‫هیچکدوم از اینا برات جدید نیستن، کوپ.
‫یادداشت عرضه خصوصی،
‫قرارداد مشارکت محدود،
‫قرارداد سرمایه‌گذاری،
‫قرارداد مدیریت سرمایه‌گذاری.
‫همه‌شون شروط و هزینه‌های استاندارد هستن.
‫- سوالی داری؟ ‫- نه.
‫ببخشید.
‫[النا بنیتز]
‫می‌خوای جواب بدی؟
‫نه، بمونه واسه بعد.
‫ببخشید.
‫اینم از خودکار برای امضا.
‫کوپ.
‫به خونه خوش اومدی.
‫- کی فکرش رو می‌کرد برگردی؟ ‫- آره.
‫عمو چارلی.
‫رازی رو درباره‌ت می‌دونم که ‫فکر می‌کنی نمی‌دونم.
‫چه رازی؟
‫الو... النا.
‫داری ازم فرار می‌کنی.
‫اینطور نیست.
‫سرم شلوغه.
‫الان سرت شلوغه؟
‫آره.
‫نظرت چیه خوراکیت رو بذاری کنار و ‫در رو برام باز کنی؟
‫سلام، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خب...
‫شنیدم بابات فوت کرده.
‫خواستم یه سر بهت بزنم و ببینم چطوری.
‫خوبم، ممنون.
‫- جدی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫فکر نکنم قصدت از سرک کشیدن به حیاطم ‫این باشه که بهم تسلیت بگی.
‫نه.
‫دوستم ویکتوریا بهم زنگ زد.
‫می‌دونی، همونی که گفتم تو یه خونه ‫توی وایت برچ کار می‌کنه؟
‫خب، خانواده قراره تا دوشنبه نباشن.
‫می‌خوان خونه نانتاکتشون رو افتتاح کنن ‫و ویکتوریا رو هم با خودشون می‌برن.
‫خونه تمام آخر هفته خالیه.
‫خب، من از فردا تا کل آخر هفته ‫قراره برم شرق.
‫شرق؟ منظورت کجاست؟ چین؟
‫همپتنز.
‫اوئن اش قراره یه مراسم برگزار کنه ‫و باید برم.
‫همونی که ازش دزدی کردیم؟ ‫چرا باید بری؟
‫داره ازم اخاذی می‌کنه.
‫که بری همپتنز؟
‫چه اخاذی باکلاسی.
‫آره، جدی هستم.
‫چه خبر شده؟
‫از ورودم به خونه‌ش فیلم داره.
‫- از حضور منم با خبره؟ ‫- نه، نیست، و قرار نیست بفهمه.
‫- چرا بهم نگفتی؟ ‫- چون نمی‌خواستم نگران بشی.
‫مجبورت می‌کنه چیکار کنی؟
‫قضیه‌ش پیچیده‌ست.
‫بیا وانمود کنیم منم اندازه ‫تو باهوشم.
‫یه مدت قراره با پولش ‫سرمایه‌گذاری کنم.
‫سفیدپوست‌های لعنتی.
‫همین رو بگو.
‫خب، از تو چه خبر؟ ‫چرا یه دفعه اومدی؟
‫چیوو دستگیر شد.
‫لعنتی. واسه چی؟
‫واسه اینکه یه احمق به تمام معناست.
‫نکته اصلی اینه که،
‫با رفیقت بارنی صحبت کردم. ‫گفت پولم فعلاً در دسترس نیست.
‫مجبور شدم برای وثیقه پول قرض بگیرم، ‫بعدش چیوو فرار کرد.
‫در ضمن، ممنون.
‫آره. خب، باور کن منم اندازه تو به ‫اون پول نیاز دارم.
‫ولی نیک با اوئن به عنوان ‫سرمایه‌گذارش کار می‌کنه،
‫و تا حساب و کتاب‌ها رو چک نکنن ‫بارنی نمی‌تونه به پول‌ها دست بزنه.
‫خیلی خب، پس اونی که داره ازت اخاذی ‫می‌کنه نمی‌ذاره پولم رو بردارم؟
‫فکر نکنم ازش خوشم بیاد.
‫می‌دونه منتظرم دیگه؟
‫مطمئنی آماده‌ای؟
‫تازه پدرت رو دفن کردی.
‫آره، حواس پرتی خوبی میشه. ‫هفته سختی بود.
‫آره. اگه با هانتر وقت بگذرونی ‫حالت بهتر میشه.
‫ولی فکر کنم به خاطر یکی دیگه داره میاد.
‫اون دختره.
‫- دلایلا؟ ‫- دلایلا.
‫آره، فکر نکنم از پس دختره بربیاد.
‫تو مراسم پسح حس کردم دوست دارن ‫بقیه رو بپیچونن و برن.
‫واسه همین اون شب با همه ‫شب‌ها فرق داشت.
‫میشه لطف کنی و در نبود ما ‫به الی سر بزنی؟
‫می‌دونم دوست نداری مزاحمش بشم، ‫ولی...
‫پدرش فوت کرده. الان باید پیشش باشی. ‫البته که بهش سر میزنم.
‫- آره. ‫- ممنون.
‫اونجا چه خبره؟
‫دارن یه دیوار سنگی می‌سازن.
‫- خیلی داستان داره. نپرس. ‫- باشه.
‫هی، نمی‌خوام بحثش رو بکشم وسط، ولی
‫این ماه پولت نیومد به حسابم.
‫چی؟
‫عجیبه. باید مثل همیشه هفته پیش ‫به حسابت منتقل می‌شد.
‫امروز صبح باز چک کردم.
‫خب، یه مقدار پول منتقل کردم.
‫- شاید خرابکاری کردم. ‫- آره.
‫حلش می‌کنم.
‫این رو باش.
‫سلام عرض شد.
‫- خوش بگذره و مراقب باش. ‫- باشه. چشم.
‫- آره. خیلی خب. ‫- خداحافظ.
‫تو که مشکلی برات پیش نمیاد؟
‫با زندگی تو خونه بزرگ و خالیم که
‫تمام عزیزانم ولش کردن و رفتن؟
‫حالا لازم نبود تیکه بندازی.
‫مشکلی پیش نمیاد. شاید جدی جدی ‫بشینم کتابم رو بنویسم.
‫خیلی خوب میشه.
‫خداحافظ.
‫خداحافظ، آقایون.
‫خداحافظ، مامان.
‫دوستت دارم.
‫- به‌به. بارنی کو؟ ‫- خیلی خب.
‫- نمی‌دونم کدوم گوریه. ولی... ‫- میاد؟
‫به من چه.
‫ما که بهرحال میریم.
‫- واو، واو، واو. ‫- تشریفش رو آورد.
‫- دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدنه. ‫- آخر هفته بزرگی در انتظارمونه، پسرها.
‫سه رفیق دوباره دور هم جمع شدن.
‫- و گریس! ‫- آره.
‫چه غلطی می‌کنه؟
‫داخل پارکش کن که بلایی ‫سرش نیاد، خب؟
‫- چشم. ‫- فهمیدی؟ خیلی خب، خوبه.
‫واو، خدایی؟
‫من که ازت نخواستم برام رولز رویس بخری. ‫خیلی خسته‌کننده‌ست.
‫- سلام، چطوری؟ ‫- قابلت رو نداشت.
‫- سلام. ‫- سلام، رفیق. چطوری؟
‫- گریس. خوشحالم اومدی. ‫- می‌دونم.
‫واو، چه ورود باشکوهی.
‫هی،
‫این ماه نفقه فرزند رو ندادم.
‫لعنتی، شرمنده.
‫آدم‌های اش اینقدر گیر دادن وقت ‫سر خاروندن هم ندارم.
‫خیلی خب. نمی‌دونی کی قراره ‫کارشون تموم بشه؟
‫شاید تا یک هفته، شاید هم یک ماه. ‫خیلی دقیق و حساسن.
‫لعنتی.
‫بابات... چیزی برات نذاشت؟
‫هی، دارم کل گزینه‌ها رو در نظر می‌گیرم دیگه.
‫خب، این جزو گزینه‌ها نیست.
‫برای مامانم بیمه عمر گذاشته و برای ‫الی هم یه حساب امانی کوچیک باز کرده.
‫فکر کنم فکر می‌کرده نیاز نیست ‫نگران من باشه.
‫جالبه.
‫یه سوال، تا حالا شده از خودت بپرسی
‫چرا اش داره ما رو واسه کل آخر هفته ‫می‌بره اونجا؟
‫چون مهمونی فردا شبه.
‫مطمئنم فکر می‌کنه ما رفقاش هستیم.
‫مجبورت کرد براش کلاهبرداری ‫مالی انجام بدی.
‫تو هم برای من کلاهبرداری ‫مالی انجام دادی.
‫خب...
‫درسته، ولی افرادش گیر دادن به ‫حساب و کتاب‌های باشگاه.
‫اگه یه چیزی پیدا کنن چی؟ ‫می‌دونی،
‫اگه یه جور تله باشه چی؟
‫بارنی، یه آخر هفته ساده‌ست دیگه.
‫آرامش خودت رو حفظ کن، خب؟
‫آره. باشه، احتمالاً حق با توئه.
‫فقط چیزی ندزد.
‫واقعاً بالغی.
‫به‌به. این شد یه چیزی.
‫- خیلی خب. ‫- ممنون.
‫ملک هیورفورد افسانه‌ای در
‫هشت هزار متر مربع ساحل ساگاپوناک ‫ساخته شد،
‫که شامل یه خونه ۹۲۹ متر مربعی، ‫استخر، باغچه، و زمین تنیسه،
‫که همه‌شون به سبک کلاسیک ‫سواحل ایست اند ساخته شدن...
‫تا وقتی اوئن اش به قیمت دوازده میلیون ‫دلار خریدش،
‫و دوازده میلیون دلار دیگه رو صرف تخریب ‫و بازسازیش به سبک مدرن کرد
‫به امید اینکه چارلز گواثمی و نورمن جفی ‫رو سربلند کنه،
‫و چند دهه تلاش و قوانین شهری
‫برای محافظت از خط ساحلی رو ‫نابود کرد.
‫چه پشت ترافیک باشید یا ‫بالای ترافیک پرواز کنید،
‫رسیدن به همپتنز خسته‌کننده‌ست،
‫پس حداقل بهتره همچین خونه‌ای داشته باشید ‫که به خستگیش بی‌ارزه.
‫سلام! خوش اومدید.
‫سفر چطور بود؟
‫- خوب بود، رفیق. ‫- جدی؟
‫- ممنون بابت هلیکوپتر. ‫- هی، قابلتون رو نداشت.
‫عمراً اگه مسافرهام رو با ترافیک ‫همپتنز عذاب بدم.
‫چطوری، داداش؟ ‫خوشحالم می‌بینمت.
‫- خوشحالم می‌بینمت. خوش اومدی. ‫- سلام.
‫- هی، کوپ، خوشحالم اومدی. ‫- سلام.
‫- البته. ‫- آره.
‫سلام، هانتر. چطوری؟
‫- بابا، نه. ‫- خیلی خب.
‫بیا بریم، خونه رو نشونت میدم.
‫اوه، مینی کوپر هم یه چیزهایی ‫بلده، نه؟
‫خیلی خب.
‫برید وسایلتون رو باز ‫کنید، خونه رو ببینید،
‫تنی به آب استخر بزنید، ‫هر چی دوست دارید.
‫سلام، هانتر.
‫فردا شب مراسم اصلیه.
‫فقط چندتا از رفقامون قراره بیان، ‫همین. می‌دونید دیگه.
‫ولی امشب، شام خوبی رو فقط برای ‫خودمون برنامه‌ریزی کردم.
‫رفیقم سرآشپز نیکولاس رو هم آوردم.
‫- از رستوران‌های پنج ستاره کم نداره. ‫- ببخشید می‌پرم وسط حرفت،
‫ولی میشه یه نفر نزدیک‌ترین ‫دستشویی رو نشونم بده؟
‫دیافراگمم داغون شده.
‫- آنکا. ‫- آره.
‫- خوبی؟ ‫- از این طرف.
‫- خیلی خب، منظره رو باش. ‫- آره، نشونم بده.
‫آره.
‫- لعنتی. ‫- واو، حتماً خیلی برات خرج داشته.
‫- آره، یا خرج کن یا خونه نخر، نه؟ ‫- ولی خریدی که.
‫خیلی بامزه‌ای.
‫- کوپ؟ ‫- سلام.
‫سلام،
‫فوت شدن پدرت رو تسلیت میگم.
‫- ممنون. ‫- آره. خب، چطوری؟
‫شرمنده، من... ‫اصلاً حق دارم بپرسم؟
‫می‌دونی چیه، بیخیال. من فقط...
‫- ببخشید. ‫- نه، عیبی نداره.
‫خوبم. ممنون.
‫- جدی میگی؟ ‫- هی، خبرهای خوبی دارم.
‫تیمم بازرسیشون از باشگاه‌های ‫استرانگ اس نیک رو تموم کردن،
‫و می‌تونیم بریم مرحله بعد.
‫ایول!
‫- لعنتی! ‫- رفیق گلم!
‫- چه حسی داری؟ ‫- عالی.
‫خب الان چی میشه؟
‫خیلی خب، اول با ادغام و برگردوندن ‫سیستم دفتری شروع می‌کنیم...
‫حسابداری، محاسبات، پرداختی‌ها، ‫دریافتی‌ها، کار و بار.
‫اینجوری وقتی توسعه دادیم، ‫خیالمون دیگه از سیستم راحته.
‫وایسا ببینم. هنوز درباره اونجاش ‫صحبت نکردیم.
‫چون نمی‌تونیم از همون روز اول ‫کل کنترل رو به شما بدیم که.
‫به نظرم با سی میلیون دلار می‌تونم ‫یه مقدار شفافیت عملکرد بخرم، درسته؟
‫البته، ولی شفافیت عملکرد و کنترل ‫یکی نیستن.
‫چرا دلت می‌خواد نیک اهمیتی ‫به حقوق‌ها، مزایا و مسئولیت‌های
‫یه دفتر کامل بده، وقتی زیرساخت خودم ‫کامل سر جاشه؟
‫چون تجارت نیکه.
‫خیلی خب، آروم باش، بارنی. ‫ما همه‌مون رفیقیم.
‫هی، نگران نباش. ‫داره کارش رو انجام میده.
‫ببین، تخصص تو مدیریت ثروته.
‫تخصص من مدیریت شرکت.
‫و اگه حاضر باشی راندمان یه عملیات
‫هفت رقمی رو نادیده بگیری...
‫خب، موندم دلیلت چیه.
‫قبول کن دیگه، بارنی، اذیت نکن.
‫در ضمن، نمی‌خوام به جای ‫گسترش امپراتوری برندز
‫خودت رو درگیر دسته چک کنی.
‫باید در جریان تمام مسائل مالی ‫قرار بگیرم.
‫آره، البته. هی، پروژه خودته.
‫- با تمام سرعت به پیش، پسرها! ‫- با تمام سرعت.
‫خیلی خب، صحبت کاری بسه.
‫من و سم قراره بریم ماساژ زوجی.
‫پس تعارف نکنید، خوش بگذرونید.
‫- می‌بینمتون. ‫- باشه.
‫- خوش بگذره، رفقا. ‫- ممنون.
‫- عالیه. ‫- خوش بگذره!
‫نمی‌دونستم همه یه همراه با خودشون آوردن.
‫پس تو هم میشی همراه من.
‫از این خبرها نیست.
‫بشین و تماشا کن. ‫الان برای خانم‌ها یه سیگنال می‌فرستم.
‫نه. ممنون. نمی‌خوام.
‫مطمئنی؟ این وقت سال اینجا ‫پر از استعدادهای فوق‌العاده‌ست.
‫بیخیال، هانتر همراهمه.
‫آره، ولی اونطور که مشخصه زیاد ‫قرار نیست ببینیمش.
‫می‌دونم. ولی...
‫خودت ضرر کردی، رفیق.
‫الو، مل. چه خبر؟
‫سلام، شنیدم این آخر هفته ‫جفتمون تنهاییم.
‫می‌خوای بیای اینجا فیلم ببینیم و ‫ریلکس کنیم؟
‫این جمله‌ای که گفتی یه معنی دیگه داره.
‫- جدی؟ ‫- آره، ولی باشه، میام.
‫چرا داری زمزمه می‌کنی؟
‫سر کلاسم.
‫جدی؟ پس چرا جواب دادی؟
‫- فکر کردم مسئله فوریه. ‫- نه، فقط منم.
‫برگرد پیش دانش‌آموزهات. ‫بعداً بهم زنگ بزن.
‫باشه. خداحافظ.
‫چه غلطی کردی؟
‫لعنتی. ببخشید!
‫من...
‫ببخشید.
‫ببین، می‌دونم مهربون و معصوم ‫به نظر میان،
‫ولی تو این ناحیه گونه جانوری ‫مزاحمی به حساب میان.
‫کنه تو جونشونه و پر از بیماری هستن. ‫گیاهان رو نابود می‌کنن.
‫شاید باورت نشه، بزرگترین عامل ‫تصادف‌های اینجا هستن.
‫در واقع، یه یارویی از آفریقای جنوبی
‫تقریباً بیست‌تا شیر آفریقایی رو آورد اینجا ‫و آزادشون کرد که برن آهوها رو شکار کنن.
‫من از اسلحه خوشم نمیاد.
‫البته.
‫ببخشید، حواسم نبود.
‫بیا برگردیم داخل.
‫چرا همه اول صبحی بیرونن؟
‫خب، اومدن ببینن دیگه کی اینجاست.
‫ما هم واسه همین اومدیم؟
‫نه، ما اومدیم با هم صمیمی‌تر بشیم.
‫بابابزرگت عاشق اینجا بود.
‫قبل از اینکه همپتنز اینقدر تغییر کنه، ‫والدینش اینجا خونه داشتن.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫دلت براش تنگ شده؟
‫آره.
‫آره، منم همینطور.
‫خیلی بیشتر از اونی که فکرش رو می‌کردم.
‫گمونم مهم نیست چند سالت بشه، ‫پدر، پدره دیگه.
‫بیا بریم.
‫کوپ!
‫بازلی، چطوری؟
‫شنیدم جک رو تبدیل به مهره‌ت کردی ‫و تو بیلی سرمایه‌گذاری کردی.
‫خب، می‌خوام پول دربیارم دیگه، ‫می‌دونی چی میگم؟
‫چی می‌گفت؟
‫بازلی بود.
‫خودمم زیاد نمی‌شناسمش.
‫میشه بری ببینی سفارشت حاضره یا نه؟
‫باشه.
‫- کوپ؟ ‫- سلام!
‫- سلام. چه سورپرایز قشنگی. ‫- درسته.
‫- نمی‌دونستم اینجا خونه داری. ‫- ندارم.
‫خونه دوستم می‌مونم.
‫- خوبه. ‫- تو چی؟
‫یه خونه کوچولو تو ساگاپوناک دارم،
‫تو هجز، پایین جاده‌‌ای که سوپرمارکت داره.
‫خوبه، آره.
‫جک چطوره؟
‫جک مثل سوسک می‌مونه.
‫از انفجار هسته‌ای هم جون سالم به در می‌بره.
‫می‌خواستم زنگ بزنم و حالش رو بپرسم،
‫ولی راستش اصلاً چی باید بگم؟
‫آره، واسه همچین موقعیت‌هایی ‫که کارت تبریک درست نمی‌کنن.
‫نه، نمی‌کنن.
‫- تا کی قراره بمونی؟ ‫- تا فردا.
‫چه بد.
‫خب، راستش،
‫دوستی که خونه‌ش می‌مونم امشب ‫یه مهمونی کوچیک داره.
‫- تو هم بیا. ‫- فکر نکنم.
‫راستش جفتمون قراره با مهموناش ‫غریبه باشیم.
‫جزئیاتش رو برام بفرست. ‫بهت خبر میدم.
‫این کی بود؟
‫داستانش مفصله.
‫اگه قراره تا آخر بخوریش، خب بخور.
‫بخور دیگه. داری کی رو گول میزنی؟
‫- اوئن. ‫- اون وکیل اشه.
‫دوستان، ببخشید.
‫نگران نباشید. ‫زود برمی‌گردیم.
‫باورم نمیشه.
‫اش؟
‫باز هم مسخره‌بازی رو شروع کردید؟
‫گفتم برو حکم بگیر، رفیق.
‫نمی‌تونید از من آتویی پیدا کنید.
‫دارید جلوی دوستام آبروم رو می‌برید.
‫مردشور خودت و این سیرک لعنتیت رو ببره.
‫- درست صحبت کن. آروم باش. ‫- گمشو بیرون.
‫- چه خبر شده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫باز با اون لبخند چندشت بلند شدی ‫اومدی اینجا،
‫- و میگی... ‫- اوضاع خرابه.
‫- بهتر از قانون پیروی کنید، قربان. ‫- معلومه.
‫- قانون؟ من قانونی رو نشکستم. ‫- به زودی می‌فهمیم، خب؟
‫فکر کردین من قراره بشینم ‫و هیچی نگم؟
‫کثافت.
‫این خط اینم نشون.
‫تو و اون لبخند حال بهم زنت، ‫گم شید بیرون!
‫این کارتون مزاحمت و آزاره.
‫به نظرت باید بریم؟
‫به نظرم باید یه کم صبر کنیم.
‫تازه، احتمالاً جلوی ورودی رو گرفتن.
‫- می‌تونم سریع وسایلم رو جمع کنم. ‫- چه خوب.
‫- نه، بچه‌ها، نمی‌تونید اینجا ولم کنید. ‫- هی!
‫شرمنده، رفقا. ‫سالی یکی دو بار این مسخره‌بازی رو درمیارن.
‫هیچی هم پیدا نمی‌کنن.
‫فکر کنم می‌خوان خواب رو از چشمم بگیرن.
‫- دنبال چی می‌گردن؟ ‫- میان دنبال مدارک.
‫از سبک زندگیم خوششون نمیاد،
‫و ناراحتن که اینقدر قانون‌مدارم.
‫خوبی، رفیق؟ ‫انگار دعواتون شده بود.
‫نگران نباش، چیزی نیست. ‫همه‌ش یه نمایش ساده‌ست.
‫قراره تهدید کنم که شکایت می‌کنم، ‫و رئیسِ رئیسِ اون مامور مجبورش می‌کنه عذرخواهی کنه.
‫هی این پروسه از اول تکرار میشه. ‫ثروت آدم وقتی به یه حدی برسه،
‫همه هدف می‌گیرنت، همین.
‫امیدوارم بهتون بر نخورده باشه.
‫نه زیاد.
‫عالیه، هدف منم همین بود.
‫خیلی خب، مهمونی ساعت پنج شروع میشه.
‫یعنی هم وقت داریم شنا کنیم، ‫هم یه چرت ظهرگاهی بزنیم.
‫من میرم لباسم رو عوض کنم. ‫میای؟
‫بزنید بریم!
‫مامورهای اف‌بی‌آی زیاد ‫مهمون‌های مرتبی نیستن، نه؟
‫شرمنده.
‫- چرا؟ ‫- نمی‌خواستم فضولی کنم.
‫چرا، می‌خواستی.
‫عیبی نداره. خوشم اومد.
‫جدی؟
‫هی، چیزه...
‫اون مامورها، کل اون قضیه،
‫احتمالاً داری از خودت می‌پرسی ‫گرفتار چطور آدمی شدی
‫و باید ازم جدا بشی یا نه.
‫درست میگم؟
‫یه چیزی تو اون مایه‌ها.
‫ببین، اول از همه، ‫نمی‌خوام حس کنی اینجا گیر افتادی.
‫پس اگه می‌خوای بری، ‫یکی رو می‌فرستم برسونتت،
‫ولی واقعا امیدوارم نری.
‫می‌خوام حقیقت رو بهم بگی.
‫من بهت دروغ نگفتم.
‫این دوتا یکی نیست.
‫حق با توئه، نیست.
‫ولی هرچی خواستی می‌تونی بپرسی.
‫- چیزی برای پنهان کردن ندارم. ‫- باشه.
‫اف‌بی‌آی چرا اینجا بود؟
‫داشتن به اینترپل کمک می‌کردن.
‫باشه، این خیلی کمک‌کننده بود.
‫- ممنون. ‫- باشه.
‫اون مأمور اصلی،
‫همونی که بیرون داشتم سرش داد می‌زدم، ‫اسمش مولره،
‫و سال‌هاست داره تلاش می‌کنه ‫من رو بابت یه جرم دریایی مبهم بندازه زندان.
‫براش مهم نیست واقعا گناهکار باشم یا نه.
‫از نظر اون، هرکسی به اندازه من پولدار باشه ‫حتما یه‌جایی جرمی کرده.
‫خب، کردی؟
‫خب، گاهی از خط رد می‌شم، ‫ولی همه این کارو می‌کنن.
‫ولی اینکه واقعا مجرم باشم؟ نه.
‫و وقتی مولر بره،
‫که وقتی دمیل کارش باهاش تموم شه می‌ره، ‫همه اینا هم تموم می‌شه.
‫الان به نظرم وقت خوبیه که ‫بهم بگی واقعا کارت چیه.
‫بهت گفتم، صاحب یه شرکت ‫حمل‌ونقل بین‌المللی هستم.
‫می‌دونم، ولی چی جابه‌جا می‌کنید؟
‫خب، همه‌چی.
‫میوه، ماشین، غذا،
‫گوشی، لوازم الکترونیکی، دستگاه‌ها، ‫لباس، مواد شیمیایی، ریزتراشه‌ها...
‫اسلحه؟
‫- بعضی وقتا. ‫- تو اسلحه‌فروشی؟
‫- چی؟ نه، نه، نه. ‫- خودت گفتی اسلحه جابه‌جا می‌کنید.
‫آره، خب همه اسلحه جابه‌جا می‌کنن.
‫ایالات متحده هر سال بیشتر از ‫۲۵۰ میلیارد دلار اسلحه صادر می‌کنه.
‫و تو فقط برای آمریکا کار می‌کنی؟
‫ببین،
‫نمی‌شه یه شرکت به این بزرگی رو اداره کنی ‫و گاهی درگیر مسائل ژئوپلیتیکی نشی.
‫متحدای سال قبل می‌شن دشمنای امسال،
‫و ما سعی خودمونو می‌کنیم.
‫و دمیل هم یه ارتش وکیل زیر دستش داره
‫که مطمئن شن همیشه سمت درست قانونیم.
‫- یه کم آب می‌خوام. ‫- باشه.
‫- هی رفیق، چطوری؟ ‫- وقت بدی اومدم؟
‫نه. گریس تو حمومه، ‫ولی بیا تو.
‫چی شده؟
‫فکر می‌کنی درگیر اش شدن اشتباه بود؟
‫دوست ندارم اون آدمی باشم ‫که بگه «بهت گفته بودم».
‫- اف‌بی‌آی اون بیرون بود... ‫- آره.
‫و اونم جوری رفتار می‌کرد ‫که انگار نه انگار چیزی شده.
‫این باشگاه میراث منه. ‫برای بچه‌هام و بچه‌های اوناست.
‫نمی‌تونم خرابش کنم.
‫باشه، ببین، وقتی برگشتم ‫با بوریان و تیمش حرف می‌زنم.
‫ببینیم چقدر جا برای مانور داریم.
‫- باشه؟ ‫- باشه. خوبه.
‫خوبه، خوبه، خوبه، خوبه...
‫صبر کن، بوریان کدومه؟
‫- وکیلمونه، نیک. ‫- وکیل!
‫چند هفته پیش تو دفترش با هم ناهار خوردیم.
‫- آره، آره. لعنتی. ‫- آره.
‫از وقتی این ماجرا شروع شده ‫آدمای دوروبرمون خیلی زیاد شده.
‫می‌دونم.
‫ببین، چند روز بهم وقت بده. ‫ببینم می‌تونم نجاتت بدم یا نه.
‫نگفتم می‌خوام بکشم کنار.
‫داریم درباره توسعه جهانی حرف می‌زنیم.
‫فقط می‌خوام بدونم اوضاع از چه قراره.
‫خب معمولا قبل از اینکه با یکی ‫بریزی رو هم اینا رو می‌فهمی.
‫تو ان‌بی‌ای این‌طوری نیست.
‫درسته.
‫ببین، می‌دونم باید زودتر ‫در جریانت می‌ذاشتم.
‫شاید دارم بیش‌ازحد واکنش نشون می‌دم. ‫فقط باید بدونم با چی طرفم.
‫فکر کنم همین الان فهمیدیم با چی طرفیم.
‫پول خیلی زیادی وسطه، بارنی.
‫باشه. بررسیش می‌کنم.
‫- باشه. ‫- ممنون.
‫قراره کارم رو تموم کنن؟
‫نه، نه، نه. فقط داریم اون ‫قضیه اف‌بی‌آی رو جمع می‌کنیم.
‫روی ساحل دستگاه شنود نیست، نه؟
‫رو من که نیست.
‫شما دوتا رسما آشنا نشدین.
‫لوک دمیل، اندرو کوپر.
‫آقای کوپر به نظر ما ‫تو و اوئن تیم خوبی هستین.
‫دوست داریم این ادامه پیدا کنه.
‫- یعنی چی؟ ‫- پول بیشتری از منو مدیریت کن.
‫و منم ۵ درصد بهت می‌دم.
‫نمی‌دونم، اعتماد کردن به کسی
‫که رابطه‌مون رو با باج‌گیری ‫شروع کرده یکم سخته.
‫خب، تو هم با دزدیدن از من شروعش کردی، نه؟
‫یه فرصت دیدی و ازش استفاده کردی.
‫منم همین کارو کردم. زشت و ‫احمقانه بود و در شأن هیچ‌کدوممون نبود.
‫الان دارم یه چیز متفاوت پیشنهاد می‌کنم.
‫این کلاهبرداریه.
‫نه، این وال‌استریته.
‫اگه قوانین رو زیر پا نذاری ‫یعنی بازی نمی‌کنی، درسته؟
‫اف‌بی‌آی هم همین فکرو می‌کنه؟
‫قضیه همینه، کوپ.
‫اگه اف‌بی‌آی این‌قدر دقیق منو زیر نظر داره،
‫آخرش نوبت تو هم می‌رسه.
‫داری ۴۰۰ میلیون دلار ‫از پول منو مدیریت می‌کنی.
‫یه جورایی به هم وصلیم، نه؟
‫- پس واقعا پیشنهاد نیست. ‫- چرا هست.
‫- می‌تونی رد کنی. ‫- اگه رد کنم چی می‌شه؟
‫با وکیلم حرف بزن.
‫این پیشنهاد نیست.
‫شاید باید وکیل خودمو بگیرم.
‫خودم با اف‌بی‌آی حرف بزنم.
‫خب، می‌تونی این کارو بکنی.
‫ولی از نظر تاریخی برای ‫آدمای کار ما خوب تموم نشده.
‫این تهدیده؟
‫از مهمونی لذت ببر.
‫بریم.
‫پس شاید یه فرصت کوچیک تو این ‫قضیه اف‌بی‌آی گیرمون اومده باشه.
‫- آره؟ چطور؟ ‫- نیک داره جا می‌زنه.
‫خب، نه کامل.
‫ولی شاید بتونم قراردادش ‫با اش رو به‌هم بزنم.
‫و اون‌وقت پولمونو پس می‌گیری.
‫اونم هست.
‫ولی راستش بیشتر نگران اینم ‫که این یارو رو از زندگیمون بندازیم بیرون.
‫اون دردسره.
‫- فکر می‌کردم خوشحال‌تر بشی. ‫- الان بهم پیشنهاد ۵ درصد رو داد.
‫- از چی؟ ‫- از همه‌چی.
‫- داری حساب‌کتاب می‌کنی؟ ‫- لازم نیست.
‫می‌شه ۲۰ میلیون دلار.
‫اون بدون سودشه، ‫ولی فکر کنم بهش گفتی نه.
‫شاید حق انتخاب نداشته باشم.
‫این یارو چقدر خطرناکه؟
‫هی، ما داریم می‌ریم یه مهمونی دیگه.
‫الانم تو مهمونی هستین.
‫داریم می‌ریم یه مهمونی بهتر.
‫تو اون مهمونی مواد هست؟
‫به اندازه اینجا نه.
‫باشه. برید. گم شید. عاقلانه رفتار کنید.
‫تو هم همین‌طور.
‫اوبر بگیرید.
‫چرا فکر کردیم بچه‌دار شدن ایده خوبیه؟
‫می‌دونی که نمی‌تونی این کارو بکنی، کوپ.
‫شاید نتونم ازش خارج شم.
‫یه راهی پیدا می‌کنیم. مجبوریم.
‫تا اون موقع؟
‫تا اون موقع، رفیق من، می‌خوریم، ‫می‌نوشیم و خوش می‌گذرونیم.
‫«چون شاید فردا بمیریم»؟
‫چی؟
‫- نه، ادامه‌اش این نیست. ‫- چرا، آخرش همینه.
‫اون نقل‌قول این‌جوری تموم می‌شه.
‫خب، خیلی احمقانه‌ست.
‫کریکت، سلام.
‫انگار اجازه دارم ناراحت باشم، ‫ولی نه خیلی زیاد، می‌فهمی؟
‫یعنی بابام مرده، معلومه ناراحتم.
‫این منو دیوونه نشون می‌ده یا دیوونه‌تر؟
‫نه، این منصفانه نیست.
‫و اینکه مدام بخوام ثابت کنم دیوونه نیستم ‫داره کم‌کم دیوونه‌م می‌کنه.
‫مثلا محدودیت زمانی این قضیه چقدره؟
‫تا کی قراره مردم باهام مثل فیلم ‫«دختر، ازهم‌گسیخته» رفتار کنن؟
‫و می‌دونی چیه؟ منصفانه نیست ‫که هیچ‌کس به اندی گیر نمی‌ده
‫که چطوری سوگواری می‌کنه یا نمی‌کنه.
‫و بذار یه چیزی بهت بگم.
‫مهم نیست از بیرون چه شکلیه، ‫داداش من یه فاجعه‌ست.
‫داداشت خودش رو
‫مثل یه مرد آلفای کلاسیک آمریکایی نشون می‌ده
‫که همه‌چی رو تحت کنترل داره.
‫و دلیل اینکه مردم باورش می‌کنن اینه ‫که تو فروختن این تصویر خیلی خوبه.
‫اون... خوش‌قیافه‌ست،
‫باهوشه، موفقه، جذابه...
‫و وقتی با اون چشماش باهات حرف می‌زنه
‫و وسط یه اتاق شلوغ ‫تمرکزشو کامل می‌ذاره روی تو،
‫انگار تو تنها آدم کل دنیایی.
‫- باشه، باشه. ‫- نه، گوش کن.
‫منظورم اینه که اون یه نقابه ‫که به دنیا نشون می‌ده،
‫ولی زیر اون ظاهر، یه مرد بچه‌ننه‌ی ‫به‌هم‌ریخته‌ست که مدام داره می‌جوشه.
‫و تراژدی ماجرا اینه که هیچ‌کس ‫متوجه نمی‌شه تا وقتی که...
‫چه خبره؟
‫اون بو رو حس می‌کنی؟
‫بوی کثافت میاد.
‫همسایه‌هامن.
‫دارن تلافی می‌کنن و ساخت‌وساز راه انداختن ‫به‌خاطر اون قضیه سگ،
‫و یه توالت سیار گذاشتن
‫برای کارگراشون درست لب مرز ملک من ‫که حرصمو دربیارن.
‫چی؟
‫- باهاشون حرف زدی؟ ‫- آره.
‫و شاید همون اولین اشتباهم بود.
‫شاید هم یه کم از کثافت سگشونو جمع کردم،
‫توش کیسه کادو گذاشتم ‫و دم در خونشون تقدیمشون کردم.
‫که فکر نکنی فقط تو بازار ‫دیوونگی رو قبضه کردی.
‫- اوه خدای من، عوضیا. ‫- آره.
‫می‌خوای بدونی فکر می‌کنم مشکلت چیه؟
‫واقعا می‌خوام.
‫فکر نمی‌کنم به اندازه کافی دیوونه باشی.
‫چی می‌خوای، گریس؟
‫فکر می‌کنی من احمقم؟
‫نه.
‫نمی‌دونم چه نقشه‌ای داری، ‫ولی خوشم نمیاد.
‫فکر کنم برای این حرفت ‫یکم توضیح بیشتر لازمه.
‫تو و بارنی یه چیزی زیر سر دارین.
‫من و بارنی همیشه یه چیزی زیر سر داریم. ‫اون مدیر مالی منه.
‫و بیشتر مشتری‌هاش حق‌الزحمه‌شونو ‫توی پاکت پول نقد نمی‌دن.
‫می‌تونست برای پدر من کار کنه، می‌دونی؟
‫ولی درعوض، اینو انتخاب کرد.
‫باشه، اون پول نقد فقط یه بار بود.
‫می‌دونم چقدر بد به نظر میاد. ‫جای نگرانی نیست.
‫آره، معلومه.
‫پس دوباره می‌پرسم، ‫فکر می‌کنی من احمقم؟
‫- فکر کنم قبلا جواب اینو دادیم، گریس. ‫- هی!
‫یه بار نزدیک بود باعث مرگش بشی.
‫اگه دوباره این کارو بکنی، خودم می‌کشمت.
‫خوش‌شانسه که تو رو داره، گریس.
‫معلومه که هست.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫حالت خوبه؟
‫واقعا می‌پرسی یا فقط از روی ادب بود؟
‫فکر کنم الان واقعا می‌پرسم.
‫خب، بذار ببینیم.
‫امروز صبح، مردی که دارم باهاش دوستم ‫جلوی چشمم با تفنگ یه گوزن کشت،
‫بعدشم اف‌بی‌آی و اینترپل ‫اومدن همه هاردهاشو بردن،
‫پس آره، عالی‌ام.
‫ولی غیر از اون، ‫آخرهفته خیلی خوبی بود، نه؟
‫مشکل من با مردایی که انتخاب می‌کنم چیه؟
‫- عجب. ‫- نه،
‫فقط می‌گم، ته ته انتخابام
‫می‌شه شوهر سابق ازنظر احساسی درب‌وداغون ‫یکی از صمیمی‌ترین دوستام.
‫دیگه واقعا نمی‌دونم دارم چی کار می‌کنم.
‫فقط برای اینکه قضیه روشن بشه، ‫داری می‌گی من بهترین گزینه‌ت بودم؟
‫بی‌خیال.
‫اگه آرومت می‌کنه، ‫فکر کنم همه‌مون یه جوری داغونیم.
‫ممنون، نکرد.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم تو این ‫سن این‌قدر احساس تنهایی کنم.
‫عزیزم، منم دقیقا همین حسو دارم.
‫ولی ببین، از اون ازدواج ‫با پاول اومدی بیرون، نه؟
‫رابطه بدی بود.
‫ولی تموم شد.
‫و الانم حالت بهتره.
‫فقط یه کم زمان بده، باشه؟
‫فقط لازمه یه بار درست انتخاب کنی.
‫فکر می‌کنی اشتباه می‌کنم ‫که با اش دوست شدم؟
‫من...
‫فکر کنم آره.
‫ولی تو که خودت داری باهاش می‌پلکی.
‫آره، واسه همینم می‌دونم ‫نباید این کارو بکنی.
‫خوبه که می‌تونم این‌جوری باهات حرف بزنم.
‫بی‌خیال.
‫همه‌چی که بد نبود، نه؟
‫خودتم می‌دونی که نبود.
‫لعنتی.
‫اوه خدای من.
‫خدایا، این خیلی سنگینه.
‫- اوه، لعنتی. ‫- زانوهاتو خم کن.
‫- دیگه کجا رو مگه می‌شه خم کرد؟ ‫- لعنت بهش.
‫باشه، فکر کنم... من...
‫بی‌خیال می‌شم.
‫- تلاش قهرمانانه‌ای بود. ‫- نه، می‌تونیم.
‫- فکر کنم باید ولش کنیم. ‫- دیر شده!
‫وای.
‫دیدی؟
‫بدو!
‫مل!
‫خوبم. بدو.
‫اوه لعنتی.
‫این چه وضعشه؟
‫دیوونه شدی؟
‫اوه خدای من.
‫سرتو مواظب باش.
‫توری؟
‫- خانم! ‫- نه، آقا، خواهش می‌کنم.
‫- مامان؟ ‫- خواهش می‌کنم آقا، صبر کنید.
‫توری!
‫اون دخترمه. خواهش می‌کنم آقا...
‫مواظب پات باش.
‫ای خدا.
‫باید جواب اینو بدم. ‫خیلی ببخشید، یه لحظه.
‫الو؟
‫همه‌چی خوبه؟
‫خوبو تعریف کن.
‫- چی شده؟ ‫- توری بازداشت شده.
‫- چی؟ ‫- آره، به خاطر رانندگی در حالت غیر طبیعی.
‫داری شوخی می‌کنی.
‫به من تحویلش نمی‌دن، اندی.
‫باید یکی از والدینش بیاد.
‫الی، من سه ساعت فاصله دارم. به مل زنگ بزن.
‫خب، یه قضیه جالبی پیش اومده...
‫بهت زنگ می‌زنم.
‫شاید حتی جواب هم بدم.
‫بچه‌ها، باید برگردم وست‌مونت.
‫نه بابا. الان؟ ‫نصف شبه.
‫می‌دونم. ظاهرا توری و مل بازداشت شدن.
‫چی؟
‫من نسخه کامل اون داستانو می‌خوام.
‫باور کن، منم همین‌طور.
‫- چی شده؟ ‫- نگران نباش.
‫- کی نوشیدنی می‌خواد؟ ‫- هی، من نمی‌تونم.
‫- ببخشید، باید برم خونه. ‫- چی؟ همین الان؟
‫- آره. ‫- خوبی؟
‫خوبم. یه مسئله خانوادگیه.
‫راننده‌م دیگه کارش تمومه، ‫ولی یکی از ماشینای گاراژو بردار.
‫عالیه، خیلی ممنون. ‫اوه خدا! لعنتی. هانتر.
‫هنوز تو ساحلن. نگران نباش.
‫فردا با دلیلا می‌رسونمش خونه.
‫- ممنون. ‫- خیلی خب.
‫- بریم. ‫- تو جایی نمی‌ری.
‫- خودم می‌رسونمت. ‫- لازم نیست. خوبم.
‫نه، فکر کنم لازمه، ‫چون الان تقریبا تنها آدم هوشیار اینجام.
‫من خوبم.
‫نیستی.
‫من رانندگی می‌کنم.
‫باشه؟ بریم.
‫وای.
‫- عجب. ‫- حالت خوبه؟
‫آره. آره. ممنون.
‫تو خوبی؟
‫- آره، بیا آروم بریم، باشه؟ ‫- آره.
‫تو این دنیا، الوود، ‫یا باید خیلی باهوش باشی یا خیلی خوش‌برخورد.
‫خب، من سال‌ها باهوش بودم.
‫خوش‌برخورد بودن رو پیشنهاد می‌کنم.
‫می‌تونی ازم نقل قول کنی.
‫رسیدیم.
‫- اینجاست. ‫- باشه. خیلی ممنون.
‫چیه؟
www.Doostihaa.com