن نیستی.
‫- وقت بدی گیرت آوردم؟ ‫- آره، نه.
‫پولت رو تو بورس از دست دادی؟
‫نگران نباش، ‫واضحه پول نقد کم نداری.
‫پول نقد.
‫پول نقد به چه دردی می‌خوره؟
‫وقتی کنسلت کنن، ‫اعتبارت رو نابود کنن؟
‫وای.
‫کم‌حرفی، ‫ولی وقتی حرف می‌زنی، سنگینه.
‫چی کار کردی؟
‫زنم داره پشت سرم مزخرف می‌گه.
‫باشه، نگو.
‫از تو شکایت کرده ‫در حالی که دست بهش نزدی.
‫- هرگز. ‫- لعنتی.
‫برعکسش.
‫زنم…
‫از نظر روانی پایدار نیست.
‫تمام عمرم سعی کردم کمکش کنم، ‫و این‌جوری جوابمو می‌ده.
‫خب.
‫یعنی یه زن هیستریکِ معمولی.
‫الان هم می‌گه کار اون نبوده.
‫عوضی.
‫اگه جای تو بودم، ‫هرچه زودتر طلاق می‌گرفتم.
‫و همه‌چی رو از دست بدم؟
‫دخترهام رو از دست بدم؟
‫خونه‌ام، پولم؟ ‫ثمره‌ی یه عمر کارم؟
‫اعتبارم چی؟
‫اگه جای تو بودم بهش فکر می‌کردم. ‫کی گفته دوباره ازت شکایت نمی‌کنه؟
‫نه، جدی فکر کن.
‫تو یه مشکل بزرگ داری.
‫من کنار تو خوش‌شانسم.
‫من تو عشق برنده‌ی لاتاری شدم.
‫- خوش‌به‌حالت. ‫- آره. قراره پدر و مادر بشیم.
‫خوشحالیم. ‫البته زمانش افتضاحه، ولی خب…
‫بدترین زمان ممکنه.
‫جدی؟
‫سال پیش یه کافه کنار ساحل خریدم. ‫جای فوق‌العاده‌ای بود، عالی می‌چرخید.
‫پنجشنبه تا شنبه ‫تا شش صبح پرِ پر.
‫یه‌دفعه شهرداری زنگ زد ‫گفت مجوزتو باطل می‌کنیم.
‫- بار با مقررات نمی‌خوند… ‫- من معمارم، می‌فهمم.
‫خب، پس‌انداز کل عمرم…
‫پَر. همین‌طوری.
‫هی.
‫من یکی رو تو شهرداری می‌شناسم. ‫می‌تونه برات مجوز بگیره.
‫ولی چطور؟ همین‌جوری؟
‫هیچ‌کس مجانی کاری نمی‌کنه.
‫ولی گفتم که ورشکستم، ‫چیزی برای دادن ندارم.
‫یه چیزی به ذهنم می‌رسه.
‫اینجاست. واضح می‌بینیش.
‫- چی رو نمی‌بینی؟ ‫- فهمیدم.
‫آره آنجلا، نشونش می‌دم به قاضی.
‫ولی مدرک محکمی نیست.
‫- چرا؟ ‫- دوره.
‫خیلی دوره. ‫روبر اون کلاه رو سرشه، ممکنه خودم باشم.
‫تو که نمی‌تونی باشی، آندر.
‫ولی… لطفاً تمرکز کنیم.
‫باشه؟
‫این ویدیو مال چهاردهم سپتامبره، ‫دو روز بعد از شکایت.
‫یه ماه بعد، ‫هم‌زمان با بستری شدن آنجلا،
‫روبرتو کافه‌شو بعد از ماه‌ها باز می‌کنه.
‫کافه‌ای که نه سقف عایق داره، ‫نه علائم اضطراری،
‫و حتی حداقل‌های ایمنی آتش‌سوزی رو نداره.
‫محاله از بازرسی رد بشه.
‫حالا حدس بزن دوستِ کیه
‫اون کارمند شهرداری ‫که مجوز رو امضا کرده؟
‫گونزالو؟
‫- سول لندسکیپس. ‫- شرکت محوطه‌سازی.
‫گونزالو اونا رو ‫برای بازسازی کامل حیاط گرفته.
‫و صاحب شرکت کیه؟
‫شوهر همون کارمند شهرداری.
‫می‌گی کارها اصلاً انجام نشده؟
‫می‌گم گونزالو به روبرتو کمک کرد ‫مجوز بگیره،
‫و روبرتو هم به گونزالو کمک کرد ‫زندگی منو نابود کنه.
‫- خدایا… ‫- دقیقاً.
‫مجوز چی؟ دیدیش؟
‫دارم پیگیری می‌کنم.
‫باید بخوابم.
‫- عصر بخیر. ‫- عصر بخیر.
‫- می‌شه با مسئول صحبت کنم؟ ‫- عقبِ حیاطه.
‫می‌گید بیاد بیرون؟ مهمه.
‫روبر!
‫- روبر! ‫- دارم میام!
‫چی شده؟
‫سلام، عصر بخیر.
‫یه همسایه از سر و صدا شکایت کرده.
‫- عجیبه، این‌جا وسط ناکجاآباده. ‫- لابد گوش تیزی داره.
‫بی‌خیال رفیق.
‫مجوزت رو بده.
‫این چه ربطی داره؟
‫هیچی، فقط می‌خوام ببینمش.
‫فهمیدم.
‫بیا داخل.
‫آنجلا.
‫بله؟
‫- گرفتمش. ‫- چی رو؟
‫مجوز رو. اینیاکی الان فرستاد.
‫امضای پاش مال گورکاست. ‫امضای قشنگی هم هست.
‫داریمش؟
‫به‌نظر میاد.
‫- می‌برم؟ ‫- شکی نیست.
‫- اینیاکی خوبه، نه؟ ‫- آره، خیلی خوبه.
‫گروه مدرسه واقعاً اعصاب‌خرد‌کنه.
‫راستی جلسه آنلاینه، ‫می‌تونی شرکت کنی، نه؟
‫فکر می‌کنی؟
‫قراره حضانت رو بگیری، ‫دیگه از این چیزا فرار نداری.
‫گفتم که، اینیاکی خوبه.
‫بعداً می‌بینمت.
‫ماریبل، منم.
‫- صبح بخی… اوه! ‫- خانم، خریدتون رو آوردم.
‫عالیه.
‫فکر نکنم چیزی یادم رفته باشه، ‫ولی شما بگید، اگه بود برمی‌گردم.
‫- خوشحال به نظر میای. ‫- هستم.
‫جلسه‌ی حضانت فرداست.
‫- خبر نداشتم. ‫- آره، ساعت دوازده.
‫بهتره به مامانم نگیم.
‫می‌خوام شهادت بدم.
‫نه. نه تو این وضعیت.
‫اگه مجبور شم برگردم، می‌رم، ‫ولی می‌خوام بگم چی دیدم.
‫داری چی می‌گی؟
‫نه. اصلاً.
‫میام.
‫به خاطر تو میام.
‫و به خاطر خودم.
‫ما کلی مدرک علیه گونزالو داریم، ‫و من به تو این‌جا با مامان نیاز دارم.
‫ببین چه حلال زاده.
‫مگه خواب نبودی؟
‫اون یه روز این‌جا بود. ‫خیلی هم مؤدب. خیلی خوب.
‫اوه، پس گونزالو اون روز اومده بود؟ این‌جا؟
‫آره.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- چی می‌خواست؟ ‫- نمی‌دونم.
‫یه‌سری کلید برداشت، ‫رفت تو انباری، بعدشم نمی‌دونم.
‫شاید چیزی دزدیده.
‫کی اومده بود؟
‫کی؟
‫نمی‌دونم…
‫نمی‌دونم، گیجم می‌کنی. ‫یه مدت پیش. دو ماه؟ نمی‌دونم.
‫نگران نباش مامان. مطمئنی؟
‫آره…
‫فکر کنم.
‫الان دیگه خوابه.
‫هنوز بهش فکر می‌کنی؟
‫گونزالو هیچ‌وقت نمی‌خواست ‫بیاد خونه‌ی مامانم.
‫هیچ‌وقت.
‫نمی‌دونم اونجا چی کار می‌کرد. ‫این اتفاقی نیست.
‫مطمئنم نیست.
‫ولی جلسه فرداست.
‫من عادت کرده بودم ‫گونزالو تحقیرم کنه و فحشم بده.
‫چی صدات می‌کرد؟
‫احمق، بی‌مصرف. بیشتر اینا.
‫ولی چیزای دیگه هم می‌گفت.
‫واقعیت اینه که از نظر اون، ‫من هیچ‌وقت درست کاری نمی‌کردم.
‫محال بود راضیش کنی.
‫و وقتی عصبانی می‌شد، خب…
‫سرم داد می‌زد، فحش می‌داد و…
‫بعد منو می‌زد.
‫می‌زدت؟
‫کجای بدنت؟
‫هلم می‌داد.
‫مشت می‌زد تو شکمم.
‫حتی خفم می‌کرد ‫تا جایی که نفس کم می‌آوردم.
‫می‌تونی ثابت کنی ‫هرکدوم از این اتهام‌های جدی
‫که به موکل من نسبت می‌دی رو؟
‫فکر نکنم.
‫ممنونم، خانم رِکارته.
‫من عمیقاً عاشق همسرم بودم.
‫توی دانشگاه با هم آشنا شدیم.
‫دختر باهوشی بود، خیلی باهوش.
‫زیبا.
‫و وقتی منو انتخاب کرد، ‫واقعاً حس خوش‌شانسی داشتم.
‫اما با گذشت زمان،
‫نگران شدم که پشت اون ظاهر بی‌نقص،
‫یه آدمِ به‌شدت ناامن ‫و ناپایدارِ احساسی هست.
‫فکر کردم شاید مقطعی بوده ‫وقتی می‌خواست درسشو ول کنه.
‫و خودمو وقف کمک بهش کردم،
‫تا قانعش کنم ‫از هدف‌هاش دست نکشه.
‫ولی سخت بود. خیلی سخت.
‫بعدش چی شد؟
‫خب، فکر می‌کنم ناامنی ‫کم‌کم کاملاً روش غلبه کرد.
‫انگار سر جاش نبود.
‫از همه‌چی می‌ترسید.
‫برای همه‌چیز به من وابسته بود.
‫فقط می‌خواست با من باشه یا مامانش.
‫یا با کتاب‌هاش.
‫و وقتی دخترهاتون به دنیا اومدن؟
‫خب، اون…
‫سخت‌ترین بخش بود.
‫حتی اعتراف کرد که…
‫که پشیمونه.
‫می‌گفت کاش اصلاً به دنیا نمی‌اومدن.
‫دست‌هاش پر از کبودی بود.
‫پرِ کبودی.
‫اون روز، مامانش مریض بود ‫و آنجلا اومد کمک کنه حمومش کنه.
‫وقتی آستین‌هاشو بالا زد ‫که خیس نشن…
‫فرض کنیم حرف‌هات درست باشه،
‫از کجا می‌دونی ‫این ردها کارِ موکل من بوده؟
‫من پنج سال مورد آزار قرار گرفتم.
‫توسط شوهر سابقم.
‫می‌دونم زندگی با ترس یعنی چی.
‫آنجلا ترسیده بود.
‫تصور کنید وقتی خونه‌ی مامانش بود و…
‫و گونزالو به گوشی‌اش زنگ می‌زد.
‫زنگ می‌زد ‫و بدنش شروع می‌کرد به لرزیدن و منقبض شدن.
‫- هر بهونه‌ای می‌آورد… ‫- منظورتون اینه که دروغ می‌گفت؟
‫نه. دروغ نمی‌گفت.
‫دروغ نمی‌گفت. اون…
‫اون…
‫خیلی ترسیده بود.
‫و اون…
‫اون هیچ‌وقت دروغ نگفت. اون…
‫اون… اون نمی‌خواست ‫بره مامانش رو ببینه. می‌فهمید؟
‫- برای همین… ‫- برای همین آنجلا دروغ گفت.
‫و دقیقاً به همین دلیله ‫که باید روشن بشه چه کسی شکایت رو ثبت کرده.
‫که بدون شک جعلیه.
‫ممنونم.
‫جلسه برای امروز ختم می‌شه.
‫ادامه‌ی رسیدگی ‫فردا ساعت ده صبح انجام می‌شه. ممنون.
‫تو اون کله‌ی کوچیکت چی می‌گذره؟
‫- گونزالو. ‫- نمی‌فهمی؟
‫نمی‌تونی همه‌چی رو با هم داشته باشی.
‫مامانت بهت نگفته؟
‫خب مامانت چی می‌دونه؟ ‫اونم مثل خودته.
‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫- داری خفه می‌شی؟ ‫- آره.
‫اگه دوباره پیش اومد، چی کار می‌کنیم؟
‫اگه دوباره پیش اومد، ‫چی کار می‌کنیم؟ بگو.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- بگو.
‫آنجلا، آماده‌ای؟
‫بله.
‫تا جایی که می‌دونم، ‫دوازدهم سپتامبر یه شکایت ثبت شده. شکایتِ آزار.
‫بله، جناب قاضی.
‫اما همون‌طور که می‌بینید، ‫آنجلا بلافاصله اتهامات رو رد کرده.
‫ما معتقدیم این شکایت ‫با سوءنیت ثبت شده،
‫توسط همون افرادی که چند روز بعد ‫به موکل من در باریکا حمله کردن،
‫در تلافی کاری که شرکتش انجام داده.
‫در مورد گزارش‌های روان‌شناسی ‫ارائه‌شده از سوی طرف مقابل،
‫ما قبول داریم که آنجلا
‫در معرض ‫یک وضعیت آسیب‌زای مداوم بوده.
‫اما فراموش نکنیم ‫که آنجلا بیش از نیمی از عمرش رو
‫با مادرش زندگی کرده.
‫فردی با بیماری روانی تشخیص‌داده‌شده، ‫که ضمناً ارثیه.
‫اعتراض دارم، جناب قاضی.
‫پزشکان وجود هرگونه ‫اختلال روان‌پریشانه رو در موکل من رد کردن.
‫با این حال، شواهدی وجود داره
‫که آنجلا جانِ دخترهاش رو
‫دست‌کم در دو مورد به خطر انداخته.
‫چی کار کردی؟
‫- متأسفم! ‫- دیوونه شدی؟
‫بررسی می‌کنیم ‫که آیا مدرکی برای این ادعا هست یا نه.
‫وکیل شاکی، ‫نوبت شماست. ادامه بدید.
‫تحریف واقعیت.
‫«سوءاستفاده‌ی روانی
‫که طی آن قربانی ‫به حواس و افکار خودش شک می‌کنه.»
‫خب، دقیقاً همون چیزیه ‫که آقای گونزالو اوچوا
‫سعی داشت ‫در این ماجرا با خانم آنجلا رِکارته بکنه.
‫مایلم مدارکی به دادگاه ارائه بدم ‫که نشون می‌ده گونزالو چطور
‫یه نقشه‌ی مفصل طراحی کرده
‫تا همه باور کنن ‫موکل من دچار اختلال روانیه.
‫قبل از ادامه، ‫باید یه قطعه‌ی کلیدی از این پازل رو معرفی کنم.
‫اون کسی نیست جز روبرتو ایریگویِن،
‫صاحب کافه رد فیش در منیاکوس.
‫- چرا احضارش نکردید؟ ‫- تا امروز مدرکی نداشتیم.
‫ادامه بدید.
‫گونزالو، روبرتو ایریگویِن رو استخدام کرد.
‫اونو استخدام کرد ‫تا خودش رو دوستِ قدیمی دبیرستان آنجلا جا بزنه،
‫ادواردو سیلوا.
‫آنجلا طبیعتاً یادش نمی‌اومد، ‫چون چنین کسی وجود نداشت.
‫اما به لطف حجم زیادی از اطلاعاتی ‫که گونزالو در اختیارش گذاشت،
‫آنجلا حرف‌هاش رو باور کرد.
‫این‌که اتفاقی همدیگه رو ندیدن.
‫و این‌که شوهرش اونو ‫برای کشتن آنجلا استخدام کرده بوده.
‫آنجلا، با این تصور که در خطره، ‫همون‌طور که هر آدم عاقلی می‌کنه،
‫فرار کرد و در نهایت ‫با شوهرش روبه‌رو شد.
‫بعد پلیس رسید، ‫آنجلا دستگیر شد،
‫و ناگهان، ‫هیچ ردی از ادواردو سیلوا باقی نموند.
‫خب، ادواردو سیلوا ‫نویسنده‌ی کتابیه
‫که دقیقاً داستان ‫چیزی رو می‌گه که آنجلا از سر می‌گذروند.
‫به نظر می‌رسه گونزالو می‌خواست ‫ما فکر کنیم آنجلا بیش از حد کتاب خونده.
‫- و مثل دون‌کیشوت، عقلش رو از دست داده. ‫- اعتراض دارم، جناب قاضی.
‫واقعاً برای شنیدن داستان اومدیم این‌جا؟
‫وکیل، این منم که تصمیم می‌گیرم ‫چی داستانه و چی نیست.
‫خب. می‌تونی چیزی که می‌گی رو ثابت کنی؟
‫قطعاً. این دفاع ‫به تصادف اعتقاد نداره، به مدرک اعتقاد داره.
‫می‌تونیم ثابت کنیم ‫که گونزالو با روبرتو ایریگویِن ملاقات کرده،
‫دو روز بعد از این‌که بابت آزار گزارش شده.
‫روبرتو ایریگویِن مجوز ‫بازگشایی کافه ش، رد فیش رو گرفت،
‫یک روز بعد از این‌که ‫آنجلا بستری شد.
‫گونزالو پرداخت‌های غیرقانونی ‫برای کارهایی که هرگز انجام نشدن انجام داد،
‫به شرکتی به نام سول لندسکیپس،
‫که مستقیماً مرتبطه ‫با مدیر شهرسازی
‫که مجوز کافه رد فیش، ‫متعلق به روبرتو ایریگویِن رو صادر کرده.
‫این‌ها مدارک چهار، پنج و شش هستن.
‫با اجازه، جناب قاضی.
‫سول لندسکیپس ‫از دیروز کار روی حیاط موکل من رو شروع کرده.
‫اعتراض می‌زنیم.
‫لعنتی.
‫- نه. هنوز پرونده‌ی کیفری داریم. ‫- آره.
‫روبرتو ‫و اون کارمند شهرداری رو متهم می‌کنیم.
‫- حتماً. ‫- همه‌شون رو بررسی می‌کنم.
‫حداقل یکی‌شون حرف می‌زنه.
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫کی می‌تونم دخترهام رو ببینم؟ من نی…
‫- آنجلا. ‫- تو مریضی.
‫- مریضی! ‫- آنجلا.
‫آنجلا عزیزم، واضحه حالت خوب نیست.
‫ولی مطمئنم با کمک و زمان، ‫از پسش برمیای.
‫نمی‌ذارم بچه‌ها ‫دست یه حیوون مثل تو بزرگ بشن.
‫نمی‌تونی جلوی توهین‌کردنت به من رو بگیری.
‫تا وقتی قبول نکنی ‫مثل مامانت مریضی، هیچ‌کس…
‫- ببرینش. ‫- آنجلا، خواهش می‌کنم.
‫ببخشید آقایون.
‫- این نباید اتفاق بیفته. ‫- می‌دونم. متأسفم.
‫درک می‌کنم. خودم می‌کشتمش. ‫ولی آخرین چیزی که لازم داریم یه شکایته.
‫من همیشه مقابل گونزالو می‌بازم.
‫باید تنها باشم. ببخشید.
‫بعداً زنگ می‌زنم.
‫سول لندسکیپس
‫توپ رو بده به من! به من!
‫حالت چطوره؟
‫تسلیم نمی‌شم.
‫منم همین‌طور.
‫چی رو نمی‌دونی؟
‫- سخته. ‫- سخت نیست عزیزم.
‫این‌ها کارهاییه که توی روز انجام می‌دیم.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫- صبحانه درست کردم. ‫- ممنون.
‫مثلاً مسواک زدن، حموم، ‫شام خوردن… باید به ترتیب بذاریشون.
‫اول کدومه؟ صبحانه یا شام؟
‫- صبحانه. ‫- عالی. پس باید نقطه‌ها رو وصل کنی.
‫عالیه، دیدی؟ خیلی خوبه.
‫مثل دفتر خاطراته.
‫- دفتر خاطرات چیه؟ ‫- همونی که دخترخاله‌ات آنه داره.
‫یه دفتر که توش ‫فکرهاش، رازهاش رو می‌نویسه…
‫منم هم‌سن تو که بودم شروع کردم نوشتن.
‫- جدی؟ اصلاً بهت نمیاد. ‫- مگه نه؟
‫خیلی افراطی بودم. ‫تا بیست‌سالگی با وسواس می‌نوشتم.
‫همه‌شون هنوز خونه‌ی مامانمن. ‫اگه دخترها پیداشون کنن، از خجالت آب می‌شم…
‫چی شده؟
‫روبرتو چیزایی درباره‌ی من می‌دونست ‫که به هیچ‌کس نگفته بودم.
‫می‌دونم گونزالو ‫برای چی رفته بود خونه‌ی مامانم.
‫- سلام عشقم. ‫- سلام.
‫به چند تا کلید نیاز دارم.
‫- برای انباری؟ ‫- آره.
‫- همه‌چی خوبه؟ ‫- آره.
‫عوضی.
‫مو به مو خوندتشون.
‫از نودوهشت تا دوهزارویک.
‫سال‌های دبیرستانت، درسته؟
‫تنها دفترایی‌ان که خونه‌ی مامانم نبودن. ‫اگه اون‌جا نباشن، پیش روبرتون.
‫شایدم انداخته دور. من که همین کارو می‌کردم.
‫ولی مهم نیست.
‫چون گونزالو اینو نمی‌دونه.
‫نمی‌فهمم آنجلا.
‫از همه‌ی اینا چی یاد گرفتیم؟
‫حقیقت مهم نیست. ‫اون چیزیه که واقعی به نظر میاد.
‫و این‌جا چی واقعی به نظر میاد؟ ‫این‌که روبرتو هنوز دفترهای منو داره.
‫یه نقشه دارم، استر.
‫ولی به کمکت نیاز دارم.
‫سالن ناخن
‫سلام مامان.
‫قبلاً گفتی مامان.
‫دو ساعت تأخیر که چیزی نیست مامان.
‫مهم اینه ‫همه‌چی خوبه و…
‫باید برم مامان. ‫آره، بعداً زنگ می‌زنم.
‫آره، بعداً.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- ما همدیگه رو نمی‌شناسیم؟ ‫- اکلیل و فرنچِ دوست‌داشتنیِ من.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫اومدم با همسرت حرف بزنم.
‫با روبر؟ چرا؟
‫خودش بهت می‌گه.
‫- روبر. ‫- بله؟
‫بیا این‌جا.
‫چی شده؟
‫عزیزم می‌شه یه لحظه تنها بذاریم؟
‫اون کیه؟
‫بعداً بهت می‌گم.
‫دو دقیقه دیگه ‫راهی بیمارستانیم.
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫اومدم یه لطفی بخوام. خب، دوتا.
‫- به من بدهکاری. ‫- هیچ بدهی‌ای بهت ندارم. ببخشید.
‫- اگه بخوای، می‌تونم گزارش بدم. ‫- آره؟ بابت چی؟
‫مثلاً کافه‌ت ‫با هیچ‌کدوم از پروتکل‌های آتش‌نشانی جور نیست.
‫- من مجوز دارم. ‫- اگه گزارش بدم، به درد نمی‌خوره.
‫فکر می‌کنی گونزالو ‫تا ابد ازت محافظت می‌کنه؟
‫تو کارت رو براش انجام دادی. ‫دیگه بهت نیازی نداره.
‫بگو.
‫می‌خوام یه تماس بگیری ‫و کافه‌ت رو چند ساعت در اختیارم بذاری.
‫و رمز کامپیوترت رو.
‫حتماً. از کجا بدونم ‫بعدش بازم گزارشم نمی‌کنی؟
‫خودت می‌دونی این کارو نمی‌کنم.
‫باشه. ولی نباید به اسم من تموم بشه.
‫بگونیا، لطفاً! تلویزیونو خیلی بلند کردن. ‫می‌شه کمش کنی؟
‫- الان درستش می‌کنم. ‫- ممنون.
‫خیلی مراقب باش. ممکنه تله باشه.
‫باشه.
‫- دیگه چی می‌خوای؟ ‫- هی، من سرِ تولدِ دخترمم.
‫خب؟ همه‌چی خوبه؟
‫آره. زنگ زدم بگم
‫آنجلا درست وقتی داشتیم می‌رفتیم بیمارستان ‫سر و کله‌ش پیدا شد.
‫می‌دونه دفترها رو تو دادی به من.
‫چی؟ ولی سوزوندیشون، نه؟
‫- آره، ولی چند صفحه رو برای یادگاری اسکن کردم… ‫- نه، گفتم هیچ کپی‌ای نباشه.
‫- همه‌چی رو پاک کن. ‫- نمی‌تونم.
‫کپی‌ها روی کامپیوتر باره ‫و آلارم الان به صدا دراومده.
‫چرا اون‌جا نیستی؟
‫- همین الان گفتم. زنم داره زایمان می‌کنه. ‫- مشکل من نیست.
‫برو و همه‌چی رو پاک کن. همین الان.
‫ببین، شکر کن دارم بهت می‌گم.
‫نه، لعنتی…
‫عوضی.
‫رد فیش
‫- با اون چی کار می‌کنی؟ ‫- دارم از خودم دفاع می‌کنم.
‫- در برابر چی؟ ‫- در برابر تو.
‫مسخره‌بازی درنیار. بده اون رو.
‫می‌دونم دفتر خاطراتمو برداشتی. ‫و مدرک هم دارم.
‫می‌افتی زندان، گونزالو.
‫اصلاً برام مهم نیست اون دفترها. ‫کی حرفتو باور می‌کنه؟
‫می‌دونی چی از همه غم‌انگیزتره؟
‫دخترا میان تو تیمارستان به دیدنت. ‫همون‌طور که تو می‌رفتی پیش مامانت.
‫می‌دونی همین الان می‌تونم نابودت کنم ‫و هیچ اتفاقی هم نیفته؟
‫هیچ‌کس حرفتو باور نمی‌کنه.
‫تو فقط یه آزارگر نیستی، عوضی. ‫یه پدرِ بد هم هستی.
‫دخترای من عاشقمن.
‫می‌پرستنم.
‫عوضی.
‫چقدر دست‌وپاچلفتی‌ای.
‫همه‌چی رو خراب می‌کنی.
‫بله، آدرس رو می‌گید؟
‫- رد فیش، کنار ساحل. ‫- در راهن.
‫گونزالو.
‫یه چیز رو یادت رفته.
‫امروز جلسه‌ی مدرسه بود.
‫دیوانه‌ای. ‫حرفات اصلاً معنی نداره.
‫نه؟ یادم نرفته بود.
‫تو هم توشی.
‫سلام بده.
‫آنجلا؟
‫همون‌جا وایسا!
‫تکون نخور!
‫آنجلا. حالت خوبه؟
‫یه چیزی بگو، خواهش می‌کنم.
‫آنجلا، نگران نباش. تموم شد.
‫نگران نباش. من اینجام.
‫کمک!
‫کافه رد فیش
‫سوار ماشین شو.
‫- ببخشید. ‫- بله؟
‫می‌گید کی اینا رو فرستاده؟
‫بله، حتماً.
‫«آنجلای عزیز، بابت اتفاقی که افتاد خیلی متأسفیم.»
‫«زود خوب شو. می‌تونی روی ما حساب کنی.»
‫«لائورا و فرناندو.»
‫بندازشون دور.
‫نه، چرا؟ خیلی قشنگن.
‫پس خودت نگهشون دار.
‫جدی؟
‫اوه، خیلی ممنون.
‫- ببخشید. ‫- سلام.
‫لعنتی.
‫باید باهات می‌اومدم ‫رد فیش. متأسفم.
‫باشه.
‫آنجلا.
‫می‌دونم باورت نمی‌شه، اما…
‫هیچ‌وقت نخواستم بهت آسیب بزنم. هیچ‌وقت.
‫توی یه دوره‌ی خیلی پراسترس بودم، ‫و انتخاب دیگه‌ای نداشتم.
‫کاش می‌تونستم ‫همه‌چی رو پاک کنم.
‫نمی‌تونی.
‫می‌دونم.
‫کافه رو درست کن.
‫خطرناکه. ممکنه آدم‌ها بمیرن.
‫لباس اضافه، ملحفه‌ی تمیز، و…
‫- کفش سایز نه‌ونیم. ‫- گفتم ده.
‫همینیه که هست.
‫لطفاً گوشیت، انگشترت، ساعتت.
‫و اگه می‌تونی اینجا امضا کن.
‫می‌بینی پانچیتو چقدر با تو خوشحاله؟
‫- آره. ‫- مگه نه؟
‫ببین، عاشق ناز کردنه.
‫ببین چقدر خوشحاله. خیلی بغلیه.
‫خیلی خوب، مایا.
‫- یادت میاد چقدر ترسیده بودی؟ ‫- آره.
‫و دیگه نمی‌ترسی؟
‫- نه. ‫- نه، نمی‌ترسی.
‫معلومه، چون پانچیتو خیلی خوبه.
‫خیلی خوب. آره. خیلی خوب.
‫مامان.
‫- اوه، ببین! ببین کی اومده. ‫- مامان!
‫- اوه! ‫- مامان!
‫- مامان. ‫- مامان.
‫عزیزم.
‫این مال توئه.
‫و اینم مال توئه. بریم.
‫منم یکی می‌خوام.
‫- مواظب باش، شکستنیه. ‫- باشه.
‫حالت چطوره؟
‫واقعاً خوب.
‫آره.
‫و این‌طوری برو.
‫تموم شد.
‫به نظر اینجا خوشحالی.
‫چی کار می‌کنی؟
‫دارم روی پروژه‌ی مناقصه کار می‌کنم.
‫فکر می‌کنم شانسم خوبه. اوضاع خوبه.
‫دوست دارم این‌طوری ببینمت.
‫آماده‌ای؟
‫مطمئنی می‌خوای این کارو بکنی؟
‫می‌دونی هر شب چند نفر ‫اونجا می‌رن؟ جوون‌ها.
‫ناخواسته دارن جونشونو به خطر می‌ندازن.
‫باشه. ولی الان همه‌چی خوبه. ‫حضانت رو گرفتی.
‫با این حال باید انجامش بدم.
‫- هی، مایا! توپ رو بده به من. ‫- مامان.
‫زود برمی‌گردم.
‫- بعداً می‌بینمت. ‫- خداحافظ.
‫- الو؟ ‫- سلام، روبرتو.
‫چی می‌خوای؟
‫فقط می‌خواستم بدونم عایق‌کاری ‫ضدحریق رو انجام دادی یا نه،
‫همون‌طور که گفتم.
‫آره، یه مدته انجام شده.
‫تو دست از دروغ گفتن برنمی‌داری.
‫دروغ نمی‌گم آنجلا. منظورت چیه؟
‫آنجلا، کجایی؟
‫آنجلا.
‫من می‌رم سراغ تابلو برق.
‫- تو با ۹۱۱ تماس بگیر. ‫- گرفتم.
‫کافه رد فیش
‫بریم.
www.Doostihaa.com
‫♪ او زیر سقف خودش نگه می‌دارد ♪
‫ما انجامش دادیم.
‫♪ برای تمام آنچه اتفاق افتاد ♪ ‫♪ همه‌ی مدرک‌ها ♪
‫♪ او یک چمدان نگه می‌دارد ♪ ‫♪ برای وقتی که مجبور شود برود ♪
‫♪ در سرش ♪ ‫♪ پژواکی مدام می‌پیچد ♪
‫♪ همان داستانِ همیشگی خسته‌اش می‌کند ♪
‫♪ خسته از توجیه کردنِ شیوه‌ی زندگی ♪
‫♪ و دیگر نمی‌توانست انکار کند ♪
‫♪ بعد از هزار نبرد ♪ ‫♪ که زندگی می‌گذرد ♪
‫♪ ای جنگجو ♪
‫♪ در جانم تا آخر عمر ♪ ‫♪ تو را با خودم حمل می‌کنم ♪