‫[تمام افراد، حوادث و پیش‌زمینه‌های این ‫سریال خیالی بوده و ارتباطی با واقعیت ندارند.]
‫[همچنین از کودکان و حیوانات تحت ‫دستورالعمل‌های تولید فیلم‌برداری شده است.]
‫دلیل واقعی نزدیک شدنت به من چیه؟
‫کار تو بود، نه؟
‫تو بودی که ۲۰ سال پیش سعی کردی شوهرمو بکشی.
‫یه اشتباه بود.
‫همون موقع باید کارشو تموم می‌کردم.
‫عجب روش جالبی واسه اعتراف کردن.
‫اگه پارک جه‌یول همون موقع مُرده بود،
‫تو هم الان اوضاعت این نبود.
‫تو گزارش آزار و اذیت دادی، مگه نه؟
‫ده ماه قبل از به دنیا اومدن بچه‌ات.
‫خفه شو.
‫اما گزارش پس گرفته شد،
‫و پارک جه‌یول به چیزی که می‌خواست رسید.
‫درسته.
‫باید همون موقع می‌کشتیش.
‫تو هیچی نمی‌دونی.
‫تو نمی‌دونی اون چه جور آدمیه،
‫یا من واسه زنده موندن چی می‌کشم.
‫فکر می‌کنی تمام این مدت هیچ کاری نکردم؟
‫چرا. هر کاری از دستم برمیومد انجام دادم،
‫اما موفق نشدم.
‫من از اونجا نجاتت میدم.
‫گفتم کمکت می‌کنم. قرارمون همین بود، مگه نه؟
‫- اگه فقط با یه وکیل حل می‌شد... ‫- بگیر.
‫این کلید خروجت از اون جهنمه.
‫[قسمت ششم]
‫بلند نشو. همونجا بمون.
‫وایسا ببینم.
‫- عزیزم. ‫- بله؟
‫می‌دونی که از کار افتاده نیستم.
‫درسته.
‫فقط نگران بودم بوش حالت رو بد کنه.
‫خب، یه چیزی سفارش بدیم؟
‫حتما. هرچی هوس کردی سفارش بده.
‫بفرما.
‫بذار ببینم.
‫عزیزم، راستی اون پرونده جدیدت چطور پیش میره؟
‫می‌دونی، همون تحقیقات مجدد.
‫- هیون‌جین. ‫- بله؟
‫هیچی. بذار اینو جمع کنم.
‫تا غذا برسه استراحت کن.
‫- جدی دارم همه‌شو سفارش میدم. ‫- راحت باش.
‫همه همینجوری انجامش میدن.
‫نه، قطعا خودشه.
‫نه، نیست. دقیق‌تر نگاه کن.
‫مامان، بابا دیوونه‌ام کرده.
‫هرچی بهش میگم، ‫مینجه و کیجو رو از هم تشخیص نمیده!
‫همونی که موهاش نارنجیه؟
‫وای، واقعاً امیدی بهت نیست.
‫شام خوردی؟
‫با من شام خورده. تو دیر کردی.
‫آره. کارم طول کشید.
‫فقط اینو به گوشی پارک جه‌یول وصل کن.
‫و می‌تونی کاری کنی واسه همیشه از زندگیت محو بشه.
‫مامان. مامان.
‫- بله؟ ‫- گفتم میوه می‌خوام.
‫چت شده؟ کسی رو دیدی؟
‫چیزی نیست. صبر کن، واست انبه میارم.
‫- بابا، این آخرین باره. ‫- باشه، فهمیدم.
‫- دوباره توضیح میدم. ببین. ‫- باشه.
‫سلام شین‌جه.
‫چطور پیش رفت؟
‫حرفایی که باید می‌زدم رو زدم.
‫اگه هونگ یون‌هو کار خودشو انجام بده،
‫می‌تونیم پارک جه‌یول رو زمین بزنیم.
‫اثبات وجود برنامه کانکت. علاوه بر اون،
‫اگه مدرکی از دست داشتن پارک جه‌یول داشته باشیم،
‫می‌تونیم دست همه‌شونو رو کنیم.
‫اتهام سوءاستفاده رو اضافه می‌کنی ‫و بهش فرصت نفس‌کشیدن نمی‌دی؟
‫فقط اگه خانم هونگ یون‌هو موافقت کنه.
‫فکر می‌کنی وکیل کوان دست رو دست میذاره ‫و اجازه میده این اتفاق بیفته؟
‫نگران نباش. نمیذارم جلومونو بگیره.
‫شام خوردی؟
‫توی راه یه چیزی خوردم. ‫واسه کار زنگ زدی؟
‫نه. فقط می‌خواستم صداتو بشنوم.
‫چت شده؟
‫خوشحالم که قراره خاله بشیم،
‫ولی نگران بودم شب‌ها تنها باشی.
‫یه کم بخواب.
‫داشتم فکر می‌کردم.
‫فکر کنم بهتره برم سر کار.
‫اگه توی دفتر باشی، ‫هی با وکیل کوان روبرو میشی.
‫و ممکنه بشناستت.
‫دفعه قبل که انگار منو نشناخت.
‫و لذت برم
‫از کار کردن توی دفتر و محل کارتون.
‫شاید واسه بقیه چیز مهمی نباشه،
‫اما اولین بار بود که
‫توی یه دفتر کار می‌کردم.
‫اگه این چیزیه که می‌خوای، مین‌سو، ‫همین کار رو می‌کنیم.
‫مین‌سو، یه لحظه صبر کن.
‫بیا، اینو دیدم و یادت افتادم.
‫[شیرکاکائو]
‫چرا بیداری؟ نمی‌خوابی؟
‫الان می‌خواستم بخوابم.
‫- به نظر خسته میای. بگیر بخواب. ‫- باشه.
‫- سانگ‌آ. ‫- بله؟
‫هیچی. شب بخیر.
‫[اون لایو همین الان...]
‫[دیدیش؟ خیلی بامزه بود.]
‫[خب...]
‫[روزت چطور بود؟]
‫[دلم می‌خواد بمیرم.]
‫[دادستان ارشد پارک جه‌یول]
‫[دفتر دادستان ارشد، دادستان ارشد پارک جه‌یول]
‫فقط توی یه روز پیشرفتی حاصل شد؟
‫این پرونده رو پس بگیر.
‫ناامید شدم.
‫یه کم زود پرچم سفید رو بالا نبردی؟
‫همین الانشم سرم با پرونده‌های فعلیم شلوغه.
‫یا نکنه ترسیدی؟
‫ترسیدی این جعبه‌ی پاندورا باشه.
‫فکر می‌کنی هیون‌جین اون بلا رو سرت آورده؟
‫پرونده رو بهت دادم تا همینو بفهمی.
‫اون مقاله روزنامه رو هم تو واسم فرستادی، درسته؟
‫اصلا چرا منو کشوندی وسط این ماجرا؟
‫می‌خوای مجرم رو بگیری،
‫یا می‌خوای به هیون‌جین صدمه بزنی؟
‫اگه هر دوتاش باشه چی؟
‫این کار تو بود، مگه نه؟
‫خوب گوش کن ببین چی می‌گم.
‫اگه دوباره همچین اتفاقی واسه هیون‌جین بیفته،
‫واقعا ازش نمی‌گذرم.
‫کارآگاه گو سون‌کیو.
‫می‌فهمی، مگه نه؟
‫که همین الان روی یه سوءقصد سرپوش گذاشتی.
‫تو تنها کارآگاه دنیا نیستی، نه؟
‫واسم سواله،
‫وقتی ثابت بشه حق با من بوده،
‫اونوقت چیکار می‌کنی.
‫اگه این اتفاق بیفته،
‫خودم نشانم رو تحویل میدم.
‫فوق‌العاده‌ست!
‫نمی‌تونم. خیلی قشنگه.
‫دوست‌داشتنیه.
‫نمی‌دونستم پسر میشه یا دختر، ‫واسه همین زرد انتخاب کردم.
‫می‌خواستم اولین کسی باشم که واسه ‫خواهرزاده آینده‌ام هدیه می‌گیره.
‫ممنونم.
‫شرط می‌بندم سون‌کیو خیلی ذوق‌زده‌ست، نه؟
‫راستش، هر دومون هنوز یه کم گیجیم.
‫شاید بعد از نوبت بیمارستانمون حسش واقعی بشه.
‫امیدوارم خوب پیش بره.
‫حواست باشه سون‌کیو یه چیز خوشمزه مهمونت کنه.
‫باشه. ولی این واقعا خیلی بامزه‌ست.
‫لیوان‌های کاغذی کجان؟
‫لیوان‌ها...
‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫فکر نکنم قبلا شما رو اینجاها دیده باشم.
‫به تازگی شروع به کار کردم.
‫جدی؟
‫موفق باشی.
‫من بودم که هان مین‌سو رو استخدام کردم.
‫چطور می‌تونی بدون هیچ دلیلی اخراجش کنی؟
‫توی رزومه‌اش فقط یک خط نوشته شده.
‫ترک تحصیل از دبیرستان.
‫واسه یه کار پاره‌وقت ساده ‫باید سوابق تحصیلی رو بررسی کنیم؟
‫دلیلی هست که نباید این کار رو بکنیم؟
‫یا چی؟ دلیل دیگه‌ای هست که نمی‌تونم؟
‫الان من اینجا مسئولم.
‫من یه کارمند با چنین سابقه‌ی بدی رو
‫هیچوقت توی کارمندام نگه نداشتم.
‫که اینطور. واسه منم اولین باره.
‫کار کردن واسه مردی که مشتری اونجور برنامه‌هاست.
‫[موسسه حقوقی هه‌ایل]
‫داری میری خونه؟ من می‌رسونمت.
‫بذار برسونه. خودش می‌خواد.
‫چشم.
‫توی راه اینو بخون.
‫این یه رسوایی قاچاق انسانه ‫که شخصیت‌های برجسته توش دخیلن.
‫و بین قربانیانی که ازشون سوءاستفاده می‌شه، ‫افراد زیر سن قانونی هم هستن.
‫شواهد غیرمستقیمی وجود داره
‫که این ماجرا رو به حداقل دو قتل ربط میده.
‫حالا کارآگاه بازی درمیاری؟
‫خب؟
‫حرفت چیه؟
‫دنبال بودجه بیشتری هستی؟
‫وکیل کوان توش دخیله. به عنوان یه مشتری.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫دیگه کی در مورد این پرونده می‌دونه؟
‫در حال حاضر فقط ما سه نفر می‌دونیم.
‫پس خاکش کنید.
‫این یه دستوره.
‫اگه حرفت درست باشه، ‫ممکنه موکل‌های بیشتری درگیر باشن،
‫و اگه این به گوش مقامات برسه، موضع ما روشنه.
‫ما پشت موکل‌هامون می‌ایستیم.
‫پس وکیل کوان لازم نیست نگران باشه، خب؟
‫این هیچ خطری ایجاد نمی‌کنه.
‫همونطور که انتظار می‌رفت، ‫ترازوی عدالت تو هیچوقت
‫به نفع آدمای بدون پول و قدرت سنگینی نکرده.
‫این تعریف من از عدالته. طرفی که برنده میشه.
‫با این حال، امیدوار بودم
‫که از شر وکیل کوان خلاص بشی.
‫که طرف حق رو بگیری، نه طرف قدرتمند رو.
‫درست مثل امیدهای واهی‌ای که همیشه به من داری.
‫تمامش خیلی بیهوده و بی‌معنیه.
‫حرفی ندارم.
‫عدالت من جایی توی هه‌ایل نداره، مامان.
‫من پیاده میشم.
‫کانگ شین‌جه هستم.
‫باید امروز همدیگه رو ببینیم.
‫می‌شنوید؟ این صدای قلب بچه‌ست.
‫به نظر میاد حدود هشت هفته‌اش باشه.
‫هشت هفته؟
‫اما من اصلاً متوجه علایمش نشدم.
‫این یه اشتباه رایج واسه مادراییه ‫که اولین بچه‌شونه.
‫به احتمال زیاد متوجه علائم لانه‌گزینی نشدی.
‫ببخشید، دکتر.
‫هروئین؟
‫آره. توی هشت هفتگی، خانمم باردار بودن.
‫بچه سالم می‌مونه؟
‫نمی‌تونم مطمئن باشم که بی‌تاثیر بوده.
‫صادقانه بگم،
‫توی یه مورد عادی، ریسکش اونقدر بالاست
‫که بهتون توصیه می‌کردم ‫گزینه‌هاتون رو در نظر بگیرید.
‫اما بچه نسبت به سن جنینیش ‫داره خوب رشد می‌کنه.
‫فعلا فقط با دقت زیر نظرش می‌گیریم.
‫حتما با دقت حواسم بهش هست.
‫این بچه واقعا یه معجزه‌ست.
‫معجزه؟
‫عکس رنگی جنین مشکلی نداشت،
‫اما نتایج آزمایش شما، آقا،
‫مورفولوژی طبیعی زیر یک درصد رو نشون داد.
‫فاکتورهای باروری شما ‫بسیار پایین‌تر از حد انتظار بوده.
‫این یعنی چی؟
‫از نظر آماری، با این ارقام، ‫بارداری طبیعی غیرممکنه.
‫می‌خواستم پیشنهاد آی‌وی‌اف رو بدم، اما خداروشکر...
‫یه لحظه صبر کنید.
‫شما الان گفتید بارداری طبیعی غیرممکن بوده؟
‫ولی پس چطوری...
‫این فقط از دیدگاه آماریه.
‫نادره، اما چنین معجزه‌هایی اتفاق میفته.
‫با همسر من گپ خوبی زدی؟
‫اینکه فکر کنی من از نقشه‌هات خبردار نمی‌شم
‫خیلی متکبرانه‌ست.
‫بازم میگم، بعضی چیزا هیچوقت عوض نمی‌شن.
‫جذابیتت همینه، مگه نه، یون رایونگ؟
‫این باعث میشه خیلی هیجان‌انگیزتر بشه
‫وقتی بالاخره موفق میشم در هم بشکنمت.
‫خیلی خوشحالم که حافظه‌ات برگشت.
‫اگه هیچوقت یادت نمیومد، خیلی بهم ظلم می‌شد.
‫نمی‌خوای بدونی؟
‫کی این برنامه رو ساخته،
‫و چه کسای دیگه‌ای توش دخیل بودن.
‫علنیش کن.
‫بهشون بگو سعی کردی یکی رو بکشی.
‫و این بیست سال، ساکت موندی ‫و تظاهر کردی که دنبال عدالتی.
‫پیش تمام دنیا اعتراف کن که آماده‌ای ‫تاوان گناهانت رو بدی.
‫جلوی من التماس کن.
‫اونوقت بهت
‫در مورد کانکت می‌گم.
‫هرچیزی که می‌خوای بدونی.
‫اگه نمی‌تونی، پس همین الان تمومش کن.
‫کی می‌دونه؟
‫شاید حتی ببخشمت.
‫واقعا؟
‫ولی چه حیف.
‫چون هیچ راهی نداره من ببخشمت.
‫اونی که هنوز کامل تقاص گناهانش رو پس نداده،
‫تویی.
‫ببخشید، باید برگردم داخل.
‫- باشه. ‫- بعدا می‌بینمت.
‫دارم دیوونه می‌شم.
‫واقعا دیوونگیه.
‫الو، هوانگ هیون‌جین هستم.
‫این گوشی لی جون‌هیوک نیست؟
‫ببخشید؟
‫- کی؟ ‫- لی جون‌هیوک.
‫اینجا که اینطور نوشته.
‫این یعنی...
‫یه لپ‌تاپ؟
‫[کامپیوترها و لپ‌تاپ‌ها]
‫ولی شما چطوری شماره منو گیر آوردید؟
‫اگه نتونستید با من تماس بگیرید،
‫لطفا با این شماره تماس بگیرید.
‫پرونده‌ها رو بهت میدم.
‫نظرم عوض شد.
‫ساعت 8 شب خونه من باش.
‫[شهادت قربانیان، تحقیق، شواهد، سرنخ‌ها]
‫[سرنخ‌ها]
‫این یه باج‌افزاره.
‫مثل یه ویروس معمولی نیست.
‫بدون کلید، غیرقابل بازیابیه.
‫هیچ راهی واسه درست کردنش نیست؟ ‫این فایل‌ها واقعا مهمن،
‫و این تنها چیزیه که واسم مونده.
‫لطفا هر کاری از دستتون برمیاد انجام بدید.
‫باشه، ببینم چه کاری از دستم برمیاد.
‫[لی جون‌هیوک]
‫فایل‌ها رو بازیابی کردید؟
‫نتونستم همه‌شو بازیابی کنم.
‫بعضی از فایل‌هاتون رو ‫از یه نقطه بازیابی نجات دادم.
‫واسه همین زنگ زدم.
‫یون رایونگ هستم.
‫دم پارک بیرون خونه‌ات هستم. ‫می‌تونی یه لحظه بیای بیرون؟
‫پارک جه‌یول فهمیده که ما همدیگه رو دیدیم.
‫- ببخشید. ‫- مامان داره دوش میگیره.
‫پس اون پیام...
‫تو فرستادیش؟
‫- من دوست مادرتم. ‫- می‌دونم کی هستی.
‫توی تلویزیون دیدمت.
‫می‌خوای به مامانم کمک کنی؟
‫آره.
‫پس دیگه باهاش تماس نگیر.
‫اینجا هم نیا.
‫صبر کن، فقط بذار توضیح بدم...
‫حاضری مسئولیتش رو قبول کنی؟
‫چطور؟ تا کجا حاضری پیش بری؟
‫[«افزایش سه برابری متقاضیان رشته آی‌تی»]
‫[«و پشت تمام این‌ها بک ته‌جو از د پرایم بود»]
‫ببخشید، جلسه یه کم طول کشید.
‫می‌خوای بریم بیرون؟ هنوزم می‌تونیم.
‫شک دارم بتونیم جایی بهتر از اینجا ‫با این منظره پیدا کنیم.
‫پس نظرت راجع به یه نوشیدنی چیه؟
‫- دلستر؟ یا یه چیز تلخ؟ ‫- همون تلخ خوبه.
‫خب برنامه امروز چیه؟
‫یه گفتگوی صادقانه.
‫شاید شروع یه رفاقت. من که پایه‌ام.
‫مادرم یه طناب دار دور گردنم انداخته،
‫ولی من می‌خوام ازش به عنوان ‫یه طناب نجات استفاده کنم.
‫صادقانه‌ست.
‫خوشم اومد.
‫پس من چه جور طناب نجاتی می‌تونم واست باشم؟
‫من حاضر نیستم هه‌ایل بهم ارث برسه.
‫با این قضیه مشکلی نداری؟
‫با کمال میل. هر طور تو بخوای.
‫می‌خوام ال‌اند‌جی رو مستقل کنم.
‫می‌خوام یه بنیاد غیرانتفاعی باشه.
‫و گمونم من توی مسیر بنیاد نقشی نخواهم داشت؟
‫نکته‌اش همینه.
‫من تمام کارت‌هامو گذاشتم روی میز.
‫حالا نوبت توئه.
‫تو چی می‌خوای؟
‫می‌خوام به مسیرت به عنوان یه وکیل، وفادار بمونی.
‫به همین تاثیرگذاری که الان هستی.
‫اگه این کار رو بکنی، ‫دوران هه‌ایل به زودی توی این کشور تموم میشه.
‫هه‌ایل یه کد قدیمی و موروثیه ‫که باید خیلی وقت پیش حذف می‌شد.
‫مهم نیست چقدر سعی کنم یه سیستم جدید بسازم،
‫تا وقتی این کد فاسد وجود داشته باشه،
‫فقط همچنان باعث ایجاد درگیری می‌شه.
‫و تو شرارت‌های هه‌ایل رو بهتر از من می‌شناسی.
‫پس واقعا می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوام سیستم رو از نو بسازم.
‫تمام کدهای مخرب رو پاک کنم،
‫یه سیستم عامل جدید، شفاف و عادلانه نصب کنم،
‫و یه الگوریتم اعمال کنم که ‫به همه قوانین یکسانی بده.
‫این اون سیستم جدیدیه که می‌خوام بسازم.
‫چرا؟
‫وکیل، چرا به جای مجرم‌ها از قربانی‌ها دفاع می‌کنی؟
‫- چون این کار درسته. ‫- منم همینطورم.
‫چون معتقدم این کار درسته.
‫خنده‌داره، نه؟
‫وقتی مردم پول بیشتر یا قدرت بیشتر می‌خوان،
‫هیچکس ازشون نمیپرسه چرا.
‫اما چرا واسه بهتر کردن دنیا به دلیل نیاز داریم؟
‫من و تو یه چیز رو می‌خوایم، مگه نه؟
‫واسه همینه که مدام ‫از به ارث بردن هه‌ایل سر باز زدی.
‫به نظر میاد در نهایت مقصدمون یکیه.
‫از همون اول،
‫انتظار داشتی اوضاع اینطوری بشه؟
‫فکر می‌کردم خیلی شبیه همدیگه هستیم.
‫بسیار خب.
‫به نظر میاد الان دیگه توی یه قایق هستیم.
‫به افتخار یه نامزدی بی‌دردسر.
‫ای بابا. چت شده؟
‫فکر می‌کردم هیچوقت نوشیدنی نمی‌خوری.
‫- اومدی. ‫- هی.
‫- منم یه لیوان می‌خوام. ‫- حتما.
‫خب این واسه جشن بابا شدنه؟
‫آره. سعادت محضه، نه؟
‫بود.
‫الان یه کابوسه.
‫نگاهش کن. با زنت دعوا کردی؟
‫وقتی باردارن همینطوری‌ان.
‫همشون حساس میشن.
‫بیا، واسه زنت یه خوراکی خوشمزه بخر.
‫نه، بیخیال. لازم نیست.
‫نه، فقط بگیرش.
‫بیخیال، پسر. هزینه‌اش زیاده.
‫احمق. کی گفت این واسه توئه؟
‫این واسه برادرزاده آینده منه.
‫ممنون.
‫از دست تو...
‫خب توی بیمارستان چی گفتن؟
‫همه چی خوبه؟
‫آره.
‫ای بابا، سرتیم جانگه. یه لحظه.
‫بله.
‫[سرتیم جانگ]
‫بله. فهمیدم. خیلی‌خب، خداحافظ.
‫سونگ‌جین.
‫- بله؟ ‫- خب سرتیم چی گفت؟
‫می‌خواستی چی بگه؟ همون غرغرهای همیشگی و پشت سر هم.
‫نوشیدنی‌مون تموم شد. خانم، یه نوشیدنی دیگه لطفا.
‫باشه.
‫به غذا دست نزدی. چه خبره؟
‫چقدر خوشمزه‌ست.
‫هان مین‌سو!
‫می‌دونم اون تویی!
‫بیا بیرون! هان مین‌سو!
‫لعنتی، در رو باز کن!
‫ببخشید.
‫این همه سر و صدا واسه چیه؟
‫به تو چه ربطی داره؟ دارم در خونه تو رو می‌کوبم؟
‫چیکار می‌کنی؟ دیوونه شدی؟
‫عجب استقبال گرمی.
‫فکر کردی کی هستی که همینطوری میای داخل؟
‫چه خونه قشنگی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫هی زنگ زدی و پیام دادی.
‫اونی که داشت قشقرق درست می‌کرد تو بودی.
‫- اینجا چیه؟ ‫- کجا داری میری؟
‫باورنکردنیه.
‫اینجا عملاً یه نمایشگاهه، مگه نه؟
‫خیلی قشنگه.
‫وکیل هر لحظه ممکنه برسه. برو بیرون.
‫این چیه؟
‫چه چیز باارزشی داخلشه که اینجوری قایمش کرده؟
‫بده به من.
‫انگار اشتباه متوجه شدی.
‫فکر می‌کنی زندگی لاکچری هویتت رو پاک می‌کنه؟
‫خنده‌ام ننداز.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫یادت رفته وقتی جایی رو نداشتی بری ‫من بهت جا دادم؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫به تو چه ربطی داره؟
‫فقط داریم خصوصی صحبت می‌کنیم.
‫صحبت؟ اینجوری با ملت حرف می‌زنی؟
‫از خونه من برو بیرون! همین الان!
‫هنوز حرفمون تموم نشده.
‫چرا؟ فروختنش واسه اینکه نیفتی زندان کافی نبود؟
‫باشه. من به کانکت فروختمش.
‫خب که چی؟
‫وقتی فرار کرد و هیچی نداشت ‫کی بهش غذا و لباس داد؟
‫گرفتن پول در ازاش چه اشکالی داره؟
‫هیچی توی زندگی مجانی نیست. خواسته زیادیه؟
‫تو مامانم بودی.
‫ولی بازم
‫مامانم بودی.
‫دیوونه.
‫اون نقش خانواده رو بازی کردن
‫واقعا فکر کردی واقعی بود؟
‫دیدی؟ حرفم همینه.
‫حتی نمی‌تونه فرق بین بازی و واقعیت رو بفهمه.
‫تو هم باید مراقب باشی، خانم.
‫وقتی از روی ترحم بهش جا بدی، دیگه هیچوقت نمیره.
‫- همین الان از اینجا برو بیرون! ‫- بسیار خب. میرم.
‫اگه بیشتر بهم پول بدی.
‫از اونجایی که داری توی کار کانکت فضولی می‌کنی،
‫من حتی می‌ترسم کار کنم.
‫- پس باید مسئولیتش رو قبول کنی. ‫- لی سون‌هوا!
‫این چیه؟
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- این واسه کرایه تاکسیته.
‫فردا بیا دفترم.
‫و اگه بیام؟
‫چقدر می‌خوای بهم بدی؟
‫وقتی همه چی رو بشه، ‫می‌تونیم در مورد کاهش مجازات صحبت کنیم.
‫اونقدر باهوش هستی که قضیه رو بفهمی، نه؟
‫چیزی که الان لازم داری پول نیست. یه وکیله.
‫یا ترجیح میدی به پلیس زنگ بزنم؟
‫این دفعه دیگه حکم تعلیقی نمی‌گیری.
‫خیلی متاسفم.
‫اونقدر یهویی اومد تو که نتونستم جلوشو بگیرم.
‫می‌دونم تقصیر تو نیست، مین‌سو.
‫من حلش می‌کنم.
‫بله.
‫سلام! چطوری؟
‫اوه، خدای من. سلام، سونگ‌جین.
‫وای! سون‌کیو، رسیدیم خونه.
‫کفشات رو دربیار. خیلی‌خب!
‫هی، نه، تو دست نزن.
‫نباید به خودت فشار بیاری.
‫وای.
‫چقدر نوشیدنی خورده؟
‫ها؟
‫بذار ببینم. به اندازه پنج سال نوشیدنی خورد.
‫امشب بهش سخت نگیر.
‫فقط واسه بابا شدن هیجان‌زده‌ست.
‫می‌تونم یه لیوان آب بخورم؟
‫حتما.
‫[لی جون‌هیوک]
‫وای، چه خونه قشنگی.
‫ممنون.
‫خیلی بهتر شد.
‫خیلی ممنون که تا اینجا آوردیش، سونگ‌جین.
‫کاری نکردم.
‫هی، گوش کن.
‫الان واقعا باید مراقب باشی.
‫ببخشید؟
‫ببین، می‌دونم سرسختی،
‫ولی باید مراقب خودت باشی و به بچه فکر کنی.
‫درسته؟
‫خدای من.
‫فقط فضولی کردم.
‫نگران بودم.
‫من دیگه میرم.
‫- بازم ممنون. ‫- باشه. استراحت کن.
‫- برو به سلامت. ‫- حتما.
‫- وقت رفتنه. خداحافظ. ‫- شب بخیر.
‫عزیزم.
‫بیا ببرمت توی تخت.
‫مامان، چیکار می‌کنی؟
‫هنوز بیداری؟
‫سانگ‌آ.
‫مامان،
‫هیچ کاری نکن.
‫می‌خوای به مامانم کمک کنی؟
‫پس دیگه باهاش تماس نگیر.
‫و اینجا هم نیا.
‫وکیل یون؟
‫خوابم نمی‌بره، واسه همین می‌خواستم ‫ببینم می‌تونم اینجا بخوابم؟
‫چرا گذاشتی اون کار رو بکنه؟
‫اون مقصر بود، نه تو.
‫ولی اون مامانم بود.
‫واسه من اولین بار بود.
‫شاید فقط یه بازی بین ما بوده،
‫ولی حداقل وقتی «مامان» صداش می‌کردم،
‫لبخند می‌زد و جوابم رو می‌داد.
‫حتی وقتی منو می‌زد و بهم فحش می‌داد،
‫بلافاصله برمی‌گشت ‫و دوباره منو «دخترم» صدا می‌کرد.
‫ولی گمونم فقط من بودم که خوشحال بودم،
‫حتی اگه فقط یه بازی بود.
‫تو تا حالا بچه داشتی؟
‫نه، هیچ‌وقت.
‫هنوز بیداری؟
‫چند وقته این‌جوری نشستی؟
‫متأسفم.
‫می‌دونی این چیه، درسته؟
‫این مال قربانیه؟
‫باید چند تا آزمایش انجام بدیم.
‫- یه چیزی باید بهت بگم. ‫- بس کن.
‫قرار نبود بپرسم،
‫و قرار هم نیست گوش کنم.
‫نمی‌خوام بدونم چی شده،
‫یا اینکه چه نقشه‌ای داری.
‫حتی یه کلمه هم حرف نزن.
‫من خودم اینو درست می‌کنم و تصمیم خودمو می‌گیرم.
‫در این حد رو حق دارم که ازت بخوام،
‫مگه نه؟
‫عزیزم.
‫گمونم فعلا باید یکم تنها باشیم.
‫فعلاً توی دفتر می‌مونم.
‫مراقب خودت باش.
‫[دادستانی منطقه موجین سئول]
‫[شهادت و مصاحبه چو یو‌جونگ]
‫بعد از اینکه توسط دادستانی ‫به خاطر سرقت بازجویی شدم،
‫یه نفر اومد سراغم.
‫گفت یه کار راحته.
‫قول داد پول در میارم ‫و از مجازات هم فرار می‌کنم.
‫اون برنامه رو روی گوشیم نصب کرد.
‫برنامه کانکت‌این.
‫اون کی بود؟
‫اسمشو نمی‌دونم.
‫ولی بعداً فهمیدم.
‫یه پلیس بود.
‫به صورتش نگاه کنید.
‫می‌گه توسط یه سلبریتی مورد آزار و اذیت قرار گرفته.
‫کجا و چطوری باهاش آشنا شدی؟
‫یوجونگ.
‫حالا فهمیدی؟
‫هیچ راه فراری از کانکت نیست.
‫فقط پارک جه‌یول نیست.
‫پلیس هم دخیله.
‫و مطمئنم که همه‌اش این نیست.
‫پس بالاتر از اینا کیه؟
‫اگه فقط همه‌ی فایل‌ها رو بازیابی کرده بودن...
‫بازیابی موفقیت‌آمیز نبود، ‫به جز چند تا فایل صوتی
‫و یکی دیگه از مقاله‌های جون‌هیوک.
‫با این حال ما مدرک داریم که ‫پای پارک جه‌یول و پلیس وسطه.
‫ضمناً بهمون کمک می‌کنه ثابت کنیم ‫چرا خبرنگار لی به قتل رسیده.
‫لی سون‌هوا قبول کرد که بیاد.
‫- لی سون‌هوا؟ ‫- معاملات کانکت‌این پارک جه‌یول.
‫باید شهادتش رو در این مورد بگیریم.
‫سلام.
‫[وو سوک، شین هانکوک دیلی]
‫ما درخواستی دریافت نکردیم، ‫و من امروز یه قرار قبلی دارم.
‫اگه برای مصاحبه اومدید،
‫لطفاً برای هماهنگی تماس بگیرید.
‫ممکنه از این کار پشیمون بشید.
‫مطمئنید؟ ما بدون نظر شما منتشرش می‌کنیم.
‫وکیل الان توی جلسه هستن...
‫موضوع اینه که یه خبر خیلی جالب به دستم رسیده.
‫سوء قصد به یه دانشجوی پسر ‫دانشکده حقوق دانشگاه هانکوک.
‫چه خبره؟ من باید برم؟
‫برو توی اون اتاق منتظر باش.
‫- بیاین داخل صحبت کنیم. ‫- هیون‌جین.
‫لی سون‌هواست.
‫از این طرف، لطفاً.
‫اینجا کجاست؟
‫این چیه، مخفیگاه سریه یا همچین چیزی؟
‫هر جا راحتی بشین.
‫موضوع چیه؟ از من چی می‌خواید؟
‫دادستان پارک جه‌یول رو می‌شناسی، آره؟
‫شاید بشناسم، شایدم نه.
‫تو بودی که مین‌سو رو ‫از طریق پارک جه‌یول به کانکت دادی.
‫پارک جه‌یول ازت چی خواست؟
‫پلیس سراغ تو هم اومد؟
‫این چیه، بازجوییه؟
‫اگه حقیقت رو به من نگی،
‫خودت توی دردسر می‌افتی.
‫داشتم فکر می‌کردم،
‫بعداً هر چی بشه،
‫الان باید خرج شکمم رو دربیارم.
‫شما این کار رو واسه کمک به من نمی‌کنید، مگه نه؟
‫اطلاعاتی که از من می‌خواید، ‫چقدر براتون ارزش داره؟
‫- ببخشید؟ ‫- من پیش‌پرداخت می‌خوام.
‫پیشنهادتون چقدره؟
‫فقط یه لحظه اینجا منتظر باش.
‫دقیقاً چی می‌خواید بدونید؟
‫این تیتر خبریه که توی ذهنمه.
‫وکلای یه مؤسسه حقوقی معروف به حمایت از ضعفا
‫به عنوان متهمان به سوءقصد ‫در دوران دانشجویی افشا شدند.
‫حالا چی می‌شه اگه اون وکلا، وارث هه‌ایل،
‫یه وکیل سلبریتی جنجالی،
‫و همسر یه کارآگاه پلیس باشن؟
‫فکر نمی‌کنید این یه عالمه بازدید بخوره؟
‫پس بذارید حدس بزنم. ‫منبع شما دادستان پارک جه‌یوله.
‫نمی‌تونم منابعم رو فاش کنم. ‫این جزو اصول اولیه روزنامه‌نگاریه.
‫می‌دونید که ما وکیل هستیم، درسته؟
‫ما این نوع تهمت‌های بی‌اساس رو تحمل نمی‌کنیم.
‫برو مقاله‌تو بنویس.
‫اما...
‫اگه یه خبرنگار واقعی باشی، کنجکاو نمی‌شی؟
‫با فرض اینکه منبعت درست باشه،
‫چی می‌تونه باعث شه که سه تا زن جوون ‫به یه دانشجوی پسر حمله کنن؟
‫چه اتفاقی ممکنه افتاده باشه؟
‫شرط می‌بندم دادستان پارک جه‌یول ‫این قسمت رو توی آمار دادنش به تو نیاورده.
‫پس می‌گید یه انگیزه مهم وجود داشته؟
‫من خبر کامل و انحصاری رو بهت می‌دم. ‫ولی به یک شرط.
‫به زمان نیاز دارم.
‫چقدر؟
‫تا وقتی که اول یه خبر دیگه منتشر بشه.
‫مرگ یک خبرنگار که به عنوان ‫آزار و اذیت صحنه‌سازی شده.
‫و پشت اون یه حلقه‌ی غیراخلاقی دیجیتال ‫با ارتباطاتی در پلیس و دادستانی.
‫خب؟ نظرت جلب شد؟
‫نگید که دارید در مورد ‫پرونده خبرنگار لی جون‌هیوک حرف می‌زنید.
‫من مدارکی دارم که مقامات هیچوقت ‫حتی بهش دسترسی پیدا نکردن.
‫نمی‌خوای این خبر رو کار کنی؟ ‫به عنوان یه خبر انحصاری؟
‫این خبر موثقه؟
‫تمام خبرهات رو تا وقتی ما آماده شیم نگه دار.
‫این شرط منه.
‫از این کارت مطمئنی؟ ‫که همه چیز رو اینطوری برملا کنی؟
‫باید زمان بخریم تا وقتی حال هیون‌جین پایدار بشه.
‫تازشم، بهرحال قصد داشتم خودم اول حمله کنم.
‫درسته.
‫شاید حق با تو باشه. ‫هدف قرار دادن رسانه‌ها اول از همه بهتره.
‫و ما اصلا نمی‌دونیم که مقامات ‫چقدر با کانکت درگیرن.
‫دوباره حالت بد شد؟
‫وای، این داره منو می‌کشه.
‫کی اینجا بود؟
‫یه خبرنگار. بعداً همه چیز رو بهت می‌گیم.
‫لی سون‌هوا چی شد؟ اینجا نبود؟
‫لپ‌تاپ...
‫لپ‌تاپ جون‌هیوک نیست.
‫یه‌جی، لی سون‌هوا رو ندیدی؟
‫یه کم پیش رفت.
‫گفت بعداً برمی‌گرده.
‫- مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد. ‫- خبری نشد؟
‫لطفاً پس از شنیدن صدای بوق...
‫جواب نمیده.
‫[کارآگاه سگ هار]
‫چی؟ می‌خوای چی برات بیارم؟
‫لپ‌تاپ رو.
‫الان پیش وکلای ال‌اندجیـه.
‫چقدر می‌دی؟
‫سی هزار تا؟
‫قبوله.
‫[کارآگاه سگ هار]
‫مأموریت انجام شد.
‫جالبه. قیمت اون لپ‌تاپ همین الان رفت بالا.
‫سی هزار تا دیگه کافی نیست.
‫پنجاه هزار تا.
‫باشه. فقط همونجا بمون.
‫لعنتی.
‫برو بیارش. برام مهم نیست چطوری.
‫چشم، قربان.
‫ببخشید دیر کردم.
‫دادستان پارک. درسته، الان رئیس پارک هستید.
‫ایشان دادستان کل هستن. می‌شناسیدشون، درسته؟
‫باعث افتخاره که شما رو می‌بینم، قربان.
‫بیا، بگیر بشین.
‫من این جلسه رو ترتیب دادم چون ‫مشتاق بودم بالاخره شما رو ببینم، رئیس پارک.
‫باید بگم، سوابق شما کاملاً تحسین‌برانگیزه.
‫فارغ‌التحصیل دانشکده حقوق.
‫نمرات مؤسسه آموزشی‌تون، ‫ارزیابی‌های عملکردتون
‫چیز دندون‌گیری نیستن.
‫و اگه به نسل‌های قبلتون برگردیم،
‫حتی یه اسم قابل توجه هم نیست.
‫یه داستان کلاسیک از فرش به عرش.
‫یه آدمی که باید تو یه شهر کوچیک می‌موند ‫و بی‌سر و صدا کارش رو تموم می‌کرد
‫یهو توی مسیر سریع به سئول قرار می‌گیره.
‫بعدش شروع می‌کنی به زیر پا گذاشتن قوانین، ‫تند رفتن و جلو زدن از بقیه.
‫سیستم اینطوری کار نمی‌کنه.
‫نمی‌شه همین‌طوری تخته‌گاز بری.
‫رئیس پارک!
‫شما دقیقاً وزیر رو از کجا می‌شناسید؟
‫فکر می‌کنم ایشون منو به چشم یه مهره مفید می‌بینن.
‫و من از این بابت سپاسگزارم.
‫اجازه بدید براتون بریزم.
‫تمام تلاشم رو خواهم کرد.
‫دادستان کل، شب رو واقعاً شروع کنیم؟
‫نظرتون چیه؟
‫[وکیل ال‌اندجی]
‫پس اینطوری از پشت بهم خنجر می‌زنه.
‫اول، رایونگ، باید از هان مین‌سو ‫در مورد لی سون‌هوا بپرسی.
‫هر جایی که رفته، هر چیزی که می‌تونی پیدا کنی.
‫من رد تحرکات دوجون و لی سون‌هوا رو می‌زنم.
‫- هی، کجایی؟ ‫- تقریباً رسیدم. پنجاه هزار تا، درسته؟
‫بله، درسته.
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد. ‫لطفاً پس از شنیدن صدای بوق پیام بگذارید.
‫عذر می‌خوام.
‫[هان مین‌سو]
‫هودی سبز؟
‫مین‌سو، من اومدم.
‫مین‌سو؟
‫بله، وکیل.
‫می‌تونی یه لحظه بیای بیرون؟ ‫چند تا سؤال ازت دارم.
‫- مین‌سو. ‫- الان میام بیرون.
www.Doostihaa.com
‫اما در باطن، نیت‌های پنهانی داشت.
‫تو واقعاً کی هستی؟
‫مواظب باش.
‫حیف که درست و حسابی سر قولمون نموندیم.
‫پیداشون کن، به هر قیمتی که شده.
‫چرا اینقدر تلاش می‌کنی اینو پنهان کنی؟
‫یه نفوذی توی نیروی پلیس هست.
‫یون رایونگ بهم گفت گوشیت رو کپی کنم.
‫ازم می‌خوای چیکار کنم؟
‫قربانی همین الان اینجاست.
‫پارک جه‌یول اونو کشت.
‫حالا می‌فهمی چرا به اون فلش نیاز داریم؟