‫آره! بیا دیگه.
‫ایول!
‫- آره ! ‫- آره، جونم!
‫♪ اونقدر مبهوتتم که شب‌ها نمی‌تونم بخوابم ♪
‫♪ اونقدر مبهوتتم که ‫نمی‌دونم الان دارم چیکار می‌کنم ♪
‫♪ پس شب‌ها نمی‌تونم بخوابم ♪
‫♪ محو تماشاتم ♪
‫هی!
‫چیزی به نیمه شب نمونده.
‫آره، یالا. نمی‌خوایم از دستش بدیم.
‫خدای من. باشه.
‫آتیش بازی می‌کنیم. ‫عجله کن، عجله کنید!
‫- زود، زود! ‫- نوشیدنی می‌خوام.
‫یه لحظه بیا، یه لحظه بیا.
‫- نه، آخه... ‫- با من ازدواج کن.
‫با من ازدواج کن.
‫آتیش بازی رو از دست ندید.
‫خیلی قشنگه!
‫سلیقه‌ت خیلی افتضاحه.
‫- خب، کمک داشتم. ‫- شش، پنج...
‫چهار، سه، دو
‫چند وقته نقشه‌شو کشیده بودی؟
‫از وقتی که دیدمت.
‫مواظب اسب‌ها باشید.
‫لطفاً اجازه بده همراهیت کنم، خانم رتبون.
‫برای بار دهم، آقای وینترتون
‫نه، به همراهی شما نیاز ندارم
‫وقتی دارم به کارام می‌رسم.
‫دقیقاً به همین دلیل نیست که
‫به همراهی یه آقای محترم نیاز داری؟
‫- قطعاً برای... ‫- آقای وینترتون!
‫من یه زن مستقلم...
‫خوبی؟
‫باید بدونی...
‫باید...
‫باید بدونی...
‫باید...
‫خیلی خوب، خانم رتبون.
‫می‌فهمم که حالت خوب نیست.
‫به زودی می‌بینمت.
‫باید برم...
‫به اداره پست.
‫از این طرف.
‫خدای من، شارون.
‫خیلی متاسفم. ‫اون بچه داشت تو صورتم مرغ سوخاری می‌خورد.
‫آره، ببخشید.
‫می‌دونستم غذای بیرون‌بر دیشب ‫یه مشکلی داشت.
‫- مردم داشتن عکس می‌گرفتن. ‫- می‌دونم.
‫می‌خوام وقتی زنگ می‌زنم و شکایت می‌کنم بگم.
‫این وضع نباید ادامه پیدا کنه.
‫تکرار نمیشه. من...
‫مطمئنم دیگه از سیستمم خارج شده.
‫بابت چیزی که گذروندی ‫خیلی متاسفم.
‫- واقعا متاسفم، ولی... ‫- الان خوبم.
‫لیلیان، مجبورم اخراجت کنم.
‫نه، بیخیال. لطفا، شارون.
‫این کار تنها چیزیه که نذاشته دیوونه بشم.
‫ولی اینطور نیست.
‫می‌تونم درستش کنم. قول می‌دم.
‫خدای...
‫آره!
‫خب، ممنون که تماشا کردید.
‫زود باشید، دست بزنید.
‫شب خوبی داشته باشید.
‫لطفاً به اورژانس گزارش بدید.
‫یعنی چی؟
‫مری، کجایی؟
‫بیرون دفترتم. یکی رمزشو عوض کرده.
‫هی، می‌تونی منو راه بدی تو؟
‫باید از ورودی اصلی استفاده کنی.
‫آره، یه زن اینجاست با یه لباس بزرگ،
‫احتمالاً شیشه زده.
‫ببخشید، دکتر ‌هاروی از اورژانسم.
‫لیلیان.
‫- چی شده؟ ‫- حالم بده.
‫خدایا، اسب روت خرابکاری کرده؟
‫می‌تونی یه چیزی بدی که بالا نیارم؟
‫خانم، باید بری تو راهرو.
‫- وای، نه، نه. ‫- فقط از دکتر فاصله بگیر.
‫نه. مشکلی پیش نیومده...
‫یعنی قطعاً یه مشکلی هست.
‫دوستمه. دوستمه که خماره.
‫مشکلی نیست، مرسی.
‫ممنون.
‫ببخشید. نمی‌دونستم شما دوتا...
‫لباسش یه جورایی منو گیج کرد.
‫تو سورین هیل کار می‌کنه.
‫پارک تفریحی؟
‫موزه زنده ست.
‫اون کیه؟
‫این سم ـه، همکار جدیدم.
‫سم، این لیلیانه
‫سلام.
‫کدوم دکتر اورژانس اینقدر راحت می‌ترسه؟
‫من نترسیدم.
‫اینو به اون پسرای بزرگ یونیفرم پوش بگو.
‫- داشتم پروتکل رو دنبال می‌کردم. ‫- همه چی خوبه، سم.
‫- داشت به شیشه می‌کوبید. ‫- می‌دونم.
‫می‌تونی بری و بچه اتاق ۱ رو چک کنی؟
‫من به شیشه نمی‌کوبیدم.
‫- ببین عکساش آماده شده. ‫- داشتی می‌کوبیدی.
‫و اگه آماده نشدن برو دنبالش.
‫بهمون گفتن که بیشتر احتیاط کنیم.
‫- چون دکتری که من... ‫- نه، نه..
‫جایگزینش شدم در حین انجام وظیفه کشته شد.
‫نامزد لیلیان بود.
‫لعنتی.
‫میشه لطفا اینو ببری؟
‫ببخشید. میرم دنبال عکس‌.
‫باشه.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫آمپول لازم دارم.
‫و یه قرص نعناع.
‫شارون اخراجم کرد.
‫جلوی یه گروه از مدرسه بالا آوردم.
‫وای، لیلیان!
‫ولی اگه بهم آمپول بزنی
‫می‌تونم برگردم و بهش نشون بدم که حالم خوبه.
‫و اگه یه گواهی دکتر برام بنویسی
‫که مسمومیت غذایی داشتم، ‫اونوقت می‌تونم درستش کنم.
‫ای بابا.
‫می‌دونی این چیه، مگه نه؟
‫این یکی رو نمی‌دونم.
‫- فریاد برای کمک. ‫- آره، خنده‌دار نیست.
‫باید بری پیش روانشناس.
‫باشه، باشه، هر چی.
‫یه کم بخور.
‫راستی اظهارات تاثیر جرم بر قربانی رو تموم کردم.
‫که می‌دونی چرت بود.
‫ولی خوشحالم که تموم شد.
‫تو با مال خودت چطور پیش میری؟ ‫شروع کردی؟
‫چون فکر می‌کنم اینجاست ‫که روانشناس می‌تونه کمک کنه.
‫می‌دونی؟ چون نمی‌تونی در مورد ‫چیزی که اتفاق افتاده حرف بزنی.
‫شاید بتونه کمکت کنه افکارت رو جمع کنی...
‫می‌تونی آمپول لعنتی رو بزنی؟
‫ببخشید.
‫ولی، واقعاً می‌تونی؟
‫نه.
‫خدایی؟
‫میشه حداقل یه گواهی دکتر برام بنویسی؟
‫باید برگردم سر کار.
‫- مری. ‫- برو خونه و بخواب.
‫باشه.
‫برو به جهنم.
‫آره، خودت برو به جهنم.
‫اینجاست.
‫تریپ‌ادوایز به اینجا
‫به عنوان بهترین شام شهر ۴.۷۵ ستاره داده.
‫وای.
‫الان ۵۰ دلار بردم.
‫شرط می‌بندم که نمی‌تونی ‫بدون جواب دادن به ایمیل
‫تا شب دوام بیاری.
‫روپرت می‌گه می‌خواد ‫برداشت رو چهارشنبه شروع کنه.
‫که اگه داشتیم سرکه درست می‌کردیم ‫عالی میشد.
‫داریم اشتباه می‌ریم. ‫شرمنده، رفیق.
‫آره، منو بیخیال.
‫ادبت کجا رفته؟
‫بریم. فقط گرسنه‌ای.
‫آره.
‫- باشه. ‫- چرا ملت بیرونن؟
‫سلام، عزیزم.
‫فکر کنم گند زدم.
‫هی، سیری.
‫خاموشش کن.
‫چی شده؟
‫دخترعموت اتفاق افتاده.
‫- باز چی شد؟ ‫- دعوامون شد.
‫تو دفترم.
‫صبر کن، اومد بیمارستان؟
‫کارش رو از دست داده.
‫یا خدا. خب...
‫دیر یا زود اینطور می‌شد.
‫با سم آشنا شد.
‫چطور برخورد کرد؟
‫بالا آورد.
‫عزیزم، متاسفم.
‫به‌خاطر سم نبود.
‫خیلی خمار بود. واسه همین اومد اینجا.
‫می‌خواست بهش ماکسولون بدم.
‫لعنتی، خیلی ناامیدکننده‌ست. ‫فایده داشت؟
‫من بهش ندادم.
‫باشه. باشه.
‫امشب باز نوشیدنی می‌خوره
‫و فردا هم همینقدر مریض میشه.
‫باشه، فقط تو قبلاً بهش دارو دادی.
‫خب، این دفعه فرق داشت.
‫به هیچ کدوم از حرفام گوش نمی‌داد.
‫مگه نگفتی باید بره پیش روانشناس؟
‫ندیدی اون چجوریه.
‫عزیزم، نمی‌دونم چرا اینو مطرح کردی.
‫اون حتی نوشتن
‫اظهارات تاثیر جرم روی قربانی رو شروع نکرده.
‫خدای من، مری.
‫نباید سر این موضوع اذیتش کنی.
‫- اگه نتونه بنویسه یا اگه... ‫- هی.
‫حتی با ما در موردش حرف بزنه،
‫چطور می‌خواد تو دادگاه دووم بیاره؟
‫ببین، می‌دونم که نگران رفتن...
‫نه، نه، نه.
‫این هیچ ربطی به من نداره.
‫باشه.
‫میشه فقط بهش زنگ بزنی لطفاً؟ ‫به حرفت گوش میده.
‫چرت نگو.
‫فقط ببین حالش خوبه.
‫نه، تو بودی که گند زدی.
‫- نخیر. ‫- خودت گفتی.
‫خب، وقتی من میگم فرق داره.
‫حالت خوبه؟
‫وقتی فرود بیایم خوب میشم.
‫صبر کن. داریم درست می‌ریم؟
‫وای.
‫بیا برگردیم هتل.
‫نه! این شب ما بدون بچه‌هاست. ‫می‌خوام برم بیرون.
‫فقط می‌خوام سرویس اتاق بگیرم.
‫- تولدمه. ‫- آره.
‫اومدیم اینجا. برنامه‌ت رو دیدیم.
‫و همین بود، نه؟
‫- همین قدر اجازه دارم خوش باشم؟ ‫- چی؟
‫یه پرواز و یه موزیکال ‫و بعدش، «خفه شو، کلی
‫- وقت خوابه.» ‫- باشه، باشه، باشه. آروم باش.
‫راستی بلیط‌ش ارزون نبود.
‫می‌دونی چیه؟
‫تو برگرد هتل.
‫من میرم شام بخورم.
‫باشه.
‫کلی.
‫[هامیش وندنبرگ]
‫باشه، دو تا زنگ خورد
‫که یعنی گوشیت خاموش نبود.
‫دکمه «گمشو» رو زدی، دکمه‌ی هامیش،
‫که اعصابم خرد میشه چون دارم روی
‫یه لوگوی خیلی مهم نودل فروشی کار می‌کنم،
‫که همونطور که گفتم ‫می‌دونم خیلی مهم به نظر نمیاد
‫ولی هست، پس لعنتی بهم زنگ بزن.
‫لیلیان؟
‫هنری از دانشگاه
‫آره.
‫خوبی؟
‫نه.
‫منم همینطور، منم.
‫داغون.
‫میگم برمی‌گردی دانشگاه؟
‫راستی واقعاً بابت شوهرت متاسفم.
‫اون...
‫بد وضعی بود.
‫اینجا اتفاق افتاد، درسته؟
‫چرا نمیری دست دیگه‌ات رو ‫و شاید سرت رو
‫توی سرخ‌کن بکنی؟
‫کلی!
‫- کلی! ‫- هی!
‫ای بابا!
‫کلی! کلی!
‫ببخشید. باشه؟ متاسفم.
‫من برنمی‌گردم هتل.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫این رستوران کجاست؟
‫آره.
‫خوب به نظر میاد.
‫بیمارستان بیکری هیل.
‫سلام، دکتر دارید؟
‫لیلیان.
‫وندنبرگ.
‫واو-نون-دال...
‫نون...
‫دریافت شد. الان مسیر رو عوض می‌کنم.
‫دود خیلی شدیده.
‫باید تو آوالون فرود بیایم. ‫ممکنه یه کم چاله هوایی باشه.
‫فکر کنم خرابش کردیم.
‫به لانا زنگ می‌زنم
‫یک ربع به دوازده‌ست.
‫کی ساعت یک ربع به دوازده ‫برای غذا صف می‌کشه؟
‫این چیه، آشپزخونه سوپ؟
‫باید شوهرم رو ببخشید.
‫از سال ۱۹۸۳ از آدلاید بیرون نرفته.
‫چی؟ نه، بیا. فقط شوخی کردم.
‫فکر کردم ملبورن یه جشنواره کمدی داره‌. ها؟
‫هی. اینا رو ببین.
‫ببخشید، شما...
‫صبر کن.
‫آره. هنوز گوشی دستمه.
‫لعنتی.
‫نفس نمی‌کشه.
‫بیا دیگه.
‫یالا. زود باش.
‫بریم.
‫قربانی تروما - دچار ایست قلبی شده
‫مشکوک به شکستگی لگن و خونریزی داخلی.
‫احیای قبلی انجام شده. ‫بازگشت جریان خون، 14 دقیقه.
‫خدایا.
‫لطفاً عجله کن. لطفاً عجله کن.
‫فی، خیلی ممنون.
‫اینجا.
‫بهش گفتم به شما زنگ نزنه.
‫- حالت خوبه؟ ‫- ما رو ترسوندی.
‫ببخشید. نباید بهت فشار می‌آوردم که کمک بگیری.
‫باید آمپول رو بهت می‌زدم.
‫آره، این تقصیر توئه، مری.
‫این اصلاً ربطی به این نداره ‫که من عوضیم.
‫عوضی نیستی.
‫همیشه.
‫چرا، هستم.
‫آره، هست.
‫خب، معلومه که هستی.
‫عشق زندگیت مرده.
‫منم بودم عوضی می‌شدم.
‫نباید
‫بهت فشار می‌آوردم که حرف بزنی ‫یا اظهاراتت رو بنویسی.
‫چرا، باید این کارو می‌کردی.
‫- فکر کردم از دستم عصبانی هستی. ‫- خب، جایگزینش چیه؟
‫نگاهش کن.
‫محض رضای خدا، لیلیان، ‫هیچ کی نمی‌خواد بره دادگاه.
‫ولی حداقل یه جورایی این قضیه تموم میشه میره.
‫کل هدف از تاثیر جرم رو قربانی...
‫ای بابا، نمی‌فهمی؟
‫کل هدف اینه که هیچ هدفی نداره.
‫- برام مهم نیست. ‫- درباره چی؟
‫- همه چی. ‫- خب، نمی‌تونی فقط...
‫باید به خودت بیای...
‫نه اینکه درست نیستی. ‫می‌دونم که توهین آمیزه.
‫منظورم اینه که یه نور آخر تونل هست.
‫و بله، الان تو تونلی
‫و خیلی تاریکه.
‫چون...
‫یه قسمت منحنی هست که...
‫و...
‫منظورم چیه، مری؟
‫میشه منو ببری پیش ماشینم؟
‫ماشینی که یه سوراخ بزرگ تو پهلوش داره؟
‫آره، نه، می‌بریمت خونه.
‫لطفاً عجله کنید. لطفاً عجله کنید.
‫لطفاً، لطفاً.
‫لطفاً عجله کن.
‫اکسیژنش به ۸۵ رسیده.
‫مجبورش کردم بریم شام بخوریم.
‫حالش خوب میشه؟
‫چرا باهاش برنگشتم هتل؟
‫حالش خوب میشه؟
‫حالش خوب میشه؟ خوب میشه؟
‫خواهش می‌کنم؟
‫اون خوبه. اون خوبه.
‫خوبه.
‫لطفاً عجله کنید. مرسی!
‫ممنون!
‫باشه
‫درسته. تموم شد.
‫اون لباس رو دربیار. پیش با ما می‌مونی.
‫من خوبم.
‫نمی‌تونی اینجا بمونی، لیلیان.
‫مثل خوابگاه جوانانه.
‫و...
‫- و سفر آخر فصل فوتبال. ‫- دیوونه‌ خونه‌ست.
‫ای بابا!
‫چطور برق قطع نشده؟
‫- ساکت رو می‌بندم. ‫- نمیام.
‫قبضا رو دسته دسته می‌کنم.
‫- آشغاله. ‫- اینو به کلانتر بگو.
‫حق با توئه؟
‫نیازی ندارم اینا رو مرتب کنی
‫و نیازی ندارم که یه نامه از نماینده محلیم باز کنی.
‫«هیچ کاری کوچیک نیست استرالیایی...»
‫استرالیایی چی؟
‫اداره مالیات؟
‫متاسفانه، اندرو دچار
‫ایست قلبی شدید در تصادف شده
‫و حالا دچار نارسایی قلبی شده.
‫ولی الان داره نفس می‌کشه.
‫با دستگاه نفس می‌کشه
‫و ما جریان خونش رو به گردش میندازیم.
‫پس استنت قلب نیاز داره؟
‫پدرم استنت داره. دو تا داره.
‫خیلی متاسفم. این خیلی متفاوته.
‫نمی‌تونیم آسیب‌دیدگی رو برطرف کنیم.
‫از آخرین بار که دادی چقدر گذشته؟
‫جریمه دیرکرده؟
‫مری...
‫چیه؟
‫ما یه حسابدار خوب داریم.
‫«خانواده اهداکننده عزیز...
‫پناه بر خدا.
‫کی؟
‫«واقعاً نمی‌دونم چطوری شروع کنم
‫جز اینکه برای قلب جدیدم ازتون تشکر کنم.»
‫قلب اونه.
‫«ده ماه پیش، تصادف کردم.
‫و خلاصه بگم
‫منو گذاشتن تو لیست انتظار برای یه قلب جدید.
‫سه ماه بعد،
‫روزی که شما عزیزت رو از دست دادی،
‫قلبم رسید.»
‫خب، همه آماده‌ایم؟
‫سلام، اندرو.
‫اومدی.
‫«نمی‌تونم شادی و راحتی
‫که من و خانواده‌ام اون روز حس کردیم رو
‫توصیف کنم.
‫یا چقدر عمیقاً سپاسگزاریم.»
‫این...
‫اینجاهاش سیاه شده.
‫ویرایش شده. باید ناشناس باشه.
‫آهان.
‫«نمی‌تونم تصور کنم
‫دردی که داری می‌کشی
‫ولی امیدوارم بهت آرامش بده که بدونی
‫که هدیه‌ات زندگی منو نجات داد.
‫هیچ وقت سخاوتت رو دست‌کم نمی‌گیرم
‫و هر روز رو با قلب جدیدم مغتنم می‌شمرم.
‫تا ابد مدیون شمام، دریافت کننده.»
‫دلم براش تنگ شده.
‫می‌دونم.
‫حالت خوبه، لیل؟
‫فراموش کردم.
‫چی رو فراموش کردی؟
‫شبی که مرد،
‫که کشته شد...
‫همش تو ذهنم تکرار میشه ‫و نمی‌تونم متوقفش کنم.
‫بهم زنگ زدی.
‫میای دنبالم.
‫تو بیمارستان می‌دویدم و...
‫کفش‌هامو درست نپوشیدم.
‫و پلیس...
‫و بعد..
‫اونجا می‌بینمش.
‫و مامانش... سر من داد می‌زد.
‫خیلی عصبانی بود.
‫می‌دونم.
‫پس یادم رفته...
‫که همه چی کاملاً به فنا نرفت.
‫و یه نفر اون بیرون هست ‫که قلبش رو داره.
‫این...
‫همون تونل بود که گفتم.
‫این نوره.
‫یکی به زندگی برگشت.
‫لطفاً استعاره استفاده نکن.
‫فقط یه نفر نه.
‫چند نفر.
‫صبح بخیر. صبح بخیر.
‫شبیه یه آبنبات خوشگله.
‫صبح بخیر، آقا.
‫خانم!
‫جوان‌ها دوست دارن با اسب‌ها آشنا بشن؟
‫زود باشید. بریم ترزدی رو ببینید.
‫اون بزرگه سمت راسته.
‫میشه عکس بگیری؟
‫لیلیان! داری چیکار می‌کنی؟
‫فقط می‌خواستم عذرخواهی کنم.
‫به خاطر خدا، نمیشه بذاری برای بعد؟
‫واقعاً بابت رفتارم متاسفم، بابت...
‫رفتاری که داشتم.
‫می‌دونم که هستی.
‫وای!
‫کاملاً تصمیمت رو درک می‌کنم
‫که اخراجم کردی،
‫ولی واقعاً به شغلم نیاز دارم.
‫لیلیان، کلی شغل دیگه هست...
‫- صبح بخیر. ‫- سلام.
‫نه خیلی عمومی.
‫من این کار رو می‌خوام.
‫این کار رو می‌خوام.
‫الان نمی‌تونم در موردش حرف بزنم.
‫و تو نباید اینجا بشینی.
‫شارون، لطفاً
‫میشه فقط...
‫ببین، این کار رو برای مسخره بازی شروع کردم.
‫نه، نه، مسخره‌بازی که نه.
‫خودم مسخره بودم.
‫34 سالم بود،
‫بدون اینکه بدونم دارم با زندگیم چیکار می‌کنم.
‫یعنی فکر می‌کردم خوش می‌گذره.
‫و خوش گذشت.
‫ولی عالی هم بود.
‫و تو کارم خوب بودم.
‫و بعدش با اَش آشنا شدم.
‫و فکر می‌کنم وقتی منو دید که ‫با بچه‌ها کار می‌کنم،
‫فکر می‌کنم بیشتر ازم خوشش اومد.
‫و هی بهم می‌گفت که..
‫چقدر باهاشون خوب بودم
‫و اینکه که باید معلم بشم.
‫و اون موقع بود که دانشگاه ثبت‌نام کردم.
‫به خاطر اون بود.
‫پس...
‫می‌بینی، تمام زندگی بزرگسالی من
‫بالاخره معنا پیدا کرد...
‫به خاطر این شغل.
‫ولی همه چی تغییر کرد، لیلیان.
‫نه اینجا.
‫هنوز سال ۱۸۵۱ هست.
‫هر جا که می‌رم، همه فقط ‫می‌خوان درباره‌ اَش حرف بزنن
‫و اینکه چطور مرد.
‫و بعد وقتی اینجام
‫و لباس مبدل پوشیدم
‫فقط حس خوبی داره ‫که تظاهر کنم همه چی
‫برای یه مدت کوتاه عادیه.
‫وایسا، ترزدی.
‫خواهش می‌کنم، شارون، ‫چیزی نمونده مدرکم رو ببینم
‫و بعد می‌تونم اینجا درست و حسابی تدریس کنم.
‫می‌تونی با تعلیق سختگیرانه برگردی.
‫واقعاً؟
‫ممنون!
‫ناامیدت نمی‌کنم، قول می‌دم.
‫قبلاً اینو شنیدم.
‫[اظهارات تاثیر جرم بر قربانی]
‫[دریافت‌کننده پیوند قلب ملبورن، ویکتوریا، ژانویه]
‫سلام! به رزالی استیت خوش اومدید!
‫من اندرو اشنایدر هستم، ‫نسل سوم کشاورزان اینجا،
‫نسل نهم ساکنین اینجا.
‫امیدوارم همتون منتظر
‫جشنواره باروسا باشید.
‫درهای سرداب اونجاست.
‫،همسر زیبای من، کلی رو پیدا می‌کنید
‫که تو آلاچیق منتظر شماست.
‫- حالشو ببرید. ‫- باشه. بریم!
‫سلام!
‫تو هم جزو گروه هستی؟
‫تور؟
‫اومدی ناهار بخوری؟
‫حالت خوبه؟
‫نامزدم...
‫اون...
‫آهان.
‫خب، اگه گیر شوهرم افتاده باشه،
‫خب دیگه هیچ وقت برنمی‌گرده.
‫می‌خوای اینارو امتحان کنی؟
‫اندرو اینو برام فرستاد.
‫ببخشید؟
‫اون برام نامه نوشت.
‫نامزدت؟
‫اون...
‫ببخشید.
‫خب اینجا یه سری طعم‌های میوه‌ای داریم،
‫شاید تمشک، آلو.
‫ممکنه طعم شکلات تلخ رو حس کنید
‫برای شما شکلات‌دوستا.
‫ببخشید.
‫چی شده؟
‫کلی؟
‫توبی، براش یه لیموناد بیار ‫و همه رو داخل نگه دار.
‫چی شده؟ کجات درد می‌کنه؟
‫دیدی؟ سرش به جایی خورد؟
‫عزیزم...
‫ایشون...
‫لیلیان. من لیلیانم.
‫نامزدش...
‫اونی که قلبش رو اهدا کرد.
‫متوجه نمیشم.
‫ببخشید. معذرت می‌خوام.
‫نمی‌خواستم کلی رو اذیت کنم.
‫فقط می‌خواستم...
‫ببینمت.
‫فکر کردم ناشناس فرستادم.
‫هست.
‫تو گوگل سرچ کردم.
‫چون تو اون 24 ساعت فقط یه پیوند قلب
‫تو ویکتوریا انجام شده،
‫و ما تو بلارات بودیم.
‫و داستانت تو اخبار بود
‫و کلی همه چیو
‫درباره تصادف تو اینستا گذاشته بود و...
‫فقط...
‫پیدا کردنتون سخت نبود.
‫شرمنده.
‫نه.
‫اشکالی نداره.
‫مگه نه؟
‫عیب نداره.
‫ما درک می‌کنیم.
‫نامه‌ات خیلی قشنگ بود.
‫دو هفته طول کشید تا اونو بنویسه.
‫از اینکه کمکت کرده خیلی خوشحال میشد.
‫اسمش اَش بود.
‫دکتر بود.
‫وای!
‫خدایا.
‫تسلیت می‌گیم.
‫می‌خوای عکسشو ببینی؟
‫آره، آره، البته.
‫اون...
‫حالت خوبه؟
‫اندرو.
‫من خوبم.
‫خوبم.
‫اصلاً انتظار نداشتم...
‫انتظار چی؟
‫شاید بهتره بریم تو خونه.
‫صبر کن.
‫انتظار چی رو نداشتی؟
‫فشارش افتاده.
‫احتمالاً زیاد کار کرده.
‫زیاد کار کرده.
‫ببخشید.
‫این لعنتی یا سرده
‫یا خیلی سرده.
‫زود باش!
‫فکر کنم چیزی که با ارزون‌ترین ‫فضای اداری شهری میشه گرفت.
‫گرما رو هم
‫با دود بنزین جبران می‌کنیم.
‫آره! که واقعاً برای نصف مشتری‌هام مناسبه.
‫و تا حالا چند تا مشتری داشتی؟
‫راستش چندتایی.
‫و بعضی‌ها حتی بهم پول می‌دن.
‫احمقا.
‫قول می‌دم سر شام بهت پول بدم..
‫جدی؟
‫چه جور شامی؟
‫بیرون یا خونه شما؟
‫ما بیرون نمی‌ریم. خونه من.
‫باشه.
‫پس سه تا شام. گوشتی باشه.
‫باشه سه تا، ‫ولی ما مشاوره حقوقی درجه یک می‌خوایم.
‫من نیازی به مشاوره ندارم.
‫پلیس خوب بوده، ولی همه چی یه کم دلهره‌آوره.
‫هامیش نگران من بوده، جک.
‫یادش میره که من بخش اورژانس رو اداره می‌کنم.
‫تا حالا تو دادگاه نبودی.
‫لازم نیست کاری بکنم. ‫طرف قراره اقرار به گناهکاری کنه.
‫- بازم باید بری. ‫- ولی این عالیه.
‫می‌تونی لیلیان رو ببینی.
‫باید تو زمان لیلیان باشه.
‫اظهاراتش رو خوندی؟
‫نه نه، ندیدمش.
‫قرار بود ایمیل کنه.
‫باشه.
‫واقعاً تغییر کرده.
‫واقعاً؟
‫اصلا اینترنت داری؟
‫آره. تعمیرگاه هست، نه زیردریایی.
‫خوندیش؟
‫نه.
‫ولی گفت حتما می‌نویسه.
‫باشه. باشه.
‫خب، واقع بینانه بگم
‫شاید هنوز تو لیست آرزوهاش باشه.
‫- لیست آرزوها؟ ‫- آره.
‫یعنی قانوناً مجبور نیست اظهارنامه بده.
‫- مجبور نیست؟ ‫- نه.
‫بیمارستان گفت من باید بدم.
‫آره، می‌خوان فشار رو به حداکثر برسونن.
‫ولی می‌دونی، از نظر فنی
‫حتی لازم نیست بره دادگاه.
‫ولی این مسخره‌ست.
‫آخه من که قربانی نیستم.
‫خب، مطمئن نیستم که این درست باشه.
‫لیلیان هست. ‫چرا من دارم اظهارات تاثیر جرم بر قربانی می‌دم؟
‫خب، قطعاً بهتره اگه اون این کار رو بکنه.
‫می‌دونی، برای اینکه حکم بچسبه.
‫درسته.
‫یا خدا، انگشتام از سرما سفید شدن.
‫چطوره در حالی که منتظریم ‫اظهاراتت رو مرور کنیم؟
‫می‌دونم چیه.
‫البته که می‌دونی.
‫فقط...
‫ببین، دوست ندارم اینو بگم،
‫ولی هامیش راست می‌گفت.
‫حضور تو دادگاه و روبرو شدن باهاش سخته.
‫آره، تو اورژانس کار می‌کنی ‫و به تروما عادت داری.
‫ولی...
‫این فرق می‌کنه.
‫- اش دوست ما بود. ‫- و...
‫به اندازه کافی سخته که باهاش کنار بیایم.
‫درسته.
‫و ما اونجا نبودیم.
‫فقط فکر می‌کنم...
‫و اینکه تو اونجا باهاش بودی وقتی...
‫خیلی ترسناکه که تو دادگاه باشی و...
‫می‌دونی چیه؟
‫می‌خوام به لیلیان زنگ بزنم.
‫ببینیم چقدر دوره.
‫این مسخره‌ست.
‫اسم لعنتی چی بود؟
‫ببخشید، کسی به اسم لیلیان وندنبرگ
‫پشت خطه.
‫خیلی ناراحته.
‫بهش گفتم که تو زوم مشغول تماسی،
‫ولی اون یه جورایی هول کرده.
‫لیلیان؟
‫سلام. من سوزان سینکلرم.
‫مشاور خانواده.
‫بعد از فوت اَش همدیگه رو دیدیم.
‫بقیه نامه‌ها کجان؟
‫جان؟
‫فقط یه نامه فرستادی.
‫ولی ما همه چیزشو اهدا کردیم.
‫باشه.
‫خب، این پروسه می‌تونه...
‫چرا بقیه نامه ننوشتن؟
‫یعنی قدردان نیستن؟
‫لیلیان، این طور نیست.
‫ببین،
‫به دلایل زیادی نوشتن برای بعضیا سخته.
‫تحت فشارن، ترسیدن...
‫سیستم بررسی وجود داره؟
‫برای نامه؟
‫- برای دریافت‌کننده‌ها؟ ‫- خب...
‫باید سازگار باشن...
‫گروه خونی، اندازه، بافت.
‫ولی یه نفر سازگار چی؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫نه، فقط...
‫می‌خوام بدونم اگه...
‫مثلاً اگه قید و شرطی
‫برای برای کسی باشه که پیوند می‌گیره.
‫نه، هیچ قید و شرطی نیست.
‫اَش هیچ شرطی نذاشته ‫وقتی تصمیم گرفت اهداکننده عضو بشه.
‫ولی می‌تونم بهت اطمینان بدم، ‫سخاوت شما و اون
‫زندگی‌های زیادی رو نجات داده.
‫لیلیان؟
‫من واقعاً یه نامه دیگه می‌خوام.
‫اندرو. شام!
‫ماتیلد، می‌تونی به بچه‌ها بگی
‫اگه الان نیان داخل، دسر نداریم؟
‫الیور. جیمز!
‫نه اینطوری.
‫همین الان اسم بابا رو فریاد زدی.
‫اون تو اتاق بغلیه.
‫فکر کنم در اتاقش بسته‌ست.
‫در حالی که در سال ۱۹۴۰ طراحی شده
‫پی-۵۱ موستانگ آمریکای شمالی
‫سریعاً به عنوان هواپیمای خلبان شناخته شد...
‫این همون چیزیه که دکتر گوین
‫درباره پی-۵۱ موستانگ توصیه کرد.
‫یکی از مورد علاقه‌هام.
‫شام آماده‌ست.
‫شاید شامم رو اینجا بخورم.
‫- سریع و خشن... ‫- حالت خوبه؟
‫چرا همش اینو ازم می‌پرسی؟
‫چون می‌خوای تنهایی شام بخوری.
‫فقط یه کم خسته‌م.
‫به‌خاطر دیروزه؟
‫نه، کلی، نیست.
‫بهت گفتم.
‫می‌دونم.
‫ولی چه شوکه‌کننده بود.
‫من نبودم که غش کردم.
‫باشه.
‫ببین، من...
‫من خوبم.
‫ولی برای سواله که لیلیان هم خوبه.
‫این حرفت یعنی چی؟
‫ناراحت بود.
‫- من ازش نخواستم بیاد اینجا. ‫- می‌دونم، ولی...
‫نامزدش رو از دست داده. ‫معلومه که ناراحته.
‫تو ناراحتش کردی.
‫وقتی عکس رو دیدی اونطور کردی،
‫انگار از چیزی که دیدی خوشت نیومد.
‫ببخشید؟
‫چون اون...
‫یعنی فکر نکرده بودی که شاید سفیدپوست نباشه؟
‫حتی نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم...
‫خدایا، کلی، نمی‌تونم باور کنم که اینو گفتی.
‫اینطوری به نظر می‌رسید!
‫به همین خاطر یهویی رفت.
‫فکر کنم باید ازش معذرت بخوای.
‫من باید معذرت بخوام؟
‫غافلگیرم کرد.
‫کاری که کرد غیرقانونیه.
‫ولی این واکنشت رو عوض نمی‌کنه.
‫ولی چرا رفت آدلاید؟
‫گفت باید ذهنش رو خالی کنه.
‫کی میره آدلاید ذهنش رو خالی کنه؟
‫مامان! گوشواره دارم!
‫عاشقشونم.
‫- کی برمی‌گرده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫خب، چطور از جک یه وقت دیگه بگیرم؟
‫نمی‌دونم.
‫من که دیگه نمیام.
‫ولی اظهارات رو بررسی نکردیم.
‫میشه منم گوشواره داشته باشم؟
‫البته.
‫عزیزم، باید دوباره ببینیمش.
‫همیشه‌ی خدا می‌بینیمش.
‫جدی میگم. شنیدی درباره لیل...
‫خدای من، هامیش.
‫شنیدی من چی گفتم؟
‫هر روز خدا با این چیزا سر ‫و کله می‌زنم، باشه؟ من خوبم.
‫خوب نیستی.
‫مجبورم خوب باشم، مگه نه؟
‫برخلاف لیلیان، چاره‌ی دیگه‌ای ندارم.
‫نمی‌تونم برم سفر جاده‌ای لعنتی.
‫یا اگه حسش نباشه نرم دادگاه.
‫می‌خوام لباس عوض کنم.
‫عالیه.
‫سلام!
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫چطور پیدام کردی؟
‫گفتی بلارات.
‫و...
‫من تنها خبر تو روزنامه نبودم.
‫صاحبخونه‌ت گفت زود برمی‌گردی.
‫با هواپیمام اومدم.
‫از چیزی که هست بزرگ‌تر به نظر میاد. ‫فقط یه چهار نفره کوچیکه.
‫هنوزم خیلی بزرگ به نظر میاد.
‫آره.
‫جای قشنگی داری اینجا.
‫- تو قایقرانی؟ ‫- نه.
‫اَش بود.
‫چه نوع قایقی؟
‫نمی‌دونم.
‫قبلاً تو تیم دانشگاه قایقرانی می‌کردم.
‫یه کم موفقیت داشتیم...
‫ببین، نمی‌دونم اینجا چیکار داری،
‫ولی یه سری چیز خراب‌شدنی دارم ‫که باید بذارم بخچال.
‫- کمکت می‌کنم. ‫- نه.
‫باشه.
‫ببین، نمی‌دونم اگه تو...
‫اینو جا گذاشتی.
‫نامه‌ام.
‫می‌خواستم عذرخواهی هم کنم...
‫که ازت نخواستم ناهار بمونی.
‫نباید می‌ذاشتم که بری.
‫مطمئنی که کمک نمی‌خوای؟
‫من..
‫می‌دونم که ناامید شدی.
‫چی؟
‫همه اون چیزای قشنگ رو نوشتی
‫وقتی نمی‌دونستی اَش چه شکلیه
‫ولی وقتی عکسش رو دیدی، ناامید شدی.
‫نه.
‫نه، این درست نیست.
‫جا خوردی.
‫نه.
‫نه. وای، خیلی متاسفم که این فکر رو کردی.
‫- فکر نکردم. دیدم. ‫- باشه.
‫خب، نمی‌دونم فکر کردی چی دیدی.
‫ولی ناامید نشدم.
‫من...
‫آره، نمی‌دونم.
‫حس کردم آنفولانزا گرفتم یا مریضم یا چیزی.
‫مریض بودی؟
‫نه نه، نبودم.
‫فقط تو شوک بودم.
‫چون شخصی رو دیدم
‫که قلبش رو دارم.
‫چون یه چیزه که...
‫بدونی که قلب کسی رو داری...
‫ولی اینکه واقعاً ببینی اون کیه،
‫فقط آمادگیشو نداشتم.
‫و بعد از اینکه رفتی،
‫از اون موقع، همه‌ی ‫داستان‌ها رو درباره‌ش خوندم
‫و دیدم که چه آدم خوبی بوده
‫و چقدر تو جامعه نقش داشته،
‫باورنکردنیه.
‫پسر، فکر می‌کردی فقط سفیدپوستا می‌تونن ‫شهروندای خوبی باشن؟
‫نه نه، البته که نه.
‫اون آدم بی‌نظیری بود،
‫و نباید ناامید بشی، باشه؟
‫- نه، من... ‫- تو فقط..
‫خیلی دلم براش تنگ شده.
‫واقعاً نمی‌تونم باور کنم که...
‫یه قسمتی از اون توی توئه.
‫واقعاً عجیبه.
‫احساس بدی دارم
‫درباره اتفاقی که براش افتاد.
‫چیزی که اون شب خوندم خیلی...
‫در واقع، همش بهش فکر می‌کنم.
‫منم همینطور.
‫همش بهش فکر می‌کنم ‫و امیدوارم که اون خودش ندیده باشه.
‫چون صورتش به سمت دختر روی برانکارد بود.
‫دو نفر بودن.
‫هر دو تحت تاثیر مواد بودن
‫و دختره مشت زده بود تو پنجره، ولی...
‫آره، اش یه کم آرومش کرده بود،
‫ولی نامزدش خیلی ترسیده بود
‫و میره بازم مواد بزنه.
‫و بعد وقتی برمی‌گرده،
‫فکر می‌کنه اَش داره به دختره آسیب می‌زنه.
‫و از پشت میاد و یه مشت می‌زنه.
‫و اَش می‌افته.
‫و پشت سرش خورده زمین.
‫خیلی متاسفم.
‫تونستی...
‫اصلاً به هوش اومد؟
‫وقتی رسیدم، به دستگاه وصل بود.
‫سلام.
‫لعنتی. ترسوندیم.
‫خیلی باحاله.
‫اوهوم.
‫حالت خوبه؟
‫چون به نظر میاد با مرغ‌ها خلوت کردی.
‫خب، می‌دونی که.
‫این دومیمه.
‫و بچه‌ها رو مخن.
‫و هامیش رو مخه.
‫خوش به حالم که رو مخ نیستم.
‫- اومدی شام بخوری؟ ‫- نمی‌دونم. چی داره می‌پزه؟
‫مواظب باش. اون چاقه چموشه.
‫راستی اظهارنامه تاثیر جرم بر قربانی رو نوشتم.
‫لعنتی.
‫راست میگی؟
‫خب... عالیه.
‫ببخشید که اینقدر عوضی بودم.
‫می‌دونم چقدر برات سخت بوده.
‫من خوبم.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫با مردی آشنا شدم که قلب اَش رو گرفته.
‫شاید یه کم عوضی باشه،
‫ولی اون و زنش پنج شنبه آینده ‫برای شام میان اینجا.
‫نمی‌دونم مرغ دوست داره یا نه.
www.Doostihaa.com