‫خوبی؟
‫آره، خوبم.
‫والیا زود میاد خونه؟
‫نه. یادته گفتم ‫امشب رو توی مسکو می‌مونه.
‫برای دیدن اون زن؟ ‫همون زنی که باهاش دیدیش؟
‫نه.
‫حق با تو بود. ‫داشتم احمق‌بازی در می‌آوردم.
‫نه.
‫چه‌شکلی بود؟
‫راستشو بخوای اصلاً اون‌قدرها هم خوشگل نبود. ‫از منم بزرگتر بود.
‫به‌نظر روس می‌اومد؟
‫منظورت چیه؟
‫مثلاً، فکر می‌کنی ممکن بود یه خارجی باشه؟
‫نه. خب...
‫نمی‌دونم. ‫نمی‌تونستم صداشونو بشنوم.
‫چرا این‌قدر در مورد اون زن سوال می‌پرسی؟
‫فقط دارم سعی می‌کنم کمکت کنم.
‫ترجیح میدم دیگه در موردش فکر نکنم.
‫شاید...
‫شاید عاقلانه باشه که ‫یه چند روزی بری یه جای دور.
‫فقط برای اینکه افکارت رو پاک کنی.
‫پس الان فکر می‌کنی با کسی رابطه داره؟
‫من فقط... ‫در مورد حرفی که زدی فکر کردم و...
‫تنها چیزیه که با عقل جور درمیاد.
‫واقعاً؟
‫می‌تونی توی خونه ییلاقی پدر و مادرت بمونی؟
‫امشب؟ ‫بدون اینکه حتی باهاش حرف بزنم؟
‫مطمئنم فقط قانعت می‌کنه که ‫همه‌ی اینا توی سرت بوده.
‫آره، شاید هم باشه.
‫اگه من جای تو بودم...
‫اگه جای تو بودم، ‫بدون هیچ حرفی می‌رفتم.
‫این‌طوری عذاب وجدان زنده‌زنده می‌خوردش.
‫به یه کم زمان نیاز دارم که تنها باشم، ‫که فکر کنم.
‫نباید صبر کنی، تانیا.
‫خیلی مهم‌تر از اونه که بخوای بی‌تفاوت باشی.
‫بی‌تفاوت؟
‫تو... می‌دونی منظورم چیه.
‫چی؟ نه، نمی‌دونم.
‫فقط می‌خوام ازت محافظت کنم.
‫نیازی به محافظتت ندارم.
‫باید فکر کنم.
‫شاید... شاید بهتر باشه بری.
‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- باید به حرفم گوش کنی.
‫اون کسی که فکر می‌کنی نیست.
‫اون به کشورش خیانت کرده، تانیا.
‫وای، خدای...
‫داره برای آمریکایی‌ها کار می‌کنه، ‫بهشون اطلاعات میده.
‫- عقلتو از دست دادی؟ ‫- حقیقت داره.
‫کاش این‌طور نبود، ‫ولی به‌زودی دستگیر میشه.
‫و من می‌شناسمت. ‫می‌دونم هیچ ربطی به جرم‌هاش نداشتی.
‫ولی اگه هنوز اینجا باشی...
‫- والیا قهرمان اتحاد جماهیر شورویه. ‫- تو رو هم دستگیر می‌کنن.
‫- اون افسر نیروی هواییه. نه. ‫- والیا یه خائنه، سال‌هاست که هست.
‫- غیرممکنه. ‫- درک کردنش سخته،
‫- ولی وقت زیادی نداریم. ‫- حرفت دیوونگیه.
‫- می‌تونم کمکت کنم. ‫- تو؟
‫حتی اگه چیزایی که گفتی حقیقت داشت، ‫می‌خوای چیکار کنی؟ تو یه منشی ساده‌ای.
‫من... دقیقاً نه.
‫توی بخش اداری کار می‌کنی.
‫توی ساختمان ۱۲ کار می‌کنم.
‫تو متوهمی.
‫باورت نمی‌کنم. ‫ازت می‌خوام بری.
‫داری چیکار می‌کنی؟ بس کن.
‫اون کار رو نکن.
‫اونا دارن بهت گوش میدن.
‫به همه‌چیز.
‫این اتفاقات واقعی نیست.
‫فقط ازم دور شو. ‫از خانه‌ی من برو بیرون.
‫باید از استار سیتی بری.
‫این با عقل جور درنمیاد.
‫اگه دارن گوش میدن، می‌شنون. ‫می‌فهمن که بهم هشدار دادی.
‫نمی‌فهمن، چون خودمو ‫به نوار ضبط‌شده می‌رسونم
‫قبل از اینکه کس دیگه‌ای ‫بتونه بهش گوش بده.
‫تو به ما گوش می‌دادی؟
‫به من؟
‫وای، خدا...
‫وای خدای من.
‫من... من...
‫باید با والیا حرف بزنم.
‫نه، نمی‌تونی باهاش تماس بگیری.
‫الان باید بری، ‫وگرنه تو رو هم دستگیر می‌کنن.
‫ولی چطوری می‌تونم؟
‫من کمکت می‌کنم.
‫اونا بدون مجوز ‫نمی‌ذارن کسی از دروازه‌ی اصلی رد بشه...
‫بهت گفتم کمکت می‌کنم.
‫می‌تونم برات یه مجوز بگیرم.
‫فردا ساعت ۱۱:۰۰ می‌بینمت،
‫نزدیک ساختمون ۳۳.
‫باید بهم اعتماد کنی.
‫باشه؟
‫سلام.
‫سرهنگ راسکووا...
‫- فکر می‌کنی داری چه غلطی می‌کنی؟ ‫- در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫می‌دونی در مورد چی حرف می‌زنم. ‫دستگیر کردن یکی از افراد ضروری من
‫اونم برای چی؟ برای یه جزوه‌ای که ‫سال‌ها پیش یه جایی برداشته؟
‫خب، دبیرکل کارهای فیودوروف رو ممنوع کرده، ‫و کار درستی هم کرده.
‫برای این کارها وقت ندارم. ‫بهش نیاز دارم.
‫باید ازم ممنون باشی.
‫ایده‌های توی اون کتاب ضد روح انقلاب‌ان.
‫لیودمیلا، دست بردار.
‫حتماً باید این بازی‌ها رو دربیاریم؟
‫- انقدر همو می‌شناسیم که این کارا رو نکنیم. ‫- می‌شناسیم؟
‫داری مجازاتش می‌کنی ‫چون یه چیزی از من می‌خوای.
‫دارم امنیتی رو برات فراهم می‌کنم
‫که این برنامه نیاز داره.
‫هدف از بودن من همینه، ‫دقیقاً همون‌طور که خودت گفتی.
‫چی می‌خوای؟
‫طراح ارشد.
‫خوبی؟
‫خیلی متأسفم، رئیس.
‫من... بی‌احتیاطی کردم.
‫با نگه‌داشتن اون کتاب، ‫همه‌چی رو به خطر انداختم.
‫آره، این‌طور بودی. ‫ولی حل‌وفصل شد.
‫چطوری؟
‫با سرهنگ راسکووا ‫روی شرایط خاصی موافقت کردم.
‫جلوی رؤساش نیاز به پوشش داشت.
‫پس الان اصول خودتو
‫به‌خاطر من زیر پا گذاشتی.
‫زندگی یعنی مصالحه، سرگئی.
‫حالا بیا.
‫کلی کار داریم.
‫کجا داری میری؟
‫طراح ارشد...
‫ازم خواسته توی یه تمرین آموزشی شرکت کنم.
‫تازه برگشتی.
‫آره.
‫چیزی نیست، ‫فقط بررسی اثرات حبس طولانی‌مدته.
‫طولانی‌مدت.
‫مأموریت دیگه‌ای داری؟
‫نه.
‫آموزشه توی سیبری.
‫حبس‌شدن با چند نفر دیگه.
‫باید خوشحال باشی.
‫برای ۹ ماه از دستم خلاص میشی.
‫۹ ماه و همین امروز میری؟
‫- می‌خواستم بهت بگم. فقط... ‫- اول می‌خواستی رابطه‌مونو درست کنی.
‫نه.
‫اتفاقی که دیشب افتاد...
‫عالی بود.
‫نمی‌تونی به طراح ارشد نه بگی. ‫اینو می‌دونی، آناستازیا.
‫فقط اینکه...
‫یه مدتی بود که فرصتش پیش نیومده بود.
‫خب، یه مأموریت دیگه بهت می‌خوره. ‫می‌دونم که می‌خوره.
‫فقط صبور باش.
‫نگران نباش.
‫وقتی از سیبری ‫یا هر جایی که واقعاً داری میری برگردی،
‫یه زنیکه‌ی دیگه پیدا می‌کنی.
‫خیلی‌ها هستن که ‫خودشونو بهت آویزون کنن.
‫ایرینا، لطفاً بمون. ‫بذار برات یه کم چای درست کنم.
‫نمی‌تونم. ما...
‫می‌شنون، می‌فهمن که بهم هشدار دادی.
‫نمی‌فهمن چون قبل از اینکه ‫کسی بتونه گوش بده نوار رو برمی‌دارم.
‫این زن. زنی که باهاش دیدیش؟ ‫به‌نظر روس...
‫رفیق، نیاز به دسترسی دارم ‫تا سوابق مجوزهای روزانه رو چک کنم
‫برای یه سوژه به اسم کراسیلنیکوف ‫در برابر ضبط‌هام.
‫اسم رو تکرار کن.
‫کراسیلنیکوف.
‫خیلی خب.
‫اینو بده به مأمور سوابق.
‫[آپارتمان میرونوف] ‫[۱۱ آگوست ۱۹۷۰]
‫همون‌طور که همه‌تون می‌دونین،
‫تمام مأموریت‌های سرنشین‌دار ‫به‌شدت توسط بخش امنیتی کنترل میشن،
‫و بدون تأیید اداره‌ی اول،
‫حتی نمی‌تونیم شما رو ‫از استار سیتی خارج کنیم،
‫چه برسه که بفرستیم زهره.
‫برای همین پرتابمون رو ‫به‌عنوان ارسال بدون سرنشینِ
‫یه ماهواره‌ی هواشناسی زنیت به مدار زمین ‫طبقه‌بندی کردیم.
‫ولی بازم باید بدون اینکه شناسایی بشین ‫به بایکونور برسین.
‫چطوری؟ ‫اونجا رو خیلی شدید تحت محافظت دارن.
‫توی این سفر می‌کنین.
‫اون دیگه چیه؟
‫برای محافظت از تجهیزات علمی طراحی شده
‫در برابر فشارهای بالای کف اقیانوس.
‫و همین کار رو برای ما ‫روی سطح زهره انجام میده.
‫ولی قبل از اون، ‫برای ۲ روز آینده خونه‌ی شما میشه.
‫اینجا توی استار سیتی پلمپ میشین
‫و بعد دور از چشم به بایکونور منتقل میشین.
‫حتماً داری شوخی می‌کنی.
‫رفیق چادا، این اولین دوره‌ی طولانی ‫از دوره‌های متعدد برای تو میشه
‫که توی فضاهای بسته می‌گذرونی، ‫اینو بهت اطمینان میدم.
‫حدس می‌زنم بهتره به بوی همدیگه عادت کنیم.
‫به‌محض اینکه کره‌ی ژرف‌پیما ‫روی ماژول خدماتی روی برج، بارگیری بشه،
‫بعد می‌تونین برین پایین توی ماژول بایوس،
‫بعدش روی ماژول مداری، و بعد هم، البته،
‫درنهایت روی ماژول فرود برای پرتاب.
‫- ساده‌ست. ‫- بعد از تزریق مداری،
‫به یه ماژول سوخت‌گیری که ‫از قبل توی مدار زمین قرار گرفته متصل میشین.
‫بعد احتراق تزریق فرازهره‌ای رو انجام میدین
‫و قبل از اینکه کسی بویی ببره راهی میشین.
‫بعدش چی؟ منظورم اینه که
‫مطمئناً توی اون نقطه ‫دیگه راهی برای پنهان کردنمون نیست.
‫دیگه نیازی به فریب‌کاری نخواهد بود.
‫مخصوصاً وقتی بفهمن که به زهره رسیدیم
‫قبل از اینکه آمریکایی‌ها ‫حتی بفهمن همچین چیزی ممکنه.
‫به‌عنوان یه آدم ارشد،
‫طبیعتاً من باید اولین نفری باشم ‫که برای کاشتن پرچم شوروی میرم روی سطح.
‫دمای سطح ۴۶۰ درجه‌ست. ‫شعله‌ور میشی.
‫خب، اون‌قدرها هم ضرر بزرگی نیست.
‫شما فقط یه پرواز از کنار زهره انجام میدین ‫و از جاذبه‌ش استفاده می‌کنین
‫تا مسیرتون رو ‫برای برگشت به زمین تنظیم کنین.
‫تا وقتی اون بالا هستین، ‫تا جای ممکن داده جمع می‌کنین،
‫و بعد هم، البته، کره‌ی ژرف‌پیما رها میشه
‫و فرستاده میشه روی سطح زهره.
‫فقط می‌تونیم امیدوار باشیم که ‫اون‌قدر در برابر فشار جو دووم بیاره
‫که بتونه داده‌هاش رو به زمین مخابره کنه.
‫باید در مورد ورزش کردن هوشیار باشین.
‫هیچ انسانی تاحالا این‌قدر طولانی ‫توی جاذبه‌ی صفر نبوده.
‫و ما خیلی نگرانیم که
‫پوکی استخون و تحلیل عضلانی ‫بتونه ناتوان‌کننده بشه.
‫بهونه‌ی تو چیه، رفیق نیکولوف؟
‫بله؟
‫نیاز به دسترسی به کپی کاربنی دارم
‫از مجوز روزانه‌ای که ‫دیروز برای رفیق کراسیلنیکوف صادر شده.
‫یه لحظه.
‫اشتباه می‌کنی.
‫اون روز هیچ مجوزی ‫برای کراسیلنیکوف صادر نشده.
‫البته که شده بود.
‫توی پرونده نیست.
‫فکر می‌کنی سرهنگ راسکووا ‫وقتی ازم خواست پیداش کنم، اشتباه می‌کرد؟
‫- خب... ‫- شاید ارزشش رو داشته باشه
‫که یه جستجوی دقیق‌تر انجام بدی.
‫بله. بله.
‫من...
‫متأسفم، ولی... نمی‌تونم پیداش کنم.
‫خیلی خب.
‫بهش چی میگی؟
‫نگران نباش.
‫بی‌کفایتیت رو پیش خودم نگه می‌دارم.
‫- باید مجوزت رو ببینم. ‫- نه... حتماً داری شوخی می‌کنی.
‫برای اینکه برم مسکو برای پسرم کفش بگیرم ‫مجوز لازم دارم؟
‫قوانین جدیده.
‫از همه‌ی این قوانین جدید خسته شدم. ‫این‌طوری چطور قراره زندگی کنیم؟
‫- متوجه نمیشم... ‫- رفیق، مجوز شما
‫فقط تا ۱۰ اعتبار داشت.
‫- برو کنار وگرنه بازداشت میشی. ‫- نه، نه. جواب سوالمو بده.
‫۲۰ دقیقه به ۱۱ شده.
‫عذر می‌خوام، اتوبوس‌ها دیر کردن...
‫- کی این اتفاق افتاد؟ ‫- موقع ترک مسکو.
‫متأسفم، مجبورم اینو یادداشت کنم.
‫بی‌خیال.
‫اگه این کار رو بکنی، ‫قراره کلی آدم...
‫قراره ساعت‌های بی‌شماری رو صرف کنن
‫برای پیگیری این واقعیت که ‫یه اتوبوس پنچر شده بود.
‫فکر می‌کنی این ‫بهترین استفاده از وقت دولته،
‫از وقت تو، از وقت من؟
‫می‌دونی من کی‌ام؟
‫من رفتم فضا و برگشتم.
‫آره، الان منو می‌شناسی؟
‫عذر می‌خوام، رفیق.
‫عذرخواهی پذیرفته شد.
‫- صبر کن. ‫- نه، چک نکردی
‫- که توی ارتفاع درستی بودی. ‫- من رویه رو دنبال کردم.
‫شکست مأموریت، ‫از دست دادن خدمه.
‫وقتشه، والیوش. کجا بودی؟
‫الان نه.
‫- تو به سمت... ‫- ببخشید.
‫در جهت اشتباه حین احتراق
‫و پنجره‌ی مدار انتقال زهره رو از دست دادی.
‫نمی‌تونی درست اجراش کنی.
‫زمان تا احتراق تزریق.
‫احتراق موتور در ۱۵ ثانیه.
‫پیکربندی شیر پیشرانه رو چک کردی؟
‫توالی خودکار برای احتراق رو مسلح کردی؟
‫احتراق مسلح شد.
‫شیرهای پیشرانه دارن باز میشن.
‫و استارت موتور.
‫دوباره شکست مأموریت.
‫الان داری میری سمت فضای عمیق.
‫- دوباره. ‫- برنامه رو ریست کن.
‫و سرعت راه‌اندازی توربوپمپ رو ‫تماشا می‌کنیم.
‫حالا، توالی پرتاب خودکار ‫باید دقیقاً شروع بشه...
‫- رئیس؟ ‫- توی این نقطه.
‫- طراح ارشد، می‌تونم چند کلمه حرف بزنم؟ ‫- ببخشید، یه دقیقه.
‫بله؟
‫من... فقط...
‫یه... در مورد رفیق چاداست.
‫بله؟
‫فقط حس می‌کنم که اون...
‫برای سختی‌های این مأموریت آماده نیست.
‫این کار با یه خدمه‌ی خوب‌آموزش‌دیده هم ‫به‌اندازه‌ی کافی سخت هست.
‫فقط نگرانم که ممکنه همه‌مونو به خطر بندازه.
‫و بذار حدس بزنم کی رو ‫برای جایگزینیش در نظر داری.
‫همسرم واجدشرایط‌ترینه.
‫می‌دونی که اراده، توانایی ‫و مهارت‌هاش رو داره.
‫رفیق پولیوانوف...
‫و اگه اینجا گیر بیفته، ‫می‌ترسم که یه بلایی سر خودش بیاره.
‫اگه برای ۹ ماه آینده ‫هوا می‌خوای تا نفس بکشی،
‫رفیق چادا تنها کسی توی کل استار سیتیه
‫که می‌دونه چطوری اون سیستم رو کار بندازه.
‫پس چرا به‌جای پاول نه؟ ‫منظورم اینه که آناستازیا بهترینه.
‫- بحث بهترین‌ها نیست. کوری؟ ‫- پس چرا...
‫تمام مدت کلی چشم روش هست.
‫مراقبش بیشتر از خانواده‌ی خودش ‫با اون وقت می‌گذرونه.
‫و اگه قرار باشه بفهمن ما اینجا، الان، ‫توی این اتاق داریم چیکار می‌کنیم،
‫بقیه‌ی عمرمون رو توی گولاگ می‌گذرونیم!
‫- منو ببخشید، من فقط... ‫- می‌دونم. حالا برو، لطفاً.
‫در مورد دیشب متأسفم.
‫نه، من... من کسی‌ام که باید متأسف باشه.
‫انگار توی یه خوابم.
‫ولی درعین‌حال، همه‌چی بالاخره داره ‫با عقل جور درمیاد، مثل...
‫سفرهای دقیقه‌نودی به مسکو،
‫اینکه حواسش همه‌ش یه جای دیگه بود.
‫می‌دونی؟
‫می‌دونستم یه چیزی توش تغییر کرده.
‫فقط خودمو سرزنش می‌کردم.
‫نه، تو...
‫تو از اونی که فکر می‌کنی قوی‌تری.
‫اینو بگیر.
‫چیه؟
‫- چطوری... ‫- وقتی از دروازه رد شدی،
‫اتوبوس مسکو رو سوار شو. ‫یه آدرس و یه کلید توش هست.
‫از در پشتی برو.
‫فکر نکنم بتونم تنهایی این کار رو بکنم.
‫مجبور نیستی.
‫هرچه زودتر که بتونم میام اونجا،
‫و می‌تونیم صحبت کنیم که ‫چطوری از کشور خارجت کنم.
‫از کشور؟
‫هیچ چاره‌ی دیگه‌ای نیست.
‫خانواده‌های خائنین ‫شریک جرم محسوب میشن.
‫- اصلاً می‌تونم از کشور خارج بشم؟ ‫- خب، بذار من نگران اون باشم.
‫چه اتفاقی برای والیا می‌افته؟
‫باید از ذهنت بیرونش کنی.
‫باید بری.
‫لطفاً.
‫چرا داری این کار رو می‌کنی؟
‫چرا داری کمکم می‌کنی؟
‫باید بری.
‫کار کردن با بچه‌ها، آموزش موسیقی. ‫حتماً عاشقشی.
‫هستم. خیلی دوستش دارم.
‫- قبل از اینکه بیام اینجا... ‫- بفرستش تو.
‫من پیانیست تمرین برای باله‌ی شهر مسکو بودم.
‫- این فوق‌العاده‌ست. ‫- آره، بود.
‫و گفتی توی بخش اداری کار می‌کنی.
‫این یعنی چی؟
‫ایرینا. ‫توی بخش اداری کار می‌کنی؟
‫سرهنگ راسکووا؟
‫من فقط یه منشی ساده‌ام.
‫اوه، شک دارم.
‫باید آدم مهمی باشی ‫تا بتونی بچه‌تو بفرستی اون مدرسه.
‫یا برای یه آدم مهم، مهم باشی.
‫خوب به‌نظر میاد.
‫مهم بودن برای یه آدم مهم.
‫منشی ساده‌ی ما، لطفاً بشین.
‫رفیق ایگوروا بهم اطلاع داده که
‫خیلی به یکی از سوژه‌هات نزدیک شدی.
‫نه.
‫باید گوش‌های خودمو نادیده بگیرم؟
‫البته که نه.
‫وقتی به آپارتمان میرونوف سر زدم
‫از پروتکل منحرف شدم، ولی من...
‫این یه نقض حال‌به‌هم‌زن مقرراته، سرهنگ.
‫حتی بچه‌ش اونجا دانش‌آموزه...
‫کافیه.
‫چه چیزیش این‌قدر برات جذابه؟
‫چشماشه؟
‫بوییه که میده؟
‫تمایلش به انجام هر کاری که دلش می‌خواد؟
‫نه، سرهنگ، فقط داشتم کارمو می‌کردم.
‫برای همین اومدم.
‫گزارشم توضیح میده که ‫چرا توی چند هفته‌ی گذشته
‫به محل سکونت میرونوف نفوذ کردم.
‫والیا میرونوف؟
‫آره.
‫اون همون جاسوسه.
‫ازش مطمئنم.
‫عذر می‌خوام که...
‫زودتر از شک‌هام بهتون خبر ندادم،
‫ولی می‌دونم این چقدر مهمه،
‫و قبل از اینکه بهتون ارائه‌ش بدم،
‫می‌خواستم مطمئن بشم که کاملاً درسته.
‫ولی اون پروتکل رو شکست.
‫اگه قراره به قوانینِ ‫سرویس‌های امنیتی پایبند باشیم پس...
‫پاشو وایسا.
‫به‌نظر میاد بیشتر نگران دردسر درست کردن ‫برای همکارهات هستی
‫- تا برای سوژه‌های خودت. ‫- سرهنگ راسکووا، من فقط داشتم...
‫عذرخواهی کن.
‫متأسفم، سرهنگ راسکووا.
‫نه از من.
‫از اون.
‫ایرینا واسیلیونا...
‫صمیمانه عذر می‌خوام.
‫برای اینکه یه خبرچین بچه‌صفت بودم.
‫برای اینکه یه...
‫خبرچین بچه‌صفت.
‫برای اینکه یه خبرچین بچه‌صفت بودم.
‫مرخصی.
‫خب، ایرینا واسیلیونا، ‫به‌نظر میاد دوباره دست‌کم گرفته بودمت.
‫بیا امیدوار باشیم تأخیرت باعث نشده باشه ‫وقت باارزشی رو از دست بدیم.
‫الان می‌دونیم والیا میرونوف کجاست؟
‫خب، امروز صبح از مسکو برگشت ‫ولی از اون موقع به آپارتمانش نرفته.
‫شاید شک کرده که افتادیم دنبالش.
‫خب، اگه این‌طور بود ‫به استار سیتی برنمی‌گشت.
‫دفتر طراح ارشد می‌دونه...
‫طراح ارشد فقط دست‌وپاگیر میشه.
‫اگه می‌خوایم آسیب رو مهار کنیم
‫باید این قضیه رو بی‌سروصدا مدیریت کنیم.
‫فعلاً همین.
‫اداره‌ی کل عملیات رو برام بگیر.
‫والیا.
‫فقط دارم یه بار دیگه ‫برنامه‌ها رو مرور می‌کنم.
‫نگران نباش، عقاب من، سفینه سالمه. ‫اونا در امان خواهند بود.
‫می‌دونم قبل از هر پرتاب ‫چطوری می‌تونه باشه. همیشه...
‫نمی‌تونی بخوابی، ‫نمی‌تونی چیزی بخوری.
‫از همون زمان یوری تا حالا.
‫از یه جهاتی، ‫اون بالا بودن راحت‌تره، مگه نه؟
‫آره، گمونم.
‫کیهان شانسش رو با خودش میاره.
‫ببخشید، طراح ارشد.
‫والیا، همسرت رفته بود مرکز آموزش ‫دنبالت می‌گشت.
‫ببخشید، چی؟
‫همسرت.
‫اون اینجاست؟
‫نه، بیرون منتظره.
‫ببخشید، اشکالی نداره اگه...
‫- خواهش می‌کنم. ‫- الان برمی‌گردم.
‫حتماً.
‫ممنون، ویتاس.
‫چی شده؟
‫اونا می‌دونن.
‫چی رو؟
‫- اونا می‌دونن. ‫- کی چی رو می‌دونه؟
‫در مورد کاری که کردی می‌دونن.
‫- داری در مورد چی حرف می‌زنی؟ ‫- بهم دروغ نگو.
‫- دروغ نمیگم. ‫- قراره دستگیرت کنن.
‫- می‌فهمی؟ ‫- کی... چی؟
‫می‌فهمی؟
‫باید از استار سیتی بری.
‫فقط... فقط صبر کن، صبر کن. چی؟
‫تانیا. متأسفم، هر کاری تونستم کردم.
‫- نمی‌خوام بهانه بشنوم. ‫- هر کاری تونستم کردم تا جلوشو بگیرم.
‫- باید بری. ‫- من بدون تو هیچ‌جا نمیرم.
‫- باشه؟ ‫- آره، خب...
‫می‌تونم جفتمونو از اینجا ببرم بیرون. ‫الان می‌تونم جفتمونو ببرم.
‫چی، با آمریکایی‌ها؟
‫یه زنی هست... ‫یه زنی توی مسکو هست.
‫بهم گفت، اگه مشکلی پیش اومد، ‫اگه مشکلی پیش اومد...
‫اگه مشکلی پیش اومد، ‫میرم به...
‫۲ تا علامت روی کافه می‌ذارم، ‫روی دیوار یه کافه‌
‫- توی خیابان گورکوگو... ‫- ۲ تا علامت؟
‫و بعدش توی پل کریمسکی می‌بینمش. ‫پل کریمسکی.
‫- علامت روی یه کافه؟ ‫- اون می‌تونه جفتمونو سوار ماشین کنه.
‫- باشه، اون... ‫- به خودت گوش کن!
‫دیوونه به‌نظر می‌رسی. من حتی...
‫- لطفاً، فقط... صبر کن. ‫- من هیچ جهنمی با تو نمیام.
‫- نه. ‫- می‌تونم جفتمونو از اینجا ببرم.
‫- نه، نه. کافیه، والیا! ‫- لطفاً، من...
‫- دیگه اصلاً بهت اعتماد ندارم! ‫- لطفاً داد نزن.
‫- حتی نمی‌دونم کی هستی.
‫- چرا، می‌دونی. ‫- نه.
‫- تانیا. من این کار رو برای تو کردم. ‫- باید بری.
‫برای من؟ ‫تو زندگی کوفتی منو نابود کردی، والیا.
‫زندگی لعنتیمونو از بین بردی.
‫باید بری.
‫- بدون تو نمیرم. ‫- باید...
‫تانیا، لطفاً صبر کن. تانیا...
‫بهم دست نزن.
‫اگه یه بار دیگه بهم دست بزنی، ‫جیغ می‌کشم.
‫اینجا نشونه‌ای از میرونوف نیست.
‫کمد میرونوف؟
‫باشه.
‫والیا!
‫خوبی؟
‫آره، فقط دارم یه کم هوای تازه می‌خورم.
‫آخرین بار برای ۹ ماه.
‫بیا، بسته‌شو رو بگیر. ‫بهشون نیازی ندارم.
‫سخت‌ترین بخش کل این ماجرا ‫قراره چند روز آینده باشه.
‫حبس‌شدن توی اون شیشه، ‫تنگ‌تر از وستوک.
‫کی داری میری ونرا؟
‫قرار بود ۵ دقیقه پیش اونجا باشم. ‫بهتره برم.
‫- ۹ ماه دیگه می‌بینمت، والیوش. ‫- باشه، موفق باشی.
‫پاول.
‫پاول! یه ثانیه صبر کن. یه ثانیه.
‫اون کدوم گوریه؟
‫من... من...
‫دارم می‌شنوم که ‫یه اتفاقی داره توی کل استار سیتی می‌افته.
‫امنیت شدیده.
‫- فکر می‌کنی ممکنه بازداشت شده باشه؟ ‫- لعنتی!
‫- می‌تونیم اینو با ۲ تا فضانورد انجام بدیم؟ ‫- بدون ۲ تا خلبان نه!
‫- از اونجا که فقط داریم... ‫- پنجره‌ی بعدی تا سال‌ها باز نمیشه.
‫این تنها شانسمونه.
‫میرم آپارتمانش. ‫سعی می‌کنم پیداش...
‫برای این کار وقت نیست، سرگئی. ‫همین الانش هم عقبیم.
‫والیا. اومدی. ‫باید فوراً پاول رو پیدا کنیم.
‫- پاول نمیاد. ‫- چی؟
‫- دستگیر شده. ‫- ولی چطوری؟
‫دارن توی کل شهر آدم‌ها رو جمع می‌کنن.
‫راسکووا، دیوونه شده.
‫پس تموم شد. اون...
‫نمی‌دونی که در مورد ونرا بهش گفته یا نه.
‫مهم نیست. مأموریت به ۳ تا فضانورد ‫نیاز داره، و پاول...
‫من به‌جاش میرم.
‫چی... منظورت چیه؟
‫من میرم.
‫خب، چه چاره‌ای داریم؟
‫من تنها کسی‌ام ‫که می‌تونم وارد عمل بشم.
‫برنامه‌ی آموزشی رو خودم طراحی کردم. ‫می‌دونم باید چیکار کرد.
‫احتمالاً بهتر از ما.
‫قطعاً بهتر از ما.
‫مطمئنی، عقاب من؟
‫آره.
‫طراح ارشد، می‌دونم این چقدر مهمه.
‫ممنون.
‫بسیار خب.
‫بسیار خب. برو.
‫لباس پروازت رو بپوش.
‫- خوشحالیم که با مایی، والیوش. ‫- آره. بریم.
‫داریم بارگیری می‌کنیم.
‫کمک!
‫بارنامه‌ت رو ببینینم.
‫بایکونور؟
‫چرا این از قبل ترخیص نشده؟
‫خب، هفته‌هاست که ‫توی بارنامه‌ی انتقال بوده.
‫تجهیزات برای پرتاب ماهواره‌ی جدید.
‫پشتش رو باز کن!
‫اون تو چیه؟
‫جدیدترین ماهواره‌ی هواشناسی طراح ارشد.
‫اگه تا موقع پرتاب محموله رو تحویل ندیم،
‫طراح ارشد سرمون رو می‌بره.
‫این چیه؟
‫شاید به‌جای نگاه کردن به آب‌وهوا،
‫باید دنبال اینا می‌گشت.
‫دروازه رو باز کن!
‫آناستازیا، ‫درصورتی‌که دیگه هرگز ندیدمت،
‫می‌خواستم بدونی که تسلیم شدن آسونه.
‫زندگی کردن سخته.
‫تو کمکم کردی تا اینو بفهمم. ‫در کنار خیلی چیزای دیگه.
‫هیچ‌وقت اهل نامه‌نوشتن نبودم.
‫وقتی اولین بار قبل از لونا ۱۷ ‫مجبورم کردن یکی بنویسم،
‫هیچ‌کسی رو نداشتم که براش بنویسم.
‫ولی الان به‌نظر میاد که دارم.
‫برای رفتنم متأسفم.
‫برای دروغ گفتن بهت.
‫برای اینکه به خودمون فرصت ندادم تا ببینیم ‫این ازدواج می‌تونه به چی تبدیل بشه.
‫ولی شاید هم مهم نباشه.
‫حقیقت اینه که...
‫تو لیاقتت بهتر از منه.
‫هر اتفاق دیگه‌ای که توی این سفر بیفته،
‫امیدوارم بتونی دوباره نفس بکشی.
‫با عشق، شوهرت، ساشا.
www.Doostihaa.com